《ကြၽန္ေတာ့ေယာက္်ား ေရႊညာသား (Completed) ကျွန်တော့ယောက်ျား ရွှေညာသား (Completed)》19 (Zawgyi)
Advertisement
"ဘယ္လိုေျပာလိုက္တာလဲ ကိုိကုိ"
"ဟုတ္တယ္...ငါေျပာတဲ့အတိုင္းပဲ မင္းစဥ္းစားပါ"
"ကိုိကို..."
"ဘာလဲ...မင္းမလုပ္ႏိုင္ဘူးလား"
"ဘယ္လိုလုပ္ျဖစ္ႏိုင္မွာလဲကုိကိုရာ...ေသခ်ာလည္းစဥ္းစားပါဦး"
"ဒါဆိုရင္ မင္းသူ႔ရိွတဲ့အရပ္ကိုလည္း မသြားနဲ႔ေတာ့...သူနဲ႔လည္း ထပ္မပတ္သက္နဲ႔ေတာ့ေလ"
ေျဖေလ ေမာင္ရဲ႕။ေျဖပါ။ေမာင္ေနာက္ကို ဘယ္ေတာ့မွ သူ႔ဆီမသြားေတာ့ဘူးလို႔ေျဖစမ္းပါ။ဘာလို႔ ေတြေဝေနရတာလဲ။ေတြေဝေနတာက ေမာင့္ပံုစံမွမဟုတ္တာ။
"က်...က်ေနာ္"
"ဘာေတအဲ့ေလာက္ခက္ေနရတာလဲ ေမာင္ရယ္...ဟင္..သူနဲ႔ငါနဲ႔ ႏွစ္ေယာက္ထဲက တစ္ေယာက္ကို ေမာင္ျပတ္သားရမွာေလ...မလုပ္ႏိုင္ဘူးလား"
အိမ္ေအာက္က တန္းလ်ားခံုမွာ မ်က္ႏွာခ်င္းဆိုင္ထိုင္ရင္းနဲ႔။ေျပာစရာရိွတာေတာ့ ေျပာရမယ္မလား။မေျပာလို႔မွမျဖစ္တာကို။
"အဲ့..အဲ့လိုမဟုတ္ဘဲ တျခားနည္းမရိွဘူးလား..ဟင္...ကိုိကုိမနက္တုန္းကလို လုပ္တာပဲျဖစ္ျဖစ္ေလ"
"ဘာလဲ ေမာင္သူ႔ဆီတစ္ခါသြားၿပီးတိုင္း ငါကတစ္ခါ ေမာင့္ကို ႐ိုက္ႏွက္ေနရမွာလား...စဥ္းစဥ္းစားစားလည္းေျပာပါဦးေမာင္ရယ္"
ကိုယ့္လည္း မကြဲႏိုင္ မကြာႏိုင္။ဟိုဘက္ကိုလည္း မျပတ္ႏိုင္ျဖစ္ေနတာ။အဲ့ေကာင္မေလးကို မျပတ္ႏိုင္လို႔ ကိုယ့္ကို ကြာ႐ွင္းစာခ်ဳပ္မွာလက္မွတ္ထိုးေပးဆိုေတာ့လည္း မဟုတ္ဘူး။အဲ့လိုဆိုလို႔လည္း ဟိုဘက္ကို ျဖတ္လိုက္ပါဆိုေတာ့လည္း ေမာင္က မျဖတ္ႏိုင္ျပန္ဘူး။ဘယ္လိုအခ်ိဳးေတခ်ိဳးေနရျပန္တာလဲ ေမာင္ရဲ႕။ေမာင္က ငါ့ကို အဆံုးစြန္ထိ ရက္စက္ဖို႔မ်ား ေတြးထားသလား။ဒါမွမဟုတ္ ငါ့ကို စိတ္ေၾကာင့္ ေသသြားေစဖို႔မ်ား ရည္ရြယ္သလား။
"ဘာလဲေမာင္...တရားဝင္ကတစ္ေယာက္ တရားမဝင္တာေတေရာ ေမာင္က ေမာင့္ေဘးမွာ အမ်ားႀကီးထားခ်င္တာလား...ဟုတ္လား"
"မဟုတ္...မဟုတ္ရပါဘူးဗ်ာ"
"ေမာင္အဲ့လိုပဲ ဆက္လုပ္ေနမယ္ဆိုရင္ေတာ့ ငါ ေမာင့္ေဘးကေန ထြက္သြားမွာေနာ္...ဘယ္ေတာ့မွ ျပန္လာမွာမဟုတ္ဘူး"
အမွတ္မရိွ က်လာျပန္တဲ့ မ်က္ရည္စက္ေတနဲ႔ တုန္ယင္တိမ္ဝင္လာတဲ့ အသံေတြ။တကယ္ေတာ့ မ်က္ရည္မက်ဘဲေျပာႏိုင္ဖို႔ေမ်ွာ္လင့္ထားတာ။
"ကိုကို...ကိုကိုေနာက္ဆို ထြက္သြားမယ္လို႔ မေျပာပါနဲ႔ ကိုကိုရယ္...ေနာ္..."
ေ႐ွ႕နားက ေျမျပင္ေပၚမွာ ဒူးေထာက္ခ်ၿပီး လက္ႏွစ္ဖက္ကို ဆြဲယူလို႔ အုပ္ကိုင္ၿပီး နဖူးနဲ႔ ထိထားတဲ့ေမာင္။ေမာင့္ကိုယ္လံုးကလည္း တုန္လို႔။ငိုမ်ားငိုေနတာလား။ငါက ေမာင့္ကို ငိုေအာင္မ်ားလုပ္မိလိုက္သလား။
"ထြက္ေတာ့မသြားပါနဲ႔ကိုကိုရယ္...ေနာ္...ေနာ္လို႔"
ေမာ့ၾကည့္ၿပီးေျပာလာတဲ့ ေမာင့္မ်က္ဝန္းေတက သနားကမား။ဒါေပမယ့္ ငါ့ကိုယ္ငါ ပိုသနားရမွာေပါ့။အခုအခ်ိန္ ေမာင့္ကို သနားလို႔ဆိုၿပီး ေနလိုက္ရင္ ငါတစ္သက္လံုး ခံစားေနရေတာ့မွာ။ေမာင္က အခုမွ မ်က္ရည္က်ရတာပါ ေမာင္ရယ္။
"ငါ့ဆံုးျဖတ္ခ်က္က မင္းဆံုးျဖတ္ခ်က္ေပၚမူတည္တယ္ေမာင္...ေမာင္ ျပတ္သားဖို႔လိုတယ္ေလ...မဟုတ္ဘူးလား"
"က်ေနာ္ က်ေနာ္ေလ...သူ႔ကိုလည္း"
"ေတာ္ေတာ့ေမာင္...မေျပာနဲ႔ေတာ့ အခုႀကီးခ်က္ခ်င္းေရြးဖို႔မလုိေသးပါဘူး...ညက်ရင္ ေအးေအးေဆးေဆးစဥ္းစား...ၿပီးမွ မနက္ျဖန္မွ မင္းဆံုးျဖတ္ခ်က္ကိုေျပာေပါ့...ေနာ္"
သူ႔ကိုလည္း မျပတ္ႏိုင္ပါဘူးဆိုၿပီးေမာင္ေျပာလာမွာကို ငါမခံစားႏိုင္လို႔ ျဖတ္ေျပာမိလိုက္တာပါ။
"ကိုကိုရာ...တကယ္ပဲ အဲ့လိုလုပ္မွေက်နပ္မွာလား"
"ငိုမေနနဲ႔ေမာင္...ငါေက်နပ္ဖို႔လုပ္ေနတာမဟုတ္ဘူး...အျဖစ္သင့္ဆံုး အမွန္တရားကို ငါလုပ္ေနတာေမာင္ရဲ႕"
"ဒါေပမယ့္ကိုကိုရယ္..."
"ေတာ္ၿပီ...မေျပာနဲ႔ေတာ့...ေမာင္မ်ားမ်ားစားစားစဥ္းစားစရာမလိုပါဘူး..သူ႔ကိုေရြးမွာလား ငါ့ကိုေရြးမွာလားပဲစဥ္းစား...အိမ္ေထာင္ရိွတဲ့ ေယာက္်ားကိုမွ လာပတ္သက္ခ်င္တဲ့ မင္းေကာင္မေလးနဲ႔ ငါက ယွဥ္ေရြးခံရမယ့္အဆင့္ေတာ့မဟုတ္ဘူး...ဒါေပမယ့္ေမာင့္ကို ေရြးခ်ယ္ခြင့္ေပးထားတာမို႔လို႔ ေသခ်ာစဥ္းစားၿပီးမွ ဆံုးျဖတ္ပါ"
"အခုေတာ့ ညစာစားဖို႔ ထမင္းလည္း အဆင္သင့္ျဖစ္ေနၿပီ...သြားစားရေအာင္..ထ"
ေမာင့္ကိုလည္း ေျပာရင္း ကိုယ္လည္း မ်က္ရည္ေတသုတ္ရင္းေပါ့။ေနာက္ေန႔က် ေမာင္က ဘယ္လိုေတ ေရြးခ်ယ္ဆံုးျဖတ္ဦးမလဲမသိဘူးေလ။ရေသးတဲ့ ဒီေန႔ညအခ်ိန္ကိုေတာ့ အဆင္ေျပေျပေနရမွာေပါ့။မေတြးေကာင္း ေတြးေကာင္း ေမာင္မ်ားသူ႔ကိုေရြးခ်ယ္ခဲ့ရင္ ေနာက္ဆို ေမာင္နဲ႔ေနရေတာ့မွာမွမဟုတ္တာ။
♥♥♥
"ေမာင္"
"ဟင္"
"ငါတို႔လက္ထပ္ထားတာ ေနာက္တစ္ပတ္ထဲဆို ႐ွစ္လျပည့္ေတာ့မွာေနာ္...ေမာင္သိလား"
"သိတာေပါ့...ေနာက္တစ္ပါတ္ 29 ရက္ေန႔ဆို ႐ွစ္လျပည့္တာေလ"
"တစ္ႏွစ္ေတာင္ မျပည့္လိုက္ဘူးေနာ္....ခနေလးပဲရိွေသးတာကို..အင့္"
"ကိုကို ဘာေတေျပာေနတာလဲ...မဟုတ္တာေတလုပ္ဖို႔ ေတြးမေနနဲ႔ေနာ္"
မဟုတ္တာေတ လုပ္ဖို႔ေတြးေနတာမွမဟုတ္တာေမာင္ရယ္။အလုပ္သင့္ဆံုး တစ္ခုကို ငါေရြးလိုက္တာပါ။ဒီလိုမွမလုပ္ရင္ ေမာင္ေရာ ငါေရာ ႏွစ္ေယာက္စလံုးခံစားေနၾကရမွာေလ။မနက္ျဖန္မွ ေျဖမယ့္ေမာင့္အေျဖကို မေစာင့္တာမဟုတ္ရပါဘူး ေမာင္ရယ္။ေမာင္ကိုယ္တိုင္ေျပာလာမွာကို ငါဘယ္လိုမွခံစားႏိုင္မွာမဟုတ္ဘူး။ငါ့ကို ပဲ ေရြးမယ့္သူက တစ္ဖက္ကို စိတ္႐ွည္လက္႐ွည္ေခ်ာ့ေနမွာတဲ့လား။႐ုတ္တရက္ျပန္လာလို႔ထင္ပါရဲ႕။တစ္ဖက္က စိတ္ဆိုးေနတယ္ထင္တယ္။ေမာင့္မွာ ထမင္းစားၿပီးကတည္းက ေျဖ႐ွင္းေနရတာ အၾကာႀကီး။ေနရခက္ေအာင္လုပ္မိေနတာပါလားလို႔ ေတြးမိေသးတယ္။
ဒီလိုဆံုးျဖတ္ရတာ ငါ့အတြက္လည္း လြယ္တာမဟုတ္ဘူး။ဒီေန႔ညၿပီးရင္ ေမာင္နဲ႔ ေဝးေနရေတာ့မွာပါလားလို႔ ေတြးမိတိုင္း နာေနၿပီးသားရင္က တင္းတင္းက်ပ္က်ပ္။ဒီညတစ္ညဘဲ ေမာင့္နားမွာေနရေတာ့မယ့္ငါပါ။
"ဘာမဟုတ္ပါဘူး...လက္ေညာင္းေနၿပီလား"
"မေညာင္းပါဘူး...တစ္ညလံုးအိပ္လည္းရတယ္"
ေမာင့္လက္ေမာင္းေပၚေခါင္းအံုးထားၿပီး ေမာင့္ကို တင္းေနေအာင္ဖက္ထားတာေလ။စအိပ္ကတည္းက မဖယ္ေပးေသးတာ ႏွစ္နာရီေလာက္ရိွေနၿပီ။ဘာရယ္လည္းမဟုတ္ပါဘူး။ဒီလိုပဲ အရင္တုန္းက အေၾကာင္းေတ ျပန္ေျပာေနတာ။
"ေမာင့္ရင္ဘတ္ႀကီးက ေႏြးလိုက္တာ...ၿပီးေတာ့ ေမာင့္ရဲ႕ ကိုယ္သင္းနံ႔ေလးကလည္းေမႊးတယ္...ငါ့မွာခ်စ္လို႔ကိုမဝႏိုင္ဘူး"
"အင္း"
ႁပြတ္စ္
"အိပ္ခ်င္ေနၿပီမလား...မနက္အေစာႀကီးထလာခဲ့တာကိုး..အိပ္ေတာ့"
"အင္း"
အိပ္ေပ်ာ္သြားၿပီထင္တယ္။ပင္ပန္းေနမွာေပါ့။မနက္ကလည္း အေစာႀကီးထခဲ့ရေသးတာ။အိမ္ေရာက္ေတာ့လည္း ထိုးတာ ထုတာ႐ိုက္တာ ခံရေသးေတာ့ ဒဏ္ေတြကလည္းနာေနမွာ။
အင့္
ေမာင့္ရင္ခြင္ထဲပိုတိုးဝင္လို႔ ငိုေနမိျပန္တယ္။မခြဲခ်င္ဘူး။ဒီလူသားနဲ႔ မခြဲခ်င္ဘူး။ငါ့ရင္ဘတ္ႀကီးနဲ႔ မဆံ့ေအာင္ အမ်ားႀကီးခ်စ္ရတဲ့ ဒီေမာင္ကို ငါမခြဲခ်င္ဘူး။ေမာင္နဲ႔ တစ္သက္လံုး ေပ်ာ္ေပ်ာ္ရႊင္ရႊင္နဲ႔ေနရမယ္ထင္ထားတာ။
ငိုရလြန္းလို႔လဲ ရင္ဘတ္ေတနာေနပါၿပီ။မ်က္ရည္ေတ သုတ္ရလြန္းလို႔လဲ မ်က္ခမ္းေတ စပ္ေနၿပီ။
ေမာင့္ရင္ခြင္ထဲက အသာအယာတိုးထြက္လိုက္ေတာ့ ေမာင္ကမႏိုးဘူး။အိပ္ေပ်ာ္ေနတာ သိပ္ေအးခ်မ္းတာပဲ။
နဖူးေပၚက ဆံပင္ေတကို သပ္တင္ေပးလိုက္ေတာ့ ေပၚလာတဲ့ ေလးေထာင့္ဆန္ဆန္နဖူး ၊ခ်စ္လိုက္ရတာ။ဒီႏွာတံျမင့္ျမင့္ေလးေရာ ၊ဒီပါးျပင္ေတြေရာ ၊ဒီႏႈတ္ခမ္းေတကိုေရာ ငါခ်စ္လိုက္ရတာ။
"ဒါေနာက္ဆံုးပါပဲ...ေက်းဇူးျပဳၿပီး ေမာင္မႏိုးသြားပါနဲ႔...အင့္"
ငါျမတ္ႏိုးခဲ့ရတဲ့ ဒီႏႈတ္ခမ္းေတြက ျဖစ္ေပၚလာတဲ့ ဒီအနမ္းေတြ။ဒီတစ္ခါေနာက္ဆံုးပါပဲ။
ခပ္ၾကာၾကာ ထိကပ္ထားတဲ့ ေမာင့္ႏႈတ္ခမ္းညိဳညိဳေတက မခြဲခ်င္ေအာင္ ဆြဲေဆာင္ေနတုန္းပဲ။
စီးက်လာတဲ့ မ်က္ရည္တစ္စက္က ေမာင့္ပါးျပင္ေပၚမွာ အဆံုးသတ္တယ္။ငါ့မ်က္ရည္စက္က ေမာင့္ပါးျပင္ေပၚမွာ။ဒီျမင္ကြင္း သိပ္ကိုလွတယ္။
"ေမာင္...."
ေနာက္တစ္ခါတိုးဖက္လို့ ငိုမိျပန္တယ္။ဒီလိုနဲ႔ေတာ့ ေမာင္ႏိုးသြားေတာ့မွာပဲ။
ႁပြတ္ ရႊတ္
ဒီပါးျပင္ေတ ဒီႏႈတ္ခမ္းေတကို တစ္သက္လံုး အမွတ္ရေနေတာ့မွာ။
သြားၿပီေနာ္...ေမာင္။ငါႏႈတ္ဆက္ခဲ့တယ္။ငါမရိွေတာ့ရင္ ေမာင္တစ္ေယာက္တည္း အဆင္မွေျပပါ့မလားေတာ့ စိတ္ပူမိတယ္။သြားၿပီ။လိုက္႐ွာဦးေနာ္ ေမာင္။ဒီတိုင္းႀကီးေတာ့ ပစ္မထားလိုက္နဲ႔။
အေမွာင္ထုထဲကေန အိမ္အျပင္ကို လွမ္းထြက္သြားခဲ့တဲ့ လူငယ္ေလးဟာ မ်က္ရည္ေတစီးက်ေနခဲ့တဲ့ မ်က္ဝန္းပိုင္႐ွင္ကိုေတာ့ မျမင္ႏိုင္ခဲ့ေတာ့ဘူး။
♥♥♥
31.10.21
ကိုကိုက တအားခ်စ္တတ္တာပဲ။
Advertisement
- In Serial13 Chapters
Son of Demons
I will be moving my novel onto another platform called Webnovel.There I will rewrite large parts of the current chapters and continue the novel as I have planned for many years now. Sorry to you who hoped for the novel to carry on here.
8 217 - In Serial35 Chapters
Book 1: The Forgotten Fighter
Follow a collection of chance encounters turned potential allies as numerous forces work to tear through the fabric of reality. Viamarr, a continent in the world of Rinterria, holds host to our tale and to the city of High Morr, which sits snugly on its frozen island in the middle of a great frostbitten lagoon. When High Morr is suddenly crippled by a series of mysterious sinkholes, our heroes do what they do best. Try to run. Keep up with them to find out where they end up and what exactly is chasing them in return. I hope to publish a new chapter 3 times a week. This is reduced from my previous number, hopefully temporarily, due to an increased workload outside of Royal Road. I welcome any and all feedback to improve my writing, so thank you for taking the time to check out my page.
8 230 - In Serial96 Chapters
Scionsong
Aliyah Scionsong is a failed scion of her kingdom: a crumbling desert dominion entombed in poisonous mists, home to murderous Magicians and dimensional libraries bursting with secrets—a place where so-called ‘Healers’ are the most dangerous of all mages. Under pain of necessity, Aliyah has learned the forbidden magics which mold flesh and bone to her will; magic that can heal or harm in equal measure. When a royal execution triggers an imminent battle between the Magicians and a nest of faeries, it falls on her to make some very difficult choices. Save a traitor, become a traitor—she’s thrust into a world beyond the choking mists, where not all is as it seems. But at least she has her stolen knowledge. Perhaps her illegitimate magic will make the path ahead easier. Perhaps not. Meanwhile, ripples of unease spread across the lands; trouble is brewing between faery factions. There’s a disgraced dungeonrunner, and a faery general carrying the broken ghost of her murdered queen. Faeries scheme; the Magicians watch and wait. The Last Faery War has only ever been the last faery war for now. Content warnings: violence, profanity, gore and body horror, allusions to offscreen sexual content, disturbing themes. Cover art drawn by the author. Updates Sundays (Australian timezone).
8 180 - In Serial54 Chapters
New Job (Jensen X Reader)
I finally got the job that I have been dreaming of since I was a child. But I couldn't admit it to my parents because they don't like actors. I was going to auditions in secret, despite the fact that I'm 28. I got the role of a demon who is demon Dean's 'girlfriend' and I have to say that I'm going to enjoy it a lot because the actor that pictures Dean is really good looking. I'm going to be as professional as I can and I hope he does do.
8 479 - In Serial21 Chapters
JUST A NUMBER ✓
When you really love someone then age, miles, height, weight are just numbers.The cover pic credit to the real owner.Started:- 26 December 2020Ended:- 15 February 2021© BTS7KINGS
8 190 - In Serial50 Chapters
Sitting Under a Torn Umbrella
Man is for man - this is an old slogan today. It has lost its uniqueness for the cause of self-centred mentality. Now we cannot hear the chorus songs of unity. Rather the sound of cacophony always do disturb our hearing organ by imposing acute disparity. We don't fly the flag of harmony, uncompromising corrupted selfish hands try to disconnect the rope of the flying flag to take undue advantage. Human being lacks of humane quality. Strangulation of faith is seen here and there. We are losing hope day by day. The act of deflowering is an art. The dignity of woman is mercilessly crushing under the wheel of gender inequality. Filial piety sinks into the ocean of disbelief. Every moment we do feel pangs of neglect sitting under a torn umbrella.
8 191
Prev Chap
Next Chap
Chap List
Boy
Girl
