ARABELLA's POV:

bati ko sa kanya.

naluha ako habang pinagmamasdan ang unti-unti kong namamayat na anak.

Bigla kong naalala ang huling araw kung saan umuwi siyang basang basa ng ulan at umalis ng bahay dala an kanyang mga gamit, dalawang taong nawalay sa aking tabi at nang makabalik siya ay 2 gabi lamang nakapiling.

Naaawa ako sa sinapit ng anak ko, pero ano pa nga bang magagawa ko? Diyos nalang ang nakakaalam ng susunod na mangyayari.

Ipinikit ko ang aking mga mata para manalangin nang biglang tumunog ang machine na para bang may masamang nangyayari. Agad na pumasok ang mga nurse at doctor tsaka nila ako inilabas ng kwarto ni Naomi.

tanong sa akin ni Sandro.

Galit ako, galit ako sa kanya dahi sa ginawa niya sa anak ko pero alam kong hindi magugustuhan ng anak ko kapag nalaman niyang nagalit ako sa taong mahal at pinapahalagahan niya.

nanghina ako at akmang tutumba nang isang lalaki ang sumalo sa akin sa likod ko.

wika ni Sandro.

Agad nila akong inalalayan na makaupo sa waiting area habang inaantabayanan ang paglabas ng doctor ni Naomi.

Ilang sandali pa ay lumabas na sila, akmang tatayo ako nang pigilan ako ni Simon dahil baka matumba pa daw ako sa sasabihin ng doctor.

ngiti nito.

Lumapit si Sandro at Vincent sa doctor na nagsasalita at ipinapaliwanag ang kalagayn ng anak ko.

Hindi ko marinig ang sinabi niya pero malinaw sa akin ang huling katagang iniwan nito.

sambit nito na ikinawala n lakas ko.

Bigla akong nanghina, biglang bumilis ang tibok ng puso ko. Ayoko. Hindi. Hindi ako handa. Ayokong mawala ang anak ko. Ayokon mawala si Naomi.

sigaw ko.

Agad na lumapit sa akin sina Sandro at Vincent na pinapakalma ako.

sigaw ko.

pagpapagaang ni Vincent sa nararamdaman ko.

si Simon.

Hindi umiimik si Sandro at nakatingin lang ito sa pintuan ng kwarto ni Naomi habang hinihimas ang likod ko. Maya-maya pa nang kumalma na ako ay dumating na si Sir BBM at Atty. Liza.

bati nito sa akin

Tumango ako at tipid na ngumiti, ngiting mapait at ngiting may halo ng kalungkutan. Ayokong mawala ang anak ko at ganon din sila. Ayaw nilang mawa si Naomi.

tanong ni Sir BBM sa akin.

Magsasalita na sana ako nang sumingit si Simon.

pinutol ni Simon ang sasabihin ko sa paraan ng pagsingit at pagiba ng usapan.

ngiti ni Simon dito.

ngiti nito

boses ng lalaki ang narinig namin at pamilyar ito sa akin.

Nakita ko ang asawa ko sa hindi kalayuan habang umiiyak. Mabilis itong naglakad papalapit sa akin at niyakap ako.

tanong nito nang umiiyak.

tanong ko habang pinipigilan ang luhang nangingilid sa mata ko.

si Alfred

Pumasok ito sa kwarto ni Naomi at tinignan ang anak namin, lumabas ito nang umiiyak bago ako niyakap.

Ilang sandali pa...

Pumunta ang doctor papalapit sa amin at ang mga kanyang sinabi ang nagpatigil sa mundo ng aming anim.