(Unicode)

"ငါ့အိမ်ကမိန်းမပေးစားတော့မယ်"

တွေ့တွေ့ချင်းဆောက်နဲ့ထွင်းလိုက်သလိုဖြစ်သွားသော ကိုကို့ရဲ့ စကားကြောင့် ကျွန်တော်ရုတ်တရက်ကြောင်သွားသည်။

"ဟင် ပြောတော့ ကိုကို့အိမ်က ညီနဲ့ တွဲနေတာ သိတယ်ဆို .. LGBT ကိုလက်ခံတယ်ဆို"

"အင်း အဲဒါအရင်က .. အခုက တကယ်ပေးစားတော့မှာ"

"ဟင် ဘာဖြစ်လို့လဲ ကိုကိုရဲ့ ညီ့မှာ ဘာအပြစ်ရှိလို့လဲ .. ကိုကို့အိမ်ကလိုသမျှလည်း ညီ ကူညီပေးခဲ့ဖူးတယ်လေ"

ဟုတ်တာလည်း ဟုတ်သည်။ ကိုကို့မိဘတွေရဲ့ company ပြိုကွဲလုနီးဖြစ်တုန်းက ကျွန်တော် ကိုကို့မိဘတွေကို သိန်းရာနဲ့ချီအောင်ထုတ်ပေးပြီး ကယ်တင်ပေးခဲ့သည်။ ကိုကိုကတော့ ဘာကိုမှမပြောပဲ ခေါင်းကိုသာ ငုံ့နေသည်။ ထိုအခိုက်တွင် ကိုကို့ဆီကို ဖုန်း၀င်လာသည်။ ဖုန်း contact မှာတော့ ဟန်နီ ဆိုပြီး ရေးထားသည်။ ကိုကိုက ကျွန်တော့်ဘေးကနေတောင် ထမသွားပဲ ဖုန်းကို ကိုင်လိုက်သည်။

"ဟန်နီ ပြော .. ကိုယ် ဒီမှာ ဇာတ်လမ်းကို အပြီးဖြတ်နေတာ .."

ကျွန်တော်က ကိုကို့ဆီက ဖုန်းကို အမြန်လုယူလိုက်သည်။ ကိုကိုက သူ့ဖုန်းကို အတင်းပြန်ဆွဲလိမ့်မည်ထင်သော်လည်း ပြန်တော့မဆွဲပါ။ ကျွန်တော်က ဖုန်းကို ကိုင်ပြီးပြောလိုက်သည်။

"ဟယ်လို အစ်မ ... ကျွန်တော်နဲ့ ကိုကိုနဲ့က လွန်ခဲ့တဲ့ ၃ နှစ်ကတည်းက ...."

"တော်စမ်းပါ . နင့်ဘာသာနင် ကိုနဲ့ အရင်က ၃ နှစ်မကလို့ ၁၀ နှစ်ပဲတွဲဖူးပါစေ ခုချိန်မှာ ငါက မိန်းကလေး ဖြစ်နေတာနဲ့တင် နင့်ထက် တစ်ပန်းသာနေပြီ .. ပြီးတော့ ဘယ်မှာလဲ နင်တို့ရဲ့ တရား၀င်လက်ထပ်ခွင့် ... နင်တို့ နှစ်ယောက်ကို ၃၇၇ နဲ့ တရားမစွဲတာတောင် ကံကောင်းတယ်မှတ် အခုကစပြီး နင်နဲ့သူနဲ့ ဘာမှမဆိုင်တော့ဘူး .. နိုင်ငံတော်ကတောင် နင်တို့ကို အသိအမှတ်မပြုတာကိုများ နင်တို့က အခွင့်အရေးအတော်လိုချင်နေကြတယ်.."

ကိုကိုက ဆတ်ခနဲ ဖုန်းကို ပြန်ယူလိုက်တာကြောင့် တစ်ဖက်အမျိုးသမီးရဲ့ ပြောတဲ့ စကားတွေအကုန်တော့ ကျွန်တော် ဆက်မကြားရတော့ပါ။ ကိုကို‌ကတော့ -

"ငါတောင်းပန်ပါတယ် မင်းကျေးဇူးတွေ တစ်နေ့ပြန်ဆပ်မှာပါ"

လို့ပဲပြောပြီး ဟိုးအဝေးကြီးကို ထွက်သွားတော့သည်။ ကျွန်တော်မျက်ရည်တွေနှင့်သာ ကိုကို့ကို အဝေးထွက်သွားသော ကိုကို့ ကျောပြင်ကို ကြည့်နေမိတော့သည်။ ကိုကိုက ထိုကောင်မလေးနှင့် ဖုန်းပြောနေသည့်အသံကို သဲ့သဲ့လေးတော့ကြားနေရသည်။

"ဟားဟား ဒီကောင်ကွာ အချစ်ကို ဘ၀ကြီးမှတ်နေတယ်"

ကိုကို့ပြောစကားကြောင့် ကျွန်တော်ဒေါသထောင်းခနဲ ထွက်သွားပြီး လက်သီးကို ကျစ်ကျစ်ပါအောင် ဆုပ်လိုက်မိသည်။ ပုံမှန်စိတ်ဆို ထထိုးလိုက်ပြီ‌ဖြစ်သော်လည်း ကျွန်တော့်ဒေါသများကိုသာ ချုပ်တည်းထားလိုက်သည်။

××××

ထိုညက ကျွန်တော် ညလုံးပေါက်ပင်ငိုနေမိသည်။ ကိုကိုနှင့်အမှတ်တရများ၊ သူ၀ယ်ပေးခဲ့ဖူးသော အရုပ်များ ဆင်တူ အင်္ကျီများ အားလုံးကို တစ်ခုချင်းစီ ဆုတ်ဖြဲနေမိသည်။

အရုပ်တွေကို ဓားနဲ့ဆွဲဖြဲနေရင်းမှ အဝါရောင်မွှေးပွ၀က်ဝံရုပ်လေးကိုတွေ့တော့ ကျွန်တော့်ဓားကို ပြန်ချလိုက်သည်။

ကိုကိုနှင့်ချစ်သူဖြစ်တဲ့နေ့က ၀ယ်ခဲ့သော အရုပ်လေး။ သုံးနှစ်ကြာပြီဖြစ်ပေမယ့် သေချာကို ဂရုစိုက်ထားတာကြောင့် မပျက်မစီးသေး။

ချစ်သူသက်တမ်း ၃ နှစ်အတွင်း အရမ်းချစ် အရမ်းဂရုစိုက်ခဲ့တာတွေက တစ်ရက်တည်းနဲ့တင် အကုန်ရေစုန်မျောသွားခဲ့ပြီဖြစ်သည်။

၀က်ဝံရုပ်လေးကို ကိုင်ကြည့်နေရင်းမှ ငိုထားသောမျက်လုံးကြောင့်ပဲလားမသိ ၀က်ဝံရုပ်လေးထံမှ အခိုးအငွေ့များ ထွက်လာသည်ကို သတိထားမိလိုက်သည်။

"ဟင်"

ကျွန်တော့်မျက်စိကိုသေချာပွတ်ကာ ကြည့်သော်လည်း ထိုအခိုးအငွေ့များမှာရှိနေဆဲ။

အခိုးအငွေ့များသည် များသည်ထက်များပြားလာပြီးနောက် အခိုးအငွေ့အလုံးတစ်ခုဖြစ်သွားပြီး ထိုအလုံးထံမှ အသံထွက်လာသည်။

"နောက် ၁၄ ရက်မြောက်တဲ့နေ့ သူတို့ မင်္ဂလာဆောင်ကို ကန်တော်ကြီးမှာ ကျင်းပလိမ့်မယ် .. အဲဒီမှာ မင်းတို့ sex video ကို ဖြန့်ပေးလိုက်လေ"

ကျွန်တော်မျက်လုံးများကို ပွတ်ကြည့်လိုက်ပြန်တော့ အခိုးအငွေ့လုံးကြီးက ရှိနေသေးသည်။ ကျွန်တော်က ဒီမီးခိုးလုံးကြီးဖြစ်တည်မှုကို မယုံသော်လည်း မေးကြည့်လိုက်သည်။

"ခင်ဗျားကဘာကြီးလဲ"

"ငါက မှော်ဆရာကြီး ဦးခန့်ထည်ရဲ့ ခန္ဓာကိုယ်ထဲမှာပုန်းအောင်းနေတဲ့ စွမ်းအင်အစိတ်အပိုင်းတစ်ခုပေါ့"

"ဦးခန့်ထည် .. ဟုတ်လား ... ဦးခန့်ထည်ဆိုတာ ကိုကို့ ကို ပြောတာမလား"

"သုံးနှစ်လောက်ထိတွဲပြီး သူဘာမှန်းခုထိမသိခဲ့ဘူးလား"

မီးခိုးလုံးကြီးထံမှ ထိုအသံထွက်လာပြီးနောက် ရုတ်တရက်ပျောက်ကွယ်သွားသည်။ ပဟေဠိတွေ ခေါင်းထဲ၀င်လာတာကြောင့် ငိုချင်စိတ်ပင် ဘယ်ရောက်မှန်းမသိတော့။ ကိုကို က မှော်ဆရာဖြစ်နေခဲ့သည်ဆိုတာကို ကျွန်တော်တကယ်လုံး၀မသိခဲ့ပါ။

ဒါမှမဟုတ် ခုနမီးခိုးလုံးက ကျွန်တော်စိတ်ညစ်ပြီး မြင်နေတာလည်း ဖြစ်ကောင်းဖြစ်နိုင်သေးသည်။

ဒါပေမယ့် ကျွန်တော်ဖုန်းကိုပြန်ယူတာ သူနဲ့အတူရိုက်ထားသော sex video ကိုပြန်ဖွင့်ကြည့်နေမိသည်။ မင်္ဂလာဆောင်တွင် ထိုဗီဒီယိုကို လူတိုင်းရှေ့တွင်ဖွင့်ပြခဲ့လျှင် ထိုအမျိုးသမီးဘယ်လောက်ဒေါသထွက်လိုက်မလဲဆိုတာကို တွေးရင်းနှင့် ရုတ်တရက်ပြုံးလိုက်မိရင်း စိတ်ထဲမှ ကိုယ့်ဘာသာရေရွတ်မိလိုက်ပါတော့သည်။

"အဲဒီနေ့သာ တကယ် နင်တို့မင်္ဂလာဆောင်ဆိုရင်တော့ နင်တို့သေဖို့သာပြင်ထားလိုက်"

××××××

ခန့်ထည်၏အိမ် .... ။

ခန့်ထည်၏အိမ်သည် ခြံနှင့်၀န်းနှင့် အလွန်ကျယ်လှပြီး အိမ်ထဲတွင် အခန်းပေါင်းများစွာနှင့် ဖွဲ့စည်းထားသလို မြေအောက်ခန်းလည်းရှိသည်။ ထိုမြေအောက်ခန်းထဲတွင် လူသေအလောင်းများ မြောက်များစွာရှိနေပြီး လက်ရှိတွင် အသက်မသေသေးသော ကောင်မလေးတစ်ယောက်ကို ကြိုးနှင့်တုပ်ထားသည်။ ထိုကောင်မလေးက သတိလစ်နေရာမှ ခန့်ထည်က ရေဖြင့်ပက်လိုက်သောကြောင့် ရုတ်တရက် သတိရလာသည်။ ထိုကောင်မလေးက မျက်စိဖွင့်ဖွင့်ချင်း ခန့်ထည်ကို မြင်လိုက်ရတော့ ရုတ်တရက် လန့်သွားသည်။

"ရှင်ဘယ်သူလဲ .. ကျွန်မရှင့်ကိုမသိဘူး"

ခန့်ထည်က ထိုကောင်မလေးကို ခံစားချက်မရှိသော မျက်နှာသေကြီးနှင့် ကြည့်လိုက်ရင်းပြောသည်။

"ငါလည်းမင်းကိုမသိပါဘူး"

ခန့်ထည်က ထိုသို့ပြောလိုက်ပြီးသည်နှင့် ထိုကောင်မလေးပါးစပ်ကို tape နှင့် ကပ်လိုက်သည်။

ကောင်မလေးထံမှ ဘာသံမှမကြားရတော့။

ခန့်ထည်က ထိုကောင်မလေးမျက်ဆံအား သေချာမြင်ရစေရန် မျက်ခွံများကို လက်နှင့်ဖြဲလိုက်တော့ ထိုကောင်မလေး မျက်၀န်းတွေက မလုပ်ပါနဲ့လို့ တောင်းပန်နေသယောင်။ ခန့်ထည်က သံညှပ်တစ်ချောင်းကိုယူလိုက်ပြီး သံညှပ်ဖြင့် ထိုကောင်မလေး၏ မျက်ဆံကို ညှပ်ထားလိုက်ကာ ဖြည်းဖြည်းချင်းဆွဲထုတ်လိုက်တော့ မျက်ဆံက မျက်နှာအတွင်းမှ တဖြည်းဖြည်း ပြူး၍ ထွက်လာသည်။ ခန့်ထည်က မျက်ဆံမပျက်စီးစေရန် ဖြည်းဖြည်းချင်း သတိထားပြီး မျက်ဆံကို ထုတ်နေရသည်။ ကောင်မလေးက နာလို့လား ကြောက်လို့ပဲလားတော့မသိ အတင်းပင်ရုန်းကန်နေရှာသည်။ မျက်ဆံမှာ ညှပ်အကြားတွင် တဖြည်းဖြည်း ပြူးထွက်လာရင်းနှင့် နောက်ဆုံးမှာတော့ မျက်ဆံအလုံးလိုက်သည် ပုံစံမပျက်မျက်နှာမှ ပလောက် ခနဲထွက်ကျလာရာ ခန့်ထည်မှ မျက်လုံးအနောက်မှ အကြောများကို ကတ်ကြေးဖြင့်ညှပ်ထုတ်လိုက်ကာ ဆေးရည်ပုလင်းတစ်ခုထဲသို့ ထည့်လိုက်သည်။ မျက်လုံးထုတ်ခံရသဖြင့် ဟောက်ပက်ဖြစ်သွားသော ကောင်မလေးမှာတော့ မသေသေးပဲ အတင်းကို ရုန်းကန်လျက်ပင်ရှိနေသည်။

"ဟင် ဘာဖြစ်လို့လဲ ကိုကိုရဲ့ ညီ့မှာ ဘာအပြစ်ရှိလို့လဲ"

ညီ့ရဲ့ အသံက ခန့်ထည် နားထဲမှာ ထူးဆန်းစွာပင် ပဲ့တင်ထပ်လာသည်။ ခန့်ထည်က ခေါင်းကိုတွင်တွင်ခါလိုက်ပြီး ဆေးရည်ထဲတွင်စိမ်ထားသော မျက်လုံးကို သေချာလေးကြည့်နေသည်။ ထို့နောက်တွင်တော့ သက်ပြင်းကိုချကာ တစ်ကိုယ်တည်းရေရွတ်လိုက်တော့သည်။

"ကိုကိုလည်း တောင်းပန်ပါတယ် ညီ ... ကိုကို ညီ့ကိုအရမ်းချစ်တာ"

ခန့်ထည်မျက်လုံးတွေက တွေဝေကာ အဝေးတစ်နေရာကို ငေးလိုက်ရင်း မျက်ရည်တို့ကလည်း ဝဲကျလာပါတော့သည်။ ခဏနေတော့ ခန့်ထည်အဖေက ညစာစားရန်လာခေါ်သဖြင့် ခန့်ထည်ကော ခန့်ထည်အဖေကောပါ အပေါ်တက်သွားတော့သည်။ ခုန မျက်လုံးထုတ်ခံရသော ကောင်မလေးကတော့ သွေးထွက်လွန်ပြီး ထိုညမှာပင်သေဆုံးသွားတော့သည်။

အပိုင်း(၂) ဆက်ရန်

Own Feeling @ 2021 by

Auro Karshine

(Zawgyi)

"ငါ့အိမ္ကမိန္းမေပးစားေတာ့မယ္"

ေတြ႕ေတြ႕ခ်င္းေဆာက္နဲ႔ထြင္းလိုက္သလိုျဖစ္သြားေသာ ကိုကို႔ရဲ႕ စကားေၾကာင့္ ကြၽန္ေတာ္႐ုတ္တရက္ေၾကာင္သြားသည္။

"ဟင္ ေျပာေတာ့ ကိုကို႔အိမ္က ညီနဲ႔ တြဲေနတာ သိတယ္ဆို .. LGBT ကိုလက္ခံတယ္ဆို"

"အင္း အဲဒါအရင္က .. အခုက တကယ္ေပးစားေတာ့မွာ"

"ဟင္ ဘာျဖစ္လို႔လဲ ကိုကိုရဲ႕ ညီ့မွာ ဘာအျပစ္ရွိလို႔လဲ .. ကိုကို႔အိမ္ကလိုသမွ်လည္း ညီ ကူညီေပးခဲ့ဖူးတယ္ေလ"

ဟုတ္တာလည္း ဟုတ္သည္။ ကိုကို႔မိဘေတြရဲ႕ company ၿပိဳကြဲလုနီးျဖစ္တုန္းက ကြၽန္ေတာ္ ကိုကို႔မိဘေတြကို သိန္းရာနဲ႔ခ်ီေအာင္ထုတ္ေပးၿပီး ကယ္တင္ေပးခဲ့သည္။ ကိုကိုကေတာ့ ဘာကိုမွမေျပာပဲ ေခါင္းကိုသာ ငုံ႔ေနသည္။ ထိုအခိုက္တြင္ ကိုကို႔ဆီကို ဖုန္း၀င္လာသည္။ ဖုန္း contact မွာေတာ့ ဟန္နီ ဆိုၿပီး ေရးထားသည္။ ကိုကိုက ကြၽန္ေတာ့္ေဘးကေနေတာင္ ထမသြားပဲ ဖုန္းကို ကိုင္လိုက္သည္။

"ဟန္နီ ေျပာ .. ကိုယ္ ဒီမွာ ဇာတ္လမ္းကို အၿပီးျဖတ္ေနတာ .."

ကြၽန္ေတာ္က ကိုကို႔ဆီက ဖုန္းကို အျမန္လုယူလိုက္သည္။ ကိုကိုက သူ႔ဖုန္းကို အတင္းျပန္ဆြဲလိမ့္မည္ထင္ေသာ္လည္း ျပန္ေတာ့မဆြဲပါ။ ကြၽန္ေတာ္က ဖုန္းကို ကိုင္ၿပီးေျပာလိုက္သည္။

"ဟယ္လို အစ္မ ... ကြၽန္ေတာ္နဲ႔ ကိုကိုနဲ႔က လြန္ခဲ့တဲ့ ၃ ႏွစ္ကတည္းက ...."

"ေတာ္စမ္းပါ . နင့္ဘာသာနင္ ကိုနဲ႔ အရင္က ၃ ႏွစ္မကလို႔ ၁၀ ႏွစ္ပဲတြဲဖူးပါေစ ခုခ်ိန္မွာ ငါက မိန္းကေလး ျဖစ္ေနတာနဲ႔တင္ နင့္ထက္ တစ္ပန္းသာေနၿပီ .. ၿပီးေတာ့ ဘယ္မွာလဲ နင္တို႔ရဲ႕ တရား၀င္လက္ထပ္ခြင့္ ... နင္တို႔ ႏွစ္ေယာက္ကို ၃၇၇ နဲ႔ တရားမစြဲတာေတာင္ ကံေကာင္းတယ္မွတ္ အခုကစၿပီး နင္နဲ႔သူနဲ႔ ဘာမွမဆိုင္ေတာ့ဘူး .. ႏိုင္ငံေတာ္ကေတာင္ နင္တို႔ကို အသိအမွတ္မျပဳတာကိုမ်ား နင္တို႔က အခြင့္အေရးအေတာ္လိုခ်င္ေနၾကတယ္.."

ကိုကိုက ဆတ္ခနဲ ဖုန္းကို ျပန္ယူလိုက္တာေၾကာင့္ တစ္ဖက္အမ်ိဳးသမီးရဲ႕ ေျပာတဲ့ စကားေတြအကုန္ေတာ့ ကြၽန္ေတာ္ ဆက္မၾကားရေတာ့ပါ။ ကိုကို‌ကေတာ့ -

"ငါေတာင္းပန္ပါတယ္ မင္းေက်းဇူးေတြ တစ္ေန႔ျပန္ဆပ္မွာပါ"

လို႔ပဲေျပာၿပီး ဟိုးအေဝးႀကီးကို ထြက္သြားေတာ့သည္။ ကြၽန္ေတာ္မ်က္ရည္ေတြႏွင့္သာ ကိုကို႔ကို အေဝးထြက္သြားေသာ ကိုကို႔ ေက်ာျပင္ကို ၾကည့္ေနမိေတာ့သည္။ ကိုကိုက ထိုေကာင္မေလးႏွင့္ ဖုန္းေျပာေနသည့္အသံကို သဲ့သဲ့ေလးေတာ့ၾကားေနရသည္။

"ဟားဟား ဒီေကာင္ကြာ အခ်စ္ကို ဘ၀ႀကီးမွတ္ေနတယ္"

ကိုကို႔ေျပာစကားေၾကာင့္ ကြၽန္ေတာ္ေဒါသေထာင္းခနဲ ထြက္သြားၿပီး လက္သီးကို က်စ္က်စ္ပါေအာင္ ဆုပ္လိုက္မိသည္။ ပုံမွန္စိတ္ဆို ထထိုးလိုက္ၿပီ‌ျဖစ္ေသာ္လည္း ကြၽန္ေတာ့္ေဒါသမ်ားကိုသာ ခ်ဳပ္တည္းထားလိုက္သည္။

××××

ထိုညက ကြၽန္ေတာ္ ညလုံးေပါက္ပင္ငိုေနမိသည္။ ကိုကိုႏွင့္အမွတ္တရမ်ား၊ သူ၀ယ္ေပးခဲ့ဖူးေသာ အ႐ုပ္မ်ား ဆင္တူ အက်ႌမ်ား အားလုံးကို တစ္ခုခ်င္းစီ ဆုတ္ၿဖဲေနမိသည္။

အ႐ုပ္ေတြကို ဓားနဲ႔ဆြဲၿဖဲေနရင္းမွ အဝါေရာင္ေမႊးပြ၀က္ဝံ႐ုပ္ေလးကိုေတြ႕ေတာ့ ကြၽန္ေတာ့္ဓားကို ျပန္ခ်လိုက္သည္။

ကိုကိုႏွင့္ခ်စ္သူျဖစ္တဲ့ေန႔က ၀ယ္ခဲ့ေသာ အ႐ုပ္ေလး။ သုံးႏွစ္ၾကာၿပီျဖစ္ေပမယ့္ ေသခ်ာကို ဂ႐ုစိုက္ထားတာေၾကာင့္ မပ်က္မစီးေသး။

ခ်စ္သူသက္တမ္း ၃ ႏွစ္အတြင္း အရမ္းခ်စ္ အရမ္းဂ႐ုစိုက္ခဲ့တာေတြက တစ္ရက္တည္းနဲ႔တင္ အကုန္ေရစုန္ေမ်ာသြားခဲ့ၿပီျဖစ္သည္။

၀က္ဝံ႐ုပ္ေလးကို ကိုင္ၾကည့္ေနရင္းမွ ငိုထားေသာမ်က္လုံးေၾကာင့္ပဲလားမသိ ၀က္ဝံ႐ုပ္ေလးထံမွ အခိုးအေငြ႕မ်ား ထြက္လာသည္ကို သတိထားမိလိုက္သည္။

"ဟင္"

ကြၽန္ေတာ့္မ်က္စိကိုေသခ်ာပြတ္ကာ ၾကည့္ေသာ္လည္း ထိုအခိုးအေငြ႕မ်ားမွာရွိေနဆဲ။

အခိုးအေငြ႕မ်ားသည္ မ်ားသည္ထက္မ်ားျပားလာၿပီးေနာက္ အခိုးအေငြ႕အလုံးတစ္ခုျဖစ္သြားၿပီး ထိုအလုံးထံမွ အသံထြက္လာသည္။

"ေနာက္ ၁၄ ရက္ေျမာက္တဲ့ေန႔ သူတို႔ မဂၤလာေဆာင္ကို ကန္ေတာ္ႀကီးမွာ က်င္းပလိမ့္မယ္ .. အဲဒီမွာ မင္းတို႔ sex video ကို ျဖန႔္ေပးလိုက္ေလ"

ကြၽန္ေတာ္မ်က္လုံးမ်ားကို ပြတ္ၾကည့္လိုက္ျပန္ေတာ့ အခိုးအေငြ႕လုံးႀကီးက ရွိေနေသးသည္။ ကြၽန္ေတာ္က ဒီမီးခိုးလုံးႀကီးျဖစ္တည္မႈကို မယုံေသာ္လည္း ေမးၾကည့္လိုက္သည္။

"ခင္ဗ်ားကဘာႀကီးလဲ"

"ငါက ေမွာ္ဆရာႀကီး ဦးခန႔္ထည္ရဲ႕ ခႏၶာကိုယ္ထဲမွာပုန္းေအာင္းေနတဲ့ စြမ္းအင္အစိတ္အပိုင္းတစ္ခုေပါ့"

"ဦးခန႔္ထည္ .. ဟုတ္လား ... ဦးခန႔္ထည္ဆိုတာ ကိုကို႔ ကို ေျပာတာမလား"

"သုံးႏွစ္ေလာက္ထိတြဲၿပီး သူဘာမွန္းခုထိမသိခဲ့ဘူးလား"

မီးခိုးလုံးႀကီးထံမွ ထိုအသံထြက္လာၿပီးေနာက္ ႐ုတ္တရက္ေပ်ာက္ကြယ္သြားသည္။ ပေဟဠိေတြ ေခါင္းထဲ၀င္လာတာေၾကာင့္ ငိုခ်င္စိတ္ပင္ ဘယ္ေရာက္မွန္းမသိေတာ့။ ကိုကို က ေမွာ္ဆရာျဖစ္ေနခဲ့သည္ဆိုတာကို ကြၽန္ေတာ္တကယ္လုံး၀မသိခဲ့ပါ။

ဒါမွမဟုတ္ ခုနမီးခိုးလုံးက ကြၽန္ေတာ္စိတ္ညစ္ၿပီး ျမင္ေနတာလည္း ျဖစ္ေကာင္းျဖစ္ႏိုင္ေသးသည္။

ဒါေပမယ့္ ကြၽန္ေတာ္ဖုန္းကိုျပန္ယူတာ သူနဲ႔အတူ႐ိုက္ထားေသာ sex video ကိုျပန္ဖြင့္ၾကည့္ေနမိသည္။ မဂၤလာေဆာင္တြင္ ထိုဗီဒီယိုကို လူတိုင္းေရွ႕တြင္ဖြင့္ျပခဲ့လွ်င္ ထိုအမ်ိဳးသမီးဘယ္ေလာက္ေဒါသထြက္လိုက္မလဲဆိုတာကို ေတြးရင္းႏွင့္ ႐ုတ္တရက္ၿပဳံးလိုက္မိရင္း စိတ္ထဲမွ ကိုယ့္ဘာသာေရ႐ြတ္မိလိုက္ပါေတာ့သည္။

"အဲဒီေန႔သာ တကယ္ နင္တို႔မဂၤလာေဆာင္ဆိုရင္ေတာ့ နင္တို႔ေသဖို႔သာျပင္ထားလိုက္"

××××××

ခန႔္ထည္၏အိမ္ .... ။

ခန႔္ထည္၏အိမ္သည္ ၿခံႏွင့္၀န္းႏွင့္ အလြန္က်ယ္လွၿပီး အိမ္ထဲတြင္ အခန္းေပါင္းမ်ားစြာႏွင့္ ဖြဲ႕စည္းထားသလို ေျမေအာက္ခန္းလည္းရွိသည္။ ထိုေျမေအာက္ခန္းထဲတြင္ လူေသအေလာင္းမ်ား ေျမာက္မ်ားစြာရွိေနၿပီး လက္ရွိတြင္ အသက္မေသေသးေသာ ေကာင္မေလးတစ္ေယာက္ကို ႀကိဳးႏွင့္တုပ္ထားသည္။ ထိုေကာင္မေလးက သတိလစ္ေနရာမွ ခန႔္ထည္က ေရျဖင့္ပက္လိုက္ေသာေၾကာင့္ ႐ုတ္တရက္ သတိရလာသည္။ ထိုေကာင္မေလးက မ်က္စိဖြင့္ဖြင့္ခ်င္း ခန႔္ထည္ကို ျမင္လိုက္ရေတာ့ ႐ုတ္တရက္ လန႔္သြားသည္။

"ရွင္ဘယ္သူလဲ .. ကြၽန္မရွင့္ကိုမသိဘူး"

ခန႔္ထည္က ထိုေကာင္မေလးကို ခံစားခ်က္မရွိေသာ မ်က္ႏွာေသႀကီးႏွင့္ ၾကည့္လိုက္ရင္းေျပာသည္။

"ငါလည္းမင္းကိုမသိပါဘူး"

ခန႔္ထည္က ထိုသို႔ေျပာလိုက္ၿပီးသည္ႏွင့္ ထိုေကာင္မေလးပါးစပ္ကို tape ႏွင့္ ကပ္လိုက္သည္။

ေကာင္မေလးထံမွ ဘာသံမွမၾကားရေတာ့။

ခန႔္ထည္က ထိုေကာင္မေလးမ်က္ဆံအား ေသခ်ာျမင္ရေစရန္ မ်က္ခြံမ်ားကို လက္ႏွင့္ၿဖဲလိုက္ေတာ့ ထိုေကာင္မေလး မ်က္၀န္းေတြက မလုပ္ပါနဲ႔လို႔ ေတာင္းပန္ေနသေယာင္။ ခန႔္ထည္က သံညႇပ္တစ္ေခ်ာင္းကိုယူလိုက္ၿပီး သံညႇပ္ျဖင့္ ထိုေကာင္မေလး၏ မ်က္ဆံကို ညႇပ္ထားလိုက္ကာ ျဖည္းျဖည္းခ်င္းဆြဲထုတ္လိုက္ေတာ့ မ်က္ဆံက မ်က္ႏွာအတြင္းမွ တျဖည္းျဖည္း ျပဴး၍ ထြက္လာသည္။ ခန႔္ထည္က မ်က္ဆံမပ်က္စီးေစရန္ ျဖည္းျဖည္းခ်င္း သတိထားၿပီး မ်က္ဆံကို ထုတ္ေနရသည္။ ေကာင္မေလးက နာလို႔လား ေၾကာက္လို႔ပဲလားေတာ့မသိ အတင္းပင္႐ုန္းကန္ေနရွာသည္။ မ်က္ဆံမွာ ညႇပ္အၾကားတြင္ တျဖည္းျဖည္း ျပဴးထြက္လာရင္းႏွင့္ ေနာက္ဆုံးမွာေတာ့ မ်က္ဆံအလုံးလိုက္သည္ ပုံစံမပ်က္မ်က္ႏွာမွ ပေလာက္ ခနဲထြက္က်လာရာ ခန႔္ထည္မွ မ်က္လုံးအေနာက္မွ အေၾကာမ်ားကို ကတ္ေၾကးျဖင့္ညႇပ္ထုတ္လိုက္ကာ ေဆးရည္ပုလင္းတစ္ခုထဲသို႔ ထည့္လိုက္သည္။ မ်က္လုံးထုတ္ခံရသျဖင့္ ေဟာက္ပက္ျဖစ္သြားေသာ ေကာင္မေလးမွာေတာ့ မေသေသးပဲ အတင္းကို ႐ုန္းကန္လ်က္ပင္ရွိေနသည္။

"ဟင္ ဘာျဖစ္လို႔လဲ ကိုကိုရဲ႕ ညီ့မွာ ဘာအျပစ္ရွိလို႔လဲ"

ညီ့ရဲ႕ အသံက ခန႔္ထည္ နားထဲမွာ ထူးဆန္းစြာပင္ ပဲ့တင္ထပ္လာသည္။ ခန႔္ထည္က ေခါင္းကိုတြင္တြင္ခါလိုက္ၿပီး ေဆးရည္ထဲတြင္စိမ္ထားေသာ မ်က္လုံးကို ေသခ်ာေလးၾကည့္ေနသည္။ ထို႔ေနာက္တြင္ေတာ့ သက္ျပင္းကိုခ်ကာ တစ္ကိုယ္တည္းေရ႐ြတ္လိုက္ေတာ့သည္။

"ကိုကိုလည္း ေတာင္းပန္ပါတယ္ ညီ ... ကိုကို ညီ့ကိုအရမ္းခ်စ္တာ"

ခန႔္ထည္မ်က္လုံးေတြက ေတြေဝကာ အေဝးတစ္ေနရာကို ေငးလိုက္ရင္း မ်က္ရည္တို႔ကလည္း ဝဲက်လာပါေတာ့သည္။ ခဏေနေတာ့ ခန႔္ထည္အေဖက ညစာစားရန္လာေခၚသျဖင့္ ခန႔္ထည္ေကာ ခန႔္ထည္အေဖေကာပါ အေပၚတက္သြားေတာ့သည္။ ခုန မ်က္လုံးထုတ္ခံရေသာ ေကာင္မေလးကေတာ့ ေသြးထြက္လြန္ၿပီး ထိုညမွာပင္ေသဆုံးသြားေတာ့သည္။

အပိုင္း(၂) ဆက္ရန္

Own Feeling @ 2021 by

Auro Karshine