5 နာရီေတာင္ထိုးေတာ့မယ္ ေမာင္ကမျပန္ခဲ့ေသးဘူး။မနက္က သူတို႔အမူအယာေတျပန္စဥ္းစားၾကည့္ေတာ့ ဘာလုပ္ဖို႔သြားမယ္ဆိုတာ သိလိုက္တယ္။ၿပီးေတာ့ေျပာသြားတယ္ ႂကြက္ရထားတယ္တဲ့။ဒါ ထန္းရည္နဲ႔ ႂကြက္ေၾကာ္နဲ႔ စပါယ္႐ွယ္ေဆာ္ၾကမယ္ဆိုတဲ့သေဘာ။ထန္းရည္မက ဘာေသာက္ေသာက္ ဘာမွမျဖစ္ေပမယ့္ အခုေတာ့ ထမင္းလည္းျပန္မစား မနက္ကတည္းကထြက္သြားတာ အခုထိ ျပဴတစ္ေတာင္ မထိုးလာ။ထမင္းေမ့ဟင္းေမ့ ျဖစ္ပ်က္ေနရေအာင္ သူတို႔ကိုယ္သူတို႔ ကိုးရီးယားဇာတ္ကားထဲက မင္းသားေတမ်ားထင္ေနၾကတာလား။စိတ္ေပါက္ေပါက္နဲ႔ သူ႔ေနာက္လိုက္ေခၚမယ္ဆိုေတာ့လည္း မေကာင္း။သူငယ္ခ်င္းေတြနဲ႔ လြတ္လြတ္လပ္လပ္သာ ေနေစခ်င္တယ္။

တီ~~တီ

မီးဖိုေခ်ာင္ဘက္က ေလွကားထစ္ေပၚမွာ ထိုင္ေနရင္း ဆိုင္ကယ္ဟြန္းသံၾကားရတယ္။အိမ္ေ႐ွ႕ဘက္မွာ ေလွကားတစ္ခုနဲ႔ မီးဖိုေခ်ာင္ဘက္မွာလည္း ေလွကားထစ္လး သံုးဆင့္ေလာက္ လုပ္ထားေသးတယ္။အိမ္ကသိပ္မႀကီးေပမယ့္ ေလွကားက ေ႐ွ႕တစ္ခုေနာက္တစ္ခုလုပ္ထားတာ။အိမ္ေပၚထက္ တစ္ဆက့္နိမ့္ထားတဲ့ မီးဖိုေခ်ာင္ေလးကေန အျပင္ကိုစြယ္ခ်သလိုမ်ိဳး လုပ္ထားၿပီး သံုးဖို႔ေရပံုးႏွစ္ပံုးေလာက္ ခပ္တင္ထားၿပီး ပန္းကန္ေဆး ဆန္ေဆး လက္ေဆးဘာညာ အိမ္ေအာက္ထိ ဆင္းေနစရာမလို။ထမင္းဟင္းခ်က္ေတာ့မယ္ဆို ေရႏွစ္ပံုးအျပည့္ခပ္ထားလိုက္ရင္ ေလာက္တယ္။

ဟြန္းသံၾကာင့္ ေမာင့္ကို လာပို႔တာလားအေျပးသြားၾကည့္လိုက္ေပမယ့္ ေမာင္မဟုတ္။

"ေျသာ္..သား...ေစ်းဖိုးလာေပးတာ"

"ဟုတ္ကဲ့ အန္တီ...ဘယ္ေလာက္ရလဲ..ဟီး"

"ကန္စြန္းရြက္က 4000 ၊နံနံပင္က 2000 ဆိုေတာ့ 6000 ငါက 1000 ယူမယ္ေနာ္"

"ဟုတ္ ဟုတ္"

"ဟဲ့...နင့္ေယာက္်ားက ဘယ္သြားတုန္း"

"သူ႔သူငယ္ခ်င္းေတနဲ႔ အျပင္ထြက္သြားတာဗ်...မျပန္ခဲ့ေသးဘူးရယ္"

"ေျသာ္...သြားၿပီ သြားၿပီ.."

ဒီငါးေထာင္ကိုေတာ့ မသိမ္းလိုက္ေတာ့ဘူး။သံုးစရာရိွတာေလးသံုးရေအာင္ လြယ္လြယ္ပဲ ထားလိုက္တယ္။ဖုန္းေဘလ္ဖိုးတို႔ ဘာတို႔က ျခံထဲက ဟင္းသီးဟင္းရြက္ေတ ေစ်းထဲေရာင္းတာနဲ႔ ေလာက္ငွတယ္။

ၾကာရင္ေမွာင္ေတာ့မယ္ မျပန္ခဲ့ေသးဘူး။ေမာင္ဟာေလ။ျပန္မ်ားမျပန္ႏိုင္လို႔ လဲမ်ားေနသလား။လဲေနရင္လည္း သူ႔သူငယ္ခ်င္းေတက ပို႔ေပးၾကမွာပါ။မူးမူးနဲ႔ ျပႆနာေတမ်ား တက္ေနၾကသလား။ရန္ေတဘာေတျဖစ္ရင္ ေမာင္ကမူးေနေတာ့ ႏိုင္မွာမဟုတ္ဘူး။ဒဏ္ရာေတဘာေတရလို႔မ်ား မျပန္ႏိုင္တာလား။စိတ္ဆိုးတာကေန တျဖည္းျဖည္းနဲ႔ စိတ္ပူလာၿပီ။ေမ်ွာ္ရတဲ့သူရင္ေမာေအာင္ ေမာင္သိပ္လုပ္တာပဲ။

"အဓိပတိလမ္းမေပၚမွာ...ေလ်ွာက္ဖူး..ခဲ့ပါသည္

ဇီးပင္ေအာက္ကခံုေတမွာ...ထိုင္ဖူးခဲ့ပါသည္ ေအ့...ကံ့ေကာ္ပင္ေအာက္မွာ..မထိုင္ဖူးဘူး..ဇီးပင္ေအာက္မွာပဲ ထိုင္ဖူးတာ..အဟီး..ဂစ္"

ဘုရား ဘုရား။ေမာင့္အသံ။ဒါ ေမာင့္အသံစစ္စစ္။အိမ္ေပၚမွာ ေမွာင္ေနၿပီမလို႔ ဘက္ထရီသြားခ်ိတ္တုန္း ေတာ္ေတာ္ႀကီးကို နားဝင္ဆိုးလွတဲ့ အရက္သမား အသံက နားထဲကို ဝင္လာတယ္။ေျခလ်င္ႀကီး ျပန္ခဲ့တာလား။မပို႔ေပးလိုက္ၾကဘူးလား။

"အဟီး...ေမာင့္ေယာက္်ားေလး..အခ်စ္ေလး..ဟီဟီ..ေဂ့လ္"

အိမ္ေအာက္ျမန္ျမန္ေျပးဆင္းၾကည့္ေတာ့ ေမာင္ရယ္ေလ ျခံဝန္းအေပါက္မွာ စိုကိထားတဲ့တိုင္ႀကီးႀကီးကို မီွၿပီး ကြၽတ္ေနတဲ့ ပုဆိုးကို လက္ႏွစ္ဖက္နဲ႔ ကိုင္ထားတာ။တေအ့ေအ့ တေဂ့လ္ေဂ့လ္နဲ႔ ျမင္းမ်ားလို တဟီဟီရယ္ျပေနတယ္။အျပစ္လုပ္ထားလို႔ မ်က္ႏွာခ်ိဳေသြးေနတာ။ဒီကေတာ့ အေတြးမ်ားၿပီး စိတ္ကပူရေသးတယ္။သူကေတာ့ သာသာယာယာ။

မီွထားတာကေန အေ႐ွ႕ဟပ္ထိုးလဲေတာ့မယ့္ ေမာင့္ကို အျမန္ေျပးထိန္းရေသးတယ္။ေျပးထိန္းလိုက္ေတာ့မွ ခနၶာကိုယ္ႀကီးတစ္ခုလံုး မီွက်လာေတာ့တာပဲ။လက္တစ္ဖက္ကို ပုခံုးေပၚတင္လိုက္ေတာ့ ပုဆိုးကိုင္ထားတဲ့လက္က တစ္ဖက္လြတ္သြားေလတယ္။ေလ်ာ့ရဲသြားတဲ့ ပုဆိုးကို စုၿပီးမွ လက္တစ္ဖက္ထဲ ေသခ်ာစုထည့္ေပးလိုက္တယ္။ေတာ္ၾကာ ကြင္းလံုးကြၽတ္ေနမွ မျမင္သင့္တာေတ ျမင္ေနရဦးမယ္။

"ေတြ႔မယ္ ေတြ႔မယ္...မနက္ေရာက္မွေတြ႔မယ္...အခုေျပာရင္လည္း ဘာမွမွတ္မိမွာမဟုတ္ဘူး...မ်က္လံုးေလးဖြင့္ေလ်ွာက္စမ္းဦး"

"ရား...ငါကေဆးသမား..ေအ့..႐ွင္း ႐ွင္းေျပာရင္ ေအ့..ငါက ဘိန္းစား..ရား..ေအ့လ္"

"ေမာင္ *. .ဘာေတဆိုေနတာလဲ...မူးမူး႐ူး႐ူးနဲ႔"

"ဟမ္..ဟမ္..ကိုကို ဘာျဖစ္တာလဲ...ဘာျဖစ္တာလဲ"

"ဘာမျဖစ္ဘူး... ေလွကားတက္ေတာ့မွာ...ကိုယ့္ကိုထိန္းဦး"

ေအာ္လိုက္တဲ့ အသံက နည္းနည္းေတာ့ထိေရာက္တယ္ထင္တယ္။အမူးသမားက ျပဴးျပဴးျပဲျပဲႏွင့္ ဘာျဖစ္တာလဲ ထေမးေနတယ္။ျဖစ္ေနရင္ေတာင္ သူက ဘာလုပ္ႏိုင္မွာက်လို႔။

"ရား...ငါက"

"မရားနဲ႔...တိတ္တိတ္ေန...ပါးစပ္ပိတ္ထား"

သူ႔လက္တစ္ဖက္ကို ေခါင္းေပၚကေနေက်ာ္ၿပီး တစ္ဖက္ကကိုင္ထား ေနာက္လက္တစ္ဖက္က သူ႔ခါးကို ဖက္ထားၿပီးမွ ေလွကားထစ္ကို တစ္ဆင့္ၿပီးတစ္ဆင့္ အေမာတေကာတက္ရတယ္။

ဘုန္း

အာ့...ေအ့

ျခံဝကေန တြဲေလ်ွာက္လာရတာ အိမ္ေပၚေရာက္ေတာ့လူကေမာေနၿပီ။အိမ္ေပၚေရာက္ေရာက္ခ်င္း တြဲထားတာကို လႊတ္ခ်လို္က္ေတာ့ ဒူးႀကီးေထာက္ၿပီး ေလးဘက္ကုန္းႀကီး။ေလးဘက္ကုန္းႀကီးကေနမွ မထိန္းႏိုင္လို႔ တစ္ခါျပန္လဲက်ၿပီး ပက္လက္ႀကီးျဖစ္သြားျပန္ၿပီ။

ေအးလို႔ထင္ ေဘးနားကို တစမ္းစမ္းလုပ္ေနတယ္။ပါးစပ္ကလည္း ဘာေတေျပာမွန္းမသိဘူး။ေဆးသမား သီခ်င္းကိုမ်ား ဆက္ဆိုေနသလားေနမွာ။

ေနာက္ဆံုးေတာ့ ေစာင္႐ွာမေတြ႔လို႔ ပုဆိုးဆြဲျခံဳၿပီး ေကြးၿပီ။ပါးစပ္ကလည္း တဖူးဖူးနဲ႔။အမူးသမားကို စိတ္ပ်က္လက္ပ်က္နဲ႔ပဲ ခါးေပၚလက္ေထာက္ၿပီး ၾကည့္ေနလိုက္တယ္။ဘယ္ေလာက္ေတာင္ လူမွန္းသူမွန္းမသိလည္းဆို ေလွကားထိပ္မွာတင္ ခ်ေပးလိုက္တာ ခ်ေပးတဲ့ေနရာမွာတင္ ပုဆိုးဆြဲျခံဳၿပီး ေကြးေနသတဲ့။တစ္ညလံုး ဒီတိုင္းထားရင္ေတာင္ ဘာမွသိမယ့္ပံုမေပၚေပမယ့္ မထားႏိုင္တဲ့သူကပဲ လုပ္ေပးရတယ္။

ဗီဒိုထဲက အိပ္ယာခင္းတဲ့ ေစာင္အေႏြးကို ထုတ္ၿပီး အိမ္ခန္းအျပင္ဘက္မွာ ကပ္ၿပီးခင္းထားလိုက္တယ္။ခင္းထားတဲ့ေစာင္ေပၚ ဘယ္လိုတင္ရမလဲ စဥ္းစားလိုက္ေတာ့ ဦးေႏွာက္ေတျပားခ်င္သြားရျပန္တယ္။

ိေမာင္က အရက္ ေဆးလိပ္ ကြမ္း ေလာင္းကစား ကင္းစင္ေနတဲ့သူမဟုတ္။ေယာက္်ားေလးသဘာဝ အကုန္စံုေအာင္လုပ္တယ္။ကြမ္းလည္းတစ္ခါတစ္ေလ ဝယ္စားတယ္။အရက္ေသာက္တတ္ေပမယ့္ လက္ထပ္ၿပီးကတည္းက အခုလိုထိ မူးေနေအာင္ မေသာက္ဘူး။ဒီေန႔မွသာ။ဖဲလည္း ႐ိုက္တတ္သလို ေလာင္းလည္းေလာင္းတယ္။တစ္ခါတစ္ေလဆို သူမ်ားၾကက္နဲ႔ ၾကက္ပါတိုက္ေသးတာ။ ဝင္ေငြလည္း ေကာင္းေကာင္း႐ွာႏိုင္သလို အေသာက္အစား အေပ်ာ္အပါးလည္း အကုန္လုပ္တဲ့ေမာင္။မိန္းမကိစၥမ႐ႈပ္တာေတာ့ ေမာင္ကေတာ္တယ္။သူမ်ားပစၥည္းလည္းမခိုးဘူး။သူမ်ားကိုလည္းမတရား အႏိုင္မက်င့္ဘူး။ေမာင္က လူေကာင္းေလးတစ္ေယာက္ပါ။

အိုက္ယား....

ပုဆိုးျခံဳေကြးေနသူကို ေျခေထာက္တစ္ဖက္ကေန ဆြဲပီး ျဖန္႔ထားတဲ့ေစာင္ေပၚတင္ရတယ္။မတတ္ႏိုင္။ဒီလိုမွမသယ္ရင္ သူ႔ခနၶာကိုယ္ႀကီးကို မႏိုင္။အိပ္ယာေပၚေရာက္ၿပီဆိုမွ အခန္းထဲက သူျခံဳတဲ့ ေစာင္ႀကီးကို ထပ္ျခံဳေပးရတယ္။

ဖူး...ဖူး

ေလေတေတာင္မႈတ္ထုတ္ၿပီး အိပ္ေနလိုက္တာမ်ား။ဆင္တက္နင္းသြားေတာင္ သိလိုက္မယ့္ပံုမရိွဘူး။ခ်ဥ္စုတ္ဖတ္ေစာ္နံေနတဲ့ အမူးသမားကိုေတာ့ အခန္းထဲ မသိပ္ႏိုင္။ေတာ္ၾကာ အန္ေနမွ ဒုကၡေရာက္ကုန္မယ္။

ဖတ္

ပက္လက္အိပ္ေနသူရဲ႕ နဖူးေျပာင္ေျပာင္ကို လက္ဝါးနဲ႔ ခပ္ဆတ္ဆတ္တစ္ခ်က္႐ိုက္လိုက္တယ္။မ်က္ခံုးေလး က်ံဳ႕သြားတယ္။

ႁပြတ္စ္

ခနက႐ိုက္ထားတဲ့ နဖူးေနရာကိုပဲ နာသြားမွာစိုးလို႔ ဥံဳဖြလုပ္ေပးလိုက္တာေလ။

♥♥♥

ေအာက္ အီး အီး အြတ္

ခ်မ္းေနလည္း ၾကက္ေတကေတာ့ အခ်ိန္မွန္ပဲ။မခ်မ္းတတ္ၾကဘူးလား မသိပါ။လူကသာ ခ်မ္းလို႔ အိပ္ယာထဲကမထြက္ခ်င္ေသးေပမယ့္ မိုးကေတာ့လင္းေနၿပီ။အိမ္ေခါင္မိုးေပၚ က်ေနတဲ့ ႏွင္းစက္သံတို႔က တေျဖာက္ေျဖာက္။အျပင္ကလူကေတာ့ ေတာ္ေတာ္မွ အိပ္ေကာင္းရဲ႕လားမသိပါ။

ဝွါး

ေျခေတလက္ေတ အေညာင္းဆန္႔ၿပီးမွ ေစာင္ထဲကထြက္ ေစာင္ကိုေခါက္ၿပီး ထြက္ခဲ့လိုက္သည္။ေစာင္ထဲမွာေကြးေကြးေလး မ်က္ႏွာတစ္ဝက္ေလာက္ပဲေဖာ္ၿပီး အိပ္ေနတဲ့ သူေၾကာင့္ တစ္ခ်က္ျပံဳးလိုက္မိတယ္။ႏိုးလာရင္ မေန႔ကဒဏ္ေတ ေပ်ာ္ေပ်ာ္ႀကီး ခံလိုက္ေပဦးေပါ့။ပစ္ထားလိုက္ဦးမယ္။

♥♥♥

ေဝါ့ အဟြတ္ အဟြတ္..ဖြီး

"ကိုကိုေရး"

မေျပာဘူးလား။ေျမႀကီးနဲ႔ လက္နဲ႔ ပုတ္ေတာင္လြဲခ်င္လြဲဦးမွာ။

"ကိုကိုလို႔"

"ဟမ္...ဘာလဲ...ေျပာေလ"

အိမ္ေနာက္ေဖးမွာ အသည္းအသန္ ေလေတခ်ည္း အန္ၿပီး ေရေႏြးအိုးတည္ေနတဲ့ ဆီလာၿပီး အိမ္ေအာက္ကေန အေပၚကို သနားကမားလွမ္းၾကည့္ၿပီးေခၚေနတာ။ဆံပင္က စုတ္ဖြားဖြားနဲ႔ မ်က္ႏွာက အူလို႔။မ်က္ႏွာက မသက္မသာပံုစံႏွင့္။ရယ္ခ်င္တာကို မနည္းထိန္းၿပီးေျပာလိုက္ရတယ္။

"ဘာမဟုတ္ေတာ့ပါဘူး...ကိုကို လုပ္စရာရိွတာလုပ္ပါ"

ေျပာၿပီး ငိုင္တိုင္တိုင္နဲ႔ ေရတြင္းရိွရာဆီ ေလ်ွာက္သြားတယ္။သူထြက္သြါးျပီးမွ အသံမထြက္ေအါင္ ႀကိတ္ရယ္လိုက္မိၿပီ။တစ္ခုခု လုပ္ေပးေစခ်င္ေပမယ့္ မေျပာရဲလို႔ မေျပာသြား႐ွာဘူး။ေနေပါ့ေလ။ေနႏိုင္မလား ၾကည့္ရေသးတာေပါ့။

♥♥♥

18.10.21