အတန်ကြာမှလက်ရံုးအနည်းငယ်စိတ်တည်ငြိမ်သွားပြီဟုယူဆရသည့်အခါမှ ကလေးတယောက်လိုအတင်းဖက်တွယ်ထားသည့်ရေရွှဲစိုနေသည့်လက်ရုံးကိုယ်လုံးကိုအသာယာတွန်းဖယ်ရင်း

"ကဲ ရုံးရယ် လွှတ်ပါအုန်း ကလေးလေးကျနေတာပဲ ဒီမှာကျွန်မပါရွဲစိုကုန်ပြီ ခဏလွှတ်ပါအုန်းနော်"

ထိုအခါမှခန္ဓာကိုယ်ချင်းထပ်သွားမတတ်အတင်းကြပ်တွယ်ဖက်ထားသောလက်တို့ကိုဖြေလျော့ပေးလိုက်သည်။

လက်ရုံး စိတ်အဆင်ပြေသွား‌ဟန်ရှိနေပြီး ပုံမှန်စိတ်အနေအထားပြန်ရောက်သွားဟန်ရှိပြီ။

ကိုယ့်စိတ်ကိုယ်တောင်နားမလည်နိုင်သည့် စိတ်ထဲအမှောင်ဖုံးနေသည့်အခိုက်အတန့်တို့အတွက်

သေးသေးလေးပဲဖြစ်ဖြစ်စိတ်ထဲလုံခြုံမူကိုခံစားရ‌ေစနိုင်သည့် နွေးထွေးသည့်ပွေ့ဖက်မူတစ်စုံတစ်ရာဟာတကယ့်မရှိမဖြစ်။

"အဆင်ပြေသွားပြီမလား ရုံး"

"ကျေးဇူးပါ"

"မဟုတ်တာ လင်မယားဆိုတာ

တယောက်အတွက်တယောက်အမြဲရှိတယ် တယောက်အခက်အခဲကိုတယောက်ကတူတူရင်ဆိုင်ဖြေရှင်းပေးရမာ ဝမ်းနည်းနေတဲ့အခါတိုင်းတယောက်ကတယောက်ကိုအားပေးနှစ်သိမ့်ရမာဓမ္မတာပါရုံး ဘယ်သူမှရှင့်ဘက်မှာမရှိ‌ရင်တောင်ကျွန်မကတော့ရှင့်ကိုစွန့်ခွာမသွားဘူး ကျွန်မတို့ကလင်မယားတွေလေ"

လက်ရုံးခဏတဖြုတ်တွေဝေသွားပြီး အတန်ငယ်ကြာမှ အတည်ကြည်အလေးနက်အကြည်တို့ဖြင့်

"မြခြယ်"

"ပြောလေ"

"ကိုယ့်ကိုမမုန်းဘူးလားဟင် ကိုယ်ကလေမင်းကိုဒီလောက်မသေရုံတမယ်ရိုက်နှက်ခဲ့တာလေ မိန်းမတကာနဲ့ပတ်အိပ်ပြီးပွေရူပ်ခဲ့တဲ့ကောင်

ဆေးသမား အရက်သမား လောင်းကစားလဲမလွတ် တဏ္ဍာသမား

ကိုယ်ကဘာမှကောင်းတဲ့ကောင်မဟုတ်မှန်းသိတယ် အခုမှမကောင်းတာမဟုတ်ဘူး ဟိုးကထဲကမကောင်းတာ သူတို့ပြောကျတဲ့ကိုယ်ကစိတ်ဓာတ်ကအစအောက်တန်းစားဘာညာဆိုတာကလဲကမှန်ချင်မှန်နေမာ ဒီလိုကောင်မျိုးနားမှာမင်းကိုအတင်းကြပ်မနေခိုင်းချင်ဘူးမြခြယ် မင်းကိုကိုယ်အရင်ကလိုလဲချုပ်နှောင်ထားမှာမဟုတ်တော့လို့ သွားလိုရာသွားပါမြခြယ်

မင်းကိုယ့်နားကထွက်ပြေးဖို့အမြဲကြိုးစားခဲ့တာမလား အခုကိုယ်ကမင်းကို‌ေသချာစဥ်းစားပြီးလွတ်လပ်ခွင့်ပေးလိုက်ပြီ သွားချင်ရင်သွားပါ"

လက်ရုံး အစောပိုင်းလေးတင်ခြယ့်ထံသူပြောင်းလဲပါ့မည်ဟူသောကတိပြုခဲ့သော်လဲ ယခုအခါ သူ့အနားတွင် ခြယ်နေလျှင်ခြယ်စိတ်ဆင်းရဲ‌ေနရမည်ကိုစိုးပြီး သူ့အနားတွင်အတင်းကြပ်မနေခိုင်းလိုတော့။

သေတောင်ကွာရှင်းမပေးနိုင်ဘူး ဘာညာအသံကောင်းဟစ်ခဲ့သော်လဲ သူခြယ့်ကိုအတင်းကြပ်အနားခေါ်မ‌ထားချင်တော့။

တစ်ပါးသူ၏စိတ်ဆန္ဒအပြည့်အဝမပါပဲသူဘာဆိုဘာမှမစေခိုင်းချင်တော့။

"ဘာတွေလာပြောနေတာလဲ ရ‌ူးနေလား တစ်နေ့ထဲကိုစကားဘယ်နှမျိုးပြောနေမှာလဲ အစကကျသေတောင်ကွာရှင်းမပေးနိုင်ဘူးတဲ့ လွန်ခဲ့တဲ့1နာရီကပဲကျွန်မအတွက်ပြောင်းလဲပေးမယ်ဆို ခုကျတော့လူကိုနှင်နေပြန်ပြီ လက်ရုံးသုခ ရှင်လူတစ်ကိုယ်မှာဘယ်နှစိတ်ရှိနေတာလဲ

ဟမ်းး"

ခြယ့် စကားကြောင့် လက်ရုံးဘာမှပြန်‌မပြောနိူင်ပဲ မျက်လုံးအပြူးသားလေးဖြင့်သာခြယ့်အားပြန်စိုက်ကြည့်နေသည်။

"နေစမ်းပါအုန်း ကျွန်မကိုသွားချင်ရာသွားဆိုတော့ရှင်ကဘယ်မယားကိုအိမ်ပေါ်ခေါ်တင်မလို့တုန်း ပြောစမ်း မယားအသစ်ယူဖို့ကျွန်မကိုနှင်နေတာပေါ့လေ ဟုတ်လား"

"မဟုတ်ဘူး မဟုတ် ကိုယ်ပြောပြပါစေ မြခြယ် ဒီလိုပါ ဒီ..

"တော်စမ်း ရှင်နှင်လဲမသွားနိုင်ဘူး ဘယ်မှမသွားဘူး ဒီအိမ်မှာပဲနေပြီးရှင့်မယားအဖြစ်‌ေနပြီး

ရှင့်လုပ်စာတဝတပြဲထိုင်စားမာ ရှင့်ကိုနဖားကြိုးထိုးပြီးတသက်လံုးခိုင်းစားမာ ကြားလား ဘယ်ကိုမှမသွားဘူး ရှင်ထွက်သွားဆိုတိုင်းထွက်သွားရအောင်ရှင့်ကျွန်လား ဒီကရှင့်မိန်းမ ရှင့်မိန်းမ ရှင့်‌ေပြာ‌ေနကျအတိုင်းပြောရရင်Xီးတောင်မသွားနိုင်ဘူး"

လက်ရုံး နူတ်သီးကောင်းလျှာပါးနှင့်အဆက်မပြတ်သူ့ကိုပြောဆိုနေသည့်ခြယ့်ကိုကြည့်ကာ ဘာမှပြန်မပြောနိုင်။

ပါးစပ်အဟောင်းသား မျက်လုံးအဝိုင်းသားဖြင့်သာပြန်ကြည့်နေနိုင်တော့သည်။

ဘာပြောရမှန်းတောင်သူမသိတော့။

"ဘာမှမပြောတော့ဘူးလား အဲ့နူတ်ကြမ်းလျှာကြမ်းပါးစပ်ကအသွားတာလား ပြောလေတခုခု"

ခြယ့် ဆီကထိုစကားကြားလိုက်ရမှ လက်ရုံး လည်ပင်းမှတစ်ဆို့နေသည့်စကားလုံးများကိုတစ်လုံးချင်းပြန်စာစီရတော့သည်။

"ကိုယ်ပြောချင်တာက ကျစ် ဘယ်လိုပြောရမလဲ ကိုယ်အဲ့လိုဆိုလိုတာမဟုတ်ဘူး ကိုယ်ပြောချင်တာမင်းနာမလည်ဘူး ဒီလိုကိုယ်ပြောချင်တာက..က

လက်ရုံး စကားမဆုံးခင်မှာပင် ခြယ်

လက်ရုံးနူတ်ဖျားအားလက်ညိုးနှင့်ဖိကပ်လိုက်သည်။

"ရှူး မပြောနဲ့ မပြောနဲ့ရုံး ကျွန်မသိတယ် နားလည်တယ် ဒါပေမဲ့ကျွန်မမသွားချင်ဘူး"

လက်ရုံး စိတ်အလိုမကျဟန်နှင့် ကျစ်သပ်ပြီး တခုခုပြောဖို့နူတ်ခမ်းတို့ဟမည့်ဟန်အပြင်မှာပင်

"မသွားဘူးလို့ ရုံးနဲ့ပဲနေမာပါဆိုနေ ရုံးနဲ့ပဲနေမာလို့ လူကိုလာမနှင်နေနဲ့လို့ လူမကောင်းအကောင်ရဲ့"

"အာ့တာဆိုရုံးမှာသွားနေပါလား ဘာလို့ငါ့ကွန်ဒိုမှာလာနေနေလဲ သွား ရုံးမှာသွားနေ"

ခြယ် နူတ်ခမ်းကိုက်ပြီး မျက်လုံးများဝေ့ကြည့်ပြီး စိတ်မရှည်တော့စွာ လက်ရုံး လက်မောင်းအားလက်သီးနှင့်အားပြင်းပြင်းပိတ်ထိုးလိုက်မိတော့သည်။

"အဲ့ရုံးကိုပြောတာမဟုတ်ဘူးဟဲ့ ငါပြောတာလက်ရုံးသုခ လက်ရုံးသုခနဲ့ပဲနေမာလို့

နော်လို့ နော် လက်ရုံးသုခလူမကောင်းအကောင်ရဲ့ "

"အဟက်ဟက် အဟက် ‌ေ‌န‌‌ေ‌နဟုတ်ပြီလား ဒီကလေးတယောက်နဲ့လဲငါတကယ်မနိုင်ဘူး

တော်တော် ဒီလူမိုက်နားမှာနေချင်နေတာ ဒီကလေး‌ေလးနှယ့်

လက်ရုံးသုခနဲ့နေချင်ရင်တော့လက်ရုံးသုခ

လူမ‌ေကာင်း‌ေကာင်ကဒီတိုင်းမထားဘူးနော်

အဟင်းဟင်း"

လက်ရုံး သဘောကျစွာရယ်မောရင်း ခြယ့်ကို

အလျှော့ပေးလိုက်ရတော့သည်။

ပျော်ပျော်ကြီးအရူံးခံလိုက်သည်။

ခြယ်ကသူ့ထက်6လခန့်လောက်သာငယ်သော်လဲ ဒီအခြေအနေမှာ‌ေတာ့သူကအလိုလိုလူကြီးနေရာရောက်သွားသည်။

နူတ်ခမ်းလေးထော်ထော်ပြီးရန်တွေ့ရင်း မချွဲတတ်ချွဲတတ်နှင့် ချစ်ဖို့ကောင်းအောင်လုပ်ပြနေသော သူ့ရှေ့ကမိန်းကလေးကတကယ့်ကလေးပေါက်စလေးအတိုင်း။

တစ်သက်နှင့်တစ်ကိုယ်ဘယ်သူ့ကိုမှမသုံးဖူးသည့်အခေါ်‌ေဝါ်ဖြစ်သည့် ကလေးလေးဆိုသည့်အသုံးနူန်းကိုပင်နူတ်ကသူ့အလိုလိုထွက်ကျလာမိသည်။

လက်ရုံး ကိုယ့်ကိုကိုယ်တောင်ပြန်အံ့ဩမိသွားသည်။ဒီလိုခေါ်ဝေါ်ဖို့အစီစဉ်မရှိပဲသူ့အလိုလို

နူတ်ကပင်ပွင့်ဟထွက်လာသောဖြစ်ရပ်ကြောင့် လက်ရုံးသူခြယ့်ကိုဘယ်လောက်တောင်ချစ်မိနေလဲဆိုတာသဘောပေါက်လိုက်သည်။

"အံမယ် ကလေး‌ေလးတဲ့"

ခြယ်ကိုယ်တိုင်လဲအံ့အားသင့်သွားပြီးမျက်ခုံးများပင့်သက်သွားသည်။

"ဒီလိုပါပဲ ပါးစပ်ကယောင်ပြီးထွက်သွားတာဘာမှမဟုတ်ဘူးလို့"

"ရှင့်ဟာမလေးတွေကိုခေါ်နေကျမလို့မှားတာမလား သိပါတယ် အဟက်"

ခြယ် ခပ်ရွဲ့ရွဲ့နှင့်မဲ့ပြုံးပြုံးပြလိုက်သည်။

"ငါဘယ်သူ့ကိုမှကလေးလေးလို့မခေါ်ဖူးဘူးကွ ငါ့အသက်ကခုမှ23တောင်မပြည့်သေး ကလေးလေးဆိုရင်16နှစ်ကလေးသွားခေါ်မှရမယ်"

"သူ့ကိုသူတော်တော်ငယ်သေးတယ်မှတ်နေတာ အိုကြီးအိုမပဲဖြစ်‌ေနပြီ 23ကကလေးလေးခေါ်မရဘူးလို့ဘယ်သူပြောလဲ"

"ဒါမဲ့ငါ့မှာမခေါ်ချင်တာသူတို့ကို ဒါနဲ့လေမြခြယ် ကိုယ့်ကို မောင်..

"အို တော်ပြီ တော်ပြီ စကားများမနေနဲ့တော့ အမြန်ရေသုတ်တော့ရှင့်ကိုယ်ကို ရှင်လုပ်လို့ဒီမှာတစ်ကိုယ်လုံးလဲရွှဲနေတာပဲ အအေးပတ်တော့မယ် ရေချိုးပြီ"

လက်ရုံးစကားမဆုံးခင်မှာပင် ခြယ် စကားလမ်းကြောင်းဖြတ်ချသွားပြီး ရေချိုးခန်းဝမှာပိတ်ရပ်နေသည့်လက်ရုံးကိုယ်ကိုတွန်းဖယ်ရင်း ရေချိုးခန်းထဲဝင်သွားတော့သည်။

လက်ရုံး သူပြောမည့်စကားတောင်ဆုံးအောင်နားထောင်မသွားသည့်ခြယ့်ကိုနားမလည်သည့်ဟန်နှင့် အဝတ်အိတ်ထဲတဘက်တထည်ကိုသာဆွဲထုတ်ပြီးရေသုတ်နေလိုက်တော့သည်။

ရေစိုနေသည့်ဘောင်းဘီကိုလဲဆွဲချွတ်လိုက်သည်။ရေချိုးပြီးအနည်းငယ်အေးစိမ့်စိမ့်ခံစားနေရ၍ မီးခိုးရောင်အကျီလက်ရှည်ပွပွနှင့် ဘောင်းဘီကိုလဲအလားတူ မီးခိုရောင်ဘောင်းဘီအပွသားကိုပဲနွေးနွေးထွေးထွေး‌ဝတ်လိုက်သည်။လက်ရံုးကုတင်‌ေပါ်မှာတင်ပျဥ်‌ေခွထိုင်းရင်းစိုရွဲနေသည့်ဆံသားများကို တဘက်အဖြူနှင့်ဖိသုပ်နေသည်။

အတန်အကြာ၌ ရေချိုးခန်းတံခါးလေးအနည်းငယ်ဟလာပြီး အထဲမှbathrobeအဖြူပါးပါးလေးနှင့် ခြယ်ထွက်လာလေသည်။

လက်ရုံး မျက်လုံးကျွတ်မတတ်ခြယ့်ခန္ဓာကိုယ်လေးအားငေးမောနေမိသည်။

ကုတင်ပေါ်တင်ပျဉ်ခွေထိုင်နေရာမှကြမ်းပြင်ပေါ်ထရပ်လိုက်သည်။

အခန်းထောင့်မှဗီရိုထဲသို့ အဝတ်အိတ်ထဲရှိအဝတ်များကို တထည်ချင်းဗီရိုထဲစီထည့်နေသောခြယ့်အားနောက်ကျောမှသိုင်းဖက်လိုက်သည်။

ခါးသေးသေးလေးအား နောက်ကျောမှမြဲနေအောင်လက်ရံုးတွယ်ဖက်ထားသည်။

လက်ရုံးကခြယ့်ထက်အရပ်အတော်လေးမြင့်သည်ဖြစ်ရာ လက်ရုံးသူ့ခန္ဓာကိုယ်ကိုအနည်းငယ်ကိုင်းညွှတ်လိုက်ပြီး ခြယ့်ကျောပြင်ပေါ်ပါးပြင်အပ်ထားလိုက်သည်။

"မြခြယ်"

"အင်းပြော"

လက်ရုံး ဘာမှဆက်မပြော‌ေတာ့ပဲလက်တို့ကအငြိမ်မနေစွာ ခြယ့်ရင်သားနှင့်တင်ပါးအစုံတို့အားပွတ်သပ်ထိကိုင်နေသည်။

Bathrobeေအာက်မှ သူမရင်သားတို့အားပွတ်သပ်ထိကိုင်နေသောလက်ရံုးလက်တို့အားခြယ်ဆွဲဖယ်လိုက်ရင်း ရုံးအားကေ‌ျာပေးရပ်နေရာမှ မျက်နှာချင်းဆိုင်လှည့်လိုက်သည်။

"ရုံး အဲ့လိုမလုပ်ပါနဲ့ ငါမကြိုက်ဘူး"

"ဘာလို့လဲ ကိုယ်ကမင်းယောကျာ်းလေ"

"ငါမကြိုက်လို့"

"မင်းပဲပြောတာလေ လက်ရုံးသုခနဲ့့ပဲနေမာဆို ကိုယ်နဲ့နေရင်တော့ကိုယ်ကဒီတိုင်းမထားဘူးလို့ပြောထားတယ်လေ"

လက်ရုံး သူ့ရှေ့မှာရပ်နေသည့် ခြယ့်အားစွေ့ကနဲဆွဲပွေ့ချီလိုက်သည်။

"အမလေး ရုံး"

လူကိုအရုပ်တရုပ်လို အသာလေးကောက်ဆွဲပွေ့လိုက်၍ခြယ်အလန့်တကြားဖြစ်သွားရသည်။

လူတစ်ကိုယ်လုံးအလွယ်တကူဆွဲချီမပြီး လက်ရုံးသူ့ခွန်အားများကိုအစွမ်းကုန်ထုတ်ပြပြီးယောကျာ်းပီသမူကိုခြယ်သိ‌ေအာင်တမင်ပြသနေသည်။

ထို့နောက် ခြယ့်ကိုယ်လေးအားအိပ်ယာထက်သို့တင်ပြီး လက်ရုံးသူ့ကိုယ်ပေါ်မှအဝတ်စားများဆွဲချွတ်ပစ်လိုက်သည်။

ပြီးနောက် ခြယ့်ကိုယ်ပေါ်မှ bathrobeအားမျက်စပစ်ပြရင်း

"ကဲ မြခြယ် မင်းအလှည့် ချွတ်ပါ"

"ရုံး ကျွန်မရှက်တယ်"

"ဟင့်အင်း မရှက်ပါနဲ့ ကိုယ်အကုန်မြင်ဖူးပြီးသားပါ ရတယ် မချွတ်နဲ့ပင်ပန်းနေမယ်ကိုယ်ချွတ်ပေးမယ်"

လက်ရုံးပြောရင်း‌ဆိုရင်း လက်ရဲဇက်ရဲဆန်စွာ

ခြယ့်ကိုယ်ပေါ်မှbathrobeအဖြူပါးပါးလေးအားဆွဲဖယ်လိုက်သည်။

ဟာလာဟင်းလင်းဖြစ်သွားသောခြယ့်ကိုယ်လုံးအား ဝါးစားမတတ်စူးစိုက်ကြည့်နေ၍ ခြယ်ရှက်စိတ်ကြောင့်မျက်နှာနီရဲတက်နေသည်။

လက်ရုံးလဲ မတ်တပ်ရပ်နေရာမှအိပ်ယာပေါ်သို့ဒူးထောက်ထိုင်ချလိုက်သည်။

ထို့နောက် လှဲရမလိုထိုင်ပဲထိုင်နေရမလိုနှင့်မတင်မကျဖြစ်နေသည့် ခြယ့်ကိုယ်လေးအားအသာယာတွန်း၍လှဲစေလိုက်သည်။

သူကတော့ဒူးထောက်လျက်အနေအထားနှင့်ပင်ခြယ့်နဖူးပေါ်ဝဲကျနေသည့်ဆံသားများအားအသာယာသပ်တင်ပေးရင်းနဖူးလေးအားအသာဖွဖွနမ်းလိုက်သည်။စိမ်းမြခြယ်၏သ‌င်္ကေတ နီရဲရဲပါးလေးနှစ်ဖက်အားဆွဲညှစ်ပြီး အငမ်းမရနမ်းရိူက်လိုက်သည်။

တဆင့်လျှောချပြီး ခြယ့်နူတ်ခမ်းသားများအားသူ့အာခံတွင်းထဲသို့ဆွဲငုံလိုက်သည်။

ခြယ့်အောက်နူတ်ခမ်းကိုဖိစုပ်ပြီးအားရပါးရသုံးဆောင်နေသည်။

အပေါ်နူတ်ခမ်းကိုမလပ်စေရ စိတ်တိုင်းကျဖိကိုက်ချင်ပေမယ့်လဲခြယ်နာသွားမည်စိုး၍ လက်ရုံးခပ်ဖွဖွသာဖိကိုက်သည်။

လက်ရုံး၏လျှာကခြယ့်ခံတွင်းထဲသို့မြွေတကောင်အလားတိုးဝင်၍ သွားဖုံးနှင့်သွားများပါမကျန်တို့ထိကစားနေသည်။

လက်ရုံးသူ့စိတ်ရှိလက်ရှိအနမ်းကြမ်းတို့အားဖန်တီးပြီးမှ ဂဟေဆက်နေသောနူတ်ခမ်းနှစ်စုံအားခွဲခွာစေလေသည်။

တဖန် ခြယ့်လည်တိုင်လေးဆီသို့အနမ်းမိုးများရွာချလေတော့သည်။

ရွှေလည်တိုင်ကိုစုပ်ယူသုံးဆောင်ရင်း လက်ရုံး အချစ်အမှတ်အသားများလဲမ‌ေမ့မလျော့ချန်ထားခဲ့သေးသည်။

ဒီအခြေနေတွင်‌ေအာက်ကလက်ရုံး၏ညီလေးကလဲအတော်လေးတင်းမာနေပြီဖြစ်သည်။

"မြခြယ် ကိုယ်မရတော့ဘူး ကိုယ့်ကိုပေးပါတော့"

"လက်ရုံး ရှင်လိုချင်တယ်ဆိုရင်လဲ..."

"လိမ္မာတယ်ဘေဘီ"

လက်ရုံး ‌ခြယ့်ဆီမှခွင့်ပြုချက်ရပြီဖြစ်၍ စဖို့အသင့်ပြင်လိုက်တော့သည်။

အောက်ကကောင်ကလဲပေါက်ကွဲထွက်မတတ်တင်းမာနေပြီဖြစ်သည်။

လက်ရုံး ခြယ့်ပေါင်နှစ်ဖက်အကြားခေါင်းစိုက်ပြီးဒူးထောက်လျက်အနေအထားနှင့်ဖြစ်နေသည်။

ဦးစွာခြယ့်၏ဆီးခုံအားအရင်နမ်းလိုက်သည်။ထိုမှတဆင့် ခြယ့်၏ပိုင်နက်လေးအားလျှာနှင့်ဖိလျက်လိုက်သည်။

ဟင့်ခနဲငြီးသံနှင့်အတူ

"ရုံး မလုပ်နဲ့ "

"စိတ်အေးအေးထား ဘေဘီ ကိုယ်ပြုစုပေးပါရစေ"

လက်ရုံးသူ့၏လျှာအားခြယ့်ပိုင်နက်အတွင်းသို့ပစ်သွင်းလိုက်ပြီး ပန်းဖူးလေးအားလျှာနှင့်ဆေးသုတ်သကဲ့သို့အပေါ်အောက်ဖိဆွဲသည်။

ပန်းဖူးထိပ်လေးအားနူတ်ခမ်းထိပ်နှင့်ဖိညှပ်ပြီးအသာစုပ်ယူ၍ ခံစားမူတို့အားအထွဋ်ထိပ်ရောက်စေသည်။

အတွင်းသားတို့အားလျှာနှင့်တလျှောက်အငမ်းမရလျက်နေသညိ။

ခြယ်ခံစားမူတို့အမြင့်ဆုံးရောက်၍အဖြူရောင်အရည်များထုတ်လွှတ်လာသည်။

လက်ရုံး ခြယ့်ထံမှအဖြူရောင်အရည်ပျစ်ပျစ်များအားလျှာနှင့်ထိုးလျက်ရင်း ခြယ့်ပိုင်နက်လေးအားနူတ်ခမ်းနှင့်ဖိကပ်နမ်းလိုက်သည်။

" ကိုယ်စတော့မယ်နော် မရတော့ဘူး မြခြယ်"

လက်ရုံး တင်းမာနေသောသူ့ညီလေးအားတချက်ပွတ်ဆွဲ၍ ခြယ့်ခြေထောက်အားနှစ်ဖက်အားပုခံုး‌ေပါ်ထမ်းတင်၍ ခြယ့်ပိုင်နက်နေရာလေးအားသူ့ညီလေးနှင့်တေ့ကာတဖြည်းဖြည်းစသွင်းသည်။

စိုစွတ်နေပြီသားဖြစ်၍အလွယ်တကူပင်ဝင်ရောက်သွားသည်။လက်ရုံး၏ခြောက်လက်မခွဲခန့်အရွယ်အစားရှိညီလေးကခြယ့်ပိုင်နက်အတွင်းအချက်မှန်မှန်အဝင်ထုတ်ပြုလုပ်နေလေသည်။

"အင့်"

"Relaxအချစ်ရေ အေးဆေး"

"အားး အ့"

"အာ ရှီးး စောက်ရမ်းကြိုက်တာတယ်ကွာ ဖာ့ခ်ဘေဘီ"

"အင့် အ့"

အချက်ရေများလာသည်နှင့်အမျှ လက်ရုံးအားနှင့်ဆောင့်သွင်းတော့သည်။သူအားနှင့်တချက်ဆောင့်တိုင်း ခြယ့်ကိုယ်လေးတုန်ခါသွားရကာအိပ်ယာခင်းတို့အားအလိုလျောက်ဆွဲကိုင်ထားမိနေသည်။

"အားး လက်ရုံး"

"မင်းကိုချစ်တယ်ဘေဘီ"

"ချစ်တယ် ရုံး"

"အားး"

"မောင်လို့ခေါ်ပြီးငြီးပေးလို့မရဘူးလား မင်းဆီကမောင်ဆိုတာလေးကြားချင်လို့"

"ဟင့်အင်း ဟင့်အင်း မခေါ်ဘူး"

လက်ရုံးဘာမှဆက်ပြောမနေပဲလုပ်စရာရှိတာဆက်လုပ်နေတော့သည်။

လက်ရုံး၏အကြမ်းပတမ်းဆောင့်သွင်းချက်များကြောင့်မွေ့ယာရောခြယ့်ကိုယ်လေးပါတသိမ့်သိမ့်တုန်ခါနေလေသည်။

ထောင်ထဲမှာဆာလောင်ခဲ့ရသမျှအတိုးချဆပ်နေသလားမှတ်ရသည်။

အဲကွန်ခန်းဖြစ်သော်လဲနှစ်ယောက်စလုံးချွေးဒီးဒီးကျကာ ပူအိုက်စပ်နေကြသည်။ခုနကစိုးရိမ်အားငယ်‌ေနသည့်လက်ရံုးကသူမဟုတ်ခဲ့သည့်အလားအသားကုန်

ထန်‌ေန‌ေလသည်။အချက်20ခန့်အကြမ်းပတမ်းမီးကုန်ယမ်းကုန်ဆောင့်သွင်းအပြီးမှာတော့အောင်မြင်စွာထုတ်လွှတ်နိုင်လိုက်သည်။

"ဟူး"

လက်ရုံးခြယ့်ဘေးမှာအသာဝင်လှဲလိုက်ပြီးမျက်စိစုံမှိတ်ထားလိုက်သည်။

ခြယ့်ခေါင်းလေးကိုရင်ခွင်ထဲဆ‌ွဲသွင်းရင်း သူ့ရင်ခွင်မှာမှီအိပ်စေသည်။

လက်ကလဲခြယ့်ဆံပင်လေးများအားညင်ညင်သာသာကိုင်တွယ်ရင်းတချက်တချက် ဆံပင်များအကြားလက်ချောင်းများထိုးဖွနေမိသည်။

"ပင်ပန်းသွားပြီလား ကိုယ့်မြခြယ်"

"အင်း"

"ကိုယ်‌ေထာင်ထဲမှာလက်သမားလုပ်ရင်းဆာခဲ့ရသမျှ ဒီညနေ‌ေတာ့အသားကုန်ကြမ်းမိသွားတာ"

"အင်း"

ခြယ် ပင်ပန်းနွမ်းနယ်နေပြီဖြစ်၍ရှည်ရှည်ဝေးဝေးအဖြေပေးမနေနိုင်ပဲ လက်ရုံးရင်ဘက်အားခေါင်းအုံးလျက်မျက်လုံးများမှေးစင်းနေသည်။

ခြယ်အိပ်ငိုက်နေလေသည်။

"ကိုယ့်မြခြယ်"

"ပြော"

"ကိုယ့်ကိုလေ‌ေမာင်လို့ဘာလို့မခေါ်ချင်တာလဲဟင် မောင်မဟုတ်ပဲကိုကိုဆိုရင်ရော"

ခြယ်မျက်လုံးများမှိတ်လျက်နှင့်ပင်ပြန်ဖြေသည်။

"အာ့တာလဲမခေါ်ချင်ပါဘူး"

"ရပါတယ် ကိုယ်ကမင်းဆီကနာမ်စားလေးတခုခုအခေါ်ခံချင်တာ မင်းအဆင်မပြေလဲရပါတယ် ကြိုက်သလိုခေါ်ပါကိုယ်ကရတယ် မင်းကလက်ရုံးလို့ခေါ်ချင်လက်ရုံးလို့ပဲခေါ်ပါ"

"ကိုးလို့တော့ခေါ်ချင်တယ်"

လက်ရုံး မျက်ခုံးများပင့်သက်သွားပြီးသူရှင်းရှင်းမကြားလိုက်၍ ဘာပြောလိုက်တာလဲဟုနောက်တခေါက်ထပ်မေးလိုက်သည်။

ထိုအခါခြယ်လဲမျက်လုံးများမှိတ်စင်းထားရာမှ မျက်လုံးများပွင့်လာသည်။

လက်ရုံးရင်ခွင်ထဲမှီလဲချထားသည့်ခေါင်းလေးလဲထောင်မတ်လာသည်။လက်ရ‌ံုးလှဲအိပ်နေရာမှကျောမတ်ထိုင်လိုက်တော့ခြယ်ပါအလိုလိုထထိုင်ရလေတော့သည်။

"ဘာပြောလိုက်တာလဲ မြခြယ် ကိုယ်မကြားလိုက်လို့"

"ကိုး ကိုးလို့တော့ခေါ်ချင်တယ် ရုံးကရုံးမလို့ ရုံးကိုရုံးလို့ပဲခေါ်ချင်ပေမဲ့လဲ မဖြစ်မနေနာမ်စားအခေါ်ခံချင်တယ်ဆိုရင်တော့ ရုံးကိုကိုးလို့ပဲခေါ်ချင်တယ် တခြားနာမ်စားတေထက်"

"ကိုးဟုတ်လား"

"အင်း"

"လှတယ် ကိုယ်သဘောကျတယ် "ကိုး"

ခြယ် လက်ခုပ်တစ်ချက်ထတီးပြီးအားရဝမ်းသာနှင့်ဂုဏ်မြောက်သွားသောမျက်နှာထားမျိုးနှင့်

"ဟားဟား လှတယ်‌မလား"

"လှတာပေါ့ဗျာ ဘာအဓိပ္ပာယ်လဲကိုးက"

"ကိုး‌ဆိုတာကလေ တခြားကောင်မလေးတေွကသူတို့ကောင်လေးတွေကို ကိုကိုတို့ ကိုကိုးတို့ခေါ်ကြတယ်မလား ကျွန်မကကိုကိုးလို့မခေါ်ပဲကိုးလို့ခေါ်ချင်တာ ရုံးကမောင်တို့ကိုကိုတို့ ကိုကိုးတို့ကထပ်နေအောင်အခေါ်ခံနေရတာမဟုတ်လား ကိုးဆိုတာကျရှားတယ်လေ"

ခြယ် မောင်တို့ ကိုကိုတို့လို့ပြောသည့်နေရာတွင်တမင်တကာအချွဲပိုသည့်အသံဖြင့်ပြောသည်။ကိုကိုးဆိုသည်‌့နေရာတွင်တော့မဲ့ကာရွဲ့ကာလက်ဟန်ခြေဟန်နှင့်ခပ်ရွဲ့ရွဲ့ပြောလေသည်။

ထိုအပြုအမူတို့ကြောင့်လက်ရုံးသဘောကျစွာပြုံးမိလေသည်။

"အဲ့ဒီ‌"‌ေမာင်"တို့"ကို"တို့နာမည်တွေကလူတိုင်းခေါ်ကြတယ် ရုံးကအခေါက်ခေါက်အခါခါ အခေါ်ခံရပြီးသားနာမည်ကြီးတွေအဲ့လိုတွေမခေါ်ချင်လို့ဘယ်သူမှရုံးကိုမခေါ်ရသေးတဲ့"ကိုး"လို့ခေါ်မှာ ကျွန်မကရှင်တွဲလာသမျှမိန်းကလေးတွေလိုမဟုတ်ပဲ ရှင့်အတွက်အဖိုးတန်‌‌ေလးမလို့ သူများတွေနဲ့မတူတဲ့နည်းနဲ့ပဲရှင့်ကိုခေါ်မှာ နော် ကိုး နော်"

ခြယ်လက်မတထောင်ထောင်နှင့် သူကလက်ရုံးအတွက်‌အဖိုးတန်‌ေလးဖြစ်ကြောင်းကိုယ့်ဂုဏ်ကိုဖော်၍ဂုဏ်ဆာပြသွား၍ လက်ရုံးအူတွေအသဲတွေယားကာအားရပါးရထရယ်မိပါတော့သည်။

"ဒါပေါ့ မင်းကကိုယ့်ရဲ့ရှားပါးတဲ့အဖိုးတန်လေး ဘယ်သူနဲ့မှမတူတာ ချစ်လိုက်တာကွာ ငါ့မိန်းမလေး လာပါအုန်း"

လက်ရုံး သူ့ရှေ့မှာဗလာနတ္ထိနှင့်တင်ပျဉ်ခွေထိုင်နေသောခြယ့်အနားတိုးကပ်သွားကာမျက်နှာတစ်ပြင်လုံးကိုအားရပါးရဖက်နမ်းပစ်လိုက်သည်။

"ငါ့အသဲတွေယားလိုက် မှားလို့ ကိုးအသဲတွေယားလိုက်တာကွာ ကိုးမိန်းမလေးကစကားတတ်လိုက်တာ သိတယ်မလားမင်းကကိုးရဲ့အဖိုးတန်လေးဆိုတာ"

"အားး နားထောင်လို့ကောင်းလိုက်တာ ကိုယ့်ကိုကိုယ် ကိုးလို့သုံးနေတာ သဘောကျလိုက်တာငါ့ကိုးလေး"

"ကိုးရေ"

"ဗျာ ဗျ"

"နောက်တခေါက်လောက်ထပ်ထူးပေးပါလား နော် ကိုးနော် ကိုးရေ"

"ခင်ဗျာ"

"အားးးချစ်ဖို့ကောင်းလိုက်တာ"

"သိလား ကိုးကလေဓားထိုးမူနဲ့ခဏခဏရဲစခန်းရောက်တဲ့လူရမ်းကားကောင် ကိုးလိုလူမိုက်လူရမ်းကား‌ေကာင်ကိုချစ်ဖို့ကောင်းတယ်ပြောတာမင်းပဲရှိတယ်သိလား ဟားဟား အဟက်"

(သူတို့ကိုးကုန်ကြပြီ🤣)

ခြယ် လက်ရုံးနှာခေါင်းလေးအားဖွဖွဆွဲညှစ်ပစ်လိုက်သည်။လက်ရုံးကလဲသူ့မိန်းမမျက်နှာလေးအားနမ်းမဝဖြစ်နေကာတရွှတ်ရွှတ်နှင့်

အာဘွားအဆက်မပြတ်ပေးနေလေသည်။

နေဝင်ရီရောငှက်‌ေတွအိပ်တန်းတက်ချိန်တွင် အချစ်ငှက်နှစ်ကောင်လဲချစ်ရည်လူးကာအိပ်ယာထက်၌ပျော်မဆုံးမော်မဆုံးချစ်ကြည်နူးနေကြလေသည်။

ParadiseKhin

ကိုယ့်ကိုလေ ဒါဒါလေးတယောက်ကသာသာပြည့်စုံလို့လာခေါ်တယ်ရယ်😭သာသာတို့ သာသာပါရာဒိုက်ခင်(Paradise Khin)တို့ ခင်လို့ပဲအခေါ်ခံဖူးတာ သာသာပြည့်စုံဆိုတော့သဘောကျလိုက်တာရယ်😭(ပြည့်စုံကကိုယ့်နာမည်အရင်းထဲမှာပါတာပါ)

ကြိုက်သလိုသာခေါ်ကြပါ ကိုယ်ကမင်းတို့ဆီကဘယ်လိုအခေါ်ခံရရအရမ်းပျော်တာ

ချစ်တယ် နာမည်အသစ်လေးလာကြွားတာဟီးဟီး💜

Zawgyi

အတန္ၾကာမွလက္ရံဳးအနည္းငယ္စိတ္တည္ၿငိမ္သြားၿပီဟုယူဆရသည့္အခါမွ ကေလးတေယာက္လိုအတင္းဖက္တြယ္ထားသည့္ေရ႐ႊဲစိုေနသည့္လက္႐ုံးကိုယ္လုံးကိုအသာယာတြန္းဖယ္ရင္း

"ကဲ ႐ုံးရယ္ လႊတ္ပါအုန္း ကေလးေလးက်ေနတာပဲ ဒီမွာကြၽန္မပါ႐ြဲစိုကုန္ၿပီ ခဏလႊတ္ပါအုန္းေနာ္"

ထိုအခါမွခႏၶာကိုယ္ခ်င္းထပ္သြားမတတ္အတင္းၾကပ္တြယ္ဖက္ထားေသာလက္တို႔ကိုေျဖေလ်ာ့ေပးလိုက္သည္။

လက္႐ုံး စိတ္အဆင္ေျပသြား‌ဟန္႐ွိေနၿပီး ပုံမွန္စိတ္အေနအထားျပန္ေရာက္သြားဟန္႐ွိၿပီ။

ကိုယ့္စိတ္ကိုယ္ေတာင္နားမလည္ႏိုင္သည့္ စိတ္ထဲအေမွာင္ဖုံးေနသည့္အခိုက္အတန္႔တို႔အတြက္

ေသးေသးေလးပဲျဖစ္ျဖစ္စိတ္ထဲလုံျခဳံမူကိုခံစားရ‌ေစႏိုင္သည့္ ေႏြးေထြးသည့္ေပြ႕ဖက္မူတစ္စုံတစ္ရာဟာတကယ့္မ႐ွိမျဖစ္။

"အဆင္ေျပသြားၿပီမလား ႐ုံး"

"ေက်းဇူးပါ"

"မဟုတ္တာ လင္မယားဆိုတာ

တေယာက္အတြက္တေယာက္အၿမဲ႐ွိတယ္ တေယာက္အခက္အခဲကိုတေယာက္ကတူတူရင္ဆိုင္ေျဖ႐ွင္းေပးရမာ ဝမ္းနည္းေနတဲ့အခါတိုင္းတေယာက္ကတေယာက္ကိုအားေပးႏွစ္သိမ့္ရမာဓမၼတာပါ႐ုံး ဘယ္သူမွ႐ွင့္ဘက္မွာမ႐ွိ‌ရင္ေတာင္ကြၽန္မကေတာ့႐ွင့္ကိုစြန္႔ခြာမသြားဘူး ကြၽန္မတို႔ကလင္မယားေတြေလ"

လက္႐ုံးခဏတျဖဳတ္ေတြေဝသြားၿပီး အတန္ငယ္ၾကာမွ အတည္ၾကည္အေလးနက္အၾကည္တို႔ျဖင့္

"ျမျခယ္"

"ေျပာေလ"

"ကိုယ့္ကိုမမုန္းဘူးလားဟင္ ကိုယ္ကေလမင္းကိုဒီေလာက္မေသ႐ုံတမယ္႐ိုက္ႏွက္ခဲ့တာေလ မိန္းမတကာနဲ႔ပတ္အိပ္ၿပီးေပြ႐ူပ္ခဲ့တဲ့ေကာင္

ေဆးသမား အရက္သမား ေလာင္းကစားလဲမလြတ္ တ႑ာသမား

ကိုယ္ကဘာမွေကာင္းတဲ့ေကာင္မဟုတ္မွန္းသိတယ္ အခုမွမေကာင္းတာမဟုတ္ဘူး ဟိုးကထဲကမေကာင္းတာ သူတို႔ေျပာက်တဲ့ကိုယ္ကစိတ္ဓာတ္ကအစေအာက္တန္းစားဘာညာဆိုတာကလဲကမွန္ခ်င္မွန္ေနမာ ဒီလိုေကာင္မ်ိဳးနားမွာမင္းကိုအတင္းၾကပ္မေနခိုင္းခ်င္ဘူးျမျခယ္ မင္းကိုကိုယ္အရင္ကလိုလဲခ်ဳပ္ေႏွာင္ထားမွာမဟုတ္ေတာ့လို႔ သြားလိုရာသြားပါျမျခယ္

မင္းကိုယ့္နားကထြက္ေျပးဖို႔အၿမဲႀကိဳးစားခဲ့တာမလား အခုကိုယ္ကမင္းကို‌ေသခ်ာစဥ္းစားၿပီးလြတ္လပ္ခြင့္ေပးလိုက္ၿပီ သြားခ်င္ရင္သြားပါ"

လက္႐ုံး အေစာပိုင္းေလးတင္ျခယ့္ထံသူေျပာင္းလဲပါ့မည္ဟူေသာကတိျပဳခဲ့ေသာ္လဲ ယခုအခါ သူ႕အနားတြင္ ျခယ္ေနလွ်င္ျခယ္စိတ္ဆင္းရဲ‌ေနရမည္ကိုစိုးၿပီး သူ႕အနားတြင္အတင္းၾကပ္မေနခိုင္းလိုေတာ့။

ေသေတာင္ကြာ႐ွင္းမေပးႏိုင္ဘူး ဘာညာအသံေကာင္းဟစ္ခဲ့ေသာ္လဲ သူျခယ့္ကိုအတင္းၾကပ္အနားေခၚမ‌ထားခ်င္ေတာ့။

တစ္ပါးသူ၏စိတ္ဆႏၵအျပည့္အဝမပါပဲသူဘာဆိုဘာမွမေစခိုင္းခ်င္ေတာ့။

"ဘာေတြလာေျပာေနတာလဲ ရ‌ူးေနလား တစ္ေန႔ထဲကိုစကားဘယ္ႏွမ်ိဳးေျပာေနမွာလဲ အစကက်ေသေတာင္ကြာ႐ွင္းမေပးႏိုင္ဘူးတဲ့ လြန္ခဲ့တဲ့1နာရီကပဲကြၽန္မအတြက္ေျပာင္းလဲေပးမယ္ဆို ခုက်ေတာ့လူကိုႏွင္ေနျပန္ၿပီ လက္႐ုံးသုခ ႐ွင္လူတစ္ကိုယ္မွာဘယ္ႏွစိတ္႐ွိေနတာလဲ

ဟမ္းး"

ျခယ့္ စကားေၾကာင့္ လက္႐ုံးဘာမွျပန္‌မေျပာႏိူင္ပဲ မ်က္လုံးအျပဴးသားေလးျဖင့္သာျခယ့္အားျပန္စိုက္ၾကည့္ေနသည္။

"ေနစမ္းပါအုန္း ကြၽန္မကိုသြားခ်င္ရာသြားဆိုေတာ့႐ွင္ကဘယ္မယားကိုအိမ္ေပၚေခၚတင္မလို႔တုန္း ေျပာစမ္း မယားအသစ္ယူဖို႔ကြၽန္မကိုႏွင္ေနတာေပါ့ေလ ဟုတ္လား"

"မဟုတ္ဘူး မဟုတ္ ကိုယ္ေျပာျပပါေစ ျမျခယ္ ဒီလိုပါ ဒီ..

"ေတာ္စမ္း ႐ွင္ႏွင္လဲမသြားႏိုင္ဘူး ဘယ္မွမသြားဘူး ဒီအိမ္မွာပဲေနၿပီး႐ွင့္မယားအျဖစ္‌ေနၿပီး

႐ွင့္လုပ္စာတဝတၿပဲထိုင္စားမာ ႐ွင့္ကိုနဖားႀကိဳးထိုးၿပီးတသက္လံဳးခိုင္းစားမာ ၾကားလား ဘယ္ကိုမွမသြားဘူး ႐ွင္ထြက္သြားဆိုတိုင္းထြက္သြားရေအာင္႐ွင့္ကြၽန္လား ဒီက႐ွင့္မိန္းမ ႐ွင့္မိန္းမ ႐ွင့္‌ေျပာ‌ေနက်အတိုင္းေျပာရရင္Xီးေတာင္မသြားႏိုင္ဘူး"

လက္႐ုံး ႏူတ္သီးေကာင္းလွ်ာပါးႏွင့္အဆက္မျပတ္သူ႕ကိုေျပာဆိုေနသည့္ျခယ့္ကိုၾကည့္ကာ ဘာမွျပန္မေျပာႏိုင္။

ပါးစပ္အေဟာင္းသား မ်က္လုံးအဝိုင္းသားျဖင့္သာျပန္ၾကည့္ေနႏိုင္ေတာ့သည္။

ဘာေျပာရမွန္းေတာင္သူမသိေတာ့။

"ဘာမွမေျပာေတာ့ဘူးလား အဲ့ႏူတ္ၾကမ္းလွ်ာၾကမ္းပါးစပ္ကအသြားတာလား ေျပာေလတခုခု"

ျခယ့္ ဆီကထိုစကားၾကားလိုက္ရမွ လက္႐ုံး လည္ပင္းမွတစ္ဆို႔ေနသည့္စကားလုံးမ်ားကိုတစ္လုံးခ်င္းျပန္စာစီရေတာ့သည္။

"ကိုယ္ေျပာခ်င္တာက က်စ္ ဘယ္လိုေျပာရမလဲ ကိုယ္အဲ့လိုဆိုလိုတာမဟုတ္ဘူး ကိုယ္ေျပာခ်င္တာမင္းနာမလည္ဘူး ဒီလိုကိုယ္ေျပာခ်င္တာက..က

လက္႐ုံး စကားမဆုံးခင္မွာပင္ ျခယ္

လက္႐ုံးႏူတ္ဖ်ားအားလက္ညိဳးႏွင့္ဖိကပ္လိုက္သည္။

"႐ွဴး မေျပာနဲ႔ မေျပာနဲ႔႐ုံး ကြၽန္မသိတယ္ နားလည္တယ္ ဒါေပမဲ့ကြၽန္မမသြားခ်င္ဘူး"

လက္႐ုံး စိတ္အလိုမက်ဟန္ႏွင့္ က်စ္သပ္ၿပီး တခုခုေျပာဖို႔ႏူတ္ခမ္းတို႔ဟမည့္ဟန္အျပင္မွာပင္

"မသြားဘူးလို႔ ႐ုံးနဲ႔ပဲေနမာပါဆိုေန ႐ုံးနဲ႔ပဲေနမာလို႔ လူကိုလာမႏွင္ေနနဲ႔လို႔ လူမေကာင္းအေကာင္ရဲ႕"

"အာ့တာဆို႐ုံးမွာသြားေနပါလား ဘာလို႔ငါ့ကြန္ဒိုမွာလာေနေနလဲ သြား ႐ုံးမွာသြားေန"

ျခယ္ ႏူတ္ခမ္းကိုက္ၿပီး မ်က္လုံးမ်ားေဝ့ၾကည့္ၿပီး စိတ္မ႐ွည္ေတာ့စြာ လက္႐ုံး လက္ေမာင္းအားလက္သီးႏွင့္အားျပင္းျပင္းပိတ္ထိုးလိုက္မိေတာ့သည္။

"အဲ့႐ုံးကိုေျပာတာမဟုတ္ဘူးဟဲ့ ငါေျပာတာလက္႐ုံးသုခ လက္႐ုံးသုခနဲ႔ပဲေနမာလို႔

ေနာ္လို႔ ေနာ္ လက္႐ုံးသုခလူမေကာင္းအေကာင္ရဲ႕ "

"အဟက္ဟက္ အဟက္ ‌ေ‌န‌‌ေ‌နဟုတ္ၿပီလား ဒီကေလးတေယာက္နဲ႔လဲငါတကယ္မႏိုင္ဘူး

ေတာ္ေတာ္ ဒီလူမိုက္နားမွာေနခ်င္ေနတာ ဒီကေလး‌ေလးႏွယ့္

လက္႐ုံးသုခနဲ႔ေနခ်င္ရင္ေတာ့လက္႐ုံးသုခ

လူမ‌ေကာင္း‌ေကာင္ကဒီတိုင္းမထားဘူးေနာ္

အဟင္းဟင္း"