《My brother's girlfriend》part 8
Advertisement
"ကေလးမေန့ညကမမလုပ္ခဲ့တာကေလ.."
🎶🎶Bitch I'm solo . I'm going sololololo🎶🎶
လီလီ၏ဖုန္းလာေသာေျကာင့္ခင္စကားမ်ားကိုရပ္ပစ္လိုက္ရသည္။ဒါေပမယ့္လီလီက
"အဲ့ဒီေန့ကလုပ္ခဲ့တာကိုဘယ္လိုမွသေဘာမထားပါဘူး။လီလီ့ရဲ့ ပထမဆံုးအျကိမ္မွမဟုတ္တာ။ ေကာင္ေလးတိုင္းလီလီ့ကိုေတြ့ရင္လုပ္ေနျကေလ" ဆိုျပီးဖုန္းကိုကိုင္ကာထြက္သြားေလသည္။
ခင္မွာေတာ့ေငးမွုိင္စြာျဖင့္
"ငါ့ကေလးမွာပိုင္ရွင္ရွိေနတာလား။ ပထမဆံုးအျကိမ္မဟုတ္ဘူးတဲ့။ ကေလးရယ္ေျပာင္းလဲသြားလိုက္တာမ်ား။မမေတာင္ျကိဳးစားခြင့္မရွိေတာ့ဘူးလား"
အခန္းထဲထြြက္လာတာနွင့္ဖုန္းကိုေကာက္ကိုင္လိုက္ျပီးလီလီသက္ျပင္းခ်မိသည္။ ေကာင္ေလးေတြကနမ္းဖို့ေနေနသာသာတြဲေတာင္မတြဲျဖစ္။ သူ့က္ုဝမ္းနည္းေအာင္လုပ္ေစမိျပီးလား။ ခနေနပါဦးး။ သူဝမ္းနည္းလည္းငါနဲ့ဘာဆိုင္လဲ။ သူကေရာဘာေျကာင့္ဝမ္းနည္းမွာလဲ။ တစ္ေယာက္ထဲdrama ေတြရိုက္ေနျပန္ပါျပီး။ လီလီရယ္နင္ဘာေတြေတြးေနတာလဲ
"ဟယ္လို"
"သမီးေလးအဲ့မွာေနရတာအဆင္ေျပလား။သတိရလိုက္တာသမီးရယ္"
"ေမကလည္း ေျပတာေပါ့။ခြဲရတာေတာင္မျကာေသးဘူးသတိရေနျပီးေမေရ့"
"အိုးေျပာစရာရွားလို့။ အငယ္ဆံုးေလးတစ္ေယာက္ဘဲရွိတာ။ သတိမရဘဲေနမလား"
"သတိရရင္မုန့္ဖို့မ်ားမ်ားပို့ေပး"
"ေအာင္မေလး အားေနမုန့္ဖို့းဘဲေတာင္းေန။ ကေလးစုတ္။ဒါဘဲသတိရတုန္းဖုန္းဆက္တာ။ အလုပ္မ်ားေနတယ္"
'"ေဖျကီးနဲ့ျကီးျကီးကိုေျပာလိုက္ဦးေနာ္။ လီလီလည္းအရမ္းသတိရတယ္လို့"
"ေအးပါသမီးေလးရယ္။ ကိုျကီးစကားနားေထာင္ေနာ္"
"ဟုတ္ကဲ့ပါေမ။ ေနာမူးဆာရာဟယ္အိုမား"
"ဒီကေလးကေတာ့ဘာေတြေျပာေနလဲမသိပါဘူး"
အဲ့လိုနွင္္ေမေမကဖုန္းခ်လိုက္သည္။ လီလီဦးေနွာက္ကခင့္ဆီျပန္ေရာက္သြားျပန္သည္။ မမွီတဲ့ပန္းကိုမယူတာေတာ့အေကာင္းဆံုးဘဲမလား။ မဟုတ္ရင္နာက်င္ေနလိမ့္မယ္ေလ။
အဲ့လိုနဲ့လီလီအခန္းထဲျပန္လာေတာ့သူမမရွိေတာ့ေပ။ အိပ္ရာေပၚကိုပစ္လွဲလိုက္ျပီးစဥ္းစားလိုက္သည္။ သူ့အေပၚမွာထားတဲ့ငါ့ခံစားခ်က္ကဘယ္လိုမ်ိုးလဲ။ ငါကိုယ္တိုင္ေတာင္မသိေတာ့ဘူး။ ဟူး ျကိုက္မိျပန္ျပီးနဲ့တူတယ္။ ခ်ီးဘဲ ျကိုက္စရာရွားလို့
🎶🎶FIRE🔥🔥🔥!!!!!!!!
🎶🎶
Alarm အသံေျကာင့္အေတြးေတြကိုရပ္ပစ္လိုက္ရသည္။ ေဩာ္ဟုတ္သားဘဲ။ ကိုျကီးရဲ့ party ဆီသြားဖို့ျပင္ရဦးမယ္။
ေရမိုးခ်ိဳးျပင္ဆင္လိုက္ျပီး ခါးေပၚ hoodie ေလးနဲ့ ဂ်င္းေဘာင္းဘီအတိုကိုဝတ္လိုက္သည္။ ကိုျကီးမျကိုက္မွာစိုးလို့အျပင္ခံလက္ရွည္ေလးပါဝတ္သြားလိုက္သည္။ လီလီဧည့္ခန္းထဲမွာေစာင့္ေနလိုက္သည္။ခဏျကာေတာ့ခင္ကပါကိုျကီးအခန္းထဲကေနထြက္လာသည္။ သပဘဲ အက်ီမရွိလို့ကိုျကီးအခန္းကေနယူေနတာလား။ စိတ္ကေမွာင္ခ်င္ေသာ္လည္း အဲ့လိုေတာ့ထင္တာမ်ိဳးေတာ့လီလီမျကိုက္ပါ။ ခင္ မို့လို့ေပါ့။ ခင္ျဖစ္ေနလို့ကိုအဲ့လိုေတြးတာမ်ိဳးလီလီမျကိုက္တာ။
"ျပီးျပီးလား။ အဲ့ဒါဆိုသြားေတာ့မယ္" ကိုျကီးကသူ့သူငယ္ခ်င္းေတြကိုေတြ့ဖို့မေစာင့္နိုင္ေတာ္တာေျကာင့္ေလာေနသည္။ ဒါေပမယ့္ခင္ကေတာ့
"ခဏေနပါဦး။ လီလီဝတ္တာမတိုလြန္းဘူးလား။ ေဘာင္းဘီရွည္ေလးဝတ္သြားေလ။"
ျကည့္ရတာခင္ကလီလီနင့္ဆင္တူျဖစ္ေစခ်င္လို့နွင့္တူသည္။ ခင္ကလည္း hoodieကိုဂ်င္းေဘာင္းဘီအရွည္နွင့္တြဲဝတ္ထားသည္။
"ဟာ သြားရေအာင္သဲကလည္း။ ဟိုေကာင္ေတြကေစာင့္ေနျပီ။ ျပီးေတာ့ဒါကလည္းပံုမွန္ပါဘဲ"
"ဟာ ကိုကလည္းလီလီကကေလး......."
ခင္ေျပာမလို့ဘဲရွိေသးလီလီက
"သြားရေအာင္ေလ။ေနာက္က်ေတာ့မယ္မလား"
ခင္ဘာမွေျပာခြင့္ေတာင္မရလိုက္။အေရွ့ကထြက္သြားေသာကိုျကီးရဲ့ေနာက္ကိုလိုက္သြားေသာက်ြန္မရဲ့ကေလးေလး။ အသားရည္ကလည္းလွေတာ့သူမ်ားေတြလိုက္ျကည့္ေတာ့မွာဘဲ။ စိတ္ညစ္ပါတယ္။ အျမန္ဆံုးကိုျကီးနဲ့ျဖတ္ျပီးကေလးကိုပိုင္ဆိုင္ရမွျဖစ္မယ္။ ပတ္ဝန္းက်င္ေတြကိုလည္းဂရုမစိုက္နိုင္ေတာ့။ အဓိကက က်ြန္မရဲ့ကေလးေလးပါဘဲ။
-
-
-
-
-
-
-
-
Partyသို့ေရာက္ေသာ္
Partyကအိမ္မွာဘဲလုပ္တာဆိုေပမယ့္အိမ္ကက်ယ္ျပီးျကီးတာေျကာင့္ပြဲလိုမ်ိုးျဖစ္ေနသည္။လူကေတာ့နည္းနည္းမ်ားသည္။
"ဟိတ္ေကာင္မ"
လီလီပုခံုးကိုတစ္ေယာက္ေယာက္ရိုက္လိုက္ေသာေျကာင့္လွည့္ျကည့္လိုက္သည္။ တစ္ျခားသူမဟုတ္ဘဲမိုးျပည့္ျဖစ္ေနသည္။
မိုးျပည့္ေဘးမွာလင္းေရြွ
"နင္တို့ဘယ္လိုလုပ္ဒီကိုေရာက္ေနတာလဲ"
"ဟာ နင္ကလည္းလုပ္ျပီ။ ငါ့အစ္ကိုကဒီမွာေနတာေလ။သူ့ငယ္ခ်င္းေတြနဲ့ partyလုပ္မယ္ဆိုလို့ငါ့ကိုလာခိုင္းတာ။ ငါတို့တစ္ဖြဲ့လံုးေခၚလာလိုက္တယ္"
"ငါလင္းေရြွကိုဘဲေတြ့တယ္ေကာင္မရယ္''
"ဟိုမွာဟိုေကာင္မေတြေတြ့လား။လာခဲ့ေလသြားရေအာင္"
ကိုျကီးကိုအခ်က္ျပလိုက္ျပီးမိုးျပည့္တို့နွင့္လိုက္သြားလိုက္သည္။
"နင္ကလည္းအက်င့္မေကာင္းဘူးသိလား။မိုးျပည့္ေတာင္ငါတို့ကိုေခၚတယ္။နင္ကေတာ့စာပို့ဖို့ေတာင္မအားဘူး။ အဲ့ဒီမွာပစ္ထားေနလိုက္"
မိစိုးကစိတ္ဆိုးကာေျပာသည္။ေျပာလည္းေျပာခ်င္စရာဘဲေလ။ စိတ္ကသူတို့ဆီမွာမွမဟုတ္တာ။
"မေခၚခ်င္လို့ေဟ့။ နင္တို့လာရင္ပြစိပြစိနဲ့စကားမ်ားလြန္းလို့မေခၚတာ။ နင္တို့ရွိရင္စတိုင္ပဲ့တယ္"
ပုခံုးေပၚကမရွိတဲ့ဖုန္မွုန့္မ်ားကိုသပ္ခ်ကာေျပာလိုက္သည္။ မိစိုးကပိုစိတ္တိုလာျပီး
"ေျသာ္ေအးေလအခုနင္ေသျပီးသာမွတ္"
ေျပာရင္းဆိုရင္းနွင့္ေခါင္းကိုေခါက္လိုက္သည္။ လီလီကလည္းျပန္မခံနိုင္၍
"နင္ကမ်ားငါ့ကို ရာ့!!!!!!"
ျကားကဖူးပြင့္ကပင္
"ဟဲ့ေတာ္ပါေတာ့။ ေကာင္ေလးေခ်ာေခ်ာေတြေရွ့မွာကိေျႏၵရွိရွိေနစမ္းပါဟယ္"
မိစိုးလည္းဖူးပြင့္ေျပာမွသူတို့စကားဝိုင္းသို့ေကာင္ေလးနစ္ေယာက္လမ္းေလ်ွာက္လာတာကိုသတိထားမိပါသည္။ လက္ထဲမွာဖန္ခြက္ေလးေတြနွင့္ waiterနွင့္တူသည္။ထိုေကာင္ေလး2ေယာက္မွပင္
"ဒီကညီမတို့ကအသက္18ျပည့္ရဲ့လားဗ်။"
"ေျသာ္ျပည့္လြန္းလို့လြန္ပါေရာ္။ 19နွစ္ေရာက္ျပီေလ"အခ်က္ျပသလိုလိုနွင့္လင္းေရြွေျပာလိုက္သည္။
Waiter ေတြကလည္းဝိုင္ခြက္ေလးေတြကိုခ်ေပးလိုက္သည္။ အားလံုးကိုဝိုင္ခြက္ခ်ေပးေသာလည္းလီလီအလွည့္က်ေတာ့ cola ျဖစ္ေနသည္။ ဒါကိုသတိထားမိတဲ့မိုးျပည့္က
"ဟဲ့လီလီ နင့္ဟာက cola ျကီးမလား"
မိုးျပည့္ေျပာမွလီလီလည္းကိုယ့္ခြက္ကိုေသာက္ျကည့္မိလိုက္သည္။ ဟုတ္ပ။ colaျကီး
"ညီမလည္းသိပ္မျကာေသးဘူးဆိုေပမယ့္18နွစ္ျပည့္ျပီးပါျပီး။ဘာလို့ colaလဲ"
Waiter မွ လီလီတို့၏ မ်က္ေစာင္းထို့းနားကအုပ္စုကိုလက္ညိဳးထို့ျပျပီး
"အဲ့ဒီကေကာင္မေလးတစ္ေယာက္ကဒီကညီမေလးတစ္ေယာက္ထဲကိုဘဲဝိုင္ေတြမတိုက္ဖို့အစ္ကိုတို့waiterအားလံုးကိုမွာထားတာပါ"
"ဟမ္" လီလီကလြဲျပီးမိစိုးတို့အံ့ျသသြားျကသည္။ waiterေလးလက္ညိဳးထိုးတဲ့ဝိုင္ကခင္တို့ရဲ့ဝိုင္းေလး။
"တစ္ခြက္ေလာက္ဘဲျဖစ္ျဖစ္ခ်ေပးလို့မရဘူးလား။ တစ္ငံုစာဘဲေလ"
လီလီတစ္ခါမွမေသာက္ဖူးတာေျကာင့္ေသာက္ခ်င္ေနမိသည္။ ဒါေတာင္ေသာက္မရဘူးတဲ့။
"ေတာင္းပန္ပါတယ္ညီမေလး။တကယ္ကိုမရလို့ပါ။ အစ္ကိုတို့ရဲ့ bossကိုပါသူမွာထားလို့စည္းကမ္းကိုေဖာက္ဖ်က္လို့မရပါဘူး"
"ဟုတ္လား။ ေက်းဇူးပါဘဲ"
အဲ့လိုနဲ့ waiter ေတြျပန္သြားေတာ့လင္းေရြွကအရင္
"Wow amazing. သူ့ရဲ့အျပဳအမွုေတြကမထူးဆန္းဘူးလား။"
"ေအးပါ။ girl to girl ကိုအျပစ္မေျပာပါဘူး။ ဒါေပမယ္္ပိုင္ရွင္ျကီးနဲ့ကမသင့္ေတာ္ဘူးေလ"ဖူးပြင့္ကပါေထာက္ခံေျပာေလသည္။
"နင္တို့အထင္နဲအျမင္လည္းလြဲခ်င္လြဲမွာဘဲေလ။ သူကစတာလည္းျဖစ္နိုင္တာဘဲေလ။ျပီးေတာ့ငါ့ကိုဝိုင္ေတြမေသာက္ေစခ်င္လို့ေနမွာေပါ့"
"ေအးပါ။အဲ့လိုျဖစ္ရင္ပိုေကာင္းတာေပါ့။"
လီလီတို့ဝိုင္းကခဏျငိမ္သက္သြားသည္။ သူ့သူငယ္ခ်င္းေတြကိုျပန္ျကည့္ေတာ့လည္းမ်က္လံုးျဖစ္္စကားေျပာေနျကသည္။ လီလီနားလည္ေသာ္လည္းလက္မခံခ်င္ပါ။
မျဖစ္နိုင္တာျကီးေလ။
သူ့သူငယ္ခ်င္းေတြေျပာျပခ်က္အရဝိုင္ကအရမ္းေသာက္ေကာင္းေျကာင္း။ ေသာက္သင့္ေျကာင္းေျပာသည္နွင့္နစ္ခြက္ေလာက္ေသာက္ဖို့ေကာင္တာနားသြားလိုက္သည္။
"ဘာမ်ားေသာက္ခ်င္ပါလဲခဗ်ာ"
Waiterတစ္ေယာက္ကလာေမးေတာ့
"စပ်စ္ဝိုင္အေပ်ာ့စားေလးေပးပါလား"
"ဟုတ္"
Waiterကထည့္ေပးေနတုန္းလီလီ့ကိုလွည့္ျကည့္ေနသည္။ ခဏျကာေတာ့
"ဟိုေလညီမ ညီမမွာထားတာကိုက်ြန္ေတာ့ေပးလို့မရပါဘူး။ တစ္ျခားဟာဘဲေသာက္လိုက္ပါလား"
"ဟမ္ဘာျဖစ္လို့လဲ။ ညီမက18နွစ္ျပည့္ျပီးပါျပီး။ ျပီးေတာ့အေပ်ာ့စားဘဲေလ"
"ေတာင္းပန္ပါတယ္ညီမေလး။တကယ္ကိုမရလို့ပါ။ bossကိုယ္တိုင္ကမွာထားေတာ့လုက္ေပးလို့မျဖစ္ပါဘူး"
"ဟာ"
စိတ္ပ်က္လက္ပ်က္နဲ့ေကာင္တာမွထြက္လာခဲ့လိုက္သည္။ အေနာက္မွတစ္ေယာက္ေယာက္လီလီ့လက္ကိုလွမ္းဆြဲလိုက္ေသာေျကာင့္သူ့ကိုဖက္သလိုျဖစ္သြားေသးသည္။ ဆံပင္ရွည္ေနပံုေထာက္ေတာ့မိန္းကေလးျဖစ္ျပီးhoodieကိုဝတ္ထားပံုေထာက္ရင္ေတာ့မမခင္သာျဖစ္လိမ့္မည္။ ျကည့္ရတာမူးလာျပီးနဲ့တူတယ္။ အရက္နံ့ေတြခ်ည္း။
"မ.... မအဆင္ေျပရဲ့လား။ အိမိျပန္ေတာ့မလား။"
မမကေခါင္းျငိမ့္ျပသည္။ မ်က္နွာေလးကနီရဲေနျပီးကေလးေလးနဲ့တူကာအရမ္းခ်စ္ဖို့ေကာင္းေနသည္။ ကုန္းပိုးဖို့လည္းမမနိုင္လို့ဒီအတိုင္းတြဲေလ်ွာက္သြားလိုက္သည္။ကိုျကီးတို့ဝိုင္းေရာက္ေတာ့
"ဟာသဲ မူးေတာင္မူးေနျပီးလား။ "
ကိုျကီးမွအဲ့လိုေျပာေတာ့သူ့သူငယ္ခ်င္းေတြက
"ဟိတ္ဟိတ္ မဟုတ္တရုတ္ေတြလုပ္ဖို့မျကံနဲ့ေနာ္ ကရင္ျကီးဟားဟားဟား"
အဲ့လိုေျပာေတာ့လီလီေဒါသအရမ္းထြက္သြားသည္။ မိန္းကေလးကိုမ်ားကစားစရာမွတ္ေနလား။
"ကိုျကီးမျပန္ေသးဘူးမလား။ ဒါဆိုလီလီသူငယ္ခ်င္းေတြနဲ့ျပန္လိုက္သြားလိုက္မယ္"
ျပန္ဖို့ျပင္ေပမယ့္ကိုျကီးသူငယ္ခ်င္းတစ္ေယာက္က
"ခဏေနပါဦးညီမေလးရယ္။ ကိုျကီးနဲ့တို့နဲ့လာစကားေျပာဦးေလ။ သူကိုဧည့္ခန္းထဲမွာထားထားလို္က္ပါ။"
တစ္ေယာက္မမကိုခ်ီသြားဖို့လုပ္ေနျပီး တစ္ေယာက္ကလီလီ့ကိုဆြဲေခၚေနေတာ့လီလီေဒါေသထြက္သြားျပီး
"ဒီမွာ ရွင္တို့နွာဗူးထလို့အားေသးတာလား။ျပန္ပို့လိုက္မယ္ဆိုပို့လိုက္မွာေပါ့။ရွင္တို့ေစာက္ပူမပါဘူး။ ကိုျကီးကလည္းဒံုးေဝးခ်က္ကမ်ား။ မမခင္ကိုလုသြားမွ
ရဲရင့္ေအာင္ရဲ့ကျကီးကေနအထိဆိုတဲ့သီခ်င္းလာဖြင့္မေနနဲ့။ ျပီးေတာ့သူမကရွင္တို့အီကဲေတြ....." (အီကဲဆိုတာကကရင္လိုဆဲတာပါ။ မသာေကာင္ေတြလို့။ရိုင္းသြားရင္ေတာင္းပန္ပါတယ္ေနာ္)
ကိုျကီးမွပါးစပ္လာပိတ္လိုက္သည္။ သူ့ညီမေဒါသထြက္ရင္လူေတြပါထိခိုက္နိုင္ေျကာင္းသူသိလို့အရင္ပိတ္ထားျခင္းျဖစ္သည္။ ကိုျကီး၏ သူငယ္ခ်င္းမ်ားကအံ့ျသစြာျဖစ့္လီလီကိုျကည္္ေနသည္။လီလီကေတာ့မထိန္းနိုင္ဘံေအာ္ခ်င္ေနေပမယ့္တစ္ေယာက္ေယာက္လာဆြဲသြားတာေျကာင့္ပါသြားသည္။ ျပီးမွ
"လီလီ ငါ့သူငယ္ခ်င္းေတြေရွ့မွာနင္ဘယ္လိုလုပ္လိုက္တာလဲ"
"ေျသာ္အဲ့ေဘာက္အေပါင္းအသင္းမက္တာေပါ့။ ဟိုကမမခင္လုပ္သြားမွျဖင့္..."
"ေတာ္ေတာ့။ အဲ့ဒီေကာင္ေတြကအဲ့လိုမဟုတ္ဘူး။ငါသိတယ္။ "
"သိလို့ဘဲ။ ဒံုးေဝးခ်က္က....
ေတာသား"လို့စိတ္ျကိုက္ေျပာကာဧည့္ခန္းကိုျပန္လာခဲ့လိုက္သည္။
အားရပါးရအိပ္ေနေသာမမ။ မမကိုကားပါကင္အထိတြဲသြားျပီးမိုးျပည့္တို့ကားနွင့္ျပန္လိုက္သြားသည္။ အိမ္ေရာက္ေတာ့အခန္းကိုပို့ေပးလိုက္ျပီးအိပ္ရာေပါတင္ေပးလိုက္သည္။အက်ီလဲေပးမလို့ျပင္ေပးမယ့္ ကိုယ့္ဘာသာကိုရွက္တာေျကာင့္ဒီတိုက္းထားလိုက္သည္။ အိပ္ေနရင္းေေယာင္လို့လားမသိ။
"ကေလး။ ကေလးမဆီလာပါဦး။ မင္းကိုခ်စ္ခ်င္လို့"
"ဟာဘာတုန္း။ ကေလးဆိုေတာ့ေနာက္တစ္ေယာက္သူ့မွာရွိတာေပါ့။ ေဩာ္ေမ့ေနတာ။ ကမာၻေပၚမီာ play boy လည္းရွိသလို play girlလည္းရွိမွာေပါ့။ ေအးေလကိုျကီးကလည္းခ်စ္သူေကာင္းထဲမွာေတာ့ပါမွာမဟုတ္ဘူး။ ေနာက္တစ္ေယာက္ထားတာေတာ့မဆန္းပါဘူး။ "
ရုတ္တရပ္မီးပ်က္သြားသည္။ 💡💡💡😜😜😜
လိုအပ္တာရွိရင္လည္းေျပာပါဦးေနာ္
Unicode
"ကလေးမနေ့ညကမမလုပ်ခဲ့တာကလေ.."
🎶🎶Bitch I'm solo . I'm going sololololo🎶🎶
လီလီ၏ဖုန်းလာသောကြောင့်ခင်စကားများကိုရပ်ပစ်လိုက်ရသည်။ဒါပေမယ့်လီလီက
"အဲ့ဒီနေ့ကလုပ်ခဲ့တာကိုဘယ်လိုမှသဘောမထားပါဘူး။လီလီ့ရဲ့ ပထမဆုံးအကြိမ်မှမဟုတ်တာ။ ကောင်လေးတိုင်းလီလီ့ကိုတွေ့ရင်လုပ်နေကြလေ" ဆိုပြီးဖုန်းကိုကိုင်ကာထွက်သွားလေသည်။
ခင်မှာတော့ငေးမှိုင်စွာဖြင့်
"ငါ့ကလေးမှာပိုင်ရှင်ရှိနေတာလား။ ပထမဆုံးအကြိမ်မဟုတ်ဘူးတဲ့။ ကလေးရယ်ပြောင်းလဲသွားလိုက်တာများ။မမတောင်ကြိုးစားခွင့်မရှိတော့ဘူးလား"
အခန်းထဲထွက်လာတာနှင့်ဖုန်းကိုကောက်ကိုင်လိုက်ပြီးလီလီသက်ပြင်းချမိသည်။ ကောင်လေးတွေကနမ်းဖို့နေနေသာသာတွဲတောင်မတွဲဖြစ်။ သူ့က်ုဝမ်းနည်းအောင်လုပ်စေမိပြီးလား။ ခနနေပါဦး။ သူဝမ်းနည်းလည်းငါနဲ့ဘာဆိုင်လဲ။ သူကရောဘာကြောင့်ဝမ်းနည်းမှာလဲ။ တစ်ယောက်ထဲdrama တွေရိုက်နေပြန်ပါပြီး။ လီလီရယ်နင်ဘာတွေတွေးနေတာလဲ
"ဟယ်လို"
"သမီးလေးအဲ့မှာနေရတာအဆင်ပြေလား။သတိရလိုက်တာသမီးရယ်"
"မေကလည်း ပြေတာပေါ့။ခွဲရတာတောင်မကြာသေးဘူးသတိရနေပြီးမေရေ့"
"အိုးပြောစရာရှားလို့။ အငယ်ဆုံးလေးတစ်ယောက်ဘဲရှိတာ။ သတိမရဘဲနေမလား"
"သတိရရင်မုန့်ဖို့များများပို့ပေး"
"အောင်မလေး အားနေမုန့်ဖို့းဘဲတောင်းနေ။ ကလေးစုတ်။ဒါဘဲသတိရတုန်းဖုန်းဆက်တာ။ အလုပ်များနေတယ်"
'"ဖေကြီးနဲ့ကြီးကြီးကိုပြောလိုက်ဦးနော်။ လီလီလည်းအရမ်းသတိရတယ်လို့"
"အေးပါသမီးလေးရယ်။ ကိုကြီးစကားနားထောင်နော်"
"ဟုတ်ကဲ့ပါမေ။ နောမူးဆာရာဟယ်အိုမား"
"ဒီကလေးကတော့ဘာတွေပြောနေလဲမသိပါဘူး"
အဲ့လိုနှင်မေမေကဖုန်းချလိုက်သည်။ လီလီဦးနှောက်ကခင့်ဆီပြန်ရောက်သွားပြန်သည်။ မမှီတဲ့ပန်းကိုမယူတာတော့အကောင်းဆုံးဘဲမလား။ မဟုတ်ရင်နာကျင်နေလိမ့်မယ်လေ။
အဲ့လိုနဲ့လီလီအခန်းထဲပြန်လာတော့သူမမရှိတော့ပေ။ အိပ်ရာပေါ်ကိုပစ်လှဲလိုက်ပြီးစဉ်းစားလိုက်သည်။ သူ့အပေါ်မှာထားတဲ့ငါ့ခံစားချက်ကဘယ်လိုမျိုးလဲ။ ငါကိုယ်တိုင်တောင်မသိတော့ဘူး။ ဟူး ကြိုက်မိပြန်ပြီးနဲ့တူတယ်။ ချီးဘဲ ကြိုက်စရာရှားလို့
🎶🎶FIRE🔥🔥🔥!!!!!!!!
🎶🎶
Alarm အသံကြောင့်အတွေးတွေကိုရပ်ပစ်လိုက်ရသည်။ ျဟုတ်သားဘဲ။ ကိုကြီးရဲ့ party ဆီသွားဖို့ပြင်ရဦးမယ်။
ရေမိုးချိုးပြင်ဆင်လိုက်ပြီး ခါးပေါ် hoodie လေးနဲ့ ဂျင်းဘောင်းဘီအတိုကိုဝတ်လိုက်သည်။ ကိုကြီးမကြိုက်မှာစိုးလို့အပြင်ခံလက်ရှည်လေးပါဝတ်သွားလိုက်သည်။ လီလီဧည့်ခန်းထဲမှာစောင့်နေလိုက်သည်။ခဏကြာတော့ခင်ကပါကိုကြီးအခန်းထဲကနေထွက်လာသည်။ သပဘဲ အကျီမရှိလို့ကိုကြီးအခန်းကနေယူနေတာလား။ စိတ်ကမှောင်ချင်သော်လည်း အဲ့လိုတော့ထင်တာမျိုးတော့လီလီမကြိုက်ပါ။ ခင် မို့လို့ပေါ့။ ခင်ဖြစ်နေလို့ကိုအဲ့လိုတွေးတာမျိုးလီလီမကြိုက်တာ။
"ပြီးပြီးလား။ အဲ့ဒါဆိုသွားတော့မယ်" ကိုကြီးကသူ့သူငယ်ချင်းတွေကိုတွေ့ဖို့မစောင့်နိုင်တော်တာကြောင့်လောနေသည်။ ဒါပေမယ့်ခင်ကတော့
"ခဏနေပါဦး။ လီလီဝတ်တာမတိုလွန်းဘူးလား။ ဘောင်းဘီရှည်လေးဝတ်သွားလေ။"
ကြည့်ရတာခင်ကလီလီနင့်ဆင်တူဖြစ်စေချင်လို့နှင့်တူသည်။ ခင်ကလည်း hoodieကိုဂျင်းဘောင်းဘီအရှည်နှင့်တွဲဝတ်ထားသည်။
"ဟာ သွားရအောင်သဲကလည်း။ ဟိုကောင်တွေကစောင့်နေပြီ။ ပြီးတော့ဒါကလည်းပုံမှန်ပါဘဲ"
"ဟာ ကိုကလည်းလီလီကကလေး......."
ခင်ပြောမလို့ဘဲရှိသေးလီလီက
"သွားရအောင်လေ။နောက်ကျတော့မယ်မလား"
ခင်ဘာမှပြောခွင့်တောင်မရလိုက်။အရှေ့ကထွက်သွားသောကိုကြီးရဲ့နောက်ကိုလိုက်သွားသောကျွန်မရဲ့ကလေးလေး။ အသားရည်ကလည်းလှတော့သူများတွေလိုက်ကြည့်တော့မှာဘဲ။ စိတ်ညစ်ပါတယ်။ အမြန်ဆုံးကိုကြီးနဲ့ဖြတ်ပြီးကလေးကိုပိုင်ဆိုင်ရမှဖြစ်မယ်။ ပတ်ဝန်းကျင်တွေကိုလည်းဂရုမစိုက်နိုင်တော့။ အဓိကက ကျွန်မရဲ့ကလေးလေးပါဘဲ။
-
-
-
-
-
-
-
-
Partyသို့ရောက်သော်
Partyကအိမ်မှာဘဲလုပ်တာဆိုပေမယ့်အိမ်ကကျယ်ပြီးကြီးတာကြောင့်ပွဲလိုမျိုးဖြစ်နေသည်။လူကတော့နည်းနည်းများသည်။
"ဟိတ်ကောင်မ"
လီလီပုခုံးကိုတစ်ယောက်ယောက်ရိုက်လိုက်သောကြောင့်လှည့်ကြည့်လိုက်သည်။ တစ်ခြားသူမဟုတ်ဘဲမိုးပြည့်ဖြစ်နေသည်။
မိုးပြည့်ဘေးမှာလင်းရွှေ
"နင်တို့ဘယ်လိုလုပ်ဒီကိုရောက်နေတာလဲ"
"ဟာ နင်ကလည်းလုပ်ပြီ။ ငါ့အစ်ကိုကဒီမှာနေတာလေ။သူ့ငယ်ချင်းတွေနဲ့ partyလုပ်မယ်ဆိုလို့ငါ့ကိုလာခိုင်းတာ။ ငါတို့တစ်ဖွဲ့လုံးခေါ်လာလိုက်တယ်"
"ငါလင်းရွှေကိုဘဲတွေ့တယ်ကောင်မရယ်''
"ဟိုမှာဟိုကောင်မတွေတွေ့လား။လာခဲ့လေသွားရအောင်"
ကိုကြီးကိုအချက်ပြလိုက်ပြီးမိုးပြည့်တို့နှင့်လိုက်သွားလိုက်သည်။
"နင်ကလည်းအကျင့်မကောင်းဘူးသိလား။မိုးပြည့်တောင်ငါတို့ကိုခေါ်တယ်။နင်ကတော့စာပို့ဖို့တောင်မအားဘူး။ အဲ့ဒီမှာပစ်ထားနေလိုက်"
မိစိုးကစိတ်ဆိုးကာပြောသည်။ပြောလည်းပြောချင်စရာဘဲလေ။ စိတ်ကသူတို့ဆီမှာမှမဟုတ်တာ။
"မခေါ်ချင်လို့ဟေ့။ နင်တို့လာရင်ပွစိပွစိနဲ့စကားများလွန်းလို့မခေါ်တာ။ နင်တို့ရှိရင်စတိုင်ပဲ့တယ်"
ပုခုံးပေါ်ကမရှိတဲ့ဖုန်မှုန့်များကိုသပ်ချကာပြောလိုက်သည်။ မိစိုးကပိုစိတ်တိုလာပြီး
"သြော်အေးလေအခုနင်သေပြီးသာမှတ်"
ပြောရင်းဆိုရင်းနှင့်ခေါင်းကိုခေါက်လိုက်သည်။ လီလီကလည်းပြန်မခံနိုင်၍
"နင်ကများငါ့ကို ရာ့!!!!!!"
ကြားကဖူးပွင့်ကပင်
"ဟဲ့တော်ပါတော့။ ကောင်လေးချောချောတွေရှေ့မှာကိန္ဒြေရှိရှိနေစမ်းပါဟယ်"
မိစိုးလည်းဖူးပွင့်ပြောမှသူတို့စကားဝိုင်းသို့ကောင်လေးနစ်ယောက်လမ်းလျှောက်လာတာကိုသတိထားမိပါသည်။ လက်ထဲမှာဖန်ခွက်လေးတွေနှင့် waiterနှင့်တူသည်။ထိုကောင်လေး2ယောက်မှပင်
"ဒီကညီမတို့ကအသက်18ပြည့်ရဲ့လားဗျ။"
"သြော်ပြည့်လွန်းလို့လွန်ပါရော်။ 19နှစ်ရောက်ပြီလေ"အချက်ပြသလိုလိုနှင့်လင်းရွှေပြောလိုက်သည်။
Waiter တွေကလည်းဝိုင်ခွက်လေးတွေကိုချပေးလိုက်သည်။ အားလုံးကိုဝိုင်ခွက်ချပေးသောလည်းလီလီအလှည့်ကျတော့ cola ဖြစ်နေသည်။ ဒါကိုသတိထားမိတဲ့မိုးပြည့်က
"ဟဲ့လီလီ နင့်ဟာက cola ကြီးမလား"
မိုးပြည့်ပြောမှလီလီလည်းကိုယ့်ခွက်ကိုသောက်ကြည့်မိလိုက်သည်။ ဟုတ်ပ။ colaကြီး
"ညီမလည်းသိပ်မကြာသေးဘူးဆိုပေမယ့်18နှစ်ပြည့်ပြီးပါပြီး။ဘာလို့ colaလဲ"
Waiter မှ လီလီတို့၏ မျက်စောင်းထို့းနားကအုပ်စုကိုလက်ညိုးထို့ပြပြီး
"အဲ့ဒီကကောင်မလေးတစ်ယောက်ကဒီကညီမလေးတစ်ယောက်ထဲကိုဘဲဝိုင်တွေမတိုက်ဖို့အစ်ကိုတို့waiterအားလုံးကိုမှာထားတာပါ"
"ဟမ်" လီလီကလွဲပြီးမိစိုးတို့အံ့သြသွားကြသည်။ waiterလေးလက်ညိုးထိုးတဲ့ဝိုင်ကခင်တို့ရဲ့ဝိုင်းလေး။
"တစ်ခွက်လောက်ဘဲဖြစ်ဖြစ်ချပေးလို့မရဘူးလား။ တစ်ငုံစာဘဲလေ"
လီလီတစ်ခါမှမသောက်ဖူးတာကြောင့်သောက်ချင်နေမိသည်။ ဒါတောင်သောက်မရဘူးတဲ့။
"တောင်းပန်ပါတယ်ညီမလေး။တကယ်ကိုမရလို့ပါ။ အစ်ကိုတို့ရဲ့ bossကိုပါသူမှာထားလို့စည်းကမ်းကိုဖောက်ဖျက်လို့မရပါဘူး"
"ဟုတ်လား။ ကျေးဇူးပါဘဲ"
အဲ့လိုနဲ့ waiter တွေပြန်သွားတော့လင်းရွှေကအရင်
"Wow amazing. သူ့ရဲ့အပြုအမှုတွေကမထူးဆန်းဘူးလား။"
"အေးပါ။ girl to girl ကိုအပြစ်မပြောပါဘူး။ ဒါပေမယ်ပိုင်ရှင်ကြီးနဲ့ကမသင့်တော်ဘူးလေ"ဖူးပွင့်ကပါထောက်ခံပြောလေသည်။
"နင်တို့အထင်နဲအမြင်လည်းလွဲချင်လွဲမှာဘဲလေ။ သူကစတာလည်းဖြစ်နိုင်တာဘဲလေ။ပြီးတော့ငါ့ကိုဝိုင်တွေမသောက်စေချင်လို့နေမှာပေါ့"
"အေးပါ။အဲ့လိုဖြစ်ရင်ပိုကောင်းတာပေါ့။"
လီလီတို့ဝိုင်းကခဏငြိမ်သက်သွားသည်။ သူ့သူငယ်ချင်းတွေကိုပြန်ကြည့်တော့လည်းမျက်လုံးဖြစ်စကားပြောနေကြသည်။ လီလီနားလည်သော်လည်းလက်မခံချင်ပါ။
မဖြစ်နိုင်တာကြီးလေ။
သူ့သူငယ်ချင်းတွေပြောပြချက်အရဝိုင်ကအရမ်းသောက်ကောင်းကြောင်း။ သောက်သင့်ကြောင်းပြောသည်နှင့်နစ်ခွက်လောက်သောက်ဖို့ကောင်တာနားသွားလိုက်သည်။
"ဘာများသောက်ချင်ပါလဲခဗျာ"
Waiterတစ်ယောက်ကလာမေးတော့
"စပျစ်ဝိုင်အပျော့စားလေးပေးပါလား"
"ဟုတ်"
Waiterကထည့်ပေးနေတုန်းလီလီ့ကိုလှည့်ကြည့်နေသည်။ ခဏကြာတော့
"ဟိုလေညီမ ညီမမှာထားတာကိုကျွန်တော့ပေးလို့မရပါဘူး။ တစ်ခြားဟာဘဲသောက်လိုက်ပါလား"
"ဟမ်ဘာဖြစ်လို့လဲ။ ညီမက18နှစ်ပြည့်ပြီးပါပြီး။ ပြီးတော့အပျော့စားဘဲလေ"
"တောင်းပန်ပါတယ်ညီမလေး။တကယ်ကိုမရလို့ပါ။ bossကိုယ်တိုင်ကမှာထားတော့လုက်ပေးလို့မဖြစ်ပါဘူး"
"ဟာ"
စိတ်ပျက်လက်ပျက်နဲ့ကောင်တာမှထွက်လာခဲ့လိုက်သည်။ အနောက်မှတစ်ယောက်ယောက်လီလီ့လက်ကိုလှမ်းဆွဲလိုက်သောကြောင့်သူ့ကိုဖက်သလိုဖြစ်သွားသေးသည်။ ဆံပင်ရှည်နေပုံထောက်တော့မိန်းကလေးဖြစ်ပြီးhoodieကိုဝတ်ထားပုံထောက်ရင်တော့မမခင်သာဖြစ်လိမ့်မည်။ ကြည့်ရတာမူးလာပြီးနဲ့တူတယ်။ အရက်နံ့တွေချည်း။
"မ.... မအဆင်ပြေရဲ့လား။ အိမိပြန်တော့မလား။"
မမကခေါင်းငြိမ့်ပြသည်။ မျက်နှာလေးကနီရဲနေပြီးကလေးလေးနဲ့တူကာအရမ်းချစ်ဖို့ကောင်းနေသည်။ ကုန်းပိုးဖို့လည်းမမနိုင်လို့ဒီအတိုင်းတွဲလျှောက်သွားလိုက်သည်။ကိုကြီးတို့ဝိုင်းရောက်တော့
"ဟာသဲ မူးတောင်မူးနေပြီးလား။ "
ကိုကြီးမှအဲ့လိုပြောတော့သူ့သူငယ်ချင်းတွေက
"ဟိတ်ဟိတ် မဟုတ်တရုတ်တွေလုပ်ဖို့မကြံနဲ့နော် ကရင်ကြီးဟားဟားဟား"
အဲ့လိုပြောတော့လီလီဒေါသအရမ်းထွက်သွားသည်။ မိန်းကလေးကိုများကစားစရာမှတ်နေလား။
"ကိုကြီးမပြန်သေးဘူးမလား။ ဒါဆိုလီလီသူငယ်ချင်းတွေနဲ့ပြန်လိုက်သွားလိုက်မယ်"
ပြန်ဖို့ပြင်ပေမယ့်ကိုကြီးသူငယ်ချင်းတစ်ယောက်က
"ခဏနေပါဦးညီမလေးရယ်။ ကိုကြီးနဲ့တို့နဲ့လာစကားပြောဦးလေ။ သူကိုဧည့်ခန်းထဲမှာထားထားလ်ိုက်ပါ။"
တစ်ယောက်မမကိုချီသွားဖို့လုပ်နေပြီး တစ်ယောက်ကလီလီ့ကိုဆွဲခေါ်နေတော့လီလီဒေါသေထွက်သွားပြီး
"ဒီမှာ ရှင်တို့နှာဗူးထလို့အားသေးတာလား။ပြန်ပို့လိုက်မယ်ဆိုပို့လိုက်မှာပေါ့။ရှင်တို့စောက်ပူမပါဘူး။ ကိုကြီးကလည်းဒုံးဝေးချက်ကများ။ မမခင်ကိုလုသွားမှ
ရဲရင့်အောင်ရဲ့ကကြီးကနေအထိဆိုတဲ့သီချင်းလာဖွင့်မနေနဲ့။ ပြီးတော့သူမကရှင်တို့အီကဲတွေ....." (အီကဲဆိုတာကကရင်လိုဆဲတာပါ။ မသာကောင်တွေလို့။ရိုင်းသွားရင်တောင်းပန်ပါတယ်နော်)
ကိုကြီးမှပါးစပ်လာပိတ်လိုက်သည်။ သူ့ညီမဒေါသထွက်ရင်လူတွေပါထိခိုက်နိုင်ကြောင်းသူသိလို့အရင်ပိတ်ထားခြင်းဖြစ်သည်။ ကိုကြီး၏ သူငယ်ချင်းများကအံ့သြစွာဖြစ့်လီလီကိုကြည်နေသည်။လီလီကတော့မထိန်းနိုင်ဘံအော်ချင်နေပေမယ့်တစ်ယောက်ယောက်လာဆွဲသွားတာကြောင့်ပါသွားသည်။ ပြီးမှ
"လီလီ ငါ့သူငယ်ချင်းတွေရှေ့မှာနင်ဘယ်လိုလုပ်လိုက်တာလဲ"
"သြော်အဲ့ဘောက်အပေါင်းအသင်းမက်တာပေါ့။ ဟိုကမမခင်လုပ်သွားမှဖြင့်..."
"တော်တော့။ အဲ့ဒီကောင်တွေကအဲ့လိုမဟုတ်ဘူး။ငါသိတယ်။ "
"သိလို့ဘဲ။ ဒုံးဝေးချက်က....
တောသား"လို့စိတ်ကြိုက်ပြောကာဧည့်ခန်းကိုပြန်လာခဲ့လိုက်သည်။
အားရပါးရအိပ်နေသောမမ။ မမကိုကားပါကင်အထိတွဲသွားပြီးမိုးပြည့်တို့ကားနှင့်ပြန်လိုက်သွားသည်။ အိမ်ရောက်တော့အခန်းကိုပို့ပေးလိုက်ပြီးအိပ်ရာပေါတင်ပေးလိုက်သည်။အကျီလဲပေးမလို့ပြင်ပေးမယ့် ကိုယ့်ဘာသာကိုရှက်တာကြောင့်ဒီတိုက်းထားလိုက်သည်။ အိပ်နေရင်းယောင်လို့လားမသိ။
"ကလေး။ ကလေးမဆီလာပါဦး။ မင်းကိုချစ်ချင်လို့"
"ဟာဘာတုန်း။ ကလေးဆိုတော့နောက်တစ်ယောက်သူ့မှာရှိတာပေါ့။ ျမေ့နေတာ။ ကမာ္ဘပေါ်မီာ play boy လည်းရှိသလို play girlလည်းရှိမှာပေါ့။ အေးလေကိုကြီးကလည်းချစ်သူကောင်းထဲမှာတော့ပါမှာမဟုတ်ဘူး။ နောက်တစ်ယောက်ထားတာတော့မဆန်းပါဘူး။ "
ရုတ်တရပ်မီးပျက်သွားသည်။
လိုအပ်တာရှိရင်လည်းပြောပါဦးနော်
Advertisement
- In Serial6 Chapters
The 212° Crisis
The innovation of the steam engine kickstarted the industrial revolution, but the Savery Company took it much further than that. Close to a hundred years later, steam-powered automata are a common sight on the streets of London and automation is begining to replace workers in the factories and even on the street corners. Alan is the child of a middle class familiy whose father is a manager at a plant building high-performance military automata. Mary is the daughter of a plant worker, a poor but happy and healthy family. When the newest Savery Automata eliminates the vast majority of jobs in factories, Alan and Mary find themselves trying to deal with the new world before them and struggling with the idea of a future in a world that changes faster than they can keep up.
8 169 - In Serial46 Chapters
Seashells
Iara was a simple, kind girl who lived in the woods with a crotchety old elf. She thought she would live out her days, practicing her craft and learning how to become the best witch she could be. Unfortunately she didn’t get to do that. The very night she turned twenty, her world ripped apart at the seams. She knew things would always change, even if you begged all the gods above to keep them the same. She never expected her life to go in the direction it did. Uncovering the mysteries of her long missing mother, falling in love with a prince, and breaking curses laid by the gods themselves were things she never anticipated. Her notes could not have prepared her for it. First book in series completed.
8 170 - In Serial22 Chapters
Diagnosed
Third and last installment of the Pills trilogy.She keeps on looking for her Adonis, but she found her Hephaestus.
8 120 - In Serial36 Chapters
A Mindful Old Soul
AVAILABLE ON KINDLE AMAZONA girl of sixteen lives in a small family with her widowed father and her infant sister. After months of homeschooling along with raising Serena, her father finally decides he send his daughter off to a public school. Lena has to face a society she was never used to, but things change when she meets the inseparable James Allan and his grandmother, Amelia Allan.Everything turns out perfectly fine until a hardship befalls one of them. Her lover, James Allan, finds himself a wreck and can hardly bear the pain any longer. He has no choice but to leave his beloved town.All those years of waiting patiently for him, she, Lena Foster, starts to wonder if all of it is going to be worth it in the end.(Written by: Andina F. K)
8 223 - In Serial7 Chapters
LOST and FOUND
V is known in fashion world as a perfectionist designer while JK is the newly appointed Director of the company he's working at. Two hearts gone cold until Yanna, the 4 year old daughter of V got lost & found inside the strict director's office!
8 74 - In Serial45 Chapters
Anomalies [BXB] ✔
HIS STAR SERIES 1***"I am the textbook definition of in love with you."***Castor Rex: He's snarky, quiet and mysterious. A secret keeper. He doesn't like his life to be on display. People avoid him, even if they respect him.Jasper Red: He's polite, nice and helpful. A open book. He likes filling his life with other people and their love. People love him, they can't help it.Because of his quiet nature, snarky smirks and sarcastic words Castor has always had a hard time when it came to making friends -and keeping them. Something Jazz doesn't struggle with.With Jazz's protective nature, shyness and many friends he doesn't need someone else to fill a spot in his life -at least, that's what he thought.Then they met.And that empty part in Jazz's heart felt a little bit bigger because he started to realize Cas could fill it.Cas sees him as a grinning, happy dork he has no chance with.Jazz sees him as a adorable, grumpy jock that now, is his.Castor wants to get through the school year as quietly as possible but with how loud Jazz loves, neither of them know if it's possible, and to make matters worse they're roommates for the rest of the year.It's only a matter of time before they come together or fall apart.***As a private person, someone who doesn't share myself with others, I can say that learning how to interact with others is difficult. It's like baking, almost, you have to mix the right ingredients together, and if you add the wrong ones things can taste hideous even if they look good. It's a lot like our words. But I've mastered how to tell someone just a little about myself but doing it in a way that makes the person in front of me think they know a lot.Jasper, somehow, sees through this every fucking time and it's absolutely infuriating. He's never satisfied with just a little of me, with my hidden truth, and it's the most annoying thing I've ever experienced.
8 192

