🖤🖤🖤

ႁပြတ္စ္ ႁပြတ္စ္

"အင္း...ဘယ္..လို.ျဖစ္ရ..အြန္း...ခန"

"အာ...ေမာင္ရယ္...အြန္း...အိပ္.ခ်င္.ေနတာကို.."

"မအိပ္နဲ႔ဦး..."

"အာ...ဟာ့"

အိပ္ခ်င္ေပမယ့္ အိပ္လို႔က မေပ်ာ္ႏိုင္။ထမင္းလည္း ထစားခ်င္စိတ္မရိွတာမို႔ အိပ္ေပ်ာ္ေပ်ာ္ မေပ်ာ္ေပ်ာ္ မ်က္စိမိွတ္ အိပ္ယာထဲလွဲအိပ္ေနတုန္း လူကို ပက္လက္ျဖစ္သြားေအာင္ ဆြဲလွန္ၿပီး အတင္းကို နမ္းေနတဲ့ေမာင္။အက်ႌလည္းဝတ္မထားဘူး။အခုမွ ေရခ်ိဳးတက္ႀကီးလား။ပတ္ဝန္းက်င္အေျခအေနၾကည့္ေတာ့ ေမွာင္ေနၿပီ။7 နာရီေလာက္ ေတာ့ ရိွေတာ့မယ္ထင္တယ္။

အက်ႌေခါင္းစြပ္ဝတ္ထားတာမို႔ ရင္ဘတ္ကဟမရေတာ့ ေအာက္ကေန ပင့္တင္လာတယ္။ရင္ဘတ္ေပၚက ေနရာႏွစ္ခုေပၚေရာက္လာတဲ့ ေမာင့္ ႏႈတ္ခမ္းေတက ျပင္းျပင္း႐ွ႐ွ။

တျဖည္းျဖည္းအေပၚတက္လာတဲ့ ေမာင့္ႏႈတ္ခမ္းေတက လည္ပင္းဆီေရာက္လာေတာ့ ေမာ့ေပးထားမိတယ္။အရင္ကဆို လည္ပင္းဆိုရင္ တားရတယ္။မနက္က်က်န္ခဲ့မယ့္ဟာေတကို လူျမင္မွာစိုးလို႔။ဒီေန႔ေတာ့ မတားမိဘူး။

ပူလြန္းလို႔ ေအာက္ခံမဝတ္တာက ဒီေန႔ေတာ့ ပနံသင့္လို႔။ခါးပံုစက ဆြဲျဖည္လို႔ ေအာက္ကို ေလ်ွာခ်သြားေလေတာ့ ေအာက္ပိုင္းတစ္ခုလံုးလစ္လပ္စြာ။

"ခဏ...ဟင္း...ညေနက..အင္း.. ဟင္း..ေရမခ်ိဳးထားဘူးေနာ္"

"အေရးမႀကီးဘူး...အာရံုစိုက္ထား"

တစ္ေနရာကိုေရာက္ေတာ့မယ့္ ေမာင့္ႏႈတ္ခမ္းေတကို ပါးႏွစ္ဖက္ကို အုပ္ကိုင္ထားရင္း တားရတယ္။

ႁပြတ္စ္ ႁပြတ္စ္ ႁပြတ္စ္

ႏႈတ္ခမ္းေတကို နမ္းေပးမိေတာ့ ျပန္နမ္းလာတာ သည္းသည္းထန္ထန္။ပုဆိုးေတေတာ့ ဘယ္အခ်ိန္တည္းက ခြၽတ္ခ်ထားမွန္းမသိ။အထိအေတြ႔အရ ေမာင္အရမ္းလိုအပ္ေနၿပီ။

"စေတာ့မယ္"

"အင္း...ျဖည္းျဖည္း...အာ"

အလ်င္စလိုႏိုင္လိုက္တာ။႐ုတ္တရက္ႀကီး ဒီလိုအခ်ိန္ႀကီးကိုမွ ။စကတည္းက ျမန္ဆန္ ၾကမ္းတမ္းေနတဲ့ ေမာင့္ေၾကာင့္ မသက္သာလွ။ဖက္တြယ္ထားတဲ့ ေမာင့္ေက်ာျပင္ႀကီးကိုပဲ ပိုတိုးလို႔ ဖက္လိုက္ရတယ္။ပါးစပ္ကေန အသံေတြထြက္မလာေအာင္ မနည္းထိန္းေနရတယ္။အခ်ိန္ကေစာေနေသးေတာ့ လမ္းမွာျဖစ္သြားျဖတ္လာေတကရိွေသးတယ္။

"အသံေတ..အရမ္းထြက္ေနၿပီ..အာ့"

သတိေပးေနေပမယ့္ဂ႐ုမစိုက္ဘူး။

မ်က္ႏွာေဘးမွာ ငိုက္က်ေနတဲ့ သူ႔မ်က္ႏွာ။အနီးကပ္ရိွေနတဲ့ ရင္ဘတ္ႀကီးက ဆပ္ျပာနံ႔သင္းသင္းထြက္လို႔။

"ေမာင္ေရ...ဟင့္"

"ဟင္း...အား.."

ၿပိဳက်လာတဲ့ ခနၶာကိုယ္ႀကီးကို ေပြ႔ဖက္ထားလိုက္တယ္။သူကတစ္ျပန္ ရင္ခြင္ထဲတိုးဝင္ခ်င္ေသးတာ။

"အာ့...ေမာင္"

"က်ေနာ္ မရေသးလို႔...ႁပြတ္စ္"

ခ်ိတ္ဆက္ထားတဲ့အတိုင္းႀကီး လူကိုဆြဲထူလိုက္တာမို႔ ထိုင္ရက္သားႀကီး ျပန္ဆက္ေနတဲ့ေမာင္။သူ႔ေပါင္ေပၚမွာထိုင္ၿပီး သူ႔ကိုခြထားခိုင္းထားတယ္။

"အာ..ေမာင့္.."

"ႁပြတ္စ္...လုပ္ပါ...ေနာ္"

ဒီေန႔မွ အဆန္းေတြထြင္ေနတယ္။ႏွစ္ေယာက္စလံုးမ်က္ႏွာခ်င္းဆို ထပ္ရက္ထိုင္ေနတာမလို႔ သူက သိပ္လႈပ္လို႔မရဘူး။ကိုယ့္ကို ဦးေဆာင္လႈပ္႐ွားခိုင္းေနေတာ့ ႐ွက္ေပမယ့္လည္း ျငင္းမရ။

"အား...ျမန္ျမန္ေလး...ဟင္း"

"မရဘူး...မလုပ္ႏိုင္ဘူး...အာ့ အာ့..ဟာ့"

"အား...႐ွီး"

လွဲခ်ၿပီး ေမာင္က ဦးေဆာင္ျမန္ၿပီးမွ ေနာက္တစ္ေခါက္ခရီးဆံုးသြားျပန္တယ္။

ေမာင္က ရင္ဘတ္ေပၚေခါင္းတင္ထားၿပီး ႏွစ္ေယာက္လံုး အေမာေျဖေနၾကတုန္း

"ေဟ်ာင့္...ေမာင္ထြန္းသား...ဘယ္နားမွာလဲ ထြက္ခဲ့ဦးေဟ့"

အိမ္ေအာက္ကထြက္လာတဲ့ ထြဋ္ေခါင္အသံ။ဘုရား.ဘုရား။အသံေတ မ်ားၾကားသြားမလားစိုးရိမ္ရေသးတယ္။

"က်စ္...ဒီအခ်ိန္ႀကီးက်မွ...ဘာလာလုပ္တာလဲဒီေကာင္"

"သြားသြား..ေမာင္..ေစာင့္ေနရတာ အားနာစရာႀကီး"

မသြားခ်င္သြားခ်င္နဲ႔ ပုဆိုးေကာက္ဝတ္ၿပီး ထြက္သြားတဲ့ေမာင္။ေမာင္ထြက္သြားမွသာ ေျခရင္းနားက်ေနတဲ့ ပုဆိုးကို ႐ွာၿပီးေကာက္ဝတ္ရတယ္။အခ်ိန္က ဘယ္ေလာက္မွမၾကာေပမယ့္ အရင္ေန႔ကထက္ အလ်င္စလိုႏိုင္ေနတဲ့ အတြက္ေၾကာင့္ ခါး႐ိုးေတေတာင္ ေအာင့္ခ်င္ခ်င္။အိပ္ေနခ်င္ေပမယ့္ ဘယ္ေတာ့မွ အျပင္မွာ အဆံုးမသတ္တဲ့ ေမာင့္ေၾကာင့္ အိပ္ေနလို႔မရ။အိမ္သာသြားရဦးမည္။အခန္းထဲက ထြက္လာၿပီး အိမ္ေ႐ွ႕ေလွကားမွမဟုတ္ဘဲ အိမ္ေနာက္ေဖးေလွကားမွပဲ ဆင္းကာ အိမ္သာရိွရာဆီသို႔။

♥♥♥

"ဘာလုပ္ေနတာလဲ...မင္းက"

"ဘာလုပ္လုပ္ကြာ...သူမ်ားလင္မယား အခန္းထဲမွာ အတူရိွေနရင္ မေႏွာင့္ယွက္ရဘူးဆိုတာ..မသိဘူးလား"

"ေစာေစာစီးစီး...သြား ထန္ေနတာလား...မေအ-ိုး"

"ငါ့ေယာက္်ားကြာ...ဘယ္အခ်ိန္ျဖစ္ျဖစ္ မင္းနဲ႔ဆိုင္လို႔လား"

"ဆိုင္တယ္ကြာ...ဘာလို႔လဲသိလား...မင္းက သစၥာမရိွလို႔"

ဆက္ထြက္မလာေစဖို႔ ပါးစပ္ကို အျမန္ေျပးပိတ္လိုက္ရတယ္။အိမ္ေပၚကိုေရာ အိမ္ေနာက္ေဖးကိုေရာ အျမန္ေဝ့ၾကည့္လိုက္ရတယ္။ေတာ္ေသးတယ္။

"ဟက္..အခုမွၾကားမွာလာစိုးေနတယ္"

"ေဟ်ာင့္...ေျပာေလဆိုးေလပါလားကြ"

"ေအး...ဒီ့ထက္လည္း ဆိုးသင့္ ဆိုးဦးမွာပဲ"

တအားကို သူမ်ားကိစၥကို ဝင္ပါခ်င္ေနတဲ့ေကာင္။ဘာတဲ့ လူကိုမ်ား သစၥာမရိွဘူးေလးဘာေလး။သစၥာမရိွရေအာင္ သူ႔ကိုပစ္ၿပီး ေနာက္တစ္ေယာက္နဲ႔ယူေနတာလည္း မဟုတ္။တြဲရံုေလး တြဲေနတာကို။ေယာက္်ားပဲ။အသစ္အဆန္း သေဘာက်တာ ဆန္းသလား။

"ေဟ်ာင့္ မင္းလြန္မလာနဲ႔ေနာ္...ငါတို႔ၾကားဝင္မပါနဲ႔...အခုကဘာလုပ္ဖို႔လာတာလဲ"

"ဘာမဟုတ္ဘူး...မင္းကို လာဆံုးမတာ"

"မလိုဘူးေဟ်ာင့္...မင္းနဲ႔မဆိုင္ဘူး"

ဟုတ္သည္ေလ။သူနဲ႔ဆိုင္လို႔လား။

"မင္း..အစ္ကို႔ကို တန္ဖိုးထားေနာ္...မေျပာမရိွႏွင့္..."

"ဟ...ငါဘာလုပ္ေနလို႔လဲ"

"မင္းလုပ္ေနတာေတက ၾကားေကာင္းတာေတမို႔လို႔...ျပန္ေျပာျပေနရမွာလား"

"ငါဘာမွားေနလို႔လဲ...ဟမ္...ေယာက္်ားပဲကြ...အသစ္အဆန္းသေဘာက်တယ္...လွတာသေဘာက်တယ္ဆန္းလား"

"ေအး...မင္းက လူလြတ္ဆိုရင္ေတာ့ မဆန္းဘူး...လူလြတ္မဟုတ္တဲ့အတြက္ ဆန္းသြားၿပီ"

"ဟ ငါသူ႔ေ႐ွ႕တင္ ငါဘာလုပ္ေနလို႔လဲ...သူ႔ကိုလည္း ငါရတဲ့ပိုက္ဆံေတအကုန္အပ္တယ္...ငါ့ေယာက္်ားလိုလည္း ဆက္ဆံတယ္ကြာ...ငါဘာမွားလဲ"

"ေအး အဲ့ဒီ့ မမွားပါဘူးဆိုတဲ့ အေတြးကကို မွားေနတာ"

"ေတာ္ေတာ့ ေဟ်ာင့္...ေနာက္ေန႔မွ ျပန္လာေတာ့"

"ေအး..မင္းပံုစံကမွ မွန္မေနတာ"

ဆိုကာ ထြက္သြားသည္။ဟုတ္တယ္။အာရံုေတ ေနာက္ေနၿပီ။

♥♥♥

"ဘာတဲ့လဲ"

"ဘာမဟုတ္ဘူး...ပိုက္ဆံလာေခ်းတာ"

"ေျသာ္"

ပိုက္ဆံလာေခ်းတာဆိုေတာ့လည္း လာေခ်းတာေပါ့။စကားေျပာေနၾကတဲ့ အသံေတကို ၾကားရတယ္လို႔ေတာ့ မေျပာမိလိုက္ေတာ့။

ေမာင္မမွားပါဘူး။ဟုတ္တာေပါ့။ေ႐ွ႕တင္ အိမ္ေပၚေခၚတင္လာတာမွမဟုတ္တာ။ေခၚတင္လာရင္ေတာင္ ဘာတတ္ႏိုင္မွာမလို႔လဲ။သူ႔အိမ္ကို သူ႔သေဘာေပါ့။

ေစာင့္မွာပါ။ေမာင္ ကိုယ္တိုင္ဖြင့္ေျပာလာတဲ့အထိ။မေနႏိုင္ေတာ့တဲ့ အခါက်မွ ထြက္သြားၿပီးရင္ ျပန္လာေတာ့မွာမဟုတ္လို႔ ေတာ္ရံုလည္း ထြက္သြားမွာေတာ့ မဟုတ္ဘူးေမာင္။

"ေမာင္ထမင္းစားၿပီးၿပီလား"

"ဟင့္အင္း...ကိုကိုကေရာ စားၿပီးၿပီလား"

"စားခ်င္စိတ္မရိွလို႔ မစားဘူး"

"အာ့ဆို ေနာက္ေန႔မွ... က်ေနာ္ကိုယ္တိုင္ခ်က္ေကြၽးေတာ့မယ္...အခုေတာ့လာပါဦး"

"ေတာ္ၿပီေလ ေမာင္ရယ္...အိပ္ခ်င္ၿပီေလကြာ"

"လာပါဗ်ာ...ေနာ္...အေစာႀကီးရိွေသးတာကို"

ဒီလိုနဲ႔ပဲေပါ့ေလ။ေမာင့္အလိုလိုက္ခဲ့ရသည္ေပါ့။ဒီညလည္း အိပ္ယာဝင္ေနာက္က်တဲ့ညပါပဲ။အရင္ညေတကလို အိပ္မေပ်ာ္တာေတာ့မဟုတ္။ဒီညေတာ့ ေမာင့္ပေယာဂေၾကာင့္။

♥♥♥

29.10.21

အဖတ္သာ႐ွယ္ကြၽမ္းတာ႐ွင့္။အေရးကေတာ့ အဆင္ေျပေအာင္ မရဘူးရယ္။အဖတ္ကေတာ့ ဒါမ်ိဳး warning ေလးမ်ားျမင္ရင္ ႐ွယ္ေပ်ာ္တာေလ။ဟီးဟီး။