" ခစ္ ခစ္ ခစ္ ဟာ...ေမာင့္ မဆိုးနဲ႔ကြာ၊ ေမာင့္ ေနာ္ "

ရင္ခြင္ထဲလူးလွိမ့္၍ ရယ္(ရီ)ေမာေနေသာ မိန္းမပ်ိဳေလးကို သူ၏ခ်စ္သူျဖစ္ဟန္တူေသာ ေယာက်ာ္းပ်ိဳမွ အခ်စ္တို႔ေပ်ာ္ဝင္ေနေသာ

မ်က္ဝန္းတို႔ျဖင့္ ေႏြးေထြးစြာၿပဳံးၾကည္ေနေလသည္။

" ေမာင့္ကို ခ်စ္လား၊ ေျပာပါအုန္း ေမရဲ႕ "

" မသိဘူးကြာ၊ အၿမဲတမ္းေျပာခိုင္းေနတယ္ ခစ္

ခစ္ ေတာ္ေတာ့၊ မစနဲ႔ေတာ့ ေမေမာလွၿပီး "

အေမးစကားအတြက္ အေျဖ​ျပန္မရေလ၍ ေယာက်ာ္းပ်ိဳသည္ မိန္းမပ်ိဳအား စိတ္ေကာက္ဟန္မူျပလွ်င္ မိန္းမပ်ိဳေလးသည္ ခိုးခိုးခစ္ခစ္ ရယ္(ရီ)ေလသည္။

" ေမာင့္မ်က္ႏွာေလး ျပပါအုန္း၊ ေမာင့္နားေထာင္ေနာ္။ ေမက ေမာင့္ကို သိပ္သိပ္ခ်စ္ပါသတဲ့ရွင့္ "

အေျဖကိုၾကားလိုက္ေသာ ​ေယာက္်ားပ်ိဳသည္ မိန္းမပ်ိဳအားအၿပဳံးေလးျဖင့္ ျပန္ေထြးပိုက္လိုက္သည္။

...📱...(ဖုန္းသံ)📱...

က်ယ္​ေလာင္စြာထြက္ေပၚလာေသာဖုန္းသံ

ေၾကာင့္ ၾကည္းႏူးဖြယ္အိမ္မက္ေကာင္းေလးမွာ တစ္ခန္းရပ္သြားရ​ေလသည္။ ရဝိန္ဖုန္း contact ကိုၾကည္လိုက္လွ်င္ သူငယ္ခ်င္းေဇာ္ထံမွ ဖုန္းျဖစ္ေလသည္။

" Hello ေဇာ္၊ ငါႏိုးၿပီး "

ရဝိန္ဖုန္းခ်​ၿပီး နာရီၾကည္လိုက္လွ်င္ မနက္ ၉ နာရီထိုးေနၿပီး။ မၾကာခင္ စာမ်ားျပန္လုပ္ရမည္ျဖစ္သ​ျဖင့္ အခ်ိန္ရွိတုန္းသူငယ္ခ်င္းမ်ားႏွင့္ အျပင္ထြက္ရန္ အိပ္ယာထက္မွထ၍ ျပင္ဆင္လိုက္သည္။ ခဏအၾကာတြင္ ေဇာ္၏ဆိုင္ကယ္သံကို ၾကားလိုက္ရသည္။

..📣.....📣📣...(ဆိုင္ကယ္သံ)..

ရဝိန္ဧည့္ခန္းမွအျဖတ္ အေဖျဖစ္သူ၏လွမ္းေမးစကားကို ၾကားလိုက္ရသည္။

"သား ဘယ္သြားမလိုလဲ "

ရဝိန္ျပန္မေျဖဘဲ ၿခံေရွ႕ကိုသာ ထြက္လာလိုက္ခဲ့သည္။ မုန႔္ဖိုးအျဖတ္ခံထားရ၍ ဆိုင္ကယ္ဆီ လည္း မထည့္ႏိုင္။ ထို႔ေၾကာင့္ သူငယ္ခ်င္းဆိုင္ကယ္ေနာက္သာ ခြလိုက္သည္။ ပုံမွန္စားျဖစ္ေနက်ဆိုင္သို႔ေရာက္လွ်င္ သက္ပိုင္ႏွင့္စိုးသက္ေနာင္တို႔ႏွစ္ေယာက္ ႀကိဳေရာက္ေနသည္ကို

ေတြ႕လိုက္ရသည္။

ကိဝီအိမ္ေနာက္ေဖးမွာ တစ္ႏိုင္တစ္ပိုင္အသီး အ႐ြက္ေလးမ်ား စိုက္ထားသည္။ ညဘက္ဆိုလည္း အက်ႌၾကယ္သီးတပ္ျခင္း၊ စံပယ္ပန္းကုံးသီျခင္းအလုပ္တို႔ကို ရလွ်င္ရသလို႔လုပ္ကိုင္ၿပီး ေငြကို ေခြၽသာစုေဆာင္းျဖစ္သည္။ ေဆြမ်ိဳးဆို သည္မ်ားသည္ ေ႐ႊရွိ၊ ေငြရွိမွ အမ်ိဳးေတာ္ခ်င္ၾကသည္။ ေငြမရွိဘဲ တစ္ခုခုျဖစ္ၾကည္ ဘယ္အမ်ိဳးမွ လာမည္မဟုတ္။ ကိဝီအျဖစ္က ပိုေတာင္ဆိုးေသးသည္။ ဒီအသက္႐ြယ္ထိ ​ေဆြမ်ိဳးသားခ်င္းဆိုလွ်င္ ေဒၚ ေလးတစ္ေယာက္သာ သိသည္။

ကိဝီအပင္မ်ားအား ေရေပးေပါင္းတင္ေနခ်ိန္

ေဘးဘီကိုၾကည္လိုက္လွ်င္ ဦးေလးမ်ိဳးမင္း

ရပ္ၾကည္ေနသည့္ကို သတိထားမိသြားသည္။

" ဦးေလး ဘယ္တုန္းကေရာက္ေနတာလဲ၊ ေခၚလိုက္တာမဟုတ္ဘူး "

" အခုပဲ။ ဦးေရာက္တာ မၾကာေသးပါဘူး "

" ဟုတ္ကဲ့၊ သားလက္ေဆးလိုက္အုန္းမယ္။ ခဏေနာ္ "

ဦးမ်ိဳးမင္း ကြပ္ပ်စ္ေပၚဝယ္ ဝင္ထိုင္လိုက္သည္။

" အိမ္ေပၚ တတ္ပါအုန္း ဦး "

" မတတ္ေတာ့ဘူး၊ ကိဝီ လာပါအုန္း၊ ဦးေမးစရာေလးရွိလို႔ "

ေရတစ္ခြက္ခ်ေပးၿပီး ဦးေလးမ်ိဳးမင္းအား ဧည့္ခံလိုက္သည္။

" ပညာသင္စရိတ္ကို မပူနဲ႔။ သား ညနက္တဲ့ထိလည္း အလုပ္မလုပ္နဲ႔ေတာ့၊ က်န္းမာေရးလည္း ဂ႐ုစိုက္၊ သား ဘာေမဂ်ာတတ္ခ်င္လဲဆိုတာ

ေရာ စဥ္းစားၿပီးၿပီးလား "

" သား ျမန္မာစာေလွ်ာက္ဖို႔ စဥ္းစာထားပါတယ္ "

ဦးမ်ိဳးမင္း မထင္ထားပါ။ ကိဝီ၏အမွတ္သည္ ႀကိဳက္သည္ major ကို စိတ္ႀကိဳက္ေ႐ြးယူႏိုင္ ေသာအေနထား၌ရွိ၏။

" ဦး သိခြင့္ရွိမလား။ ဘာလို႔ ျမန္မာစာမွလဲ "

" ျမန္မာစာသင္ၾကားတဲ့ ဆရာေကာင္းတစ္ေယာက္ျဖစ္ခ်င္လို႔ပါ။ ျမန္မာစာကိုၿပီးၿပီးေရာ သေဘာနဲ႔တင္တဲ့ ဆရာမ်ိဳးမဟုတ္ဘဲ ကိုယ္တိုင္

ႏွံ႔ႏွံ႔စပ္စပ္သိနားလည္ခ်င္တာပါ၊ ကေလးေတြကို လည္း ကိုယ့္စာေပတန္ဖိုးသိေစခ်င္လို႔ပါ "

...📱..(ဖုန္းသံ)..📱...

" Hello.....

......

............

အလုပ္မွ အေရးႀကီးဖုန္းျဖစ္၍ ဦးမ်ိဳးမင္း ျပန္ရေတာ့မည္။

" ဦးကူညီမႈအတြက္ စိတ္ထဲထားစရာ မလိုဘူးေနာ္ ကိဝီ၊ က်န္းမာေရးလည္း ဂ႐ုစိုက္အုန္း​။ အလုပ္ပဲဖိလုပ္မေနနဲ႔အုန္း သား၊ ဦးအလုပ္ေပၚလာလို႔ သြားေတာ့မယ္ "

" ဟုတ္ကဲ့ ဦး "

" ေဟ့ သက္ပိုင္၊ ရဝိန္ေရာ "

သက္ပိုင္တို႔အဖြဲ႕သည္ သူငယ္ခ်င္း ၄ ေယာက္ရွိသည္။ မင္းရဝိန္ႏွင့္ စိုးသက္ေနာင္တို႔ႏွစ္ေယာက္ လုံးကို မေတြ႕ရေသာ္လည္း ဘရဏီေဇာ္သည္ မင္းရဝိန္တစ္ေယာက္တည္းကို အေလးထားေမးလာသည္။

" စိုးေနာင္နဲ႔ ထြက္သြားတယ္ "

ဘရဏီေဇာ္ ႐ုပ္ရွင္လက္မွတ္ေလးကိုင္၍ ေခါင္းေလးေထာင္ အၾကည္ေလးတေမွ်ာ္ေမွ်ာ္ျဖင့္ မင္းရဝိန္ႏွင့္ စိုးသက္ေနာင္ကိုေစာင့္ေန၏။

" ၾကာလိုက္တာ "

"မၾကာပါဘူး။ စိတ္ထင္လို႔ပါ၊ ဟိုမွာ ျပန္လာၿပီး "

ျပန္ေရာက္လာၾကသည္ႏွင့္ ဘရဏီသည္ ရဝိန္အနားသို႔ ကပ္သြားၿပီး

" ငါ့ကို မေခၚသြားဘူး "

" Toilet သြားတာ၊ နင္က ဘာလိုက္လုပ္မွာလဲ

ဘရဏီ "

စိုးသက္ေနာင္အေျပာေၾကာင့္ ဘရဏီမ်က္ႏွာ ေလးငယ္​သြားသည္။

" လာပါကြာ၊ ႐ုပ္ရွင္ျပေတာ့မယ္၊ ဝင္ၾကရေအာင္ စိုးေနာင္ "

သက္ပိုင္သည္ ဘရဏီအေနမခက္ေစရန္ စကားကိုေျပာင္းေျပာလိုက္သည္။

" ခဏေန ငါ့လိုက္ခဲ့မယ့္။ မင္းတို႔အရင္ဝင္ႏွင့္ "

သုံးေယာက္အား အရင္ဝင္ႏွင့္ရန္ ရဝိန္စကားဆိုလိုက္သည္။

" ငါ့လည္း နင္နဲ႔အတူတူဝင္မယ္ေလ "

ဘရဏီသည္လည္း ရဝိန္ႏွင့္အတူဝင္ရန္ စကားစလိုက္သည္။

" သူ႔ရည္းစားသူေစာင့္တာ နင္နဲ႔ဘာဆိုင္လဲ၊ သြားမယ္ လာ "

စိုးသက္ေနာင္သည္ အက်ိဳးအေၾကာင္းေျပာ၍

ဘရဏီကို ႐ုပ္ရွင္႐ုံထဲအရင္ေခၚသြားလိုက္သည္။

ဘရဏီေနာက္လွည့္ၾကည္လိုက္လွ်င္ ရဝိန္သည္

ၿပဳံးျပလာ၍ ျပန္ၿပဳံးလိုက္ေသာ္လည္း စိတ္ထဲမွာေတာ့ မသက္မသာခံစားေနရေပသည္။