《Devil Husband》6
Advertisement
" အား "
ရုတ်တရပ်မိုက်ခနဲဖြစ်သွားပြီးလန့်ဖျန့်သွားသဖြင့်မျက်လုံးမှိတ်ထားလိုက်မိသည်။
" ဘုတ် ဘုတ် ဘုတ် "
ပုခုံးနဲ့ခေါင်းမှာတချက်ပြီးတချက်အောင့်အောင့်သွားရသည် ။
" ဆရာ အဆင်ပြေရဲ့လား ဆရာ ဘာဖြစ်သွားသေးလဲ "
အရောင်းစာရေးကလဲအသဲသန်VIPေကာင်မလို့
ပြူးပျာသွားသည်။
ခေါင်းပေါ်တွင်ခွရက်တင်ကျန်နေသောစာအုပ်ကိုအနီးရှိအရောင်းစာရေးကခြေဖျားထောက်ပြီးဖယ်ပေးသည် ။
" မတော်တဆဖြစ်တာပါ စိတ်မရှိပါနဲ့ဆရာရယ် "
" ဒါဘယ်သူလုပ်တာလဲ "
ထိုအရောင်းစာရေးကစာအုပ်စင်ရဲ့ဟိုဘက်ခြမ်းကမိန်းကလေးကိုလက်ညိုးထိုးပြသည်။
" ဪ စာအုပ်တွေကိုတွန်းချတာမင်းလား "
" တွန်းချတာမဟုတ်ပါဘူး လက်လှမ်းရင်းမမှီမကမ်းဖြစ်သွားလို့တွန်းမိပြီးပြုတ်ကျကုန်တာ "
စာအုပ်တွေကအတွေးဒဿနစာအုပ်ထူကြီးတွေပြုတ်ကျလာတာဖြစ်၍မနာပဲေတာ့မနေ။
တစ်ကန့်လုံးကစာအုပ်တွေသာပြုတ်ကျခံလိုက်ရလို့ကတော့လေ ကံကောင်းလို့၄ ၅အုပ်လောက်ပဲထိတာ။
အမြင့်ကနေပြုတ်ကျလာတဲ့အလေးတွေရဲ့ဒဏ်ကြောင့်ပုခုံးတစ်ဖက်အတော်အောင့်သွားသည်။
သူမတောင်းပန်သေးတာကိုတော့အတော်ဒေါပွမိသည်။
မိန်းကလေးပုံစံကိုကြည့်လိုက်တော့အလွန်ဆုံးရှိအရပ်5ပေ5လက်မသာသာပင်။
ဒီအရပ်ကိုပုတယ်လို့တော့မပြောနိုင်ပေမယ့်စာအုပ်စင်အမြင့်ကြီးကိုမမှီမကန်းနဲ့ယူရင်းတစ်ဖက်ခြမ်းကကိုယ့်ပေါ်ကိုစာအုပ်တွေပစ်ချမိသလိုဖြစ်သွားတာ။
" တောင်းပန်ပါ လွှတ်ပေးမယ် ငါဘယ်သူလဲမသိချင်ဘူးမလား "
" တောင်းပန်ပါတယ် မတော်တဆဖြစ်တာပါ "
" အလွတ်ကျက်ထားသလိုပဲ အသက်မပါဘူး ပိုပြီးရိုရိုကျိုးကျိုးလေးပေါ့ "
" ခြယ် မမှီမကန်းနဲ့လှမ်းယူမိလို့မတော်တဆတွန်းချမိသွားတာပါ တောင်းပန်ပါတယ် "
" တောင်းပန်တာကလေ မျက်နှာကအမာထန်သားနဲ့ပါလား ခါးကြီးမတ်ပြီးတောင်းပန်တာကိုယ်တော့တခါမှမမြင်ဖူးပါလား "
* ဒီလူဒါသက်သက်ရစ်နေတာ ပြဿနာမဖြစ်ချင်လို့တောင်းပန်နေတာကို *
ခါးကိုင်းညွှတ်လိုက်ကာခေါင်းငုံ့ပြီးမျက်နှာထားလျှော့လိုက်သည်။
" တောင်းပန်ပါတယ် မမှီမကန်းယူမိတဲ့ခြယ့်အမှားပါ သည်းခံပေးပါ "
" အိုကေပါ ငါနာသွားပေမယ့်ရုပ်ရည်လေး
ကြောင့်ခွင့်လွှတ်ပေးလိုက်မယ် "
"...."
စူစူအောင့်အောင့်နဲ့လှည့်ထွက်သွားတဲ့သူ့ကိုကြည့်ကာပါးချိုင့်နှစ်ဖက်ခွက်ဝင်သွားအောင်လှောင်ပြုံးပြုံးလိုက်သည်။
ဘယ်လိုဟာလေးလဲကွ အမှားလုပ်ထားပြီးမတောင်းပန်ချင်တာက။
ပန်းနုရောင်ပြေးနေတဲ့ပါးနှစ်ဖက်ကကိုက်ဖဲ့ပစ်ချင်စရာလေး ။
လှလိုက်တာကွာ ။ရှေးခတ်ကပပဝတီတို့ဥမ္မာဒန္ဓီတို့ကဒီမာနခဲဟာလေးလောက်လှပါ့မလားလို့သံသယဖြစ်စရာပဲ။
စူစူပုတ်ပုတ်လေးနဲ့သူ့ကိုတမင်ရစ်နေတော့ဆူထွက်လာတဲ့နူတ်ခမ်းပါးပါးလေး ဘယ်လိုလေးမှန်းကိုမသိတာ။
ဒီဟာလေးအသံကိုရင်းရင်းနှီးနှီးကြားဖူးနေသလိုပဲ ဘယ်မှာပါလိမ့်ကွာ။
ထိုစဉ်
" လာပါပြီဗျာ လက်ရုံးေလးအကြိုက်bubble teaနဲ့Takoyakiလေး အရသာရှိရှိစားကြမယ်ကွယ်🎶
ပေါတောတောနဲ့ ။သူပေါချင်ရင်လူသူမရှောင်ထပေါတတ်သည်။တည်နေရင်လဲနှစ်ယောက်မရှိ။
" မင်းလဲနော် အာခြောက်လို့bubble tea လေးဝယ်ခိုင်းလိုက်တာ bubble teaဆိုင်ကစော်ကြီးနဲ့များညားနေတာလားလို့ "
" လူများနေလို့ စောင့်နေရလို့ပါကွ ဒါကဘာဖြစ်တာလဲ "
ပြုတ်ကျပြန့်ကြဲနေတဲ့စာအုပ်တွေကိုစာအုပ်
အေရာင်းစာေရးကေကာက်သိမ်းေနတာကိုပြပြီးမေးတယ်။
" ခုနက စာအုပ်တွေမမှီပဲလှမ်းယူလို့ပြုတ်ကျတာကွာ ငါတောင်ထိသွားသေးတယ် "
" ဘာဖြစ်သွားသေးလဲ "
" ပုခုံးကိုအောင့်သွားတာ 7အုပ်လောက်ငါ့ပေါ်ကျလာတာ စိမ့်နေရော "
" ဘယ်သူလုပ်တာလဲ ဆုံးမပေးမယ် "
လက်သီးရမ်းကာစစနောက်နောက်ပြောလာသည်။
" ထားလိုက်တော့ စော်လေးတအားလှလို့လွှတ်ပေးလိုက်ပြီ "
" လိုချင်တဲ့စာအုပ်ရပြီမလား ပိုက်ဆံရှင်းပြီးအိမ်ပြန်ကြမယ်လေ "
" အိုကေ "
Takoyakiပူပူနွေးနွေးလေးတစ်လုံးကိုပါးစပ်ထဲထည့်ထားလိုက်သည်။
တလုံးလုံးပါးစပ်ထဲငုံထားသလိုဖြစ်နေတာကြောင့်ပလုတ်ပလောင်းနဲ့ပါးဖောင်းဖောင်းလေးဖြစ်သွားသည်။
ကားလမ်းပိတ်နေလို့အပြင်ဘက်ကိုကြည့်နေမိရာမှခုနကစာအုပ်ဆိုင်ကကောင်မလေးပလပ်ဖောင်းပေါ်မှာရပ်နေတာပြန်တွေ့လိုက်ရတော့ကားမှန်အမြန်ချလိုက်သည်။
သူမကလဲကားလမ်းဘက်ကိုငေးနေတာမလို့သူ့ကိုတွေ့သွားသည်။
ကားပေါ်ကနေပြီးပလုတ်ပလောင်းစားပြနေကာ
ပါးစပ်ကိုလူပ်စိလူပ်စိလုပ်ပြပြီးမျက်လုံးတဖက်မှိတ်ပြပြီးအခွက်လှမ်းပြောင်ပြနေသည်။
ကောင်မလေးမျက်နှာစူပုတ်သွားကာလူကိုမျက်စောင်းနဲ့ပစ်ပြီးမျက်နှာလွဲသွားပြီးမမြင်ချင်ယောင်ဆောင်သွားသည်။
* ဘယ်လိုလေးမှန်းကိုမသိတာကွာ အူတွေယားလိုက်တာ *
ကားကလဲတရွေ့ချင်းသွားနေရတာကြောင့်ဒီနေရာကနေမခွာရသေး။
စိတ်ကြိုက်လှမ်းကြောင်နေမိသည်။
တောက် ကားကလမ်းကြောင်းရှင်းသွားပြီဖြစ်၍ဟူးခနဲမောင်းလိုက်တော့မှပဲ ကားမှန်တံခါးကိုပြန်တင်လိုက်တော့သည်။
ခုနကကောင်မလေးကိုတကယ်မျက်လုံးထဲကမထွက်။
စာအုပ်ဆိုင်ကနေထွက်လာတာဒီမှာပြန်လာတွေ့သေးတယ်တဲ့။
* ဒါဖူးစာပဲ ဟီးဟီး*
" ဘာတွေသဘောကျနေတာလဲ "
ကားရှေ့ခန်းကရှေ့မှန်ထဲမှာမြင်နေရတဲ့ပြုံးဖြဲဖြဲမျက်နှာကိုကြည့်ပြီးလိုက်ပြုံးမိသွားသည်။
" ဟဲဟဲ "
" ဘာတွေသဘောကျနေတာလဲ သွားကြီးဖီးနေရော "
" မသိဘူးပါဘူးဗျာ ရင်ထဲမှာပိုးစိုးပက်စက် ဗိုးသိုးဗတ်သတ်ကြီး "
ဆိုကာရင်ဘက်ကိုကိုင်ပြီးမျက်စိတွေမှိတ်လိုက်သည်။
ဒီကောင်လေးဘာဖြစ်နေတာလဲ။
" မင်းတခုခုပဲနော် "
" ပါးစပ်ပိတ်ထားပါ ဂျိုးရာ ရှက်စရာတွေမပြောစမ်းပါနဲ့ "
ရှက်တယ်ဆိုပဲ။ပြုံးစစနှင့်မျက်လုံးတွေမှိတ်ထားတဲ့ကောင်လေးကိုမှန်ထဲကကြည့်ရင်းကိုယ်တိုင်တောင်ထူးဆန်းနေမိသည်။
လက်ရုံးလိုအရှက်မရှိသရက်စေ့ကောင်ကရှက်တယ်ဆိုပဲ။
ဂျိုးကကားလမ်းပိတ်နေ၍ကားကိုဂရုတစိုက်မောင်းနေခဲ့ရတာကြောင့်ဘေးဘီလဲသူလှည့်မကြည့်မိသလိုအနောက်လဲလှည့်မကြည့်မိခဲ့၍သူဘာမှမသိသွားပေ။ခြယ်ရပ်နေတာကိုလဲသူမမြင်ခဲ့ရရှာ။
****
ခုနကစာအုပ်ဆိုင်ထဲမှာလူတွေအများကြီးရှိတဲ့နေရာမှာလူကိုမာနထိခိုက်အောင်ချိုးသွားပြီးအခုလဲကားပေါ်ကနေလူကိုလှမ်းလှောင်ပြောင်ပြနေသေးသည်။
* ကျွန်မရှင့်ကိုမုန်းလိုက်တာ လက်ရုံးသုခရယ် ရှင့်ကိုအရမ်းမုန်းတာပဲ *
ဒီလိုလူမျိုးနဲ့တွေ့ကိုမတွေ့ချင်ပါဘူးဆိုမှဒီနေ့မှနှစ်ခါတိတိမျက်နှာချင်းဆိုင်တောင်ပြန်တွေ့ရသေးသည်။
ဒီရေစက်ဆိုးဒီနေရာမှာတင်ပြတ်ပါစေ။
ရှင့်လိုလူမျိုးနဲ့ဒီဘဝဒီမျှဆုံကိုမဆုံချင်တာ။
ပထမဆုံးတွေ့ခဲ့တုန်းကရှင်ကျွန်မကိုအတူအိပ်ချင်လားဆိုတဲ့စကားမျိုးနဲ့ရူံ့ချခဲ့တယ်။
မိန်းမပျက်ဆိုတဲ့အသွင်ဆောင်တဲ့စကားကိုလဲရှင်ကိုယ်ချင်းမစာပြောခဲ့တယ်။
ဒီနေ့လဲလူတွေအများကြီးရဲ့ရှေ့မှာအနူးညွတ်တောင်းပန်ခံလိုက်ရလို့ရှင်အရမ်းပျော်သွားမှာပဲနော်။
ရှင့်ကိုအရမ်းမုန်းတာပဲ လက်ရုံးသုခရယ် အရင်ဘဝကဘယ်လိုအငြိုးတေးတွေများကျွန်မတို့ကြားထဲရှိခဲ့တာလဲမသိဘူး။
ရှင့်မျက်နှာမြင်ရတာနဲ့ကိုကျွန်မမှာပူလောင်လွန်းလို့ပါ။
လက်ရုံးကတော့ခြယ့်ကိုအခုမှပထမဆုံးအကြိမ်မြင်ဖူးပေမယ့်ခြယ်လက်ရုံးကိုကောင်းကောင်းသိနေတာကြာပေါ့။
မသိစရာလဲအကြောင်းမရှိပါဘူး ဒီလိုလူမျိုးကို။
နာမည်ကောင်းနဲ့ကျော်ကြားတာထက် နာမည်ဆိုးနဲ့ပိုပြီးထင်ေပါ်သည်။
စားဘဲကြီးလို့နာမည်ကြီးပြီးနှာဘူးကောင် playboyလို့ပြောကြသည်။အစကတော့သိပ်မယုံခဲ့။
ဒီလိုလူယဉ်ကျေးမိသားစုကကြီးပြင်းလာသူကဘယ်လိုနှာဘူးဖြစ်ရမှာလဲလို့ထင်ခဲ့မိသည်။
သူမိန်းကလေးတယောက်ကိုစားသောက်ဆိုင်ထဲမှာတင်ပါးကိုမသိမသာလှမ်းညှစ်ပြီးအသားယူနေတာမြင်ဖူးမှတကယ်ယုံတော့သည်။
အဲ့တခါထဲမဟုတ် သူ့ကိုနေရာအနှံ့မှာမထပ်နိုင်တဲ့မိန်းကလေးပေါင်းများစွာနဲ့တွဲတွေ့ဖူးသည်။
တခါတရံမကောင်းတဲ့မိန်းမတွေနဲ့ပါတွဲတွေ့ရသည်။
တခါတော့ရပ်ကွက်ထဲကမိန်းကလေးတယောက်နဲ့ပါလမ်းထိပ်မှာကားရပ်ပြီးဟိုဟာလုပ်နေတဲ့အထိပါတွေ့ခဲ့ရဖူးမှဒီလူတော်တော်ဆိုးဆိုးမှန်းသိသည်။
မိန်းမပဲရူပ်ရုံမကစကားအပြောဆိုကလဲညစ်ညမ်းပြီးအဆင့်တန်းမရှိလွန်း။
လူတစ်ဖက်သားကိုစော်ကားမော်ကားပြောတတ်သည်။
ဒီလူ့ကိုအရမ်းမုန်းတာပဲ မုန်းတယ်ဆိုတာထက်
မိန်းမပေါင်းများစွာနဲ့ထိတွေ့ပျော်ပါးထားတဲ့ရှင့်ခန္ဓာကိုယ်ကိုရော၊ရှင့်ကိုရောရွံတယ်။
ဒီလိုအရိုင်းစိုင်းကောင်playboyကိုမိန်းကလေးတိုင်းဝေးဝေးရှောင်ဖို့အချင်းချင်းသတိပေးကြသည်။
ဒါပေမဲ့ သူကအရမ်းချုပ်သည်။သူ့ရဲ့အပြောချိုချို အပြုံးလှလှနဲ့ချုပ်လိုက်ရုံဖြင့်
မိန်းကလေးတော်တော်များများတင်းမခံနိုင်တော့ပဲသူ့ဆီပြိုလဲကြသွားကြသည်။
သူ့ဆီကြွေကျသွားတာနဲ့ မိန်းကလေးကိုသူလိုချင်တာရအောင်ယူမယ်။ရတာနဲ့ထိုမိန်းကလေးကိုတချက်ပြန်လှည့်မကြည့်တတ်တော့တာလက်ရုံးသုခ။
စားပြီးနားမလည်ဝါးပြီးထွေးထုတ်တတ်တဲ့လူယုတ်မာမျိုးတဲ့။
သူငယ်ချင်းေတွဆီကကြားနေရတဲ့စကားတွေနဲ့တင်ခြယ်သူ့ကိုအတော်ချဉ်သွားတာ။
အခုလိုဆုံမိသွားတဲ့အချိန်မှာတော့ပိုတိုးပြီးတောင်မုန်းတီးမိသေးသည်။
ရှင်ကတကယ်အဲ့ဒီလိုလူစားမျိုးမဟုတ်လား
စားပြီးရင်ထွေးထုတ်သွားတတ်တဲ့ရွံစရာလူစားမျိုး....?
ရှင် စိမ်းမြခြယ်ဆိုတဲ့ကျွန်မကိုတော့ဘယ်လိုချုပ်ချုပ်ဘယ်လိုနည်းနဲ့မှမရစေရဘူး။
****
ကောင်မလေးရယ် မင်းသိပ်ကိုစိုးမိုးနိုင်လွန်းတယ်။စာကျက်နေတာတောင်သူ့ရဲ့မျက်နှာလေးကမျက်စိထဲကမထွက်။
Formulaတွေအစားသူ့ပဲမြင်နေမိသည်။
လှတယ် အရမ်းလှတယ် ပြောမပြတတ်အောင်လှတယ်။
မင်းကြောင့် လက်ရုံးသုခဆိုတဲ့ငါကလုံးဝ
ကြွေဆင်းနေရပါပြီကွာ။
ကိုယ့်အောက်မှာမျက်ရည်လေးဝဲပြီးအသနားခံနေမယ့်ပုံလေးကိုမြင်ယောင်ကြည့်မိရုံနဲ့အောက်ကကောင်ကလဲထောင်တက်လာသည်။
မနေနိုင်မထိုင်နိုင်၍အိမ်သာထဲပြေးကာအာသာဖြေရတော့သည်။မင်းနာမည်လေးပါမှအဆင်ပြေမှာမလို့ပါကွာ။ခွင့်ပြုပေးပါ။
" ခြယ် "
သူ့နာမည်လေးရေရွတ်ရင်းသူ့ရဲ့အဝတ်မပါတဲ့ကိုယ်ခန္ဓာကိုပုံဖော်ရင်း 1ချီပြီးသွားသည်။
#ParadiseKhin
Zawgyi
" အား "
႐ုတ္တရပ္မိုက္ခနဲျဖစ္သြားၿပီးလန္႔ဖ်န္႔သြားသျဖင့္မ်က္လုံးမွိတ္ထားလိုက္မိသည္။
" ဘုတ္ ဘုတ္ ဘုတ္ "
ပုခုံးနဲ႔ေခါင္းမွာတခ်က္ၿပီးတခ်က္ေအာင့္ေအာင့္သြားရသည္ ။
" ဆရာ အဆင္ေျပရဲ႕လား ဆရာ ဘာျဖစ္သြားေသးလဲ "
အေရာင္းစာေရးကလဲအသဲသန္VIPေကာင္မလို႔
ျပဴးပ်ာသြားသည္။
ေခါင္းေပၚတြင္ခြရက္တင္က်န္ေနေသာစာအုပ္ကိုအနီး႐ွိအေရာင္းစာေရးကေျခဖ်ားေထာက္ၿပီးဖယ္ေပးသည္ ။
" မေတာ္တဆျဖစ္တာပါ စိတ္မ႐ွိပါနဲ႔ဆရာရယ္ "
" ဒါဘယ္သူလုပ္တာလဲ "
ထိုအေရာင္းစာေရးကစာအုပ္စင္ရဲ႕ဟိုဘက္ျခမ္းကမိန္းကေလးကိုလက္ညိဳးထိုးျပသည္။
" ဪ စာအုပ္ေတြကိုတြန္းခ်တာမင္းလား "
" တြန္းခ်တာမဟုတ္ပါဘူး လက္လွမ္းရင္းမမွီမကမ္းျဖစ္သြားလို႔တြန္းမိၿပီးျပဳတ္က်ကုန္တာ "
စာအုပ္ေတြကအေတြးဒႆနစာအုပ္ထူႀကီးေတြျပဳတ္က်လာတာျဖစ္၍မနာပဲေတာ့မေန။
တစ္ကန္႔လုံးကစာအုပ္ေတြသာျပဳတ္က်ခံလိုက္ရလို႔ကေတာ့ေလ ကံေကာင္းလို႔၄ ၅အုပ္ေလာက္ပဲထိတာ။
အျမင့္ကေနျပဳတ္က်လာတဲ့အေလးေတြရဲ႕ဒဏ္ေၾကာင့္ပုခုံးတစ္ဖက္အေတာ္ေအာင့္သြားသည္။
သူမေတာင္းပန္ေသးတာကိုေတာ့အေတာ္ေဒါပြမိသည္။
မိန္းကေလးပုံစံကိုၾကည့္လိုက္ေတာ့အလြန္ဆုံး႐ွိအရပ္5ေပ5လက္မသာသာပင္။
ဒီအရပ္ကိုပုတယ္လို႔ေတာ့မေျပာႏိုင္ေပမယ့္စာအုပ္စင္အျမင့္ႀကီးကိုမမွီမကန္းနဲ႔ယူရင္းတစ္ဖက္ျခမ္းကကိုယ့္ေပၚကိုစာအုပ္ေတြပစ္ခ်မိသလိုျဖစ္သြားတာ။
" ေတာင္းပန္ပါ လႊတ္ေပးမယ္ ငါဘယ္သူလဲမသိခ်င္ဘူးမလား "
" ေတာင္းပန္ပါတယ္ မေတာ္တဆျဖစ္တာပါ "
" အလြတ္က်က္ထားသလိုပဲ အသက္မပါဘူး ပိုၿပီး႐ို႐ိုက်ိဳးက်ိဳးေလးေပါ့ "
" ျခယ္ မမွီမကန္းနဲ႔လွမ္းယူမိလို႔မေတာ္တဆတြန္းခ်မိသြားတာပါ ေတာင္းပန္ပါတယ္ "
" ေတာင္းပန္တာကေလ မ်က္ႏွာကအမာထန္သားနဲ႔ပါလား ခါးႀကီးမတ္ၿပီးေတာင္းပန္တာကိုယ္ေတာ့တခါမွမျမင္ဖူးပါလား "
* ဒီလူဒါသက္သက္ရစ္ေနတာ ျပႆနာမျဖစ္ခ်င္လို႔ေတာင္းပန္ေနတာကို *
ခါးကိုင္းၫႊတ္လိုက္ကာေခါင္းငုံ႔ၿပီးမ်က္ႏွာထားေလွ်ာ့လိုက္သည္။
" ေတာင္းပန္ပါတယ္ မမွီမကန္းယူမိတဲ့ျခယ့္အမွားပါ သည္းခံေပးပါ "
" အိုေကပါ ငါနာသြားေပမယ့္႐ုပ္ရည္ေလး
ေၾကာင့္ခြင့္လႊတ္ေပးလိုက္မယ္ "
"...."
စူစူေအာင့္ေအာင့္နဲ႔လွည့္ထြက္သြားတဲ့သူ႕ကိုၾကည့္ကာပါးခ်ိဳင့္ႏွစ္ဖက္ခြက္ဝင္သြားေအာင္ေလွာင္ျပဳံးျပဳံးလိုက္သည္။
ဘယ္လိုဟာေလးလဲကြ အမွားလုပ္ထားၿပီးမေတာင္းပန္ခ်င္တာက။
ပန္းႏုေရာင္ေျပးေနတဲ့ပါးႏွစ္ဖက္ကကိုက္ဖဲ့ပစ္ခ်င္စရာေလး ။
လွလိုက္တာကြာ ။ေ႐ွးခတ္ကပပဝတီတို႔ဥမၼာဒႏၶီတို႔ကဒီမာနခဲဟာေလးေလာက္လွပါ့မလားလို႔သံသယျဖစ္စရာပဲ။
စူစူပုတ္ပုတ္ေလးနဲ႔သူ႕ကိုတမင္ရစ္ေနေတာ့ဆူထြက္လာတဲ့ႏူတ္ခမ္းပါးပါးေလး ဘယ္လိုေလးမွန္းကိုမသိတာ။
ဒီဟာေလးအသံကိုရင္းရင္းႏွီးႏွီးၾကားဖူးေနသလိုပဲ ဘယ္မွာပါလိမ့္ကြာ။
ထိုစဥ္
" လာပါၿပီဗ်ာ လက္႐ုံးေလးအႀကိဳက္bubble teaနဲ႔Takoyakiေလး အရသာ႐ွိ႐ွိစားၾကမယ္ကြယ္🎶
ေပါေတာေတာနဲ႔ ။သူေပါခ်င္ရင္လူသူမေ႐ွာင္ထေပါတတ္သည္။တည္ေနရင္လဲႏွစ္ေယာက္မ႐ွိ။
" မင္းလဲေနာ္ အာေျခာက္လို႔bubble tea ေလးဝယ္ခိုင္းလိုက္တာ bubble teaဆိုင္ကေစာ္ႀကီးနဲ႔မ်ားညားေနတာလားလို႔ "
" လူမ်ားေနလို႔ ေစာင့္ေနရလို႔ပါကြ ဒါကဘာျဖစ္တာလဲ "
ျပဳတ္က်ျပန္႔ႀကဲေနတဲ့စာအုပ္ေတြကိုစာအုပ္
အေရာင္းစာေရးကေကာက္သိမ္းေနတာကိုျပၿပီးေမးတယ္။
" ခုနက စာအုပ္ေတြမမွီပဲလွမ္းယူလို႔ျပဳတ္က်တာကြာ ငါေတာင္ထိသြားေသးတယ္ "
" ဘာျဖစ္သြားေသးလဲ "
" ပုခုံးကိုေအာင့္သြားတာ 7အုပ္ေလာက္ငါ့ေပၚက်လာတာ စိမ့္ေနေရာ "
" ဘယ္သူလုပ္တာလဲ ဆုံးမေပးမယ္ "
လက္သီးရမ္းကာစစေနာက္ေနာက္ေျပာလာသည္။
" ထားလိုက္ေတာ့ ေစာ္ေလးတအားလွလို႔လႊတ္ေပးလိုက္ၿပီ "
" လိုခ်င္တဲ့စာအုပ္ရၿပီမလား ပိုက္ဆံ႐ွင္းၿပီးအိမ္ျပန္ၾကမယ္ေလ "
" အိုေက "
Takoyakiပူပူေႏြးေႏြးေလးတစ္လုံးကိုပါးစပ္ထဲထည့္ထားလိုက္သည္။
တလုံးလုံးပါးစပ္ထဲငုံထားသလိုျဖစ္ေနတာေၾကာင့္ပလုတ္ပေလာင္းနဲ႔ပါးေဖာင္းေဖာင္းေလးျဖစ္သြားသည္။
ကားလမ္းပိတ္ေနလို႔အျပင္ဘက္ကိုၾကည့္ေနမိရာမွခုနကစာအုပ္ဆိုင္ကေကာင္မေလးပလပ္ေဖာင္းေပၚမွာရပ္ေနတာျပန္ေတြ႕လိုက္ရေတာ့ကားမွန္အျမန္ခ်လိုက္သည္။
သူမကလဲကားလမ္းဘက္ကိုေငးေနတာမလို႔သူ႕ကိုေတြ႕သြားသည္။
ကားေပၚကေနၿပီးပလုတ္ပေလာင္းစားျပေနကာ
ပါးစပ္ကိုလူပ္စိလူပ္စိလုပ္ျပၿပီးမ်က္လုံးတဖက္မွိတ္ျပၿပီးအခြက္လွမ္းေျပာင္ျပေနသည္။
ေကာင္မေလးမ်က္ႏွာစူပုတ္သြားကာလူကိုမ်က္ေစာင္းနဲ႔ပစ္ၿပီးမ်က္ႏွာလြဲသြားၿပီးမျမင္ခ်င္ေယာင္ေဆာင္သြားသည္။
* ဘယ္လိုေလးမွန္းကိုမသိတာကြာ အူေတြယားလိုက္တာ *
ကားကလဲတေ႐ြ႕ခ်င္းသြားေနရတာေၾကာင့္ဒီေနရာကေနမခြာရေသး။
စိတ္ႀကိဳက္လွမ္းေၾကာင္ေနမိသည္။
ေတာက္ ကားကလမ္းေၾကာင္း႐ွင္းသြားၿပီျဖစ္၍ဟူးခနဲေမာင္းလိုက္ေတာ့မွပဲ ကားမွန္တံခါးကိုျပန္တင္လိုက္ေတာ့သည္။
ခုနကေကာင္မေလးကိုတကယ္မ်က္လုံးထဲကမထြက္။
စာအုပ္ဆိုင္ကေနထြက္လာတာဒီမွာျပန္လာေတြ႕ေသးတယ္တဲ့။
* ဒါဖူးစာပဲ ဟီးဟီး*
" ဘာေတြသေဘာက်ေနတာလဲ "
ကားေ႐ွ႕ခန္းကေ႐ွ႕မွန္ထဲမွာျမင္ေနရတဲ့ျပဳံးၿဖဲၿဖဲမ်က္ႏွာကိုၾကည့္ၿပီးလိုက္ျပဳံးမိသြားသည္။
" ဟဲဟဲ "
" ဘာေတြသေဘာက်ေနတာလဲ သြားႀကီးဖီးေနေရာ "
" မသိဘူးပါဘူးဗ်ာ ရင္ထဲမွာပိုးစိုးပက္စက္ ဗိုးသိုးဗတ္သတ္ႀကီး "
ဆိုကာရင္ဘက္ကိုကိုင္ၿပီးမ်က္စိေတြမွိတ္လိုက္သည္။
ဒီေကာင္ေလးဘာျဖစ္ေနတာလဲ။
" မင္းတခုခုပဲေနာ္ "
" ပါးစပ္ပိတ္ထားပါ ဂ်ိဳးရာ ႐ွက္စရာေတြမေျပာစမ္းပါနဲ႔ "
႐ွက္တယ္ဆိုပဲ။ျပဳံးစစႏွင့္မ်က္လုံးေတြမွိတ္ထားတဲ့ေကာင္ေလးကိုမွန္ထဲကၾကည့္ရင္းကိုယ္တိုင္ေတာင္ထူးဆန္းေနမိသည္။
လက္႐ုံးလိုအ႐ွက္မ႐ွိသရက္ေစ့ေကာင္က႐ွက္တယ္ဆိုပဲ။
ဂ်ိဳးကကားလမ္းပိတ္ေန၍ကားကိုဂ႐ုတစိုက္ေမာင္းေနခဲ့ရတာေၾကာင့္ေဘးဘီလဲသူလွည့္မၾကည့္မိသလိုအေနာက္လဲလွည့္မၾကည့္မိခဲ့၍သူဘာမွမသိသြားေပ။ျခယ္ရပ္ေနတာကိုလဲသူမျမင္ခဲ့ရ႐ွာ။
****
ခုနကစာအုပ္ဆိုင္ထဲမွာလူေတြအမ်ားႀကီး႐ွိတဲ့ေနရာမွာလူကိုမာနထိခိုက္ေအာင္ခ်ိဳးသြားၿပီးအခုလဲကားေပၚကေနလူကိုလွမ္းေလွာင္ေျပာင္ျပေနေသးသည္။
* ကြၽန္မ႐ွင့္ကိုမုန္းလိုက္တာ လက္႐ုံးသုခရယ္ ႐ွင့္ကိုအရမ္းမုန္းတာပဲ *
ဒီလိုလူမ်ိဳးနဲ႔ေတြ႕ကိုမေတြ႕ခ်င္ပါဘူးဆိုမွဒီေန႔မွႏွစ္ခါတိတိမ်က္ႏွာခ်င္းဆိုင္ေတာင္ျပန္ေတြ႕ရေသးသည္။
ဒီေရစက္ဆိုးဒီေနရာမွာတင္ျပတ္ပါေစ။
႐ွင့္လိုလူမ်ိဳးနဲ႔ဒီဘဝဒီမွ်ဆုံကိုမဆုံခ်င္တာ။
ပထမဆုံးေတြ႕ခဲ့တုန္းက႐ွင္ကြၽန္မကိုအတူအိပ္ခ်င္လားဆိုတဲ့စကားမ်ိဳးနဲ႔႐ူံ႕ခ်ခဲ့တယ္။
မိန္းမပ်က္ဆိုတဲ့အသြင္ေဆာင္တဲ့စကားကိုလဲ႐ွင္ကိုယ္ခ်င္းမစာေျပာခဲ့တယ္။
ဒီေန႔လဲလူေတြအမ်ားႀကီးရဲ့ေ႐ွ႕မွာအႏူးၫြတ္ေတာင္းပန္ခံလိုက္ရလို႔႐ွင္အရမ္းေပ်ာ္သြားမွာပဲေနာ္။
႐ွင့္ကိုအရမ္းမုန္းတာပဲ လက္႐ုံးသုခရယ္ အရင္ဘဝကဘယ္လိုအၿငိဳးေတးေတြမ်ားကြၽန္မတို႔ၾကားထဲ႐ွိခဲ့တာလဲမသိဘူး။
႐ွင့္မ်က္ႏွာျမင္ရတာနဲ႔ကိုကြၽန္မမွာပူေလာင္လြန္းလို႔ပါ။
လက္႐ုံးကေတာ့ျခယ့္ကိုအခုမွပထမဆုံးအႀကိမ္ျမင္ဖူးေပမယ့္ျခယ္လက္႐ုံးကိုေကာင္းေကာင္းသိေနတာၾကာေပါ့။
မသိစရာလဲအေၾကာင္းမ႐ွိပါဘူး ဒီလိုလူမ်ိဳးကို။
နာမည္ေကာင္းနဲ႔ေက်ာ္ၾကားတာထက္ နာမည္ဆိုးနဲ႔ပိုၿပီးထင္ေပၚသည္။
စားဘဲႀကီးလို႔နာမည္ႀကီးၿပီးႏွာဘူးေကာင္ playboyလို႔ေျပာၾကသည္။အစကေတာ့သိပ္မယုံခဲ့။
ဒီလိုလူယဥ္ေက်းမိသားစုကႀကီးျပင္းလာသူကဘယ္လိုႏွာဘူးျဖစ္ရမွာလဲလို႔ထင္ခဲ့မိသည္။
သူမိန္းကေလးတေယာက္ကိုစားေသာက္ဆိုင္ထဲမွာတင္ပါးကိုမသိမသာလွမ္းညႇစ္ၿပီးအသားယူေနတာျမင္ဖူးမွတကယ္ယုံေတာ့သည္။
အဲ့တခါထဲမဟုတ္ သူ႕ကိုေနရာအႏွံ႔မွာမထပ္ႏိုင္တဲ့မိန္းကေလးေပါင္းမ်ားစြာနဲ႔တြဲေတြ႕ဖူးသည္။
တခါတရံမေကာင္းတဲ့မိန္းမေတြနဲ႔ပါတြဲေတြ႕ရသည္။
တခါေတာ့ရပ္ကြက္ထဲကမိန္းကေလးတေယာက္နဲ႔ပါလမ္းထိပ္မွာကားရပ္ၿပီးဟိုဟာလုပ္ေနတဲ့အထိပါေတြ႕ခဲ့ရဖူးမွဒီလူေတာ္ေတာ္ဆိုးဆိုးမွန္းသိသည္။
မိန္းမပဲ႐ူပ္႐ုံမကစကားအေျပာဆိုကလဲညစ္ညမ္းၿပီးအဆင့္တန္းမ႐ွိလြန္း။
လူတစ္ဖက္သားကိုေစာ္ကားေမာ္ကားေျပာတတ္သည္။
ဒီလူ႕ကိုအရမ္းမုန္းတာပဲ မုန္းတယ္ဆိုတာထက္
မိန္းမေပါင္းမ်ားစြာနဲ႔ထိေတြ႕ေပ်ာ္ပါးထားတဲ့႐ွင့္ခႏၶာကိုယ္ကိုေရာ၊႐ွင့္ကိုေရာ႐ြံတယ္။
ဒီလိုအ႐ိုင္းစိုင္းေကာင္playboyကိုမိန္းကေလးတိုင္းေဝးေဝးေ႐ွာင္ဖို႔အခ်င္းခ်င္းသတိေပးၾကသည္။
ဒါေပမဲ့ သူကအရမ္းခ်ဳပ္သည္။သူ႕ရဲ႕အေျပာခ်ိဳခ်ိဳ အျပဳံးလွလွနဲ႔ခ်ဳပ္လိုက္႐ုံျဖင့္
မိန္းကေလးေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ားတင္းမခံႏိုင္ေတာ့ပဲသူ႕ဆီၿပိဳလဲၾကသြားၾကသည္။
သူ႕ဆီေႂကြက်သြားတာနဲ႔ မိန္းကေလးကိုသူလိုခ်င္တာရေအာင္ယူမယ္။ရတာနဲ႔ထိုမိန္းကေလးကိုတခ်က္ျပန္လွည့္မၾကည့္တတ္ေတာ့တာလက္႐ုံးသုခ။
စားၿပီးနားမလည္ဝါးၿပီးေထြးထုတ္တတ္တဲ့လူယုတ္မာမ်ိဳးတဲ့။
သူငယ္ခ်င္းေတြဆီကၾကားေနရတဲ့စကားေတြနဲ႔တင္ျခယ္သူ႕ကိုအေတာ္ခ်ဥ္သြားတာ။
အခုလိုဆုံမိသြားတဲ့အခ်ိန္မွာေတာ့ပိုတိုးၿပီးေတာင္မုန္းတီးမိေသးသည္။
႐ွင္ကတကယ္အဲ့ဒီလိုလူစားမ်ိဳးမဟုတ္လား
စားၿပီးရင္ေထြးထုတ္သြားတတ္တဲ့႐ြံစရာလူစားမ်ိဳး....?
႐ွင္ စိမ္းျမျခယ္ဆိုတဲ့ကြၽန္မကိုေတာ့ဘယ္လိုခ်ဳပ္ခ်ဳပ္ဘယ္လိုနည္းနဲ႔မွမရေစရဘူး။
****
ေကာင္မေလးရယ္ မင္းသိပ္ကိုစိုးမိုးႏိုင္လြန္းတယ္။စာက်က္ေနတာေတာင္သူ႕ရဲ႕မ်က္ႏွာေလးကမ်က္စိထဲကမထြက္။
Formulaေတြအစားသူ႕ပဲျမင္ေနမိသည္။
လွတယ္ အရမ္းလွတယ္ ေျပာမျပတတ္ေအာင္လွတယ္။
မင္းေၾကာင့္ လက္႐ုံးသုခဆိုတဲ့ငါကလုံးဝ
ေႂကြဆင္းေနရပါၿပီကြာ။
ကိုယ့္ေအာက္မွာမ်က္ရည္ေလးဝဲၿပီးအသနားခံေနမယ့္ပုံေလးကိုျမင္ေယာင္ၾကည့္မိ႐ုံနဲ႔ေအာက္ကေကာင္ကလဲေထာင္တက္လာသည္။
မေနႏိုင္မထိုင္ႏိုင္၍အိမ္သာထဲေျပးကာအာသာေျဖရေတာ့သည္။မင္းနာမည္ေလးပါမွအဆင္ေျပမွာမလို႔ပါကြာ။ခြင့္ျပဳေပးပါ။
" ျခယ္ "
သူ႕နာမည္ေလးေရ႐ြတ္ရင္းသူ႕ရဲ႕အဝတ္မပါတဲ့ကိုယ္ခႏၶာကိုပုံေဖာ္ရင္း 1ခ်ီၿပီးသြားသည္။
#ParadiseKhin
Advertisement
- In Serial40 Chapters
Sanity Online
Welcome to the world of Sanity Online, an unnaturally realistic game.
8 147 - In Serial23 Chapters
The Warden
Nora, a delinquent and truant, works part time for one of the best kept secrets in the multiverse: the Wardens, an interdimensional agency responsible for keeping people from wandering too far from their home realms. Adam lives a happy life on Earth with a loving family where his biggest problem comes in the form of his mysterious classmate, and sometimes friend, Nora. When the two wind up stranded in an impossibly distant realm along with their entire class, they must both do their part to not only find a way home, but to find a way to protect themselves and their peers from an uncertain threat. Unbeknownst to them, danger lurks in all corners, and as they find themselves swept up into the world of interdimensional politics, they may find that the decisions they make will warp the very fabric of the multiverse. Will update twice weekly unless otherwise stated. Please, comment and criticize extensively.
8 106 - In Serial8 Chapters
The Ultimate Classroom
Naibu Henko, 15 years old Is a happy go lucky guy with a good heart and average grades, but nonetheless still wanted to get into the most elite school because his brother graduated from there and desired to see what the school is like. If only the protagonist knew the mess he was about to get into, as Danshaku High School is no place for a normal school life. Story is heavily inspired by Classroom Of The Elite, so thanks for giving us that godly premise!
8 161 - In Serial16 Chapters
Of Righteous Evil
To wield the magical Arts. The power to manipulate nature itself. Follow Silas on his journey as he learns what it means to be a Mage. With war brewing on the horizon, Silas' plan to become a hero clashes with the harsh reality of conflict. Torn between contradicting emotions, he will have to reconsider his perceptions of both good and evil. Does the end truly never justify the means? Note from author (13.09.20): Sentences have been shortened, less commata used. Paragraphs have been split up. Meant to be "realistic" fantasy, with no overpowered protagonist or evil sorcerer trying to destroy the world. The focus lies on the characters, their progressions and their inner conflicts, coupled with an intricate magic system. Constructive criticism is highly appreciated! HIATUS Updates: 12.12.20 Chapter 1 & 2 are written together. The backstory of the parents will be integrated into one of the later chapters. 20.12.20 Prologue has been rewritten, fight added. Will now continue writing the chapters until the first arch is finished. 19.01.21 Chapter 15 is written. Will hopefully be able to write more from now on, university has been kinda rough these days. 08.04.21 Chapter 16 & 17 has been written. Beginning will be rewritten (again) to start with chapter 3. Chapter 1 & 2 will be shown through reocurring dreams / nightmares. 10.08.21 Rewriting of the first arc is complete and has been proofread twice. Plot of rest of book one is 80% complete. Will publish chapters once first book is finished and proofread. 06.12.21 Second arc is finished (chapter 24/31-33). First draft will likely be finished around February, after which I will edit a few suggestions of my beta readers and publish it on RR. Release schedule: Once a week on Sunday, chapters are around 3000 words long. (HIATUS, see last chapter for more info) Cover art by Riverman09
8 72 - In Serial6 Chapters
Tales of the Willful Autonomous Nanobot Generator
Due to over-engineering and poor parenting; a nanobot generator is sent into the wider universe, ready to solve any and all problems...though probably not the way that was intended, or even hoped for. This story is a first time attempt to use a literary device I came up with, where I use 4 randomly selected songs to write short stories. As such there really won't be any cohesive story thread between chapters. If this gets traction, the likelihood for reader polls to influence the next story are high.
8 135 - In Serial16 Chapters
The one who came back...
Its been 10 years since HE died. And now Voldemort rules the wizarding world freely without anyone being able to stop him. Every rebel has been beaten into submission. Seems like Ron and Hermione are living lavish lives along with Ginny and Molly. Sirius and Remus have been put in Azkaban and Dumbledore was killed. Pretty bad, no? Well Death isn't very happy either. His 'going to be master' was killed by his own. And he won't be forgiving people so soon. He has some very nasty and chilling tricks up his sleeve and he is going to put them to use now.HE will be back......... And soon......
8 182

