Back in time>>>>>>>

"ငစိုင်း"

ကားပေါ်ကဆင်းဆင်းချင်းစိုင်းကိုမြင်သည်နှင့် လက်ရုံး ကလေးတယောက်လိုခုန်ပေါက်ပြေးသွားကာကျောပေါ်ကိုခွတက်သည်။

စိုင်းကလဲ မကြီးမငယ်ဖြင့်ကျောပေါ်တက်စေပြီး လက်ရုံးကိုယ်ကိုဆွဲခါလှည့်ဆော့နေသေးသည်။အသက်18နှစ်19စွန်းရုံသာသာလေးတွေဖြစ်သည့်အတွက် လက်ရုံးရောစိုင်းအာကာပါကလေးစိတ်ကနည်းနည်းကျန်နေသေးသည်။စိုင်းက‌ေတာ့လက်ရံုးထက်1နှစ်နီးပါးခန့်ကြီးသည်။တက္ကသိုလ်ပထမနှစ်ရောက်နေပြီဖြစ်သော်လဲ နှစ်ယောက်ဆုံရင်တော့ပေါက်ကရကလုပ်တတ်ကြသေးသည်။

"ဟေးဟေး ကျောပေါ်ကချလိုက်လေ သူပြုတ်ကျသွားမယ်"

စိုင်းကျောပေါ်မှာခါရမ်းနေသည့်လက်ရုံးကိုယ်အားမြင်ပြီး လက်ရုံးနောက်မှကပ်ပါလာသည့် သူကြည့်မရသည့်ကောင်ကစပြီးအကဲပိုပြပါတော့သည်။

လက်ရုံးကိုယ်လံုးကိုစိုင်းကျောပြင်မှထိုကောင်ကအသာယာဆွဲချပါတော့သည်။

"မင်းဘာဖြစ်နေတာလဲ ဟျောင့် သူကငါ့သူငယ်ချင်းပါ ငါသူ့ကိုထိခိုက်အောင်လုပ်ပါ့မလား ပြီးတော့ဒီအမြင့်လေးကပြုတ်ကျရင်ရောဒီကောင်‌က‌ဘာဖြစ်သွားမှာလဲ မင်းXီးဖြစ်နေတာလား"

စိုင်း ထိုလက်ရုံး၏သက်တော်စောင့်ဂျိုးဆိုလား ဘာဆိုလားကောင်၏ပုခုံးအားဆောင့်တွန်းပစ်ချလိုက်သည်။

ဟိုက‌နည်းနည်းမျှမရွေ့။

မျက်နှာအနေအထားမှန်မှန်နှင့်ပင် စိုင်းကိုလက်ကာပြပြီး

"ငါကမင်းတို့ထက်ကြီးတယ်နော် ရိုရိုသေသေမပြောခိုင်းပါဘူး ဒါပေမဲ့ငါ့ကိုမရိုင်းနဲ့"

"မင်းကောင်ကိုကြည့်ပြောထားနော် ငလုံးလက်ဖယ် ဘောင်တအားကျော်ချင်တယ် ငါတို့ဘော်ဒါအကန့်ထဲဘောင်မကျော်ချင်နဲ့"

လက်ရုံး စိုင်းပုခုံးအားဆွဲဖက်လှည့်ပြီး မျက်နှာမဲ့ရွဲ့ပြကာထားလိုက်စမ်းပါဆိုသည့်မျက်နှာပေးနှင့်ခေါ်ထုတ်လိုက်သည်။

ပုခုံးဖက်လျှောက်နေရင်းဖြင့်ပင် စိုင်း လက်ရုံးနားနားတိုးတိုးကပ်၍

"အဲ့ဘဲကိုခေါ်ခေါ်မလာစမ်းနဲ့ကွာ"

"ထားထားလိုက်စမ်းပါကွာ ငါ့ဒယ်ဒီကြောင့်ငါလဲဘယ်သွားသွားအဲ့အစုတ်အပျက်ကောင်ကငါ့နောက်ကပါပါနေတယ် မင်းလဲငါ့ဒယ်ဒီအကြောင်းမသိတာလဲမဟုတ်ပဲနဲ့ ငါလဲမကြိုက်ဘူးမလွတ်လပ်ဘူး"

"မင်းဖခမည်းတော်ကလဲဆိုက်ကိုပဲ"

ပြောမနာဆိုမနာဖြစ်နေသည့် ဒီသူငယ်ချင်းနှစ်ယောက်၏ဆက်ဆံရေးကငယ်ပေါင်းကြီးဖော်တွေလို့ထင်လိုက်မိရင်လဲတပ်တပ်စင်အောင်လွဲသွားပေမည်။

စိုင်းနှင့်လက်ရုံးခင်လာတာယခုမျှခြောက်လပင်မပြည့်သေးပေ။လက်ရုံး အသက်18နှစ်ပြည့်မွေးနေ့ ပထမဦးဆုံးအကြိမ်ကလပ်ကိုစသွားဖူးသည့်နေ့တွင်မှ စိုင်းအာကာနှင့်ဆုံခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်။

ဝန်ကြီးချုပ်၏တစ်ဦးတည်းသောသား၊အာဏာရှိအသိုင်းဝိုင်းမှ ဖူးဖူးမူတ်ခံထားရသည့်အဖိုးတန်လေးဖြစ်သည့်လက်ရုံးအနားတွင် ကပ်ဖားရပ်ဖားသူငယ်ချင်းလုပ်ချင်သူများကလဲမနည်းမနော။လက်ရံုးအနား‌ေနရရင်အကျိုးများမှန်းသိ၍ စိုင်းအာကာလဲအပီကိုကပ်သည်။လက်ရုံး သူနှင့်ပျော်အောင်အမျိုးမျိုးအောက်ကျနောက်ကျခံပေါင်းသည်။အချိန်ကာလတိုတိုလေးအတွင်း လက်ရုံးနှင့်စိုင်းဒီလောက်ရင်းနှီးလာတာထို့ကြောင့်ပင်ဖြစ်သည်။

လက်ရုံးသုခကတော်ရုံတန်ရုံလူနှင့်ပေါင်းတတ်သည့်သူမျိုးတော့မဟုတ်ပေ။

လူ့မလိုင်အထက်တန်းလွှာတို့နှင့်ပင်ရွေးပေါင်းတတ်သူဖြစ်သည်။စိုင်းအာကာသည်လဲ‌ပါးမွှားတော့မဟုတ်။အခြေတူအနေတူ မတိမ်းမယိမ်းအသိုင်းအဝိုင်းမှဖြစ်၍ သူတို့အပေါင်းအသင်းဖြစ်ကြသည်။

စိုင်းငယ်ငယ်ကရှမ်းပြည်မှာမွေးဖွားခဲ့ပြီး စိုင်းအမေကတော့တောင်ပေါ်သူရှမ်းစစ်စစ်ဖြစ်ပြီး အဖေကတော့ဗမာ။အဖေနှင့်တူသည့်စိုင်းကအသားညိုသည်။ စိုင်း10နှစ်သားအရွယ်မှာတွင်မိခင်ဆုံးပါးသွားခဲ့သည်။

အမေဆံုး‌ေတာ့5နှစ်အရွယ်ညီမ‌ေလးနှင့်စိုင်းကျန်ခဲ့ရသည်။

စိုင်းဖခင်ဖြစ်သူကတော့ ထိုင်းမြန်မာနယ်စပ်ရှိကာစီနိုရုံများစွာ၏ လုပ်ငန်းရှင်ကြီးဖြစ်သည်။

နယ်စပ်တွင် ကာစီနိုရုံလုပ်ငန်းကိုအကြီးကျယ်လုပ်ကိုင်ပြပြီး နောက်ကွယ်၌လဲ ဥပဒေနှင့်မလွတ်ကင်းသည့် ဘိန်းဖြူများလက်နက်၊ပြည့်တန်ဆာများမှောင်ခိုတင်သွင်းသည်။

သားဖြစ်သူစိုင်းအာကာကတော့ ရန်ကုန်မှာသာ‌

ကြီးပြီးကျောင်းတက်ရင်းအဖွားဖြစ်သူနှင့်တူတူနေသည်။

အဘွားကမနှစ်ကဆုံးသွားပြီဖြစ်၍အခုတော့စိုင်းနှင့်ညီမလေးနှစ်ယောက်ထဲ။

စိုင်းအဖေ့ကိုတစ်နှစ်နေ၍တစ်ကြိမ်ပင်မတွေ့ရ။တစ်ခါတစ်လေ အဖေဘယ်လိုရုပ်ဆိုသည်ပင်စဉ်းစားမရ။အဝေးမှဖခင်ဖြစ်သူကလဲ လာမတွေ့ပေးနိုင်သော်ငြားလည်း သားဖြစ်သူအားဟိုးအဝေးမှလိုအင်မှန်သမျှဖြည့်ပေးသည်။

လိုတိုင်းတ တတိုင်းရသည့်စိုင်းအာကာသည်လဲတကယ့်လူဆိုးလေးတယောက်ပင်ဖြစ်သည်။

တရားမဝင်အဖေရှာ‌လို့ရသည့်ငွေမဲတွေဖြင့် စိုင်းထင်တိုင်းကြဲသည်။ငယ်ငယ်ရွယ်ရွယ်နှင့်ဟိုးလမ်းဆုံးထိပျက်စီးနေပြီးသား ကလေးဖြစ်သည်။အလိုလိုက်လွန်း‌ေသာအဖွားဖြစ်သူနှင့်နေရတော့ပြောမနေပါတော့နှင့်။

ငယ်ငယ်ရွယ်ရွယ်နှင့် လမ်းမှားရောက်နေသည့်စိုင်းအာကာနှင့် မိဘအလိုလိုက်မူကြောင့်ထင်တိုင်းကြဲနေသည့် လက်ရုံးသုခတို့ပေါင်းမိ‌ေန၍မတွေးရဲစရာပင်ဖြစ်သည်။

"ဂလု ဂလု"

လက်ရုံး ဘီယာခွက်ထဲမှအရည်များကိုစိတ်တိုင်းကျမော့ချပစ်လိုက်သည်။

အမြည်းမပါ၍ရင်ပူသော်ငြားလဲ အသက်မပြည့်ခင်15 16လူပျိုပေါက်အရွယ်ထဲက မိဘတွေမသိအောင် ‌အပေါင်းအသင်းတွေနဲ့လက်ရုံးခိုးကစ်နေကြဖြစ်၍ ဒီလောက်တော့ခံနိုင်ရည်ရှိနေပြီဖြစ်သည်။

တနင်္ဂနွေနေ့တိုင်း လက်ရံုး စိုင်းအိမ်သို့အလည်လာနေကြဖြစ်သည်။

ထုံးစံအတိုင်းဂျိုးလဲပါနေကျ။

စိုင်းအိမ်၌ ယောကျာ်းလေးများသဘာဝသောက်ကြစားကြ သောင်းကျန်း‌ေနကြဖြစ်သည်။စိုင်းအာကာကလဲ လက်ရုံးသူနှင‌့်နေပျော်စေရန် လုပ်ချင်ရာလုပ်စေသည်။

ဂျိုးကတော့ထိုင်ရင်ထိုင်မဟုတ်ရင် လက်ရုံးပြန်မယ်မဆိုမချင်းအိပ်နေတတ်သည်။

"ဖြစ်ရဲ့လား ငါအမြည်းယူပေးရမလား"

"‌ဘာရှိလဲ"

"ဟိုနေ့ကတော့ ငါမုန့်အခြောက်တွေဝယ်ထားတယ် အာလူးကြော်တို့ငါးမုန့်ကြော်တို့ရှိ..ရှိ

စိုင်းစကားမဆုံးခင်မှာပင် လက်ရုံးအသဲအသန်စကားကိုဖြတ်ပြောသည်။

"မမြည်းချင်ဘူး မမြည်းချင်ဘူး ငါကဘဲကင်နဲ့မြည်းချင်တာ သွားထွက်ဝယ် သွား ခေါက်ဆွဲကြော်နဲ့ကုန်းဘောင်ကြီးကြော်ပါဝယ်လာခဲ့"

ဧည့်သည်မှ အိမ်ရှင်ဖြစ်သူအား သူ့လုပ်စာစားနေသည့်အလားအထက်စီးကခိုင်းစေသည်။

အမြဲသူများ‌အထက်စီးမှနေလာခဲ့ပြီး စိုင်းကပိုပိုသာသာသူ့ကိုအလျှော့ပေးမှန်းသိ၍ လက်ရုံးပိုလို့ပင်အနိုင်ကျင့်သည်။

စိုင်း ထိုအထက်စီးမှလူကိုအမိန့်ပေးနေသည့်ဆရာသမားအား ပြုံး၍သာကြည့်နိုင်တော့သည်။

"အေးပါကွာ ခုထွက်ဝယ်ပေးမယ် အရှင့်သားဆန္ဒမှန်သမျှဖြစ်စေရမယ်ဟုတ်ပြီလား မင်းကြိုက်တဲ့ဝက်ခြေထောက်စွပ်ပြုတ်ရောဝယ်ခဲ့ရမလား"

"ဝယ်ခဲ့ တော်တယ် မောင်မင်း သိလားမင်းကငါ့အပေါ်‌အကောင်းဆုံးပဲ"

လက်ရုံး လက်မတစ်ထောင်ထောင်နှင့် အနည်းငယ်မူးမိုက်နေသောခေါင်းအားခါရမ်းပြီးပြောသည်။

"ဒါဆိုငါသွားလိုက်အုန်းမယ်နော်"

စိုင်း ကားသော့ကိုလက်မှာလှည့်ဆော့ပြီးလေလေးတချွန်ချွန်နှင့် ဝက်ခြေထောက်စွပ်ပြုတ်ဟင်းရည်အတွက် သုံးဆင့်ချိုင့်လေးအားခါရမ်းပြီး ကားမောင်းထွက်သွား‌ေလသည်။

တစ်ခန်းလုံးလိုက်ကာတွေချထား၍ မှောင်ပိတ်နေသည့် စိုင်းအခန်းထဲ၌ လက်ရုံးနှင့်ဂျိုးသာကျန်ခဲ့လေသည်။

ဂျိုးကတော့ ကူရှင်ကိုမှီလျက် ဒန်းလော့ဒ်ပေါ်၌အိမ်မက်ကမ္ဘာသို့ခရီးထွက်နေလေသည်။

လက်ရုံး ဂျိုးကိုရူံ့မဲ့ပြီးကြည့်သည်။

"ပျင်းရတယ့်အထဲ ဒီသူတောင်းစားကပါသေနေတယ် ဟိုမအေဘေးကဘဲကင်သွားဝယ်တာသူပါအကင်ခံနေရလားမသိဘူး ကျစ်"

လက်ရုံး သူခြေတင်ထိုင်နေသည့်စားပွဲသို့ခါးကိုင်းညွှတ်လိုက်ပြီး စားပွဲပေါ်တွင်အလျားလိုက်ဖြန့်ခင်းထားသည့် ကိုးကင်းမူန့်ဖြူဖြူလေးများအား ဖန်ချောင်းလေးဖြင့် လက်ရုံးရှူရိူက်သွင်းလိုက်သည်။

သူသိပ်မက်မောတဲ့ဒီအရသာ သူသိပ်စွဲလမ်းတဲ့ဒီခံစားချက်။

လက်ရုံး တစ်ဖန် ထပ်မံရှူသွင်းလိုက်သည်။

ဤနည်းဖြင့်လက်ရံုးပျင်းရိမူကိုအရည်ဖျော်ပစ်လိုက်သည်။

"ကိုကိုရေ ကိုကို ကိုကို"

ခမ်းဘယ်လောက်ခေါ်ခေါ်တစ်အိမ်လုံးပြန်ထူးသံမကြားရ။

"ကိုကိုတယောက်ဘယ်တွေရောက်နေတာလဲမသိဘူး ဟွန်း"

ခမ်း အိမ်ရှေ့ဧည့်ခန်းပေါ်၌ လွယ်အိတ်ကိုပစ်ချပြီး အပေါ်ထပ်ရှိ စိုင်းအခန်းရှိသို့တက်ခဲ့လေသည်။ခါတိုင်း ခမ်းကတနင်္ဂနွေနေ့ နေ့လယ်တိုင်းရေကူးသင်တန်းသွားနေကျဖြစ်သည်။

ဒီနေတော့ ညနေထိမရောက်ပဲအိမ်စောပြန်ရောက်လာပြီး အကိုဖြစ်သူအားမတွေ့၍ လိုက်ရှာနေမိသည်။

ဂိုဒေါင်ထဲမှာ ကိုကို့ကားရှိလား၊မရှိလား သူမကြည့်ခဲ့မိ။

"ကိုကိုကပုံမှန်ဆိုဒီနေ့တွေဆိုအိမ်မှာနေနေကျပါ"

ခမ်း အခန်းတံခါးအားခေါက်ပြီး အထဲမှာရှိနေလားဟုမေးသည်။ဘာမှပြန်ဖြေသံမကြားရ။

"ကိုကို ကိုကိုအခန်းထဲမှာရှိနေလားလို့ ခမ်းဝင်လာလို့ရလား"

"အမ်းး"

အခန်းထဲမှ အဖျားတက်နေသလိုလိုနှင့်ငြီးငြူသံကပြန်အသံပြုသည်။

"ခမ်းဝင်လာမယ်နော် အာ့ဆိုလဲ"

ခမ်း အခန်းတံခါးကိုဆွဲဖွင့်ပြီးအခန်းထဲခြေချလိုက်သည်။တစ်ခန်းလုံး မဲမှောင်နေပြီးအလင်းရောင်ကိုမရှိ။

"ကိုကိုတို့ကတော့ ခမ်းဘယ်လောက်ပြောပြောကိုမရဘူး ကိုယ့်အခန်းလေးကိုလင်းလင်းရှင်းရှင်းထားပါလို့ဘယ်နှခါပြောရမလဲ တစ်ခန်းလုံးမဲမှောင်လို့ လေဝင်လေထွက်မရှိ အမှောင်တော်တော်ကြိုက်နေလား"

ခမ်း နံရံထောင့်ရှိ ဆိုဖာမှာထိုင်နေသည့်လက်ရုံးအနားသို့စိုင်းအမှတ်နှင့်တိုးကပ်သွားသည်။

ခမ်းဆီမှရသည့် စူးရှရှရေမွှေးနံ့လေးကလက်ရုံးနှာခေါင်းဝကိုလာမြူသည်။

ခမ်းက13နှစ်ကျော်သာရှိ‌ေသး‌ေပမယ့်အပျိုပေါက်ဒီအရွယ်မှာသိပ်ကို

လှ‌ေသွးကြွယ်‌‌ေနပြီဖြစ်သည်။

လက်ရုံး စိုင်းကွယ်ရာမှာ‌ယောက်ဖဟုစနောက်ခေါ်တတ်သည်။

ရုတ်တရပ် ဆိုဖာ‌မှာပစ်ထိုင်နေသည့်လက်ရုံးကခမ်းကိုယ်လေးအားရင်ခွင်ထဲအတင်းဆွဲသွင်းလိုက်သည်။

"ကိုကို လွှတ်ပါ ကိုကို ခမ်းပါ"

လက်ရုံး ဘာမှမတုံ့ပြန်။ခမ်း အကျီကိုဆွဲလှန်ပြီးခမ်းရင်သားများအားလက်နှင့်ထိကပ်ရန်အတင်းကြိုးပမ်းနေသည်။

ခမ်းရုန်းကန်ရင်း အသံကုန်ဟစ်အော်နေမိသည်။

လက်ရုံး ခမ်းရင်သားများအားဘယ်လက်နှင့်ဖိညှစ်ကိုင်တွယ်ရင်း ညာလက်ကခမ်းကိုယ်အားရစ်ပတ်ချုပ်‌ေနှာင်ထားသည်။

ထို့နောက် စကပ်တိုတိုလေးအောက်မှ‌ပေါင်သားဖွေးဖွေးလေးများဆီလက်ရောက်သွားပြန်သည်။

"လွှတ်ပေးပါ အီးးဟီးးဟီးး ခမ်းကြောက်တယ်"

ခမ်း အော်ဟစ်ငိုယိုနေသံကြောင့်ဂျိုးလဲနိုးလာပြီး ထထိုင်လိုက်မိသည်။

အိပ်ရာနိုးနိုးချင်းဖြစ်နေ၍ နည်းနည်းအိပ်ချင်မူးတူးဖြစ်နေပြီးမျက်စိကိုပွတ်သပ်နေမိသည်။မှောင်မှောင်မဲမဲထဲ၌မြင်တွေ့နေရသောကိုရိုးကားယားမြင်ကွင်းအားအသာရပ်ကြည့်နေမိသည်။ဂျိုး အသိစိတ်ပြန်ဝင်ရင်း ရုန်းရင်းဆန်ခတ်ဖြစ်နေသည့်အနားသို့ပြေးကပ်သွားမိသည်။

"လွှတ်ပေး ခမ်းကိုလွှတ်ပေး ဖယ် ဖယ် ဖယ်စမ်း"

"လွှတ်လိုက်တော့ လွှတ်လိုက်တော့"

ဂျိုး ခမ်းကိုယ်ပေါ်မှလက်ရုံးလက်များအားအတင်းဆွဲလှဲဖယ်ရင်းပြောသည်။

လက်ရုံးလက်များပြေလျော့သွားမှ ခမ်း လက်ရုံးပေါင်‌ေပါ်မှပြေးဆင်းရင်း အောက်ထပ်ကိုဖရိုဖရဲပံုစံနှင့်ငိုယို၍ တဟုန်ထိုးပြေးဆင်းသွားလေသည်။

လှေကားရင်း၌ ချိုင့်တွေအထုပ်တွေသယ်ပိုးပြီးပြန်လာသောစိုင်းအား ဝင်တိုက်မိသည်။

"ခမ်း ဘာလို့အိမ်မှာရှိနေရတာလဲ ခမ်း ဘာဖြစ်တာလဲ ကိုကို့ကိုပြောပြ ခမ်းကိုဘယ်သူဘာလုပ်လို့လဲ ပုံစံကဘယ်လိုဖြစ်နေတာလဲ "

စိုင်း ဆံပင်တွေလဲဖွာလန်ကြဲနေပြီး အကျီကြယ်သီးတွေပြုတ်ထွက်လျက် အတွင်းခံအကျီ‌ထိမြင်နေရသည့် ခမ်းအား စိုးထိတ်နေသည့်မျက်လုံးတို့နှင့် အပူတကြီးမေးသည်။

"ပြောလို့ ပြောလေ ဘယ်သူလုပ်လဲလို့ ခမ်း ငါ့ကိုပြောစမ်း"

"အီးဟင့်ဟင့် ကိုကို့သူငယ်ချင်းထင်တယ် ခမ်း သေချာမမြင်ရဘူး မှောင် နေ ဟင့် ဟင့် မှောင်နေလို့"

"တောက် တွေ့ကြပြီပေါ့ကွာ ခမ်းငါ‌့နောက်လိုက်ခဲ့ မငိုနဲ့ တိတ်"

စိုင်း နှမဇောဖြင့် အပေါ်ထပ်ကိုဒေါသတကြီးရှူးရှူးရှဲရှဲတက်သွားသည်။

စိုင်းနောက်မှ ခမ်းလဲငိုရက်သားဖြင့်ဟ

ပြဲ‌ေန‌ေသာရင်ဘက်ကိုကာပြီးလိုက်ပါသွားသည်။

စိုင်း တင်းမာထန်နေသောမျက်နှာထားနှင့် အခန်းထဲကောက်ဝင်ချလာ၍ လက်ရုံးနှင့်ဂျိုး စိုင်းအခြေနေအရပ်ရပ်ကိုသူ့ညီမဆီကသိလိုက်ရပြီဖြစ်မှန်း သုံးသပ်လိုက်မိသည်။

"မိုက်ရိုင်းလှချည်လား ငါ့ညီမကလေးသာသာအရွယ်လေးကိုကြံစည်ချင်တာ"

စိုင်း၏ဒေါသဖြင့်စူးရဲနေသည့်အကြည့်များကြောင့် လက်ရုံးကိုယ့်အပြစ်ကြောင့်ကိုခေါင်းငုံ့ရပ်နေမိသည်။

ဘာတစ်ခွန်းမှဝင်မပြောမိသေး။

"ခမ်းငါ့ကိုပြော ခမ်းကိုဘယ်သူမဖွယ်မရာလုပ်တာလဲ"

"ခမ်း မသိဘူး ဟင့်ဟင့် မှောင်နေတာရော ခမ်းကြောက်လို့ချုပ်ခံထားရတုန်းကမျက်လုံးမှိတ်ထားမိလို့ပါ ခမ်းကြောက်လို့ပါ"

"ကျစ် နင်ကလဲ"

စိုင်း လက်ထဲမှာဆွဲလာသည့်အထုပ်တွေချိုင့်တွေကိုစားပွဲပေါ်ဆောင့်ချလိုက်သည်။

"လက်ရုံး မင်းစောက်ကျင့်ကိုငါသိပေမယ့် ဒီအရွယ်မရောက်သေးတဲ့ကလေးကိုတောင် ကျစ် မင်းကတကယ့်အောက်တန်းစားပဲကွ မင်းနဲ့ငါဒီနေ့သူသေကိုယ်သေပဲ"

စိုင်း နှမထိဓားကြည့်ဆိုသည့်သဘာဝအတိုင်းကိုယ့်ညီမကိုထိခိုက်လာ၍ဘာကိုမှမျက်လုံးထဲပင်မမြင်နိုင်တော့။

ဗီရိုရှိရာသို့လျှောက်သွားပြီး ဗီရိုတံခါးအားဆွဲဖွင့်၍ ဒုတိယထပ်အံဆွဲထဲမှ ၆‌ေပခန့်အရှည်ရှိ

စတီးချိန်းကြိုးအား စိုင်းဆွဲထုတ်ယူလိုက်သည်။

ချိန်းကြိုးအား ညာလက်ဖြင့်ရမ်းလူပ်ပြီး သူ့ရှိရာဆီလျှောက်လာနေ၍ လက်ရုံး ရင်တထိတ်ထိတ်နှင့်တုန်လူပ်နေမိသည်။

"မဟုတ်..မဟုတ်ဘူး ငါလုပ်တာမဟုတ်ဘူး"

"မင်းယောက်ျားမဟုတ်ဘူးလား ငလုံးလက်ဖယ် လုပ်ရဲရင်ခံရမယ်လေ ‌ကိုင်း မင်းမဟုတ်ရင် ဘယ်သူကခမ်းကိုကာယအိန္ဒြေပျက်ယားအောင်လုပ်တာလဲ"

"ဂျိုး ဂျိုးလုပ်တာ ငါမဟုတ်ဘူး ငါကမူးလို့အိပ်ပျော်နေတာ သူတို့အသံတွေကြောင့်နိုးလာတာ"

လက်ရုံး ပြောမိပြောရာပြောပြီး သူ့ဘေးမှာရပ်နေသည့်ဂျိုးကိုလက်ညိုးညွှန်ပြသည်။

"ဟုတ်တယ် ငါလုပ်တာ မှောင်မဲမဲအခန်းထဲမှာ

စကပ်တိုလေးနဲ့အရမ်း ဟိုဟာ ဘယ်လိုလဲဆိုတော့ မင်းညီမလေးက ကလေးပေမယ့်လဲ ငါကယောကျာ်းဆိုတော့လဲငါစိတ်ထိန်းမရလို့ ငါ့အပြစ်ပါ ငါလုပ်တာ"

ဂျိုး ထွက်မိထွက်ရာပြောပြီး သူခမ်းကိုသားမယားပြုကျင့်ဖို့ကြိုးစားတာစိုင်းယုံအောင်လျှောက်ပြောသည်။

ဂျိုးဆီကထိုစကားထွက်လာတော့ လက်ရုံးစိတ်သက်သာရရသွားသည့်မျက်နှာထားနှင့်အသက်ရှူချောင်သွားပုံရသည်။

ထိုအချိန်ကလက်ရုံးလဲနည်းနည်းငယ်နေသေးတော့ ကိုယ့်အပြစ်ကိုမဝန်ခံရဲပဲ ဂျိုးကိုလွှဲချပြီးသူရဲဘောကြောင်ခဲ့မိသည်။

"ခမ်း လက်ရုံးပြောတာဟုတ်လား"

"အင်း"

ခမ်း သေချာမသိမမြင်ပဲခေါင်းညှိမ့်ပြလိုက်မိသည်။သူ့ကိုတ‌ယောက်ကအတင်းချုပ်ထားတုန်းကနောက်တယောက်က ချုပ်ကိုင်ထားတဲ့လူရဲ့လက်တွေကိုဆွဲဖြည်ပြီး သူ့ကိုလွတ်စေခဲ့တာတော့ခမ်းမှတ်မိသည်။

"ဟုတ်တယ် ကိုကြီးလက်ရုံးကခမ်းကိုအဲ့လူကြီးလက်ထဲကလွှတ်ပေးလိုက်တာ"

"ခမ်း ညီမလေးအပြင်ထွက်နေတော့ သွား သွားလို့ပြောနေတယ်လေ တံခါးပိတ်ပြီးအောက်ထပ်မှာငါ့ကိုစောင့်နေ"

စိုင်းဆောင့်အော်ချလိုက်မှ ငိုမဲ့မဲ့နှင့်ခမ်း အခန်းတံခါးကိုအသာစေ့ပြီးထွက်သွားသည်။

အကိုဖြစ်သူရဲ့ဒေါသကိုသိနေတာကြောင့် အနောက်ကိုလှည့်ကြည့်လှည့်ကြည့်နှင့် လွန်လွန်ကျူးကျူးတွေဖြစ်မှာလဲခမ်းတွေးကြောက်၍တဆတ်ဆတ်တုန်နေသည်။

"‌ဖျန်း"

စိုင်းချိန်းကြိုးကိုလွှဲ၍ ဂျိုးကျောကုန်းကိုအရှိန်နှင့်ရိုက်ချလိုက်သည်။

ကြက်သီးထစရာအသံကြီးနှင့်အတူ ဂျိုးလဲကြမ်းပေါ်ယိုင်ကျသွားသည်။

ဂျိုး ဘာမှပြန်ခုခံဖို့ကြိုးစားမနေပဲငြိမ်ပြီးအရိုက်ခံနေဖို့သာတွေးထားသည်။

"ဖျန်း"

"အားးး"

ရိုးတွင်းခြင်ဆီထဲစိမ့်ဝင်သွားသည့်အထိနာကျင်ခြင်းကိုဂျိုးအံကြိတ်ခံနေလိုက်သည်။

"ငစိုင်းတော်တော့ ဥပဒေနဲ့ရှင်းရအောင် လက်မပါနဲ့"

လက်ရုံး ဂျိုးကိုထပ်ရိုက်ရန်ချိန်ကြိုး ရွယ်နေသည့်စိုင်းအရှေ့ကစီးကာရင်းပြောသည်။

"ဖယ်စမ်း"

လက်ရုံးကိုပါသူ့ရှေ့ကပိတ်တွန်းလိုက်သည်။

"ငစိုင်း ငါတောင်းပန်ပါတယ် အေးဆေးရှင်းရအောင်"

ဂျိုး မတ်တပ်ထရပ်ပြီး ရှောင်ဖယ်ရန်အသင့်ပြင်ပြီးထိုသို့ဆိုသည်။

စိုင်း ချိန်းကြိုးနှင့်တဖန်လွှဲရိုက်လိုက်ပြန်သော်လဲ ဂျိုး တိမ်းရှောင်လိုက်သည်။

"စိုင်း ငါတောင်းပန်ပါတယ်လို့ ငါ့ကိုထောင်ချချင်ရင်လဲချပါ ဒါကြီးကမဟုတ်သေးဘူး.

"ဖျန်းးးး"

"အားးး"

စိုင်း ဂျိုးစကားမဆုံးခင်မှာပင် ငါးလှမ်းလောက်အကွာမှ ဂျိုးမျက်နှာအား ချိန်းကြိုးကိုအားရှိသလောက်လွှဲရိုက်သည်။

ဂျိုး အလျှင်မီတိမ်းရှောင်နိုင်လိုက်၍ မျက်နှာကိုမထိမိပဲ ပုခုံးကိုလာထိသည်။

ဂျိုးသည်လဲပုထုစဉ်လူသားပေမို့ မိမိအသွေးအသားနာကျင်နေရ၍ ဒေါသထွက်လာမိသည်။ပိုဆိုးသည်က သူ့အပြစ်မဟုတ်ပဲ တိရစ္ဆာန်တကောင်လိုအရိုက်နှက်ခံနေရခြင်းဖြစ်သည်။

"အားးရှီးး ကျစ် စိုင်း ငါလဲလက်ပါတယ်နော် သည်းခံတာအတိုင်းအတာရှိတယ် ငါအသားထပ်နာလာရင်ငါသည်းမခံနိုင်တော့ဘူးနော်"

"လူယုတ်မာ မင်းကများခွန်းတုံ့ပြန်ရဲသေးတယ် တောက် ပြားပြားဝပ်ပြီးအရိုက်ခံပေးနေရင်တောင်အပြစ်မကျေတာကို ဖာ့ခ် "

"ဖြောင်းးး"

စိုင်းနောက်တစ်ချက်ထပ်မံလွှဲရိုက်လိုက်သည့်အခါ၌ ဂျိုးငြိမ်အရိုက်ခံမနေတော့ပဲ အလျှင်မြန်တိမ်းရှောင်လိုက်၍ စတီးချိန်းကြိုးကကြမ်းကိုရိုက်မိပြီး အသံကြီးမြည်ဟည်းလာသည်။

"ငစိုင်း ငါ့အဆိုးမဆိုနဲ့နော်"

သူ့ထံ ရန်မူရန် ချိန်းကြိုးကိုယမ်း၍အနားကပ်လာသောစိုင်းအား ဂျိုး မိမိအသားကိုထပ်နာအောင်လုပ်မည်ကိုစိုး၍ အထိတ်တလန့်ခြိမ်းခြောက်မိသည်။

စိုင်းရပ်မည်ပုံမရှိပဲ ချိန်းကြိုးကိုအသားကုန်ဝှေ့ယမ်းနေ၍ ဂျိုးကြောက်အားလန့်အားနှင့် စားပွဲခုံပေါ်၌စိုင်းချထားခဲ့သော ဟင်းရည်ပူပူများထည့်လာသည့် သုံးဆင့်ချိုင့်အားကောက်ကိုင်လိုက်သည်။

စိုင်းသူ့ထံ စတီးချိန်းကြိုးခွေဖြင့်လှမ်းမရိုက်မီ ဂျိုး စိုင်းမျက်နှာအား သုံးဆင့်ချိုင့်ပူပူဖြင့်ပြေးရိုက်လိုက်မိသည်။

"အားးး"

ဟင်းရည်ပူပူများစိုင်းမျက်လုံးတွေထဲဝင်ရောက်ကုန်ပြီး အရှိန်နှင့်ရိုက်ချခံလိုက်ရ၍ စိုင်းမျက်နှာလည်ထွက်သွားပြီး ချာချာလည်သွားသည်။

ညာဘက်နားထင်ကြောတစ်ခြမ်းလုံးလဲ သွေးများစိမ့်ထွက်လာသည်။

ဂျိုး အသိစိတ်လွတ်ကာ သုံးချက်တိတိထိုနေရာကိုစိတ်ရှိလက်ရှိရိုက်ချပစ်နေမိသည်။

သူသတိမပေးခဲ့ဘူးလား။သူနာကျင်လာရင်သူလုပ်ချင်ရာကိုသူလုပ်မိမှာပါဆို။

"ဂျိုး ဟျောင့် တော်တော့ သေသွားမယ်"

စိုင်း အော်သံကြောင့် အောက်ထပ်မှ ခမ်းလဲကိုကို ကိုကိုဟုစိုးရိမ်တကြီးအော်ခေါ်၍စိုးရိမ်တကြီးပြေးတက်လာသည်။

"ဂျိုး ပြေးရအောင်လာ ဒီကောင့်ကိုဒီတိုင်းထားလိုက်တော့ ထွက်ပြေးကြမယ်လာ"

ကြမ်းပေါ်လဲကျသွားသည့် စိုင်းအာကာအားရပ်ကြည့်နေသော ဂျိုးလက်ကောက်ဝတ်အား လက်ရုံးကျစ်ကျစ်ပါအောင်ဆုပ်ကိုင်၍ ပြေးထွက်သွားကြသည်။

အခန်းဝမှာ ခမ်းနှင့်ဆုံသော်လဲ နှစ်ယောက်သားခမ်းကိုဝင်တိုင်လုလုပြေးထွက်သွားကြသည်။

သူသေသေရှင်ရှင် လှည့်ပင်မကြည့်၍ မျက်နှာလွှဲခဲပစ်ခဲ့၍ပြေးထွက်သွားသောကျောပြင်နှစ်စုံအား စိုင်းဝေဝါးနေသောမြင်လွှာတို့၌ ‌ဝိုးတဝါးမြင်တွေ့နေရသည်။

ကြမ်းပေါ်၌သွေးအိုင်ထဲပစ်လဲနေသော သူ့ကိုတစ်ချက်မှပင်မကြည့်ပဲ ဂျိုးကိုသာ‌လက်ရံုးကဆွဲခေါ်ထုတ်သွားသည်။သူ့ကိုသေသေရှင်ရှင်ပစ်ထားခဲ့သည်။

တဆစ်ဆစ်နာကျင်နေသောညာဘက်ပါ‌းစောင်ခြမ်းကဒဏ်ရာထက်သူငယ်ချင်းကိုလုယူခံလိုက်ရသည်ကပိုနာသည်။

*မင်းငါ့ကိုသစ္စာဖောက်ခဲ့တယ် လက်ရုံး မင်းငါ့ကို‌သစ္စ‌ာဖောက်ခဲ့တယ်ဂျိုးဆိုတဲ့ကောင်အတွက်နဲ့ သူ့ကိုရွေးချယ်ပြီးငါ့ကိုချန်ထားခဲ့တယ်*

*မင်းငါ့ကိုသစ္စာဖောက်ခဲ့တယ် လက်ရုံး*

"ကိုကို ကိုကို"

ထပ်တလဲလဲကြားနေရသည့်ခမ်းရဲ့အသံနှင့်အတူ စိုင်းမျက်ခွံများတွဲလေးကျပြီး အမြင်လွှာကြီးမှောင်မိုက်သွားသည်။

#ParadiseKhin

ကိုကြီးကသူ့ရင်ခွင်ထဲမှာသော့ခတ်ထားလို့

ကိုကြီးရဲဲ့အချစ်‌‌ေတွကြားပိတ်မိ‌ေနလို့updateကြာသွားပါတယ်။ခုတောင်ကိုကြီးမသိအောင်ရင်ခွင်ထဲကခဏခိုးထွက်လာတာပါ ဟီးဟီး😗

အပ်ပုဒိတ် တအားကြာသွားလို့အားနာပါတယ်။တခါတလေအဲ့လိုမျိုးကိုယ်လုပ်ချင်ရာလုပ်ပြီး လုပ်စရာတွေမေ့ထားတတ်တယ်။

အခုကစပြီး upမှန်ပါတော့မယ်ကွယ်။

Zawgyi

Back in time>>>>>>>

"ငစိုင္း"

ကားေပၚကဆင္းဆင္းခ်င္းစိုင္းကိုျမင္သည္ႏွင့္ လက္႐ုံး ကေလးတေယာက္လိုခုန္ေပါက္ေျပးသြားကာေက်ာေပၚကိုခြတက္သည္။

စိုင္းကလဲ မႀကီးမငယ္ျဖင့္ေက်ာေပၚတက္ေစၿပီး လက္႐ုံးကိုယ္ကိုဆြဲခါလွည့္ေဆာ့ေနေသးသည္။အသက္18ႏွစ္19စြန္း႐ုံသာသာေလးေတြျဖစ္သည့္အတြက္ လက္႐ုံးေရာစိုင္းအာကာပါကေလးစိတ္ကနည္းနည္းက်န္ေနေသးသည္။စိုင္းက‌ေတာ့လက္ရံဳးထက္1ႏွစ္နီးပါးခန္႔ႀကီးသည္။တကၠသိုလ္ပထမႏွစ္ေရာက္ေနၿပီျဖစ္ေသာ္လဲ ႏွစ္ေယာက္ဆုံရင္ေတာ့ေပါက္ကရကလုပ္တတ္ၾကေသးသည္။

"ေဟးေဟး ေက်ာေပၚကခ်လိုက္ေလ သူျပဳတ္က်သြားမယ္"

စိုင္းေက်ာေပၚမွာခါရမ္းေနသည့္လက္႐ုံးကိုယ္အားျမင္ၿပီး လက္႐ုံးေနာက္မွကပ္ပါလာသည့္ သူၾကည့္မရသည့္ေကာင္ကစၿပီးအကဲပိုျပပါေတာ့သည္။

လက္႐ုံးကိုယ္လံဳးကိုစိုင္းေက်ာျပင္မွထိုေကာင္ကအသာယာဆြဲခ်ပါေတာ့သည္။

"မင္းဘာျဖစ္ေနတာလဲ ေဟ်ာင့္ သူကငါ့သူငယ္ခ်င္းပါ ငါသူ႕ကိုထိခိုက္ေအာင္လုပ္ပါ့မလား ၿပီးေတာ့ဒီအျမင့္ေလးကျပဳတ္က်ရင္ေရာဒီေကာင္‌က‌ဘာျဖစ္သြားမွာလဲ မင္းXီးျဖစ္ေနတာလား"

စိုင္း ထိုလက္႐ုံး၏သက္ေတာ္ေစာင့္ဂ်ိဳးဆိုလား ဘာဆိုလားေကာင္၏ပုခုံးအားေဆာင့္တြန္းပစ္ခ်လိုက္သည္။

ဟိုက‌နည္းနည္းမွ်မေ႐ြ႕။

မ်က္ႏွာအေနအထားမွန္မွန္ႏွင့္ပင္ စိုင္းကိုလက္ကာျပၿပီး

"ငါကမင္းတို႔ထက္ႀကီးတယ္ေနာ္ ႐ို႐ိုေသေသမေျပာခိုင္းပါဘူး ဒါေပမဲ့ငါ့ကိုမ႐ိုင္းနဲ႔"

"မင္းေကာင္ကိုၾကည့္ေျပာထားေနာ္ ငလုံးလက္ဖယ္ ေဘာင္တအားေက်ာ္ခ်င္တယ္ ငါတို႔ေဘာ္ဒါအကန္႔ထဲေဘာင္မေက်ာ္ခ်င္နဲ႔"

လက္႐ုံး စိုင္းပုခုံးအားဆြဲဖက္လွည့္ၿပီး မ်က္ႏွာမဲ့႐ြဲ႕ျပကာထားလိုက္စမ္းပါဆိုသည့္မ်က္ႏွာေပးႏွင့္ေခၚထုတ္လိုက္သည္။

ပုခုံးဖက္ေလွ်ာက္ေနရင္းျဖင့္ပင္ စိုင္း လက္႐ုံးနားနားတိုးတိုးကပ္၍

"အဲ့ဘဲကိုေခၚေခၚမလာစမ္းနဲ႔ကြာ"

"ထားထားလိုက္စမ္းပါကြာ ငါ့ဒယ္ဒီေၾကာင့္ငါလဲဘယ္သြားသြားအဲ့အစုတ္အပ်က္ေကာင္ကငါ့ေနာက္ကပါပါေနတယ္ မင္းလဲငါ့ဒယ္ဒီအေၾကာင္းမသိတာလဲမဟုတ္ပဲနဲ႔ ငါလဲမႀကိဳက္ဘူးမလြတ္လပ္ဘူး"

"မင္းဖခမည္းေတာ္ကလဲဆိုက္ကိုပဲ"

ေျပာမနာဆိုမနာျဖစ္ေနသည့္ ဒီသူငယ္ခ်င္းႏွစ္ေယာက္၏ဆက္ဆံေရးကငယ္ေပါင္းႀကီးေဖာ္ေတြလို႔ထင္လိုက္မိရင္လဲတပ္တပ္စင္ေအာင္လြဲသြားေပမည္။

စိုင္းႏွင့္လက္႐ုံးခင္လာတာယခုမွ်ေျခာက္လပင္မျပည့္ေသးေပ။လက္႐ုံး အသက္18ႏွစ္ျပည့္ေမြးေန႔ ပထမဦးဆုံးအႀကိမ္ကလပ္ကိုစသြားဖူးသည့္ေန႔တြင္မွ စိုင္းအာကာႏွင့္ဆုံခဲ့ျခင္းျဖစ္သည္။

ဝန္ႀကီးခ်ဳပ္၏တစ္ဦးတည္းေသာသား၊အာဏာ႐ွိအသိုင္းဝိုင္းမွ ဖူးဖူးမူတ္ခံထားရသည့္အဖိုးတန္ေလးျဖစ္သည့္လက္႐ုံးအနားတြင္ ကပ္ဖားရပ္ဖားသူငယ္ခ်င္းလုပ္ခ်င္သူမ်ားကလဲမနည္းမေနာ။လက္ရံဳးအနား‌ေနရရင္အက်ိဳးမ်ားမွန္းသိ၍ စိုင္းအာကာလဲအပီကိုကပ္သည္။လက္႐ုံး သူႏွင့္ေပ်ာ္ေအာင္အမ်ိဳးမ်ိဳးေအာက္က်ေနာက္က်ခံေပါင္းသည္။အခ်ိန္ကာလတိုတိုေလးအတြင္း လက္႐ုံးႏွင့္စိုင္းဒီေလာက္ရင္းႏွီးလာတာထို႔ေၾကာင့္ပင္ျဖစ္သည္။

လက္႐ုံးသုခကေတာ္႐ုံတန္႐ုံလူႏွင့္ေပါင္းတတ္သည့္သူမ်ိဳးေတာ့မဟုတ္ေပ။

လူ႕မလိုင္အထက္တန္းလႊာတို႔ႏွင့္ပင္ေ႐ြးေပါင္းတတ္သူျဖစ္သည္။စိုင္းအာကာသည္လဲ‌ပါးမႊားေတာ့မဟုတ္။အေျခတူအေနတူ မတိမ္းမယိမ္းအသိုင္းအဝိုင္းမွျဖစ္၍ သူတို႔အေပါင္းအသင္းျဖစ္ၾကသည္။

စိုင္းငယ္ငယ္က႐ွမ္းျပည္မွာေမြးဖြားခဲ့ၿပီး စိုင္းအေမကေတာ့ေတာင္ေပၚသူ႐ွမ္းစစ္စစ္ျဖစ္ၿပီး အေဖကေတာ့ဗမာ။အေဖႏွင့္တူသည့္စိုင္းကအသားညိဳသည္။ စိုင္း10ႏွစ္သားအ႐ြယ္မွာတြင္မိခင္ဆုံးပါးသြားခဲ့သည္။

အေမဆံဳး‌ေတာ့5ႏွစ္အ႐ြယ္ညီမ‌ေလးႏွင့္စိုင္းက်န္ခဲ့ရသည္။

စိုင္းဖခင္ျဖစ္သူကေတာ့ ထိုင္းျမန္မာနယ္စပ္႐ွိကာစီႏို႐ုံမ်ားစြာ၏ လုပ္ငန္း႐ွင္ႀကီးျဖစ္သည္။

နယ္စပ္တြင္ ကာစီႏို႐ုံလုပ္ငန္းကိုအႀကီးက်ယ္လုပ္ကိုင္ျပၿပီး ေနာက္ကြယ္၌လဲ ဥပေဒႏွင့္မလြတ္ကင္းသည့္ ဘိန္းျဖဴမ်ားလက္နက္၊ျပည့္တန္ဆာမ်ားေမွာင္ခိုတင္သြင္းသည္။

သားျဖစ္သူစိုင္းအာကာကေတာ့ ရန္ကုန္မွာသာ‌

ႀကီးၿပီးေက်ာင္းတက္ရင္းအဖြားျဖစ္သူႏွင့္တူတူေနသည္။

အဘြားကမႏွစ္ကဆုံးသြားၿပီျဖစ္၍အခုေတာ့စိုင္းႏွင့္ညီမေလးႏွစ္ေယာက္ထဲ။

စိုင္းအေဖ့ကိုတစ္ႏွစ္ေန၍တစ္ႀကိမ္ပင္မေတြ႕ရ။တစ္ခါတစ္ေလ အေဖဘယ္လို႐ုပ္ဆိုသည္ပင္စဥ္းစားမရ။အေဝးမွဖခင္ျဖစ္သူကလဲ လာမေတြ႕ေပးႏိုင္ေသာ္ျငားလည္း သားျဖစ္သူအားဟိုးအေဝးမွလိုအင္မွန္သမွ်ျဖည့္ေပးသည္။

လိုတိုင္းတ တတိုင္းရသည့္စိုင္းအာကာသည္လဲတကယ့္လူဆိုးေလးတေယာက္ပင္ျဖစ္သည္။

တရားမဝင္အေဖ႐ွာ‌လို႔ရသည့္ေငြမဲေတြျဖင့္ စိုင္းထင္တိုင္းႀကဲသည္။ငယ္ငယ္႐ြယ္႐ြယ္ႏွင့္ဟိုးလမ္းဆုံးထိပ်က္စီးေနၿပီးသား ကေလးျဖစ္သည္။အလိုလိုက္လြန္း‌ေသာအဖြားျဖစ္သူႏွင့္ေနရေတာ့ေျပာမေနပါေတာ့ႏွင့္။

ငယ္ငယ္႐ြယ္႐ြယ္ႏွင့္ လမ္းမွားေရာက္ေနသည့္စိုင္းအာကာႏွင့္ မိဘအလိုလိုက္မူေၾကာင့္ထင္တိုင္းႀကဲေနသည့္ လက္႐ုံးသုခတို႔ေပါင္းမိ‌ေန၍မေတြးရဲစရာပင္ျဖစ္သည္။

"ဂလု ဂလု"

လက္႐ုံး ဘီယာခြက္ထဲမွအရည္မ်ားကိုစိတ္တိုင္းက်ေမာ့ခ်ပစ္လိုက္သည္။

အျမည္းမပါ၍ရင္ပူေသာ္ျငားလဲ အသက္မျပည့္ခင္15 16လူပ်ိဳေပါက္အ႐ြယ္ထဲက မိဘေတြမသိေအာင္ ‌အေပါင္းအသင္းေတြနဲ႔လက္႐ုံးခိုးကစ္ေနၾကျဖစ္၍ ဒီေလာက္ေတာ့ခံႏိုင္ရည္႐ွိေနၿပီျဖစ္သည္။

တနဂၤေႏြေန႔တိုင္း လက္ရံဳး စိုင္းအိမ္သို႔အလည္လာေနၾကျဖစ္သည္။

ထုံးစံအတိုင္းဂ်ိဳးလဲပါေနက်။

စိုင္းအိမ္၌ ေယာက်ာ္းေလးမ်ားသဘာဝေသာက္ၾကစားၾက ေသာင္းက်န္း‌ေနၾကျဖစ္သည္။စိုင္းအာကာကလဲ လက္႐ုံးသူႏွင‌္႕ေနေပ်ာ္ေစရန္ လုပ္ခ်င္ရာလုပ္ေစသည္။

ဂ်ိဳးကေတာ့ထိုင္ရင္ထိုင္မဟုတ္ရင္ လက္႐ုံးျပန္မယ္မဆိုမခ်င္းအိပ္ေနတတ္သည္။