ကျောင်းဝန်းထဲသို့လှစ်ခနဲမောင်းဝင်လာသောအမိုးဖွင့်ပြိုင်ကားနီလေး။န‌ီရဲရဲလေးမလို့လူအများကြားမှာထင်းနေသည်။‌ကျောင်းသား၊သူအားလုံးနီးပါးရဲ့အကြည့်တွေကထိုကားလေးဆီမှာ။ထိုကားပေါ်မှတီရှပ်အဖြူလက်ရှည်နဲ့စတိုင်ပန့်‌ဘောင်းဘီနဲ့နေကာမျက်မှန်တပ်ထားတဲ့လူဆင်းလာပြီးဟိုဘက်ခြမ်းကကားတံခါးကိုသွားဖွင့်ပေးသည်။

ကားတံခါးပွင့်သွားတော့အဖြူရောင်ရှူးဖိနပ်ထိပ်လေးကအရင်‌ေခြချလာသည်။ကားပေါ်ကဆင်းလာသောကောင်လေးကလေတိုက်၍ဖွာလန်ကြဲနေသောသူ့ဆံပင်လေးတွေကိုလှန်တင်ပြီးပြုံးရယ်နေသည်။

ဂျင်းဘောင်းဘီအပြာနဲ့တီရှပ်အဖြူကိုအပေါ်ကနွေးထည်အဝါရောင်လေးကိုဇစ်တဝက်သာဆွဲတင်ထားပြီးလိုက်ဖက်စွာဆင်မြန်းထားသည်။

လွယ်အိတ်ကိုပုခုံးတခက်ထဲတွင်သာလွယ်ထားသည်။

" ချောလိုက်တာဟယ် အဝါလေးနဲ့ဖွက်တောင်ထားချင်တယ် မမြင်ရတာကြာလို့ပိုတောင်ချောလာတယ် "

သူတို့ကားလေးရပ်လိုက်သောနေရာမှခပ်လှမ်းလှမ်းကကောင်မလေးကသူ့ဘော်ဒါတေကိုတီးတိုးပြောသည်။

" ဟယ် ဟိုမှာကိုကြီးလက်ရုံး ကျောင်းတက်တာဟ "

အငယ်တန်းမိန်းကလေးများကလဲမျက်စိကျွတ်မတက်ငေးနေကြသည်။

" ဘာကိုသဘောကျပြီးရယ်နေလဲမသိပါဘူး ပါးချိုင့်လေးတွေကိုထင်းလို့ "

" သူ့ကိုခုမှမြင်ဖူးတာအသားကဖြူဥနေတာပဲဟ "

" တကယ်နတ်သားလေးအတိုင်းပဲနော် "

တယောက်တပေါက်ပြောဆိုနေကြသည်။

" သူ့ဘေးနားကလူကြီးကဘာကြီးတုန်းဒဏ်ရာတေနဲ့ သူ့ဘဲကြီးဖြစ်နေရင်တော့ ကျောင်းသူထုကြီးရှပြီပဲ"

" ကမ အဲ့တာကသူ့သက်တော်စောင့်ဟဲ့ ရွှေဇွန်းကိုက်မွေးလာတဲ့သားလေးမို့သူတို့သားလေးကိုစိတ်မချလို့မိဘတွေကသက်တော်စောင့်ထားပေးထားတာဖြစ်မှာပေါ့ "

" အဲ့ဘဲကြီးကလဲအမိုက်ကြီးဟ သူကအဲ့kingထက်တောင်တောင့်သေးတယ် အဲ့ဘဲကြီးလဲခိုက်တယ် "

" ယူတို့ကအဲ့ဘဲကြီးကိုဝိုက်ကြ။တို့ကတော့ရွှေလင်ပန်းနဲ့အချင်းဆေးတဲ့မင်းသားလေးကိုယူမာနော် "

" သူ့လိုဥစ္စာပေါရုပ်ချောသာငါနဲ့ရည်းစားဖြစ်ရင်သေပျော်ပါပြီဟာ "

" အနားတောင်ရအောင်ကပ်စမ်းပါအုံး"

"ဝတ်ထားစားတာbrandတေမှန်းသိတာတယ်နော်ထင်းနေတာပဲ "

5‌ေပ11လက်မအရပ်ကြီးနဲ့ပိန်သွယ်သွယ်‌ေဘာ်ဒီအချိုးအစားနဲ့မြန်မာအမျိုးသားတို့သဘာဝလေးထောင့်ကျကျမျက်နှာနှင့်မဲနက်နေသောမျက်ခုံး‌၊စင်းနေသောနှာတံ၊ဆွဲဆောင်မူရှိလွန်းသောမျက်လုံးနဲ့နူတ်ခမ်းသားမထူမပါးနဲ့ပါးပေါ်ကပါးချိုင့်‌လေးနှစ်ဖက်ကသူ့ရဲ့ဆွဲငင်မူ။ယောကျာ်းလေးတန်မဲ့ဖြူဖွေးဥနေသောအသားရေကြောင့်ပိုပြီးထင်ပေါ်သည်။ခပ်ဖွာဖွာဆံသားကိုနောက်လှန်ဖီးထားသည်။ဒီကောင်လေးကတကျောင်းလုံးမသိသူမရှိတဲ့

နာမည်ကောင်းနဲ့ပါမဟုတ်နာမည်ဆိုးနဲ့ပါ

ကျော်ကြားသူဖြစ်သည်။

" ငါကန်တင်းမှာစောင့်နေပါ့မယ် အတန်းချိန်ပြီးရင်လာခဲ့ "

" ဘိုင့် ဂျိုး "

သူအတန်းတက်နေတဲ့တလျှောက်ကိုကကန်တင်းမှာထိုင်စောင့်နေပေးရသည်။သူ့အမေကအတန်းတက်ဆိုတော့လဲလာတော့တက်ရှာသား။ပြောစကားတော့နားထောင်သား။

ကန်တင်းကကော်ဖီဆိုင်မှာထိုင်ကာပတ်ဝန်းကျင်ကိုလိုက်ငေးနေမိသည်။တက္ကသိုလ်ကျောင်းသားလေးတွေဖြစ်သည့်အလျောက်အကုန်လုံးနီးပါးကသန်သန့်ပြန့်ပြန့်ရည်ရည်မွန်မွန်လေးတွေ။ဒီပညာတတ်လေးတွေကိုမြင်တော့လဲဆယ်တန်းအောင် အောင်မတက်ခဲ့ရသည့်ကိုယ့်ဘဝကိုလဲဂျိုးရင်နာသည်။

ဆယ်တန်းအောင်ရင်ပညာရေးတက္ကသိုလ်တက်ပြီးလမ်းပန်းဆက်သွယ်ရေးခက်ခဲတဲ့မဖွံ့ဖြိုးတဲ့ဒေသတွေမှာကျောင်းဆရာလုပ်ပြီးကလေးတွေကိုပညာသင်ပေးချင်ခဲ့တာ။

တကယ်လုပ်နေရတာကသူဌေးသား

ငရူပ်ကောင်လေးရူပ်သမျှကိုပတ်ရှင်းပြီးသူအပါးတော်မြဲ

လိုက်နေရတဲ့ဘဝ။သူ့ကိုကာကွယ်ဖို့အတွက်လူတွေကိုအသားနာခံပြီးထိုးကြိတ်ရိုက်နှက်နေရတာ။

ိနာမည်အရင်းကကျော်ဘုန်းပြည့်။ဒီလောကထဲမှာတော့နာမည်ကဂျိုးပေါ့။ကျွန်တော့်မိဘကကင်ပွန်းတပ်ပေးထားတဲ့နာမည်ကိုဒီလိုသူများခိုင်းသမျှလုပ်ရတဲ့နောက်လိုက်အလုပ်မှာတော့မသုံးနိုင်ဘူး။ထားရာနေစေရာသွားခိုင်းတာလုပ်ကျွန်တော်ကသခင့်နောက်ကတကောက်ကောက်လိုက်ရတဲ့ခွေးတကောင်သာသာပင်။

လက်ရုံးခိုင်းတာကောင်းသည်ဖြစ်စေဆိုးသည်ဖြစ်စေမငြင်းပဲလုပ်ရမှာကျွန်တော့်တာဝန်။

၅နှစ်သားအရွယ်ထဲကကျော်ဘုန်းပြည့်ဆိုတဲ့နာမည်လေးတခုနဲ့မိဘအရင်း‌ေတွကမိဘမဲ့ဂေဟာမှာပစ်သွားခဲ့ကြလို့ဥတလံုးတစ်‌ေကာင်ကြွက်မလို့ဘာ‌အနှောင်ဖွဲ့မှမရှိဘူး ။သူတို့ချန်ခဲ့တ‌ာဆိုလို့သူတို့ပေးခဲ့တဲ့နာမည်တခုရယ်စွန့်ပစ်ခံခဲ့ရလို့ရလာတဲ့ဒဏ်ရာနက်နက်တခုရယ် ဒါပဲ။

မိဘမဲ့ဂေဟာမှာတူတူကြီးပြင်းလာကြတဲ့သူငယ်ချင်းတွေရယ်စစ္စတာကြီးကိုရယ်တော့မိသားစုလိုဖြစ်နေသည်။

" ဒီမှာခဏလေးနော်ခဲ့နော် ဖေဖေတို့ပြန်လာခဲ့မယ် "ဆို‌တဲ့ကတိစကားကိုတုံးအစွာယုံကြည်ရင်းငါ့ကိုလာပြန်ခေါ်မှာလို့စိတ်ကတထစ်ချယုံကြည်ခဲ့ရင်းသူတို့ကို‌ေန့တိုင်း‌ေမျှာ်‌ေနခဲ့ရင်းနောက်ဆုံးတော့သူတို့ပြန်မလာဘူးဆိုတာသိလာခဲ့သည်။

ငယ်ငယ်ကစိတ်ဒဏ်ရာကြောင့်ခုချိန်ထိဘယ်သူ့ကိုမှမယုံကြည်ရဲတော့။

လူတွေကကြောက်ဖို့ကောင်းတယ်။

ဒါပေမဲ့လက်ရုံးဆိုတဲ့ဒီကောင်လေးကိုတော့ထူးထူးခြားခြားသံယောစဉ်တွယ်မိသည်။

ညီလေးတယောက်လိုသဘောထားမိသည်။

ကောင်လေးကမိဘအရှိန်ကြောင့်သာပျက်စီးနေတာပါစိတ်ရင်းလေးကကောင်းရှာသား။

ငွေဂုဏ်ကြောင့်မောက်မာပေမယ့်ကြင်နာစိတ်လေးတော့ရှိပါသည်။

အတွေးနယ်ချဲ့နေရင်းမျက်လုံးထဲအတိုင်းသားပြေးဝင်လာတဲ့ပုံရိပ်လေး။

"အိုး လှလိုက်တာကွာ "လွတ်ခနဲတစ်ချက်ရေရွတ်မိသွားသည့်အထိသူမကလှသည်။

ပုခုံထိသာရှည်လျားတဲ့ဖြောင့်စင်းတဲ့ဆံပင်လေးတွေကအိစက်နူးညံ့နေမှန်းကြည့်ရုံနဲ့သိသည်။

မျက်လုံးဝိုင်းဝိုင်းလေးရယ်ပါးအို့နီရဲရဲလေးနဲ့အရုပ်ကလေးအတိုင်းပင်။

နဖူးကျဉ်းကျဉ်းလေးကဘေးခွဲဆံပင်လေးနဲ့လိုက်ဖက်လွန်းသည်။မြန်မာဆန်ဆန်ရင်ဖုံးလေးနဲ့သူမသိပ်လှလွန်းသည်။

* လှလိုက်တာကွာ ဘယ်လိုကြည့်ကြည့်လှတယ်*

ပန်းနုရောင်နူတ်ခမ်းလေးကသာပြံုးရင်ဘယ်လောက်ပြီးပြည့်စုံလိုက်မလဲ။မျက်နှာလေးကမပြုံးပျော်ဘဲမျက်ဝန်းလေးတွေကဝမ်းနည်းနေတဲ့အရိပ်ငွေ့တွေသမ်းနေတာခံစားမိသည် ။

ညိုးငယ်နေတဲ့မျက်နှာလေးကိုမြင်ရတော့သူပျော်အောင်လုပ်ပေးချင်မိသည်။

စားပွဲဝိုင်းမှာတယောက်ထဲအထီးကျန်နေတဲ့သူ့ရဲ့ဘေးမှာဝင်ထိုင်ပြီးစကားတေပြောကြည့်ချင်ပေမဲ့လူစိမ်းတွေကိုကိုယ်တိုင်ကကြောက်တတ်လို့မရ။ထိုစဉ်အရှင်သခင်ကဖုန်းခေါ်လာပြီ။

" ဟျောင့် ဘာလုပ်နေတာလဲ အတန်းကပြီးတာကြာပြီ ပြန်ကြမယ် "

" ဟုတ်ကဲ့ ငါလာပြီ ငါလာပြီ "

" မြန်မြန်လာ ငါကားရှေ့မှာရပ်စောင့်နေရတာခြေညောင်းနေပြီ "

ဆိုင်ထဲကထွက်လာပြီးအရုပ်လေးကိုတချက်ပြန်လှည့်ကြည့်ပြီးအပြေးလှမ်းရလေသည်။

အပြေးသွားတာတောင်အပြောဆိုကမလွတ်ပါ။

" ဘယ်စော်လေးတွေလိုက်ငမ်းနေတာလဲ ညနေ‌တောင်ရောက်တော့မယ် "

" မငမ်းပါဘူး မင်းကိုစောင့်ထိုင်နေရင်းအိပ်ငိုက်သွားလို့ တောင်းပန်ပါတယ်"

" နောက်တခါဆိုမင်းကိုသတ်မှာနော် "

လာခြောက်ပြနေတဲ့ရုပ်နဲ့သူ့ကိုကားတံခါးဖွင့်ပေးလိုက်သည်။ကားမောင်းသူခုံမှာထိုင်လိုက်ပြီး

" ဘယ်ကိုမောင်းရမလဲ "

" ညနေ 3နာရီပဲရှိသေးတယ် ဟဲဟဲ ကွန်ဒိုဂိုးမယ်လို့ ‌ဘယ်သူ့ခေါ်လိုက်ရမလဲ "

" မင်းလုပ်မှာငါလုပ်မှာမဟုတ်ဘူး "

" ဟိုတလောကတွေ့တဲ့ စော်လေးကိုရှယ်ခိုက်နေတာ သူ့ပဲဖုန်းဆက်ခေါ်လိုက်မယ် "

" 6 နာရီမထိုးခင်တော့အိမ်ပြန်မယ်နော် လက်ရုံး"

***

" အား အား ဆောင်‌့ပေးကိုကို "

" စောက်ရမ်းကြမ်းချင်တာပေါ့ ကိုကလဲဒါမျိုးကိုကြိုက်တာ "

" ဟင့် အား "

" ကိုယ့်နာမည်ခေါ်ပြီးငြီးပေး "

" လက်ရုံး အား အု ဟင့် "

" ပြွတ် "နူတ်ခမ်းနှစ်ခုထပ်ပြီးလျှာအချင်းချင်းကလူကြည်စယ်နေကြသည်။

အခန်းထဲကအသံများကြောင့်လူကထရမလိုထိုင်ရမလို။အမြဲတမ်းကြားနေကျဖြစ်သော်လဲကြားရသည့်အခါတိုင်းနားရှက်တုန်း။ကိုယ်တိုင်တောင်တစ်ကိုယ်တော်အာသာဖြေချင်စိတ်ပေါက်လာပြီ။

* Fuck 5:45ဖြစ်နေပြီဟ ဒီကောင်ကလဲတစ်ချီပြီးတချီမပြီးနိုင်တော့ဘူး *

အထဲဝင်ခေါ်ရင်လဲမဖြစ်သေးxdတန်းကြည့်ရသွားမှာ။တံခါးကိုသာအဆက်မပြတ်ခေါက်နေလိုက်တော့အထဲကထဆဲပါသည်။

" ငါ ိုးမသား ီးဖြစ်လို့တံခါးလာခေါက်နေတာလား "

" 6နာရီထိုးတော့မယ်ဟ "

" ီးလိုမှပဲပြီးပြီ "

" လက်ရုံး "

" ပြ‌ီးပါပြီဟ "

" ကိုကို ကဗျာ့ကိုကိုယ့်မိဘ‌ေတွနဲ့မိတ်ဆက်မပေးသေးဘူးလားဟင် "

" လာနောက်နေတာလား "

" ကဗျာမနောက်ဘူး ကိုကို "

" ရူးနေလား မိဘတွေနဲ့မိတ်ဆက်ပေးရအောင်မင်းလိုမိန်းကလေးမျိုးကို စိတ်ကူးယဉ်မနေနဲ့ "

" ကိုကို့သဘောပါ ကဗျာငွေလေးလိုနေလို့လေ "

" ရော့ "

ကုတင်ပေါ်သို့ပစ်တင်လိုက်သောကဒ်တကဒ်နဲ့ပါးစပ်ပိတ်လိုက်နိုင်သည်။အဲ့သလိုရှယ်အမ်းတာမိဘပိုက်ဆံနဲ့ပေါ့:3

ကုတင်အောက်ကပြန့်ကျဲနေတဲ့အဝတ်စားတွေကိုအသဲသန်ပြန်ဝတ်ပြီးအိမ်ကိုပြေးရပြန်အုံးမည်။

အိမ်ပြန်ရောက်တော့6:45ဖြစ်နေပြီ။ဟူး တော်သေး‌တယ်မာမီနဲ့ဒယ်ဒီအိမ်မှာမရှိလို့ ။

" ဟူး ပင်ပန်းလိုက်တာကွာ "လက်ရုံးဧည့်ခန်းထဲကဆိုဖာပေါ်ပစ်လှဲချလိုက်သည်။

ဆိုဖာအောက်တ‌ွင်မုဆိုးဒူးထောက်ထိုင်ချလိုက်ကာထိုကောင်လေးဖိနပ်ကြိုးများကိုဖြည်ချပြီးဂျိုးဖိနပ်ချွတ်ပေးလိုက်သည်။ဧည့်ခန်းထဲထိဖိနပ်စီးလာရတယ်လို့ ။အိမ်တွင်းစီးဖိနပ်တရံယူကာခြေထောက်မှာကောက်စွပ်ပေးလိုက်သည်။

ကိုယ်တော်ကဆိုဖာပေါ်မှာအိပ်ပျော်နေပါပြီ။

ကမြင်းတုန်းကကမြင်းထားပြီးပန်းနေတာ ။တချီပြီးတချီအပွဲပွဲနွှဲလာခဲ့တာကြောင့််တော်တော်ပန်းနေတာ။

* ဒီနေ့တွေ့ခဲ့တဲ့အရုပ်လေးရယ် မင်းကိုကိုယ်မနက်ဖြန်မ‌ေတွ့‌ေတွ့‌ေအာင်လာပြန်ရှာမယ်ကွာ မြင်မြင်ချင်းအချစ်ဆိုတာကိုကိုယ်ယုံကြည်ခဲ့ပြီကွာ လှရက်လွန်းတဲ့အရုပ်လေးရယ်မင်းကကိုယ့်ကိုကီျစယ်ချင်လို့နတ်ပြည်ကနေခတ္တဆင်းလာပြီးပုန်း‌ေရှာင်သွားမယ့်နတ်သမီးလေးတော့မဖြစ်ပါစေနဲ့ကွာ ဘဝမှာဘာကိုမှဆုတောင်းခဲ့ဖူးဘူးဆုတောင်းလဲမပြည့်ခဲ့လို့ မင်းကိုကိုယ်အပိုင်ဖြစ်လာပါစေလို့တော့ကိုယ်ဆုတောင်းမိသွားပြီ မိန်းကလေးရယ် *

Zawgyi

ေက်ာင္းဝန္းထဲသို႔လွစ္ခနဲေမာင္းဝင္လာေသာအမိုးဖြင့္ၿပိဳင္ကားနီေလး။န‌ီရဲရဲေလးမလို႔လူအမ်ားၾကားမွာထင္းေနသည္။‌ေက်ာင္းသား၊သူအားလုံးနီးပါးရဲ႕အၾကည့္ေတြကထိုကားေလးဆီမွာ။ထိုကားေပၚမွတီ႐ွပ္အျဖဴလက္႐ွည္နဲ႔စတိုင္ပန္႔‌ေဘာင္းဘီနဲ႔ေနကာမ်က္မွန္တပ္ထားတဲ့လူဆင္းလာၿပီးဟိုဘက္ျခမ္းကကားတံခါးကိုသြားဖြင့္ေပးသည္။

ကားတံခါးပြင့္သြားေတာ့အျဖဴေရာင္႐ွဴးဖိနပ္ထိပ္ေလးကအရင္‌ေျခခ်လာသည္။ကားေပၚကဆင္းလာေသာေကာင္ေလးကေလတိုက္၍ဖြာလန္ႀကဲေနေသာသူ႕ဆံပင္ေလးေတြကိုလွန္တင္ၿပီးျပဳံးရယ္ေနသည္။

ဂ်င္းေဘာင္းဘီအျပာနဲ႔တီ႐ွပ္အျဖဴကိုအေပၚကေႏြးထည္အဝါေရာင္ေလးကိုဇစ္တဝက္သာဆြဲတင္ထားၿပီးလိုက္ဖက္စြာဆင္ျမန္းထားသည္။

လြယ္အိတ္ကိုပုခုံးတခက္ထဲတြင္သာလြယ္ထားသည္။

" ေခ်ာလိုက္တာဟယ္ အဝါေလးနဲ႔ဖြက္ေတာင္ထားခ်င္တယ္ မျမင္ရတာၾကာလို႔ပိုေတာင္ေခ်ာလာတယ္ "

သူတို႔ကားေလးရပ္လိုက္ေသာေနရာမွခပ္လွမ္းလွမ္းကေကာင္မေလးကသူ႕ေဘာ္ဒါေတကိုတီးတိုးေျပာသည္။

" ဟယ္ ဟိုမွာကိုႀကီးလက္႐ုံး ေက်ာင္းတက္တာဟ "

ပထမႏွစ္ဒုတိယႏွစ္မိန္းကေလးမ်ားကလဲမ်က္စိကြၽတ္မတက္ေငးေနၾကသည္။

" ဘာကိုသေဘာက်ၿပီးရယ္ေနလဲမသိပါဘူး ပါးခ်ိဳင့္ေလးေတြကိုထင္းလို႔ "

"ခုမွျမင္ဖူးတာအသားကျဖဴဥေနတာပဲဟ "

" တကယ္နတ္သားေလးအတိုင္းပဲေနာ္ "တေယာက္တေပါက္ေျပာဆိုေနၾကသည္။

" သူ႕ေဘးနားကလူႀကီးကဘာႀကီးတုန္းဒဏ္ရာေတနဲ႔ သူ႕ဘဲႀကီးျဖစ္ေနရင္ေတာ့ ေက်ာင္းသူထုႀကီး႐ွၿပီပဲ"

" ကမ အဲ့တာကသူ႕သက္ေတာ္ေစာင့္ဟဲ့ ေ႐ႊဇြန္းကိုက္ေမြးလာတဲ့သားေလးမို႔သူတို႔သားေလးကိုစိတ္မခ်လို႔မိဘေတြကသက္ေတာ္ေစာင့္ထားေပးထားတာျဖစ္မွာေပါ့ "

" အဲ့ဘဲႀကီးကလဲအမိုက္ႀကီးဟ သူကအဲ့kingထက္ေတာင္ေတာင့္ေသးတယ္ အဲ့ဘဲႀကီးလဲခိုက္တယ္ "

" ယူတို႔ကအဲ့ဘဲႀကီးကိုဝိုက္ၾက။တို႔ကေတာ့ေ႐ႊလင္ပန္းနဲ႔အခ်င္းေဆးတဲ့မင္းသားေလးကိုယူမာေနာ္ "

" သူ႕လိုဥစၥာေပါ႐ုပ္ေခ်ာသာငါနဲ႔ရည္းစားျဖစ္ရင္ေသေပ်ာ္ပါၿပီဟာ "

" အနားေတာင္ရေအာင္ကပ္စမ္းပါအုံး "

" ဝတ္ထားစားတာbrandေတမွန္းသိတာတယ္ေနာ္ထင္းေနတာပဲ "

5‌ေပ11လက္မအရပ္ႀကီးနဲ႔ပိန္သြယ္သြယ္‌ေဘာ္ဒီအခ်ိဳးအစားနဲ႔ျမန္မာအမ်ိဳးသားတို႔သဘာဝေလးေထာင့္က်က်မ်က္ႏွာႏွင့္မဲနက္ေနေသာမ်က္ခုံး‌၊စင္းေနေသာႏွာတံ၊ဆြဲေဆာင္မူ႐ွိလြန္းေသာမ်က္လုံးနဲ႔ႏူတ္ခမ္းသားမထူမပါးနဲ႔ပါးေပၚကပါးခ်ိဳင့္‌ေလးႏွစ္ဖက္ကသူ႕ရဲ႕ဆြဲငင္မူ။ေယာက်ာ္းေလးတန္မဲ့ျဖဴေဖြးဥေနေသာအသားေရေၾကာင့္ပိုၿပီးထင္ေပၚသည္။ခပ္ဖြာဖြာဆံသားကိုေနာက္လွန္ဖီးထားသည္။ဒီေကာင္ေလးကတေက်ာင္းလုံးမသိသူမ႐ွိတဲ့နာမည္ေကာင္းနဲ႔ပါမဟုတ္နာမည္ဆိုးနဲ႔ပါ

ေက်ာ္ၾကားသူျဖစ္သည္။

" ငါကန္တင္းမွာေစာင့္ေနပါ့မယ္ အတန္းခ်ိန္ၿပီးရင္လာခဲ့ "

" ဘိုင့္ ဂ်ိဳး "

သူအတန္းတက္ေနတဲ့တေလွ်ာက္ကိုယ္ကကန္တင္းမွာထိုင္ေစာင့္ေနေပးရသည္။သူ႕အေမကအတန္းတက္ဆိုေတာ့လဲလာေတာ့တက္႐ွာသား။ေျပာစကားေတာ့နားေထာင္သား။

ကန္တင္းကေကာ္ဖီဆိုင္မွာထိုင္ကာပတ္ဝန္းက်င္ကိုလိုက္ေငးေနမိသည္။တကၠသိုလ္ေက်ာင္းသားေလးေတြျဖစ္သည့္အေလ်ာက္အကုန္လုံးနီးပါးကသန္သန္႔ျပန္႔ျပန္႔ရည္ရည္မြန္မြန္ေလးေတြ။ဒီပညာတတ္ေလးေတြကိုျမင္ေတာ့လဲဆယ္တန္းေအာင္ ေအာင္မတက္ခဲ့ရသည့္ကိုယ့္ဘဝကိုလဲဂျိုးရင္နာသည္။

ဆယ္တန္းေအာင္ရင္ပညာေရးတကၠသိုလ္တက္ၿပီးလမ္းပန္းဆက္သြယ္ေရးခက္ခဲတဲ့မဖြံ႕ၿဖိဳးတဲ့ေဒသေတြမွာေက်ာင္းဆရာလုပ္ၿပီးကေလးေတြကိုပညာသင္ေပးခ်င္ခဲ့တာ။

တကယ္လုပ္ေနရတာကသူေဌးသားင႐ူပ္ေကာင္ေလး႐ူပ္သမွ်ကိုပတ္႐ွင္းၿပီးသူအပါးေတာ္ၿမဲ

လိုက္ေနရတဲ့ဘဝ။သူ႕ကိုကာကြယ္ဖို႔အတြက္

လူေတြကိုအသားနာခံၿပီးထိုးႀကိတ္႐ိုက္ႏွက္ေနရတာ။

ိနာမည္အရင္းကေက်ာ္ဘုန္းျပည့္။ဒီေလာကထဲမွာေတာ့နာမည္ကဂ်ိဳးေပါ့။ကြၽန္ေတာ့္မိဘကကင္ပြန္းတပ္ေပးထားတဲ့နာမည္ကိုဒီလိုသူမ်ားခိုင္းသမွ်လုပ္ရတဲ့ေနာက္လိုက္အလုပ္မွာေတာ့မသုံးႏိုင္ဘူး။

ထားရာေနေစရာသြားခိုင္းတာလုပ္ကြၽန္ေတာ္ကသခင့္ေနာက္ကတေကာက္ေကာက္လိုက္ရတဲ့ေခြးတေကာင္သာသာပင္။

လက္႐ုံးခိုင္းတာေကာင္းသည္ျဖစ္ေစဆိုးသည္ျဖစ္ေစမျငင္းပဲလုပ္ရမွာကြၽန္ေတာ့္တာဝန္။

၅ႏွစ္သားအ႐ြယ္ထဲကေက်ာ္ဘုန္းျပည့္ဆိုတဲ့နာမည္ေလးတခုနဲ႔မိဘအရင္း‌ေတြကမိဘမဲ့ေဂဟာမွာပစ္သြားခဲ့ၾကလို႔ဥတလံဳးတစ္‌ေကာင္ႂကြက္မလို႔ဘာ‌အေႏွာင္ဖြဲ႕မွမ႐ွိဘူး ။သူတို႔ခ်န္ခဲ့တ‌ာဆိုလို႔သူတို႔ေပးခဲ့တဲ့နာမည္တခုရယ္စြန္႔ပစ္ခံခဲ့ရလို႔ရလာတဲ့ဒဏ္ရာနက္နက္တခုရယ္ ဒါပဲ။

မိဘမဲ့ေဂဟာမွာတူတူႀကီးျပင္းလာၾကတဲ့သူငယ္ခ်င္းေတြရယ္စစၥတာႀကီးကိုရယ္ေတာ့မိသားစုလိုျဖစ္ေနသည္။

" ဒီမွာခဏေလးေနာ္ခဲ့ေနာ္ ေဖေဖတို႔ျပန္လာခဲ့မယ္ "ဆို‌တဲ့ကတိစကားကိုတုံးအစြာယုံၾကည္ရင္းငါ့ကိုလာျပန္ေခၚမွာလို႔စိတ္ကတထစ္ခ်ယုံၾကည္ခဲ့ရင္းသူတို႔ကို‌ေန႔တိုင္း‌ေမွ်ာ္‌ေနခဲ့ရင္းေနာက္ဆုံးေတာ့သူတို႔ျပန္မလာဘူးဆိုတာသိလာခဲ့သည္။

ငယ္ငယ္ကစိတ္ဒဏ္ရာေၾကာင့္ခုခ်ိန္ထိဘယ္သူ႕ကိုမွမယုံၾကည္ရဲေတာ့။

လူေတြကေၾကာက္ဖို႔ေကာင္းတယ္။

ဒါေပမဲ့လက္႐ုံးဆိုတဲ့ဒီေကာင္ေလးကိုေတာ့ထူးထူးျခားျခားသံေယာစဥ္တြယ္မိသည္။

ညီေလးတေယာက္လိုသေဘာထားမိသည္။

ေကာင္ေလးကမိဘအ႐ွိန္ေၾကာင့္သာပ်က္စီးေနတာပါစိတ္ရင္းေလးကေကာင္း႐ွာသား။

ေငြဂုဏ္ေၾကာင့္ေမာက္မာေပမယ့္ၾကင္နာစိတ္ေလးေတာ့႐ွိပါသည္။

အေတြးနယ္ခ်ဲ႕ေနရင္းမ်က္လုံးထဲအတိုင္းသားေျပးဝင္လာတဲ့ပုံရိပ္ေလး။

"အိုး လွလိုက္တာကြာ "

လြတ္ခနဲတစ္ခ်က္ေရ႐ြတ္မိသြားသည့္အထိသူမကလွသည္။

ပုခုံထိသာ႐ွည္လ်ားတဲ့ေျဖာင့္စင္းတဲ့ဆံပင္ေလးေတြကအိစက္ႏူးညံ့ေနမွန္းၾကည့္႐ုံနဲ႔သိသည္။

မ်က္လုံးဝိုင္းဝိုင္းေလးရယ္ပါးအို႔နီရဲရဲေလးနဲ႔အ႐ုပ္ကေလးအတိုင္းပင္။

နဖူးက်ဥ္းက်ဥ္းေလးကေဘးခြဲဆံပင္ေလးနဲ႔လိုက္ဖက္လြန္းသည္။ျမန္မာဆန္ဆန္ရင္ဖုံးေလးနဲ႔သူမသိပ္လွလြန္းသည္။

* လွလိုက္တာကြာ ဘယ္လိုၾကည့္ၾကည့္လွတယ္*

ပန္းႏုေရာင္ႏူတ္ခမ္းေလးကသာျပံဳးရင္ဘယ္ေလာက္ၿပီးျပည့္စုံလိုက္မလဲ။မ်က္ႏွာေလးကမျပဳံးေပ်ာ္ဘဲမ်က္ဝန္းေလးေတြကဝမ္းနည္းေနတဲ့အရိပ္ေငြ႕ေတြသမ္းေနတာခံစားမိသည္ ။

ညိဳးငယ္ေနတဲ့မ်က္ႏွာေလးကိုျမင္ရေတာ့သူေပ်ာ္ေအာင္လုပ္ေပးခ်င္မိသည္။

စားပြဲဝိုင္းမွာတေယာက္ထဲအထီးက်န္ေနတဲ့သူ႕ရဲ႕ေဘးမွာဝင္ထိုင္ၿပီးစကားေတေျပာၾကည့္ခ်င္ေပမဲ့လူစိမ္းေတြကိုကိုယ္တိုင္ကေၾကာက္တတ္လို႔မရ။ထိုစဥ္အ႐ွင္သခင္ကဖုန္းေခၚလာၿပီ။

" ေဟ်ာင့္ ဘာလုပ္ေနတာလဲ အတန္းကၿပီးတာၾကာၿပီ ျပန္ၾကမယ္ "

" ဟုတ္ကဲ့ ငါလာၿပီ ငါလာၿပီ "

" ျမန္ျမန္လာ ငါကားေ႐ွ႕မွာရပ္ေစာင့္ေနရတာေျခေညာင္းေနၿပီ "

ဆိုင္ထဲကထြက္လာၿပီးထိုအ႐ုပ္ေလးကိုတခ်က္ျပန္လွည့္ၾကည့္ၿပီးအေျပးလွမ္းရေလသည္။

အေျပးသြားတာေတာင္အေျပာဆိုကမလြတ္ပါ။

" ဘယ္ေစာ္ေလးေတြလိုက္ငမ္းေနတာလဲ ညေန‌ေတာင္ေရာက္ေတာ့မယ္ "

" မငမ္းပါဘူး မင္းကိုေစာင့္ထိုင္ေနရင္းအိပ္ငိုက္သြားလို႔ ေတာင္းပန္ပါတယ္ "

" ေနာက္တခါဆိုမင္းကိုသတ္မွာေနာ္ "

လာေျခာက္ျပေနတဲ့႐ုပ္နဲ႔သူ႕ကိုကားတံခါးဖြင့္ေပးလိုက္သည္။ကားေမာင္းသူခုံမွာထိုင္လိုက္ၿပီး

" ဘယ္ကိုေမာင္းရမလဲ "

" ညေန 3နာရီပဲ႐ွိေသးတယ္ ဟဲဟဲ ကြန္ဒိုဂိုးမယ္လို႔ ‌ဘယ္သူ႕ေခၚလိုက္ရမလဲ "

" မင္းလုပ္မွာငါလုပ္မွာမဟုတ္ဘူး "

" ဟိုတေလာကေတြ႕တဲ့ ေစာ္ေလးကို႐ွယ္ခိုက္ေနတာ သူ႕ပဲဖုန္းဆက္ေခၚလိုက္မယ္ "

" 6 နာရီမထိုးခင္ေတာ့အိမ္ျပန္မယ္ေနာ္ လက္႐ုံး"

***

" အား အား ေဆာင္‌့ေပးကိုကို "

" ေစာက္ရမ္းၾကမ္းခ်င္တာေပါ့ ကိုကလဲဒါမ်ိဳးကိုႀကိဳက္တာ "

" ဟင့္ အား "

" ကိုယ့္နာမည္ေခၚၿပီးၿငီးေပး "

" လက္႐ုံး အား အု ဟင့္ "

" ႁပြတ္ "ႏူတ္ခမ္းႏွစ္ခုထပ္ၿပီးလွ်ာအခ်င္းခ်င္းကလူၾကည္စယ္ေနၾကသည္။

အခန္းထဲကအသံမ်ားေၾကာင့္လူကထရမလိုထိုင္ရမလို။အၿမဲတမ္းၾကားေနက်ျဖစ္ေသာ္လဲၾကားရသည့္အခါတိုင္းနား႐ွက္တုန္း။ကိုယ္တိုင္ေတာင္တစ္ကိုယ္ေတာ္အာသာေျဖခ်င္စိတ္ေပါက္လာၿပီ။

* Fuck 5:45ျဖစ္ေနၿပီဟ ဒီေကာင္ကလဲတစ္ခ်ီၿပီးတခ်ီမၿပီးႏိုင္ေတာ့ဘူး *

အထဲဝင္ေခၚရင္လဲမျဖစ္ေသးxdတန္းၾကည့္ရသြားမွာ။တံခါးကိုသာအဆက္မျပတ္ေခါက္ေနလိုက္ေတာ့အထဲကထဆဲပါသည္။

" ငါ ိဳးမသား ီးျဖစ္လို႔တံခါးလာေခါက္ေနတာလား "

" 6နာရီထိုးေတာ့မယ္ဟ "

" ီးလိုမွပဲၿပီးၿပီ "

" လက္႐ုံး "

" ျပ‌ီးပါၿပီဟ "

" ကိုကို ကဗ်ာ့ကိုကိုယ့္မိဘ‌ေတြနဲ႔မိတ္ဆက္မေပးေသးဘူးလားဟင္ "

" လာေနာက္ေနတာလား "

" ကဗ်ာမေနာက္ဘူး ကိုကို "

" ႐ူးေနလား မိဘေတြနဲ႔မိတ္ဆက္ေပးရေအာင္မင္းလိုမိန္းကေလးမ်ိဳးကို စိတ္ကူးယဥ္မေနနဲ႔ "

" ကိုကို႔သေဘာပါ ကဗ်ာေငြေလးလိုေနလို႔ေလ "

" ေရာ့ "

ကုတင္ေပၚသို႔ပစ္တင္လိုက္ေသာကဒ္တကဒ္နဲ႔ပါးစပ္ပိတ္လိုက္ႏိုင္သည္။အဲ့သလို႐ွယ္အမ္းတာမိဘပိုက္ဆံနဲ႔ေပါ့:3

ကုတင္ေအာက္ကျပန္႔က်ဲေနတဲ့အဝတ္စားေတြကိုအသဲသန္ျပန္ဝတ္ၿပီးအိမ္ကိုေျပးရျပန္အုံးမည္။

အိမ္ျပန္ေရာက္ေတာ့6:45ျဖစ္ေနၿပီ။ဟူး ေတာ္ေသး‌တယ္မာမီနဲ႔ဒယ္ဒီအိမ္မွာမ႐ွိလို႔ ။

" ဟူး ပင္ပန္းလိုက္တာကြာ "

ဧည့္ခန္းထဲကဆိုဖာေပၚပစ္လွဲခ်လိုက္သည္။

ဆိုဖာေအာက္တ‌ြင္မုဆိုးဒူးေထာက္ထိုင္ခ်လိုက္ကာထိုေကာင္ေလးဖိနပ္ႀကိဳးမ်ားကိုျဖည္ခ်ၿပီးဖိနပ္ခြၽတ္ေပးလိုက္သည္။ဧည့္ခန္းထဲထိဖိနပ္စီးလာရတယ္လို႔ ။အိမ္တြင္းစီးဖိနပ္တရံယူကာေျခေထာက္မွာေကာက္စြပ္ေပးလိုက္သည္။

ကိုယ္ေတာ္ကဆိုဖာေပၚမွာအိပ္ေပ်ာ္ေနပါၿပီ။

ကျမင္းတုန္းကကျမင္းထားၿပီးပန္းေနတာ ။တခ်ီၿပီးတခ်ီအပြဲပြဲႏႊဲလာခဲ့တာေၾကာင့္္ေတာ္ေတာ္ပန္းေနတာ။

* ဒီေန႔ေတြ႕ခဲ့တဲ့အ႐ုပ္ေလးရယ္ မင္းကိုကိုယ္မနက္ျဖန္မ‌ေတြ႕‌ေတြ႕‌ေအာင္လာျပန္႐ွာမယ္ကြာ ျမင္ျမင္ခ်င္းအခ်စ္ဆိုတာကိုကိုယ္ယုံၾကည္ခဲ့ၿပီကြာ လွရက္လြန္းတဲ့အ႐ုပ္ေလးရယ္မင္းကကိုယ့္ကိုကီ်စယ္ခ်င္လို႔နတ္ျပည္ကေနခတၱဆင္းလာၿပီးပုန္း‌ေ႐ွာင္သြားမယ့္နတ္သမီးေလးေတာ့မျဖစ္ပါေစနဲ႔ကြာ ဘဝမွာဘာကိုမွဆုေတာင္းခဲ့ဖူးဘူးဆုေတာင္းလဲမျပည့္ခဲ့လို႔ မင္းကိုကိုယ္အပိုင္ျဖစ္လာပါေစလို႔ေတာ့ကိုယ္ဆုေတာင္းမိသြားၿပီ မိန္းကေလးရယ္ *