Unicode

ရန်ကုန်မြို့ပြင်သို့ထွက်လိုက်သည်နှင့် မြို့ပြ၏လေထုနှင့်မတူသန့်ရှင်းလတ်ဆတ်သည့်လေထုကိုတဝကြီးရှူရိူက်လိုက်ရသည်။

စိမ်းလန်းသောလယ်ကွင်းပြင်ကြီးများနှင့် ကျက်စားနေသည့်နွားအုပ်များကိုခြယ်နှင့်လက်ရုံးလိုက်လံငေးကြည့်နေကြသည်။

ကားအမိုးဖွင့်ထား၍ ဝေါကနဲဝေါကနဲတိုက်နေသည့်လေနှင့်အတူ ဗီတာမင်ဒီအပြည့်ပါသည့်နေရောင်ခြည်နွေးနွေးလေးကလဲသူတို့၏အရေပြားပေါ်ကျရောက်နေသည်။

မနက်7နာရီခွဲသာရှိသေး၍ မြို့ပြင်အထွက်လမ်းမှာကားအသွားအလာလဲကျဲနေ၍ ဂျိုးကလဲသူ့အကြိုက် အရှိန်တင်၍လွတ်လွတ်လပ်လပ်ကိုမောင်းနေလေသည်။

"ပျော်ရဲ့လားဟင်"

ရုတ်တရပ်မေးလာသောလက်ရုံး၏အမေးကို

ခြယ့်မှာနှစ်ခါပြန်မစဉ်းစားတုံ့ဆိုင်းခြင်းမရှိ

"ပျော်တယ်"

"နောက်ဆိုလဲကိုးတို့ခရီးတွေအများကြီးထွက်ကြမယ် အမှတ်တရတွေအများကြီးတူတူဖန်တီးကြမယ် မင်းဘယ်ကိုသွားချင်လဲ သိလားမင်းနဲ့အတူအိုမင်းသွားရမယ့်ကိုယ့်ရဲ့သက်ကြီးပိုင်းကာလတွေကိုတွေးပြီးကိုယ်ရင်ခုန်တယ်"

"အဲ့လောက်တောင်လားဟင်"

"အင်း ဒီလိုတောင်စဉ်းစား‌ထားတာ အသက်တွေကြီးလာရင်ကိုယ်ကအရင်သေမယ်‌မင်းမရှိပဲကိုယ်အသက်မရှင်နိုင်လို့ကိုယ်အရင်သေပါ့မယ် မင်းသေရင်လဲကိုယ့်ရဲ့အုတ်ဂူအနားမှာမြုပ်‌ေပးဖို့မင်းမသေခင်မှာခဲ့ပေါ့ ကိုယ်တို့သေပြီးရင်တောင်တူတူရှိချင်တယ်"

လက်ရုံးစကားကြောင့်ခြယ့်မှာစိုးထိတ်စွာဖြင့်လက်ရုံး၏လက်မောင်းအားဖြတ်ခနဲရိုက်မိသွားသည်။

"ဖွဟဲ့ ဖတ်ဖတ် ခရီးသွားနေတာ သေ‌တဲ့အကြောင်းတွေမပြောရဘူးလေ နမိတ်မရှိနမာမရှိ"

"အာဘွားပေးရင်မပြောတော့ဘူး"

"ဘာမှလဲမဆိုင်ဘူး"

"မပေးဘူးလားပဲပြော"

စကားမဆုံးလိုက်သေးခင်မှာပင်လက်ရုံးမျက်နှာသည်လက်နုနုလေးနှစ်ဖက်ဖြင့်ဆွဲယူခြင်းခံလိုက်ရပြီး ပါးပေါ်သို့အဆက်မပြတ်ကျရောက်လာသည့်နူတ်ခမ်းပါးပါးလေး။

ထိုနူးညံ့ပျော့ပျောင်းသည့်ပါးလွှာသည့်နူတ်ခမ်းပါးနှစ်ချပ်ဧ။်အထိ‌ေတွ့မှာလက်ရုံးအမြဲကျရူံးသည်။

ခြယ် လက်ရုံး၏မျက်နှာလေးအား‌ဆွဲဖက်ထားရင်းမျက်နှာအနှံ့ကိုအဆက်မပြတ်အနမ်းမိုးတွေကြဲချပေးနေသည်။

"ချစ်လားဒီကောင့်ကို"

"ချစ်တယ် ချစ်တယ်လို့ ရွှတ် ပြွတ်"

"I love you more than I can say baby"

ဂျိုးမှာတော့ ကားမောင်းနေသည့်သူ့ကိုအားမနာအနောက်ခန်းတွင်ပလူးနေကြသည့်လက်ရုံးနှင့်ခြယ့်ကိုဘက်မှန်မှတဆင့်ကြည့်ကာ မဲ့ရွဲ့နေလေသည်။

ညားပြီးတာဖြင့်ကြာလှပြီဖြစ်သည့်ဒီလင်မယားတောင်ဒီလိုသဲကဲချင်နေကြတာ ဂျိုးလဲသူ့၏အသစ်စက်စက်ရည်းစားလေးနှင့်အူမြူးချင်မိတာမဆန်းပေ။

လဲ့လွင်သာပါလာရင်ဟုတွေးမိကာ ရန်ကုန်တွင်ကျန်ခဲ့မည့်လဲ့လွင်ကိုဂျိုးလွမ်းမိသွားပြန်သည်။

မနက်8ခွဲခန့်တွင်လက်ရံုးတို့ပဲခူးမြို့တွင်းသို့ရောက်သည်။ဗိုက်ဆာ‌ေနကြပြီဖြစ်၍

ပဲခူးမြို့မဈေး၌ မုန့်ဟင်းခါးဝင်စားကြသည်။

ဗိုက်ဆာဆာနှင့်မလို့ ဘူးသီး‌ေကြာ်နှင့်မုန့်ဟင်းခါးပူပူကိုသိပ်ကိုခံတွင်းတွေ့သွားကြသည်။

အများကြီးစားနိုင်သူဂျိုးကတော့မုန့်ဟင်းခါးတစ်ပွဲလောက်နှင့်မတင်းတိမ်ပဲ နောက်ထပ်အစုံသုပ်တစ်ပွဲပါထပ်မှာလိုက်ပြီး မုန့်ဟင်းရည်ကိုဟင်းခါးလုပ်ကာပူပူလောလောမှုတ်သောက်ကာမြိန်ရေယှက်ရေစားလေသည်။

ပဲခူးမြို့တွင်းသို့ရောက်သည်နှင့်များပြားသောကားများနှင့်လူများကိုပြန်မြင်ရတော့သည်။ဈေးအတွင်းဖြစ်နေ၍ အသံဗလံများစုံစံစိနေလေသည်။

လူထူသည့်နေရာဖြစ်၍ ဂျိုးကလဲသူ့တာဝန်အတိုင်းလက်ရုံးကိုမျက်စိအောက်ကအပျောက်မခံပေ။

မြို့မဈေးအတွင်းဟိုဟိုဒီဒီပတ်ကြည့်နေကြသည့်လက်ရုံးနှင့်ခြယ့်နောက်မှတပ်ကြပ်မခွာလိုက်ရင်း တယောက်ယောက်ကများအန္တရာယ်ပြုနိုင်မလားဟုဂျိုးသတိကပ်ကာသိန်းငှက်မျက်လုံးနှင့်ပတ်ဝန်းကျင်ကိုစောင့်ကြည့်နေရသည်။

"မြခြယ် ဟိုးမှာ ဘာမုန့်လေးတွေလဲမသိဘူး လေးထောင့်တုံးလေးတွေ စားကြည့်မလား"

"ရွှေကျီထင်တယ် သွားကြည့်ရအောင်"

"မလိုင်ဝယ်ရအောင် သူငယ်ချင်းတွေကိုလဲလက်ဆောင်ပေးလို့ရတယ်"

"ငှက်သိုက်စားချင်တယ်"

ပဲခူးမြို့၏နာမည်ကြီးထုတ်ကုန်တွေကိုမြို့မဈေးအတွင်းလှည့်ပတ်ဝယ်ယူရင်းလက်ရုံးတို့ပျော်ပါးနေကြသည်။

ပဲခူး၏အဓိကနာမည်ကြီးထုတ်ကုန်ဖြစ်သည့် ငါးဖယ်ချဉ်၊ပုဇွန်ချဉ်များကိုလဲမပါမဖြစ်ကဝယ်ရသေးသည်။

ထို့နောက်ဈေးမှာဟိုဟိုဒီဒီဝယ်စရာရှိတာဝယ်ပြီး သွားရမည့်နေရာသို့ဂျိုးဆက်မောင်းလာခဲ့သည်။

ဂျိုးလဲပဲခူးလမ်းတွေဘက်သိပ်မကျွမ်းတာမလို့ GPSသာအားကိုးပြီးမောင်းနှင်နေရလေသည်။

ပဲခူးတိုင်းဒေသကြီး**မြို့တို့အတန်ကြာခရီးနှင်လာခဲ့ရသည်။

***မြို့အတွင်းနည်းနည်းထပ်မောင်းပြီး ***ရွာဟူသည့်ဆိုင်းဘုတ်အရောက် ဂျိုးလမ်းချိုးလေးအတွင်းသို့ချိုးဝင်လိုက်ပြီး ထိုကားလမ်းမှတစ်ဆင့်ညာဘက်ကိုထပ်ချိုးလိုက်တော့လမ်းသွယ်တစ်ခုကိုရောက်သည်။

ထိုလမ်းသွယ်အတွင်းမောင်းလာရင်းသူတို့လာသည့်နေရာကိုတွေ့ရလေပြီ။

ဂျိုးသည် ထိုနေရာ၏မုဒ်ဦးဝနံဘေးတွင်ကားကိုကပ်ရပ်လိုက်လေသည်။

****ကျောင်းတိုက်

ကားတံခါးဖွင့်လိုက်သည်နှင့်ခြယ်ကအားကြိုးမာန်တက်ဖြင့်ကားနောက်ခန်းရှိစက္ကူပုံးများအားအပြေးသယ်ပါတော့သည်။

ဗလာစာအုပ်တွေ၊ကျောင်းသုံးဖတ်စာအုပ်တွေကြီးထည့်ထားတာမလို့စက္ကူပုံးတွေကအတော်တော့လေးလံနေလေသည်။

စက္ကူပုံးကြီးကိုမနိုင်မနင်းသယ်ထားသောခြယ့်ကိုမြင်တော့လက်ရုံးမှာမျက်ပြူးဆန်ပြာဖြစ်သွားရသည်။

"အမလေး မြခြယ်ရေ လေးတယ် မမလိုက်နဲ့ ကိုယ်မမယ်လို့ အလေးကြီးတွေလေ အမလေးလေး"

လက်ရုံး ခြယ့်လက်ထဲမှစက္ကူပုံးကြီးအားအပြေးလွှားဖြင့်သူ့လက်ထဲပြောင်းယူလိုက်တော့သည်။

လက်ရုံးအလေးပင်တွေမနေတာမြင်တော့ဂျိုးလဲအလိုက်တသိဖြင့်ပင် ကျန်နေသည့်စက္ကူပုံးနှစ်ပုံးအားဆင့်ကာမလိုက်သည်။

"ကိုဘုန်းပြည့် ခြယ်သယ်ပါ့မယ် ဖြစ်ရဲ့လား ခြယ့်ကိုတပုံးပေးပါ"

"ကျွန်တော်ရတယ် မင်းမနိုင်ဘူး ပုံးတွေကလေးတယ်"

"ရေ20လီတာဘူးလောက်တောင်မလေးပါဘူး"

"မြခြယ်ထားလိုက်လို့ အဲ့အကောင်သူ့အလုပ်သူလုပ်ပါစေ အလုပ်သမားတွေကိုသိပ်မျက်နှာသာမပေးနဲ့ရောင့်တက်တယ်"

ဘုန်းကြီးကျောင်းဝန်းအတွင်းသို့မဝင်ခင်လက်ရုံးနှင့်ခြယ်တို့ကိုယ့်ဖိနပ်လေး‌ကိုအဝင်ဝနားမှာကပ်လျက်ချွတ်လိုက်ကြသည်

"ဟိုကောင် ဘုန်းကြီးကျောင်းထဲဝင်ရင်ဖိနပ်ချွတ်ရတယ် ဒါတောင်နားမလည်ဘူးလား ကလေးတောင်သိတယ်"

"ငါကဘယ်လိုသိမလဲ"

ဝင်ဝင်လိုက်ချင်းတွင်ပဲ ***ဘုန်း‌ေတာ်ကြီးသင်ပညာ‌ေရး‌ေကျာင်းဟူသည့်အပြာရောင်တီရှပ်ကိုဝတ်ဆင်ထားသည့်အမျိုးသမီးတစ်ယောက်ကသူတို့ဆီပြုံးပျော်ရွှင်စွာအပြေးလာလေသည်။

"‌ဆရာ‌တို့ရောက်လာကြပြီလား အလေးကြီးတွေသယ်လာရတာပဲ အားနာစရာ နေနေ ဒီကကလေးတွေသယ်ခိုင်းလိုက်မယ် ဝေဖြိုးနဲ့နိုင်ဦးတို့ရေ လာကြပါအုန်း ဒီမှာဧည့်သည်တွေကိုပစ္စည်းတွေလာကူသယ်ပေးလိုက်ကြပါ!!!

"ရပါတယ် နေပါစေ ကျွန်တော်တို့နိုင်ပါတယ် ရ ရ

လက်ရုံးစကားကိုနားမထောင်စွာပင် အပြေးလာကူသယ်ကြသည့်ထိုလူငယ်နှစ်ယောက်ကဂျိုးနှင့်လက်ရုံးလက်ထဲမှပုံးများကိုသယ်သွားပေးကြလေသည်။

"ဆရာတို့မောလာကြမှာပေါ့ ဒါပေမဲ့လဲ ဆရာတော်ကိုအရင်ဆံုးဦးတိုက်ပေးပါနော်"

"ဟုတ်ကဲ့ခင်ဗျ"

"ကျွန်မနောက်ကလိုက်ခဲ့ပေးပါနော်"

ဧည့်သည်တွေကိုထိုစေတနာ့ဝန်ထမ်းအမျိုးသမီးကပဲ ကျောင်းထိုင်ဆရာတော်သီတင်းသုံးရာကျောင်းဆောင်သို့လမ်းပြခေါ်သွားပေးလေသည်။

ဆရာတော်ရှေ့မှောက်အရောက် လက်ရုံးနှင့်ခြယ် ဆရာတော်ကြီးအားထိခြင်းငါးပါးဖြင့်

ရိုရိုသေသေဦးချကန်တော့ကြလေသည်။

ကိုးကွယ်ရာမဲ့ဂျိုးလဲ လက်ရုံးတို့ရှိခိုးနေကြသည်ကိုတွေ့နေရ၍ အားနာပါးနာနှင့်သူလဲဝင်ပြီးဦးသုံးကြိမ်ချလေသည်။

ဆရာတော်ကသူတို့ကိုအမောပြေရေအေးတစ်ခွက်တိုက်၍ ဆွမ်းတော်စွန့်လာသည့်အသီးအနှံများကိုချကျွေးလေသည်။

"အေးကွယ် ဒီမှာလေမိဘမဲ့ကလေးတွေကအတော့်ကိုပေါမှပေါပဲ ဦးဇင်းလဲအစကစွန့်ပစ်ခံရတဲ့ကလေးတွေတယောက်စနှစ်ယောက်စစောင့်ရှောက်ပေးရင်းနဲ့ တဖြည်းဖြည်းလူတွေကလေဒါမိဘမဲ့ကလေးတွေကိုမွေးပေးတယ်ဆိုပြီး ကျောင်းရှေ့‌မှာလာလာပစ်ကြတော့တာပဲကွယ် ဒီမှာတော့မိဘမဲ့ကလေးက34ယောက်ဘုန်းဘုန်းစောင့်ရှောက်ထားတယ်"

"တင်ပါ့ဘုရား"

"ဒကာလေးတို့ဇနီးမောင်နှံကလေးတယောက်ကိုတရားဝင်သားသမီးအဖြစ်မွေးစားချင်တာ ဘုန်းဘုန်းဝမ်းသာတယ်ကွယ် ဒကာလေးတို့လိုပြည့်စုံချမ်းသာတဲ့သူတွေလက်ထဲမှာဆိုကလေးဘဝလဲအစစအရာရာအဆင်‌ပိုပြေမာပဲ မွေးစားခံရမယ့်ကလေးတော့ကံကောင်းတာပေါ့ကွယ်"

"တင်ပါ့ဘုရား တပည့်တော်မတို့လဲကိုယ့်သားရင်းသမီးရင်းလေးလိုစောင့်ရှောက်သွားချင်တာပါဘုရား"

ဆရာတော်ကြီးသည်သက်တော်ကြီးရင့်နေပြီဖြစ်‌ေသာ်လဲ ကျန်းမာရေးအ‌ေတာ်‌ေလးကောင်းပုံရှိသည်။

သမာဓိအားကောင်းပြီး သူတော်ကောင်းတရားအမှန်တကယ်ကျင့်၍ ဆရာတော့်၏မျက်နှာ‌ေတာ်သည်ကြည်ညိုဖွယ်အတိပင်ဖြစ်သည်။

သက်တော်73ဟုမထင်ရအောင်ပင်မျက်နှာတော်သည်နုပျိုလေသည်။

ဆရာတော့်နူတ်မှတိုက်ရိုက်တော့မဟုတ်ပဲ အရိပ်မြွက်ပေးကာနှစ်လုံးသုံးလုံးဂဏန်းပေးတတ်သည်ဟု သတင်းကြီး၍ဟိုကောင်ဂျိုးမှာနားတစွင့်စွင့်ဖြစ်နေသည်။

"ကလေးတွေအားလုံးကတော့လိမ္မာရေးခြားရှိကြပါတယ်ကွယ် အရင်ဘဝကကုသိုလ်ကံမကောင်းလို့ဒီဘဝမှာမိဘမဲ့လေးတွေဖြစ်‌ေနရလို့ဒီဘဝမှာစိတ်ထားလေးတွေကောင်းကောင်းမွေးမြူကြလို့ဦးဇင်းသင်ပေးထားတယ်"

"မှန်ပါ့ဘုရား ဆရာတော့်အရိပ်မှာခိုလူံရတာသူတို့လေးတွေအတွက်ကံကောင်းပါတယ်ဘုရား"

လက်ရုံးနှင့်ဆရာတော်ဘုရားအပြန်လှည်စကားပြောဆိုနေကြပြီး ရုတ်တရပ်ပြောစရာစကားပျောက်ဆုံးသွား၍လေထုငြိမ်သက်သွားလေသည်။

ဆရာတော်ဘုရားမှအတန်ကြာနူတ်ဆိတ်နေလိုက်ပြီး အတန်ကြာမှကောက်ကာငင်ကာဖြင့်

"ရေကြက်"

လက်ရုံးကနားမလည်နိုင်စွာဖြင့်

"ဘာကိုဆိုလိုတာလဲ ဘုရား"

ဆရာတော်မြွက်ကြားသမျှကိုလိုက်နားစိုက်ထောင်နေသည့်ဂျိုးကတော့ နားရွက်ထောင်သွားလေသည်။

"ရေကြက်ပါဒကာလေး"

"တင် တင်ပါ့ဘုရား"

ဆရာတော်မှနှစ်ကြိမ်နှစ်ခါပင်မြွက်ကြွားသွားလေသည်။

ဂျိုးကတော့ဆရာတော့်အရိပ်မြွက်ပြစကားကိုချက်ချင်းပင်ကောက်လိုက်ပြီးဖြစ်သည်။

**ရေဆိုတော့၄ ကြက်ဆိုတော့၂ ဟုတ်ပြီ ၄၂ ၂၄ အပိုင်အောပစ်ပြီပဲကွ ဒီကောင်ဂျိုးတို့ချမ်းသာကိန်းစိုက်ပြီ**

ဆရာတော်မှ လက်ရုံးနှင့်ခြယ်၏အနောက်ဘက်တွင် ခေါင်းငိုက်စိုက်လျက်တင်ပျဉ်ခွေထိုင်နေသည့်ဂျိုးကိုကြည့်ပြီးပြုံးတော်မူလေသည်။

ထို့နောက်လောဘသားကောင်ဂျိုး၏စိတ်အကြံကိုသိတော်မူနေသည့်အလားဤသို့မိန့်လေ၏။

"ဒကာကြီး တန်ဆေးလွန်‌ေဘးပါ"

"ဗျာ အော် ဟုတ် မှားလို့ တင်ပါ့"

ထိုသို့လောဘသားကောင်ဂျိုးကိုအနည်းငယ်ဆုံးမတော်မူပြီး ဆရာတော်လဲနူတ်ဆိတ်နေလိုက်သည်။

နာရီလဲ11နီးပြီဆိုတော့လက်ရုံးလဲအလိုက်တသိဖြင့်ပင်

"ဆရာတော်‌ဆွမ်းဘုန်းရ‌ေတာ့မယ် ကိုယ်တို့လဲထကြရအောင် အရှင်ဘုရား‌ဆွမ်းစားပါစေ"

"ဒါဆိုတပည့်တော်တို့ထနှင့်ပါ့မယ်ဘုရား"

လက်ရုံးတို့လဲဆရာတော်ကိုဦးချကန်တော့ပြီး ဆရာတော်သီတင်းသုံးရာကျောင်းဆောင်အပြင်သို့ထွက်ခွာလာခဲ့တော့သည်။

သူတို့ယူလာပေးသောဗလာစာအုပ်အသစ်လေးများအားလှန်လှောကြည့်ရင်း ခဲတံ၊ခဲဖျက်၊ကွန်ပါဘူးများကို‌ဝမ်းသာအားရကိုင်တွယ်ကြည့်နေသည့်ကလေးများအားလက်ရုံးပြုံးလျက်ကြည့်‌ေနသည်။

ဘုန်းတော်ကြီးသင်ပညာရေးကျောင်းဖြစ်၍ သူငယ်တန်းမှလေးတန်းအထိသာရှိလေသည်။

မိဘမဲ့ကလေးများနှင့်ဒီ‌ေကျာင်း‌ေနကိုရင်‌ေလးများသာမက ရွာနီးစပ်ရှိကလေးများကပါဒီကျောင်းလေးမှာပညာလာရောက်သင်ယူကြ၍ကျောင်းသူကျောင်းသား၁၀၀ကျော်ခန့်ရှိ‌သည်။

ဒီကကလေးများကကျောင်းဝတ်စုံအဖြူအစိမ်းအစား အပြာရောင်တီရှပ်ကိုယူနီ‌ေဖာင်းလိုဝတ်ကြသည်။

ကိုရင်လေးများကတော့သင်္ကန်းလေးများနှင့်ပင်။

ကျောင်းသို့အလည်ရောက်လာသည့်သူတို့သုံးယောက်ကိုထိုကလေးများကမျက်လုံးအဝိုင်းသားလေးများဖြင့်အထူးတဆန်းစူးစိုက်ကြည့်နေကြလေသည်။

"11ခွဲတော့မယ် ကိုရင်လေးတို့ဆွမ်းစားဆောင်ကိုကြွပါဘုရား"

"ကလေးတွေလဲထမင်းစားကြမယ်"

မိဘအိမ်ရှိသည့်ကလေးများကတော့နေ့ခင်းထမင်းစားနားချိန်မိဘအိမ်သို့ပြန်ကာထမင်းစားကြသည်။

မိဘမဲ့ကလေးများကတော့သူ့တို့အလုပ်သူတို့သိစွာ ဘယ်သူမှပြောစရာမလိုပဲ မီးဖိုဆောင်သို့စည်းကမ်းရှိရှိတန်းစီသွားကြသည်။

"ကလေးတွေလိမ်မာတယ်နော် စည်းကမ်းရှိကြတယ်"

"ဟုတ်တယ်"

ခုံတန်းရှည်ကြီး၏နှစ်ဖက်တွင်ကလေးငယ်များအသီးသီးနေရာယူပြီးကြပြီး တာဝန်ခံဆရာမနှစ်ယောက်နှင့် ဘုန်းကြီးကျောင်းသားလူငယ်လေးနှစ်ယောက်က ထမင်းပန်းကန်တွေလိုက်ချပေးပြီး ဟင်းများအညီအမျှထည့်ပေးလေသည်။

ထိုကလေးများကဦးစွာထမင်းမစားခင် ဒီနေ့လည်စာထမင်း‌တစ်နပ်လှူဒါန်းသောအလှူရှင်များအားဦးစွာမေတ္တာပို့ကြရသည်။

"အာဟာရပြုသော အလှူရှင်မိသားစုများကျန်းမာပါစေ၊ချမ်းသာပါစေ ကိုယ်စိတ်နှစ်ဖြာကျန်းမာချမ်းသာလို့ ဘေးရန်ကင်းကွာကြပါစေ"

တညီတညာတည်းထွက်ပေါ်လာသည့် အလှူရှင်များထံရည်မှန်းဆုတောင်းမေတ္တာပို့သသံ။

သုံးကြိမ်သုံးခါမေတ္တာပို့ပေးပြီးမှ ထိုထမင်းနှင့်ဟင်းကိုစားကြရသည်။

အသားဟင်းနှစ်ဖက်နှင့်ဟင်းအနှစ်၊အသီးအရွက်ကြော်တစ်မျိုးပါသည့်ကလေးတွေဧ။်တနပ်စာကိုကြည့်ပြီးလက်ရုံးစိတ်မကောင်း။

"တွေ့လား ကိုလက်ရုံး ရှင်သိပ်ဂျီးကြောင်မများနဲ့"

"ဟုတ်ကဲ့ပါမြခြယ် နောက်ဆိုကျွန်တော်ဂျီးမများတော့ပါဘူးဗျ"

****

ထမင်းစားနားချိန်ပြီး၍ လက်ရုံး သူငယ်တန်း၊တစ်တန်းကလေးများနှင့်အတူ ဘုန်းကြီးကျောင်းအ‌ေရှ့ဘက်ရှိ‌ေညာင်ပင်ရိပ‌်‌ေအာက်မှာဆော့ကစားနေကြသည်။

ဒီနေ့ကတော့့ဧည့်သည်တော်လက်ရုံးကြောင့်ကလေးများစာမသင်ရပဲအခွင့်ထူးခံဖြစ်နေသည်။

သူတို့ဆော့နေသည်ကိုတာဝန်ခံဆရာမနှင့်ခြယ်ကလဲ‌မိန်းက‌ေလးငယ်‌ေလးများနှင့်အတူ‌

‌ေမြ‌ေပါ်ဖိနပ်ခုထိုင်၍ကြည့်နေလေသည်။

လက်ရုံးအသင်းမှ ကလေးတစ်ယောက်က ဂျိုးအသင်းမှအသင်းသားများကိုကျော်ဖြတ်၍ဖိနပ်နှစ်ဖက်နှင့်ဂို‌း‌ေပါက်လုပ်ထားသည့် ဂိုးရှိရာသို့ဆွဲပြေးလာလေသည်။

ဂိုးပေါက်နားအရောက် ဂိုးသမားဖြစ်သည့်ဂျိုးကို‌ေရှာင်ကာဂိုးအတွင်းသို့ဂိုးသွင်းယူလိုက်သည်။

ဂျိုးကလဲကလေးကိုအလွယ်တကူပင်အလျှော့ပေးကာ ဖမ်း၍မိနိုင်သော်လဲအလွယ်တကူပင်က‌ေလးစိတ်ချမ်းသာ‌ေအာင်အလွတ်ပေးလိုက်လေသည်။

"ဂိုးးး ဂိုးးး"

ဂိုးသွင်းလိုက်သောအသင်း၏သူရဲကောင်းလေးက သူတို့အသင်းခေါင်းဆောင်လက်ရုံးရှိရာသို့ပြန်ပြေးလာကာအောင်ပွဲခံလေသည်။

လက်ရုံးကလဲထိုကလေးကိုဆီးဖမ်း၍လေပေါ်

မြှောက်ချီလိုက်ကာဂုဏ်ပြုသည်။

"3ဂိုး0ကွ ကိုကြီးတို့အသင်းက3ဂိုးကွ ဟားဟား"

"သားတို့နိုင်မှာ"

3ဂိုး‌ေတာင်ပေးထားရပြီဖြစ်၍ဂျိုးအသင်းက‌ ကလေးတွေကတော့မသက်မသာနှင့်ရူံ့မဲ့မဲ့ဖြစ်ကုန်ကြပြီ။

"ဒီလိုမှန်းသိရင်ကအဲ့ကိုကြီးအသင်းမှာပဲနေပါတယ် ဒီဦး‌ေလးကြီးကအသုံးလဲမကျဘူး ဂိုးချည်းပေးနေတာပဲ"

"ဟုတ်တယ် သုံးစားလို့လဲမရဘူး သူ့ကိုထုတ်ပစ်"

"ဟ"

ဂျိုးသူ့အသင်းသားများထံမှသူ့ကိုငြိုငြင်သံများထွက်ပေါ်လာ၍ပါးစပ်အဟောင်းသားဖြစ်သွားရသည်။

ဂျို‌းခေါင်းတချက်ငြိမ့်ပြလိုက်ပြီး ချက်ချင်းပင်ပုဆိုးကိုပြင်ဝတ်လိုက်သည်။

"စိတ်မပူနဲ့ နိုင်ချင်တာမလား ဦးပြန်သွင်းပေးမယ်"

"ကဲ ပြန်စမယ်နော်"

ဂျိုး ဘောလုံးကိုပြန်ကောက်ကာကွင်းလယ်တွင်ရှိနေသောသူ့အသင်းသားကလေးတယောက်ထံလှမ်းကန်တင်ပေးသည်။

ထိုကလေးကလက်ရုံးတို့ဂိုးပေါက်အနားကိုဘောလုံးဆွဲပြေး‌သည်။

လက်ရုံးအသင်းသားများ၏ဖြတ်ထုတ်မှုကြောင့်ဂိုးပေါက်ပင်မခြိမ်းခြောက်လိုက်ရ။

"ဟုတ်ပြီ ဆွဲသွား ဆွဲသွား ကန်ထည့်ပလိုက်"

"ဟာကွာ"

တစ်ဖန် ဂျိုးဘက်မှအသင်းသား‌ေလးအားကြိုးမာန်တက် လက်ရုံးတို့နောက်တန်းကို

ဖြတ်ကျော်၍ ဂိုးပေါက်ဆီအပြေးလာခဲ့သည်။

သူ‌ေနာက်တန်းကိုကြိုးစားပမ်းစားဖြတ်ထုတ်ကာ ဂိုး‌ေရှ့ထိဆွဲယူလာသော်လဲ လက်ရုံးက

ကန်ခွင့်ပင်မပေးပဲ ထိုကလေးထံမှ‌ေဘာလံုးကိုဖြတ်ထုတ်၍ကွင်းလယ်သို့ကန်ထုတ်ပစ်လိုက်တော့သည်။

အားကြိုးမာန်တက်ဂိုးရှေ့ထိဆွဲသွင်းလာသော်လဲ ကန်ခွင့်မရလိုက်ရ၍ထိုကလေးငယ်ကငိုမဲ့မဲ့ဖြစ်သွားသည်။

အတည်ပေါက်ကြီးဖြစ်နေသောလက်ရုံးကြောင့်ခြယ့်မှာဘာပြောလို့ပြောရမှန်းမသိ။

ချွေးသံတရွှဲရွှဲနှင့် ဝတ်လာသည့်ယောပုဆိုးနီညိုရောင်ကိုဒူးလယ်ထိပြင်ဝတ်ထားပြီး ပုဆိုးမှာလဲဖုန်တွေပေကျံနေသည်။

အပေါ်မှနက်ပြာရောင်လည်ကတုံးကိုလဲ ကြယ်သီးတွေဆွဲဖြုတ်ထားလျက် အကျီလက်တွေကိုဆွဲတင်ထားကာ တကယ့်ကိုအတည်ပေါက်ကြီးနိုင်လိုစိတ်ပြင်းထန်နေသည်။

ကလေးတွေကိုလဲ အလျှော့ပေးခြင်းမရှိပဲ လာသမျှဘောလုံးကန်ထုတ်ပစ်ပြီးဂိုးသွင်းခွင့်လုံးဝကိုမပေးချေ။

"ဒီသားသားလေး ဂိုးခဏစောင့်ထား ဦးရှေ့တက်မယ်"

"ဟင့်အင်း ဂိုးမစောင့်ချင်ဘူး"

"ဂိုးလိုချင်တယ်မလား ဦးသွင်းပေးမယ် လိမ်မာတယ် ဂိုးခဏစောင့်"

ဂျိုး ကလေးတွေထံမှဘောလုံးကိုအသာယာပင်ဖြတ်လုခဲ့သည်။

ထို့နောက် လက်ရုံး၏ကလေးတပ်ဖွဲ့ကိုထမင်းစားရေသောက်ဖြတ်ကျော်ကာလက်ရုံးတို့ဂိုးပေါက်ဆီရောက်ရှိလာခဲ့သည်။

အရှိန်အဟုန်နှင့်ဆွဲပြေးလာသောဂျိုးကိုလက်ရုံးက

"ဟဲ့ မင်းကအနောက်မှာပဲဂိုးစောင့်ရမှာလေ ဟျောင့် ဒီလိုမရ"

ဂျိုးမှာလက်ရုံးစကားကိုနားမဝင်ပဲ ဂိုးပေါက်အတွင်းသို့လှလှပပကန်သွင်းယူလိုက်လေသည်။

"ဂိုးး ဂိုးး"

"ငါတို့အသင်းဂိုးပြီ ရေးးရေးး"

"ဟျောင့် မင်းညစ်တယ်"

"ဘာမှလာမပြောနဲ့ 3:1"

လက်ရုံး ဂျိုးကိုရတယ်လေဟူသည့်အထာမျိုးနှင့်ခေါင်းငြိမ့်ပြလိုက်ပြီး အနောက်ဘက်ရောက်သွားသည့်ဘောလုံးကိုသွားပြန်ကောက်လာသည်။ပြန်စပြီဟုမပြောရသေးခင်မှာပင် လက်ရုံး ထိုဘောလုံးကိုဂျိုးရှိရာသို့တည်ကန်ချပစ်လိုက်သည်။

အရှိန်ပြင်းပြင်းဖြင့်ဘောလုံးကဂျိုး၏ပုခုံးကိုလာရောက်ထိမှန်တော့သည်။

ဂျိုးပုခုံးအောင့်သက်သွားပြီး

"ငလုံးလက်ဖယ် မင်းတမင်လုပ်တာမလား"

"မသိဘူးလေ"

"မင်း

လေထုကခက်ထန်လာ၍ခြယ်ဝင်ပါရတော့သည်။

"တော်တော့ ကိုးတော်တော့ ချွေးတွေရွှဲနေပြီလေ ရပ်တော့"

"ကိုယ်မမောသေးဘူး အဲ့အကောင်ကလူပါးဝလို့"

မကြာခင်ဖခင်တစ်ယောက်အဖြစ်ရပ်တည်ရတော့မည့်သူကခုချိန်ထိရင့်ကျက်မှုမရှိသေးတာမြင်ရတော့ တာဝန်ခံဆရာမစိတ်ထဲစနိုးစနောင့်ဖြစ်သွားရလေသည်။

မျက်နှာကြီးတင်းမာနေသောလက်ရုံးကိုကလေးတွေကပါမဝံ့မရဲမော့ကြည့်နေကြပြီဖြစ်သည်။

ကလေးတွေရှေ့မှာလက်ရုံး၏ကြမ်းတမ်းသည့်အပြုအမူကြောင့်ခြယ့်မှာလက်ရုံးကိုမကျေမနပ်ဖြစ်နေသည်။

သူ့အားအပြစ်တင်သည့်အကြည့်များဖြင့်ကြည့်နေသည့်ခြယ့်ကြောင့်လက်ရုံးမှာမျက်နှာလေးငယ်ကျသွားသည်။

ထို့နောက်ခြယ် လက်ရုံး၏နားနားသို့ကပ်၍ခပ်ကြိတ်ကြိတ်ဆူပါတော့သည်။

"ကိုးဘာဖြစ်နေတာလဲ ကလေးတွေနဲ့အပျော်ဆော့တာဒီလောက်အသဲသန်ဖြစ်နေရလား နိုင်ရင်ဘယ်နှပြားရမှာမလို့လဲ"

"ကိုးဘာဖြစ်လို့လဲ"

"တော်တော့ ဆက်ဆော့ရင်ကလေးတွေရှေ့နှစ်ယောက်သားထသတ်နေကြမယ် တော်‌လိုက်တော့"

လက်ရုံးကလေးတွေဘက်သို့လှည့်၍

"တော်ပြီ ကိုကြီးမောပြီကွာ တော်ကြရအောင်"

"ဟာ ဆက်ကန်ကြမယ်လေ ဟွန်းး"

ထိုအခါမြေကြီးတွင်‌ေဘာလံုးပွဲထိုင်ကြည့်နေကြသည့်မိန်းကလေးများကလက်ရုံးထံသို့ပြေးလာကြကာ

"ကိုကြီးသမီးတို့လဲဆော့ချင်တယ်လေ သူတို့ပဲဆော့နေရတယ် သမီးတို့လဲကစားချင်တယ်လို့"

"ဟုတ်တယ် ဟုတ်တယ် သူတို့ချည်းပဲဆော့နေတာမီးတို့မဆော့ရသေးဘူး"

"သမီးတို့ကဘာဆော့ချင်လို့လဲ"

"ဥပစ်ကြမယ်"

"ဘောလုံးပဲကန်မာ"

မိန်းကလေးများနှင့်ယောကျာ်းလေးများ ဥပစ်မည်ဘောကန်မည်နှင့်အငြင်းပွားကုန်ကြ၍ လက်ရုံးကပင် လူကြီးလူကောင်းဆန်ဆန်ဆုံးဖြတ်ပေးလိုက်ရသည်။

"ကဲ ကဲ ကောင်မလေးတွေကိုဥပစ်ပေးလိုက်တာပေါ့ ငါ့ကောင်တွေ သားတို့ကအကြာကြီးဆော့ပြီးပြီလေ သူတို့နဲ့တူတူဥတပွဲလောက်ပစ်ပေးလိုက်ကြပါ"

***

"တစ်ဥ အဝါလေးနဲ့ သား ဝင်လာ"

"ကိုလက် သားလဲပြန်ဝင်ချင်တယ် သားကိုလဲဥဖမ်းပေး"

"ကိုလက်နှစ်ဥဖမ်းပေး"

ကလေးများကကိုလက်ရုံးသုခဆိုသည်ကိုနားစွန်နားဖျားကြားလိုက်ရပြီး နာမည်အပြည့်စုံလဲမသိတော့ သူတို့ဟာသူတို့အဆင်ပြေသလိုကိုခေါ်နေကြသည်။

လက်ရုံးမှာတော့ သူ့ဘဝမှာတခါမှအခေါ်မခံရဖူးသည့်နာမည်ကိုအခေါ်ခံနေရသည်။

သူတို့စိတ်ချမ်းသာသလိုခေါ်ပါစေဆိုကာလွှတ်ထားပေးလိုက်သည်။

သူတို့လုပ်မှပဲအမေပေးထားသည့်နာမည်လှလှလေးက လက်ဖြစ်နေရပြီ။

"ကိုလက် ဆယ်နှစ်ကြိုးစားပေး"

"မရဘူး မရဘူး လက်ကလူကြီးလေ 15နှစ်ပဲ"

"မရဘူး"

"တော်ပြီကွာ မောပြီ ကိုကြီးအစားတယောက်ဝင်ပြေးပေး နားတော့မယ်"

"ဟာ ကိုလက်ကလဲ"

လက်ရုံး ကစားဝိုင်းအတွင်းမှခဏထွက်၍ မြေပေါ်တွင်ထိုင်ကြည့်နေသည့်ခြယ့်ဘေးသို့လှဲချလိုက်သည်။

"ဟော မြေကြီ‌းပေါ်ဘယ်သူဖျာခင်းပေးထားတာလဲ ပေတေကုန်ပြီအကုန် ကိုးရာ"

"မိန်းမကလဲကိုယ်မော‌ေနလို့ဟာကို ပေပြီးသားပဲ ဘာမှဖြစ်မသွားပါဘူး"

ပြောရင်းနှင့်လက်ရုံး ခြယ့်ပေါင်ပေါ်သို့ခေါင်းအုန်းမည်အလုပ်

"ဘာဖြစ်နေတာလဲ လူမြင်မသင့်တယ်တာ"

"ဘာဖြစ်လဲကွာ"

"ကိုး ထလို့"

လူမြင်ကွင်းတွင်ဆိုရှက်တတ်သည့်ခြယ့်အကြောင်းကိုသိ၍လက်ရုံးကပင်အလျှော့ပေးလိုက်ရသည်။

ထို့နောက် လက်ရုံးရေဆာနေမည်ကိုသိ၍ ခြယ်အသင့်ဘေးနားယူထားသည့် Royal Dပုလင်းကိုလက်ရုံးထံသို့ကမ်းပေးရင်း

"ကိုလက်ချွေးတွေနဲ့ပါလား ရော့ Royal Dသောက်လိုက်"

"ဟာ ဒါကိုလက်ငယ်ငယ်ကကြိုက်ခဲ့တဲ့Royal Dပါလား"

"အဟားဟား"

လက်ရုံး သူ့မိန်းမအနားမှာပတ်ချွဲနပ်ချွဲလေးများဆိုရင်းခြယ့်အနားသို့ပိုးတိုးကပ်ကာကလေးတစ်ယောက်လိုကပ်ချွဲနေမိသည်။

"မြခြယ် ကိုယ်ရှူးပေါက်ချင်လို့ အိမ်သာသွားလိုက်အုန်းမယ်လို့"

"တကယ် တကယ် ရှူးပေါက်ချင်တာလို့"

"ရှူးပေါက်ချင်တာလား ဆေးလိပ်သွားခိုးသောက်မှာလား "

"တစ်ဖွာ နှစ်ဖွာပါ ဟဲဟဲ"

လက်ရုံး မိန်းမဖြစ်သူထံရိုးသားစွာနှင့်အမှန်တိုင်းဝန်ခံရရှာသည်။

ထို့နောက်

ဘုန်းကြီးကျောင်းဝန်းအတွင်းသို့ခပ်သွက်သွက်ပြေးဝင်ကာ အိမ်သာအမြန်လိုက်ရှာပြီးကိစ္စရှင်းလိုက်ရသည်။

ကိစ္စရှင်းပြီးလို့အပြင်ရောက်သည်နှင့် ပုဆိုးအောက်မှာခံဝတ်လာသည့်‌ဘောင်းဘီတိုထဲမှာမိန်းမမသိအောင်ခိုးထည့်လာရသည့် စီးကရက်ဘူးနှင့်မီးခြစ်ဘူးကိုထုတ်ကာဆေးလိပ်တစ်ဖွာနှစ်ဖွာရိူက်သည်။

ထို့နောက် ဘုန်းကြီးကျောင်းဝန်းအပြင်ဘက်သို့ပြန်ထွက်လာစဉ် ကျောင်းဝန်းအတွင်းရှိကံကော်ပင်မှာကပ်ရိုက်ထားသည့်အုတ်ပလ္လင်မှာတယောက်ထဲထိုင်နေသည့်ကလေးငယ်တယောက်အားမြင်လိုက်ရ၍လက်ရုံးစိတ်ဝင်စားသွားသည်။

ထိုအကောင်ပေါက်လေးကခေါင်းငိုက်ချကာထိုင်နေ၍သူ့မျက်နှာလေးအားလက်ရုံးသဲသဲကွဲကွဲမမြင်ရသေးပေ။

ချောင်းတစ်ချက်ဟန့်ကာအသံပြုလိုက်ရင်းထိုကလေးအနားသို့လျှောက်သွားရင်း

"ဟေ့ အသေးလေး"

သူ့အသံကြားတော့ထိုပေါက်စနကခေါင်းထောင်ကြည့်လာသည်။

မျက်နှာကတလောကလုံးသူ့လုပ်စာထိုင်စားနေသည့်အလားခပ်ချေချေမျက်နှာပေးနှင့်မော့ကြည့်လာ၍လက်ရုံးတောင်ဖြုံသွားရသည်။

သူ့ကြည့်တော့တစ်ကိုင်စာလောက်နှင့်ဘုကြည့်ကြည့်လာ၍လက်ရုံးသူငယ်ငယ်ကပုံစံကိုတထပ်တည်းပြန်မြင်လိုက်ရသလိုပင်။

"သားကဒီမှာဘာလုပ်နေတာလဲကွ"

"ထိုင်နေတာ"

"ထိုင်နေတာလား"

"မထိုင်လို့ထနေရမှာလားဗျ"

"ငါဘာပြောမိလို့လဲကွာ မင်းကစိတ်ကြီးပါလား"

လက်ရုံးသည် ထိုကလေးထိုင်နေသည့်ကံကော်ပင်ရင်းတွင်ဒူးထောက်ထိုင်ချလိုက်သည်။

နီးနီးကပ်ကပ်မြင်ရသွားသည့်ထိုကောင်လေး၏မျက်နှာအားလက်ရုံးအကဲခတ်မိသည်။

ဆရာသမားကရွာကသာဆိုတယ် အသားအရေကတော့တကယ့်မြို့ပေါ်ကပိုက်ဆံရှိသားသမီးတွေလိုဖြူဥနေသည်။

မျက်လုံးပြူးပြူးဝိုင်းဝိုင်းလေးများနှင့်လက်ရုံးကိုစူးစိုက်ကြည့်နေသည့်ထိုချာတိတ်က မျက်လုံး၊မျက်ခုံးကလဲအလှသား။

နက်မှောင်သည့်မျက်တောင်စိပ်တို့ကရှည်လျားကော့ညွှတ်နေသည်။

လက်ရုံး ဒီကလေးကိုတစုံတယောက်နှင့်တူသည်လို့ရင်းရင်းနှီးနှီးကိုခံစားနေရသည်။

"မင်းနာမည်ဘယ်လိုခေါ်လဲ"

"သွင်သစ်မှူး"

"‌တင်တင်မှူးဟုတ်လား"

"ဟာ သွင်သစ်မှူးပါဆိုနေ"

"ကိုကြီးမကြားလို့ပါကွ"

"မင်းအသက်ဘယ်လောက်လဲ"

ထိုသွင်သစ်မှူးဆိုသည့်ကလေးငယ်ကသူ့လက်လေး6ချောင်းကိုထောင်ပြလေသည်။

6နှစ်ဟုဆိုသော်လဲ 6နှစ်ဟုသားဟုမထင်ရပေ။

ဒီလူကောင်ဖြူဖြူသေးသေးလေးက4နှစ်လို့သာထင်ကြပေမည်။

သွင်သစ်မှူးသည် အရွယ်တူကလေးများထက်အနည်းငယ်သေးညှက်နေသည်။

"သားသားကတစ်တန်းလား"

"ဟုတ်"

"သားမှာအိမ်ရှိလား ဟိုဟာမေးချင်တာကလေ "

"သားကမိဘမဲ့ ဒီမှာနေရတာဗျ"

လက်ရုံး သူထင်ထားသည့်အတိုင်းထိုကလေးကဘုန်းတော်ကြီးစောင့်ရှောက်ထားသည့်မိဘမဲ့ကလေးဖြစ်နေ၍ဂရုဏာသက်မိသွားသည်။

"ဒီမှာတ‌ေယာက်ထဲဘာလာလုပ်နေတာလဲ ဟိုးမှာသူငယ်ချင်းတွေနဲ့တူတူသွားဆော့မယ်လေ"

"ဟင့်အင်း"

"ဘာလို့လဲ"

"မနေချင်လို့"

ဒီကလေးကလူတောထဲသိပ်ဝင်မဆန့်သည့်ကလေးဆိုတာလက်ရုံးခန့်မှန်းလိုက်မိသည်။

သွင်သစ်မှူး၏ပုံစံကြည့်ရသည်ကလဲ တခုခုကိုရှက်ရွံ့နေသလိုနှင့်တစ်‌ေယာက်ထဲမဝံ့မရဲဖြစ်နေသလိုပုံစံမျိုးလေးဖြစ်သည်။

လက်ရုံးဒီကလေးကိုမြင်မြင်ချင်းပင်သနားချစ်စိတ်ဝင်မိသည်။

"လာပါ သားရဲ့ သူငယ်ချင်းတွေနဲ့သွားဆော့ကြရအောင်ကွာ တယောက်ထဲမနေရဘူး"

"မဆော့ချင်ဘူးလို့ သူငယ်ချင်းလဲမဟုတ်ဘူး ဒီမှာပဲနေမှာ ကိုကြီးလဲသွားပါတော့ဗျာ သားဘာသာနေပါရစေဗျ"

"ဟော.."