လီလီကခင္ပို့ထားတဲ့ massageကိုျကည့္ျပီးဘာမွစာျပန္မလာေတာ့ေပ။ အဲ့ဒါေျကာင့္ခင္ဖုန္းေခၚလိုက္သည္။

"ဘာလဲ"

"ကေလး။ မကိုစိတ္ဆိုးေနတုန္းလား။ ဘယ္ေတြေလ်ွာက္သြားေနတာလဲ"

"စိတ္ဆိုးေနတာမဟုတ္ဘူး။ လမ္းခြဲလိုက္တာ။ ဘယ္ေတာ့မွလီလီကိုကေလးလို့မေခၚနဲ့"

"ဒီေန့မက မတို့ေဖေဖရဲ့ companyမွာသြားေလ့လာေနတာ။ အဲ့ဒါေျကာင့္မအားလို့ဖုန္းမေခၚျဖစ္တာ။ မမပင္ပန္းေနရင္ကေလးကိုအရင္ေတြ့ခ်င္တာေပါ့ကေလးရယ္။ ေမွာင္ေနျပီးကေလးရယ္။မျပန္လာေသးဘူးလား"

"အားးးးးးး ကေလးလို့မေခၚနဲ။ ျပီးေတာ့မမပင္ပန္းေနရင္ေတြ့ခ်င္တဲ့သူကလီလီမဟုတ္ပဲကိုျကီးမလား။ ေတာ္ျပီဒါပဲ"

"ကေလးခဏေနဦးဖုန္းမခ်ပါနဲ့ဦး"

"တီ......တီ......တီ"

ဆိုးလိုက္တဲ့ကေလး။ ရေအာင္ဖုန္းခ်သြားတယ္။ ေျပာစရာရွိပါတယ္ဆိုမွ။ ခင္ေျပာမယ့္စကားကခင္နဲ့ကိုျကီးတို့ျပတ္ျပီးဆိုတာပါပဲ။ ကိုျကီးကေတာ့ခင့္ကိုဆြဲထားေပမယ့္ခင္ကေတာ့ကေလးဘက္ကိုသာ။ ေမ့သြားတယ္ အမွန္ဆိုကေလးနဲ့သူနဲ့အေျကာင္းပါေျပာလိုက္ရမွာ။ျပန္ေခၚေတာ့လည္းမကိုင္။ ကေလးကို massagerကေနေျပာလို့ရသားပဲ။

ထိုစဥ္ခင္၏ဖုန္း၌ notiတစ္ခုတက္လာသည္။ လီလီရဲ့အေကာင့္ကို tagထားတဲ့ postတဲ့။ ျကည့္ဦးမွပဲ။

"ဟာ..."

အဲ့ဒီ postကခင့္ကိုအံ့ျသသြားေစသလိုေဒါသလည္းထြက္ေစသည္။ ျကည့္ရတာကေလးရဲ့သူငယ္ခ်င္းတစ္ေယာက္ကတင္ထားတဲ့ပံုပဲ။ caption က

"တစ္ခါတစ္ေလမွေတြ့ရတာကို ro ေနလိုက္ျက" တဲ့

ပံုက2ပံုထဲဆိုေပမယ့္ခင္ကေတာ့ေဒါသကိုမထိန္းနိုင္ေတာ့။ အဲ့ဒါကေတာ့ selfieဆြဲေနျကတာဆိုေပမယ့္ကေလးနဲ့ကေလးေဘးကေကာင္မေလးတစ္ေယာက္ကကေလးရဲ့ပါးကိုဆြဲညစ္ထားသည္။ လီလီကေတာ့ကင္မရာဘက္ကိုျကည့္ေနေပမယ့္အျခားတစ္ေယာက္ကေတာ့မျကည့္။ roတယ္ဆိုေတာ့သူတို့ကရည္းစားေတြလား။ ဟာ!!!!

စိတ္ဆိုးေနတယ္လို့ထင္ေနတာ။ တကယ္ခင္နဲ့လမ္းခြဲတာလား။ ေဩာ္အဲ့ဒါေျကာင့္ေနာက္တစ္ေယာက္ပါရေနတာေပါ့။ ဘယ္ေလာက္မွေတာင္မျကာေသးပဲနဲ့။

"လီလီ......လီလီ။ နင့္ကိုခ်စ္လို့အလိုလိုက္ထားတာကိုအခြင့္ေကာင္းယူတာလား"

ခင္အစကေရခ်ိဳးဖို့ျပင္ထားေပမယ့္ ကုတ္အက်ီကိုျပန္ဝတ္လိုက္ျပီးကားစက္နိွုးကာတစ္ေနရာရာသို့ေမာင္းထြက္သြားသည္။

"ငါ running man ျကည့္မယ္။ လိုင္းေျပာင္းေပး ဖူးပြင့္"

"ငါလည္းအေသာကကားျကည့္မလို့။ ငါအရင္ျကည့္မယ္"

"ငါအရင္ေရာက္တာေလ။"

"ရာ့။ ဒါကငါ့တုိက္"

ဒါကေတာ့ဖူးပြင့္အတြက္ေတာ့ရိုးသြားပါျပီး။ ညေရာက္တိုင္းလင္းေရြွနဲ့မိစိုးနဲ့ကရန္ျဖစ္ေနျက။ သူတို့နွစ္ေယာက္ကိုဂရုမစိုက္ပဲနဲ့သတင္းပဲျကည့္ေနလိုက္သည္။

🔔တီ.....ေတာင္🔔

"တစ္ေယာက္ေယာက္လာတယ္နဲ့တူတယ္"

ဟိုေကာင္မနွစ္ေကာင္ကဆက္ရန္ျဖစ္ခ်င္ေသးလို့တံခါးမဖြင့္ခ်င္မွန္းသိတယ္။ အဲ့ဒါေျကာင့္ဖူးပြင့္ကပဲဖြင့္လိုက္သည္။ တံခါးေရွ့မွာေရာက္ေနတဲ့သူ မေမ်ွာ္လင့္ထားတဲ့ဧည့္သည္

"လီလီ ဒီမွာရွိလား"

"ဟမ္.....အို...ရွင္"

ဖူးပြင့္ေျကာင္သြားသည္။ အေျကာင္းအရင္းကေတာ့ လံုးဝကို perfectေနတဲ့ခင္ေျကာင့္။ suitဝတ္တဲ့ေယာကၤ်ားေလးေတြေတာ့ဖူးပြင့္ေတြ့ဖူးပါတယ္။ ဒါေပမယ့္ suitကိုမိန္းကေလးဝတ္တာလည္းမေတြ့ဖူးသလို မိန္းကေလးနဲ suit နဲ့လည္းလိုက္မယ္မထင္ခဲ့။ အခုဖူးပြင့္ေတြ့တဲ့ခင္ကေတာ့ suitကိုက်က်နနဝတ္ထားေပမယ့္အသက္ရွဴက်ပ္လို့နွင့္တူသည္။ necktie ကိုဆြဲလိုက္တဲ့အခိုက္အတန့္ေလးကဆြဲေဆာင္မွုရွိလြန္းသည္။ ခင္ကိုလီလီမယူရင္ေတာ့ဖူးပြင့္ရေအာင္ယူမည္။

"လီလီဒီမွာရွိလားလို့"

"အာ.....မရွိပါဘူး"

"ဒါဆိုမင္းတို့လီလီရွိတဲ့ေနရာကိုသိမွာပဲ။ ေျပာျပ"

ဖူးပြင့္ေျဖေတာင္မေျဖရေသးမိစိုးကဝင္၍

"ဘာျဖစ္လို့ေျပာရမွာလဲ"

"ငါကသူရဲ့ပိုင္ရွင္မို့ေပါ့။ မင္းတို့လည္းသိမွာပဲ"

"ေတာင္းပန္ပါတယ္။ ညီမမေျပာနိုင္ပါဘူး"

မိစိုးကအဲ့လိုေျပာေပမယ့္လည္းလင္းေရြွကေတာ့လီလီရွိတဲ့ဟိုတယ္ကိုမ်က္ေစာင္းထိုးျပသည္။ ခင္ကသတိထားမိသြားျပီး

"အခန္းနံပါတ္ဘယ္ေလာက္လဲ"

"135"

လင္းေရြွကခ်က္ခ်င္းေျဖလိုက္သည္။

မိစိုးရဲ့ေဒါသကေတာ့လင္းေရြွဆီေရာက္လာေတာ့သည္။

"ေက်းဇူးဘဲေကာင္မေလး"

ခင္ေျပာရင္းထြက္သြားလိုက္သည္။

"ဟယ္ ငါ့ကိုေကာင္မေလးတဲ့။ Yessss အရမ္းအိမ္မက္ေတြလွေတာ့မွာပဲ"

"ေအး။ အဲ့ဒိအရမ္းလွတဲ့အိမ္မက္ကိုတစ္သက္လံုးမက္နိုင္ေအာင္ငါလုပ္ေပးမယ္"

"ဟဲ့ ဟဲ့ စိတ္ထိန္း"

လင္းေရြွသတိေပးေသာ္လည္းေနာက္က်သြားျပီး။ ဖူးပြင့္ကေတာ့သတင္းကိုသာျပန္ျကည့္ေနလိုက္သည္။

"ဝင္လို့မရပါဘူးရွင့္။ ေတာင္းပန္ပါတယ္။

ဧည့္သည္ေတြရဲ့ကိုယ္ေရးကိုယ္တာကိုေျပာျပလို့မျဖစ္လို့ပါ"

ခင္သူ့ရဲ့လိပ္စာကတ္ကိုျပလိုက္သည္။ အမွန္ေတာ့ခင္ကဒီဟိုတယ္ရဲ့ရင္းနွီးျမွုပ္နွံသူထဲတြင္ပါသည္။ ဒီဟိုတယ္မွမဟုတ္။ ျမန္မာနိုင္ငံမွာရွိတဲ့ ဟိုတယ္67%၏ရင္းနွီးျမွုပ္နွံသူျဖစ္သည္။

"မင္းတို့မန္ေနဂ်ာကိုေခၚလိုက္။"

"ဟုတ္ကဲ့ဗ်။ က်ြန္ေတာ္ကမန္ေနဂ်ာပါ။ဘာျပသာနာမ်ားရွိလို့လဲ"

"ကြန္မအခန္းနံပါတ္135ဆီသြားခ်င္တယ္။"လို့ေျပာရင္းသူ့ business cardကိုျပလိုက္သည္။

"ဟုတ္။ ေစာင့္လိုက္ရလို့ေတာင္းပန္ပါတယ္။ က်ြန္ေတာ့အခန္းဆီကိုလိုက္ပို့ေပးပါမယ္"

ဒီလိုနဲ့အခန္းေရွ့ကိုေရာက္သြားသည္။

"မင္းတို့ျပန္ေတာ့။ငါ့ဘာသာငါျကည့္လုပ္လိုက္မယ္"

"ဟုတ္ကဲ့"

ဝန္ထမ္းေတြျပန္သြားေတာ့မွ

တံခါးကိုအသာေလးေခါက္လိုက္သည္။

ဘယ္သူလဲလို့ေတာင္မေမးပဲနဲ့ တံခါးလာဖြင့္ေပးေနတာေလး။ လီလီကခင့္ကိုေတြ့ေတာ့

ခ်က္ခ်င္းတံခါးျပန္ပိတ္ဖို့လုပ္ေပမယ့္

ခင္ကျပန္တြန္းျပီးအခန္းထဲကိုဝင္လာရင္းသူ့ကုတ္ကိုခ်ြတ္လိုက္သည္။

"ဟက္ ငါ့ကိုေရွာင္ဖို့လုပ္တာေပါ့။ ငါဘယ္လိုလူစားလဲမသိဘူးနဲ့တူတယ္"

လီလီရဲ့လည္ပင္းကိုျကပ္ျကပ္ကိုင္ရင္း

"လြွတ္ လီလီအသက္ရွဴက်ပ္တယ္"

လီလီကုတင္နားေရာက္မွလီလီကိုတြန္းခ်လိုက္သည္။ လီလီေတာ့ေျပာင္းလဲသြားတဲ့ခင့္ကိုျကည့္ရင္းအေနာက္ကိုဆုတ္သြားသည္။ ခင္ကေတာ့ခါးပတ္ကိုျဖဳတ္လိုက္ျပီး

"မမေဒါသထြက္တာမျမင္ဖူးဘူးမလား။ ေသခ်ာျကည့္ထားျပီးမွတ္ထား။ ေနာက္တစ္ေခါက္က်ရင္ပိုနာမယ္။ အခုေတာ့ခံလိုက္ဦး။ ေဒါသေျပတဲ့အထိ"

ေျပာရင္းလီလီ့အနားကိုပိုတိုးလာသည္။လီလီကေတာ့ေျကာက္လြန္းလို့မ်က္လံုးမွိျပီးေခါင္းငံု့ထားေပမယ့္ဘာမွမထူး။ လီလီလက္ပင္းကိုကိုင္ရင္းဆြဲနမ္းေနေတာ့သည္။ လီလီကနွုတ္ခမ္းကိုအတင္းေစ့ထားေပမယ့္ခင္ကကိုက္လိုက္ေသာေျကာင့္

"အာ့..."

တစ္ခ်က္ moanလိုက္တာေလးကိုအခြင့္ေကာင္းယူကာ လီလီပါးစပ္ထဲအားရပါးတိုးဝင္ေနေတာ့သည္။ လီလီရဲ့အကၤ်ီကိုလည္းခ်ြတ္မေနေတာ့ပဲဆြဲျဖဲလိုက္သည္။ braမဝတ္ထားေသာေျကာင့္ထြက္လာတဲ့ရင္သားေလးကိုလီလီလက္ကျပန္ဖံုးလိုက္သည္။ ခင္ကလည္းလည္တိုင္ဆီသို့ေျပာင္းလိုက္ရင္းလက္ကလည္းမက္မြန္းသီးေလးကိုဆုပ္နယ္ထားေလသည္။နွစ္ေယာက္သားအပူခ်ိန္ျမင့္လာေသာေျကာင့္ခင္ျကယ္သီးမ်ားကိုျဖဳတ္လိုက္သည္။

"အာ့......အားးးးး"

ကေလးရဲ့ moanသံေလးက ရင္သားေလးေတြဆီကိုအာရံုေျပာင္းေစသည္။

"ျပြတ္......ျပြတ္"

စုပ္လြန္းလို့အသံေတြပါထြက္သည္။

ကေလးရဲ့ေဘာင္းဘီကိုခ်ြတ္ရင္းလက္တစ္ဖက္ကခါးပတ္ကိုကိုင္ထားသည္။ျပီးေတာ့လီလီကိုေလးဘက္ေထာက္ေစလိုက္ျပီးခါးပတ္နွင့္ေက်ာကုန္းကိုတစ္ခ်က္ရိုက္လိုက္သည္။

"ျဖန္း"

"အားးးးး"

အားျပင္းလို့နဲ့တူတယ္။ အရာပါထင္သြားတယ္။မက္မြန္းသီးေလးကိုအနမ္းေပးလိုက္ျပီးမက္မြန္းသီးေလးကိုလည္းနွစ္ခ်က္ေလာက္ရိုက္လိုက္သည္။

"အာ့......အားးးးးးး။ ရပ္ပါ......ေတာ့"

ခင္ေနာက္တစ္ေခါက္ထပ္ရိုက္လိုက္ျပီး

"Mommyလို့ေခၚ။ အသက္က်ယ္က်ယ္ေလး"

နွစ္ခ်က္ေလာက္ထပ္ရိုက္ျပီးမွလီလီက

"အာ့.....မာ......အား.....မာမီ"

"အင္း။ ေကာင္းတယ္ ေနာက္တစ္ေခါက္ထပ္ေခၚ "

"ျဖန္း ျဖန္း"

"အာ့.......မာ.....မီ"

"Yess baby. Ahhh"ေက်ာကုန္းကိုအနမ္းဖြဖြေလးေပးျပီးေနာက္လီလီကပက္လက္လွန္လိုက္သည္။ ေက်ာကုန္းကေတာ့စပ္ေနမွာပဲ။

Straponမပါလာေသာေျကာင့္လက္ျဖင့္ pussyထဲသို့ထည့္လိုက္သည္။

"အာ့.."

ကေလးကိုျကည့္လိုက္ေတာ့မ်က္လံုးမွိတ္ရင္းအိပ္ရာခင္းကိုဆုပ္ေနသည္။ အျမဲတမ္းပါပဲ။ နာက်င္မွုဒဏ္ကိုျကိတ္ခံေနတာေလး။

အတြင္းသားေလးကေႏြးေနတာပဲ။ခင္ ထုတ္လိုက္ထည့္လိုက္လုပ္ေနလိုက္သည္။

"အာ့......အားးး မ..... မာမီ.........အားးးးးးးး။ ျပီးေတာ့.......မယ္.... အား"

ျပီးေတာ့မယ္ဆိုလို့ျမန္ျမန္လုပ္ေပးေနလိုက္သည္။ ခဏျကာေတာ့ကေလးဆီမွ honey မ်ားထြက္လာသည္။pussyေလးကိုလ်က္ရင္း honeyေလးကိုမ်ိဳခ်လိုက္ျပီး လ်ွာျဖင့္ျပန္ျပဳစုေပးေနလိုက္သည္။ ျပီးေတာ့့ pussyခ်င္းခ်င္းကပ္ကာပြတ္တိုက္ေနလိုက္သည္။

"အာ့.......အား.......မာမီ"

ရင္သားေတြကိုလည္းစုပ္ရင္း။ ဒီလိုနွင့္4နာရီေလာက္ျကာသြားသည္။ ခင္ကမရပ္ေသး။ ဘယ္နွစ္ျကိမ္ေျမက္လည္းမမွတ္မိေတာ့။ pussyခ်င္းခ်င္းကပ္လိုက္၊ လက္ထည့္လိုက္၊ လ်ွာျဖင့္ျပဳစုလိုက္ျဖင့္ေတာ္ေတာ္ျကာသြားသည္။

"မ.. မျပီးေသးဘူးလားဟင္။ ကေလးမနိုင္ေတာ့ဘူး"သူ့ pussyေလးကိုလက္ျဖင့္ကာကာဒူးေကြးလိုက္ျပီးအျခားဘက္ကိုလွည့္ေနသည္။ခင္လည္းအရမ္းျကာသြားမွန္းခုမွသတိရျပီးေနာက္ေက်ာေလးကိုအနမ္းမ်ားေပးကာ

"Sorry ကေလးရယ္။ အလြမ္းေတြအတိုးခ်လိုက္တာ"

"1ရက္ေလးပဲရွိေသးတာကို"

"မအတြက္ေတာ့1နွစ္လို့ပဲ။ ကေလးနားလိုက္ေတာ့ေလ။ အရမ္းပင္ပန္းေနလိမ့္မယ့္"

လီလီေခါင္းျငိမ့္ရင္းသူ့ရင္ခြင္ထဲအိပ္ေပ်ာ္သြားသည္။

"မနက္က်မွသတင္းေကာင္းေလးေျပာျပေတာ့မယ္ေနာ္။ good night"

____________________________

လိုအပ္တာရွိရင္ေျပာျကပါဦး။ရိုင္းသြားရင္းေတာင္းပန္ပါတယ္ေနာ္

Unicode

လီကခင်ပို့ထားတဲ့ massageကိုကြည့်ပြီးဘာမှစာပြန်မလာတော့ပေ။ အဲ့ဒါကြောင့်ခင်ဖုန်းခေါ်လိုက်သည်။

"ဘာလဲ"

"ကလေး။ မကိုစိတ်ဆိုးနေတုန်းလား။ ဘယ်တွေလျှောက်သွားနေတာလဲ"

"စိတ်ဆိုးနေတာမဟုတ်ဘူး။ လမ်းခွဲလိုက်တာ။ ဘယ်တော့မှလီလီကိုကလေးလို့မခေါ်နဲ့"

"ဒီနေ့မက မတို့ဖေဖေရဲ့ companyမှာသွားလေ့လာနေတာ။ အဲ့ဒါကြောင့်မအားလို့ဖုန်းမခေါ်ဖြစ်တာ။ မမပင်ပန်းနေရင်ကလေးကိုအရင်တွေ့ချင်တာပေါ့ကလေးရယ်။ မှောင်နေပြီးကလေးရယ်။မပြန်လာသေးဘူးလား"

"အား ကလေးလို့မခေါ်နဲ။ ပြီးတော့မမပင်ပန်းနေရင်တွေ့ချင်တဲ့သူကလီလီမဟုတ်ပဲကိုကြီးမလား။ တော်ပြီဒါပဲ"

"ကလေးခဏနေဦးဖုန်းမချပါနဲ့ဦး"

"တီ......တီ......တီ"

ဆိုးလိုက်တဲ့ကလေး။ ရအောင်ဖုန်းချသွားတယ်။ ပြောစရာရှိပါတယ်ဆိုမှ။ ခင်ပြောမယ့်စကားကခင်နဲ့ကိုကြီးတို့ပြတ်ပြီးဆိုတာပါပဲ။ ကိုကြီးကတော့ခင့်ကိုဆွဲထားပေမယ့်ခင်ကတော့ကလေးဘက်ကိုသာ။ မေ့သွားတယ် အမှန်ဆိုကလေးနဲ့သူနဲ့အကြောင်းပါပြောလိုက်ရမှာ။ပြန်ခေါ်တော့လည်းမကိုင်။ ကလေးကို massagerကနေပြောလို့ရသားပဲ။

ထိုစဉ်ခင်၏ဖုန်း၌ notiတစ်ခုတက်လာသည်။ လီလီရဲ့အကောင့်ကို tagထားတဲ့ postတဲ့။ ကြည့်ဦးမှပဲ။

"ဟာ..."

အဲ့ဒီ postကခင့်ကိုအံ့သြသွားစေသလိုဒေါသလည်းထွက်စေသည်။ ကြည့်ရတာကလေးရဲ့သူငယ်ချင်းတစ်ယောက်ကတင်ထားတဲ့ပုံပဲ။ caption က

"တစ်ခါတစ်လေမှတွေ့ရတာကို ro နေလိုက်ကြ" တဲ့

ပုံက2ပုံထဲဆိုပေမယ့်ခင်ကတော့ဒေါသကိုမထိန်းနိုင်တော့။ အဲ့ဒါကတော့ selfieဆွဲနေကြတာဆိုပေမယ့်ကလေးနဲ့ကလေးဘေးကကောင်မလေးတစ်ယောက်ကကလေးရဲ့ပါးကိုဆွဲညစ်ထားသည်။ လီလီကတော့ကင်မရာဘက်ကိုကြည့်နေပေမယ့်အခြားတစ်ယောက်ကတော့မကြည့်။ roတယ်ဆိုတော့သူတို့ကရည်းစားတွေလား။ ဟာ!!!!

စိတ်ဆိုးနေတယ်လို့ထင်နေတာ။ တကယ်ခင်နဲ့လမ်းခွဲတာလား။ ျအဲ့ဒါကြောင့်နောက်တစ်ယောက်ပါရနေတာပေါ့။ ဘယ်လောက်မှတောင်မကြာသေးပဲနဲ့။

"လီလီ......လီလီ။ နင့်ကိုချစ်လို့အလိုလိုက်ထားတာကိုအခွင့်ကောင်းယူတာလား"

ခင်အစကရေချိုးဖို့ပြင်ထားပေမယ့် ကုတ်အကျီကိုပြန်ဝတ်လိုက်ပြီးကားစက်နှိုးကာတစ်နေရာရာသို့မောင်းထွက်သွားသည်။

"ငါ running man ကြည့်မယ်။ လိုင်းပြောင်းပေး ဖူးပွင့်"

"ငါလည်းအသောကကားကြည့်မလို့။ ငါအရင်ကြည့်မယ်"

"ငါအရင်ရောက်တာလေ။"

"ရာ့။ ဒါကငါ့တိုက်"

ဒါကတော့ဖူးပွင့်အတွက်တော့ရိုးသွားပါပြီး။ ညရောက်တိုင်းလင်းရွှေနဲ့မိစိုးနဲ့ကရန်ဖြစ်နေကြ။ သူတို့နှစ်ယောက်ကိုဂရုမစိုက်ပဲနဲ့သတင်းပဲကြည့်နေလိုက်သည်။

🔔တီ.....တောင်🔔

"တစ်ယောက်ယောက်လာတယ်နဲ့တူတယ်"

ဟိုကောင်မနှစ်ကောင်ကဆက်ရန်ဖြစ်ချင်သေးလို့တံခါးမဖွင့်ချင်မှန်းသိတယ်။ အဲ့ဒါကြောင့်ဖူးပွင့်ကပဲဖွင့်လိုက်သည်။ တံခါးရှေ့မှာရောက်နေတဲ့သူ မမျှော်လင့်ထားတဲ့ဧည့်သည်

"လီလီ ဒီမှာရှိလား"

"ဟမ်.....အို...ရှင်"

ဖူးပွင့်ကြောင်သွားသည်။ အကြောင်းအရင်းကတော့ လုံးဝကို perfectနေတဲ့ခင်ကြောင့်။ suitဝတ်တဲ့ယောင်္ကျားလေးတွေတော့ဖူးပွင့်တွေ့ဖူးပါတယ်။ ဒါပေမယ့် suitကိုမိန်းကလေးဝတ်တာလည်းမတွေ့ဖူးသလို မိန်းကလေးနဲ suit နဲ့လည်းလိုက်မယ်မထင်ခဲ့။ အခုဖူးပွင့်တွေ့တဲ့ခင်ကတော့ suitကိုကျကျနနဝတ်ထားပေမယ့်အသက်ရှူကျပ်လို့နှင့်တူသည်။ necktie ကိုဆွဲလိုက်တဲ့အခိုက်အတန့်လေးကဆွဲဆောင်မှုရှိလွန်းသည်။ ခင်ကိုလီလီမယူရင်တော့ဖူးပွင့်ရအောင်ယူမည်။

"လီလီဒီမှာရှိလားလို့"

"အာ.....မရှိပါဘူး"

"ဒါဆိုမင်းတို့လီလီရှိတဲ့နေရာကိုသိမှာပဲ။ ပြောပြ"

ဖူးပွင့်ဖြေတောင်မဖြေရသေးမိစိုးကဝင်၍

"ဘာဖြစ်လို့ပြောရမှာလဲ"

"ငါကသူရဲ့ပိုင်ရှင်မို့ပေါ့။ မင်းတို့လည်းသိမှာပဲ"

"တောင်းပန်ပါတယ်။ ညီမမပြောနိုင်ပါဘူး"

မိစိုးကအဲ့လိုပြောပေမယ့်လည်းလင်းရွှေကတော့လီလီရှိတဲ့ဟိုတယ်ကိုမျက်စောင်းထိုးပြသည်။ ခင်ကသတိထားမိသွားပြီး

"အခန်းနံပါတ်ဘယ်လောက်လဲ"

"135"

လင်းရွှေကချက်ချင်းဖြေလိုက်သည်။

မိစိုးရဲ့ဒေါသကတော့လင်းရွှေဆီရောက်လာတော့သည်။

"ကျေးဇူးဘဲကောင်မလေး"

ခင်ပြောရင်းထွက်သွားလိုက်သည်။

"ဟယ် ငါ့ကိုကောင်မလေးတဲ့။ Yessss အရမ်းအိမ်မက်တွေလှတော့မှာပဲ"

"အေး။ အဲ့ဒိအရမ်းလှတဲ့အိမ်မက်ကိုတစ်သက်လုံးမက်နိုင်အောင်ငါလုပ်ပေးမယ်"

"ဟဲ့ ဟဲ့ စိတ်ထိန်း"

လင်းရွှေသတိပေးသော်လည်းနောက်ကျသွားပြီး။ ဖူးပွင့်ကတော့သတင်းကိုသာပြန်ကြည့်နေလိုက်သည်။

"ဝင်လို့မရပါဘူးရှင့်။ တောင်းပန်ပါတယ်။

ဧည့်သည်တွေရဲ့ကိုယ်ရေးကိုယ်တာကိုပြောပြလို့မဖြစ်လို့ပါ"

ခင်သူ့ရဲ့လိပ်စာကတ်ကိုပြလိုက်သည်။ အမှန်တော့ခင်ကဒီဟိုတယ်ရဲ့ရင်းနှီးမြှုပ်နှံသူထဲတွင်ပါသည်။ ဒီဟိုတယ်မှမဟုတ်။ မြန်မာနိုင်ငံမှာရှိတဲ့ ဟိုတယ်67%၏ရင်းနှီးမြှုပ်နှံသူဖြစ်သည်။

"မင်းတို့မန်နေဂျာကိုခေါ်လိုက်။"

"ဟုတ်ကဲ့ဗျ။ ကျွန်တော်ကမန်နေဂျာပါ။ဘာပြသာနာများရှိလို့လဲ"

"ကွန်မအခန်းနံပါတ်135ဆီသွားချင်တယ်။"လို့ပြောရင်းသူ့ business cardကိုပြလိုက်သည်။

"ဟုတ်။ စောင့်လိုက်ရလို့တောင်းပန်ပါတယ်။ ကျွန်တော့အခန်းဆီကိုလိုက်ပို့ပေးပါမယ်"

ဒီလိုနဲ့အခန်းရှေ့ကိုရောက်သွားသည်။

"မင်းတို့ပြန်တော့။ငါ့ဘာသာငါကြည့်လုပ်လိုက်မယ်"

"ဟုတ်ကဲ့"

ဝန်ထမ်းတွေပြန်သွားတော့မှ

တံခါးကိုအသာလေးခေါက်လိုက်သည်။

ဘယ်သူလဲလို့တောင်မမေးပဲနဲ့ တံခါးလာဖွင့်ပေးနေတာလေး။ လီလီကခင့်ကိုတွေ့တော့

ချက်ချင်းတံခါးပြန်ပိတ်ဖို့လုပ်ပေမယ့်

ခင်ကပြန်တွန်းပြီးအခန်းထဲကိုဝင်လာရင်းသူ့ကုတ်ကိုချွတ်လိုက်သည်။

"ဟက် ငါ့ကိုရှောင်ဖို့လုပ်တာပေါ့။ ငါဘယ်လိုလူစားလဲမသိဘူးနဲ့တူတယ်"

လီလီရဲ့လည်ပင်းကိုကြပ်ကြပ်ကိုင်ရင်း

"လွှတ် လီလီအသက်ရှူကျပ်တယ်"

လီလီကုတင်နားရောက်မှလီလီကိုတွန်းချလိုက်သည်။ လီလီတော့ပြောင်းလဲသွားတဲ့ခင့်ကိုကြည့်ရင်းအနောက်ကိုဆုတ်သွားသည်။ ခင်ကတော့ခါးပတ်ကိုဖြုတ်လိုက်ပြီး

"မမဒေါသထွက်တာမမြင်ဖူးဘူးမလား။ သေချာကြည့်ထားပြီးမှတ်ထား။ နောက်တစ်ခေါက်ကျရင်ပိုနာမယ်။ အခုတော့ခံလိုက်ဦး။ ဒေါသပြေတဲ့အထိ"

ပြောရင်းလီလီ့အနားကိုပိုတိုးလာသည်။လီလီကတော့ကြောက်လွန်းလို့မျက်လုံးမှိပြီးခေါင်းငုံ့ထားပေမယ့်ဘာမှမထူး။ လီလီလက်ပင်းကိုကိုင်ရင်းဆွဲနမ်းနေတော့သည်။ လီလီကနှုတ်ခမ်းကိုအတင်းစေ့ထားပေမယ့်ခင်ကကိုက်လိုက်သောကြောင့်

"အာ့..."

တစ်ချက် moanလိုက်တာလေးကိုအခွင့်ကောင်းယူကာ လီလီပါးစပ်ထဲအားရပါးတိုးဝင်နေတော့သည်။ လီလီရဲ့အင်္ကျီကိုလည်းချွတ်မနေတော့ပဲဆွဲဖြဲလိုက်သည်။ braမဝတ်ထားသောကြောင့်ထွက်လာတဲ့ရင်သားလေးကိုလီလီလက်ကပြန်ဖုံးလိုက်သည်။ ခင်ကလည်းလည်တိုင်ဆီသို့ပြောင်းလိုက်ရင်းလက်ကလည်းမက်မွန်းသီးလေးကိုဆုပ်နယ်ထားလေသည်။နှစ်ယောက်သားအပူချိန်မြင့်လာသောကြောင့်ခင်ကြယ်သီးများကိုဖြုတ်လိုက်သည်။

"အာ့......အား"

ကလေးရဲ့ moanသံလေးက ရင်သားလေးတွေဆီကိုအာရုံပြောင်းစေသည်။

"ပြွတ်......ပြွတ်"

စုပ်လွန်းလို့အသံတွေပါထွက်သည်။

ကလေးရဲ့ဘောင်းဘီကိုချွတ်ရင်းလက်တစ်ဖက်ကခါးပတ်ကိုကိုင်ထားသည်။ပြီးတော့လီလီကိုလေးဘက်ထောက်စေလိုက်ပြီးခါးပတ်နှင့်ကျောကုန်းကိုတစ်ချက်ရိုက်လိုက်သည်။

"ဖြန်း"

"အား"

အားပြင်းလို့နဲ့တူတယ်။ အရာပါထင်သွားတယ်။မက်မွန်းသီးလေးကိုအနမ်းပေးလိုက်ပြီးမက်မွန်းသီးလေးကိုလည်းနှစ်ချက်လောက်ရိုက်လိုက်သည်။

"အာ့......အား။ ရပ်ပါ......တော့"

ခင်နောက်တစ်ခေါက်ထပ်ရိုက်လိုက်ပြီး

"Mommyလို့ခေါ်။ အသက်ကျယ်ကျယ်လေး"

နှစ်ချက်လောက်ထပ်ရိုက်ပြီးမှလီလီက

"အာ့.....မာ......အား.....မာမီ"

"အင်း။ ကောင်းတယ် နောက်တစ်ခေါက်ထပ်ခေါ် "

"ဖြန်း ဖြန်း"

"အာ့.......မာ.....မီ"

"Yess baby. Ahhh"ကျောကုန်းကိုအနမ်းဖွဖွလေးပေးပြီးနောက်လီလီကပက်လက်လှန်လိုက်သည်။ ကျောကုန်းကတော့စပ်နေမှာပဲ။

Straponမပါလာသောကြောင့်လက်ဖြင့် pussyထဲသို့ထည့်လိုက်သည်။

"အာ့.."

ကလေးကိုကြည့်လိုက်တော့မျက်လုံးမှိတ်ရင်းအိပ်ရာခင်းကိုဆုပ်နေသည်။ အမြဲတမ်းပါပဲ။ နာကျင်မှုဒဏ်ကိုကြိတ်ခံနေတာလေး။

အတွင်းသားလေးကနွေးနေတာပဲ။ခင် ထုတ်လိုက်ထည့်လိုက်လုပ်နေလိုက်သည်။

"အာ့......အား မ..... မာမီ.........အား။ ပြီးတော့.......မယ်.... အား"

ပြီးတော့မယ်ဆိုလို့မြန်မြန်လုပ်ပေးနေလိုက်သည်။ ခဏကြာတော့ကလေးဆီမှ honey များထွက်လာသည်။pussyလေးကိုလျက်ရင်း honeyလေးကိုမျိုချလိုက်ပြီး လျှာဖြင့်ပြန်ပြုစုပေးနေလိုက်သည်။ ပြီးတော့ pussyချင်းချင်းကပ်ကာပွတ်တိုက်နေလိုက်သည်။

"အာ့.......အား.......မာမီ"

ရင်သားတွေကိုလည်းစုပ်ရင်း။ ဒီလိုနှင့်4နာရီလောက်ကြာသွားသည်။ ခင်ကမရပ်သေး။ ဘယ်နှစ်ကြိမ်မြေက်လည်းမမှတ်မိတော့။ pussyချင်းချင်းကပ်လိုက်၊ လက်ထည့်လိုက်၊ လျှာဖြင့်ပြုစုလိုက်ဖြင့်တော်တော်ကြာသွားသည်။

"မ.. မပြီးသေးဘူးလားဟင်။ ကလေးမနိုင်တော့ဘူး"သူ့ pussyလေးကိုလက်ဖြင့်ကာကာဒူးကွေးလိုက်ပြီးအခြားဘက်ကိုလှည့်နေသည်။ခင်လည်းအရမ်းကြာသွားမှန်းခုမှသတိရပြီးနောက်ကျောလေးကိုအနမ်းများပေးကာ

"Sorry ကလေးရယ်။ အလွမ်းတွေအတိုးချလိုက်တာ"

"1ရက်လေးပဲရှိသေးတာကို"

"မအတွက်တော့1နှစ်လို့ပဲ။ ကလေးနားလိုက်တော့လေ။ အရမ်းပင်ပန်းနေလိမ့်မယ့်"

လီလီခေါင်းငြိမ့်ရင်းသူ့ရင်ခွင်ထဲအိပ်ပျော်သွားသည်။

"မနက်ကျမှသတင်းကောင်းလေးပြောပြတော့မယ်နော်။ good night"

____________________________

လိုအပ်တာရှိရင်ပြောကြပါဦး။ရိုင်းသွားရင်းတောင်းပန်ပါတယ်နော်