(Unicode) အပိုင်း(၁၄) : သုံးပွင့်ဆိုင်ဆက်ဆံမှု

"အစ်ကို့ မလုပ်နဲ့တော့ ညီလေး နာတယ် .. အား .. နာတယ် လို့ဆို ."

"ဟော ခုတော့ နာပြီတဲ့လား ပြောတော့ ညီပဲ အစ်ကို့ ကိုချစ်တယ်ဆို .."

ကျွန်တော်က အပေါ်ကနေရင်း ဘုန်းပိုင်ရဲ့ ပါးလေးကို နမ်းရင်းပြောလိုက်သည်။

"ကဲ အဲဒါဆို .. တကယ်ကြီး ဆက်မလုပ်ရတော့ဘူးလား ပြော"

"အာ .. အစ်ကိုကလည်း ..."

ကျွန်တော်က ဘုန်းပိုင်မျက်နှာလေးကိုကြည့်ပြီး အူယားလွန်းလှသဖြင့် သူ့မျက်နှာပေါ်မှာ အနမ်းမိုးတွေ ရွာချလိုက်သည်။ ပြီးနောက်တွင်တော့ ဘုန်းပိုင်ရဲ့ တင်ပါးလေးကို လက်ကလေးနဲ့ ဖျစ်ညှစ်လိုက်ရင်းပြောလိုက်သည်။

"ကဲ ညီ နာတယ် ဆိုလည်း အစ်ကို ဆက်မလုပ်တော့ဘူးနော် .. "

"ဟီးဟီး အဲဒါကြောင့် အစ်ကို့ကိုချစ်တာ .. "

ဘုန်းပိုင်က ပြောပြောဆိုဆိုနှင့် သူ့ပေါ်မှာ ရှိနေသော ကျွန်တော့်ကို ကုတင်ပေါ်မှာတွန်းလှဲချလိုက်ပြီး သူက အပေါ်ကို တက်သွားရင်း အပေါ်ကနေ ကျွန်တော့်နှုတ်ခမ်းကို ရွှပ်ခနဲ တစ်ချက်နမ်းလိုက်ပြီးတော့ ပြောလိုက်သည်။

"ညီ‌လေးနာလို့ အစ်ကိုပဲ အနာခံလိုက်တော့နော် .. လုပ်မယ်နော် ရတယ်မလား ဟဲဟဲ"

ဘုန်းပိုင်က ကျွန်တော့်အပေါ်ကနေတက်ပြီး စပ်ဖြီးဖြီးပြောတဲ့ ပုံစံလေးက ချစ်ဖို့ပင်ကောင်းလှသည်။ ဘုန်းပိုင် အောက်ပိုင်းနေရာတစ်ခုကို သေချာကိုင်ပြီး စတင်ဖို့ ပြင်ဆင်တုန်းမှာပဲ ကျွန်တော်တစ်စုံတစ်ခုကို သတိရသွားပြီး လှမ်းပြောလိုက်သည်။

"ညီ လုပ်လို့ရပါတယ် ... ဒါပေမယ့်.."

ကျွန်တော့်စကားတောင်ဆုံးအောင်နားမထောင်ပဲ ဘုန်းပိုင်က ပြန်ပြောသည်။

"ဘာလဲ အစ်ကိုက ဟိုလူကြီး ခန့်ထည်နဲ့ ဖြစ်ပြီးသား‌ဆိုတာ ပြောမလို့မလား .. ညီလေး သိပြီးသားပါ အစ်ကိုရ .. ဟိဟိ .. ညီ‌လေးရဲ့လူပျိုစင် first time လေးကို အစ်ကိုနဲ့ ဖြိုလိုက်တော့မယ်"

ဘုန်းပိုင်က ပြောရင်းဆိုရင်းနှင့် သူ့ညီလေးကိုသေချာကိုင်ကာ ကျွန်တော့်ထဲကို ထည့်ဖို့ ဆက်ကြိုးစားလိုက်သည်။

ဘုန်းပိုင်ပြောလိုက်တဲ့စကားထဲက "ဟိုလူကြီး ခန့်ထည်" ဆိုသောအသံက ကျွန်တော့်အာရုံထဲမှာ ပဲ့တင်ရိုက်သွားပြီး ခေါင်းထဲမှာ ကြေးစည်ထုခံရသလို မူးနောက်သွားကာ မျက်စိများ ပြာဝေလို့လာသည်။

ကျွန်တော့်အမြင်အာရုံများမှာလည်း လုံး၀ကို ဝေဝါးလို့သွားပြီး ကျွန်တော့်အပေါ်မှာ လွန့်လူးနေသော ဘုန်းပိုင်ကိုပင်သေချာမမြင်ရတော့။

ဘီလူးစီးခံရသည့်နှယ် ကျွန်တော့်တစ်ကိုယ်လုံး လှုပ်မရတော့ပဲ အမြင်အာရုံထဲမှာ မီးခိုးရောင်အခိုးအငွေ့များက ရစ်သိုင်းလာပြီး ကျွန်တော့်အပေါ်မှာရှိနေသောဘုန်းပိုင်ကို ခန့်ထည်အဖြစ်ပြောင်းလဲမြင်ယောင်လာမိပါတော့သည်။

အမှန်စင်စစ်တွင် ဘုန်းပိုင်သည် ကျွန်တော့်ကို အပေါ်မှနေ၍ ညှင်သာစွာဆက်‌ဆံနေသော်လည်း ကျွန်တော့်အမြင်အာရုံထဲတွင် မြင်နေရသည့် ခန့်ထည်ပုံရိပ်သည် ကျွန်တော့်ကိုအပေါ်မှတစ်ဆင့် ဒေါနှင့်မောနှင့် ဆက်ဆံရင်း -

"ငါကတော့ ဟိုမိန်းမနဲ့တောင်ကွာရှင်းပေးခဲ့တာကို မင်းကအခုဖောက်ပြန်တယ် မင်းကဖောက်ပြန်တဲ့ကောင်ပဲ .. ဖောက်ပြန်ချင်ဦးကွာ ဖောက်ပြန်ချင်ဦး"

ဟုပြောကာ ကျွန်တော့်ခန္ဓာကိုယ်ကို ဆောင့်ဆောင့်ချနေပြီး ရုတ်တရက်ဆိုသလို တစ်ချက်တစ်ချက်မှာ အလွန်အောင့်လှသည်။

"ညီဖောက်ပြန်တာမဟုတ်ဘူးလေ .. ကိုကို မိန်းမယူသွားလို့ ညီအသစ်ထားတာလေ .. ညီမှားလို့လား .."

ကျွန်တော်စိတ်ထဲကပြောလိုက်သော်လည်း ကျွန်တော့်အာရုံထဲက ခန့်ထည်က ကြားပြီး -

"ငါ အဲ့မိန်းမနဲ့ ဆက်တောင်မဆက်ဆံရသေးတာကို မင်းတို့ကအခု ဆက်ဆံနေကြပြီလေ .. ဖောက်ပြန်တဲ့ကောင် ရော့ ရော့"

ဟုပြောတာ ဆက်လုပ်နေပြန်သည်။

ကျွန်တော့်မျက်လုံးများကို မှိတ်ထားသော်လည်း ခန့်ထည်ရဲ့ ခပ်ကြမ်းကြမ်းဆောင့်ချက်တွေကြောင့် မျက်ရည်များပင်ကျလာသည်။ အခု ကျွန်တော့်ကို ဆက်ဆံနေသည်မှာ ဘုန်းပိုင်ကော ဟုတ်ရဲ့လားဆိုတာတောင် သံသယ၀င်လာမိသည်။

ပိုဆိုးသည်က တစ်ချက်ဆောင့်ခံလိုက်ရတိုင်း ဆောင့်ခံလိုက်ရတိုင်းတွင် ဟို ခါးပြတ်နေသောလူကြီးပုံရိပ်က တစ်ချက်တစ်ချက်ပေါ်လာပြီး ခါးပြတ်နေသောလူကြီးက ကျွန်တော့်ကို သွားကြီးဖြီးပြနေသည်။ ရုပ်ပျက်ဆင်းပျက်ကြီးဖြစ်တာကြောင့် ပြုံးပြနေတာလားဆိုသည်ကိုတော့ သေချာမသိ။

ခန့်ထည်ရဲ့ ဆောင့်ချက်တွေကြောင့် အတန်ကြာနာကျင်ပြီးနောက်မှာ အရာအားလုံးငြိမ်ကျသွားသည်။ ကျွန်တော်လည်း ပြန်လှုပ်လို့ရပြီဖြစ်ပြီး အမြင်အာရုံများလည်းပြန်ကြည်လင်လာသည်။

ကျွန်တော့်အပေါ်မှာ ဘုန်းပိုင်ကိုပဲ ပြန်မြင်လာရပြီး ဘုန်းပိုင်ကလည်း ကျွန်တော့်ကိုကြည့်ကာ ပြုံးပြနေသည်။

"အစ်ကိုကလည်းနော် ညီလေးလုပ်တာ မကောင်းလို့လား ငြိမ်ငြိမ်ကြီးနေနေတာ .."

"အာ မဟုတ်ပါဘူး .. ကောင်းလွန်းလို့ အရာအားလုံးကိုတောင်မေ့သွားတာပါ ညီရ"

"အယ်"

ရုတ်တရက်ဆိုသလို ဘုန်းပိုင်မျက်နှာ ပျက်သွားတာကို သတိထားမိလိုက်သဖြင့် ကျွန်တော်မေးလိုက်သည်။

"ဟင် ဘာဖြစ်တာလဲ ညီ..."

"အနက်ရောင်တွေ.. "

"ဘယ်လို..."

"Sperm ကအနက်ရောင်တွေထွက်လာတာ"

ကျွန်တော် ရုတ်တရက် လန့်သွားပြီး ထကြည့်လိုက်တော့ ဘုန်းပိုင်ရဲ့ sperm တွေက တကယ့်ကို မည်းနက်လို့နေသည်။

ထိုအခိုက်တွင် တိုက်တိုက်ဆိုင်ဆိုင်ပင် မီးများက မှိတ်တုပ်မှိတ်တုပ်ပင်ဖြစ်လာပြီး နောက်ဆုံးတွင် မီးများအားလုံးပိတ်သွားကာ အရာအားလုံး မှောင်အတိကျသွားသည်။

"ဟည်းဟည်း .. ဟည်းဟည်း..."

အခန်းတစ်နေရာကနေ ညည်းသံတစ်သံက ရုတ်တရက်ထွက်လာပြီး တစ်စုံတစ်ခု တရွတ်ဆွဲလာသောအသံကြီး ထွက်ပေါ်လာသည်။

"အစ်ကို အဲဒါ သရဲလား .."

"မကြောက်နဲ့နော် ဘာမှမဖြစ်ဘူး"

ဘုန်းပိုင်လန့်နေမှာစိုးသဖြင့် ဘုန်းပိုင်ကို ကျွန်တော့်ရင်ခွင်ထဲကို ဆွဲထည့်ထားလိုက်သည်။

"သူများရည်းစားကြားမှာ ကြာခိုတဲ့ကောင် .. မင်း သူနဲ့ဆက်ပြီး ရှိနေလို့မရဘူး .. "

ထိုအသံကြီးမှာရုတ်တရက်ထွက်လာပြီးနောက် ဘုန်းပိုင်တစ်ကိုယ်လုံးကို တစ်စုံတစ်ခုက တွန်းလိုက်သလိုဖြစ်သွားပြီး ကုတင်မှလွင့်စင်သွားကာ နံရံနှင့်သွားတိုက်သည်။

"အစ်ကို့ .. အစ်ကို့.."

ဘုန်းပိုင်က ကျွန်တော့်ကိုလှမ်းအော်တော့ ကျွန်တော်လည်း ဖုန်း flash မီးကိုဖွင့်ရင်း ဘုန်းပိုင်ရှိရာသို့ ကြည့်မိရာ ဘုန်းပိုင်ခေါင်းတစ်ခုလုံးမှာ သွေးများရွှဲစိုလျက်ရှိတာကိုမြင်လိုက်တောပ ဒေါသက ထောင်းခနဲထသွားသည်။

ဒါပေမယ့် သရဲထက် ဘုန်းပိုင်ဒဏ်ရာက ကျွန်တော့်အတွက် ပိုအရေးကြီးတာကြောင့် ကျွန်တော်ချက်ချင်းပင်ထပြီး ဆေးနှင့်ပက်တီးလိပ်များကို ယူကာ ဘုန်းပိုင်ကို ဘုရားခန်းထဲသို့ခေါ်သွားပြီးမှ ဒဏ်ရာကိုဆေးထည့်ပြီး ပတ်တီးစည်းပေးလိုက်သည်။ ပြီးနောက် flash မီးဖွင့်ထားသော ဖုန်းကို ဘုန်းပိုင်ကို ပေးလိုက်သည်။

"ရော့ ညီ ယူထားလိုက်..."

"ဟင် အစ်ကို ဘာဖြစ်လို့လဲ"

"အဲဒီ သရဲကောင်နဲ့ အစ်ကိုထိပ်တိုက်ရှင်းမှရမှာ .. အစ်ကို့ကိုခဏခဏ ခြောက်လှန့်နေတာသူပဲ .."

"ဘယ်လို အစ်ကို ထူးဆန်းတာတွေ တစ်ခုပြီးတစ်ခုဖြစ်နေတာတော့ ညီလေး သိတယ် .. ဒီလိုကြီးတော့ မထင်ထားမိဘူး.. သရဲက တကယ်ရှိတာလား.."

"အစ်ကိုနောက်မှ ပြောမယ် .. ဂရုစိုက်နေနော်"

လို့သာပြောပြီး ကျွန်တော် ဟိုသရဲရှိတဲ့အိပ်ခန်းကို ‌ဒေါနှင့်မောနှင့် လျှောက်သွားလိုက်သည်။

ထိုအခန်းထဲမှာ တစ်ခုခုတရွတ်ဆွဲနေသော အသံကြီးက အတိုင်းသားပင်ကြားနေရသည်။

ကျွန်တော့်အနေနှင့် ထိုအရာကြီးက ဘယ်နားရှိနေမှန်းမသိပေမယ့် အခန်းထဲမှာ ရှိနေတာသေချာတာကြောင့် စကားစပြောလိုက်သည်။

"ခင်ဗျား ဘယ်သူလဲ .. ဘာကောင်လဲ ..

ဘာကောင်ပဲဖြစ်နေနေ ကျုပ်နဲ့ ဘုန်းပိုင်ကြားမှာ ကြား၀င်ရှုပ်ဖို့ ဘာစောက်ကြောင်းမှ မရှိတာနော် .. ခင်ဗျားကအနေသာကြီး .. ဘာလဲအမျှလိုချင်တာလား.."

ခါးပြတ်နေသော ဝိညာဉ်က ဘာမှပြန်မပြောပဲ အခန်းထဲမှာသာ ဒရွတ်တိုက်သွားနေလေသည်။

"ခင်ဗျားပြန်မဖြေသေးဘူးလား .. ကျုပ်ခင်ဗျားကိုတည့်ရှင်းနေတယ်လေ ..."

ထိုအခိုက် ရုတ်တရက် အခန်းမှာ လေများပြင်းထန်စွာ တိုက်လာပြီး -

"ငါ ကျွတ်လွတ်ဖို့ အဲ့ကောင်ကို သတ်မှရမယ်"

ဆိုသော အသံကျယ်ကြီးတစ်ခုပေါ်လာသည်။

"ဘယ်လို ဘယ်လို .. အမျှဝေရင် ခင်ဗျား ကျွတ်လွတ်မှာမလား .. ဘာလို့ သူကိုသတ်မှလည်း"

"ငါသေရတာ အဲ့ကောင်ကြောင့် ... ငါသေရတာအဲ့ကောင်ကြောင့်"

ထိုဝိညာဉ်ရဲ့ အော်သံကြီးကအလွန်ကျယ်လွန်းလှသလို အခန်းထဲရှိအရာအားလုံးမှာလည်း လွင့်စင်လို့ကျသွားသည်။

"ဘယ်လို ခင်ဗျားကို သူသတ်တာလား .. ပြီးတော့ ခင်ဗျား ကိုခန့်ထည်နဲ့သိနေတယ်မလား .. သူနဲ့ ဘယ်လိုပတ်သတ်တာလဲ"

ထို ဝိညာဉ်က ဘာမှပြန်မပြောတော့။ အခန်းကြမ်းပြင်ပေါ်မှာ ခါးပြတ်ကြီး ဒရွတ်တိုက်နေသောအသံကိုသာ ကြားနေရသည်။ တိတိကျကျပြောရလျှင် ထိုအသံသည် ကျွန်တော့်အနောက်နေရာမှ လာနေခြင်းဖြစ်သည်။ ကျွန်တော့်တစ်ကိုယ်လုံးလည်း ရုတ်တရက်ဆိုသလို လှုပ်မရတော့။ ခါးပြတ်ကြီးသည် ကျွန်တော်ရှိရာဆီသို့ အနောက်ကျောဆီမှ တဖြည်းဖြည်းချင်း တရွတ်တိုက်ဆွဲကာလာနေပြီးနောက် နောက်ဆုံးတွင် အေးစက်စက် လက်ကြီးတစ်ဖက်က ကျွန်တော့်ခြေထောက်ကို "ဘတ်" ခနဲ လှမ်းကိုင်လိုက်ပါတော့သည်။

အပိုင်း(၁၅) ဆက်ရန်။

Own Feeling @ 2022 by

Auro Karshine

(Zawgyi)

အပိုင္း(၁၄) : သုံးပြင့္ဆိုင္ဆက္ဆံမႈ

"အစ္ကို႔ မလုပ္နဲ႔ေတာ့ ညီေလး နာတယ္ .. အား .. နာတယ္ လို႔ဆို ."

"ေဟာ ခုေတာ့ နာၿပီတဲ့လား ေျပာေတာ့ ညီပဲ အစ္ကို႔ ကိုခ်စ္တယ္ဆို .."

ကြၽန္ေတာ္က အေပၚကေနရင္း ဘုန္းပိုင္ရဲ႕ ပါးေလးကို နမ္းရင္းေျပာလိုက္သည္။

"ကဲ အဲဒါဆို .. တကယ္ႀကီး ဆက္မလုပ္ရေတာ့ဘူးလား ေျပာ"

"အာ .. အစ္ကိုကလည္း ..."

ကြၽန္ေတာ္က ဘုန္းပိုင္မ်က္ႏွာေလးကိုၾကည့္ၿပီး အူယားလြန္းလွသျဖင့္ သူ႔မ်က္ႏွာေပၚမွာ အနမ္းမိုးေတြ ႐ြာခ်လိုက္သည္။ ၿပီးေနာက္တြင္ေတာ့ ဘုန္းပိုင္ရဲ႕ တင္ပါးေလးကို လက္ကေလးနဲ႔ ဖ်စ္ညႇစ္လိုက္ရင္းေျပာလိုက္သည္။

"ကဲ ညီ နာတယ္ ဆိုလည္း အစ္ကို ဆက္မလုပ္ေတာ့ဘူးေနာ္ .. "

"ဟီးဟီး အဲဒါေၾကာင့္ အစ္ကို႔ကိုခ်စ္တာ .. "

ဘုန္းပိုင္က ေျပာေျပာဆိုဆိုႏွင့္ သူ႔ေပၚမွာ ရွိေနေသာ ကြၽန္ေတာ့္ကို ကုတင္ေပၚမွာတြန္းလွဲခ်လိုက္ၿပီး သူက အေပၚကို တက္သြားရင္း အေပၚကေန ကြၽန္ေတာ့္ႏႈတ္ခမ္းကို ႐ႊပ္ခနဲ တစ္ခ်က္နမ္းလိုက္ၿပီးေတာ့ ေျပာလိုက္သည္။

"ညီ‌ေလးနာလို႔ အစ္ကိုပဲ အနာခံလိုက္ေတာ့ေနာ္ .. လုပ္မယ္ေနာ္ ရတယ္မလား ဟဲဟဲ"

ဘုန္းပိုင္က ကြၽန္ေတာ့္အေပၚကေနတက္ၿပီး စပ္ၿဖီးၿဖီးေျပာတဲ့ ပုံစံေလးက ခ်စ္ဖို႔ပင္ေကာင္းလွသည္။ ဘုန္းပိုင္ ေအာက္ပိုင္းေနရာတစ္ခုကို ေသခ်ာကိုင္ၿပီး စတင္ဖို႔ ျပင္ဆင္တုန္းမွာပဲ ကြၽန္ေတာ္တစ္စုံတစ္ခုကို သတိရသြားၿပီး လွမ္းေျပာလိုက္သည္။

"ညီ လုပ္လို႔ရပါတယ္ ... ဒါေပမယ့္.."

ကြၽန္ေတာ့္စကားေတာင္ဆုံးေအာင္နားမေထာင္ပဲ ဘုန္းပိုင္က ျပန္ေျပာသည္။

"ဘာလဲ အစ္ကိုက ဟိုလူႀကီး ခန႔္ထည္နဲ႔ ျဖစ္ၿပီးသား‌ဆိုတာ ေျပာမလို႔မလား .. ညီေလး သိၿပီးသားပါ အစ္ကိုရ .. ဟိဟိ .. ညီ‌ေလးရဲ႕လူပ်ိဳစင္ first time ေလးကို အစ္ကိုနဲ႔ ၿဖိဳလိုက္ေတာ့မယ္"

ဘုန္းပိုင္က ေျပာရင္းဆိုရင္းႏွင့္ သူ႔ညီေလးကိုေသခ်ာကိုင္ကာ ကြၽန္ေတာ့္ထဲကို ထည့္ဖို႔ ဆက္ႀကိဳးစားလိုက္သည္။

ဘုန္းပိုင္ေျပာလိုက္တဲ့စကားထဲက "ဟိုလူႀကီး ခန႔္ထည္" ဆိုေသာအသံက ကြၽန္ေတာ့္အာ႐ုံထဲမွာ ပဲ့တင္႐ိုက္သြားၿပီး ေခါင္းထဲမွာ ေၾကးစည္ထုခံရသလို မူးေနာက္သြားကာ မ်က္စိမ်ား ျပာေဝလို႔လာသည္။

ကြၽန္ေတာ့္အျမင္အာ႐ုံမ်ားမွာလည္း လုံး၀ကို ေဝဝါးလို႔သြားၿပီး ကြၽန္ေတာ့္အေပၚမွာ လြန႔္လူးေနေသာ ဘုန္းပိုင္ကိုပင္ေသခ်ာမျမင္ရေတာ့။

ဘီလူးစီးခံရသည့္ႏွယ္ ကြၽန္ေတာ့္တစ္ကိုယ္လုံး လႈပ္မရေတာ့ပဲ အျမင္အာ႐ုံထဲမွာ မီးခိုးေရာင္အခိုးအေငြ႕မ်ားက ရစ္သိုင္းလာၿပီး ကြၽန္ေတာ့္အေပၚမွာရွိေနေသာဘုန္းပိုင္ကို ခန႔္ထည္အျဖစ္ေျပာင္းလဲျမင္ေယာင္လာမိပါေတာ့သည္။

အမွန္စင္စစ္တြင္ ဘုန္းပိုင္သည္ ကြၽန္ေတာ့္ကို အေပၚမွေန၍ ညႇင္သာစြာဆက္‌ဆံေနေသာ္လည္း ကြၽန္ေတာ့္အျမင္အာ႐ုံထဲတြင္ ျမင္ေနရသည့္ ခန႔္ထည္ပုံရိပ္သည္ ကြၽန္ေတာ့္ကိုအေပၚမွတစ္ဆင့္ ေဒါႏွင့္ေမာႏွင့္ ဆက္ဆံရင္း -

"ငါကေတာ့ ဟိုမိန္းမနဲ႔ေတာင္ကြာရွင္းေပးခဲ့တာကို မင္းကအခုေဖာက္ျပန္တယ္ မင္းကေဖာက္ျပန္တဲ့ေကာင္ပဲ .. ေဖာက္ျပန္ခ်င္ဦးကြာ ေဖာက္ျပန္ခ်င္ဦး"

ဟုေျပာကာ ကြၽန္ေတာ့္ခႏၶာကိုယ္ကို ေဆာင့္ေဆာင့္ခ်ေနၿပီး ႐ုတ္တရက္ဆိုသလို တစ္ခ်က္တစ္ခ်က္မွာ အလြန္ေအာင့္လွသည္။

"ညီေဖာက္ျပန္တာမဟုတ္ဘူးေလ .. ကိုကို မိန္းမယူသြားလို႔ ညီအသစ္ထားတာေလ .. ညီမွားလို႔လား .."

ကြၽန္ေတာ္စိတ္ထဲကေျပာလိုက္ေသာ္လည္း ကြၽန္ေတာ့္အာ႐ုံထဲက ခန႔္ထည္က ၾကားၿပီး -

"ငါ အဲ့မိန္းမနဲ႔ ဆက္ေတာင္မဆက္ဆံရေသးတာကို မင္းတို႔ကအခု ဆက္ဆံေနၾကၿပီေလ .. ေဖာက္ျပန္တဲ့ေကာင္ ေရာ့ ေရာ့"

ဟုေျပာတာ ဆက္လုပ္ေနျပန္သည္။

ကြၽန္ေတာ့္မ်က္လုံးမ်ားကို မွိတ္ထားေသာ္လည္း ခန႔္ထည္ရဲ႕ ခပ္ၾကမ္းၾကမ္းေဆာင့္ခ်က္ေတြေၾကာင့္ မ်က္ရည္မ်ားပင္က်လာသည္။ အခု ကြၽန္ေတာ့္ကို ဆက္ဆံေနသည္မွာ ဘုန္းပိုင္ေကာ ဟုတ္ရဲ႕လားဆိုတာေတာင္ သံသယ၀င္လာမိသည္။

ပိုဆိုးသည္က တစ္ခ်က္ေဆာင့္ခံလိုက္ရတိုင္း ေဆာင့္ခံလိုက္ရတိုင္းတြင္ ဟို ခါးျပတ္ေနေသာလူႀကီးပုံရိပ္က တစ္ခ်က္တစ္ခ်က္ေပၚလာၿပီး ခါးျပတ္ေနေသာလူႀကီးက ကြၽန္ေတာ့္ကို သြားႀကီးၿဖီးျပေနသည္။ ႐ုပ္ပ်က္ဆင္းပ်က္ႀကီးျဖစ္တာေၾကာင့္ ၿပဳံးျပေနတာလားဆိုသည္ကိုေတာ့ ေသခ်ာမသိ။

ခန႔္ထည္ရဲ႕ ေဆာင့္ခ်က္ေတြေၾကာင့္ အတန္ၾကာနာက်င္ၿပီးေနာက္မွာ အရာအားလုံးၿငိမ္က်သြားသည္။ ကြၽန္ေတာ္လည္း ျပန္လႈပ္လို႔ရၿပီျဖစ္ၿပီး အျမင္အာ႐ုံမ်ားလည္းျပန္ၾကည္လင္လာသည္။

ကြၽန္ေတာ့္အေပၚမွာ ဘုန္းပိုင္ကိုပဲ ျပန္ျမင္လာရၿပီး ဘုန္းပိုင္ကလည္း ကြၽန္ေတာ့္ကိုၾကည့္ကာ ၿပဳံးျပေနသည္။

"အစ္ကိုကလည္းေနာ္ ညီေလးလုပ္တာ မေကာင္းလို႔လား ၿငိမ္ၿငိမ္ႀကီးေနေနတာ .."

"အာ မဟုတ္ပါဘူး .. ေကာင္းလြန္းလို႔ အရာအားလုံးကိုေတာင္ေမ့သြားတာပါ ညီရ"

"အယ္"

႐ုတ္တရက္ဆိုသလို ဘုန္းပိုင္မ်က္ႏွာ ပ်က္သြားတာကို သတိထားမိလိုက္သျဖင့္ ကြၽန္ေတာ္ေမးလိုက္သည္။

"ဟင္ ဘာျဖစ္တာလဲ ညီ..."

"အနက္ေရာင္ေတြ.. "

"ဘယ္လို..."

"Sperm ကအနက္ေရာင္ေတြထြက္လာတာ"

ကြၽန္ေတာ္ ႐ုတ္တရက္ လန႔္သြားၿပီး ထၾကည့္လိုက္ေတာ့ ဘုန္းပိုင္ရဲ႕ sperm ေတြက တကယ့္ကို မည္းနက္လို႔ေနသည္။

ထိုအခိုက္တြင္ တိုက္တိုက္ဆိုင္ဆိုင္ပင္ မီးမ်ားက မွိတ္တုပ္မွိတ္တုပ္ပင္ျဖစ္လာၿပီး ေနာက္ဆုံးတြင္ မီးမ်ားအားလုံးပိတ္သြားကာ အရာအားလုံး ေမွာင္အတိက်သြားသည္။

"ဟည္းဟည္း .. ဟည္းဟည္း..."

အခန္းတစ္ေနရာကေန ညည္းသံတစ္သံက ႐ုတ္တရက္ထြက္လာၿပီး တစ္စုံတစ္ခု တ႐ြတ္ဆြဲလာေသာအသံႀကီး ထြက္ေပၚလာသည္။

"အစ္ကို အဲဒါ သရဲလား .."

"မေၾကာက္နဲ႔ေနာ္ ဘာမွမျဖစ္ဘူး"

ဘုန္းပိုင္လန႔္ေနမွာစိုးသျဖင့္ ဘုန္းပိုင္ကို ကြၽန္ေတာ့္ရင္ခြင္ထဲကို ဆြဲထည့္ထားလိုက္သည္။

"သူမ်ားရည္းစားၾကားမွာ ၾကာခိုတဲ့ေကာင္ .. မင္း သူနဲ႔ဆက္ၿပီး ရွိေနလို႔မရဘူး .. "

ထိုအသံႀကီးမွာ႐ုတ္တရက္ထြက္လာၿပီးေနာက္ ဘုန္းပိုင္တစ္ကိုယ္လုံးကို တစ္စုံတစ္ခုက တြန္းလိုက္သလိုျဖစ္သြားၿပီး ကုတင္မွလြင့္စင္သြားကာ နံရံႏွင့္သြားတိုက္သည္။

"အစ္ကို႔ .. အစ္ကို႔.."

ဘုန္းပိုင္က ကြၽန္ေတာ့္ကိုလွမ္းေအာ္ေတာ့ ကြၽန္ေတာ္လည္း ဖုန္း flash မီးကိုဖြင့္ရင္း ဘုန္းပိုင္ရွိရာသို႔ ၾကည့္မိရာ ဘုန္းပိုင္ေခါင္းတစ္ခုလုံးမွာ ေသြးမ်ား႐ႊဲစိုလ်က္ရွိတာကိုျမင္လိုက္ေတာပ ေဒါသက ေထာင္းခနဲထသြားသည္။

ဒါေပမယ့္ သရဲထက္ ဘုန္းပိုင္ဒဏ္ရာက ကြၽန္ေတာ့္အတြက္ ပိုအေရးႀကီးတာေၾကာင့္ ကြၽန္ေတာ္ခ်က္ခ်င္းပင္ထၿပီး ေဆးႏွင့္ပက္တီးလိပ္မ်ားကို ယူကာ ဘုန္းပိုင္ကို ဘုရားခန္းထဲသို႔ေခၚသြားၿပီးမွ ဒဏ္ရာကိုေဆးထည့္ၿပီး ပတ္တီးစည္းေပးလိုက္သည္။ ၿပီးေနာက္ flash မီးဖြင့္ထားေသာ ဖုန္းကို ဘုန္းပိုင္ကို ေပးလိုက္သည္။

"ေရာ့ ညီ ယူထားလိုက္..."

"ဟင္ အစ္ကို ဘာျဖစ္လို႔လဲ"

"အဲဒီ သရဲေကာင္နဲ႔ အစ္ကိုထိပ္တိုက္ရွင္းမွရမွာ .. အစ္ကို႔ကိုခဏခဏ ေျခာက္လွန႔္ေနတာသူပဲ .."

"ဘယ္လို အစ္ကို ထူးဆန္းတာေတြ တစ္ခုၿပီးတစ္ခုျဖစ္ေနတာေတာ့ ညီေလး သိတယ္ .. ဒီလိုႀကီးေတာ့ မထင္ထားမိဘူး.. သရဲက တကယ္ရွိတာလား.."

"အစ္ကိုေနာက္မွ ေျပာမယ္ .. ဂ႐ုစိုက္ေနေနာ္"

လို႔သာေျပာၿပီး ကြၽန္ေတာ္ ဟိုသရဲရွိတဲ့အိပ္ခန္းကို ‌ေဒါႏွင့္ေမာႏွင့္ ေလွ်ာက္သြားလိုက္သည္။

ထိုအခန္းထဲမွာ တစ္ခုခုတ႐ြတ္ဆြဲေနေသာ အသံႀကီးက အတိုင္းသားပင္ၾကားေနရသည္။

ကြၽန္ေတာ့္အေနႏွင့္ ထိုအရာႀကီးက ဘယ္နားရွိေနမွန္းမသိေပမယ့္ အခန္းထဲမွာ ရွိေနတာေသခ်ာတာေၾကာင့္ စကားစေျပာလိုက္သည္။

"ခင္ဗ်ား ဘယ္သူလဲ .. ဘာေကာင္လဲ ..

ဘာေကာင္ပဲျဖစ္ေနေန က်ဳပ္နဲ႔ ဘုန္းပိုင္ၾကားမွာ ၾကား၀င္ရႈပ္ဖို႔ ဘာေစာက္ေၾကာင္းမွ မရွိတာေနာ္ .. ခင္ဗ်ားကအေနသာႀကီး .. ဘာလဲအမွ်လိုခ်င္တာလား.."

ခါးျပတ္ေနေသာ ဝိညာဥ္က ဘာမွျပန္မေျပာပဲ အခန္းထဲမွာသာ ဒ႐ြတ္တိုက္သြားေနေလသည္။

"ခင္ဗ်ားျပန္မေျဖေသးဘူးလား .. က်ဳပ္ခင္ဗ်ားကိုတည့္ရွင္းေနတယ္ေလ ..."

ထိုအခိုက္ ႐ုတ္တရက္ အခန္းမွာ ေလမ်ားျပင္းထန္စြာ တိုက္လာၿပီး -

"ငါ ကြၽတ္လြတ္ဖို႔ အဲ့ေကာင္ကို သတ္မွရမယ္"

ဆိုေသာ အသံက်ယ္ႀကီးတစ္ခုေပၚလာသည္။

"ဘယ္လို ဘယ္လို .. အမွ်ေဝရင္ ခင္ဗ်ား ကြၽတ္လြတ္မွာမလား .. ဘာလို႔ သူကိုသတ္မွလည္း"

"ငါေသရတာ အဲ့ေကာင္ေၾကာင့္ ... ငါေသရတာအဲ့ေကာင္ေၾကာင့္"

ထိုဝိညာဥ္ရဲ႕ ေအာ္သံႀကီးကအလြန္က်ယ္လြန္းလွသလို အခန္းထဲရွိအရာအားလုံးမွာလည္း လြင့္စင္လို႔က်သြားသည္။

"ဘယ္လို ခင္ဗ်ားကို သူသတ္တာလား .. ၿပီးေတာ့ ခင္ဗ်ား ကိုခန႔္ထည္နဲ႔သိေနတယ္မလား .. သူနဲ႔ ဘယ္လိုပတ္သတ္တာလဲ"

ထို ဝိညာဥ္က ဘာမွျပန္မေျပာေတာ့။ အခန္းၾကမ္းျပင္ေပၚမွာ ခါးျပတ္ႀကီး ဒ႐ြတ္တိုက္ေနေသာအသံကိုသာ ၾကားေနရသည္။ တိတိက်က်ေျပာရလွ်င္ ထိုအသံသည္ ကြၽန္ေတာ့္အေနာက္ေနရာမွ လာေနျခင္းျဖစ္သည္။ ကြၽန္ေတာ့္တစ္ကိုယ္လုံးလည္း ႐ုတ္တရက္ဆိုသလို လႈပ္မရေတာ့။ ခါးျပတ္ႀကီးသည္ ကြၽန္ေတာ္ရွိရာဆီသို႔ အေနာက္ေက်ာဆီမွ တျဖည္းျဖည္းခ်င္း တ႐ြတ္တိုက္ဆြဲကာလာေနၿပီးေနာက္ ေနာက္ဆုံးတြင္ ေအးစက္စက္ လက္ႀကီးတစ္ဖက္က ကြၽန္ေတာ့္ေျခေထာက္ကို "ဘတ္" ခနဲ လွမ္းကိုင္လိုက္ပါေတာ့သည္။

အပိုင္း(၁၅) ဆက္ရန္။

Own Feeling @ 2022 by

Auro Karshine