Zawgyi;

Tae အသီးခြဲထားတဲ့ပန္​းကန္​​ေလးကိုင္​လာၿပီး​ေတာ့..Jungkook​ေ႐ွ႕မွာခ်လိုက္​ၿပီး သူလည္း​ဆိုဖာေပၚမွာထိုင္​လိုက္​တယ္​...

Tae>>​ေစာ​ေစာက​ေျပာမဲ့ကိစၥစဥ္​းစားလို႔ရၿပီလား..

JK>>Tae ကသိခ်င္​လို႔လား....

Tae>>သူပဲ​ေျပာစရာ႐ွိလို႔​ေျပာထားၿပီး​ေတာ့....​မသိ​ခ်င္​ပါဘူး..အသီးစားၿပီးျပန္​​ေတာ့..

Taeလည္​းစိတ္​​ေကာက္​တာလားစိတ္​ဆိုးတာလားမသိဘူး...အိမ္​အ​ေပၚထပ္​သို႔တက္​သြားသည္​..Taeထြက္​သြားတဲ့အသံၾကား​ေတာ့...Jinမီးဖိုခန္​းထဲကထြက္​လာၿပီး...Jungkookကိုဘာျဖစ္​သြားတာလဲလို႔​ေမး​ေတာ့..ဟိုကလည္​း​ေခါင္​းခါျပ​ေလရဲ႕..

J>>စိတ္​​ေကာက္​သြားတာထင္​တယ္​..သြား​ေခ်ာ့လိုက္​ဦး

JK>>စိတ္​​ေကာက္​တတ္​တာလားသူက....

J>>မင္​းမသြားရင္​လည္​းငါပဲသြား​ေမးလိုက္​​ေတာ့မယ္​...

JK>>ကြၽန္​​ေတာ္​သြားလိုက္​ပါမယ္​..

"'ေဒါက္​ ​ေဒါက္​ ​ေဒါက္​"Tae ကြၽန္​​ေတာ္​ဝင္​လာလို႔ရလား....ဘာသံမွမၾကားတာနဲ႔ပဲ တံခါးတြန္​းဖြင္​့ၿပီးဝင္​လာ​ေတာ့..​ေမ့လဲ​ေန​ေသာ Taeကို​ေတြ႔လိုက္​ရသည္​..သူလည္​းဘာလုပ္​လို႔လုပ္​ရမွန္​းမသိတာနဲ႔ပဲJin ကိုလွမ္​း​ေခၚလိုက္​တယ္​.....

J>>Tae ဘာျဖစ္​သြားတာလဲ...

JK>>မသိဘူး..က်​ေနာ္​​ေရာက္လာ​ေတာ့အသံမၾကား​တာနဲ႔တံခါးဖြင္​့လိုက္​​ေတာ့သူ​ေမ့လဲ​ေနတာပဲ...

J>>ဆရာဝန္​​ေခၚလိုက္​...ျမန္​ျမန္​..

JK>>​ေဆးရံုမ​ေခၚသြားရဘူးလား...

J>>အိမ္​ကဆရာဝန္​ပဲဖုန္​းဆက္​လိုက္​ပါဆို​ေနမွ..ၾကာတယ္​ကြာ..ငါပဲသြားဆက္​လိုက္​​ေတာ့မယ္​ၾကည္​့ထားအံုးသူ႔ကို..

JK>>ဟုတ္​...

Jin ဖုန္​းဆက္​​ေနတုန္​း..Taeကိုစိတ္​ပူတႀကီးနဲ႔ၾကည္​့​ေနရင္​းက​ေန...မ်က္​ႏွာကို​ေသခ်ာၾကည္​့​ေနရင္​းနဲ႔......​စေတာ္​ဘယ္​ရီလိုအ​ေရာင္​မ်ိဳးျဖစ္​​ေန​ေသာ..ႏႈတ္​ခမ္​းဖူးဖူး​ေလးကိုကိုက္​ခ်င္​စိတ္​​ေပၚလာ​ေသာစိတ္​ကိုမထိန္​းႏိုင္​ပဲ...သူ႔ႏႈတ္​ခမ္​း​ေလးနဲ႔ Tae အားမက္​​ေမာစြာနမ္​း႐ႈိက္​​ေနမိသည္​......Jin အ​ေပၚတတ္​လာ​ေသာအသံၾကား​ေတာ့မွ..ႏႈတ္​ခမ္​းကိုလႊတ္​​ေပးလိုက္​သည္​...

J>>ဆရာဝန္​ကအိပ္​ရာ​ေပၚတင္​ထား​ေပးတဲ့..သူလာရင္​ျမန္​ျမန္​ကုလို႔ရ​ေအာင္​လို႔...

JK>>ဟုတ္​ကဲ့

J>>ဆရာသူဘာျဖစ္​သြားတာလဲ

Dr>>သူ႔မွာႏွလံုး​ေရာဂါ႐ွိတယ္​မဟုတ္​လား

J>>ဟုတ္​... ႐ွိတယ္​...ငယ္​ငယ္​​ေလးထဲက

Dr>>​ေဆးရံုကိုျမန္​ျမန္​တင္​ရမယ္​..အခန္​႔မသင္​့ရင္​အသက္​ပါဆံုး႐ႈံးသြားႏိုင္​တယ္​

J>>က်​ေနာ္​အိမ္​ကလူ​ေတြနဲ႔တိုင္​ပင္​ၿပီးျပန္​ဆက္​သြယ္​လိုက္​ပါမယ္​​ေနာ္​...

Dr>>ျမန္​ျမန္​​ေလး​ေတာ့ဆံုးျဖတ္​ခ်က္​ခ်​ေစခ်င္​တယ္​ဒါျဖင္​့က်​ေနာ္​ျပန္​​ေတာ့မယ္​Taeလည္​းစိတ္​ခ်ရၿပီဆို​ေတာ့...

J>>​ေက်းဇူးပါဆရာ..Jungkook​ေရဆရာ့ကိုလိုက္​ပို႔လိုက္​ဦး

JK>>ဟုတ္​

Jungkookလည္​းဆရာ့ကိုအိမ္​​ေ႐ွ႕ထိလိုက္​ပို႔ၿပီးTaeအ​ေျခအ​ေနကို​ေမးသည္​...ဆရာကလည္း​Taeငယ္​ငယ္​တုန္း​ကတည္​းကျဖစ္​ခဲ့တဲ့အ​ေၾကာင္း​စံုကို႐ွင္​းျပလိုက္​သည္​ဆရာလည္​းျပန္​ၿပီးJungkook

အိမ္​​ေပၚျပန္​တတ္​ရင္​းဆရာနဲ႔​ေျပာခဲ့တဲ့အ​ေၾကာင္​း​ေတြကိုစဥ္​းစား​ေနတာTaeအခန္​း​ေ႐ွ႕​ေရာက္​လာမွန္း​ေတာင္​မသိ...Jinထြက္​လာ​ေတာ့မွသတိျပန္​ဝင္​ကာ

JK>>hyung..ဘယ္​သြားမလို႔လဲ

J>>Taeသတိရလာၿပီ..သူ႔ကိုသြားၾကည္​့လိုက္​ဦး...

Jungkookလည္​းJinနဲ႔စကား​ေျပာလို႔အၿပီးTaeအခန္​းထဲဝင္​လာ​ေတာ့သူ႔ကို​ေၾကာင္​ၾကည္​့​ေနတဲ့Taeကို​ေတြ႔လိုက္​ၿပီး

JK>>Tae ဘာၾကည္​့​ေနတာလဲ

Tae>>.....................

JK>>​ေစာ​ေစာကTaeကို​ေျပာမယ္​့စကားမ​ေျပာလို႔ကို႔ကိုစိတ္​ဆိုး​ေနတာလား

Tae>>.....................

JK>>အာ့ဆို​ေစာ​ေစာကမ​ေျပာျဖစ္​တာအခု​ေျပာမယ္​​ေနာ္​....စိတ္​မဆိုးနဲ႔​ေနာ္​....

Tae>>..........

JK>>ကို....Taeကို....ခ်စ္​​ေနတာၾကာၿပီ...Taeစိတ္​ဆိုးမွာစိုးလို႔...မ​ေျပာျဖစ္​​ေသးတာ..

Tae>>ခုငါ့အခန္​းထဲကထြက္​သြား.....

Tae>>ထြက္​သြားလို႔​ေျပာ​ေနတယ္​​ေနာ္​...

JK>>ကိုဘာမွားသြားလို႔လဲ....

Tae>>ထြက္​သြား...ခုခ်က္​ခ်င္​းငါ့အခန္​းထဲကထြက္​သြား...သြား....နင္​့မ်က္​ႏွာကိုငါမျမင္​ခ်င္​ဘူး...

JK>>​ေကာင္​းပါၿပီ..ကိုထြက္​သြား​ေပးပါ့မယ္​..ဒါ​ေပမဲ့..ကိုTaeကိုခ်စ္​​ေနတယ္​ဆိုတာ​ေတာ့မွတ္​ထား​ေပးပါ...

Jungkookထြက္​သြားၿပီးJinလည္​း​ေအာ္​သံၾကားလို႔အ​ေပၚထပ္​တက္​လာၿပီး...Taeကိုဘာျဖစ္​တာလဲလို႔​ေမး​ေတာ့...

Tae>>သူကက်​ေနာ္​့ကိုခ်စ္​တယ္​လို႔​ေျပာတယ္​...

J>>မင္​းက​ေကာ..သူ႔ကိုမခ်စ္​ဘူးလား...

Tae>>ခ်စ္​တာ​ေပါ့....hyungရဲ႕.က်​ေနာ္​့အ​သက္​ထက္​​ေတာင္​ပိုၿပီးခ်စ္​တာ...

J>>ဒါဆိုမင္​းဘာလို႔သူ႔ကို​ေအာ္​လိုက္​တာလဲ...

Tae>>အ​ေၾကာင္​း႐ွိလို႔ပါ...

J>>ဘာအ​ေၾကာင္​းလဲ...

Tae>>ည​ေနလူစံုမွ​ေျပာတာ​​ေပါ့....

J>>​ေအးပါ..ရပါတယ္​...

ည​ေနလူစံု​ေတာ့Tae​ေျပာလိုက္​သည္​ကား....

Tae>>က်​ေနာ္​အိမ္​တစ္​လံုးဝယ္​ၿပီး​ေနမလို႔....ရလား.

Pa Pa>>ရပါတယ္​..ဘာျဖစ္​လို႔လဲ..ဒီမွာလဲ​ေနလို႔ရ​ေနတာပဲ...

Tae>>က်​ေနာ္​တစ္​​ေယာက္​ထဲ​ေနခ်င္​လို႔ပါ...ၿပီး​ေတာ့ Pa Paနဲ႔ႏွစ္​​ေယာက္​ထဲစကား​ေျပာလို႔ရမလား..တိုင္​ပင္​စရာ႐ွိလို႔ပါ..

Pa Pa>>ရတယ္​​ေလ..စားၿပီးရင္​ငါ့အခန္​းကိုလာခဲ့..

Tae>>ဟုတ္​ Pa Pa

ညစာစားၿပီးTaeလည္​းသူ႔Paအခန္​းထဲသို႔ဝင္​သြားသည္​

Pa Pa>>ဘာ​ေျပာမလို႔လဲ..

Tae>>Pa Paတစ္​​ေယာက္​ထဲပဲဒီအ​ေၾကာင္​းကို သိထား​ေပး...

Pa Pa>>​ေအး​ေျပာ..

Tae>>#&*%#^$#%^#@%!%

Taeလည္​း​ေျပာၿပီး​ေတာ့သူ႔အ​ေဖ​ကသူ႔ကိုတအံတျသနဲ႔ၾကည္​့​ေနၿပီး​ေတာ့...မင္​းသ​ေဘာအတိုင္​းပဲ​ေပါ့ကြာ..

​ေနာက္​​ေန႔Taeလည္​းအိမ္​​ေျပာင္​းသြားၿပီး..အကုန္​လံုးနဲ႔အဆက္​အသြယ္​ျဖတ္​သြားသည္​Jungkookလည္​းTaeကိုဆက္​သြယ္​လို႔မရတာနဲ႔Taeတို႔အိမ္​ကို​ေရာက္​ခ်လာၿပီး..Tae႐ွိလားလို႔လာ​ေမး​ေတာ့...

J>>Taeကဒီအိမ္​မွာမ​ေန​ေတာ့ဘူး...

JK>>အာ့ဆိုဘယ္​မွာ​ေနတာလဲ...

J>>ငါတို႔လည္​းမသိဘူး..ငါတို႔အိမ္​နဲ႔အဆက္​အသြယ္​ျဖတ္​သြားတာ...

JK>>ဟုတ္​ကဲ့..

Jungkookလည္​းTaeမ႐ွိဘူးဆိုတဲ့သတင္​းၾကား​ေတာ့Taeအားအသည္​းအသန္​လိုက္​႐ွာ​ေနရင္​း...တစ္​ပတ္​​ေလာက္​ၾကာ​ေတာ့...Taeအိမ္​ကဖုန္​းဆက္​လာသည္​...

J>>Jungkook​ေရ......ဟင္​​့..ဟင္​့..ဟင္​့..

JK>>hyung..ဘာလို႔ငို​ေနတာလဲ...

J>>Tae ​ေလ Tae....

JK>>Tae ဘာျဖစ္​လို႔လဲ..Tae ကို႐ွာ​ေတြ႔ၿပီလား...

J>>​ေတြ႔​ေတာ့​ေတြ႔တယ္​..ဒါ​ေပမဲ့..

JK>>ဒါ​ေပမဲ့..ဘာျဖစ္​လဲ..ၾကာတယ္​ hyung ရာ က်​ေနာ္​အိမ္​ကိုလာခဲ့လိုက္​မယ္​..

J>>​ေနဦး...အိမ္​မွာဘယ္​သူမွမ႐ွိဘူး...

JK>>အာ့ဆိုhyungတို႔ကဘယ္​မွာလဲ..က်​ေနာ္​ဘယ္​ကိုလာခဲ့ရမွာလဲ..

J>>​ေဆးရံု....

JK>>က်​ေနာ္​ခုပဲလာခဲ့မယ္​​ေနာ္​....

Jungkookလည္​းTae​ေဆးရံုတက္​​ေနတယ္​ထင္​ၿပီး​ေတာ့​ေဆးရံုကိုအ​ေျပးအလႊားလာရင္​း...​ေဆးရံု​ေ႐ွ႕မွာသူ႔ကို​ေစာင္​့​ေနတဲ့Jinကို​ေတြ႕​ေတာ့.... ...Jungkookလည္​းအ​ေျပးအလႊားလာၿပီး​....

JK>>hyungတို႔Taeကို​ေတြ႔ၿပီမဟုတ္​လား..ဘယ္​အခန္​းမွာလဲ...က်​ေနာ္​သူ႔ဆီကအ​ေျဖ​ေတာင္​းရဦးမယ္​...

J>>ဘာအ​ေျဖလဲ...

JK>>Immm...က်​ေနာ္​သူ႔ကိုခ်စ္​တယ္​လို႔ဖြင္​့​ေျပာထားတာ...

J>>အဲ့အ​ေျဖလား...ဟားဟား..သူ​ေျပာခဲ့တယ္​အဲ့​ေ​ေန႔ကပဲငါ့ကို..

JK>>သူဘာ​ေျပာလဲ...က်​ေနာ္​ကိုယ္​တိုင္​နား​ေထာင္​တာပဲ​ေကာင္​းပါတယ္​...က်​ေနာ္​သြားလိုက္​ဦးမယ္​...

J>>​ေနဦး...မင္​းကိုငါလိုက္​ပို႔မယ္​..

Jinလည္​းTae႐ွိရာသို႔လိုက္​ပို႔​ေတာ့..Jungkookက

JK>>hyungဘယ္​သြား​ေနတာလဲ...

J>>Tae႐ွိတဲ့အခန္​းကိုလိုက္​ပို႔မလို႔​ေလ...

Jungkookလည္​းTaeကို​ေတြ႔ရ​ေတာ့မည္​ဆို​ေသာအသိျဖင္​့Jin ​ေနာက္​ကိုျပံဳးစိစိျဖင္​့လိုက္​ခဲ့​ေတာ့သည္​...ၿပီး​ေတာ့​ေရာက္​လာသည္​ကား...အ​ေအးခန္​း​ေ႐ွ႕..

JK>>hyungဒါက..အ​ေအးခန္​းမဟုတ္​ဘူးလား...

J>>ဟုတ္​တယ္​​ေလ.မင္​းပဲ Taeကို​ေတြ႕ခ်င္​တယ္​ဆို..အထဲမွာလူ​ေတြအကုန္​လံုး႐ွိတယ္​...ဝင္​သြားလိုက္​...

Jungkookလည္​း​ေခါင္​းၿငိမ္​့ျပၿပီး​ေတာ့အခန္​းထဲဝင္​လာ​ေတာ့​ေတြ႔လိုက္​ရသည္​ကား....အဝတ္​ျဖဴအုပ္​ထား​ေသာလူတစ္​​ေယာက္​...​ေဘးမွာငို​ေနၾကတဲ့လူ​ေတြနဲ႔...

Jungkookလည္​းထိုလူ​ေတြကိုၾကည္​့​ေနရင္​း....Tae Pa Paဆီက​ေခၚသံၾကားလိုက္​လို႔လွည္​့ၾကည္​့လိုက္​​ေတာ့...Taeအ​ေဖလက္​ထဲမွာကိုင္​ထားတဲ့..ဟန္​းခ်ိန္​း​ေလးတစ္​ခု...သူTaeကို​ေပးခဲ့တဲ့ပစၥည္​း​ေလး...

JK>>ဒါက...

Tae Pa>>ဟုတ္​တယ္​..မင္​း​ေပးထားတာ​ေလးကိုသူ႔လက္​မွာဝတ္​ထားတာသူအခုလိုျဖစ္​တဲ့အခ်ိန္​အထိပဲ.....

JK>>ဒါဆို..ဒီအဝတ္​အုပ္​ထားတဲ့လူက...

Tae Pa>>ဟုတ္​တယ္​....Taeပဲ...​ေရထဲက​ေန​ေတြ႔တာ...

Taeအ​ေဖလည္​း​ေျပာၿပီး​ေတာ့Jungkookလည္​း​ေျခ​ေထာက္​ကၾကမ္​းျပင္​​ေပၚသို႔​ေခြက်သြားသည္​....

JK>>Taeရယ္ကို႔ကိုဘာလို႔ထားခဲ့တာလဲ.....ကိုTaeမ႐ွိဘဲမ​ေနႏိုင္​ဘူး....Taeရဲ႕...

႐ိႈက္​ႀကီးတငင္​ငင္​ငို​ေန​ေသာ JungkookအားTaeအ​ေဖကပုခံုး​ေလးကိုပုတ္​​ေပးလိုက္​သည္​....ၿပီး​ေတာ့Namjinနဲ႔သူ႔သူငယ္​ခ်င္​း​ေတြကို​ေခၚၿပီးအခန္း​ထဲကထြက္​သြားသည္​...Jungkookလည္​းTaeကို​ေတြ႔ခ်င္​​ေနတာဆို​ေတာ့...အရဲစြန္​႔ၿပီး...အဝတ္​ျဖဴကိုလွန္​လိုက္​​ေတာ့...​ေတြ႔လိုက္​ရသည္​ကပုပ္​ပြ​ေန​ေသာအ​ေလာင္​း....

JK>>Taeရယ္​...ကို႔ကို​ေတာင္​မ​ေစာင္​့​ေတာ့ဘူးလား...ကို​ေရာက္​လာၿပီ​ေလ..စိတ္​မဆိုးနဲ႔​ေတာ့..မ်က္​လံုးဖြင္​့ပါဦး....

အျပင္​ကTaeအ​ေဖတို႔ကလည္​းJungkook​ေျပာတာ​ေတြၾကားၿပီးငို​ေနၾက​ေလရဲ႕...ခန​ေန​ေတာ့..Taeအ​ေလာင္​းကိုလာသိမ္​းသြားၾကၿပီးမီးသၿဂိဳလ္​လိုက္​ၾကတယ္​

Jungkookလည္​းသူ႔အိမ္​သူျပန္​သြားၿပီးTaeအ​ေဖတို႔ကလည္​းအိမ္​ျပန္​သြားၾကသည္​...

Tae​ေသၿပီဆိုတာသူမယံုႏိုင္​​ေသး...အခန္​းထဲ​ေအာင္း​ၿပီးတစ္​ခါမွမ​ေသာက္​ဘူးတဲ့အရက္​​ေတြကိုတစ္​ပုလင္း​ၿပီးတစ္​ပုလင္​း​ေသာက္​​ေနသည္​...သူ႔အ​ေမလာတား​ေတာ့မွကုတင္​​ေပၚတတ္​ၿပီး​ေအာ္​ဟစ္​​ေနသည္​...႐ွိသမ်ွပစၥည္​း​ေတြကိုလည္​း​ေကာက္​​ေပါက္​ထားတာတစ္​ခန္​းလံုး႐ႈပ္​ပြလ်ွက္​....​ေသ​ေၾကာင္​းၾကံစည္​သည္​မွာလည္း​အခါခါ...သူ႔အ​ေမတားလို႔သာ...မဟုတ္​ရင္​​ေသတာၾကာ​ေနၿပီ..

Jungkookလည္​းTae စ်ာပနပျြဲပီးထဲက အိမ္​ျပင္​ကိုလံုးဝမထြက္​...အိမ္​ခန္​းထဲမွာပဲ Tae Tae လို႔သာ​ေခၚ​ေနသည္​...ညဘက္​ဆိုလည္​းတစ္​​ေယာက္​ထဲစကား​ေတြ​ေျပာ...သူ႔အ​ေမကသူ႔သားစိတ္​​​ေရာဂါရသြားမွာစိုးလို႔ဆရာ​ေတြ​ေခၚၿပီးကု​ေသာ္​လည္း​Jungkookက​ေအာ္​​ေအာ္​ၿပီးလႊတ္​လိုက္​သည္​...သူ႔အ​ေမလည္​းမႏိုင္​​ေသာ​ေၾကာင္​့ဒီတိုင္​းလႊတ္​ထားလိုက္​သည္​

************************************

စာလံုး​ေပါင္​းမွားတာ႐ွိရင္​လည္​းခြင္​့လႊတ္​​ေပးၾကပါ​ေနာ္..​Part-4နဲ႔တစ္​ရက္​ထဲတင္​မလို႔​ေရးထားတာ မ save

မိလိုက္​လို႔ျပန္​​ေရး​ေနတာနဲ႔ခုမွတင္ ​ျဖစ္တာပါ....ဒီအပိုင္းကိုနဲနဲ႐ွည္​​ေအာင္​​ေရးထားပါတယ္...​

ဒါေလးကိုဖတ္​​ေပးတဲ့သူ​ေတအားလံုးကို​ေက်းဇူးတင္​ပါတယ္​♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥

Unicode;

Taeအသီးခွဲထားတဲ့ပန်းကန်လေးကိုင်လာပြီးတော့.. Jungkookရှေ့မှာချလိုက်ပြီးသူလည်းဆိုဖာပေါ်မှာ ထိုင်လိုက်တယ်...

Tae>>စောစောကပြောမဲ့ကိစ္စစဉ်းစားလို့ရပြီလား..

JK>>Tae ကသိချင်လို့လား....

Tae>>သူပဲပြောစရာရှိလို့ပြောထားပြီးတော့....မသိချင်ပါဘူး..အသီးစားပြီးပြန်တော့..

Taeလည်းစိတ်ကောက်တာလားစိတ်ဆိုးတာလားမသိဘူး...အိမ်အပေါ်ထပ်သို့တက်သွားသည်..Taeထွက်သွားတဲ့အသံကြားတော့...Jinမီးဖိုခန်းထဲကထွက်လာပြီး...Jungkookကိုဘာဖြစ်သွားတာလဲလို့မေးတော့..ဟိုကလည်းခေါင်းခါပြလေရဲ့..

J>>စိတ်ကောက်သွားတာထင်တယ်..သွားချော့လိုက်ဦး

JK>>စိတ်ကောက်တတ်တာလားသူက....

J>>မင်းမသွားရင်လည်းငါပဲသွားမေးလိုက်တော့မယ်...

JK>>ကျွန်တော်သွားလိုက်ပါမယ်..

"'ဒေါက် ဒေါက် ဒေါက်"Taeကျွန်တော်ဝင်လာ

လို့ရလား....ဘာသံမှမကြားတာနဲ့ပဲ တံခါးတွန်းဖွင့်ပြီးဝင်လာတော့..မေ့လဲနေသော Taeကိုတွေ့လိုက်ရသည်..သူလည်းဘာလုပ်လို့လုပ်ရမှန်းမသိတာနဲ့ပဲJin ကိုလှမ်းခေါ်လိုက်တယ်.....

J>>Tae ဘာဖြစ်သွားတာလဲ...

JK>>မသိဘူး..ကျနော်ရောက်လာတော့အသံမကြားတာနဲ့တံခါးဖွင့်လိုက်တော့သူမေ့လဲနေတာပဲ...

J>>ဆရာဝန်ခေါ်လိုက်...မြန်မြန်..

JK>>ဆေးရုံမခေါ်သွားရဘူးလား...

J>>အိမ်ကဆရာဝန်ပဲဖုန်းဆက်လိုက်ပါဆိုနေမှ..ကြာတယ်ကွာ..ငါပဲသွားဆက်လိုက်တော့မယ်ကြည့်ထားအုံးသူ့ကို..

JK>>ဟုတ်...

Jinဖုန်းဆက်နေတုန်း..Taeကိုစိတ်ပူတကြီးနဲ့ကြည့်နေရင်းကနေ...မျက်နှာကိုသေချာကြည့်နေရင်းနဲ့......စတော်ဘယ်ရီလိုအရောင်မျိုးဖြစ်နေသော..နှုတ်ခမ်းဖူးဖူးလေးကိုကိုက်ချင်စိတ်ပေါ်လာသောစိတ်ကိုမထိန်းနိုင်ပဲ...သူ့နှုတ်ခမ်းလေးနဲ့Taeအားမက်မောစွာနမ်းရှိုက်နေမိသည်......Jinအပေါ်တတ်လာသောအသံကြားတော့မှ..နှုတ်ခမ်းကိုလွှတ်ပေးလိုက်သည်...

J>>ဆရာဝန်ကအိပ်ရာပေါ်တင်ထားပေးတဲ့..သူလာရင်မြန်မြန်ကုလို့ရအောင်လို့...

JK>>ဟုတ်ကဲ့

J>>ဆရာသူဘာဖြစ်သွားတာလဲ

Dr>>သူ့မှာနှလုံးရောဂါရှိတယ်မဟုတ်လား

J>>ဟုတ်... ရှိတယ်...ငယ်ငယ်လေးထဲက

Dr>>ဆေးရုံကိုမြန်မြန်တင်ရမယ်..အခန့်မသင့်ရင်အသက်ပါဆုံးရှုံးသွားနိုင်တယ်

J>>ကျနော်အိမ်ကလူတွေနဲ့တိုင်ပင်ပြီးပြန်ဆက်သွယ်လိုက်ပါမယ်နော်...

Dr>>မြန်မြန်လေးတော့ဆုံးဖြတ်ချက်ချစေချင်တယ်ဒါဖြင့်ကျနော်ပြန်တော့မယ်Taeလည်းစိတ်ချရပြီဆိုတော့...

J>>ကျေးဇူးပါဆရာ..Jungkookရေဆရာ့ကိုလိုက်ပို့လိုက်ဦး

JK>>ဟုတ်

Jungkookလည်းဆရာ့ကိုအိမ်ရှေ့ထိလိုက်ပို့ပြီးTaeအခြေအနေကိုမေးသည်...ဆရာကလည်းTaeငယ်ငယ်တုန်းကတည်းကဖြစ်ခဲ့တဲ့အကြောင်းစုံကိုရှင်းပြလိုက်သည်ဆရာလည်းပြန်ပြီးJungkook

အိမ်ပေါ်ပြန်တတ်ရင်းဆရာနဲ့ပြောခဲ့တဲ့အကြောင်းတွေကိုစဉ်းစားနေတာTaeအခန်းရှေ့ရောက်လာမှန်းတောင်မသိ...Jinထွက်လာတော့မှသတိပြန်ဝင်ကာ

JK>>hyung..ဘယ်သွားမလို့လဲ

J>>Taeသတိရလာပြီ..သူ့ကိုသွားကြည့်လိုက်ဦး...

Jungkookလည်းJinနဲ့စကားပြောလို့အပြီးTaeအခန်းထဲဝင်လာတော့သူ့ကိုကြောင်ကြည့်နေတဲ့Taeကိုတွေ့လိုက်ပြီး

JK>>Tae ဘာကြည့်နေတာလဲ

Tae>>.....................

JK>>စောစောကTaeကိုပြောမယ့်စကားမပြောလို့ကို့ကိုစိတ်ဆိုးနေတာလား

Tae>>.....................

JK>>အာ့ဆိုစောစောကမပြောဖြစ်တာအခုပြောမယ်နော်....စိတ်မဆိုးနဲ့နော်....

Tae>>..........

JK>>ကို....Taeကို....ချစ်နေတာကြာပြီ...Taeစိတ်ဆိုးမှာစိုးလို့...မပြောဖြစ်သေးတာ..

Tae>>ခုငါ့အခန်းထဲကထွက်သွား.....

Tae>>ထွက်သွားလို့ပြောနေတယ်နော်...

JK>>ကိုဘာမှားသွားလို့လဲ....

Tae>>ထွက်သွား...ခုချက်ချင်းငါ့အခန်းထဲကထွက်သွား...သွား....နင့်မျက်နှာကိုငါမမြင်ချင်ဘူး...

JK>>ကောင်းပါပြီ..ကိုထွက်သွားပေးပါ့မယ်..ဒါပေမဲ့..ကိုTaeကိုချစ်နေတယ်ဆိုတာတော့မှတ်ထားပေးပါ...

Jungkookထွက်သွားပြီးJinလည်းအော်သံကြားလို့အပေါ်ထပ်တက်လာပြီး...Taeကိုဘာဖြစ်တာလဲလို့မေးတော့...

Tae>>သူကကျနော့်ကိုချစ်တယ်လို့ပြောတယ်...

J>>မင်းကကော..သူ့ကိုမချစ်ဘူးလား...

Tae>>ချစ်တာပေါ့....hyungရဲ့.ကျနော့်အသက်ထက်တောင်ပိုပြီးချစ်တာ...

J>>ဒါဆိုမင်းဘာလို့သူ့ကိုအော်လိုက်တာလဲ...

Tae>>အကြောင်းရှိလို့ပါ...

J>>ဘာအကြောင်းလဲ...

Tae>>ညနေလူစုံမှပြောတာပေါ့....

J>>အေးပါ..ရပါတယ်...

ညနေလူစုံတော့Taeပြောလိုက်သည်ကား....

Tae>>ကျနော်အိမ်တစ်လုံးဝယ်ပြီးနေမလို့....ရလား.

Pa Pa>>ရပါတယ်..ဘာဖြစ်လို့လဲ..ဒီမှာလဲနေလို့ရနေ တာပဲ...

Tae>>ကျနော်တစ်ယောက်ထဲနေချင်လို့ပါ...ပြီးတော့ PaPaနဲ့နှစ်ယောက်ထဲစကားပြောလို့ရမလား..တိုင်ပင်စရာရှိလို့ပါ..

Pa Pa>>ရတယ်လေ..စားပြီးရင်ငါ့အခန်းကိုလာခဲ့..

Tae>>ဟုတ် Pa Pa

ညစာစားပြီးTaeလည်းသူ့Paအခန်းထဲသို့ဝင်သွားသည်

Pa Pa>>ဘာပြောမလို့လဲ..

Tae>>Pa Paတစ်ယောက်ထဲပဲဒီအကြောင်းကို သိထားပေး...

Pa Pa>>အေးပြော..

Tae>>#&*%#^$#%^#@%!%

Taeလည်းပြောပြီးတော့သူ့အဖေကသူ့ကိုတအံတသြနဲ့ကြည့်နေပြီးတော့...မင်းသဘောအတိုင်းပဲပေါ့ကွာ..

နောက်နေ့Taeလည်းအိမ်ပြောင်းသွားပြီး..အကုန်လုံးနဲ့အဆက်အသွယ်ဖြတ်သွားသည်Jungkookလည်းTaeကိုဆက်သွယ်လို့မရတာနဲ့Taeတို့အိမ်ကိုရောက်ချလာပြီး..Taeရှိလားလို့လာမေးတော့...

J>>Taeကဒီအိမ်မှာမနေတော့ဘူး...

JK>>အာ့ဆိုဘယ်မှာနေတာလဲ...

J>>ငါတို့လည်းမသိဘူး..ငါတို့အိမ်နဲ့အဆက်အသွယ်ဖြတ်သွားတာ...

JK>>ဟုတ်ကဲ့..

Jungkookလည်းTaeမရှိဘူးဆိုတဲ့သတင်းကြားတော့Taeအားအသည်းအသန်လိုက်ရှာနေရင်း...တစ်ပတ်လောက်ကြာတော့...Taeအိမ်ကဖုန်းဆက်လာသည်...

J>>Jungkookရေ......ဟင့်..ဟင့်..ဟင့်..

JK>>hyung..ဘာလို့ငိုနေတာလဲ...

J>>Tae လေ Tae....

JK>>Tae ဘာဖြစ်လို့လဲ..Tae ကိုရှာတွေ့ပြီလား...

J>>တွေ့တော့တွေ့တယ်..ဒါပေမဲ့..

JK>>ဒါပေမဲ့..ဘာဖြစ်လဲ..ကြာတယ် hyung ရာ ကျနော်အိမ်ကိုလာခဲ့လိုက်မယ်..

J>>နေဦး...အိမ်မှာဘယ်သူမှမရှိဘူး...

JK>>အာ့ဆိုhyungတို့ကဘယ်မှာလဲ..ကျနော်ဘယ်ကိုလာခဲ့ရမှာလဲ..

J>>ဆေးရုံ....

JK>>ကျနော်ခုပဲလာခဲ့မယ်နော်....

Jungkookလည်းTaeဆေးရုံတက်နေတယ်ထင်ပြီးတော့ဆေးရုံကိုအပြေးအလွှားလာရင်း...ဆေးရုံရှေ့မှာသူ့ကိုစောင့်နေတဲ့Jinကိုတွေ့တော့.... ...Jungkookလည်းအပြေးအလွှားလာပြီး....

JK>>hyungတို့Taeကိုတွေ့ပြီမဟုတ်လား..ဘယ်အခန်းမှာလဲ...ကျနော်သူ့ဆီကအဖြေတောင်းရဦးမယ်...

J>>ဘာအဖြေလဲ...

JK>>Immm...ကျနော်သူ့ကိုချစ်တယ်လို့ဖွင့်ပြောထားတာ...

J>>အဲ့အဖြေလား...ဟားဟား..သူပြောခဲ့တယ်အဲ့ေနေ့ကပဲငါ့ကို..

JK>>သူဘာပြောလဲ...ကျနော်ကိုယ်တိုင်နားထောင်တာပဲကောင်းပါတယ်...ကျနော်သွားလိုက်ဦးမယ်...

J>>နေဦး...မင်းကိုငါလိုက်ပို့မယ်..

Jinလည်းTaeရှိရာသို့လိုက်ပို့တော့..Jungkookက

JK>>hyungဘယ်သွားနေတာလဲ...

J>>Taeရှိတဲ့အခန်းကိုလိုက်ပို့မလို့လေ...

Jungkookလည်းTaeကိုတွေ့ရတော့မည်ဆိုသောအသိဖြင့်Jinနောက်ကိုပြုံးစိစိဖြင့်လိုက်ခဲ့တော့သည်...ပြီးတော့ရောက်လာသည်ကား...အအေးခန်းရှေ့..

JK>>hyungဒါက..အအေးခန်းမဟုတ်ဘူးလား...

J>>ဟုတ်တယ်လေ.မင်းပဲTaeကိုတွေ့ချင်တယ်ဆို..အထဲမှာလူတွေအကုန်လုံးရှိတယ်...ဝင်သွားလိုက်...

Jungkookလည်းခေါင်းငြိမ့်ပြပြီးတော့အခန်းထဲဝင်လာတော့တွေ့လိုက်ရသည်ကား....အဝတ်ဖြူအုပ်ထားသောလူတစ်ယောက်...ဘေးမှာငိုနေကြတဲ့လူတွေနဲ့...Jungkookလည်းထိုလူတွေကိုကြည့်နေရင်း....TaePaPaဆီကခေါ်သံကြားလိုက်လို့လှည့်ကြည့်လိုက်တော့...Taeအဖေလက်ထဲမှာကိုင်ထားတဲ့..ဟန်းချိန်းလေးတစ်ခု...သူTaeကိုပေးခဲ့တဲ့ပစ္စည်းလေး...

JK>>ဒါက...

TaePa>>ဟုတ်တယ်..မင်းပေးထားတာလေးကိုသူ့လက်မှာဝတ်ထားတာသူအခုလိုဖြစ်တဲ့အချိန်အထိပဲ.....

JK>>ဒါဆို..ဒီအဝတ်အုပ်ထားတဲ့လူက...

TaePa>>ဟုတ်တယ်....Taeပဲ...ရေထဲကနေတွေ့တာ...

Taeအဖေလည်းပြောပြီးတော့Jungkookလည်းခြေထောက်ကကြမ်းပြင်ပေါ်သို့ခွေကျသွားသည်....

JK>>Taeရယ်ကို့ကိုဘာလို့ထားခဲ့တာလဲ.....ကိုTaeမရှိဘဲမနေနိုင်ဘူး....Taeရဲ့...

ရှိုက်ကြီးတငင်ငင်ငိုနေသောJungkookအားTaeအဖေကပုခုံးလေးကိုပုတ်ပေးလိုက်သည်....ပြီးတော့Namjinနဲ့သူ့သူငယ်ချင်းတွေကိုခေါ်ပြီးအခန်းထဲကထွက်သွားသည်...Jungkookလည်းTaeကိုတွေ့ချင်နေတာဆိုတော့...အရဲစွန့်ပြီး...အဝတ်ဖြူကိုလှန်လိုက်တော့...တွေ့လိုက်ရသည်ကပုပ်ပွနေသောအလောင်း....

JK>>Taeရယ်...ကို့ကိုတောင်မစောင့်တော့ဘူးလား...ကိုရောက်လာပြီလေ..စိတ်မဆိုးနဲ့တော့..မျက်လုံးဖွင့်ပါဦး....

အပြင်ကTaeအဖေတို့ကလည်းJungkookပြောတာတွေကြားပြီးငိုနေကြလေရဲ့...ခနနေတော့..Taeအလောင်းကိုလာသိမ်းသွားကြပြီးမီးသဂြိုလ်လိုက်ကြတယ်ထJungkookလည်းသူ့အိမ်သူပြန်သွားပြီးTaeအဖေတို့ကလည်းအိမ်ပြန်သွားကြသည်...

Taeသေပြီဆိုတာသူမယုံနိုင်သေး...အခန်းထဲအောင်းပြီးတစ်ခါမှမသောက်ဘူးတဲ့အရက်တွေကိုတစ်ပုလင်းပြီးတစ်ပုလင်းသောက်နေသည်...သူ့အမေလာတားတော့မှကုတင်ပေါ်တတ်ပြီးအော်ဟစ်နေသည်...ရှိသမျှပစ္စည်းတွေကိုလည်းကောက်ပေါက်ထားတာတစ်ခန်းလုံးရှုပ်ပွလျှက်....သေကြောင်းကြံစည်သည်မှာလည်းအခါခါ...သူ့အမေတားလို့သာ...မဟုတ်ရင်သေတာကြာနေပြီ..

Jungkookလည်းTae ဈာပနပြွဲပီးထဲက အိမ်ပြင်ကိုလုံးဝမထွက်...အိမ်ခန်းထဲမှာပဲ Tae Tae လို့သာခေါ်နေသည်...ညဘက်ဆိုလည်းတစ်ယောက်ထဲစကားတွေပြော...သူ့အမေကသူ့သားစိတ်ရောဂါရသွားမှာစိုးလို့ဆရာတွေခေါ်ပြီးကုသော်လည်းJungkookကအော်အော်ပြီးလွှတ်လိုက်သည်...သူ့အမေလည်းမနိုင်သောကြောင့်ဒီတိုင်းလွှတ်ထားလိုက်သည်

************************************

စာလုံးပေါင်းမှားတာရှိရင်လည်းခွင့်လွှတ်ပေးကြပါနော်..Part-4နဲ့တစ်ရက်ထဲတင်မလို့ရေးထားတာမsaveမိလိုက်လို့ပြန်ရေးနေတာနဲ့ခုမှတင်ဖြစ်တာပါ...ဒီအပိုင်းကိုနဲနဲရှည်အောင်ရေးထားပါတယ်...

ဒါလေးကိုဖတ်ပေးတဲ့သူတေအားလုံးကိုကျေးဇူးတင်ပါတယ် ♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥