"အာ့.......အားးး"

မနက္ကလီလီလိုခ်င္တာခင္လုပ္ျပီးျပီးဆိုေတာ့ညေရာက္ေတာ့ခင္လိုခ်င္တာလီလီလုပ္ေပးရေတာ့သည္။

"အာ့.....လီလီ... ျပီးေတာ့မယ္......မာမီ....ျမန္.....ျမန္ေလး"

လီလီေျပာေတာ့မွခင္ပိုအရွိန္ျမင့္လိုက္တဲ့အခါမွလီလီရဲ့cumေလးမ်ားထြက္က်လာသည္။ လီလီရဲ့cumေလး မ်ားကိုပါးစပ္ထဲငံုထားလိုက္ျပီးလီလီကိုသြားနမ္းေတာ့

"အြန္း......မာမီ.....ညစ္ပတ္တယ္"

လီလီတြန္းထုတ္လိုက္ေသာေျကာင့္တစ္ဝက္ေလာက္သာလီလီပါးစပ္ထဲေရာက္သြားသည္။

"မ်ိဳခ်လိုက္ကေလး။ လိမ္မာတယ္....."

လီလီရဲ့လည္ပင္ကိုကိုင္ရင္းေျပာေသာေျကာင့္မ်ိဳခ်လိုက္ရသည္။

"ခ်စ္တယ္....မာမီ"

ကေလးရယ္မာမီလို့ေခၚတိုင္းရုန္းထြက္လို့မရတဲ့နြံထဲနစ္သြားလိုပဲ။ တစ္သက္လံုးကေလးမာမီလို့ေခၚတာကိုပဲနားေထာင္ဖို့အရာအားလံုးကိုစြန့္လြွတ္ေပးမယ္။သိရဲ့လားကေလးရဲ့။

"မာမီကပိုလို့ေတာင္ခ်စ္တယ္ကေလးရယ္"အဲ့လိုနဲ့လီလီနဲ့ခင္တို့ေနာက္တစ္ခ်ီထပ္စျပန္သည္။

-

-

-

-

-

-

-

-

လီလီနိွုးလာေတာ့မမကိုမေတြ့မိ။ ျကည့္ရတာမနက္စာျပင္ေနျပီးနဲ့တူပါတယ္။သြားတိုက္မ်က္နွာသစ္ျပီးမွေအာက္ထပ္သို့ဆင္းလာေတာ့.....ေဟာ္ မာမီျကီး။ လီလီအေနာက္ကေနခါးကိုသြားဖက္လိုက္မွခင္က

"ကေလးနွိုးေတာင္နွိုးျပီးလား။ မာမီကေလးအတြက္နြားနို႔နဲ့ေပါင္မုန့္နဲ့ေထာပတ္လုပ္ေပးထားတယ္။ သြားစားလိုက္"

"ဟာ....မာမီကလည္း......ေထာပတ္လီလီမျကိုက္ဘူး။ ေထာပတ္ပါရင္လီလီမနက္စာမစားဘူး"

"အြန္းကေလးကလည္းလုပ္ျပီးကြာ.စားလိုက္ပါ။ မတည့္တာလည္းမဟုတ္ပဲနဲ့။ ကေလးကလိမၼာပါတယ္"

"ဒါဆိုလီလီဒီေန့မနက္စာမစားေတာ့ဘူး

မာမီ"

"မာမီ???"

လီလီနဲ့ခင္စကားေျပာေနတုန္းကိုျကီးကလီလီ၏စကားကိုျကားသြားလို့နဲ့တူသည္။ ဘယ္လိုလုပ္ရပါ့။

"လီလီအဲ့လိုမေခၚရပါဘူး။ လီလီဒီတိုင္းမမလို့ေခၚတာေလ"

"ေဩာ္ဟုတ္လား။ ကိုျကီးနားျကားမွားသြားတာနဲ့တူတယ္။ ဒါနဲ့လီလီ နင္မနက္ျဖန္ေက်ာင္းသြားအပ္ရမယ္ေနာ္။ ေမေမတို့လည္းလာေနျပီးတဲ့"

"ေမေမတို့လည္းပါတာလား။ ျကီးျကီးေရာပါလား"

"ေမေမေရာ ေဖေဖေရာျကီးျကီးေရာပါတယ္"

"မနက္စာစားလိုက္ဦးေလ။ ရံုးသြားဦးမယ္မလား။ အစမ္းခန့္တယ္ဆိုရင္ေစာေစာေရာက္မွျဖစ္မယ္ေလ"

"ဟုတ္သားဘဲ။ "

ေျပာရင္းကိုျကီးကမနက္စာစားလိုက္သည္။ ကိုျကီးကအေဖ့သားလို့ေျပာလိုက္ရံုနဲ့အလုပ္ဝင္လို့ရတယ္ဆိုေပမယ့္ေဖေဖကလူျကီးသားမို့ဘက္လိုက္တယ္ဆိုျပီးအေျပာခံရမွာစိုးလို့ကိုျကီးကိုေအာက္ေျခကေနအရင္စခိုင္းခဲ့သည္။ မမကေတာ့ေဆးမွတ္ မိတယ္ဆိုေပမယ့္ေဆးေက်ာင္းကိုမတက္ပဲ စီးပြားေရးတကၠသိုလ္သာတက္လိုက္သည္ဟုေျပာသည္။ မမကေတာ့အလုပ္လုပ္တာေတာင္မျကာေသးမန္ေနဂ်ာရာထူးပါရသြားသည္။ဒါနဲ့ ဘာလို့ေဆးေက်ာင္းမတက္ခဲ့တာပါလိမ့္။

မမလက္ကျငိမ္ျငိမ္မေနပဲလီလီ၏ေပါင္ျကားတစ္ေလ်ွာက္ပြတ္ေနသည္။ လီလီကညအိပ္ေဘာင္းဘီရွည္ျကီးဝတ္ထားတာမို့ ေသေသခ်ာခ်ာျကည့္လ်ွင္အတြင္းခံပါျမင္ရသည္။

ေနာက္ေတာ့မမကpussyေလးကိုပါလက္နဲ့အုပ္လိုက္တာမို့လီလီေအာ္မိေတာ့မလိုေတာင္ျဖစ္သြားသည္။ လက္တစ္ဖက္ကေပါင္မုန့္ကိုကိုင္ရင္တစ္ဖက္ကေပါင္ျကားထဲမွာ........။

"လီလီေရ။ ကိုျကီးသြားျပီးေနာ္။ ဒီေန့ကိုျကီးျပန္လာတာေနာက္က်မယ္ေနာ္။ ျပီးေတာ့ေမေမတို့ကဒီညေရာက္လိမ့္မယ္။ok?"

လီလီလည္း👌လက္ေထာင္ျပလိုက္သည္။ ကိုျကီးထြက္သြားျပီးေနာက္လီလီစိတ္ဝင္စားစရာတစ္ခုေတြ့သြားသည္။ အဲ့တာကေတာ့ လီလီပန္းအိုးေလးေတြစုပံုေနတဲ့လီလီပန္းဆီ။

"မာမီ...."

"ဘာလဲကေလးရဲ့"

"ဒီပန္းမွာနာမည္ရွိလားဟင္"

"ရွိတာေပါ့ကေလးရဲ့။ အဲ့တာကေလးပဲေလ"

"ဒါဆိုသူ့နာမည္က ကေလးေပါ့ "

"ဟားဟား....မဟုတ္ဘူးေလ။ သူ့နာမည္လီလီ။ လီလီပန္းေလ။ "

"ဒါဆိုကေလးနဲ့တူတာေပါ့။ "

ေျပာျပီးလီလီသြားမ်ားေပၚတဲ့အထိျပံဳးလိုက္သည္။ အဲ့ဒီအျပံဳးေလးခင္မျမင္ရတာဘယ္ေလာက္ျကာျပီးလဲ။ ပါးေလးကိုနွာေခါင္းနစ္တဲ့အထိနမ္းလိုက္သည္။ ဒီေလာက္ခ်စ္စရာေကာင္းတဲ့သူကိုဘယ္နားသြားရွာရမလဲ။

"ဟာ မာမီ....လြွတ္"

"ခ်စ္လို့အာဘြားေပးတာပဲဟာ။ ဘာျဖစ္လို့လဲ။"

"အာဘြားေပးတာကလည္းအရမ္းျကမ္းတယ္။"

"အဲ့တာကအခ်စ္ျကမ္းလို့ေပါ့ကေလးရယ္"

အိမ္ျကီးရဲ့ပန္းျခံေလးအတြင္းမွာေကာင္မေလး2ေယာက္ရဲ့အေပ်ာ္ေတြနဲ့ျပည့္လ်ွံေနပါေတာ့သည္။

"မာမီ!!!!"

"အင္....."

"ဆီေတြစင္တယ္။ ကေလးနာတယ္။ ကေလးမေျကာ္ခ်င္ေတာ့ဘူး။ ျဗဲ......"

လီလီကအိမ္မွုကိစၥသိပ္မလုပ္တတ္ဘူးဆိုလို့လုပ္တတ္သြားေအာင္

ခင္ကငါးေျကာ္ကိုေျကာ္ခိုင္းခဲ့သည္။ ခင္ကလည္းသူ့ေဘးနားမွာပဲဟင္းခ်က္ေနသည့္အျပင္ေတာက္ေလ်ွာက္ျကည့္ေနသည္။ လီလီကဆီေတြစင္တယ္လို့သာေျပာတာ ဆီေပါက္တာလည္းမေတြ့။ ဒါေပမယ့္လည္းဒီလိုျကီးခ်ြဲလာတယ္ဆိုေတာ့ကလည္း......

"မာမီ......ေနာ္"

ခင္ရဲ့အားနည္းခ်က္ျကီးကိုခ်ဳပ္ကိုင္လိုက္ေသာလီလီေလး။

"ေအးပါ။ ထိုင္ခံုမွာေစာင့္ေန"

"အဲ့တာေျကာင့္္မာမီကိုခ်စ္တာ"

ခုန္ရင္းနဲ့သြားထိုင္ေနတဲ့ကေလးေလး။ ခင္တို့ရဲ့မီးဖိုေခ်ာင္ကbarနဲ့ခပ္ဆင္ဆင္ပင္။ ထမင္းစားဖို့စားပြဲသက္သက္ရွိေပမယ့္ မီးဖိုေခ်ာင္မွာလည္းစားလို့ရေအာင္စားပြဲထားတာသည္။ ေဟာ္......ဖုန္းကိုင္ျပန္ျပီ။

အျမဲတမ္းဂိမ္းျကီးပဲေဆာ့ေနတဲ့ခင္ရဲ့ကေလးေလး။ အရင္ေန့က ဂိမ္းေဆာ့ရင္းဆဲဆိုေနျကတာကိုခင္ျကားသြားေတာ့လီလီကိုဂိမ္းမေဆာ့ဖို့တားျမစ္ခဲ့သည္။ ဒါေပမယ့္အလုပ္မျဖစ္။ ခင့္ရဲ့အားနည္းခ်က္ျကီးေျကာင့္။

"ကေလးရယ္ game ြျကီးပဲေဆာ့မေနနဲ့ေလ။ မ်က္လံုးအားနည္းေနဦးမယ္။ ျပီးမွမ်က္မွန္ျကီးနဲ့မွန္ေျကာင္ျဖစ္ေနမယ္ေနာ္"

"ဟာ....မာမီကလည္း....လီလီကိုျငိဳျငင္ေနျပီးလား။ ေျပာေတာ့ခ်စ္တယ္ဆို"

ေအာင္မယ္ေလး။ အရစ္စိန္ျကီးလာေတာ့မယ္။

"ခ်စ္တာေပါ့။ အရမ္းခ်စ္တာေပါ့။ ခ်စ္လို့ပဲေျပာေနတာေလ။"

"သြား...လာမေခၚနဲ့..."

ခင့္ကိုတစ္ခ်က္ေတာင္မျကည့္ပဲဂိမ္းေဆာ့ရင္း အျပင္ကိုထြက္သြားသည္။ ခင္လည္းေနာက္မွျပန္ေခ်ာ့ဖို့ထားလိုက္သည္။ ခဏေနေတာ့ျပတင္းေပါက္နားကလီလီေလးပုခက္စီးေနတာ။ ကေလးလည္းမဟုတ္ဘူး။ ထူးထူးဆန္းဆန္းကေလးပုခက္ကေတာ့သူနဲ့ကြက္တိပဲ။ အသည္းယားလိုက္တာ။ ဟင္းခ်က္ျပီးေတာ့မွခင္ကလီလီဆီသြားတင္းေခ်ာ့ဖို့လိေမၼာ္ရည္ပါေဖ်ာ္လာခဲ့သည္။

"ကေလးေလး..."

"........."

"မာမီကေလးေလးအတြက္လိေမၼာ္ရည္ေဖ်ာ္လာေပးတယ္ေနာ္။ ေသာက္ခ်င္ရင္လာေျပာ...."

လီလီ၏ စိတ္ထဲတြင္ေတာ့

ေသာက္ခ်င္ရင္လာေျပာတဲ့။ တိုက္လိုက္တာမဟုတ္ဘူး။ ေျပာသာေျပာရသည္ မ်က္နွာဆူဆူပုပ္ပုပ္နွင့္္ခင့္ဘက္ကိုလွည့္လိုက္သည္။ ခင္သည္လီလီ့ကိုနမ္းလိုက္ျပီးသူ့ပါးစပ္ထဲကလိေမၼာ္ရည္မ်ားကိုလီလီထံလြွဲေျပာင္းေပးလိုက္သည္။ လီလီအစကလန့္သြားေပမယ့္ေနာက္ေတာ့မ်ိဳခ်လိုက္သည္။ အခ်ိဳရည္မ်ားကုန္မွ

"မဆိုးပါဘူး။ ကေလးေသာက္သားပဲ။ "

"မေသာက္လို့ရမလား မာမီကအတင္းျကီးလုပ္တာကိုး"

ခင့္ရဲ့ကေလးေလးကိုခ်စ္လို့ေတာင္မဝေတာ့။ ေန့လည္စာစားျပီးလို့မျကာေသး လီလီခ်က္ခ်င္းအိပ္ေပ်ာ္သြားသည္။ ခင္လည္းေခၚနိွုးဖို့လုပ္ေပးမယ့္သူ့ကေလးေလးရဲ့ပါးေဖာင္းေဖာင္းေလးကိုနမ္းကာေဘးနားမွာတူတူဝင္အိပ္လိုက္သည္။

-

-

-

-

-

-

"မိန္းမေရ.....ဒီေနရာကသားေျပာတဲ့လိပ္စာပဲကြ"

"ေသခ်ာရဲ့လားရွင့္.....ကြ်န္မတို့ေနာက္ဆံုးတစ္ေခါက္လာေတာ့ကဒီအိမ္ေသးေသးေလးေတြမွမရွိေသးတာ"

"ေဩာ္ မိန္းမကေတာ့လုပ္ျပီး.....ဒီနားမွာအိမ္မေဆာက္ရဘူးလ္ု့ိမွမတားျမစ္ထားတာ။ လာခဲ့စမ္းပါ.....တံခါးပိတ္ထားတယ္။ "

"တြန္းဖြင့္လို့ရသားပဲ။ ရွင္ကလည္း"

တံခါးနားသို့ေရာက္ေသာ္

"ခဏေနပါဦး....ရွင့္ရဲ့သားကိုဖုန္းေခၚျကည့္လိုက္ပါဦး။ "

"ေအး....ေခၚျပီးျပီးကြ....မင္းသားကဖုန္းမကိုင္ဘူး။ တံခါးပဲေခါက္ရေအာင္။"

တံခါးေခါက္ေပမယ့္တံခါးပါပြင့္သြားတာေျကာင့္

"အိမ္ထဲဝင္ရေအာင္မိန္းမ.....ေသခ်ာတယ္။ မင္းသားအိမ္ပဲ"

အထုပ္ေတြကိုဧည့္ခန္းမွာခ်ထားျပီးလင္မယား2ေယာက္သားအေမာေျဖေနျကသည္။အေမျဖစ္သူမွမေနနိုင္ကာလီလီကိုလိုက္ရွာေနမိသည္။

"မင္းဘာေတြလုပ္ေနတာလဲ"

"ေဩာ္....ကြ်န္မသမီးေလးကိုရွာေနတာရွင္္။ သားကအလုပ္သြားတယ္ဆိုေတာ့သူတစ္ေယာက္ထဲက်န္ခဲ့ရွာမွာ။ မဟုတ္ပါဘူး.....သားတစ္ခါေျပာဖူးတယ္။ ေမေမေခ်ြးမေလးကသားနဲ့တူတူေနတယ္တဲ့။ ရွိလားမသိဘူး"

"အေပၚထပ္ကိုရွာျကည့္ပါလား။ ဟိုမွာအခန္းရွိသားပဲ။"

အေမလည္းအေပၚကိုတက္သြားျပီးျမင္လိုက္တဲ့ျမင္ကြင္းကသူမကိုပါးစပ္အေဟာင္းသားျဖစ္ေစသည္။

"ဟယ္........"

______________________________

လိုအပ္တာရွိရင္ေျပာျကပါဦး။ အခုတေလာမအားလို့မတင္ျဖစ္တာပါေနာ္။ ေမ့မသြားပါနဲ့ဦး💖💖💖

Unicode

"အာ့.......အား"

မနက်ကလီလီလိုချင်တာခင်လုပ်ပြီးပြီးဆိုတော့ညရောက်တော့ခင်လိုချင်တာလီလီလုပ်ပေးရတော့သည်။

"အာ့.....လီလီ... ပြီးတော့မယ်......မာမီ....မြန်.....မြန်လေး"

လီလီပြောတော့မှခင်ပိုအရှိန်မြင့်လိုက်တဲ့အခါမှလီလီရဲ့cumလေးများထွက်ကျလာသည်။ လီလီရဲ့cumလေး များကိုပါးစပ်ထဲငုံထားလိုက်ပြီးလီလီကိုသွားနမ်းတော့

"အွန်း......မာမီ.....ညစ်ပတ်တယ်"

လီလီတွန်းထုတ်လိုက်သောကြောင့်တစ်ဝက်လောက်သာလီလီပါးစပ်ထဲရောက်သွားသည်။

"မျိုချလိုက်ကလေး။ လိမ်မာတယ်....."

လီလီရဲ့လည်ပင်ကိုကိုင်ရင်းပြောသောကြောင့်မျိုချလိုက်ရသည်။

"ချစ်တယ်....မာမီ"

ကလေးရယ်မာမီလို့ခေါ်တိုင်းရုန်းထွက်လို့မရတဲ့နွံထဲနစ်သွားလိုပဲ။ တစ်သက်လုံးကလေးမာမီလို့ခေါ်တာကိုပဲနားထောင်ဖို့အရာအားလုံးကိုစွန့်လွှတ်ပေးမယ်။သိရဲ့လားကလေးရဲ့။

"မာမီကပိုလို့တောင်ချစ်တယ်ကလေးရယ်"အဲ့လိုနဲ့လီလီနဲ့ခင်တို့နောက်တစ်ချီထပ်စပြန်သည်။

-

-

-

-

-

-

-

-

လီလီနှိုးလာတော့မမကိုမတွေ့မိ။ ကြည့်ရတာမနက်စာပြင်နေပြီးနဲ့တူပါတယ်။သွားတိုက်မျက်နှာသစ်ပြီးမှအောက်ထပ်သို့ဆင်းလာတော့.....ဟော် မာမီကြီး။ လီလီအနောက်ကနေခါးကိုသွားဖက်လိုက်မှခင်က

"ကလေးနှိုးတောင်နှိုးပြီးလား။ မာမီကလေးအတွက်နွားနို့နဲ့ပေါင်မုန့်နဲ့ထောပတ်လုပ်ပေးထားတယ်။ သွားစားလိုက်"

"ဟာ....မာမီကလည်း......ထောပတ်လီလီမကြိုက်ဘူး။ ထောပတ်ပါရင်လီလီမနက်စာမစားဘူး"

"အွန်းကလေးကလည်းလုပ်ပြီးကွာ.စားလိုက်ပါ။ မတည့်တာလည်းမဟုတ်ပဲနဲ့။ ကလေးကလိမ္မာပါတယ်"

"ဒါဆိုလီလီဒီနေ့မနက်စာမစားတော့ဘူး

မာမီ"

"မာမီ???"

လီလီနဲ့ခင်စကားပြောနေတုန်းကိုကြီးကလီလီ၏စကားကိုကြားသွားလို့နဲ့တူသည်။ ဘယ်လိုလုပ်ရပါ့။

"လီလီအဲ့လိုမခေါ်ရပါဘူး။ လီလီဒီတိုင်းမမလို့ခေါ်တာလေ"

"ျဟုတ်လား။ ကိုကြီးနားကြားမှားသွားတာနဲ့တူတယ်။ ဒါနဲ့လီလီ နင်မနက်ဖြန်ကျောင်းသွားအပ်ရမယ်နော်။ မေမေတို့လည်းလာနေပြီးတဲ့"

"မေမေတို့လည်းပါတာလား။ ကြီးကြီးရောပါလား"

"မေမေရော ဖေဖေရောကြီးကြီးရောပါတယ်"

"မနက်စာစားလိုက်ဦးလေ။ ရုံးသွားဦးမယ်မလား။ အစမ်းခန့်တယ်ဆိုရင်စောစောရောက်မှဖြစ်မယ်လေ"

"ဟုတ်သားဘဲ။ "

ပြောရင်းကိုကြီးကမနက်စာစားလိုက်သည်။ ကိုကြီးကအဖေ့သားလို့ပြောလိုက်ရုံနဲ့အလုပ်ဝင်လို့ရတယ်ဆိုပေမယ့်ဖေဖေကလူကြီးသားမို့ဘက်လိုက်တယ်ဆိုပြီးအပြောခံရမှာစိုးလို့ကိုကြီးကိုအောက်ခြေကနေအရင်စခိုင်းခဲ့သည်။ မမကတော့ဆေးမှတ် မိတယ်ဆိုပေမယ့်ဆေးကျောင်းကိုမတက်ပဲ စီးပွားရေးတက္ကသိုလ်သာတက်လိုက်သည်ဟုပြောသည်။ မမကတော့အလုပ်လုပ်တာတောင်မကြာသေးမန်နေဂျာရာထူးပါရသွားသည်။ဒါနဲ့ ဘာလို့ဆေးကျောင်းမတက်ခဲ့တာပါလိမ့်။

မမလက်ကငြိမ်ငြိမ်မနေပဲလီလီ၏ပေါင်ကြားတစ်လျှောက်ပွတ်နေသည်။ လီလီကညအိပ်ဘောင်းဘီရှည်ကြီးဝတ်ထားတာမို့ သေသေချာချာကြည့်လျှင်အတွင်းခံပါမြင်ရသည်။

နောက်တော့မမကpussyလေးကိုပါလက်နဲ့အုပ်လိုက်တာမို့လီလီအော်မိတော့မလိုတောင်ဖြစ်သွားသည်။ လက်တစ်ဖက်ကပေါင်မုန့်ကိုကိုင်ရင်တစ်ဖက်ကပေါင်ကြားထဲမှာ........။

"လီလီရေ။ ကိုကြီးသွားပြီးနော်။ ဒီနေ့ကိုကြီးပြန်လာတာနောက်ကျမယ်နော်။ ပြီးတော့မေမေတို့ကဒီညရောက်လိမ့်မယ်။ok?"

လီလီလည်း👌လက်ထောင်ပြလိုက်သည်။ ကိုကြီးထွက်သွားပြီးနောက်လီလီစိတ်ဝင်စားစရာတစ်ခုတွေ့သွားသည်။ အဲ့တာကတော့ လီလီပန်းအိုးလေးတွေစုပုံနေတဲ့လီလီပန်းဆီ။

"မာမီ...."

"ဘာလဲကလေးရဲ့"

"ဒီပန်းမှာနာမည်ရှိလားဟင်"

"ရှိတာပေါ့ကလေးရဲ့။ အဲ့တာကလေးပဲလေ"

"ဒါဆိုသူ့နာမည်က ကလေးပေါ့ "

"ဟားဟား....မဟုတ်ဘူးလေ။ သူ့နာမည်လီလီ။ လီလီပန်းလေ။ "

"ဒါဆိုကလေးနဲ့တူတာပေါ့။ "

ပြောပြီးလီလီသွားများပေါ်တဲ့အထိပြုံးလိုက်သည်။ အဲ့ဒီအပြုံးလေးခင်မမြင်ရတာဘယ်လောက်ကြာပြီးလဲ။ ပါးလေးကိုနှာခေါင်းနစ်တဲ့အထိနမ်းလိုက်သည်။ ဒီလောက်ချစ်စရာကောင်းတဲ့သူကိုဘယ်နားသွားရှာရမလဲ။

"ဟာ မာမီ....လွှတ်"

"ချစ်လို့အာဘွားပေးတာပဲဟာ။ ဘာဖြစ်လို့လဲ။"

"အာဘွားပေးတာကလည်းအရမ်းကြမ်းတယ်။"

"အဲ့တာကအချစ်ကြမ်းလို့ပေါ့ကလေးရယ်"

အိမ်ကြီးရဲ့ပန်းခြံလေးအတွင်းမှာကောင်မလေး2ယောက်ရဲ့အပျော်တွေနဲ့ပြည့်လျှံနေပါတော့သည်။

"မာမီ!!!!"

"အင်....."

"ဆီတွေစင်တယ်။ ကလေးနာတယ်။ ကလေးမကြော်ချင်တော့ဘူး။ ....."

လီလီကအိမ်မှုကိစ္စသိပ်မလုပ်တတ်ဘူးဆိုလို့လုပ်တတ်သွားအောင်

ခင်ကငါးကြော်ကိုကြော်ခိုင်းခဲ့သည်။ ခင်ကလည်းသူ့ဘေးနားမှာပဲဟင်းချက်နေသည့်အပြင်တောက်လျှောက်ကြည့်နေသည်။ လီလီကဆီတွေစင်တယ်လို့သာပြောတာ ဆီပေါက်တာလည်းမတွေ့။ ဒါပေမယ့်လည်းဒီလိုကြီးချွဲလာတယ်ဆိုတော့ကလည်း......

"မာမီ......နော်"

ခင်ရဲ့အားနည်းချက်ကြီးကိုချုပ်ကိုင်လိုက်သောလီလီလေး။

"အေးပါ။ ထိုင်ခုံမှာစောင့်နေ"

"အဲ့တာကြောင့်မာမီကိုချစ်တာ"

ခုန်ရင်းနဲ့သွားထိုင်နေတဲ့ကလေးလေး။ ခင်တို့ရဲ့မီးဖိုချောင်ကbarနဲ့ခပ်ဆင်ဆင်ပင်။ ထမင်းစားဖို့စားပွဲသက်သက်ရှိပေမယ့် မီးဖိုချောင်မှာလည်းစားလို့ရအောင်စားပွဲထားတာသည်။ ဟော်......ဖုန်းကိုင်ပြန်ပြီ။

အမြဲတမ်းဂိမ်းကြီးပဲဆော့နေတဲ့ခင်ရဲ့ကလေးလေး။ အရင်နေ့က ဂိမ်းဆော့ရင်းဆဲဆိုနေကြတာကိုခင်ကြားသွားတော့လီလီကိုဂိမ်းမဆော့ဖို့တားမြစ်ခဲ့သည်။ ဒါပေမယ့်အလုပ်မဖြစ်။ ခင့်ရဲ့အားနည်းချက်ကြီးကြောင့်။

"ကလေးရယ် game ွကြီးပဲဆော့မနေနဲ့လေ။ မျက်လုံးအားနည်းနေဦးမယ်။ ပြီးမှမျက်မှန်ကြီးနဲ့မှန်ကြောင်ဖြစ်နေမယ်နော်"

"ဟာ....မာမီကလည်း....လီလီကိုငြိုငြင်နေပြီးလား။ ပြောတော့ချစ်တယ်ဆို"

အောင်မယ်လေး။ အရစ်စိန်ကြီးလာတော့မယ်။

"ချစ်တာပေါ့။ အရမ်းချစ်တာပေါ့။ ချစ်လို့ပဲပြောနေတာလေ။"

"သွား...လာမခေါ်နဲ့..."

ခင့်ကိုတစ်ချက်တောင်မကြည့်ပဲဂိမ်းဆော့ရင်း အပြင်ကိုထွက်သွားသည်။ ခင်လည်းနောက်မှပြန်ချော့ဖို့ထားလိုက်သည်။ ခဏနေတော့ပြတင်းပေါက်နားကလီလီလေးပုခက်စီးနေတာ။ ကလေးလည်းမဟုတ်ဘူး။ ထူးထူးဆန်းဆန်းကလေးပုခက်ကတော့သူနဲ့ကွက်တိပဲ။ အသည်းယားလိုက်တာ။ ဟင်းချက်ပြီးတော့မှခင်ကလီလီဆီသွားတင်းချော့ဖို့လိမ္မော်ရည်ပါဖျော်လာခဲ့သည်။

"ကလေးလေး..."

"........."

"မာမီကလေးလေးအတွက်လိမ္မော်ရည်ဖျော်လာပေးတယ်နော်။ သောက်ချင်ရင်လာပြော...."

လီလီ၏ စိတ်ထဲတွင်တော့

သောက်ချင်ရင်လာပြောတဲ့။ တိုက်လိုက်တာမဟုတ်ဘူး။ ပြောသာပြောရသည် မျက်နှာဆူဆူပုပ်ပုပ်နှင့်ခင့်ဘက်ကိုလှည့်လိုက်သည်။ ခင်သည်လီလီ့ကိုနမ်းလိုက်ပြီးသူ့ပါးစပ်ထဲကလိမ္မော်ရည်များကိုလီလီထံလွှဲပြောင်းပေးလိုက်သည်။ လီလီအစကလန့်သွားပေမယ့်နောက်တော့မျိုချလိုက်သည်။ အချိုရည်များကုန်မှ

"မဆိုးပါဘူး။ ကလေးသောက်သားပဲ။ "

"မသောက်လို့ရမလား မာမီကအတင်းကြီးလုပ်တာကိုး"

ခင့်ရဲ့ကလေးလေးကိုချစ်လို့တောင်မဝတော့။ နေ့လည်စာစားပြီးလို့မကြာသေး လီလီချက်ချင်းအိပ်ပျော်သွားသည်။ ခင်လည်းခေါ်နှိုးဖို့လုပ်ပေးမယ့်သူ့ကလေးလေးရဲ့ပါးဖောင်းဖောင်းလေးကိုနမ်းကာဘေးနားမှာတူတူဝင်အိပ်လိုက်သည်။

-

-

-

-

-

-

"မိန်းမရေ.....ဒီနေရာကသားပြောတဲ့လိပ်စာပဲကွ"

"သေချာရဲ့လားရှင့်.....ကျွန်မတို့နောက်ဆုံးတစ်ခေါက်လာတော့ကဒီအိမ်သေးသေးလေးတွေမှမရှိသေးတာ"

"ျ မိန်းမကတော့လုပ်ပြီး.....ဒီနားမှာအိမ်မဆောက်ရဘူးလ်ို့မှမတားမြစ်ထားတာ။ လာခဲ့စမ်းပါ.....တံခါးပိတ်ထားတယ်။ "

"တွန်းဖွင့်လို့ရသားပဲ။ ရှင်ကလည်း"

တံခါးနားသို့ရောက်သော်

"ခဏနေပါဦး....ရှင့်ရဲ့သားကိုဖုန်းခေါ်ကြည့်လိုက်ပါဦး။ "

"အေး....ခေါ်ပြီးပြီးကွ....မင်းသားကဖုန်းမကိုင်ဘူး။ တံခါးပဲခေါက်ရအောင်။"

တံခါးခေါက်ပေမယ့်တံခါးပါပွင့်သွားတာကြောင့်

"အိမ်ထဲဝင်ရအောင်မိန်းမ.....သေချာတယ်။ မင်းသားအိမ်ပဲ"

အထုပ်တွေကိုဧည့်ခန်းမှာချထားပြီးလင်မယား2ယောက်သားအမောဖြေနေကြသည်။အမေဖြစ်သူမှမနေနိုင်ကာလီလီကိုလိုက်ရှာနေမိသည်။

"မင်းဘာတွေလုပ်နေတာလဲ"

"ျ....ကျွန်မသမီးလေးကိုရှာနေတာရှင်။ သားကအလုပ်သွားတယ်ဆိုတော့သူတစ်ယောက်ထဲကျန်ခဲ့ရှာမှာ။ မဟုတ်ပါဘူး.....သားတစ်ခါပြောဖူးတယ်။ မေမေချွေးမလေးကသားနဲ့တူတူနေတယ်တဲ့။ ရှိလားမသိဘူး"

"အပေါ်ထပ်ကိုရှာကြည့်ပါလား။ ဟိုမှာအခန်းရှိသားပဲ။"

အမေလည်းအပေါ်ကိုတက်သွားပြီးမြင်လိုက်တဲ့မြင်ကွင်းကသူမကိုပါးစပ်အဟောင်းသားဖြစ်စေသည်။

"ဟယ်........"

______________________________

လိုအပ်တာရှိရင်ပြောကြပါဦး။ အခုတလောမအားလို့မတင်ဖြစ်တာပါနော်။ မေ့မသွားပါနဲ့ဦး💖💖💖