ဘရဏီအေနာက္ဘက္မွ ရဝိန္တို႔အတြဲထံသို႔

လွည့္ၾကည္ရလြန္း၍ ႐ုပ္ရွင္ထဲပင္ အာ႐ုံမစိုက္ႏိုင္ေအာင္ျဖစ္ရ၏။ ရဝိန္ရင္ခြင္ထဲက ေကာင္မ ေလးမွာ ျဖဴျဖဴေခ်ာေခ်ာေလးျဖစ္သည္။ ဘယ္ ေလာက္ေခ်ာေခ်ာ မၾကာခင္ပ်က္မွာပဲဟု

ေတြးလိုက္ခါမွ ဘရဏီေနထိုင္ရသည္မွာ

နည္းနည္းအဆင္ေျပလာ၏။

စိုးသက္ေနာင္ ဘရဏီေဇာ္ကို သတိထားမိသည္မွာ ၾကာၿပီးျဖစ္သည္။ ဘရဏီ​ေဇာ္သည္ ရဝိန္အ နားကပ္ေနသည္မွာ အရမ္းသိသာေပ၏။ ရဝိန္သည္ ေကာင္မေလးထားတိုင္းလည္း သူငယ္ခ်င္းမ်ားႏွင့္ မိတ္ဆက္ေပးတတ္သည္။ သို႔ေသာ္ အခ်ိန္သိပ္မၾကာခင္၌ ျပတ္သြားတတ္၏။

ဒီတစ္ေယာက္ႏွင့္ဆိုလွ်င္ သုံးေယာက္ေျမာက္ပင္။ စိုးသက္ေနာင္ သက္ပိုင္ဘက္ၾကည္လိုက္လွ်င္ popcorn ကိုသာ အဆက္မျပတ္စားေန၏။

ထို႔​ျပင္ coca cola ေသာက္ၿပီး ဝက္တစ္ေကာင္ကဲ့သို႔ စားေသာက္ေနသည္ကိုေတြ႕လိုက္ရ၍ စိတ္ထဲၿပဳံးမိျပန္သည္။

" ကိဝီ ၊ ေဟ့ ကိဝီေရ "

ကိဝီအဝတ္ေခါက္ေနခ်ိန္ အိမ္ေပၚ တတ္လာသည့္ ေျခသံႏွင့္အတူ နာမည္ေခၚသံကိုပါ ၾကား လိုက္ရသည္။

" ဗ်ာ ရွိတယ္ "

" ေအးေအး၊ နင္အေဒၚ ကခ်ဲ႕ဖိုး နင္ဆီေတာင္းလိုက္ဆိုလို႔ "

" ဟုတ္ကဲ့၊ ဘယ္ေလာက္လဲ ႀကီးႀကီး "

" ၄၅၀၀ "

ကိဝီအခန္းထဲဝင္​လိုက္ၿပီး ေခါင္းရင္းရွိ မုန္႔ဗူးေလးထဲစုထားေသာ ၅၀၀၀ တန္ တစ္႐ြက္ယူၿပီး ေပးလိုက္သည္။

" ဒီမွာ ၅၀၀၀ "

ကိဝီလက္ထဲမွ ျပန္အမ္းေငြ ၅၀၀ တန္ေလးကိုၾကည္၍ "ပိုက္ ဆံ ပိုက္ဆံရွာဖို႔ ခက္သေလာက္ အသုံးမခံပါလား"ဟု အေတြးဝင္မိျပန္သည္။ ထို႔ေနာက္ ကိဝီအေတြးကိုရပ္ၿပီး အဝတ္ကိုသာဆက္ေခါက္ေနလိုက္သည္။

" မကို မိတ္ဆက္ေပးမယ္၊ သက္ပိုင္ စိုးသက္ေနာင္ ဘရဏီေဇာ္ "

" ဒါကေတာ့ ငါရဲ႕မ သူဇာေဝ "

မင္းရဝိန္ သူငယ္ခ်င္းမ်ားႏွင့္ ခ်စ္သူျဖစ္သူကို

မိတ္ဆက္ေပးေနသည္။

" မေဝလို႔ေခၚလို႔ရပါတယ္ "

" မလို႔ပဲ ေခၚမွာ "

ရဝိန္တစ္ေယာက္ သူ၏"မ"အနားေခါင္းကပ္၍

အီေန၏။ သူ႔ငယ္ခ်င္းမ်ားေရွ႕လာ ro ျပေနေသာ rs ေၾကာင့္ သက္ပိုင္ဗိုက္ပင္ဆာလာေတာ့သည္။

" မွာၾကရေအာင္၊ စားရင္းနဲ႔ ဆက္ေျပာၾကတာေပါ့၊ မွာမယ္ waiter "

ရဝိန္တို႔သည္ မနက္ပိုင္း႐ုပ္ရွင္ၾကည္ၿပီး ေနခင္း

ေနလယ္စာလာစားေနၾကျခင္းျဖစ္၏။

" ဆိတ္ကလီစာတစ္ပြဲ၊ ငါးဆုပ္၊ ဘဲဥ၊ ကန္းစြန္ပလိန္၊ သီးစုံေၾကာ္၊ ေခါက္ဆြဲေၾကာ္တစ္ပြဲ မင္းေရာ "

သက္ပိုင္မွသတိတရႏွင့္ေမးလာ၍ စိုးသက္ေနာင္ ေက်နပ္သြားသည္။

" ရၿပီး။ မင္းမွာထားတာပဲ စားေတာ့မယ္ "

" ပုဇြန္ႏွစ္ပြဲ "

" ရဝိန္ ပုဇြန္မစားဘူး။ ပုဇြန္တစ္ပြဲပဲ ၾကက္သည္းျမစ္ႏွစ္ပြဲ "

မိမိေကာင္​ေလးအေၾကာင္းကို မိမိထက္ပင္သူ၏သူငယ္ခ်င္းမက ပိုသိေန၍ သူဇာေဝစိတ္ထဲ

ဘဝင့္မက်ျဖစ္ရသည္။ ထို႔ျပင္ ဂုဏ္ဆာေနေသာ အၿပဳံး​ျဖင့္လည္း ၾကည္လာျပန္ေသးသည္။ စားစရာမ်ားေရာက္လာၿပီး ထမင္းစစားခ်ိန္မွာလည္း မိမိအားစိန္ေခၚလာဟန္ျပဳျပန္သည္။

" ရဝိန္ ေရာ့ အျမစ္၊ အသည္းမႀကိဳက္ဘူးမလား၊ငါပန္းကန္ထဲ ထည့္လိုက္ေနာ္ "

"မ"ဘက္ၾကည္လိုက္လွ်င္ ပုံမွန္အတိုင္း ထမင္းကိုသာ အာ႐ုံစိုက္ဝါးေနေလသည္။ သူဇာေဝ သည္းခံေနရ၏။ ရဝိန္၏သူငယ္ခ်င္းမလုပ္ပုံ သည္ သူဇာေဝအား အသည္းတဆစ္ဆစ္ယား လွေအာင္ျပဳမူေနသေယာင္။

မ်က္ႏွာခ်င္းဆိုင္က ႏွစ္ေယာက္မွာေတာ့ သာသာယာယာရွိေနသည္။ အစားႀကိဳက္ပုံရေသာေကာင္ေလးကို မိုက္ကန္းကန္းဒီဇိုင္းႏွင့္ ေကာင္ေလးမွ ဟင္းေတြခပ္ယူေပး​ေနသည္။ ပါး​ေလးေဖာင္းေဖာင္းႏွင့္ စားေနဟန္ကိုလည္း ၿပဳံးၾကည္ေနေသးသည္။

သူဇာေဝ ရဝိန္ေဘးကိုၾကည္လိုက္လွ်င္ သူငယ္ ခ်င္းမဆိုသူက ၿပဳံးျပလာသည္။ အၿပဳံးတို႔သည္ ပီျပင္မႈမရွိသည္ကို သူဇာေဝ ေႁမြေႁမြခ်င္း ေျချမင္သည့္သေဘာရွိ၍ နားလည္လိုက္သည္။

➡➡➡➡➡➡➡➡➡➡➡➡➡➡➡➡➡➡➡➡➡➡➡

ဘရဏီေဇာ္သည္ ေရွးက်ဟန္တူေသာ အခန္းတံခါးကို အသာတြန္းဖြင့္ဝင္လိုက္သည္။ အခန္းအတြင္းပိုင္းကို ၾကည္လိုက္လွ်င္ မွန္တင္ခုံေရွ႕၌ ဘိုဆန္ဆန္အျပင္ဆင္ႏွင့္ လွေနေသာ မိန္းမပ်ိဳ

တစ္ဦး ထိုင္ေနေလသည္။ ႏႈတ္မွလည္း တစ္စုံ တစ္ေယာက္ကို ႀကိမ္းေမာင္းေနဟန္ရွိ​ေနေလသည္။ အာ႐ုံစိုက္နားေထာင္လိုက္လွ်င္ စကားသံတို႔အား ပီသစြာၾကားရေပသည္။

" ခင္ေလးေမ ခင္ေလးေမ မင္းအတြက္ ေပ်ာ္

စရာအခ်ိန္ေတြ ကုန္ဆုံးေတာ့မွာပါ။ ကိုခ်စ္ေမာင္ ရွင္က ကြၽန္မအပိုင္ပဲျဖစ္ရမယ္ "

ထိုမိန္းမပ်ိဳသည္ ႏႈတ္ခမ္းနီကို အေရာင္ထပ္တင္လိုက္ျပန္သည္။ ၿပီးလွ်င္ ျဖည္းျဖည္းခ်င္း အ ေနာက္ဘက္သို႔ လွည့္ၾကည္လာလွ်င္ ဘရဏီေဇာ္လန္႔သြားရ၏။ တူလြန္းသည္။ မိမိႏွင့္ တစ္ပုံတည္းတူေသာ ထိုအမ်ိဳးသမီးကို ေစ့ေစ့ၾကည္ၿပီး

ဘရဏီေဇာ္အံ့ၾသမိ၏။

" မအံ့ၾသပါနဲ႔ ဘရဏီေဇာ္၊ မင္းသိထားဖို႔က အခ်စ္ဆိုတဲ့အရာမွာ တရားတာ၊ မတရားတာနဲ႔

မဆိုင္ဘူး။ ပိုင္ဆိုင္ႏိုင္ဖို႔အဓိကဆိုတာ မင္းနားလည္လား ေျပာ နားလည္လား "

ထိုအမ်ိဳးသမီးသည္ ဘရဏီမ်က္ႏွာတည့္တည့္အား လက္ညိဳးျဖင့္ထိုး၍ ေျပာေနသည့္ကိုပင္ အားရဟန္မရွိေသးဘဲ ေရွ႕သို႔တစ္လွမ္းၿပီး တစ္လွမ္းထပ္တိုးလာၿပီး စကားမ်ားဆက္ေျပာေနျပန္ သည္။

" မလာနဲ႔ မလာနဲ႔ "

" ဘာျဖစ္လဲ သမီး၊ သမီး ထပါအုန္း "

မ်က္လုံးတို႔အားဖြင့္ၾကည္လိုက္လွ်င္ အေဖျဖစ္သူကိုေတြ႕လိုက္ရ၏။

"အေဖ...ျပန္ေရာက္တာ ၾကာၿပီးလား "

" အ​ေဖခုပဲ ျပန္ေရာက္တာ။ သြား သြား အိပ္ခန္းထဲ သြားအိပ္ "

" ဟုတ္ကဲ့ "

ဘရဏီ အခန္းထဲေရာက္လွ်င္ အိပ္ခ်င္စိတ္မ်ား ေပ်ာက္သြားၿပီးျဖစ္၍ အိမ္မက္အေၾကာင္းျပန္ ​ေတြးမိသည္။

" အခ်စ္မွာ တရားတာ၊ မတရားတာ မရွိဘူးတဲ့ လား "

ထိုစကားကို ဘရဏီ အျပည့္အဝလက္ခံသည္။ မင္းရဝိန္သည္ ဘရဏီေဇာ္ဆိုေသာ မိမိအတြက္သာ ျဖစ္သင့္၏။

ဦးမ်ိဳးမင္း သားျဖစ္သူအားအေဆာင္ပို႔ရန္ ရည္ ႐ြယ္ထားသည္။ သို႔​ေသာ္ ရဝိန္သည္ အေဆာင္သို႔မသြားဘဲ အိမ္မွေန၍ ေက်ာင္းကို ႐ိုး႐ိုးတတ္ၿပီး ေအာင္ေစရမယ္လို႔ ဆိုလာသည္။

" စာပုံမွန္လုပ္ေနာ္၊ ဂိမ္းပဲေဆာ့မေနနဲ႔ "

သားျဖစ္သူမင္းရဝိန္ကို မွာစရာမ်ားမွာ၍ ကိဝီ တို႔ထံထြက္လာခဲ့လိုက္သည္။ ​​ တံခါးဖြင့္ထားေသာ ​ၿခံဝ၌ ဦးမ်ိဳးမင္းကားကို ရပ္လိုက္သည္။

ကိဝီတို႔ၿခံသည္ နည္းနည္းေတာ့ ရွည္၏။ သစ္ သားအိမ္ေလးအေနာက္၌ အသီးအႏွံ႔ေလးမ်ား စိုက္ထားၿပီးအျပင္ ေျမကြက္လပ္အနည္းငယ္ က်န္ေသးသည္။ ႏွင္းဆီပန္းစိုက္ရန္ ရည္႐ြယ္ ထားသည္ဟု တစ္ခါကကိဝီေျပာဖူး​သည္။

ကိဝီတို႔အိမ္သည္ သစ္သားအိမ္ပုေလးျဖစ္ၿပီး အိပ္ခန္းႏွစ္ခန္း၊ ဘုရားခန္းႏွင့္ မီးဖိုခန္းသည္ အေနာက္ဘက္မွ အဖီဆက္ထားျခင္းျဖစ္သည္။ ေဘးတြင္ေတာ့ ေရခ်ိဳးရန္ေက်ာက္စည္ေလးႏွင့္ ေက်ာက္ျပားတစ္ခု ရွိသည္။ၿခံေနာက္ သစ္တိုပင္ ေအာက္တြင္ အိမ္သာေလး ေဆာက္ထားသည္။

" ကိဝီေရ...ကိဝီ ရွိလား၊ ကိဝီ "

" သားရွိတယ္ ဦး၊ အိမ္ေပၚတတ္ခဲ့ပါ "

" ေအးေအး "

ဦးမ်ိဳးမင္း ဘုရားခန္း၌ထိုင္၍ ကိဝီအား ေစာင့္

​ေနလိုက္သည္။

" ေရေလးေသာက္ပါအုန္း "

" သားအတြက္ ကိဝီ၊ ဖုန္းတစ္လုံးရွိတာ အရာရာ အဆင္ေျပတယ္၊ ဦးဖုန္းနံပါတ္လည္း ထည့္ထားတယ္၊ ေနာက္ဆိုရင္ ေက်ာင္းစရိတ္အတြက္ ဖုန္းကပဲ လႊဲလိုက္မယ္၊ ဆိုင္မွာ ထုတ္ယူလိုက္ေနာ္။ ဒါက မုန႔္ဖိုးေပးတာ "

" မလိုပါဘူး။ မုန႔္ဖိုးက ကိဝီမွာရွိပါတယ္ "

" မျငင္းပါနဲ႔ ကိဝီ။ ဦးသားနဲ႔ ကိဝီက ႐ြယ္တူပဲ၊ သားတစ္ေယာက္လို႔ ခင္လို႔႐ိုး႐ိုးသားသားေပးတာပါ၊ သားကိဝီ မွတ္ထား၊ ပတ္ဝန္းက်င္ရဲ႕ လႊမ္းမိုးမႈကို မခံရေစနဲ႔၊ ပတ္ဝန္းက်င္ကေတာ့ ဟုတ္တာေရာ၊ မဟုတ္တာေရာ ေျပာၾကမွာပဲ၊

ဦးနားလည္တယ္။ ဦးလည္းအလုပ္ကိစၥရွိေသးတယ္ေလ၊ ေနာက္ဆိုဖုန္းကပဲ ေျပာၾကတာေပါ့၊

အၿမဲတမ္းပတ္ဝန္းက်င္အ​ျမင္ကို စိုးေၾကာက္ေနဖို႔ မလိုဘူး။ ေရွ႕ဆက္ဖို႔လည္း အမ်ားႀကီးရွိေသးတယ္မလား။ ဦးျပန္ၿပီး ကိဝီ "

" ဟုတ္ကဲ့၊ သားကူႏိုင္တာ ရွိရင္လည္းေျပာပါ "

" လိမၼာတယ္ "

ေခါင္းေလးပုတ္ၿပီး အိမ္ေအာက္ဆင္းသြားၿပီး ျဖစ္​ေသာ ဦးေလးမ်ိဳးမင္း၏ေက်ာျပင္ကိုၾကည္လ်က္ ကိဝီမ်က္ရည္တို႔စို႔လာရသည္။ ခုခ်ိန္ထိ

ကိဝီ၏အေဖသာရွိခဲ့လွ်င္ ဒီလိုေႏြး​ထြးမႈမ်ိဳး ေန တိုင္းခံစားရမည္ မဟုတ္ပါလား။