" အမလေး မြတ်စွာဘုရား"

မှောင်မှောင်မဲမဲနဲ့အိမ်ရှေ့ခန်းဆိုဖာတွင်စားပွဲခုံပေါ်ခြေထောက်တင်ကာ ဆေးလိပ်ထိုင်ဖွာနေသောလူကြောင့်အလန့်တကြားဖြစ်သွားသည်။

ဆေးလိပ်ငွေ့များနှင့်ဆေးလိပ်မီးပွားလေးများကလဲအခန်းအနှံ့ပျံ့လွင့်နေသည်။

"ရှင်ဘယ်တုန်းကပြန်ရောက်နေတာလဲ မှောင်မှောင်မဲမဲထဲမှာမီးမဖွင့်ပဲဘာထိုင်လုပ်နေတာလဲ"

"...."

သူဘာမှပြန်မဖြေ။

"မင်းကရောမအိပ်သေးပဲဘာလို့များဒီ‌နေရာမှာရောက်နေတာလဲ ငါ့ကိုမြင်တာဘာလို့ဒီလောက်လန့်သွားရတာလဲ ဘာတွေခိုးကြောင်ခိုးဝှက်လုပ်မလို့လဲ"

"ရေလေ ရေဆာလို့ထလာတာ အိမ်မှာပြန်‌‌ေနတယ်ဆိုပြီးသုံးရက်ကျော်လောက်ပေါ်မလာပဲဒီအချိန်ကြီးမှောင်မှောင်မဲမဲထဲမှာဆေးလိပ်ထိုင်သောက်နေတာကို ရုတ်တရက်‌မြင်လိုက်တာဘယ်သူကမလန့်ပဲနေမလဲ"

"ဟုတ်လား မီးဖိုချောင်ကအနောက်ဘက်မှာလေ"

"အဲ့ဒါက...အဲ့ဒါက!

"မင်းထွက်ပြေးဖို့ကြိုးစားမလို့မဟုတ်လား"

လက်ထဲကဆေးလိပ်ခွက်ကိုစားပွဲပေါ်ကပြာခွက်မှာစိမ်‌ေပြန‌ေပြချေချပြီးသူမေးသည်။

ကျောမှီပြီးထိုင်နေရမှကျောဆန့်လိုက်သည်။

ထိုင်နေရာမှသူဆတ်ခနဲမတ်တပ်ထရပ်လိုက်သည်။

"ဟုတ်လားလို့ "

အနားကိုကပ်လာပြီးမျက်နှာချင်းအနီးကပ်ပြီးမေးသည်။

တစ်ကိုယ်လုံးလဲအရက်နံ့‌ေတွနံနေတာမလို့သူမူးနေမှန်းသိလိုက်သည်။

"ရှင်မူးနေတယ် လက်ရုံးသုခ"

"အင်း ဟုတ်တယ်"

ဘောင်းဘီအိတ်ထဲကဆေးလိပ်ဘူးကိုနိူက်ယူကာနူတ်ခမ်းမှာ‌ေတ့ကာဆေးလိပ်တစ်လိပ်ကိုမီးညှိသည်။

ဆေးလိပ်ကိုလက်ညိုးနဲ့လက်ခလယ်ကြားညှပ်ပြီးဆေးလိပ်ငွေ့တချို့ကို ခြယ့်မျက်နှာပေါ်သို့

မူတ်လွှတ်လိုက်သည်။

"အဟွပ်ဟွပ် အဟွပ်"

ဆေးလိပ်ငွေ့တွေကြောင့်အသက်ရှူကြပ်နေသောမျက်နှာလေးကိုပြုံးလျက်ကြည့်ရင်း

"အဟက် မင်းကလှလိုက်တာကွာ လှတယ်"

ရုတ်တရပ်ကြားလိုက်ရတဲ့လှတယ်ဆိုတဲ့စကားကြောင့်သူ့အလိုလိုခပ်ခွာခွာအနောက်ဆုတ်ရပ်မိသွားသည်။

"မင်းသိလား ငါဘာလို့အရက်သောက်တာလဲဆိုတာ"

"ရှင်ကအရက်သမားလေ တချိန်လုံးအရက်ကသောက်နေတာပဲကိုး"

"အဲ့တာလဲမှန်တာပဲ ဒါပေမဲ့ငါအခုသောက်လာမိတာဘာလို့လဲ မင်းသိလား"

"မသိဘူး သိလဲမသိချင်ဘူး"

အက်ကွဲကွဲရီဝေဝေလေသံနှင့်ရပ်နေတာအနည်းငယ်ဟန်ပျက်ယိုင်နေတာကြောင့်‌

သောက်တာများလာမှန်းခန့်မှန်းမိသည်။

"စိမ်းမြခြယ် ငါပြောမယ်"

တစ်ခါမှသူ့ဆီကနာမည်ခေါ်တာမခံရဖူး၍အံ့တော့အံ့ဩသွားသည်။

ပုံမှန်ဆို မင်းလို့ပဲခေါ်တတ်တာ။

"ဟိုတနေ့ကမင်းပြောလိုက်တာလေ ငါလေ ငါ့အိမ်မှာရော အခုထိရောမေ့မရဘူးကွာ အဲ့ဒါကိုအရမ်းစိတ်ထဲစွဲနေတယ်"

စကားပြောရင်းလက်ဟန်ခြေဟန်တွေပါလူပ်ရှားပြနေ၍မူးနေသည့်ခန္ဓာကိုယ်လဲယိမ်းထိုးနေသည်။

"ဒီမှာကွာ မင်းဟိုနေ့ကကွာ ဟိုနေ့ကပြောလိုက်တာ ငါသေသွားရင်ပို‌ေတာင်ကောင်းမယ်ဆိုတာကလေစိတ်ထဲကတကယ်ပါတာလား ဒီတိုင်းပြောလိုက်တာလား ငါသုံးရက်လုံးလုံးအဲ့စကားကိုနားထဲကမထွက်ဘူးကွာ အဲ့တာမင်းရှင်းအခု"

ဗလုံးဗထွေးစကားသံများနှင့်မူးမူးရူးရူးဖြစ်နေသော်လဲလက်ထဲကဆေးလိပ်ကိုတော့အသောက်မပျက်သေး။

ဘာရယ်မဟုတ် စိတ်တိုနေတဲ့အချိန်ပြောလိုက်တဲ့စကားကို သူကြိတ်မနိုင်ခဲမရစိတ်ထဲမှာမှတ်သွားလိမ့်မယ်လို့မထင်ခဲ့မိ။

"ဟုတ်တယ် စိတ်ထဲကပါလို့ပြောခဲ့တာ ဟုတ်ပြီလား"

"ဪ ဟုတ်လား"

နူတ်ခမ်းစူပြီးမျက်ခုံးများပင့်သက်ကာခေါင်းတငြိမ့်ငြိမ့်နဲ့သူတုန့်ပြန်သည်။

"ဟုတ်တယ် အဲ့လိုတကယ်ဖြစ်သွားစေချင်တယ်"

"စိမ်းမြခြယ် ငါမှတ်မိတယ်သိလား ငါအကုန်မှတ်မိတယ် ငါတို့စတွေ့တဲ့အချိန်ကို ငါအဲ့နေ့ကမင်းကိုရိုင်းရိုင်းပြောလိုက်မိတယ်"

ဆေးလိပ်ကိုပါးစပ်မှာကိုက်ရင်း လက်ညိုးတထိုးထိုးနှင့်သူဆက်ပြောသည်။

"ငါမင်းအပေါ်မှာဘာတစ်ခုလေးတောင်ဆိုးဆိုးဝါးဝါးမလုပ်ခဲ့ဖူးတာ ငါမှတ်မိတယ်ငါအခုမှလုပ်တာနော် အဲ့ဒါကိုဘာလို့ ဘာလို့ကွာ ငါ့ကိုဒီလောက်တောင်မုန်းနေရတာလဲ ငါမင်းကိုဘာမှလဲမလုပ်ခဲ့မိပဲနဲ့ကွာ ဘာလို့လဲ"

ထန်းရည်မူးရင်ကျွဲခိုးပေါ်ဆိုတဲ့အတိုင်း မူးလာတော့ရင်ထဲမှာမကျေညက်တဲ့အစိုင်အခဲ‌စတွေတခုချင်းထုတ်ပြောလာသည်။

"ဖြေလေ ဘာလို့လဲလို့ ဘာလို့မုန်းတာလဲလို့"

"ရှင့်မလို့မုန်းတာ ရှင်ဖြစ်နေလို့ကိုမုန်းတာ ဘာအကြောင်းပြချက်မရှိရှင်ဖြစ်နေလို့ကိုမုန်းတာ

ရွံတာ ဟုတ်ပြီလား"

"ဪ ငါဖြစ်နေလို့ကိုမုန်းတာပေါ့ ငါရဲ့ဖြစ်တည်မူကိုမုန်းနေတာပေါ့ ရတယ်လေ ဟင်း"

ဟင်းဆိုပြီးတချက်ရယ်လိုက်ကာ

"မင်းစိတ်ထဲကတကယ်ပါလို့ပြောတာလား ငါထပ်မေးမယ် ဒါနောက်ဆုံးအခွင့်ရေး"

"ဟုတ်တယ် ရှင်ဖြစ်နေလို့ကိုမုန်းတာ"

"ဖြောင်း ဖြောင်း"

"အား"

အသံထွက်သွားသည့်ရိုက်ချက်အသံနှင့်အတူ စပ်ဖြန်းဖြန်းနာသွားသည့်ပါးနှစ်ဖက်။

"ငါနောက်ဆုံးအခွင့်ရေးပေးခဲ့တယ်နော် လက်မပါချင်လို့"

နီရဲသွားသောပါးနှစ်ဖက်အားခြယ်ပွတ်သပ်ရင်းငိုမဲ့မဲ့မျက်နှာနှင့်အရည်ကြည်တွေလဲ့နေသောမျက်လုံးများဖြင့်

"ရှင်...ရှင်ကမ‌ျား

"မင်းတွေ့ပြီပေါ့"

" လွှတ် ကျွန်မကိုလွှတ်"

လက်မောင်းရင်းကနေဆောင့်ဆွဲခေါ်လာပြီးအခန်းတွင်းကအိပ်ရာထက်ကိုတွန်းတင်လိုက်သည်။သူနံရံကအခန်းမီးခလုတ်ကိုလက်လှမ်းပြီးဖွင့်လိုက်၍လင်းထင်းသွားသည်။

.

.

အခန်းတံခါးကိုပါလော့ချလိုက်သည်။

"ရှင် ဘာလုပ်မလို့လဲ ဟမ်း ရှင် ကျွန်မကိုဘာလုပ်မလို့လဲ လူယုတ်မာ"

"မေ့နေပြီလား ငါကမင်းလင်နော် မင်းလင်ဆိုတာဒီညသက်သေပြမယ်"

ပြောပြောဆိုဆိုနဲ့သူ့ရဲ့ကြက်သွေးရောင်တီရှပ်လက်ရှည်ကိုကြယ်သီးတွေဆွဲဖြုတ်ပြီးအကျီ

ချွတ်ပစ်သည်။

"ရှင် လုပ်ရဲလုပ်ကြည့်လိုက်"

"လုပ်မာ လုပ်ကိုလုပ်မှာ ဒီညငါမင်းကိုမXိုးရရင်ငါယောကျာ်းမဟုတ်တော့ဘူး"

အိပ်ရာဘေးရှိရေတကောင်း၊ဖန်ခွက်၊နိူးစက်၊

တီဗီရီမု အနားမှာရှိသမျှအရာတွေနဲ့ကောက်ပေါက်သည်။

"ဆောရီးပဲ မင်းလင်ကတိုက်ကွမ်ဒိုခါးပတ်နက်ကွ လက်ရုံးဆိုတဲ့ငါကလက်ရုံးရည်နဲ့ပြည့်စုံတယ်"

ပြောရင်းလေပေါ်လွင့်လာသည့် မီးအိမ်ပျံကို

မျက်နှာနားမရောက်ခင်လက်နဲ့ဖမ်းပြီး

တိုက်ပွဲမစခင် ကစားသမားအချင်းချင်းဂါရဝပြုသည့်ပုံစံအတိုင်း လက်အုပ်ချီပြီးခါးကိုင်းညွှတ်ပြသည်။

"အေး အခုငါ့အလှည့်ပဲ"

လက်ရုံးတိုက်စစ်စဆင်ပါပြီ။

အခန်းထဲမှာပတ်ပြေးနေတဲ့သူ့ကိုလက်နဲ့ချုပ်ထားပြီးမလွတ်အောင်ကိုယ်လုံးနဲ့ပါဖက်ထားသည်။

လက်တဖက်က အံဆွဲကိုမွှေကာအံဆွဲထဲက

တိတ်ခွေနဲ့သူ့လက်နှစ်ဖက်ကိုဆွဲပြီးအရှေ့ကနေမြဲနေအောင်တုပ်ထားသည်။

"လွှတ်စမ်း"

"မရုန်းနဲ့လို့ ကျစ်"

ယောကျာ်းနဲ့မိန်းမအားဆိုတော့မယှဉ်သာ။

သူ့ခန္ဓာကိုယ်ကိုပွေ့ချီပြီးကုတင်ပေါ်ကိုပစ်တင်လိုက်သည်။

" အားး နာတယ်ဟ လူယုတ်မာကောင်ရဲ့"

"အေး အဲ့ထက်နာမယ်"

အလွတ်ထား‌ေပးထားသောခြေထောက်နှစ်ဖက်ကအသားကုန်လွှဲကန်နေတော့ အမြန်ရှောင်သော်လဲမှေးကိုလာထိမိသေးသည်။

"ကျစ်"

ထိုခြေထောက်နှစ်ချောင်းကိုဖိပြီးခွထိုင်ထားပြီးသူ့ကိုယ်လုံးပေါ်ကိုမညှာမတာဖိလှဲလိုက်သည်။

သူ့ရဲ့ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်ကရှိသမျှအဝတ်အစားမှန်သမျှအတွင်းခံပါမကျန်အတင်းဆွဲချွတ်ပစ်လိုက်ပြီး ကိုယ်ဝတ်ထားတဲ့ဂျင်းဘောင်းဘီကိုလဲဇစ်ဖြုတ်လိုက်သည်။

မျက်နှာချင်းနီးကပ်နေတဲ့အနေအထားမှာ

သိပ်လှတဲ့ဟာမလေးရဲ့နူတ်ခမ်းလေးကိုအကြမ်းပတမ်းဆွဲငုံလိုက်သည်။

သူ့လျှာဖျားလေးကိုသွားတို့ထိပြီးကလူကျီစယ်လိုက်ပြီးအောက်နူတ်ခမ်းကိုလဲခဲထားလိုက်သည်။

"ငြိမ်ငြိမ်နေလို့ "

တစက်မှအငြိမ်မနေရုန်းကန်နေ၍ဖီလင်ပါငုပ်ကုန်သည်။

"ဒုက္ခပဲ"

အနမ်းတွေနဲ့ချော့မြူသော်လဲစည်းချက်နောက်ပါမလာ။

သူလဲလုပ်ချင်တာကိုယ်လဲလုပ်ချင်တာလုပ်မယ်ဆိုပြီးသူ့ချယ်ရီသီးတစ်လုံးကိုဆွဲငုံပလိုက်သည်။

"အု အင့်"

ငြီးသံတိုးတိုးလေးထွက်ပေါ်လာ၍ငြိမ်ကျသွားသည်။အလုပ်ဖြစ်သားပဲ။

"ပြွတ် ပကျွတ်"

ချယ်ရီသီးအညှ‌ာလေးကိုငုံခဲထားပြီးတခြားတစ်ဖက်ကိုတော့လက်ကလုံးချေနေသည်။

"ကိုယ့်နာမည်ပြောင်ကလေ ငလုံးလက်ဖယ်တဲ့"

ချယ်ရီသီးစားနေရာမှခဏရပ်လိုက်ပြီးနားနားကပ်ပြီးပြောသည်။

"အဲ့တာဘာလဲသိလား ငလုံးလက်ဖယ်ဆိုတေ့ာ

ငါးဖယ်လုံးတယ်လေ ကိုယ်ကလဲငါးဖယ်လုံးရတာကြိုက်တယ် ငါးဖယ်ကိုလက်နဲ့လုံးရတာကိုကြိုက်တာ နားလည်လား"

နားနားကပ်ပြီးပြောတဲ့အပြောကြောင့်တစ်ကိုယ်လုံးကြက်သီးဖျန်းဖျန်းထသွားသည်။

လက်ရုံးရဲ့လေငွေ့‌ေနွးနွေးကလဲပါးကိုလာရိုက်ခတ်သည်။

ငါဆိုတဲ့နေရာမှာကိုယ်လို့အစားသုံးလိုက်တာလဲသတိထားမိသည်။

"ကိုယ်လက်တွေ့ပြမယ်"

ချယ်ရီသီးနှစ်လုံးအားလက်ဖြင့်ကျကျနနနယ်ကာလုံးချေပြပါတော့သည်။

ညှစ်လိုက်ချေလိုက်ဆွဲဖိနဲ့ ဟုတ်တော့လဲဟုတ်သည် ငါးဖယ်လုံးနေသလိုပဲ။

"အား အား"

"ကိုယ့်ရဲ့ငါးဖယ်လုံးစွမ်းရည်ကနှစ်ယောက်မရှိဘူးနော် တွေ့ပြီလား"

"တော်ပါတော့ ငလုံးလက်ဖယ် နာတယ် အား"

ငဖယ်လုံးတာရပ်ပြီးအောက်ကိုလျှောဆင်းကာ

အောက်ကဟာကိုလက်နဲ့ပွတ်သပ်ပေးလိုက်တော့

"အား အား မလုပ်နဲ့"

သူ့ရဲ့စမူဆာထဲကိုလျှာနဲ့့စထိုးလျက်လိုက်တော့

"အင့်"

ငြီးသံကိုနားဆင်ပြီးပြုံးမိလိုက်သည်။

ပန်းဖူးလေးကိုလျှာနဲ့တို့ထိလျက်ပေးလိုက်တော့

အင့်ခနဲငြီးသံနှင့်အတူကျောပါကော့တက်သွားပြီးခံစားမူတွေတိမ်ပေါ်ရောက်သလိုဖြစ်သွားကာသူရုန်းဖို့တောင်မေ့သွားသည်။

ပန်းဖူးလေးကိုနူတ်ခမ်းနဲ့ဖိညှစ်စုပ်ပြီးခံစားမူတွေဟိုးအမြင့်ဆုံးထိရောက်စေလိုက်သည်။

လျှာနဲ့လဲမပြတ်ဆွပေးနေသေးသည်။

"ထည့်ပေးရတော့မလား"

"..."

ဒီအချိန်ထိတင်းခံထားတယ်ပေါ့။ရတယ်လေ။

လျှာဖျားလေးကိုနောက်တကြိမ်စမူဆာထဲကပန်းဖူးလေးနဲ့တို့ထိပေးလိုက်တော့

"ထည့်ပေးပါတော့"

"မင်းတောင်းဆိုလို့နော် အိုကေ"

လက်တစ်ချောင်းကိုအရင်စမ်းထိုးကြည့်သည်။တခါမှမထည့်ရသေးတဲ့ပစ္စည်းမလို့တင်းကြပ်နေသည်။

လက်တစ်ချောင်းတောင်မနည်းထိုးထည့်ရသည်။

"အား ဟင့်"

"ခဏလေးသည်းခံနော် ခဏပဲ"

"အရမ်းနာတယ် ကြောက်တယ်"

"မကြောက်နဲ့ ကိုယ်ရှိတယ်"

လက်တစ်ချောင်းကိုအသွင်းထုတ်မှန်မှန်လုပ်ပြီးမှနှစ်ချောင်းသုံးချောင်း အထိအသွင်းထုတ်ကြာကြာလုပ်ပေးပြီးမှစဖို့အဆင်သင့်ဖြစ်ပြီ။

ပခုံးပေါ်သူ့ခြေနှစ်ချောင်းကိုဆွဲတင်ပြီးဒီအနေအထားနှင့်

"အဆုံးထိသွားရအောင်နော် နောက်တခါဆိုမင်းအရင်တောင်လာစလိမ့်မယ်"

အတံကိုအစွပ်ဝတ်ပေးပြီးအဝမှာတေ့ပြီးသွင်းလိုက်တော့

တင်းကြပ်နေသည်။ရှေ့ဆက်ဖို့ခက်သည်။

"အား အင့်အင့်"

အာရုံလွဲသွားစေရန်နူတ်ခမ်းချင်းထိကပ်ပြီးချော့မြူသည်။

တစ်ဖြည်းဖြည်းချင်းသွင်းရင်းသွင်းရင်းမှအတံတခုလုံးဝင်သွားတော့သည်။

လူလဲချွေးသီးချွေးပေါက်တွေပါကျကုန်ပြီ။

"မလွယ်ပါလား"

"နာတယ် အင့်အင့်"

"အေးဆေး စိတ်အေးအေးထား"

သူ့ရဲ့ပထမဆုံးအကြိမ်မလို့တင်းကျပ်နေတာကိုကအရသာအသစ်တခုလို။

"စေးပိုင်နေတာပဲ Fuck ကြိုက်လိုက်တာကွာ"

"အင့် အု"

"နာမည်ခေါ်ပြီးငြီးပေးကွာ"

"လက်ရုံးသုခ အား အင့်"

ပူနွေးနွေးအတွင်းသားလေးကသေလောက်အောင်ကောင်းသည်။

အသွင်းထုတ်အချက်ရေများလာပြီးမပြီးခင်လေးအသားကုန်စိတ်ရှိတိုင်းဆောင့်သွင်းသွားချင်သေးသည်။

အကြမ်းပတမ်းဆောင့်သွင့်ချက်များအောက်တွင်သူ့ရဲ့နာလွန်းလို့ငြီးငြူတဲ့ငြီးသံလေး။

"တော်ပြီ နာတယ် လက်ရုံး အား‌ တော်ပါတော့"

"ပြီးတော့မယ် ခဏနော် "

အချက်နှစ်ဆယ်လောက်ဆောင့်သွင်းချက်များအပြီးထုတ်လွှတ်နိုင်လိုက်သည်။

သူလဲပထမဆံုးမလို့အတော်ပန်းသွား၍မထနိုင်တော့ပဲမျက်လုံးမှိတ်ထားပြီး

တကယ်အိပ်ပျော်သွားတော့သည်။

" ပင်ပန်းသွားပြီ"

လက်ဝါးရာထင်သွားတဲ့နီရဲနေတဲ့ပါးလေးကိုပွတ်သပ်ကြည့်ပြီးခပ်ဖွဖွနမ်းရင်းကိုယ်လုံးလေးကိုရင်ခွင်ထဲဆွဲသွင်းပြီးအိပ်စေလိုက်သည်။

နှစ်ယောက်စလုံးဗလာကျင်းဖြစ်နေလို့စောင်ကိုသာလုံအောင်ပတ်ထားလိုက်သည်။

.

.

မနက်မိုးလင်းလာချင်းမြင်တွေ့လိုက်ရတာက

Bathrobeအဖြူရောင်ဝတ်ပြီး‌ေကာ်ဖီခွက်ကိုလက်ကကိုင်ကာမှန်ပြတင်းကနေအောက်ကိုငေးနေတဲ့ကျောပြင်တစ်စုံ။

လှဲနေရာမှလူးလွန့်ထလိုက်သောလူပ်ရှားသံလေးကြောင့်ထိုကျောပြင်ကလှည့်ကြည့်လာသည်။

"နိုးပြီလား"

"အင်း"

ရူပ်ပွနေတဲ့ဆံပင်တွေကိုစုကိုင်ပြီးပြန်ဖြေသည်။

"အား"

"ဖြေးဖြေး အရမ်းမလူပ်နဲ့"

ကိုယ်လုံးတီးဖြစ်နေသောကိုယ်ကိုစောင်နဲ့သူလုံးပတ်ရင်း

"တောက်"

ဘာထဖြစ်ပြန်ပြီလဲမသိ။နူတ်ခမ်းကိုက်ပြီးတောက်ထခေါက်သည် ။

"ဘာဖြစ်ပြန်တာလဲ ဘာလုပ်မိလို့လဲ ဒီရန်လိုနေတဲ့ပုံစံထက် ညကအောက်မှာညဉ်းနေတဲ့မင်းပုံစံလေးကမင်းနဲ့ပိုလိုက်ဖက်တယ်

လက်ရုံးသုခ အား အင့် လက်ရုံး နာတယ်

လက်ရုံး ထည့်ပေးပါ ထည့်ပေးပါတော့

အဟက်"

မျက်နှာကိုရူံ့မဲ့ပြပြီး‌ပြောင်ချော်ချော်လုပ်ပြသလိုနဲ့‌ေလှာင်‌ေပြာင်နေသောလက်ရုံးမျက်နှာ လွင့်လာသောခေါင်းအုံးနဲ့မိတ်ဆက်လိုက်ရသည်။

မျက်နှာကိုအရှိန်နဲ့လာမှန်သောခေါင်းအုံးကိုကြမ်းကပြန်ကောက်ပြီး

"ငါ့ကိုရန်လာမစနဲ့နော် ငါအသားနာအောင်လုပ်ရင်မင်းကပိုနာရမယ် ငါငြိမ်ခံနေရင်ရောင့်မတက်နဲ့ ငါလက်မပါချင်ဘူး"

ခေါင်းအုံးကိုကိုင်လူပ်ပြီးပြောသည်။

"အရူးကောင် ရှင်ကျွန်မကိုဖျက်ဆီးလိုက်ပြီ အားး ယုတ်မာလိုက်တာ"

"အယ် ငါမိန်းမကိုငါXိုးတာဘာယုတ်မာလို့လဲ မင်းလဲသဘောတူခဲ့တာလေ မင်းကိုယ်တိုင်ပဲထည့်ပေးပါပါလို့ တောင်းဆိုခဲ့တာလေ

ထည့့့့်....ပေး...ပါ"

"ထွက်သွား ထွက်သွား လူယုတ်မာ မုန်းတယ်"

"ဟောဗျာ မင်းကငါ့မိန်းမလေ ဘာယုတ်မာမိလို့လဲ သူလဲလိုချင်လို့ထည့်ပေးရသေးတယ် သိန်း200နဲ့တန်သားပဲမင်းခန္ဓာကိုယ်က ရိုရိုသေသေသုံးရမယ်"

*အော် ကျွန်မကတန်ဖိုးကြီးတဲ့ပြည့်တန်ဆာတယောက်သာသာပေါ့ရှင့်အတွက်က*

"ရှင်ပဲကျွန်မကို လိုချင်အောင်လုပ်တာလေ အင့်ဟင့် နာတယ်ပြီးတော့ အားး ထွက်သွား ထွက်သွား အရမ်းမုန်းတယ် ရွံတယ် အားး ရွံလိုက်တာ ရှင့်ရဲ့မိန်းမတကာနဲ့ထိတွေ့ခဲ့တဲ့ခန္ဓာကိုယ်ကို ရောဂါတွေဘာတွေကူး‌ထားရင်ရော အားး"

"မင်းရွံတဲ့ဒီကောင်ကပဲညကမင်းကိုXိုးခဲ့တာ မင်းလင်တော်ထားရတာဒီကောင်ဆိုတာသေတောင်မမေ့နဲ့ ငါသက်သေပြပြီးပြီနော် ငါသာHIVဖြစ်နေရင်မင်းပါကူးပြီပေါ့ သေအတူရှင်မကွာပေါ့ကွာဇနီးမောင်နှံတွေပဲ "

လက်ညိုးကိုတလူပ်လူပ်နဲ့ပြောပြီးအခန်းထဲကတံခါးကိုဝုန်းဆိုဆောင့်ပိတ်ပြီးထွက်သွားသည်။

အဝတ်မပါတဲ့ကိုယ့်ခန္ဓာကိုယ်ကိုရေချိုးခန်းထဲကမှန်မှာပြန်ကြည့်ရင်းညစ်ပတ်နေတဲ့အရ‌ာတွေကိုသန့်ရှင်းရေးလုပ်ရင်း

"သူငါ့ကိုဘာလုပ်လိုက်တာလဲဟာ ရွံလိုက်တာ ရွံတယ်"

ဒီလူ့ဆီမှာကိုယ်တိုင်ကထည့်ပေးဖို့တောင်းဆိုခဲ့မိတာအံ့ဩ၍မဆုံး။

သွေးသားကတောင်းဆိုတော့လဲ‌မနေနိုင်ခဲ့။

တစ်ကိုယ်လုံးလဲကိုင်ရိုက်ခံထားရသလိုနာကျင်နေသည်။ခါးအောက်ပိုင်းနဲ့ ထိုနေရာတစ်ဝိုက်ကသေလောက်အောင်နာသည်။

သူကတကယ်HIVဖြစ်နေရင်ရော အဲ့လူကသူအရမ်းမုန်းတဲ့ငါ့ကိုဒုက္ခပေးချင်လို့လုပ်တာလား။

*ကွန်ဒုံးသုံးတာ ဘယ်လိုရောဂါကူးပါ့မလဲငတုံးမ လူကိုများရောဂါသည်မှတ်နေလားမသိဘူး*

ဘောင်းဘီအိတ်ထဲကပိုက်ဆံ‌ကိုနိူက်ပြီးဂျိုးရှိရာကမ်းပေးပြီး

"အဲ့ဟာလေးအတွက် သင့်တော်တဲ့ဆေးလေးဘာလေးဆင်းဝယ်ခဲ့ကွာ အားရှိမယ်ထင်တာလေးရော ပထမဆုံးဆိုတော့သိတယ်မလား ပြီးရင်မင်းသွားတိုက်လိုက် ငါပေးရင်သောက်မှာမဟုတ်လို့ငါလုပ်ခိုင်းတယ်မပြောနဲ့"

‌ဆံပင်တွေကိုဆွဲဖွရင်းလက်ရုံးရှက်ရှက်နဲ့ပြောသည်။

"မင်းမပြောရင်သူကငါပေးတယ်ထင်မှာပေ့ါ"

"ငါဆိုရင်သူက‌ေဆးသောက်‌ေတာ့မှာမှမဟုတ်တာ"

လေသံသည်သိမ်ဝင်သွားသည်။

#ParadiseKhin

ရိုင်းတဲ့အသုံးနူန်းလေးနည်းနည်းပါသွားတယ်။

မရိုင်းအောင်တော့အတော်သတိထားသုံးထားတာပဲ ရိုင်းတော့ရိုင်းတယ်🤨

Zawgyi

" အမေလး ျမတ္စြာဘုရား"

ေမွာင္ေမွာင္မဲမဲနဲ႔အိမ္ေ႐ွ႕ခန္းဆိုဖာတြင္စားပြဲခုံေပၚေျခေထာက္တင္ကာ ေဆးလိပ္ထိုင္ဖြာေနေသာလူေၾကာင့္အလန္႔တၾကားျဖစ္သြားသည္။

ေဆးလိပ္ေငြ႕မ်ားႏွင့္ေဆးလိပ္မီးပြားေလးမ်ားကလဲအခန္းအႏွံ႔ပ်ံ႕လြင့္ေနသည္။

"႐ွင္ဘယ္တုန္းကျပန္ေရာက္ေနတာလဲ ေမွာင္ေမွာင္မဲမဲထဲမွာမီးမဖြင့္ပဲဘာထိုင္လုပ္ေနတာလဲ"

"...."

သူဘာမွျပန္မေျဖ။

"မင္းကေရာမအိပ္ေသးပဲဘာလို႔မ်ားဒီ‌ေနရာမွာေရာက္ေနတာလဲ ငါ့ကိုျမင္တာဘာလို႔ဒီေလာက္လန္႔သြားရတာလဲ ဘာေတြခိုးေၾကာင္ခိုးဝွက္လုပ္မလို႔လဲ"

"ေရေလ ေရဆာလို႔ထလာတာ အိမ္မွာျပန္‌‌ေနတယ္ဆိုၿပီးသုံးရက္ေက်ာ္ေလာက္ေပၚမလာပဲဒီအခ်ိန္ႀကီးေမွာင္ေမွာင္မဲမဲထဲမွာေဆးလိပ္ထိုင္ေသာက္ေနတာကို ႐ုတ္တရက္‌ျမင္လိုက္တာဘယ္သူကမလန္႔ပဲေနမလဲ"

"ဟုတ္လား မီးဖိုေခ်ာင္ကအေနာက္ဘက္မွာေလ"

"အဲ့ဒါက...အဲ့ဒါက!

"မင္းထြက္ေျပးဖို႔ႀကိဳးစားမလို႔မဟုတ္လား"

လက္ထဲကေဆးလိပ္ခြက္ကိုစားပြဲေပၚကျပာခြက္မွာစိမ္‌ေျပန‌ေျပေခ်ခ်ၿပီးသူေမးသည္။

ေက်ာမွီၿပီးထိုင္ေနရမွေက်ာဆန္႔လိုက္သည္။

ထိုင္ေနရာမွသူဆတ္ခနဲမတ္တပ္ထရပ္လိုက္သည္။

"ဟုတ္လားလို႔ "

အနားကိုကပ္လာၿပီးမ်က္ႏွာခ်င္းအနီးကပ္ၿပီးေမးသည္။

တစ္ကိုယ္လုံးလဲအရက္နံ႔‌ေတြနံေနတာမလို႔သူမူးေနမွန္းသိလိုက္သည္။

"႐ွင္မူးေနတယ္ လက္႐ုံးသုခ"

"အင္း ဟုတ္တယ္"

ေဘာင္းဘီအိတ္ထဲကေဆးလိပ္ဘူးကိုႏိူက္ယူကာႏူတ္ခမ္းမွာ‌ေတ့ကာေဆးလိပ္တစ္လိပ္ကိုမီးညႇိသည္။

ေဆးလိပ္ကိုလက္ညိဳးနဲ႔လက္ခလယ္ၾကားညႇပ္ၿပီးေဆးလိပ္ေငြ႕တခ်ိဳ႕ကို ျခယ့္မ်က္ႏွာေပၚသို႔

မူတ္လႊတ္လိုက္သည္။

"အဟြပ္ဟြပ္ အဟြပ္"

ေဆးလိပ္ေငြ႕ေတြေၾကာင့္အသက္႐ွဴၾကပ္ေနေသာမ်က္ႏွာေလးကိုျပဳံးလ်က္ၾကည့္ရင္း

"အဟက္ မင္းကလွလိုက္တာကြာ လွတယ္"

႐ုတ္တရပ္ၾကားလိုက္ရတဲ့လွတယ္ဆိုတဲ့စကားေၾကာင့္သူ႕အလိုလိုခပ္ခြာခြာအေနာက္ဆုတ္ရပ္မိသြားသည္။

"မင္းသိလား ငါဘာလို႔အရက္ေသာက္တာလဲဆိုတာ"

"႐ွင္ကအရက္သမားေလ တခ်ိန္လုံးအရက္ကေသာက္ေနတာပဲကိုး"

"အဲ့တာလဲမွန္တာပဲ ဒါေပမဲ့ငါအခုေသာက္လာမိတာဘာလို႔လဲ မင္းသိလား"

"မသိဘူး သိလဲမသိခ်င္ဘူး"

အက္ကြဲကြဲရီေဝေဝေလသံႏွင့္ရပ္ေနတာအနည္းငယ္ဟန္ပ်က္ယိုင္ေနတာေၾကာင့္‌

ေသာက္တာမ်ားလာမွန္းခန္႔မွန္းမိသည္။

"စိမ္းျမျခယ္ ငါေျပာမယ္"

တစ္ခါမွသူ႕ဆီကနာမည္ေခၚတာမခံရဖူး၍အံ့ေတာ့အံ့ဩသြားသည္။

ပုံမွန္ဆို မင္းလို႔ပဲေခၚတတ္တာ။

"ဟိုတေန႔ကမင္းေျပာလိုက္တာေလ ငါေလ ငါ့အိမ္မွာေရာ အခုထိေရာေမ့မရဘူးကြာ အဲ့ဒါကိုအရမ္းစိတ္ထဲစြဲေနတယ္"

စကားေျပာရင္းလက္ဟန္ေျခဟန္ေတြပါလူပ္႐ွားျပေန၍မူးေနသည့္ခႏၶာကိုယ္လဲယိမ္းထိုးေနသည္။

"ဒီမွာကြာ မင္းဟိုေန႔ကကြာ ဟိုေန႔ကေျပာလိုက္တာ ငါေသသြားရင္ပို‌ေတာင္ေကာင္းမယ္ဆိုတာကေလစိတ္ထဲကတကယ္ပါတာလား ဒီတိုင္းေျပာလိုက္တာလား ငါသုံးရက္လုံးလုံးအဲ့စကားကိုနားထဲကမထြက္ဘူးကြာ အဲ့တာမင္း႐ွင္းအခု"

ဗလုံးဗေထြးစကားသံမ်ားႏွင့္မူးမူး႐ူး႐ူးျဖစ္ေနေသာ္လဲလက္ထဲကေဆးလိပ္ကိုေတာ့အေသာက္မပ်က္ေသး။

ဘာရယ္မဟုတ္ စိတ္တိုေနတဲ့အခ်ိန္ေျပာလိုက္တဲ့စကားကို သူႀကိတ္မႏိုင္ခဲမရစိတ္ထဲမွာမွတ္သြားလိမ့္မယ္လို႔မထင္ခဲ့မိ။

"ဟုတ္တယ္ စိတ္ထဲကပါလို႔ေျပာခဲ့တာ ဟုတ္ၿပီလား"

"ဪ ဟုတ္လား"

ႏူတ္ခမ္းစူၿပီးမ်က္ခုံးမ်ားပင့္သက္ကာေခါင္းတၿငိမ့္ၿငိမ့္နဲ႔သူတုန္႔ျပန္သည္။

"ဟုတ္တယ္ အဲ့လိုတကယ္ျဖစ္သြားေစခ်င္တယ္"

"စိမ္းျမျခယ္ ငါမွတ္မိတယ္သိလား ငါအကုန္မွတ္မိတယ္ ငါတို႔စေတြ႕တဲ့အခ်ိန္ကို ငါအဲ့ေန႔ကမင္းကို႐ိုင္း႐ိုင္းေျပာလိုက္မိတယ္"

ေဆးလိပ္ကိုပါးစပ္မွာကိုက္ရင္း လက္ညိဳးတထိုးထိုးႏွင့္သူဆက္ေျပာသည္။

"ငါမင္းအေပၚမွာဘာတစ္ခုေလးေတာင္ဆိုးဆိုးဝါးဝါးမလုပ္ခဲ့ဖူးတာ ငါမွတ္မိတယ္ငါအခုမွလုပ္တာေနာ္ အဲ့ဒါကိုဘာလို႔ ဘာလို႔ကြာ ငါ့ကိုဒီေလာက္ေတာင္မုန္းေနရတာလဲ ငါမင္းကိုဘာမွလဲမလုပ္ခဲ့မိပဲနဲ႔ကြာ ဘာလို႔လဲ"

ထန္းရည္မူးရင္ကြၽဲခိုးေပၚဆိုတဲ့အတိုင္း မူးလာေတာ့ရင္ထဲမွာမေက်ညက္တဲ့အစိုင္အခဲ‌စေတြတခုခ်င္းထုတ္ေျပာလာသည္။

"ေျဖေလ ဘာလို႔လဲလို႔ ဘာလို႔မုန္းတာလဲလို႔"

"႐ွင့္မလို႔မုန္းတာ ႐ွင္ျဖစ္ေနလို႔ကိုမုန္းတာ ဘာအေၾကာင္းျပခ်က္မ႐ွိ႐ွင္ျဖစ္ေနလို႔ကိုမုန္းတာ

႐ြံတာ ဟုတ္ၿပီလား"

"ဪ ငါျဖစ္ေနလို႔ကိုမုန္းတာေပါ့ ငါရဲ႕ျဖစ္တည္မူကိုမုန္းေနတာေပါ့ ရတယ္ေလ ဟင္း"

ဟင္းဆိုၿပီးတခ်က္ရယ္လိုက္ကာ

"မင္းစိတ္ထဲကတကယ္ပါလို႔ေျပာတာလား ငါထပ္ေမးမယ္ ဒါေနာက္ဆုံးအခြင့္ေရး"

"ဟုတ္တယ္ ႐ွင္ျဖစ္ေနလို႔ကိုမုန္းတာ"

"ေျဖာင္း ေျဖာင္း"

"အား"

အသံထြက္သြားသည့္႐ိုက္ခ်က္အသံႏွင့္အတူ စပ္ျဖန္းျဖန္းနာသြားသည့္ပါးႏွစ္ဖက္။

"ငါေနာက္ဆုံးအခြင့္ေရးေပးခဲ့တယ္ေနာ္ လက္မပါခ်င္လို႔"

နီရဲသြားေသာပါးႏွစ္ဖက္အားျခယ္ပြတ္သပ္ရင္းငိုမဲ့မဲ့မ်က္ႏွာႏွင့္အရည္ၾကည္ေတြလဲ့ေနေသာမ်က္လုံးမ်ားျဖင့္

"႐ွင္...႐ွင္ကမ‌်ား

"မင္းေတြ႕ၿပီေပါ့"

" လႊတ္ ကြၽန္မကိုလႊတ္"

လက္ေမာင္းရင္းကေနေဆာင့္ဆြဲေခၚလာၿပီးအခန္းတြင္းကအိပ္ရာထက္ကိုတြန္းတင္လိုက္သည္။သူနံရံကအခန္းမီးခလုတ္ကိုလက္လွမ္းၿပီးဖြင့္လိုက္၍လင္းထင္းသြားသည္။

.

.

အခန္းတံခါးကိုပါေလာ့ခ်လိုက္သည္။

"႐ွင္ ဘာလုပ္မလို႔လဲ ဟမ္း ႐ွင္ ကြၽန္မကိုဘာလုပ္မလို႔လဲ လူယုတ္မာ"

"ေမ့ေနၿပီလား ငါကမင္းလင္ေနာ္ မင္းလင္ဆိုတာဒီညသက္ေသျပမယ္"

ေျပာေျပာဆိုဆိုနဲ႔သူ႕ရဲ႕ၾကက္ေသြးေရာင္တီ႐ွပ္လက္႐ွည္ကိုၾကယ္သီးေတြဆြဲျဖဳတ္ၿပီးအက်ီ

ခြၽတ္ပစ္သည္။

"႐ွင္ လုပ္ရဲလုပ္ၾကည့္လိုက္"

"လုပ္မာ လုပ္ကိုလုပ္မွာ ဒီညငါမင္းကိုမXိဳးရရင္ငါေယာက်ာ္းမဟုတ္ေတာ့ဘူး"

အိပ္ရာေဘး႐ွိေရတေကာင္း၊ဖန္ခြက္၊ႏိူးစက္၊

တီဗီရီမု အနားမွာ႐ွိသမွ်အရာေတြနဲ႔ေကာက္ေပါက္သည္။

"ေဆာရီးပဲ မင္းလင္ကတိုက္ကြမ္ဒိုခါးပတ္နက္ကြ လက္႐ုံးဆိုတဲ့ငါကလက္႐ုံးရည္နဲ႔ျပည့္စုံတယ္"

ေျပာရင္းေလေပၚလြင့္လာသည့္ မီးအိမ္ပ်ံကို

မ်က္ႏွာနားမေရာက္ခင္လက္နဲ႔ဖမ္းၿပီး

တိုက္ပြဲမစခင္ ကစားသမားအခ်င္းခ်င္းဂါရဝျပဳသည့္ပုံစံအတိုင္း လက္အုပ္ခ်ီၿပီးခါးကိုင္းၫႊတ္ျပသည္။

"ေအး အခုငါ့အလွည့္ပဲ"

လက္႐ုံးတိုက္စစ္စဆင္ပါၿပီ။

အခန္းထဲမွာပတ္ေျပးေနတဲ့သူ႕ကိုလက္နဲ႔ခ်ဳပ္ထားၿပီးမလြတ္ေအာင္ကိုယ္လုံးနဲ႔ပါဖက္ထားသည္။

လက္တဖက္က အံဆြဲကိုေမႊကာအံဆြဲထဲက

တိတ္ေခြနဲ႔သူ႕လက္ႏွစ္ဖက္ကိုဆြဲၿပီးအေ႐ွ႕ကေနၿမဲေနေအာင္တုပ္ထားသည္။

"လႊတ္စမ္း"

"မ႐ုန္းနဲ႔လို႔ က်စ္"

ေယာက်ာ္းနဲ႔မိန္းမအားဆိုေတာ့မယွဥ္သာ။

သူ႕ခႏၶာကိုယ္ကိုေပြ႕ခ်ီၿပီးကုတင္ေပၚကိုပစ္တင္လိုက္သည္။

" အားး နာတယ္ဟ လူယုတ္မာေကာင္ရဲ႕"

"ေအး အဲ့ထက္နာမယ္"

အလြတ္ထား‌ေပးထားေသာေျခေထာက္ႏွစ္ဖက္ကအသားကုန္လႊဲကန္ေနေတာ့ အျမန္ေ႐ွာင္ေသာ္လဲေမွးကိုလာထိမိေသးသည္။

"က်စ္"

ထိုေျခေထာက္ႏွစ္ေခ်ာင္းကိုဖိၿပီးခြထိုင္ထားၿပီးသူ႕ကိုယ္လုံးေပၚကိုမညႇာမတာဖိလွဲလိုက္သည္။

သူ႕ရဲ႕ခႏၶာကိုယ္ေပၚက႐ွိသမွ်အဝတ္အစားမွန္သမွ်အတြင္းခံပါမက်န္အတင္းဆြဲခြၽတ္ပစ္လိုက္ၿပီး ကိုယ္ဝတ္ထားတဲ့ဂ်င္းေဘာင္းဘီကိုလဲဇစ္ျဖဳတ္လိုက္သည္။

မ်က္ႏွာခ်င္းနီးကပ္ေနတဲ့အေနအထားမွာ

သိပ္လွတဲ့ဟာမေလးရဲ႕ႏူတ္ခမ္းေလးကိုအၾကမ္းပတမ္းဆြဲငုံလိုက္သည္။

သူ႕လွ်ာဖ်ားေလးကိုသြားတို႔ထိၿပီးကလူက်ီစယ္လိုက္ၿပီးေအာက္ႏူတ္ခမ္းကိုလဲခဲထားလိုက္သည္။

"ၿငိမ္ၿငိမ္ေနလို႔ "

တစက္မွအၿငိမ္မေန႐ုန္းကန္ေန၍ဖီလင္ပါငုပ္ကုန္သည္။

"ဒုကၡပဲ"

အနမ္းေတြနဲ႔ေခ်ာ့ျမဴေသာ္လဲစည္းခ်က္ေနာက္ပါမလာ။

သူလဲလုပ္ခ်င္တာကိုယ္လဲလုပ္ခ်င္တာလုပ္မယ္ဆိုၿပီးသူ႕ခ်ယ္ရီသီးတစ္လုံးကိုဆြဲငုံပလိုက္သည္။

"အု အင့္"

ၿငီးသံတိုးတိုးေလးထြက္ေပၚလာ၍ၿငိမ္က်သြားသည္။အလုပ္ျဖစ္သားပဲ။

"ႁပြတ္ ပကြၽတ္"

ခ်ယ္ရီသီးအညႇ‌ာေလးကိုငုံခဲထားၿပီးတျခားတစ္ဖက္ကိုေတာ့လက္ကလုံးေခ်ေနသည္။

"ကိုယ့္နာမည္ေျပာင္ကေလ ငလုံးလက္ဖယ္တဲ့"

ခ်ယ္ရီသီးစားေနရာမွခဏရပ္လိုက္ၿပီးနားနားကပ္ၿပီးေျပာသည္။

"အဲ့တာဘာလဲသိလား ငလုံးလက္ဖယ္ဆိုေတ့ာ

ငါးဖယ္လုံးတယ္ေလ ကိုယ္ကလဲငါးဖယ္လုံးရတာႀကိဳက္တယ္ ငါးဖယ္ကိုလက္နဲ႔လုံးရတာကိုႀကိဳက္တာ နားလည္လား"

နားနားကပ္ၿပီးေျပာတဲ့အေျပာေၾကာင့္တစ္ကိုယ္လုံးၾကက္သီးဖ်န္းဖ်န္းထသြားသည္။

လက္႐ုံးရဲ႕ေလေငြ႕‌ေႏြးေႏြးကလဲပါးကိုလာ႐ိုက္ခတ္သည္။

ငါဆိုတဲ့ေနရာမွာကိုယ္လို႔အစားသုံးလိုက္တာလဲသတိထားမိသည္။

"ကိုယ္လက္ေတြ႕ျပမယ္"

ခ်ယ္ရီသီးႏွစ္လုံးအားလက္ျဖင့္က်က်နနနယ္ကာလုံးေခ်ျပပါေတာ့သည္။

ညႇစ္လိုက္ေခ်လိုက္ဆြဲဖိနဲ႔ ဟုတ္ေတာ့လဲဟုတ္သည္ ငါးဖယ္လုံးေနသလိုပဲ။

"အား အား"

"ကိုယ့္ရဲ႕ငါးဖယ္လုံးစြမ္းရည္ကႏွစ္ေယာက္မ႐ွိဘူးေနာ္ ေတြ႕ၿပီလား"

"ေတာ္ပါေတာ့ ငလုံးလက္ဖယ္ နာတယ္ အား"

ငဖယ္လုံးတာရပ္ၿပီးေအာက္ကိုေလွ်ာဆင္းကာ

ေအာက္ကဟာကိုလက္နဲ႔ပြတ္သပ္ေပးလိုက္ေတာ့

"အား အား မလုပ္နဲ႔"

သူ႕ရဲ႕စမူဆာထဲကိုလွ်ာနဲ႔့စထိုးလ်က္လိုက္ေတာ့

"အင့္"

ၿငီးသံကိုနားဆင္ၿပီးျပဳံးမိလိုက္သည္။

ပန္းဖူးေလးကိုလွ်ာနဲ႔တို႔ထိလ်က္ေပးလိုက္ေတာ့

အင့္ခနဲၿငီးသံႏွင့္အတူေက်ာပါေကာ့တက္သြားၿပီးခံစားမူေတြတိမ္ေပၚေရာက္သလိုျဖစ္သြားကာသူ႐ုန္းဖို႔ေတာင္ေမ့သြားသည္။

ပန္းဖူးေလးကိုႏူတ္ခမ္းနဲ႔ဖိညႇစ္စုပ္ၿပီးခံစားမူေတြဟိုးအျမင့္ဆုံးထိေရာက္ေစလိုက္သည္။

လွ်ာနဲ႔လဲမျပတ္ဆြေပးေနေသးသည္။

"ထည့္ေပးရေတာ့မလား"

"..."

ဒီအခ်ိန္ထိတင္းခံထားတယ္ေပါ့။ရတယ္ေလ။

လွ်ာဖ်ားေလးကိုေနာက္တႀကိမ္စမူဆာထဲကပန္းဖူးေလးနဲ႔တို႔ထိေပးလိုက္ေတာ့

"ထည့္ေပးပါေတာ့"

"မင္းေတာင္းဆိုလို႔ေနာ္ အိုေက"

လက္တစ္ေခ်ာင္းကိုအရင္စမ္းထိုးၾကည့္သည္။တခါမွမထည့္ရေသးတဲ့ပစၥည္းမလို႔တင္းၾကပ္ေနသည္။

လက္တစ္ေခ်ာင္းေတာင္မနည္းထိုးထည့္ရသည္။