《ကြၽန္ေတာ့ေယာက္်ား ေရႊညာသား (Completed) ကျွန်တော့ယောက်ျား ရွှေညာသား (Completed)》2 (Zawgyi)
Advertisement
"ကိုကိုေရ...ဗိုက္ဆာၿပီလား"
"ဆာၿပီ"
"ခနေလးေနာ္ ဒီတစ္လိႈင္းစာပဲ"
"ရတယ္ ေျဖးေျဖးလုပ္...လက္ထိဦးမယ္"
တကယ္ေတာ့ ဗိုက္ကမဆာေသးဘူး။ေဆာင္းရာသီဆိုလည္း ဆယ့္တစ္နာရီေလာက္ဆို ေနကရင့္တာပဲ။စပါးခင္းႀကီးထဲမွာ အရိပ္လည္းမရိွဘူး။ခေမာက္ပဲေဆာင္းထားရတာ။ဒါထက္ ေနရင့္ရင္ ေမာင္ပင္ပန္းမွာစိုးလို႔။လူငွါးလို႔ရေပမယ့္ ေမာင္ကမငွါးဘူး။ဒီလယ္တစ္ကြက္တည္းကို သူတစ္ေယာက္တည္း ရိတ္ႏိုင္တယ္တဲ့။ေမာင္နဲ႔ လက္ထပ္ၿပီးေတာ့ ေမာင့္မိဘေတက လယ္တစ္ဧကကို ကိုယ့္ဘာသာလုပ္ဆိုၿပီး အေမြသေဘာလိုမ်ိဳးေပးထားလို႔ ဒီလယ္က ထြက္တဲ့ စပါးက က်ေနာ္တို႔ႏွစ္ေယာက္အတြက္ပဲ။ႏွစ္ေယာက္တည္းရိွတဲ့ အိမ္က ကုန္လွမွ တစ္ေန႔ကို ဆန္ေလးဘူးေလာက္ေပါ့။ဆန္က အမ်ားႀကီးလည္းမကုန္ေတာ့ စပါးကိုေလွာင္ထားၿပီး ေနာက္မွထုတ္ေရာင္းရင္ အဆင္ေျပမယ္။
စပါးသိမ္းၿပီးရင္လည္း ေမာင္က ပရိေဘာဂပိုင္းကိုနည္းနည္းရေတာ့ လက္သမားအဖြဲ႔မွာ ေန႔စားလိုက္တယ္လို႔ ေျပာဖူးေတာ့ အလုပ္ကေတာ့ ျပတ္မွာမဟုတ္။ၾကားထဲမွာလည္း ဆိုင္ကယ္တို႔ ဖုန္းတို႔ကို ဝယ္ေရာင္းေလးေတ လုပ္တတ္ေသးတာ။ေမာင္က ေငြေရးေၾကးေရး သိပ္ျမင္တယ္။
"ဟိတ္...ဘာေတေငးေနတာလဲ"
"ေမာင့္ကိုေငးတာေပါ့"
"ေငးတာမေငးတာ ေနာက္ထား...ဗိုက္ဆာေနၿပီဆို...ေရာ့ ကိုင္ခဲ့"
ခြၽတ္ထားတဲ့ အေပၚဝတ္အေႏြးထည္ကို လက္ထဲထည့္ေပးတယ္။ေမာင္ ပင္ပန္း မွာ။
_________
"ထမင္းေတာ့ ခ်က္လိုက္ေနာ္...ေမာင္ေရခ်ိဳးဦးမယ္...မီးပ်ိဳးေပးထားခဲ့ရဦးမလား"
"ရတယ္...ငါ့ဘာငါလုပ္လိုက္မယ္...ေရေသာက္ၿပီးမွခ်ိဳးေနာ္ေမာင္"
"ဟုတ္ကဲ့ပါဗ်....ထင္း႐ွဴးက ေအာက္ကအိုးေလးထဲမွာေနာ္... မီးျခစ္က ေဘးကတန္းေပၚမွာ"
"အင္းအင္း ...ဟင္းက ႀကိဳမဝယ္ထားမိလို႔ ေဂြးေတာက္ရြက္ေၾကာ္ ႏွင့္ ငပိကို စပ္စပ္ေလးေထာင္းေပးမယ္...ေမာင္က အခါးႀကိဳက္တယ္ဟုတ္"
"သေဘာၤရြက္အႏုေလးေရာ ခူးေပးထားဦးေနာ္"
"အိုေခ အိုေခ"
ဒီလိုပါပဲ။ေယာက္်ားေလးႏွစ္ေယာက္ထူေထာင္ထားတဲ့ အိမ္ေထာင္ေရးဆိုေပမယ့္လည္း ဘယ္ေနရာမွ အဆင္မေျပတာမရိွဘူး။ကိုယ္က ထမင္းခ်က္ရင္ သူကပန္းကန္ေဆးလိုက္တာမ်ိဳး။ဒီအခ်ိန္က ေတာင္သူေတအတြက္ အလုပ္ေပါတဲ့ အခ်ိန္ဆိုေတာ့ က်န္တာေတဘက္ ေမာင္ကမလွည့္ႏိုင္ေသးဘူး။စပါးသိမ္းဖို႔နဲ႔ စပါးက်ီထဲ စပါးကို မိုးေလလြတ္ေအာင္ေရာက္ဖို႔က အေရးႀကီးဆံုးတဲ့။တလင္းျပင္ထဲ စပါးေတမိုးမိရင္ အေညႇာက္ထြက္လာတတ္လို့တဲ့။
မီးေသြးခဲေတၾကား ထင္း႐ွဴးစေလးေတထည့္ၿပီးမီးေတ့ထားၿပီးမွ မီးစြဲလာေအာင္ ေစာင့္ေနရင္း အိုးထဲ ဆန္ႏွစ္ဘူးထည့္ကာ ေရေဆးရတယ္။ရြာက လ်ွပ္စစ္မီးရၿပီးေပမယ့္ က်ေနာ္တို႔ႏွစ္ေယာက္က အိမ္ခြဲေနလို႔ အိမ္အသစ္ေဆာက္ရတာေၾကာင့္ မီးမယူရေသးတာ။ေမာင့္မိဘေတပိုင္တဲ့ ျခံဝန္းအပိုထဲမွာ လူႏွစ္ေယာက္ေကာင္းေကာင္းေနလို႔ရမယ့္အိမ္ေလးေဆာက္ေပးၾကတယ္။ေမာင့္မိဘေတက ထင္ထားတာထက္ သေဘာေကာင္းတယ္။
မီးေတာ္ေတာ္ေလးစီေနေတာ့ ဆန္နဲ႔ေရကို အေတာ္အသင့္ခ်န္ၿပီး တည္ထားလိုက္သည္။ေပါင္းအိုးေတမွာ ခ်က္သလိုမ်ိဳး ေရနဲ႔ ဆန္အကိုက္ခ်ိန္ၿပီး ခ်က္လိုက္ေတာ့ ထမင္းရည္လည္းငွဲ႔စရာမလိုေတာ့ဘူး။ထမင္းအိုးတည္ထားတုန္း ဟင္းရြက္ခူးထားရမယ္။ေမာင္နဲ႔ ယူခါစကေတာ့ ဘာမွမလုပ္တတ္ဘူး။မီးလည္းမပ်ိဳးတတ္ဘူး။ေနာက္ေတာ့ ေမာင္ကပဲ တေျဖးေျဖးသင္ေပးရင္းႏွင့္ အခုေတာ့ ကြၽမ္းက်င္အဆင့္။
"ေမာင္ေရ ပဲသီးေတေကာက္လို႔ရေနၿပီေနာ္...ညေနက်ရင္ မမိေအးဆီသြားေပးရေအာင္.. ေကာက္ကူဦး"
"ကိုကိုကေတာ့ေနာ္... တတ္ေနၿပီ"
"ဘယ္သူသင္ေပးထားတာမလို႔လဲ"
"ဒါေပါ့ က်ေနာ္သင္ေပးထားတာကို...ေတာ္မွာတတ္မွာေပါ့"
ေရတစ္ခြက္ေလာင္းရင္း တစ္ခါတုန္သြားသလိုလုပ္ရင္း ႏွစ္ေယာက္သား စကားတေျပာေျပာ။မမိေအးဆိုတာ ရြာထဲက ဟင္းသီးဟင္းရြက္ေတ ပန္းေတကို ၿမိဳ႕က မီးခြက္ေစ်းမွာ သြားေရာင္းတဲ့သူ။ပဲသီးေကာက္ၿပီး ေလးငါးေတာင့္ေလာက္စီ စည္းၿပီးမွ အစည္းေရနဲ႔ သြားေပးထားလိုက္တာ။ေနာက္တစ္ေန႔ဆို ပိုက္ဆံလာေပးတယ္။ေမာင္က စီးပြားေရးအကြက္ျမင္တတ္တယ္။ျခံဝန္းထဲမွာလည္း ဝင္ေငြရမယ့္ အသီးအပင္ေတခ်ည္းပဲ။ခတ္ထားတဲ့ ျခံစည္း႐ိုးေပၚမွာလည္း ခြာညိဳပန္းအႏြယ္တင္ထားတယ္။ဘုရားပန္းလည္းထိုးလို႔ရ ေရာင္းလို႔လည္းရ။ေမြးကတည္းက ထမင္းဘယ္ကရလဲဆို ပန္းကန္ထဲကရတယ္လို႔ ေျဖမယ့္အထဲပါတဲ့ က်ေနာ္က ေမာင္နဲ႔လက္ထပ္ၿပီးေတာ့ ပိုက္ဆံဆို တစ္ရြက္က ႏွစ္ရြက္ခြာတဲ့သူျဖစ္ေတာ့မယ္။
ေဂြးေတာက္ရြက္ေလးရယ္ ဆူးပုပ္ရြက္ေလးတစ္ၫြန္႔ ႏွစ္ၫြန္႔ရယ္ သေဘာၤရြက္ႏုႏုေလးေတရယ္ ခူးၿပီး ေရေဆး၊နပ္သြားတဲ့ ထမင္းအိုးကိုခ်၊သံျပားတစ္ခုေပၚမွာ ငပိတစ္ဇြန္းစာကိုတင္ၿပီး ဖုတ္လိုက္တယ္။ေမႊးေနေရာပဲ။ငပိဖုတ္ထားတာ ရၿပီဆိုေတာ့မွ ျပင္ထားတဲ့ ေဂြးေတာက္ရြက္အိုးကို တင္၊င႐ုတ္ဆံုကိုယူ ၿပီးမွ ၾကက္သြန္ျဖဴရယ္ စပ္သီးအေျခာက္ရယ္နဲ႔ ဖုတ္ထားတဲ့ ငပိကို ေရာေထာင္း၊ ၿပီးေတာ့မွ ဆီေလးရႊဲရႊဲေလာင္းထားလိုက္ေတာ့ စားခ်င္စဖြယ္။ေမာင္က ဒါမ်ိဳးဆိုႀကိဳက္တယ္။
"ကိုကို...ကိုကို႔ဖုန္းေရာ..ေနပူတုန္းအားသြင္းထားရေအာင္"
"အိမ္ခန္းထဲမွာပဲေနမွာ ႐ွာလိုက္ဦး"
ဖုန္းအားသြင္းဖို႔ႏွင့္ ညဘက္မီးထြန္းဖို႔ ဆိုလာခပ္လတ္လတ္ေလး ဝယ္ထားတယ္။ေနပူတုန္း အားဝင္တုန္း ဖုန္းေတအားသြင္းထားမွ ညဘက္ဆို အားသိပ္မသံုးရတာ။ႏို႔မို႔ဆို ေနသိပ္မပူရင္ မီးကခပ္မိွန္မိွန္ပဲျဖစ္ေနေတာ့တာ။
"ထမင္းစားလို႔ရၿပီေနာ္"
"လာၿပီဗ်ာ...ေမႊးေနတာပဲ....ငပိေစာ္"
"ေမႊးေအာင္လုပ္ေပးထားတာေနာ္...မႀကိဳက္ဘူးလား"
"ႀကိဳက္ပါ့"
"ထမင္းခူးခဲ့ၿပီ..ဟိုနားမွာ လက္ေဆးေရယူခဲ့"
ေဂြးေတာက္ရြက္ႏွင့္ ဆူးပုပ္ၫြန္႔ေလးေရာေၾကာ္ထားတဲ့ အရြက္ဟင္းစိမ္းစိမ္းေလးရယ္၊ထမင္း ဆီဆမ္း ပူပူေႏြးေႏြးရယ္၊ငပိေထာင္းစပ္စပ္ေလးရယ္ က်န္းမာေရးအတြက္လည္းေကာင္းတဲ့ ငပိေထာင္းနဲ႔ တို႔စားရတဲ့ သေဘာၤရြက္ႏုႏုေလးရယ္ ဘာအသားဟင္းမွမပါတဲ့ ထမင္းဝိုင္းေလး၊သိပ္စားေကာင္းတာပဲ။
_________
"ေနာက္ေန႔က်ရင္ေတာ့ ေတာမလိုက္နဲ႔ေတာ့ေနာ္ ကိုကို...အိမ္မွာပဲေနခဲ့ေတာ့...တစ္ေယာက္တည္းပ်င္းရင္ ေမေမတို႔အိမ္သြားေန"
"ပ်င္းေတာ့မပ်င္းပါဘူး...ဖုန္းလည္းရိွတာပဲ"
"ဟုတ္ပါၿပီ"
"76 စည္း... ဝါး..တစ္ခါမွ အဲ့ေလာက္မရဖူးေသးဘူးေနာ္ေမာင္"
"အင္ဟုတ္တယ္...ဒီတစ္ခါေတာ္ေတာ္ရတာပဲ"
"ေနာက္ေန႔က် ကန္စြန္းလည္း ရိတ္လို႔ရၿပီ...အဟီ..ဒါနဲ႔..ေမာင္ ေျပာင္းဖူးမစားခ်င္ဘူးလား"
ထမင္းစားၿပီး ခနေလာက္အိပ္ၿပီးမွ ပဲသီးထေကာက္ စည္းေနရင္း စကားေျပာေနလည္း စီးပြားေရးေၾကာင္းေရာက္သြားတာပဲ။ကိုကိုကေတာ့ေလ ေလာဘသိပ္ႀကီးတာပဲ။
"ကိုကိုစားခ်င္လို႔လား...ညေန မမိေအးကို မွာလိုက္ေလ"
"အင္း...ဓာတ္ေျမျသဇာ ေၾကာ္ညာကေန ေျပာင္းဖူးပံုေတြ႔လို႔ စားခ်င္သြားလို႔..ဟီး"
"စားပါဗ်ာ...စားပါ...ေနာက္ဆို က်ေနာ္ကိုေမးမေနပါနဲ႔...စားခ်င္တာကို ဝယ္စား...ဟုတ္ၿပီလား"
"ဂြတ္ဒ္တယ္ အဲ့ဒါ"
လက္မေလးေထာင္ျပလို႔ ေျပာေနတဲ့ကိုကို။ေမ့လို႔။ကိုကိုက ပိုက္ဆံၿပီးရင္ အစားလည္း ႀကိဳက္တယ္။
15.10.21
ဖတ္ရတာ အဆင္ေျပလား။
Advertisement
- In Serial6 Chapters
A Shadow of Darkness: Part 1
As a baby, Lino was found outside a village filled with light mages. He has always dreamed of becoming a great mage and is dedicated towards achieving his goal. When he discovers he is only capable of shadow magic, how will he overcome discrimination from the community?
8 175 - In Serial8 Chapters
The Last Breath
When Yezzu first sent his sons to the realm of men, they brought with them the magic of the gods. They created the three kingdoms we now have today being Dremshen, Ex'ol, and Kantillion. In the five thousand years since the gods left, much has changed. Great wars were fought, Universities were built, civilizations were created. One thing remained after the gods' departure though, their powers. Today, the balance of crafting the three gods brought has shifted. In the beginning, each had the same skill as the other, but the magic that was passed down through the millennia has diminished. The struggle for power that started long ago is coming to a defining moment. Plots of war and assassination are being weaved. Don't despair, for we may yet be saved from the disasters to come. Our hope lies in three young crafters. The first is William Divus, who sets out from his small village into the Dremshen Kingdom to study crafting after his father's passing. His questions about his father and his quest for knowledge drive him. Next comes Ehzahn Obasi, an Ex'olian thief with unparalleled skill. He steals for the thrill, no longer needing the rewards that come with it. He has just achieved his lifelong dream, but he will soon learn how much he underestimated the fallout from his daring theft. The last is Ki Soru, the niece of a powerful duke. She showed promise with crafting at a young age, so she had the best training the Kantillion Kingdom had to offer. Ten years have passed since her lessons began, leaving the king unsatisfied with the results. Her life is upended when her new teacher arrives, revealing a secret kept from her that changes her whole life. These three are our heroes. They were born in separate kingdoms under vastly differing upbringing, but each with their own part to play in the challenges to come. Here begins our tale of mischief and misery with only but a sliver of hope.
8 133 - In Serial12 Chapters
The Weapon Wielders
In a world where a group of elemental-powered humans known as "Weapon Wielders" have called each of the four kingdoms of Navasar, Tilith, Athesan, and Bilithgorn their home for centuries, constantly being reborn again and again, there are always those who seek to oppose them and bring about chaos. But the Weapon Wielders are not about to let destruction run amok and are going to do everything in their power to restore balance in the world. Follow the current quartet of Weapon Wielders and their friends in an adventure to restore balance in a world that is on the very furge of war.
8 84 - In Serial10 Chapters
Birion: Scoria
Scoria- a cindery, vesicular basaltic lava, typically having a frothy texture. slag separated from molten metal during smelting. What if gods turned mortals into mercenary mages, pushing them into a conflict they never thought would be the center of their lives? In the far off Galaxy of Birion, Gods plan, and plot for influence. Two boys must grow up faster than they ever expected. From opposite sides of the galaxy they are thrown into a battle against eachother in a war in which they have no stake. The Battle for their very lives will ripple for eternity through out the known universe. ** This is my first book, so any feedback at all is really appreciated **
8 140 - In Serial37 Chapters
Purple Flames
Annabelle Lee thought she had a foolproof plan. She would activate the alien mothership's self-destruct, act like she was making a heroic sacrifice, then use her powers to create a wormhole to escape at the last second. As much as she wanted to be remembered as the Hero of Earth, she also wanted to survive. But instead of arriving back on Earth as planned, she somehow ended up in a prison cell in the distant world of Garnoth. And as soon as she blasted her way out, she was drawn into a fight between a desperate Resistance and the power-hungry arch-mage Daraken. And they weren't the only forces interested in her unknown power... ********** Updates approximately once a week. Discord server link: https://discord.gg/nE2cDVm
8 209 - In Serial21 Chapters
[Completed]••Just One Day••Park Jimin••Mongolia••
Нэгэнт хөрчихсөн хайр, дахин бүлээцдэг үү?Гол дүр: Пак Жимин, Бён Минжи BTS members.Цэлмэг-Оюудаа төрсөн өдрийн бэлэг болгон бичив.
8 168
Prev Chap
Next Chap
Chap List
Boy
Girl
