!unicode!

ဤအချိန်တွင် လင်းယွဲ့မှာအနည်းငယ်တုံ့ပြန်မှုနှေးနေသည်။

သူ၏ဝိညာဥ်ကားသူ၏ခန္ဓာနှင့်ရက်အနည်းငယ်ကြာကွဲကွာသွားခဲ့သည်။ ကွေ့ရီဂိုဏ်းကသာသူ့ခန္ဓာကိုထိန်းသိမ်းကာ မမြှုပ်နှံခင်အခြားသူများမြင်အောင်တောင်ထွတ်ထံပြန်မလာခဲ့လို့ရှိရင် သူအသက်ပြန်ရှင်လာလိမ့်မည်မဟုတ်။ ထို့ကြောင့် သူဟာကျန်းအကြီးအကဲထက်ပို၍အားနည်းသည်။

ကျန်းခဲ့၏စကားများကိုကြားလိုက်ရရာ အရင်ကလင်းယွဲ့မှာရှိခဲ့သည့်မောက်မာသောလေထုပျောက်ဆုံးသွားပြီး အက်ရှရှလေသံဖြင့်ပြောလိုက်သည်။

"ဟုတ်တယ်။ အဲ့ဒီ့အချိန်တုန်းက ငါတောင်ကြားထဲမှာဒဏ်ရာပြန်ကုနေတုန်း ကျန်းရွေ့ကရုတ်တရက်ရောက်လာတော့ ငါနေရာမှာတင်ဒေါသထွက်သွားမိတယ်။ လက်တစ်ချောင်းတည်းနဲ့ ငါ့စိတ်ဝိညာဥ်စွမ်းအားကချီသွေးကြောထဲပျံ့သွားတာကို ငါမထိန်းချုပ်နိုင်တာမို့ ငါရူးသွား...အဟွတ်..."

"သူငါ့ကိုအဲ့ဒီ့အချိန်တုန်းကပြောခဲ့တယ်၊ 'သူစိတ်မကောင်းပါဘူး၊ ဒါပေမဲ့သူငါ့ကိုမသတ်လို့ရှိရင် သူ့ခွန်အားကမတည်မငြိမ်ဖြစ်နေလိမ့်မယ်'တဲ့။"

လင်းယွဲ့ကခပ်ဖျော့ဖျော့ဆိုသည်။

"ဒါပေမဲ့လည်း...အဟွတ်...ဒါပေမဲ့ အဲ့ဒါဘာကိုဆိုလိုမှန်းငါမသိဘူး၊ ဒီစကားကသေတဲ့အထိမမေ့နိုင်လောက်စရာပဲ။"

ကျန်းအကြီးအကဲ၏စကားများဟာထင်ကြေးအပေါ်အခြေခံနေဆဲဖြစ်သည်မို့ တစ်ယောက်ယောက်ကပုတီးစေ့ကိုချောက်ချကာသူ့အပေါ်အပြစ်ဖို့သည်ဟုကျန်းရွေ့ကပြောလို့ရသည်၊ သို့သော် ကျန်းရွေ့ကိုယ်တိုင်လုပ်ခဲ့သည်ကို လင်းယွဲ့ကမျက်စိဖြင့်တပ်အပ်မြင်ခဲ့သည်။ သူ၏သေဆုံးမှုအပြီးတွင် နာကျည်းချက်များများပြားနေသည်မှာမဆန်းပေ၊ ကျန်းရွေ့မှာငြင်းစရာလမ်းမရှိတော့။

လင်းယွဲ့နှင့်ကျန်းအကြီးအကဲတို့၏စကားများကိုကြားပြီးနောက်တွင် လူတိုင်းကကျန်းရွေ့ကိုအံ့အားသင့်မှုနှင့်အကြောက်တရားတို့ဖြင့်ကြည့်မိကာ ပြောစရာစကားမဲ့သွားကြပြီး မတိုင်ခင်ကကျန်းရွေ့နှင့်မိတ်ဆွေဖြစ်ခဲ့သည့်လင်ရှောင်းဂိုဏ်းသားများပင်ကြက်သေသေသွားကြသည်။

လောကကြီးထဲမှာ ဘယ်လိုဖြစ်လို့ဒီလိုသူတော်ကောင်းယောင်ဆောင်ပြီး ရက်စက်တဲ့လူတွေရှိနေရတာလဲ။ တွေးကြည့်လိုက်သည်နှင့် ကြက်သီးထစရာကောင်းလှသည်။

ကျန်းရွေ့၏ပင်ကိုယ်စရိုက်ကအနည်းငယ်ဆိုးဝါးသော်လည်း သူ့အစွမ်းအစကိုမချီးကျူးဘဲမနေနိုင်ပါဟု သူတို့အရင်ကပြောခဲ့မိသေးလား။

ဤဂိုဏ်း၏အကြီးအကဲပင်လုပ်ကြံခံလိုက်ရပေရာ ကျော်ကြားကာထူးချွန်သည်ကိုအသာထား၊ မိစ္ဆာဝိညာဥ်များပင်ထိုမျှအဆိပ်ပြင်းလိမ့်မည်မဟုတ်။

ရှုလင်ကျားပင်သူနှင့်ခက်ခက်ခဲခဲတိုက်ခိုက်ခဲ့သည်မှာအံ့သြစရာမရှိပေ။ သူဟာသူ၏စိတ်ဝိညာဥ်စွမ်းအားကိုအဆက်မပြတ်ပြန်လည်ဖြည့်တင်းနေခဲ့ခြင်းပင်၊ သိပ်ကိုစျေးပေါလွန်းလှသည်။ ထို့ကြောင့် ရှုလင်ကျားကဲ့သို့တစ်စုံတစ်ယောက်သေဆုံးသွားခဲ့လို့ရှိရင် မည်သို့သေဆုံးသွားမှန်းသိရမည်မဟုတ်။

အခွင့်အရေးအနည်းငယ်မျှဖြင့် ကျန်းရွေ့ဟာဒီဓားစမ်းသပ်ရေးညီလာခံတွင်နောက်ဆုံးအနိုင်ရသူဖြစ်လာနိုင်ပြီး ဘိုးဘေးအမွေကိုဆက်ခံရန် လျို့ဝှက်ဂူထဲပင်ဝင်သွားနိုင်ပေသည်။ ဒါကလောကကြီးထဲမှာအကြီးဆုံးဟာသဖြစ်မနေဘူးလား။

လူတိုင်းကသူ့ကိုထူးဆန်းသောအကြည့်ဖြင့်ကြည့်နေသည်အားကျန်းရွေ့ခံစားမိကာ သူ့ခြေလက်များမှာထိတ်လန့်မှုဖြင့်တုန်ယင်လာပေသည်။

သူတွေးလို့ရသည့်ကြောက်စရာအကောင်းဆုံးမြင်ကွင်းကား ရှုလင်ကျားကသူ့မှာရှိသည့်အရာရာတိုင်းကိုပြန်ယူသွားချိန်တွင် သူကသူ၏နဂိုပုံစံသို့ပြန်လည်ရိုက်ချခံရပြီး တောင်အောက်ဆင်းကာ ရေထမ်းပြီးသစ်ခုတ်သောလက်သမားတစ်ယောက်ပြန်ဖြစ်သွားမည်ကိုပင်။

သို့သော် တစ်ခါတရံ လက်တွေ့ကစိတ်ကူးထားတာကထက်ပို၍ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းကြောင်း ကျန်းရွေ့သိလိုက်ရသည်။ သူလုပ်ခဲ့သည့်အရာများမှာအလွန်လျို့ဝှက်သော်လည်း လူထုရှေ့တွင်ဖော်ထုတ်ခံလိုက်ရသည်!

ရှုလင်ကျားနှင့်ကျင်းဖေးထုန်က ပုတီးစေ့ရဲ့လျို့ဝှက်ချက်ကိုဘယ်လိုသိသွားတာလဲ?!

ကျန်းရွေ့ထိုသို့တွေးမိပေမဲ့ ၎င်းကအနည်းငယ်အထင်သေးရာရောက်သည်။

ကျန်းရွေ့ခန္ဓာကိုယ်ထဲရှိပြောင်းလဲမှုအားလုံးဟာပုတီးစေ့ကြောင့်ဖြစ်သည်ကို ရှုလင်ကျားမသိသော်လည်း ဘယ်လိုလူစားမျိုးကဓားသမားအစစ်အမှန်ဖြစ်လာနိုင်လဲဆိုတာကိုသိသည်။

ပါရမီစွမ်းရည်ကိုပိုင်ဆိုင်ခြင်းသည် အရည်အချင်းတစ်ခုသာဖြစ်ပြီး ၎င်းကဘာမဆိုလုပ်လို့ရသည်ဟုမဆိုလို။ ဘဝတစ်လျှောက်လုံးတွင် ကြီးမားသောအသုံးချခံဖြစ်လာနိုင်သောသူများဟာ နှစ်ပေါင်းများစွာကြိုးစားအားထုတ်ရပေလိမ့်မည်။

ဉာဏ်အမျှော်အမြင်မရှိဘဲ ကြိုးစားအားထုတ်သည်ဟူသောဆိုလိုရင်းကိုလုံးဝမသိသည့် အခြားသူတို့၏တောက်ပသောဘက်အခြမ်းကိုသာမြင်နိုင်သော ကျန်းရွေ့ကဲ့သို့တစ်စုံတစ်ယောက်သာလျှင် သူ့မှာရှုလင်ကျား၏ပါရမီစွမ်းရည်ရှိနေသ၍ အရာရာတိုင်းကကျိုးကြောင်းဆီလျော်သည်ဟုတွေးလိမ့်မည်ဖြစ်သည်။

သူဟာလုံးဝမထိုက်တန်သည့်ခွန်အားများကိုထပ်ခါတလဲလဲထုတ်ပြသွားသည်မို့ သူဟာဘယ်လိုလုပ်ပြီး အခြားသူတို့အားအဆင်မပြေဖြစ်ကာသံသယမဝင်အောင်ပြုလုပ်နိုင်လိမ့်မည်နည်း။

ကျန်းရွေ့ခြောက်ခြားသွားရသည်။ သူသည်ဟယ်ဇီကျိုးမျက်နှာကိုဘယ်တုန်းကမျှမကြည့်ရဲခဲ့ပေမဲ့ အခုတော့ဖြင့်သူလုပ်နိုင်တာဘာမှမရှိတော့ပေ။ သူသည်သူ့ဘက်လှည့်ကာတောင်းပန်မိ၏။

"ရှစ်စွင်း၊ ဒီတပည့်မှားသွားပါတယ်။ ကျေးဇူးပြုပြီး ကျွန်တော့်ကိုခွင့်လွှတ်ပေးပါနော်...."

ဟယ်ဇီကျိုးကဒီတပည့်ကိုအရမ်းချစ်လွန်းလို့ သူကရှုလင်ကျားကိုပင်မလိုချင်တော့ကြောင်း ချီကွမ်းယာကြားဖူးခဲ့သည်။ ဒါကိုမြင်လိုက်ရသော် ဟယ်ဇီကျိုးစိတ်ပျော့သွားမည်စိုးကာ သူချက်ချင်းထရပ်လိုက်မိသည်။

သူတည်ငြိမ်စွာပြောလိုက်သည်။

"ဟယ်ဂိုဏ်းချုပ်! ကွေ့ရီဂိုဏ်းနဲ့လင်ရှောင်းဂိုဏ်းကြားက အရင်ကမကျေနပ်ချက်တွေကို အငယ်တစ်ယောက်ဖြစ်တဲ့ကျွန်တော့်မှာဝေဖန်ပိုင်ခွင့်မရှိပါဘူး။ ဒါပေမဲ့ ကျွန်တော်ဒီနေ့ဒီမှာရှိနေတာက ကျွန်တော့်ရှစ်စွင်းကိုယ်စား ကျွန်တော့်ရှစ်ရှုန်းအတွက်တရားမျှတမှုရှာပေးဖို့ပဲ! သက်သေကခိုင်မာနေပြီးငြင်းစရာမရှိဘူး။ တကယ်လို့ ခင်ဗျားက ခင်ဗျားရဲ့တပည့်ကိုကာကွယ်ချင်နေသေးတယ်ဆိုရင် ကွေ့ရီဂိုဏ်းကသေချာပေါက်ခွင့်လွှတ်မှာမဟုတ်ဘူး!"

ဟယ်ဇီကျိုးကကျန်းရွေ့ထံတစ်လှမ်းချင်းစီဖြည်းဖြည်းချင်းလျှောက်သွားကာ ဘာမှမကြားသည့်အလား ခါးကိုင်းကာသူ့ကိုကြည့်လိုက်သည်။

ဟယ်ဇီကျိုး၏အေးစက်သောမျက်လုံးထဲတွင် သူ၏မျက်ရည်နှင့်ဖုန်မှုန်တို့အပြည့်ဖြင့်မျက်နှာကိုကျန်းရွေ့မြင်လိုက်ရသည်။

ဒီအေးစက်သောဆရာသခင်ရှစ်စွင်းကို သူပထမဆုံးမြင်လိုက်ရစဥ်က ၎င်းမှာဆင်တူသောမြင်ကွင်းတစ်ခုဖြစ်သည်ကိုသူမှတ်မိသည်။ သူကအရမ်းရှက်ရွံ့နေပြီး ရှစ်စွင်းကနတ်သားပမာမျောလွင့်လာကာ သူ့ဘဝကိုမျှော်လင့်ချက်ယူဆောင်လာပေးပြီး သူ့ကိုနာကျင်ခံစားရခြင်းမှကယ်တင်ခဲ့သည်။ သူဟာသူ့ကိုသူ့ဘဝမှကယ်တင်ခဲ့ပြီး မသေမျိုးတောင်ထွတ်ပေါ်ခေါ်ဆောင်လာခဲ့သည်။

သူ၏နောက်ဆက်တွဲလုပ်ရပ်များဟာလည်း ရှစ်စွင်းကသူ့ကိုမတူညီစွာဆက်ဆံပေးနိုင်သည်ဟုမျှော်လင့်မိသည်။

ကျန်းရွေ့မနေနိုင်ဘဲမျှော်လင့်ချက်ထားကာ အသံနိမ့်ဖြင့်ပြောမိသည်။

"ရှစ်စွင်း...."

ဟယ်ဇီကျိုးကမျက်မှောင်ကြုတ်ကာမေးလာသည်။

"မင်းဘယ်သူလဲ။ မင်းဘာလို့ငါ့တပည့်ယောင်ဆောင်နေတာလဲ။"

ကျန်းရွေ့ကြောင်အမ်းသွားကာ ခပ်မြန်မြန်ပြောမိသည်။

"ရှစ်စွင်း၊ ကျွန်တော်ကကျန်းရွေ့လေ။ ရှစ်စွင်းကျွန်တော်နဲ့ပထမဆုံးတွေ့တဲ့အချိန်တုန်းက လျိုကျားရွာရဲ့တောင်အနောက်မှာဆိုတာကို ကျွန်တော်မှတ်မိနေ...."

ဟယ်ဇီကျိုးကသူ့ကိုဖြတ်ပြောလိုက်သည်။

"မင်းငါ့ကိုလင်ရှောင်းတောင်ခြေက တောက်ဓမ္မဘုရားကျောင်းထဲမှာလာရှာခဲ့တယ်မဟုတ်ဘူးလား။ မင်းကိုတပည့်အဖြစ်လက်ခံဖို့ ငါ့ကိုတောင်းဆိုခဲ့တာလေ?"

ကျန်းရွေ့တစ်အောင့်မျှမိန်းမောသွားရကာ သူ့ကျောရိုးတစ်လျှောက်ပြေးတက်လာသောကျောချမ်းမှုကိုခံစားလိုက်ရသည်။

ဟယ်ဇီကျိုးကသူ့ကိုလက်လျှော့ချင်နေပြီး သူဟာလင်ရှောင်းဂိုဏ်းသားဖြစ်နေသည်ဟုပင်ဝန်မခံချင်တော့ပေ။

လက်ရှိကျန်းရွေ့ဟာ သူ့အိမ်ကိုယူထားသည့်မိစ္ဆာဝိညာဥ်ဟုပြောလို့ရှိရင် လင်ရှောင်းဂိုဏ်းဟာလည်းသားကောင်ဖြစ်လာသည်မို့ ကျန်းရွေ့၏ယခင်ကလုပ်ရပ်များအားလုံးဟာ လင်ရှောင်းဂိုဏ်း၏ဂုဏ်သတင်းကိုပျက်စီးစေလိမ့်မည်မဟုတ်ပေ!

ဟယ်ဇီကျိုးကသူ့ကိုထိုကဲ့သို့လက်လျှော့လိုက်မှန်း သူမယုံကြည်နိုင်သေးဘဲ ပြောမိသည်။

"ရှစ်စွင်း၊ ကျွန်တော်ကကျန်းရွေ့အစစ်ပါ၊ ရှစ်စွင်းကျွန်တော့်ကိုလိုချင်လား။"

ဟယ်ဇီကျိုးကသူ့ကိုမကြည့်ဘဲ ခါးပြန်မတ်ကာ သတိရှိရှိဖြင့်ပြောလိုက်သည်။

"မဟုတ်ဘူး။ ပထမဆုံးတောင်ပေါ်တက်လာတုန်းက ကျန်းရွေ့ကယဥ်ကျေးသိမ်မွေ့ပြီးတော့ အကြီးအကဲတွေကိုရိုသေလေးစားတယ်ဆိုတာကို လင်ရှောင်းဂိုဏ်းသားတွေအကုန်လုံးသိတယ်။ သူကဘယ်လိုဖြစ်ပြီးဒီလိုမိုက်ကန်းကန်းပြုမူမှာလဲ။"

သူကကျန်းရွေ့ကိုလက်ညှိုးထိုးကာ အခြားသူများကိုပြောလိုက်သည်။

"ဒီလူဘာဖြစ်သွားတာလဲကျုပ်မသိဘူး၊ ခန္ဓာကိုယ်လုယူခံရတာလား၊ မိစ္ဆာဝိညာဥ်လား၊ တစ်ယောက်ယောက်ကအယောင်ဆောင်ထားတာလားပဲ။ ဒါကိုစုံစမ်းဖို့အချိန်တချို့ကြာလိမ့်မယ်။ လူတိုင်းကိုယ့်ဂိုဏ်းကိုပြန်သွားပြီး ခဏစောင့်ပေးကြပါ။ ကျုပ်သိရတာနဲ့ သေချာပေါက်ကိုကျိုးကြောင်းဆီလျော်တဲ့ဖြေရှင်းချက်တစ်ခုပေးပါ့မယ်။"

ဟယ်ဇီကျိုးဒါကိုပြောလာမှတော့ ၎င်းကအကျိုးအကြောင်းသင့်သည်။ အဆုံးတွင် ကျန်းရွေ့၏လုပ်ရပ်မှာတကယ့်ကိုထူးဆန်းပြီး သူဟာကျန်းရွေ့ဖြစ်နေတုန်းလားဆ်ုတာကို အခြားသူများအားသံသယဝင်စေလေသည်။

ချီကွမ်းယာမှာလင်းယွဲ့၏အခြေအနေကိုပြန်စစ်ဆေးရင်းအလုပ်ရှုပ်နေသည်မို့ အခြားသောကန့်ကွက်ချက်မထုတ်လာတော့ပေ။

သူကရှစ်တိနှစ်ယောက်အားလင်းယွဲ့ကိုကူတွဲရန်ညွှန်ကြားလိုက်ပြီး ရှုလင်ကျားကိုကြည့်လာ​ပြန်ကာ ချောင်းဟမ့်၍ နှာခေါင်းပွတ်ကာပြောလာသည်။

"အာ...ကျေးဇူးပဲ။"

သူသည်နူးညံ့ပျော့ပြောင်းသောစကားများကိုပြောခဲပေမဲ့ ရှုလင်ကျားကတော့မချီးကျူးဘဲ အနည်းငယ်ပင်စိတ်ပျက်သွားရသည်။

"မင်းကျယ်ကျယ်ပြောရင်ပြော၊ မဟုတ်ရင်လည်းမပြောနဲ့၊ တကယ်နားထောင်ရခက်တယ်။"

ချီကွမ်းယာကြောင်အမ်းသွားရကာပြောမိသည်။

"ငါအကျယ်ကြီးမပြောရဲဘူးဟ၊ ရှဲရှဲ! ရှဲရှဲ!"

တစ်စုံတစ်ယောက်မှာမရယ်ဘဲမရယ်နိုင်တော့ပေ၊ လေထုမှာအနည်းငယ်ပြေလျော့သွားချေသည်။

ချီကွမ်းယာမျက်နှာရဲသွားကာ စကားတစ်ခွန်းပစ်ခွင်းလာသည်။

"ခြံပြောရရင် ငါမင်းရဲ့မျက်နှာသာပေးမှုကိုမှတ်ထားလိုက်ပြီ၊ ကျန်တာကတော့ငါ့ရှစ်ရှုန်းကိုယ်တိုင်လာတာကိုစောင့်နေလိုက်အုံး။" ထို့နောက်ခပ်သုတ်သုတ်လစ်သွားသည်။

ဤဂိုဏ်းအတွင်းအရှက်ရမှုကား လုထုရှေ့တွင်မဟုတ်ပေမဲ့ လင်ရှောင်းဂိုဏ်းဟာလက်ရှိတွင်နန်ဇီတောင်ထွတ်ပေါ်တွင်ရှိနေပြီး ကျန်းရွေ့၏လုပ်ရပ်မှာကွေ့ရီဂိုဏ်းကိုဆွဲသွင်းခဲ့လေရာ တကယ့်ကိုအရုပ်ဆိုးသွားစေသည်။

ဟယ်ဇီကျိုးကဂိုဏ်း၏အတွင်းရေးကိစ္စများကိုဖြေရှင်းရင်းအလုပ်များနေကြောင်းလူတိုင်းသိကြသည်မို့ သူတို့ဟာတစ်ယောက်ပြီးတစ်ယောက်နှုတ်ဆက်စကားဆိုတာထွက်ခွာသွားကြသည်။

ကျင်းဖေးထုန်ကမလှုပ်ဘဲ တစ်ဖန်ထိုင်ချကာ ခေါင်းမော့၍ ရှုလင်ကျားကိုပြုံးပြလာပြီး သူထိုနေရာတွင်မတ်တပ်ရပ်နေသည်ကိုမြင်လိုက်ရသော် သူကလက်ဆန့်ကာလက်ကိုဆုပ်ကိုင်လာသည်။

သူဘာအကြောင်းပြောမလဲ ရှုလင်ကျားနားမလည်ပေရာ ကျင်းဖေးထုန်ကိုတစ်ချက်စိုက်ကြည့်၍ သူဆိုလိုသကဲ့သို့ထိုင်ချလိုက်သည်။

ကျင်းဖေးထုန်ကသူတို့နှစ်ဦးအတွက် လက်ဖက်ရည်တစ်ခွက်ဖြည်းဖြည်းချင်းငှဲ့ကာ အပြင်လူများတစ်ယောက်ပြီးတစ်ယောက်ထွက်သွားသည်ကိုကြည့်နေသည်။ လင်ရှောင်းချီဇုန်၏အခြားဂိုဏ်းသားများမှာထိတ်လန့်အံ့သြကာ သံသယဝင်နေကြပြီး အပြန်အလှန်အကြည့်ချင်းဖလှယ်လိုက်ကြပေမဲ့ စကားမပြောရဲကြပေ။

ဟယ်ဇီကျိုးကဆိုသည်။

"ကျန်းရွေ့ကိုဆွဲခေါ်ပြီး ငါနဲ့အတူလိုက်ခဲ့။"

ကျန်းရွေ့မှာကျင်းဖေးထုန်ကသူ့ကိုဖြတ်ရိုက်ထားသည်မို့ အနည်းငယ်ခါးမတ်နိုင်စွမ်းမရှိသေးဘဲ ဂိုဏ်းသားနှစ်ဦး၏သယ်မခြင်းခံလိုက်ရကာ ဟယ်ဇီကျိုးနောက်လိုက်၍ အရှေ့ဘက်ခန်းမထဲဝင်သွားသည်။

ကျင်းဖေးထုန်ပြောလိုက်သည်။

"ဟယ်ဂိုဏ်းချုပ်။"

ဟယ်ဇီကျိုးကခေါင်းလှည့်မကြည့်ဘဲပြန်ဖြေလာသည်။

"ကျင်းအရှင်၊ ကျေးဇူးပြုပြီးတော့။ အားလုံးလည်းလိုက်ဝင်လို့ရပါတယ်။"

ဤနေရာရှိအရှေ့ဘက်ခန်းမကား အလွန်ကြီးမားသော်လည်း လက်ရှိလင်ရှောင်းဂိုဏ်းသားများအားလုံးအထဲဝင်လိုက်သော် နေရာလွတ်မကျန်တော့ပေ။

ကျန်းခဲ့မှာကျန်းအကြီးအကဲကိုပြန်အနားယူစေချင်ပေမဲ့ ကျန်းအကြီးအကဲကခေါင်းမာမာဖြင့်ထိုနေရာတွင်နေနေသည်။ အဆုံးတွင် သူဟာတုန်တုန်ရီရီဖြင့်အထဲဝင်သွားကာ ကူရှင်ထိုင်ခုံပေါ်တွင်ထိုင်လိုက်သည်။

လူတိုင်းကအချင်းချင်းကြည့်ကာ ရင်ထဲတွင်အံ့အားသင့်သွားမိသည်။ ဤကဲ့သို့လျို့ဝှက်ကိစ္စအကြောင်းလူသိနည်းလေ၊ ပိုကောင်းလေလေဟုသူတို့တွေးမိသည်။ ဟယ်ဇီကျိုးကသေချာပေါက်ကိုကျန်းရွေ့အားတစ်ယောက်တည်းစစ်မေးလိမ့်မည်ဟုထင်ခဲ့ပေမဲ့ သူဟာလူတိုင်းကိုအထဲဝင်ခွင့်ပြုလိမ့်မည်ဟုမမျှော်လင့်ထားမိပေ။

ဟယ်ဇီကျိုးကကျန်းရွေ့ကိုပြောသည်။

"ဘာတွေဖြစ်နေတာလဲ၊ မင်းဘာလို့လင်းယွဲ့နဲ့ကျန်းအကြီးအကဲကိုသတ်ချင်တာလဲ။ ပြောစမ်း။"

ကျန်းရွေ့တုန်ယင်သွားရကာ တစ်အောင့်ကြာသော် အက်ရှရှအသံဖြင့်ပြောမိသည်။

"ဒီတပည့်မှာအပြစ်ရှိပါတယ်။ လင်းယွဲ့ကတပည့်ကိုလူရှေ့မှာအနိုင်ကျင့်ခဲ့တယ်။ ကျန်းအကြီးအကဲမှာရှု...ရှုရှစ်ရှုန်းကိုဂိုဏ်းဆီပြန်လာစေချင်တဲ့စိတ်ရှိနေတာမို့ အဲ့ဒီ့အချိန်တုန်းကတပည့်ရဲ့နေရာပျောက်သွားမှာစိုးရိမ်ခဲ့မိလို့ တပည့်စိတ်လိုက်မာန်ပါလုပ်မိခဲ့ရုံပါ..."

ကျန်းအကြီးအကဲမှာ မျက်နှာဖြတ်ရိုက်ခံလိုက်ရသည့်အလား ပူနွေးသွားသည်ကိုသာခံစားလိုက်ရသည်။ သူသည်ရှုလင်ကျားကိုဖိနှိပ်ကာ ကျန်းရွေ့ကိုထောက်ပံ့ပေးရင်း သူ့ကိုနေရာတိုင်းတွင်ချီးကျူးနေခဲ့ပေမဲ့ ယခုကျန်းရွေ့၏လုပ်ရပ်မှာသူ့အားအရူးတစ်ယောက်ဖြစ်သည့်အတွက်လှောင်ပြောင်နေသည့်နှယ်၊ အထူးသဖြင့် ရှုလင်ကျားကလည်းဘေးမှာရှိနေသည်။

ကျန်းအကြီးအကဲမှာဒေါသထွက်ရလွန်းလို့သွေးအန်တော့မည်ပင်၊ ကျန်းရွေ့ကိုလက်ညှိုးထိုးကာပြောမိသည်။

"သောက်ကောင်လေး၊ မင်းက..."

သူအသက်ရှုတန့်သွားကာ ပြင်းထန်စွာချောင်းဆိုးသွားပြီး ကျန်းခဲ့ကသူ့ကျောပြင်ကိုခပ်မြန်မြန်ပုတ်ပေးလိုက်ပေမဲ့ သူကခက်ထန်သောမျက်နှာပေးဖြင့် ကျန်းရွေ့ကိုစိုက်ကြည့်နေသည်။

ဟယ်ဇီကျိုးကဆိုသည်။

"တကယ်လား။ ဒါဖြင့်ရင် ဒီပုတီးစေ့လက်ကောက်ကဘာလဲ။ ကျန်းအကြီးအကဲနဲ့လင်းယွဲ့နိုးလာပြီးနောက်မှာ မင်းကိုယ်ထဲကစိတ်ဝိညာဥ်စွမ်းအားက ဘာလို့ရုတ်တရက်ကြီးပျောက်သွားတာလဲ။"

ကျန်းရွေ့ဘာမှမလုပ်နိုင်ဘဲ တစ်အောင့်မျှလျှာကိုက်မိကာ ခဏကြာတုံ့ဆိုင်းနေပြီးနောက်တွင် သူ့ကိုဖိနှိပ်လာသည့်ကြီးမားသောတွန်းအားတစ်ခုကိုရုတ်ခြည်းခံစားလိုက်ရသည်။

ချက်ချင်းပင်၊ သူ့ခန္ဓာကိုယ်ထက်တွင်ကြီးမားသောတောင်ကြီးတစ်လုံးသယ်ထားရသည့်နှယ် သူ့တစ်ကိုယ်လုံးရှိအရိုးများမှာတဂျွတ်ဂျွတ်မြည်လာပြီး သူ့ရင်ဘတ်လေးလံလာကာ အသက်ရှုလို့မရတော့ပေ။

အလွန်အမင်းနာကျင်မှုကြားတွင် ကျင်းဖေးထုန်၏အသံကသူ့ဘေးတွင်ရုတ်တရက်ထွက်လာသည်။

"အလိမ်အညာတွေအပြည့်ပဲ၊ တကယ်ပဲနားကိုညစ်ညမ်းစေတယ်။ ငါအရင်ခန့်မှန်းကြည့်မယ်။"

"ဟယ်ဂိုဏ်းချုပ်ပြောတာကိုကြားရတာကတော့ ကျန်းရွေ့ကိုပထမဆုံးစတွေ့တုန်းက သူဟာသာမန်တောသားလေးတစ်ယောက်ဆိုပဲ။ ဒုတိယအကြိမ်သူ့ကိုမြင်လိုက်ရတော့ သူကအရမ်းကိုပါရမီရှိလာပြီးတော့ ကံလည်းပိုကောင်းလာတယ်လေ? ဒါဖြင့်အလယ်မှာသူ့ကံကြမ္မာကိုပြောင်းလဲသွားစေတာတစ်ခုခုဖြစ်သွားတာဖြစ်မယ်၊ ကြည့်ရတာတော့ ဒီပုတီးစေ့လက်ကောက်ကြောင့်ဖြစ်ပုံပဲ။"

ကျင်းဖေးထုန်က"အရင်ကဟယ်ဂိုဏ်းချုပ်ဆီကကြားခဲ့တာ"ဟုပြောလာသည်ကိုရှုလင်ကျားကြားလိုက်ရသော် သူမနေနိုင်ဘဲသူ့ကိုတစ်ချက်စိုက်ကြည့်လိုက်မိပြီး ကျင်းဖေးထုန်ကဘယ်တုန်းကဟယ်ဇီကျိုးနှင့်စကားပြောခဲ့ပြီး ထိုကိစ္စအကြောင်းလေ့လာခဲ့လဲဆိုတာသိချင်နေမိသည်။

ကျင်းဖေးထုန်ကသူ့မျက်လုံးများကိုအရေးမစိုက်ဘဲ လက်မြှောက်လိုက်သည်။ သူ့ငယ်သားကပုတီးစေ့အပိုင်းအစများကိုစုပြီးသားဖြစ်ကာ ၎င်းတို့ကိုလင်ဗန်းပေါ်တင်၍ လူအုပ်ကြားထဲယူလာသည်။

ကျင်းဖေးထုန်တမင်သက်သက်ပြောလိုက်သည်။

"ဒီပုတီးစေ့ထဲမှာပုန်းနေတဲ့ဝိညာဥ်တွေအများကြီးရှိတယ်၊ သူတို့ကသူတို့ရဲ့အစွမ်းကိုထိန်းသိမ်းဖို့ အခြားသူတွေရဲ့အသက်ကိုဝါးမျိုနေမှန်းသိသာတယ်။ ဒါကကျန်းရွေ့ရဲ့စွမ်းအားလာတဲ့နေရာလို့ထင်တယ်၊ တကယ်တော့ ရှင်းရှင်းလေးပဲ။ မင်းတို့ရှေ့မှာ​ပြန်ရှင်လာတဲ့လူနှစ်ယောက်ကလွဲရင်၊ ကျန်းရွေ့၊ မင်းလူတွေအများကြီးသတ်ခဲ့တာပဲ။"

ခုနကပုတီးစေ့ထဲရှိထိုဝိညာဥ်များကိုတွေးမိရင်းဖြင့် လူတိုင်းခြောက်ခြားသွားရကာ တစ်ယောက်ကမနေနိုင်ဘဲအသံနိမ့်ဖြင့်ပြောလာသည်။

"မင်းလူအများကြီးသတ်ခဲ့တာပဲ။ သောက်ကောင်၊ မိုးကြိုးပစ်ဒဏ်၉ချက်ကိုသေတဲ့အထိအပစ်ခံရသင့်တယ်၊ မင်းလုံးဝပြန်ဝင်စားနိုင်မှာမဟုတ်ဘူး!"

ကျင်းဖေးထုန်ကဆိုသည်။

"ပြီးတော့၊ ငါလည်းသိချင်တယ်၊ မင်းကိုဒီပုတီးစေ့လက်ကောက်ဘယ်သူပေးခဲ့တာလဲ။"

သူပြောလို့ပြီးသွားသော် ခပ်ဖွဖွပြုံးကာ လက်အသာ​​မြှောက်လိုက်သည်။

သူ့ပုခုံးထက်ရှိကြီးမားသောဖိအားပေါ့ပါးသွားသည်ကိုကျန်းရွေ့ခံစားလိုက်ရပြီး သူ့တစ်ကိုယ်လုံးမှာအသက်ရှုကြပ်ခြင်းနှင့်မောပန်းနွမ်းနယ်ခြင်းတို့၏ဖိနှိပ်မှုအောက်မှလွတ်ထွက်သွားကာ ခပ်မြန်မြန်ခုခံပြောဆိုမိသည်။

"ကျွန်တော်အဲ့လူတွေကိုမသတ်ခဲ့ဘူး၊ ဒီပုတီးစေ့လက်ကောက်ကိုကောက်ရခဲ့တာဗျ!"

ဟယ်ဇီကျိုးကမထူးခြားမခြားနားစွာပြောလာသည်။

"မင်းဘယ်နှယောက်ဘဲသတ်ခဲ့ပါစေ မင်းမှာတစ်ပါးသူကိုထိခိုက်အောင်လုပ်ချင်တဲ့ရ​ည်ရွယ်ချက်ရှိနေပြီးသား၊ မင်းသူများတွေရဲ့အသက်ကိုအလေးမထားဘူးဆိုရင် သေဒဏ်ကမလွတ်နိုင်ဘူး။ မင်းမှာဒီပုတီးစေ့လက်ကောက်မရှိရင် မင်းကဒီလိုလူစားမျိုးမှန်းငါသိခဲ့လို့ရှိရင် ငါမင်းကိုလင်ရှောင်းဂိုဏ်းကိုခေါ်ခဲ့မှာမဟုတ်ဘူး!"

ကျန်းရွေ့ထိတ်လန့်အံ့သြသွားခဲ့သည်။

ဟုတ်သည်၊ သူကားနဂိုကတည်းကအလွန်အမင်းသာမန်ဆန်ကာ အလွန်တရာနိမ့်ကျသောလူတစ်ယောက်ဖြစ်သည်။ သူကားဟယ်ဇီကျိုး၏လေးစားခြင်းခံရနိုင်သည့်သူအစစ်အမှန်လုံးဝမဟုတ်ပေ။

အရင်တုန်းက သူ၏မျက်နှာအစစ်ကိုဟယ်ဇီကျိုးသိသွားမည်အား သူအမြဲကြောက်ရွံ့နေခဲ့ရပေမဲ့ သူ့ရင်ထဲတွင်မျှော်လင့်ချက်မီးပွားလေးအမြဲရှိနေခဲ့သည်ပင်။ ဟယ်ဇီကျိုးမှာသူ့အတွက်ရိုးသားစစ်မှန်သောချစ်ခြင်းမေတ္တာတချို့ရှိနေသေးနိုင်သည်။ အဆုံးတွင် သူဟာသူ့ရှစ်စွင်းစိတ်ကျေနပ်အောင် ခက်ခက်ခဲခဲကြိုးစားခဲ့ရသည်။

သို့သော် အလုပ်မဖြစ်ခဲ့ပေ။

ဆရာနှင့်တပည့်ကြားရှိဆက်ဆံရေးတွင် အဆုံးမှာ သူများထံမှသူယူထားသည့်အရာကိုဆုံးရှုံးလိုက်ရသည်နှင့် သူဟာတစ်ဖက်လူထံမှတုံ့ဆိုင်းခြင်းမရှိဘဲ အစွန့်ပစ်ခံကလေးတစ်ယောက်အဖြစ်သတ်မှတ်ခံလိုက်ရမည်ဖြစ်သည်။

ယခုတွင် လူတိုင်းကသူ့ကိုအထင်သေးစွာကြည့်နေကြပြီး အခြေအနေပြီးဆုံးသွားသည်ကိုကျန်းရွေ့သိကာ သူကိုယ်သူအတွက်လုံးဝခုခံကာကွယ်နိုင်လိမ့်မည်မဟုတ်။ ဟယ်ဇီကျိုး၏စကားများကိုကြားလိုက်ရပြီးနောက် သူရုတ်ခြည်းဘာကိုမှသည်းညည်းမခံနိုင်တော့ပေ။

သူခါးမတ်ကာပြောမိသည်။

"ရှစ်စွင်းကပေါ့ပေါ့တန်တန်ပြောလိုက်တာပဲ! ရှုလင်ကျားဒဏ်ရာရသွားပြီး မသန်မစွမ်းဖြစ်သွားတုန်းက ရှစ်စွင်းကကျွန်တော့်ကိုဂိုဏ်းရဲ့မျှော်လင့်ချက်အဖြစ်သတ်မှတ်ပြီးတော့ ကျွန်တော့်ကိုသေချာဂရုစိုက်လေ့ကျင့်ပေးခဲ့တယ်။ အခုကျွန်တော့်မှာစိတ်ဝိညာဥ်စွမ်းအားမရှိတော့ ရှစ်စွင်းကဒီလိုစကားပြောလာတယ်၊ 'ငါမင်းကိုတောင်ပေါ်မခေါ်လာဘူး'ဆိုပြီးတော့ ရှစ်စွင်းကတာဝန်ယူမှုကိုလုံးဝရှောင်ဖယ်လိုက်တယ်။"

ကျန်းရွေ့လှောင်ပြုံးပြုံးလိုက်သည်။

"ဒါဖြင့်ရင် ကျွန်တော်ခင်ဗျားကိုပြောပြလိုက်မယ်၊ ကျွန်တော့်ရဲ့ပါရမီစွမ်းရည်ကလူသတ်ပြီးရလာတာမဟုတ်ဘူး၊ ရှုလင်ကျားဆီကရလာတာပဲ!"

ကျင်းဖေးထုန်ထိတ်လန့်အံ့သြသွားကာ ရုတ်ခြည်းခေါင်းမော့လိုက်မိသည်။

ယနေ့တွင်အံ့အားသင့်စရာများစွာရှိနေသည်၊ လူတွေကိုခေါင်းလှည့်ခိုင်းရင်တောင်မှ အားလုံးဟာတောင့်တင်းလျက်ရှိသည်။ သို့သော် ရှုလင်ကျားကမူ ကျန်းရွေ့ကိုပေါ့ပါးသောမျက်နှာထားထြင့်တည်ငြိမ်စွာကြည့်နေသည်။

ဟယ်ဇီကျိုး၏ခန္ဓာကိုယ်မှာအရှေ့ကိုမသိမသာကိုင်းသွားကာ တစ်အောင့်ကြာသော်သူကပြောလာသည်။

"မင်းဘာပြောလိုက်တယ်?"

သူ၏လေသံကားသာမန်ကာလျှံကာဖြစ်သော်လည်း ထိုထဲတွင်ယခင်ကနှင့်ယှဥ်လျှင်လူသတ်ချင်စိတ်အလွှာတစ်ခုပါဝင်နေပေသည်။

ကျန်းရွေ့ကရယ်မောကာဆိုသည်။

"ကျွန်တော့်ကိုနှိပ်စက်ပြီးမမေးတော့ဘူးလား။ ဒါဆိုလည်း ကျွန်တော်အကုန်လုံးပြောပြမယ်!"

သူတစ်လုံးချင်းစီပြောလို​က်သည်။

"ရှုလင်ကျားဒဏ်ရာအပြင်းအထန်ရသွားပြီး သူ့စိတ်ဝိညာဥ်စွမ်းအားဆုံးရှုံးလိုက်ရတဲ့အကြောင်းရင်းက ငါသူ့ရဲ့အသက်ကိုယူလိုက်တာမို့လို့ပဲ။"

သူသည်နောက်ဆုံးတွင်ထိုစကားများကိုပြောလိုက်လေရာ ရှုလင်ကျားချက်ချင်းမျက်စိမှိတ်လိုက်မိသည်။

သူ့အနီးတစ်ဝိုက်ရှိလူတို့၏ထိတ်လန့်အံ့အားသင့်ကာဇဝေဇဝါဖြစ်သောမျက်နှာထားများကိုကျန်းရွေ့မြင်လိုက်ရကာ အတုအယောင်သာယာမှုကိုရုတ်ခြည်းခံစားလိုက်ရသည်။

ဤလူများသည်မြင့်မြတ်စွာမွေးဖွားလာပြီး သူမျှော်လင့်ရုံသာတတ်နိုင်ပြီး သင်ယူလို့မရနိုင်သောတစ်စုံတစ်ရာဖြစ်သည့် မ​သေမျိုးဂိုဏ်းထဲဝင်ခွင့်ရသော်လည်း အဆုံးတွင်သူတို့အားလုံးဟာသူ၏တွက်ချက်​ခြင်းခံခဲ့ရပေသည်။

မည်သို့ပင်ဆိုစေကာမူ၊ ယခုအချိန်တွင် သူအမှန်ပြောသည်ဖြစ်စေ အမှားပြောသည်ဖြစ်စေ အဆုံးတွင်ပြောင်းလဲမှုရှိလိမ့်မည်မဟုတ်။ ပုတီးစေ့ကိုဘယ်လိုကောက်ရပြီး ဘယ်လိုတောင်းဆုပြုခဲ့လဲဆိုတာ ကျန်းရွေ့ပြောပြလိုက်သည်။

ထိုအချိန်တုန်းက လင်ရှောင်းဂိုဏ်းသားများဟာမကောင်းဆိုးဝါးမိစ္ဆာများနှင့်တိုက်ခိုက်နေသည်ကိုသူတွေ့သွားချိန်တွင် ရှုလင်ကျားနှင့်အခြားသူတို့ကမိစ္ဆာများကိုတိုက်ခိုက်ရာတွင်အာရုံစိုက်ထားစဥ်တွင်သူတိတ်တိတ်လေးချဥ်းကပ်သွားကာ မိစ္ဆာကိုရူးသွားအောင်လုပ်ပြီး ထို့နောက်ရှုလင်ကျား၏ပြင်းထန်သောဒဏ်ရာကိုအခွင့်ကောင်းယူကာ အရာရာတိုင်းကိုယူခဲ့သည်။

ဟယ်ဇီကျိုးမှာတွက်ချက်မှုဖြင့်ပြည့်နေသော်လည်း ဒီကိစ္စ၏အမှန်တရားကထိုသို့ဖြစ်နေမည်မှန်းလုံးဝမထင်ထားမိပေရာ သူဒါကိုကြားလိုက်ရချိန်တွင် သူထိတ်လန့်အံ့အားသင့်ကာဒေါသထွက်သွားသည်။

ယင်းကားလူရှေ့တွင်သူ၏သမာဓိပျောက်ဆုံးသွားသည့်ပထမဆုံးအကြိမ်ဖြစ်သည်။ သူကထိုင်ခုံလက်ရန်းကိုပြင်းထန်စွာရိုက်ချလိုက်ရာ သူ့ဘေးရှိခွက်မှာကြမ်းပြင်ပေါ်"ခွမ်း"ခနဲကျသွားပြီး အရှေ့ဘက်ခန်းမ၏ကြမ်းပြင်တစ်ခုလုံးပင်တုန်ခါသွားသည်။

ဟယ်ဇီကျိုးကခက်ထန်စွာအော်လာသည်။

"မင်းပြောတော့ လင်ကျားနဲ့အခြားသူတွေကမိစ္ဆာကြောင့်ဒဏ်ရာရသွားတာဆို၊ ဒါတွေအားလုံးကမင်းကြောင့်ပေါ့လေ?!"

ကျန်းရွေ့မှာကြောက်ရွံ့မှုဖြင့်ပုခုံးကြုံ့လိုက်မိပေမဲ့ သူတစ်ဖန်ပြန်မော့လိုက်သည်။

"အဲ့ဒါကကျွန်တော့်ရဲ့ရည်ရွယ်ချက်မဟုတ်ဘူး။ ကျွန်တော်ကသူ့လိုဖြစ်ချင်ရုံတင်၊ ပုတီးစေ့ပေါ်ကအလင်းရောင်ကမိစ္ဆာကိုရုတ်တရက်ရူးသွားအောင်လုပ်လိုက်တာ။"

ဟယ်ဇီကျိုးမှာအရမ်းဒေါသထွက်လွန်းသည်မို့ ဝတ်ရုံလက်ခါလိုက်ချိန်တွင် လက်ဝါးတစ်ဖက်ထွက်လာသည်။ ကျန်းရွေ့မှာပေပေါင်းများစွာအကွာထိရိုက်ချခံလိုက်ရကာ သွေးတစ်လုတ်ပန်းထွက်လာသည်။

"မိစ္ဆာကောင်!"

ကျန်းရွေ့၏ပါးစပ်နီရဲသွားကာ ဒေါသတကြီးရယ်မောမိသည်။

"ဟုတ်တယ်၊ ကျွန်တော်ကမိစ္ဆာ​ကောင်၊ ဒါပေမဲ့ရှစ်စွင်း၊ အကုန်လုံးကကျွန်တော့်ကြောင့်ဟုတ်လို့လား။ မမေ့ပါနဲ့၊ ခင်ဗျားကကျွန်တော့်အတွက်ရှုလင်ကျားကိုပစ်ပယ်ခဲ့တဲ့တစ်ယောက်နော်! ဟုတ်တယ်! ခင်ဗျားသူ့ကိုမင်ကျန့်တောင်ထွတ်ရဲ့တောင်ထွတ်သခင်အဖြစ်ကနေဆင်းခိုင်းပြီးတော့ ကျွန်တော့်ကိုသူ့ခြံဝန်းထဲမှာပြောင်းနေခိုင်းခဲ့တယ်၊ ပြီးတော့ ကျွန်တော့အတွက်အပြစ်ယူဖို့ သူ့ကိုစွပ်စွဲဖို့ခင်ဗျားဆုံးဖြတ်ခဲ့တာ! ဒီဟာကြောင့်မဟုတ်ရင် အခုအချိန်ထိ ကျွန်တော်တို့နှစ်ယောက်ကြားကမူမမှန်မှုကိုခင်ဗျားသတိထားမိမှာတဲ့လား။"

ဟယ်ဇီကျိုးကအေးစက်စက်နှာမှုတ်ကာ"ပါးစပ်ပိတ်ထား။"ဟုဆိုလာပေမဲ့ သူမနေနိုင်ဘဲရှုလင်ကျားကိုတစ်ချက်လှမ်းကြည့်မိလိုက်ရာ ရှုလင်ကျားကလည်းသူ့ကိုစိုက်ကြည့်နေကြောင်းမြင်လိုက်ရသည်။

ဆရာနှင့်တပည့်နှစ်ယောက်မျက်လုံးချင်းဆုံသွားကာ ရှုလင်ကျားမှာအိပ်မက်ကနိုးလာသည့်အလား ရုတ်ခြည်းခေါင်းလှည့်သွားသည်။

ကျန်းရွေ့မနေနိုင်ဘဲလှောင်ပြုံးတစ်ပွင့်ဖြင့်ပြောမိသည်။

"ကျွန်တော့်မှာသွေးအေးတဲ့စရိုက်ရှိပြီး ကျွန်တော်ကရက်စက်ရင်တောင်မှ ကျွန်တော်ကအမြဲတမ်းတွန်းအားပေးခဲ့ရတာ။ ကျွန်တော်သာကျွန်တော့်အတွက်မတိုက်ခိုက်လို့ရှိရင် အမြဲတမ်းသူများတွေရဲ့အဖိနှိပ်ခံ၊ အရိုက်ခံ၊ ဆူပူကန်ကျောက်ခံနေရမှာ။ ဒါပေမဲ့ခင်ဗျားကတော့ကော? ခင်ဗျားမှာနှလုံးသားမရှိဘူး၊ လူတွေကိုသက်မဲ့အရာဝတ္ထုတွေလိုဆက်ဆံနေတာ၊ ခင်ဗျားလွှတ်ပစ်ချင်ရင် စွန့်ပစ်လိုက်မှာပဲ။ ခင်ဗျားလိုအပ်ရင် ခင်ဗျားကခေါ်ထားပြီးတော့ခင်ဗျားကိုယ်ကျိုးအတွက်အသုံးချမယ်! ရှစ်စွင်း၊ ရှစ်စွင်း၊ လောကကြီးထဲမှာဒီလိုအရာမျိုးရှိလို့လား။"

"အတိတ်တုန်းကကျွန်တော့်ကိုဘယ်လောက်တောင်တွန်းအားပေးခဲ့သလဲ။ ခင်ဗျားကြောင့်သာမဟုတ်ရင် ကျွန်တော်ဒီလိုအဖြစ်မျိုးဖြစ်မှာမဟုတ်သလို ရှုလင်ကျားလည်းဖြစ်မှာမဟုတ်ဘူး! ကျွန်တော်သူ့ကိုထိခိုက်စေခဲ့တာသိပ်မများပါဘူး၊ ကျွန်တော်တို့ဆရာတပည့်နှစ်ယောက်ပူးပေါင်းပြီးလုပ်ခဲ့တာလို့ပြောရင်ပိုကောင်းမယ်။ အရာရာတိုင်းကိုကျွန်တော့်ခေါင်းပေါ်ပုံချမနေပါနဲ့။"

ကျန်းရွေ့၏စကားလုံးများမှာ သူ့နှလုံးသားကိုထိုးဖောက်နေသည့်ဓားသွားထက်ထက်ပမာ၊ သူဟာအလွန်အမင်းရဲတင်းလွန်းလှပေမဲ့ ဟယ်ဇီကျိုးကသူ့ကိုအရေးစိုက်ဖို့တစ်အောင့်မျှမေ့သွားကာ ခေါင်းလှည့်ပြီးခေါ်လိုက်မိသည်။

"လင်ကျား။"