Zawgyi;

4ရက္4ရက္ရွိျပီ..Jungkookသတိမရေသးတာ..

JH>>Taeစားဖို႔ျကက္ေျကာ္ဝယ္လာတယ္..လာ စားအံုး..မင္းပါမူးလဲေနဦးမယ္...

Tae>>ဟင့္အင္း..မစားဘူး...သူသတိရတဲ႔အထိ

ေစာင္႔မယ္...

JK>>စားလိုက္ပါ...Taeပိန္သြားတယ္..

Tae>>ဟင္..Jungkookသတိရလာျပီလား..

Jungkookသတိရလာတာနဲ႔nurseတစ္ေယာက္

ဝင္လာျပီးအားေဆးထိုးေပးသြားတယ္...Taeကေတာ႔ ျကက္ေျကာ္စားေနသည္ေဘးကHoseok hyungကေတာ႔ဖုန္းသံုးေနသည္အခန္းထဲမွာတိတ္ ဆိတ္ေနရာမွJungkookရဲ႔အသံေျကာင္႔နွစ္ေယာက္လံုးလွမ္းျကည္႔မိသည္..

JK>>ဟို...Taeဒီမွာေနတာျကာျပီလား...

Tae>>Imm..

JK>>ဒါနဲ႔ဘာလို႔ထြက္သြားတာလဲ...

Tae>>ဒီတိုင္း..Jungkookကေကာဒီကိုအလုပ္ လာလုပ္တာလား...

JK>>Imm..အိမ္ကTaeမရွိဘူးဆိုျပီးမိန္းမေပးစားတာနဲ႔အေျကာင္းမ်ိုးစံုျပျပီးဒီကိုလာလိုက္တာ..Taeကိုမေမ႔နိုင္လို႔..

Tae>>ျဖစ္ရမယ္...😏😏

စကားျဖတ္လိုက္ျကျပီးကိုယ္႔အေတြးနဲ႔ကိုယ္ေတြးေနရင္း

Nurseေရာက္လာျပီးအားေဆးကုန္သြားရင္ေဆးရံု

ဆင္းလို့ရပါျပီလို့ေျပာျပီးျပန္တိတ္ဆိတ္သြားျပန္

သည္..ခနအျကာJungkookေမးလိုက္ေသာစကား

ေျကာင္႔Taehyungနဲ႔Hoseok hyungတို႔ေျကာင္ေတာင္ေတာင္ပင္ျဖစ္သြားရသည္..

JK>>ေစာေစာကစကားျဖတ္လိုက္တာ..ဒီကိုတစ္ခုခု

ျဖစ္လို႔လာတာမဟုတ္လား..အဲ႔တာေျကာင္႔လူေသကို ေတာင္ဖန္တီးရတာေလ...က်ေနာ္႔ကိုအမွန္အတိုင္းေျပာပါေနာ္....

သြားၿပီ..က်ေနာ္မေျဖခ်င္ဆံုးေမးခြန္း..အခုခ်ိန္မာမ

ေျဖခ်င္ေသးဘူး...က်ေနာ္ဘယ္လိုေျဖရမလဲေတြးေန

တုန္း..

JH>>မင္းေျကာင္႔ပဲ..

JK>>က်ေနာ္႔ေျကာင္႔..

Jungkookသူ႔ကိုယ္သူလက္ညိုးထိုးျပီး..ေျပာေန

ျခင္းျဖစ္သည္..မ်က္လံုးမ်ားကလဲဘာလို႔လဲဆိုတဲ႔

ေမးခြန္းနဲ႔Taehyungကိုျကည္႔ေနသည္Taehyungက ေတာ႔ J-hope႔ေျပာလိုက္တဲ႔စကားေျကာင္႔

ေခါင္းေတာင္မေဖၚေတာ႔....

JK>>ဘာကိုေျပာတာလဲ...

Tae>>အဲ့တာက..Jungkookအေဖေျကာင္႔..သူကက်ေနာ္တို႔မိသားစုကိုသတ္တဲ႔သူျဖစ္ေနလို႔....

ထိုခ်ိန္တြင္Jungkookၿငိမ္သြားသည္..အျဖစ္မွန္ဆိုတာကေတာ႔တစ္ေန႔ေပၚစျမဲပဲမဟုတ္လား..

Jungkookကျပန္ျပံုးလိုက္ျပီး..ဥပေဒအတိုင္းေဆာင္

ရြက္ျကတာေပါ႔...ဒါနဲ႔ဒီမွာမေနခ်င္ေတာ႔ဘူး..ေဆးရံု ဆင္းမယ္ေလလို႔ေျပာတာနဲ႔..Taehyungလည္းေဆးရံုဆင္းဖို႔လုပ္စရာရွိတာေတြသြားလုပ္ေနသည္..

Jungkookက ေတာ႔အေတြးနယ္ခ်ဲ႔လ်ွက္...

Tae>>Jungkookရၿပီ..သြားၾကမယ္...

JK>>ကိုနဲ႔အတူတူလာေနပါလား..တစ္ေယာက္ထဲ ဆိုေတာ႔ပ်င္းလို႔..

Taehyungလည္းမေတြ႔တာျကာျပီဆိုေတာ႔လြမ္း ေနတာဒီမ်က္နွာကို..ဒါနဲ႔Taehyung လည္းသူ႔တိုက္ခန္းကပစၥည္းေတြသိမ္းျပီးေတာ႔ Jungkookနဲ႔အတူေနမယ္လို႔ဆံုးျဖတ္လိုက္သည္..

JK>>နက္ျဖန္ေလ်ွာက္လည္ရေအာင္..

Tae>>မျဖစ္ဘူး..ဒဏ္ရာမေပ်ာက္ပဲေနမယ္..

JK>>မရဘူးေနာ္..Taehyung

Tae>>ဘာလို့ေျပးေနတာလဲ...ခ်ုပ္ှှထားတာျပုတ္ သြားမယ္....

JK>>ျပုတ္ပေစေပါ့...Taeသြားမယ္မေျပာမခ်င္း ေျပးေနမှှှှွာပဲ..

Tae>>ျပီးတာပဲ..သြားမယ္..😒😒

{ "အဟင္း..အယ္ကိုJeon Jungkook shii"

"ဘာလဲ"

"ပိုင္ရွင္ေတြ႔ျပီမဟုတ္လားလို႔😁😁"

"Taeဒီမွာရွိတာဘာလို႔မေျပာတာလဲ😒😒"

"😜😜ဘာလို႔ေျပာရမွာလဲ..ျပန္ဆံုေပးတာပဲ

ေက်းဇူးတင္ေနာ္...ဟင္း"}

ျပန္ဆက္မယ္ေနာ္..ဟီး..ဟီး..

မနက္ေရာက္တာနဲ႔Jungkookတစ္ေယာက္မွန္ေရွ႔ကမခြာေတာ႔...သေနတာေနာက္ကျကည္႔တဲ႔လူကေတာင္

မ်က္စိေနာက္လာျပီ..ဘယ္သူ႔ကိုျပခ်င္ေနလဲမသိဘူး.. သူျပင္ေနတာနဲ႔..က်ေနာ္ဘာမွကိုမလုပ္ရေသးဘူး.. ေရခ်ိုးျပီးတာနဲ႔ကုတင္ေပၚမွာသူ႔ကိုထိုင္ေစာင္႔ေနရတယ္

က်ေနာ္ျပင္ဆင္ျပီးတာနဲ႔အိမ္ေပၚကဆင္းေတာ႔ Jungkookျခင္းေတာင္းေလးကိုင္ျပီးမီးဖိုခန္းထဲ ကထြက္လာတယ္..

Tae>>အဲ႔တာဘာျကီးလဲ..

JK>>ဟင္..စားဖို႔ေလ..

ဒါနဲ႔Jungkookတို႔နွစ္ေယာက္ကားေလးေမာင္းလာ

ျပီးကစားကြင္းထဲသို႔ဝင္လာသည္..

ကစားကြင္းေရာက္တာနဲ႔ဟိုဟာစီးဒီဟာစီးနဲ႔ဗိုက္

ေတာင္ေတာ္ေတာ္ဆာလာျပီ..Taeကေတာ႔ေဆာ႔

လို႔ေကာင္းေနတုန္း..ဝက္ဝံရုပ္ျကီးလိုခ်င္တယ္ဆိုျပီး

ပူေဖာင္း ေဖာက္ေနတာအခုထိမရေသးဘူး..

မရမခ်င္းေဖာက္မယ္ဆိုျပီးဂ်ီတိုက္ေနတာ..မနည္းေခ်ာ႔ ေမာ႔ေျပာျပီးေခၚလာရတယ္..ျပီးတာနဲ႔ခံုတန္းေလးတစ္ခုမွာထိုင္ျပီးထမင္းစားဖို႔Taeကိုထားခဲ႔တယ္..က်ေနာ္က ေတာ့သူလိုခ်င္တဲ့အရုပ္ကိုသြားယူေနတာသူမသိေအာင္လို႔ေပါ့....

က်ေနာ္အရုပ္ကိုဖြက္ျပီးသူ႔ဆီသြားေတာ႔မ်က္နွာျကီးစူ ပုတ္ျပီးထိုင္ေနေလရဲ႔..သူ႔ေရွ႔သြားရပ္ေတာ႔မ်က္နွာဟိုဘက္လွည္႔သြားတယ္....Taeစိတ္ေကာက္သြားတာသိတာေပါ႔...ဒါနဲ႔သူ႔ွ႔ကိုအရုပ္ ေလးျပလိုက္ေတာ႔မွျပံုးလာျပီးက်ေနာ္႔ကိုလာဖက္တယ္...

Tae>>ဟီး....TaeကJungkookကိုေစာင္႔ေန တာထမင္းတူတူစားမလို႔

JK>>Jungkookလို႔ပဲေခၚေနမွာလား..နားထဲမွာ ကန္႔လန္႔ျကီးျဖစ္ေနတယ္..နားေထာင္ရတာ..

Tae>>ဒါဆိုဘယ္လိုေခၚရမွာလဲ

JK>>အင္း...kookလို႔ေခၚ...

Tae>>kook..kookမဆိုးပါဘူး...

JK>>အင္း..ခုေတာ႔ထမင္းစားမယ္...

Taehyungထမင္းဘူးေလးဖြင္႔လိုက္ေတာ႔...ထမင္း ေပၚမွာပဲစိေလးေတြကိုအသဲပံုေလးစီထားတာ..အ လည္မွာလည္းစေတာ္ဘယ္ရီေလးကိုနွစ္ျခမ္းခြဲျပီး ျပည္႔ေနေအာင္ထည္႔ထားတာေလး...စားေတာင္မ စားရက္ဘူးလွလြန္းလို႔..

JK>>Taeစားေလ..

Tae>>အင္းးး

Jungkookတစ္ေယာက္ေျပာလည္းေျပာဘူးေတြကိုထပ္ဖြင္႔လိုက္တာေျကာင္႔Taehyungတစ္ေယာက္ ပါးစပ္အေဟာင္းသားေလးနဲ႔ေငးျကည္႔ေနမိသည္...

တစ္ခုကေရညိွထမင္းလိပ္ေတြအျပည္႔ထည္႔ထားတာ ေလး..ေနာက္တစ္ခုကဖက္ထုပ္ေက်ာ္နဲ႔ဖက္ထုပ္ ေပါင္းေလး..ေနာက္တစ္ခုကပဲျကာဇံသုပ္..ေနာက္တစ္ ခုကျကက္ဥလိပ္ေလးကိုေဘးေစာင္းေလးေတြလွီးထား ျပီးထည္႔ထားတာေလး...ဘယ္အခ်ိန္ထဲကထလုပ္ ထားမွန္းမသိ...ေနာက္ဆံုးဘူးအလတ္ေလာက္

ကေနမပါမျဖစ္ကင္(မ္)ခ်ီေလး....

Taehyungတစ္ေယာက္အေတြးကမာၻထဲေရာက္ ေနခိုက္...ေတြးရင္းေရွ႔ကိုစူထြက္ေနတဲ႔နွုတ္ခမ္းကို Jungkookျကည္႔ျပီးအသည္းယားလာလို႔ျဖတ္

နမ္းလိုက္ေတာ႔မွ..မ်က္နွာေလးနီျပီးေအာက္ကိုငံု႔

သြားေလရဲ႔...

က်ေနာ္တို႔တစ္ေယာက္ကိုတစ္ေယာက္ခြံ႔ေက်ြးရင္း.. ေန႔လည္စာကဘာနဲ႔မွတိုင္းတာလို႔မရေအာင္

ခ်ိုျမိန္ခဲ႔သည္..ထမင္းစားျပီးေတာ႔က်ေနာ္႔ရဲ႔Taeေလး

ေပါင္ေပၚမွာလွဲအိပ္လိုက္သည္...

အပန္းေျဖျပီးတာနဲ႔ထပ္ကစားျကသည္...တစ္ေန

ကုန္ေဆာ႔ကစားျပီးေတာ႔အိမ္ကိုျပန္လာတာနဲ႔က်ေနာ္႔ရဲ႔

Taeေလးပင္ပန္းသြားေရာ႔ထင္...ကုတင္ေပၚေရာက္တာနဲ႔လွဲခ်လိုက္ ျပီးအိပ္ေမာက်သြားသည္...က်ေနာ္ကေတာ႔

ေရေႏြးေႏြးေလးစပ္ျပီးစိမ္ေနလိုက္တယ္..အဲ႔တာ

လည္းက်ေနာ္႔အတြက္ပင္ပန္းတာေတြေပ်ာက္တဲ႔

နည္းလမ္းပါပဲေလ...

က်ေနာ္ေရခ်ိုးခန္းထဲကထြက္လာေတာ႔က်ေနာ္႔ရဲ႔

Taeေလးမရွိေတာ့ဘူး..ဧည့္ခန္းကိုထြက္ျကည္႔ေတာ႔

ထမင္းစားခန္းမွာေရကိုတစ္ခြက္ျပီးတစ္ခြက္ေမာ႔ခ်ေနတာ ျမင္တာနဲ႔...ေနာက္ကေနသြားျပီးခါးေလးကိုဖက္ လိုက္ေတာ႔လန္႔သြားေရာထင္..ကိုယ္ေလးတုန္တက္သြားသည္..

ခနျကာေတာ႔ျငိမ္သြားျပီးက်ေနာ္႔ဘက္ကိုလွည္႔လာ

သည္...ဘာေျပာစရာရွိေနလည္းမသိမ်က္နွာလည္း

မေကာင္း...က်ေနာ္ေခ်ာ႔ေမာ႔ျပီးေမးေတာ႔မွအိမ္မက္

ဆိုးမက္လို႔တဲ႔..ဟုတ္ပ...နဖူးမွာေခ်ြးေလးေတြ

ေတာင္မတိတ္ေသးဘူး..

ဧည္႔ခန္းကဆိုဖာေပၚကိုေခၚသြားျပီးထိုင္ခိုင္းလိုက္ကာ.. .ေရခဲေသတၱာထဲမွာရွိတဲ႔စေတာ္ဘယ္ရီသီးေလးေတြကို

Taeေရွ႕မွာခ်ေပးလိုက္ေတာ့..မ်က္နွာေလးေမာ႔လာျပီး ျပံုးျပတယ္..က်ေနာ္စိတ္ပူမွာစိုးလို႔ဟန္ေဆာင္ျပံုးျပမွန္းသိေပမဲ႔.. က်ေနာ္လည္းျပန္ျပံုးျပလိုက္ျပီး..အိပ္ခန္းထဲသို႔ အဝတ္အစားလဲဖို႔..သြားလိုက္သည္..

က်ေနာ္အဝတ္အစားလဲျပီးထြက္လာေတာ႔တစ္ ေယာက္ေယာက္နဲ႔ဖုန္းေျပာေနတာနဲ႔...က်ေနာ္လည္း

ေကာ္ဖီေဖ်ာ္မယ္လို႔ေတြးျပီး kitchenထဲသို႔ဝင္

လာလိုက္တယ္...အေငြ႔တစ္ေထာင္းေထာင္းနဲ႔

ေကာ္ဖီေလးကိုမွုတ္လာေတာ႔..က်ေနာ္႔ေျခလွမ္း

ေတြရပ္တန္႔သြားရသည္...

Tae>>kook...Taeခုနကေဖေဖနဲ႔ဖုန္းေျပာေနတာ..

.. koreaျပန္ရင္ေကာင္းမလားလို႔...kookေကာတူ

တူ ျပန္မာလား..ေနခဲ႔မွာလား...

JK>>Taeျပန္ခ်င္လို႔လား...

Tae>>အင္း..TaeဒီကိုလာတာJungkookမေတြ႔

ေအာင္လို႔ေလ...အခုkookကTaeကိုေတြ႔သြားျပီဆို

ေတာ႔..ဒီမွာဆက္မေနခ်င္ေတာ႔ဘူး...ေဖေဖတို႔ဆီပဲ ျပန္ေတာ႔မလားလို႔ေလ...

JK>>အင္း...Taeသေဘာေလ..

Taeတစ္ေယာက္စကားေျပာျပီးတာနဲ႔ျပင္ဆင္စ

ရာရွိတာျပင္ဆင္ျပီး..မနက္အေစာႀကီးေလယာဥ္ လက္မွတ္လွမ္းျဖတ္ေတာ႔သည္..

At korea,

Mr.Kim>>သားတို႔အေဖ႔ဆီခနလာအံုးေျပာ စရာရွိလို႔...

Namjin>>ဟုတ္..ေျပာပါ..

Mr.Kim>>နက္ျဖန္ Taeတို႔ဒီကိုျပန္လာလိမ္႔မယ္...

NJ>>Taeအသက္ရွင္ေနေသးတာလား..

Mr.Kim>>အင္း..ငါျကိုမေျပာမိတာေတာင္းပန္ပါ တယ္..အဲ႔တာေလဆိပ္မွာမင္းတို႔သြားျကိုေပးလို႔ရ မလားလို႔..

NJ>>ရပါတယ္..ဘယ္အခ်ိန္ေရာက္မယ္တဲ႔လဲ..

Mr.Kim>>7ဝန္းက်င္နာရီေလာက္တဲ႔..

NJ>>ဟုတ္..ရပါတယ္..က်ေနာ္သြားျကိုလိုက္မယ္...

At 7:15A.M,

Taehyungနဲ႔Jungkookလြယ္အိတ္ကိုယ္စီနဲ႔ေလ ဆိပ္ေရာက္လာေတာ႔သည္..Namjinတို႔ကိုျမင္တာ နဲ႔ဝမ္းသာအားရေျပးဖက္လိုက္ျပီးအလြမ္းငယ္ေန က်သည္..

Jungkookကအိမ္မျပန္ေတာ႔ဘူးလားလို႔ေမးေတာ႔မွ..သံုးေယာက္သားရီမိျကျပီးအိမ္ျပန္ဖို႔သာျပင္ေတာ႔သည္...အိမ္တြင္လည္း Taehyung ရဲ႔ေက်ြးဖခင္ျကီးေစာင္႔ျကို ေနေလသည္....

Mr.Kim>>Jungkook..ဦးသားကိုအမွန္ အတိုင္းမေျပာမိတဲ႔အတြက္ေတာင္းပန္ပါတယ္ေနာ္...

JK>>ရပါတယ္ဦးရဲ႔က်ေနာ္အေျကာင္းစံုသိျပီးပါျပီ...

Jungkookလည္းMr.Kimတို႔အိမ္မွာေန႔လည္စာ ထမင္းတစ္ခါထဲစားလိုက္ျပီးအိမ္ျပန္ခဲ႔ေတာ႔သည္..

ေပ်ာက္တာျကာသြားတယ္ေနာ္..ေဆာရီးပါေနာ္..ဘာ ideaမွမထြက္လာတာနဲ႔ျကာသြားျခင္းျဖစ္...

Unicode;

4ရက်4ရက်ရှိပြီ..Jungkookသတိမရသေးတာ..

JH>>Taeစားဖို့ကြက်ကြော်ဝယ်လာတယ်..လာ စားအုံး..ပါမူးလဲနေဦးမယ်...

Tae>>ဟင့်အင်း..မစားဘူး...သူသတိရတဲ့အထိ

စောင့်မယ်...

JK>>စားလိုက်ပါ...Taeပိန်သွားတယ်..

Tae>>ဟင်..Jungkookသတိရလာပြီလား..

Jungkookသတိရလာတာနဲ့nurseတစ်ယောက်

ဝင်လာပြီးအားဆေးထိုးပေးသွားတယ်...Taeကတော့ ကြက်ကြော်စားနေသည်ဘေးကHoseok hyungကတော့ဖုန်းသုံးနေသည်အခန်းထဲမှာတိတ် ဆိတ်နေရာမှJungkookရဲ့အသံကြောင့်နှစ်ယောက်လုံးလှမ်း ကြည့်မိသည်..

JK>>ဟို...Taeဒီမှာနေတာကြာပြီလား...

Tae>>Imm..

JK>>ဒါနဲ့ဘာလို့ထွက်သွားတာလဲ...

Tae>>ဒီတိုင်း..Jungkookကကောဒီကိုအလုပ် လာလုပ်တာလား...

JK>>Imm..အိမ်ကTaeမရှိဘူးဆိုပြီးမိန်းမပေးစားတာနဲ့အကြောင်းမျိုးစုံပြပြီးဒီကိုလာလိုက်တာ..Taeကိုမမေ့နိုင်လို့..

Tae>>ဖြစ်ရမယ်...😏😏

စကားဖြတ်လိုက်ကြပြီးကိုယ့်အတွေးနဲ့ကိုယ်တွေးနေရင်း

Nurseရောက်လာပြီးအားဆေးကုန်သွားရင်ဆေးရုံ ဆင်းလို့ရပါပြီလို့ပြောပြီးပြန်တိတ်ဆိတ်သွားပြန်

သည်..Jungkookမေးလိုက်သောစကားကြောင့်

Taehyungနဲ့Hoseok hyungတို့ကြောင်တောင်တောင်ပင်ဖြစ်သွားရသည်..

JK>>စောစောကစကားဖြတ်လိုက်တာ..ဒီကိုတစ်ခုခု

ဖြစ်လို့လာတာမဟုတ်လား..အဲ့တာကြောင့်လူသေကို တောင်ဖန်တီးရတာလေ...ကျနော့်ကိုအမှန်အတိုင်းပြောပါနော်....

သွားပြီ..ကျနော်မဖြေချင်ဆုံးမေးခွန်း..အခုချိန်မာမဖြေ ချင်သေးဘူး...ကျနော်ဘယ်လိုဖြေရမလဲတွေးနေတုန်း..

JH>>မင်းကြောင့်ပဲ..

JK>>ကျနော့်ကြောင့်..

Jungkookသူ့ကိုယ်သူလက်ညိုးထိုးပြီး..ပြောနေခြင်း ဖြစ်သည်..မျက်လုံးများကလဲဘာလို့လဲဆိုတဲ့မေးခွန်းနဲ့ Taehyungကိုကြည့်နေသည်Taehyungက

တော့ J-hope့ပြောလိုက်တဲ့စကားကြောင့်

ခေါင်းတောင်မဖေါ်တော့....

JK>>ဘာကိုပြောတာလဲ...

Tae>>အဲ့တာက..Jungkook အဖေကြောင့်..သူကကျနော်တို့မိသားစုကိုသတ်တဲ့

သူဖြစ်နေလို့....

ထိုချိန်တွင်Jungkookငြိမ်သွားသည်..အဖြစ်မှန်ဆိုတာကတော့တစ်နေ့ပေါ်စမြဲပဲမဟုတ်လား..

Jungkookကပြန်ပြုံးလိုက်ပြီး..ဥပဒေအတိုင်းဆောင်

ရွက်ကြတာပေါ့...ဒါနဲ့ဒီမှာမနေချင်တော့ဘူး..ဆေးရုံ ဆင်းမယ်လေလို့ပြောတာနဲ့..Taehyungလည်းဆေးရုံဆင်းဖို့ လုပ်စရာရှိတာတွေသွားလုပ်နေသည်..

Jungkookက တော့အတွေးနယ်ချဲ့လျှက်...

Tae>>Jungkookရပြီ..သွားကြမယ်...

JK>>ကိုနဲ့အတူတူလာနေပါလား..တစ်ယောက်ထဲ ဆိုတော့ပျင်းလို့..

Taehyungလည်းမတွေ့တာကြာပြီဆိုတော့လွမ်း နေတာဒီမျက်နှာကို..ဒါနဲ့Taehyung လည်းသူ့တိုက်ခန်းကပစ္စည်းတွေသိမ်းပြီးတော့ Jungkookနဲ့အတူနေမယ်လို့ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်..

JK>>နက်ဖြန်လျှောက်လည်ရအောင်..

Tae>>မဖြစ်ဘူး..ဒဏ်ရာမပျောက်ပဲနေမယ်..

JK>>မရဘူးနော်..Taehyung

Tae>>ဘာလို့ပြေးနေတာလဲ...ချုပ်ှှထားတာပြုတ် သွားမယ်....

JK>>ပြုတ်ပစေပေါ့...Taeသွားမယ်မပြောမချင်း ပြေးနေမှှှှှာပဲ..

Tae>>ပြီးတာပဲ..သွားမယ်..😒😒

{ "အဟင်း..အယ်ကိုJeon Jungkook shii"

"ဘာလဲ"

"ပိုင်ရှင်တွေ့ပြီမဟုတ်လားလို့😁😁"

"Taeဒီမှာရှိတာဘာလို့မပြောတာလဲ😒😒"

"😜😜ဘာလို့ပြောရမှာလဲ..ပြန်ဆုံပေးတာပဲ

ကျေးဇူးတင်နော်...ဟင်း"}

ပြန်ဆက်မယ်နော်..ဟီး..ဟီး..

မနက်ရောက်တာနဲ့Jungkookတစ်ယောက်မှန်ရှေ့ကမခွာတော့...သနေတာနောက်ကကြည့်တဲ့လူကတောင်

မျက်စိနောက်လာပြီ..ဘယ်သူ့ကိုပြချင်နေလဲမသိဘူး.. သူပြင်နေတာနဲ့..ကျနော်ဘာမှကိုမလုပ်ရသေးဘူး.. ရေချိုးပြီးတာနဲ့ကုတင်ပေါ်မှာသူ့ကိုထိုင်စောင့်နေရတယ်

ကျနော်ပြင်ဆင်ပြီးတာနဲ့အိမ်ပေါ်ကဆင်းတော့ Jungkookခြင်းတောင်းလေးကိုင်ပြီးမီးဖိုခန်းထဲ ကထွက်လာတယ်..

Tae>>အဲ့တာဘာကြီးလဲ..

JK>>ဟင်..စားဖို့လေ..

ဒါနဲ့Jungkookတို့နှစ်ယောက်ကားလေးမောင်းလာ

ပြီးကစားကွင်းထဲသို့ဝင်လာသည်..

ကစားကွင်းရောက်တာနဲ့ဟိုဟာစီးဒီဟာစီးနဲ့ဗိုက်

တောင်တော်တော်ဆာလာပြီ..Taeကတော့ဆော့

လို့ကောင်းနေတုန်း..ဝက်ဝံရုပ်ကြီးလိုချင်တယ်ဆိုပြီး

ပူဖောင်း ဖောက်နေတာအခုထိမရသေးဘူး..

မရမချင်းဖောက်မယ်ဆိုပြီးဂျီတိုက်နေတာ..မနည်းချော့ မော့ပြောပြီးခေါ်လာရတယ်..ပြီးတာနဲ့ခုံတန်းလေးတစ်ခုမှာထိုင်ပြီးထမင်းစားဖို့Taeကိုထားခဲ့တယ်..ကျနော်က တော့သူလိုချင်တဲ့အရုပ်ကိုသွားယူနေတာသူမသိအောင်လို့ပေါ့....

ကျနော်အရုပ်ကိုဖွက်ပြီးသူ့ဆီသွားတော့မျက်နှာကြီးစူ ပုတ်ပြီးထိုင်နေလေရဲ့..သူ့ရှေ့သွားရပ်တော့မျက်နှာဟိုဘက်လှည့်သွားတယ်....Taeစိတ်ကောက်သွားတာသိတာပေါ့...ဒါနဲ့သူ့ှ့ကို

အရုပ်လေးပြလိုက်တော့မှပြုံးလာပြီးကျနော့်ကိုလာဖက်တယ်...

Tae>>ဟီး....TaeကJungkookကိုစောင့်နေ တာထမင်းတူတူစားမလို့

JK>>Jungkookလို့ပဲခေါ်နေမှာလား..နားထဲမှာ ကန့်လန့်ကြီးဖြစ်နေတယ်..နားထောင်ရတာ..

Tae>>ဒါဆိုဘယ်လိုခေါ်ရမှာလဲ

JK>>အင်း...kookလို့ခေါ်...

Tae>>kook..kookမဆိုးပါဘူး...

JK>>အင်း..ခုတော့ထမင်းစားမယ်...

Taehyungထမင်းဘူးလေးဖွင့်လိုက်တော့...ထမင်း ပေါ်မှာပဲစိလေးတွေကိုအသဲပုံလေးစီထားတာ..အ လည်မှာလည်းစတော်ဘယ်ရီလေးကိုနှစ်ခြမ်းခွဲပြီး ပြည့်နေအောင်ထည့်ထားတာလေး...စားတောင်မ စားရက်ဘူးလှလွန်းလို့..

JK>>Taeစားလေ..

Tae>>အင်းးး

Jungkookတစ်ယောက်ပြောလည်းပြောဘူးတွေကိုထပ်ဖွင့်လိုက်တာကြောင့်Taehyungတစ်ယောက် ပါးစပ်အဟောင်းသားလေးနဲ့ငေးကြည့်နေမိသည်...

တစ်ခုကရေညှိထမင်းလိပ်တွေအပြည့်ထည့်ထားတာ လေး..နောက်တစ်ခုကဖက်ထုပ်ကျော်နဲ့ဖက်ထုပ် ပေါင်းလေး..နောက်တစ်ခုကပဲကြာဇံသုပ်..နောက်တစ် ခုကကြက်ဥလိပ်လေးကိုဘေးစောင်းလေးတွေလှီးထား ပြီးထည့်ထားတာလေး...ဘယ်အချိန်ထဲကထလုပ် ထားမှန်းမသိ...နောက်ဆုံးဘူးအလတ်လောက်

ကနေမပါမဖြစ်ကင်(မ်)ချီလေး....

Taehyungတစ်ယောက်အတွေးကမ္ဘာထဲရောက် နေခိုက်...တွေးရင်းရှေ့ကိုစူထွက်နေတဲ့နှုတ်ခမ်းကို Jungkookကြည့်ပြီးအသည်းယားလာလို့ဖြတ်

နမ်းလိုက်တော့မှ..မျက်နှာလေးနီပြီးအောက်ကိုငုံ့

သွားလေရဲ့...

ကျနော်တို့တစ်ယောက်ကိုတစ်ယောက်ခွံ့ကျွေးရင်း.. နေ့လည်စာကဘာနဲ့မှတိုင်းတာလို့မရအောင်

ချိုမြိန်ခဲ့သည်..ထမင်းစားပြီးတော့ကျနော့်ရဲ့Taeလေး

ပေါင်ပေါ်မှာလှဲအိပ်လိုက်သည်...

အပန်းဖြေပြီးတာနဲ့ထပ်ကစားကြသည်...တစ်နေကုန်

ဆော့ကစားပြီးတော့အိမ်ကိုပြန်လာတာနဲ့ကျနော့်ရဲ့

Taeလေးပင်ပန်းသွားရော့ထင်...ကုတင်ပေါ်ရောက်တာနဲ့လှဲ ချလိုက်ပြီးအိပ်မောကျသွားသည်...ကျနော်ကတော့

ရေနွေးနွေးလေးစပ်ပြီးစိမ်နေလိုက်တယ်..အဲ့တာလည်း

ကျနော့်အတွက်ပင်ပန်းတာတွေပျောက်တဲ့နည်းလမ်း

ပါပဲလေ...

ကျနော်ရေချိုးခန်းထဲကထွက်လာတော့ကျနော့်ရဲ့

Taeလေးမရှိတော့ဘူး..ဧည့်ခန်းကိုထွက်ကြည့်တော့

ထမင်းစားခန်းမှာရေကိုတစ်ခွက်ပြီးတစ်ခွက်မော့ချနေတာ မြင်တာနဲ့...နောက်ကနေသွားပြီးခါးလေးကိုဖက် လိုက်တော့လန့်သွားရောထင်..ကိုယ်လေးတုန်တက်သွားသည်..

ခနကြာတော့ငြိမ်သွားပြီးကျနော့်ဘက်ကိုလှည့်လာ

သည်...ဘာပြောစရာရှိနေလည်းမသိမျက်နှာလည်း

မကောင်း...ကျနော်ချော့မော့ပြီးမေးတော့မှအိမ်မက်

ဆိုးမက်လို့တဲ့..ဟုတ်ပ...နဖူးမှာချွေးလေးတွေတောင်

မတိတ်သေးဘူး..

ဧည့်ခန်းကဆိုဖာပေါ်ကိုခေါ်သွားပြီးထိုင်ခိုင်းလိုက်ကာ.. .ရေခဲသေတ္တာထဲမှာရှိတဲ့စတော်ဘယ်ရီသီးလေးတွေကိုTaeရှေ့မှာချပေးလိုက်တော့..မျက်နှာလေးမော့လာပြီးပြုံးပြတယ်..ကျနော် စိတ်ပူမှာစိုးလို့ဟန်ဆောင်ပြုံးပြမှန်းသိပေမဲ့..ကျနော်လည်းပြန်ပြုံးပြလိုက်ပြီး..အိပ်ခန်းထဲသို့အဝတ်အစားလဲဖို့..သွားလိုက်သည်..

ကျနော်အဝတ်အစားလဲပြီးထွက်လာတော့တစ် ယောက်ယောက်နဲ့ဖုန်းပြောနေတာနဲ့...ကျနော်လည်း

ကော်ဖီဖျော်မယ်လို့တွေးပြီး kitchenထဲသို့ဝင်

လာလိုက်တယ်...အငွေ့တစ်ထောင်းထောင်းနဲ့

ကော်ဖီလေးကိုမှုတ်လာတော့..ကျနော့်ခြေလှမ်း

တွေရပ်တန့်သွားရသည်...

Tae>>kook...Taeခုနကဖေဖေနဲ့ဖုန်းပြောနေတာ..

.. koreaပြန်ရင်ကောင်းမလားလို့...kookကောတူ

တူ ပြန်မာလား..နေခဲ့မှာလား...

JK>>Taeပြန်ချင်လို့လား...

Tae>>အင်း..TaeဒီကိုလာတာJungkookမတွေ့

အောင်လို့လေ...အခုkookကTaeကိုတွေ့သွားပြီဆို

တော့..ဒီမှာဆက်မနေချင်တော့ဘူး...ဖေဖေတို့ဆီပဲ ပြန်တော့မလားလို့လေ...

JK>>အင်း...Taeသဘောလေ..

Taeတစ်ယောက်စကားပြောပြီးတာနဲ့ပြင်ဆင်စ

ရာရှိတာပြင်ဆင်ပြီး..မနက်အစောကြီးလေယာဉ် လက်မှတ်လှမ်းဖြတ်တော့သည်..

At korea,

Mr.Kim>>သားတို့အဖေ့ဆီခနလာအုံးပြော စရာရှိလို့...

Namjin>>ဟုတ်..ပြောပါ..

Mr.Kim>>နက်ဖြန် Taeတို့ဒီကိုပြန်လာလိမ့်မယ်...

NJ>>Taeအသက်ရှင်နေသေးတာလား..

Mr.Kim>>အင်း..ငါကြိုမပြောမိတာတောင်းပန်ပါ တယ်..အဲ့တာလေဆိပ်မှာမင်းတို့သွားကြိုပေးလို့ရ မလားလို့..

NJ>>ရပါတယ်..ဘယ်အချိန်ရောက်မယ်တဲ့လဲ..

Mr.Kim>>7ဝန်းကျင်နာရီလောက်တဲ့..

NJ>>ဟုတ်..ရပါတယ်..ကျနော်သွားကြိုလိုက်မယ်...

At 7:15A.M,

Taehyungနဲ့Jungkookလွယ်အိတ်ကိုယ်စီနဲ့လေ ဆိပ်ရောက်လာတော့သည်..Namjinတို့ကိုမြင်တာ နဲ့ဝမ်းသာအားရပြေးဖက်လိုက်ပြီးအလွမ်းငယ်နေ ကျသည်..

Jungkookကအိမ်မပြန်တော့ဘူးလားလို့မေးတော့မှ..သုံးယောက်သားရီမိကြပြီးအိမ်ပြန်ဖို့သာပြင်တော့သည်...အိမ်တွင်လည်း Taehyungရဲ့ကျွေးဖခင်ကြီးစောင့်ကြိုနေလေသည်....

Mr.Kim>>Jungkook..ဦးသားကိုအမှန် အတိုင်းမပြောမိတဲ့အတွက်တောင်းပန်ပါတယ်နော်...

JK>>ရပါတယ်ဦးရဲ့ကျနော်အကြောင်းစုံသိပြီးပါပြီ...

Jungkookလည်းMr.Kimတို့အိမ်မှာနေ့လည်စာ ထမင်းတစ်ခါထဲစားလိုက်ပြီးအိမ်ပြန်ခဲ့တော့သည်..

ပျောက်တာကြာသွားတယ်နော်..ဆောရီးပါနော်..ဘာ ideaမှမထွက်လာတာနဲ့ကြာသွားခြင်းဖြစ်...

ဒီficကိုဖတ်ပေးတဲ့သူတစ်ယောက်ချင်းကို ကျေးဇူးအထူးတင်စွာဖြင်.

ByTae-kookiehyung