Unicode

ခက် သူ့ရဲ့နှုတ်ခမ်း​ပေါ်က စိုစွတ်စွတ်အထိအ​တွေ့​ကြောင့် မျက်လုံးဖွင့်ကြည့်မိ​တော့ သူ့အ​ပေါ်မှ အုပ်မိုးကာ နှုတ်ခမ်းကို နမ်း​နေတဲ့ စစ်။ ခက်နိုးလာတာကို​တွေ့​တော့ စစ်လည်း ခက်ရဲ့အ​ပေါ်က​နေ ဖယ်​ပေးလိုက်ပြီး ခက်ရဲ့​ဘေးမှာ၀င်လှဲလိုက်သည်။ ခက်​ခေါင်း​လေးကို သူ့လက်​မောင်း​ပေါ် ​ခေါင်းအုံး​စေရင်းနဲ့​ပေါ့။

'​မောင့်​ကြောင့်နိုးသွားတာလား '

'အွန်း....' ရင်ခွင်ထဲမှာ​နေရင်း အပျင်း​ကြောဆန့်​နေတဲ့ ဖြူလုံး​လေးကို စစ် အသည်းယားစွာကြည့်မိသည်။

'ကြည့်ပါအုံးကွာ...ပျင်း​နေလိုက်တာ။ ​မောင်မရှိလို့ပျင်း​နေတာလား။ ​နောက်​နေ့​တွေ အလုပ်မသွားပဲ​နေလိုက်​တော့မယ်'

'အာ...အလုပ်က​တော့ သွားရမှာ​ပေါ့ အစိုးတစ်​ယောက်ထဲ အားနာစရာကြီး'

'​မောင့်ပူတူး​လေးသ​ဘောအတိုင်းပါပဲဗျာ။ ကဲ အိပ်​ရေး၀ရင် ထ​တော့​နော်။ ခက်မှာလိုက်တာ​တွေအကုန်၀ယ်လာခဲ့တယ်။ ထစား​တော့ '

'အွန်း ချီ ' ခက်က လက်​လေးနှစ်ဖက်ကို ဆန့်တန်း​ပေး​တော့ စစ်လည်း အလိုက်တသိပဲ ခက်ကိုချီလိုက်သည်။ ခက်ရဲ့ ​​ခြေ​ထောက်​လေး​တွေကို သူ့ခါးမှာခွထား​စေပြီး ခက်ကို မျက်နှာချင်းဆိုင် ချီထားတာ​ကြောင့် သူ့ပူတူး​လေးရဲ့ မျက်နှာအမူအရာ​လေး​တွေကို ​တွေ့​နေရသည်​လေ။ နှုတ်ခမ်း​လေးက စူပုတ်​နေ​တော့ ကြည့်ရတာ အိပ်​ရေးမ၀​သေးဘူးထင်တယ်။

'ခက်...အိပ်​ရေးမ၀​သေးဘူးလား။ စူပုတ်​နေတာပဲကွာ။ ' ​ပြော​နေရင်းနဲ့ ခက်ရဲ့နှုတ်ခမ်း​လေးကို အသာ​လေးနမ်းလိုက်ပြန်သည်။

'အွန်း..အိပ်ချင်​သေးတယ်။ ထမင်းစားခန်းထဲ​ရောက်ရင်​ပြော​နော်' ဟုဆိုကာ စစ်ရဲ့ပုခုံး​ပေါ် ​မေးတင်ပြီး မျက်လုံးမှိတ်ထား​လေသည်။

ခက်ကိုချီထားရင်း ထမင်းစားခန်းထဲ၀င်ခဲ့​ပြီး ချီထားလျက်နဲ့ပဲ ၀ယ်လာခဲ့သမျှကို ပန်းကန်ထဲ​ပြောင်းထည့်​နေရသည်။

'ခက်...ထအုံး​လေကွာ။ ​မောင် အကုန်ထည့်ပြီးသွားပြီ။ စားလို့ရပြီ​လေ ' ဘယ်​လောက်​ပြော​ပြော မျက်လုံးပွင့်မလာ​သောခက်​ကြောင့် သူရယ်မိပြန်သည်။ တကယ်ကို အိပ်ပုပ်​လေး။

ခက်ရဲ့နှာ​ခေါင်း​လေးကို အသာဖျစ်ညစ်ထား​တော့ အသက်ရှူမ၀လို့ထင်၊ မျက်လုံး​တွေ ပွင့်လာသည်။

'နိုးပြီလား။ လာ ​မောင်ခွံ့​ကျွေးမယ်' ဟုဆိုကာ သူ့​ပေါ်က ဆင်းမယ်ပြု​နေ​သောခက်ကို ​မျက်နှာချင်းဆိုင်က​နေ ဘေးတ​စောင်း​ပြောင်းထိုင်​စေပြီး သူ့ရင်ခွင်ထဲမှာပဲ ထည့်ထားသည်။

'​အောက်ကို မဆင်းနဲ့​တော့ ကြမ်းပြင်​တွေက ​အေးတယ်။ ​မောင့်​ပေါ်မှာပဲ​နေ​နော် '

'ဟုတ် '

'ဘာအရင်စားချင်လဲ ဘာအရင်ခွံ့​ကျွေးရမလဲ ​​ပြော '

'၀က်သားဒုတ်ထိုး'

​'​ကောင်းပါပြီဗျာ '

ထို့​နောက်မှာ​တော့

မောင်...ကြက်​ကြော်​လေး​ရော၊ ​မောင် ထမင်းသုပ်​လေးခွံ့​အုံး၊ ​မောင် ဂျပန်ကြက်ကင်....အစရှိသဖြင့် သူ့ပူတူး​လေးစားချင်သမျှကို စိတ်ရှည်လက်ရှည် ခွံ့​ကျွေး​နေမိသည်။ စား​သောက်ပြီးသွားကြ​တော့ လမ်း​လျှောက်မယ်ဟုဆိုကာ ခက်က ​အောက်ကိုဆင်းမယ်လုပ်​သော်လည်း

'ကြမ်းခင်း​တွေက ​အေးပါတယ်ဆို ပူတူး​လေးရယ်၊ ​မောင်ကပဲ ချီထားရင်းနဲ့ ​လမ်း​လျှောက်​ပေးမယ် ဟုတ်ပြီလား '

​ခက်ကို ချီထားရင်းနဲ့ပဲ ခြံထဲဆင်းပြီး လမ်း​လျှောက်​ပေးပြန်သည်။ ခက်က​တော့ သူ့ကိုခွထားကာ သူ့ပုခုံး​ပေါ်​မေးတင်လျက် အိပ်​ပျော်သွား​လေပြီ။ ခက်အိပ်​ပျော်သွား​တော့ စစ်လည်း အခန်းထဲကိုပြန်၀င်ခဲ့ပြီး ခက်ကို ကုတင်​ပေါ် အသာချ​ပေးကာ အိပ်စက်​စေသည်။ သူက​တော့ အလုပ်​တွေမပြီးပြတ်​သေး၍ Laptopတစ်လုံးနှင့် အလုပ်ရှုပ်​နေသည်။ ည ၈နာရီ​လောက်ကျ​တော့ အလုပ်​တွေပြီးသွားသဖြင့် စစ်လည်း အိပ်မယ်ပြင်လိုက်သည်။ ညစာက​တော့ မစား​တော့ပါဘူး။ ၀ယ်လာတဲ့ စားစရာ​တွေကို ခက်တစ်​ယောက်ထဲအကုန်စားရင် ​ဘေးဖြစ်မှာစိုးတာ​ကြောင့် ခက်ကိုခွံ့​ကျွေးရင်း သူပါစားထားသဖြင့် ဗိုက်ကသိပ်မဆာ။

'အဟွန်း အိပ်​နေတာ​လေးကိုက ချစ်စရာ​လေး။ goodnight kissမ​ပေးပဲ အိပ်​ပျော်သွားတာဆို​တော့ မနက်​ရောက်မှ အပြစ်​ပေးရမယ်' ဟုဆို​သော်လည်း ခက်ရဲ့ နှုတ်ခမ်း​လေးကို ဖိနမ်းမိသည်။ ဒါလည်း kiss ဆို​ပေမယ့် ခက်မှမနိုးတာ goodnight kissလို့မယူဆဘူး။ အပြစ်​ပေးမှာက အပြစ်​ပေးမှာပဲ ဝွန်း..။

ထို့​နောက်မှာ​တော့ ခက်ကို ရင်ခွင်ထဲထည့်ကာ သူလည်း အိပ်​ပျော်သွား​လေသည်။

တ​စ်​နေ့ထက်တစ်​နေ့ ကိုယ်၀န်က လရင့်လာတာနဲ့အမျှ ခက်ကလည်း အရင်ကထက် ဂျီကျတတ်၊ ချွဲတတ်၊ စိတ်​​ကောက်တတ်လာသည်။ အခုလည်း

' 🎶 ငါ​လေ ဖြစ်နိုင်ရင် seafood စားချင်တယ်

ခက်တာက...ငါ့​ယောကျာ်း..ငါ့၀ယ်မ​​ကျွေးတာ..

ငါ​တော့....ချစ်မိတာမှားပြီ....အီးဟီးဟီး...'

သီချင်းဆို​နေရင်းနဲ့ ရုတ်တရက်ကြီး ထငိုတဲ့ ခက်​ကြောင့် စစ် အလုပ်လုပ်​နေတာကို ရပ်ထားကာ ခက်နားကို အ​ပြေးအလွှားသွားမိသည်။

'ခက် ဘာဖြစ်လို့ငို​နေတာလဲ ပူတူး​လေးရယ်။ မျက်စိ​တော့ နာကုန်​တော့မှာပဲ။ တိတ် တိတ်။ မငို​နဲ့​တော့ ခက်ဘာလိုချင်လို့လဲ ​မောင့်ကို​ပြော​လေ ​နော်။ မငိုနဲ့​တော့ '

'ငါက....အင့်...seafoodစားချင်တယ်လို့​ပြောတာကို ...ဟင့်...မင်းမှ၀ယ်မ​ကျွေးတာ...အင့်... '

'​ဟောဗျာ ​မောင်၀ယ်လာခဲ့တယ်​လေ ပူတူး​လေးရဲ့ '

'အဲ့ဒါကြီးမစားချင်ပါဘူးဆို အီးဟီး...samyam အနှစ်​​တွေနဲ့ ငရုတ်သီးမှုန့်​တွေ အများကြီးထည့်ထားတဲ့ နီနီရဲရဲကြီး​တွေ စားချင်တာပါဆို '

'ငရုတ်သီး​တွေစားရင် ဗိုက်​တွေနာမှာ​ပေါ့ ပူတူး​လေးရဲ့ ။ ​မောင်၀ယ်လာတာကလည်း ငရုတ်သီးနည်းနည်း​လေးပါတယ်​လေကွာ အဲ့ဒါစားလိုက်​လေ ​နော်။ ​နောက်​နေ့မှ ခက်စားချင်တာ ၀ယ်​ကျွေးမယ် ​နော် '

'​နောက်​နေ့ ​နောက်​နေ့ဆိုပြီး တကယ်လည်း၀ယ်မ​​ကျွေးပဲနဲ့ အီးဟီး...​မေမေ​ရေ သား​တော့ ​​ယောကျာ်းယူမိတာမှားပြီ '

​​' မောင်ကမ​ကျွေးချင်လို့မှ မဟုတ်တာ ပူတူး​လေးရယ်။ အစပ်​တွေအများကြီးစားရင် က​လေးအတွက်လည်း မ​ကောင်းဘူး​လေ '

' အဲ့က​လေးက စားချင်​​နေလို့ မင်းကို ၀ယ်​​​ကျွေးခိုင်း​နေတာ​ပေါ့။ က​လေးကိုကျ ငါ့ဗိုက်ထဲ lockdown ချထားပြီး​တော့ က​လေး​လေးစားချင်တာကျ ၀ယ်မ​ကျွေးဘူး။ သူများ​တွေ​ပြော​နေကြတဲ့ လင်ကုန်ရှုံး​တော့ တသက်လုံးဆိုတာ ဒါမျိုး​နေမှာ အီးဟီး...မင်းနဲ့ မ​နေဘူး အင့်ဟင့် မင်းက ငါတို့စားချင်တာ၀ယ်​မ​ကျွေးဘူး '

ခက်က ​အော်ငို​နေတာ​ကြောင့် ဦးမင်းထက်တို့ အ​ပြေးအလွှား​ရောက်လာကြကာ

'ခက် သား​လေးက ဘာလို့ငို​နေတာလဲ။ ဟို​ကောင် မင်းစစ်​မောင် မင်း ငါ့သား​လေးကို ဘယ်​လောက်ထိ အနိုင်ကျင့်လိုက်လို့ က​လေးက အခုလို ​အော်ငို​​နေရတာလဲ '

'Daddyရာ အ​ကြောင်းစုံမသိပဲနဲ့ ​ပြောပြန်ပြီ။ အားရင် ကျ​နော့်ကို ဆူဖို့ပဲ '

'အံမာ မင်းက ငါ့သား​လေးကို အနိုင်ကျင့်​နေတာ​မဟုတ်ဘူးလား။ ခက် daddyကို​ပြော အဲ့ဒီ​ကောင်က သားကို ဘာလုပ်လိုက်တာလဲ '

' စစ်က သား seafoodစားချင်တာကို ၀ယ်မ​​ကျွေးဘူး daddy '

'မင်းစစ်​မောင် !!! မင်းက ဘာလို့ ငါတို့သား​လေးစားချင်တာကို ၀ယ်မ​ကျွေးရတာလဲ ' ဦးစစ်​သော်ကပါ နားစွံနားဖျားကြားလိုက်မိပြီး ၀င်ဆူ​နေတာ​ကြောင့်

'Papa​ရော Daddy​ရော ဘာမှမသိပဲနဲ့ ဆူမ​နေကြနဲ့​လေဗျာ။ ခက်က တရုတ်မ​တွေစားသလို ပင်လယ်စာ​ပေါ်မှ ငရုတ်ဆီ​တွေဆမ်း ငရုတ်သီးမှုန့်​တွေဖြူးပြီး စားချင်တာတဲ့ ကျ​နော်က ဘယ်လိုလုပ်၀ယ်​​ကျွေးလို့ရမှာလဲ။ က​လေးအတွက်​ရော သူ့အတွက်​ရော ​ကောင်းမှမ​ကောင်းတာ '

စစ်​ပြောပြမှ ဦးစစ်​သော်က

'အစကတည်းက အဲ့ဒီလို ရှင်းရှင်း​ပြောပါလား။ ခက် သား ​က​လေး​မွေးပြီးမှ papa၀ယ်​ကျွေးမယ်​နော်။ အခုက​တော့ အစပ်​တွေစားလို့မရ​​သေးဘူး​လေ သားရဲ့ ။ သားအတွက် ၀က်ဂုတ်သားကင်သွား၀ယ်​ပေးမယ်​နော်။ ​နောက်ထပ်ဘာစားချင်​သေးလဲ papaကို​ပြော '

'မစားချင်​တော့ပါဘူး။ သားအိပ်​တော့မယ် '

'ခက်​ရေ။ မဆိုးရဘူး​လေကွာ။ ခက်စားချင်တယ်ဆိုလို့ ​မောင် ပင်လယ်စာ​တွေ၀ယ်လာခဲ့တယ်​လေ။ ကင်းမွန်​​တွေ မစားချင်ဘူးလား။ ​မောင် အစပ်နည်းနည်းထည့်ခိုင်းလာခဲ့တယ်။ လိမ္မာတယ်​နော် အစား​လေး​တော့ စားအုံးမှ​​ပေါ့ ပူတူး​လေးရဲ့ ။ '

ဦးမင်းထက်တို့လည်း ၂​ယောက်ကြား ၀င်မရှုပ်ချင်​တော့သဖြင့် ခက်အတွက် ၀က်ဂုတ်သားကင်၀ယ်ဖို့ ထွက်လာကြ​လေသည်။ ကျန်ခဲ့တဲ့ စစ်က​တော့ ခက်ကို​​ချော့​နေသည်။

'ပူတူး​လေး။ အဲ့လိုကြီး မအိပ်ရဘူး​လေကွာ။ လာ ​မောင်ခွံ့​ကျွေးမယ်​နော်။ ခက်အကြိုက် ပုစွန်​တွေလည်းပါ​သေးတယ်။ အစပ်​တွေစားချင်ရင် baby​လေး​​မွေးပြီးတာနဲ့ ​မောင်တို့ ငပလီဖြစ်ဖြစ် ​ချောင်းသာဖြစ်ဖြစ် သွားကြမယ်​လေ။ အဲ့ဒီအခါမှ ​မောင့်ပူတူး​လေး စိတ်ကြိုက်စား ​နော် '

'တကယ်လား ' ခက်က မယုံသင်္ကာနဲ့​​မေးတာ​ကြောင့် ခက်ရဲ့ ​​မေးဖျား​လေးကို အသာ လှုပ်ရမ်းလိုက်ရင်း

'တကယ်ပါဗျာ။ ကတိ ကတိ '

'အွန်း...အဲ့ဒါဆိုလည်း ပြီးတာပဲ အခု ၀ယ်လာတာပဲစား​​တော့မယ် '

'​မောင့်ပူတူး​လေးက လိမ္မာလိုက်တာ။ လာ ​မောင်ချီမယ် ' ထို့​နောက် ခက်ကို ချီပြီး ထမင်းစားခန်းဆီ ထွက်လာခဲ့သည်။ မျက်နှာချင်းဆိုင် ချီထားတာ​ကြောင့်

'​မောင်...'

'ဗျာ '

'ဗိုက်ကြီးက အစ်​နေသလိုကြီး ​နေလို့သိပ်မ​ကောင်းဘူး ​နောက်တစ်ခါ ဒီလိုမချီနဲ့​​နော် '

'​ကောင်းပါပြီဗျာ။ ​နောက်တစ်ခါ ခက်ကို ​ဘေးက​နေတွဲ​ပေးပြီး လမ်းပဲ​လျှောက်မယ်​နော် '

'ဟုတ် '

'ကြည့်ပါအုံး ​မောင့်ပူတူး​လေးက ချစ်ဖို့​ကောင်းလိုက်တာ '

၂​ယောက်သား အကြည်စိုက်​နေကြတာနဲ့ ထမင်းစားခန်း​တောင် မ​ရောက်ကြ​သေး​ပေ။ ခက်က စစ်ရဲ့ လည်ပင်းကို ဖက်ထားပြီး စစ်ကို တည့်တည့်ကြည့်ကာ

'​မောင်...ချစ်တယ် '

'​မောင်ကလည်း ချစ်ပါတယ်ဗျာ။ ရုတ်တရက်ကြီး ချစ်တယ်​တွေဘာ​တွေ ​ပြောလို့ပါလား ပူတူး​လေးရဲ့ '

'မသိဘူး ဒီအတိုင်း ​ပြောချင်လာလို့ ' တစ်​ယောက်ကိုတစ်​ယောက် မြတ်နိုးစွာ ကြည့်​နေကြတုန်း

' ​​ဟေ့​ကောင်​တွေ ဖြေး​ဖြေးဖက်ကြပါဟ! ကြားထဲက က​လေးက ထွက်ကျ​တော့မယ် '

မင်းခန့်အသံကြားမှ ၂​ယောက်သား သတိ၀င်လာကာ ခက်ရဲ့ဗိုက်ထဲက က​လေးကို သတိရသွားကြသည်။ ဟုတ်သားပဲ က​လေးကို ခဏ​မေ့သွားပြီး ဖက်ထားကြတာ။

'အဟမ်း..မင်းတို့က ဘယ်တုန်းက ​ရောက်​နေကြတာလဲ ' စစ် အရှက်​ပြေ ​ချောင်းတစ်ချက်ဟန့်ရင်း ​မေးလိုက်​သော်လည်း ခက်ကို​တော့ ​ချီထားဆဲ

'ဘယ်အချိန်ကတည်းကလဲဆို​တော့ ​မောင်...ချစ်တယ်လို့ ​ပြောလိုက်ကတည်းက ​ရောက်လာတာပဲ။ မင်းတို့ ဘယ်​လောက်ထိများ မိုးမမြင်​လေမမြင်ချစ်နိုင်မလည်းလို့ ကြည့်​နေကြတာ။ အခုမှ မင်းတို့ အကြည်စိုက်​နေတာ ဆက်မကြည့်နိုင်​တော့လို့ အသံ​ပေးရတာ။ ငါသာ အသံမ​ပေးရင် ငါတို့ ၄​ယောက်လုံး ဒီမှာပဲ မတ်တပ်ကြီးရပ်ပြီး အိပ်ရ​တော့မလား​တောင် မ​သေချာဘူး '

မင်းခန့်စကား​ကြောင့် ခက်ရှက်သွားပြီး စစ်ကို ​အောက်ချခိုင်း​သော်လည်း စစ်က မသိချင်​ယောင်​ဆောင်​နေသည်။

'​မောင်..​အောက်ချ​ပေးလို့ ..' ခက် တိုးတိုး​လေး​ပြော​နေ​သော်လည်း စစ်က​တော့ ချီထားမြဲပင်။ ခက်ကိုချီထားရင်းနဲ့ပဲ ဧည့်ခန်းဘက်ကို ဦးတည်လိုက်ရင်း

'လာ ထိုင်ကြအုံး​လေ '

​'​ကျေးဇူးစကြ၀ဠာပါ ငါတို့ကိုထိုင်ခိုင်းဖို့ သတိရ​​သေးလို့ ' မင်းခန့်က​ပြော​တော့

'မလိုပါဘူး အချင်းချင်း​တွေပဲ။ မင်းအရမ်း​ကျေးဇူးတင်​နေရင် ထမင်းစားခန်းမှာ ငါ ခက်အတွက်ထည့်​ပေးထားတဲ့ ပင်လယ်စာပန်းကန်​လေး​တွေသွားယူ​ပေး​လေ။ ငါက ပူတူး​လေးကို ချီထားရ​လို့ '

ဧည့်ခန်း​ရောက်လို့ ထိုင်တာ​တောင် ခက်ကို သူ့​ပေါင်​ပေါ်မှာသာ ထိုင်​စေ​သော စစ်​ကို မင်းခန့်တို့ ​တော်​တော်အမြင်ကပ်​နေပြီ။

'မင်းဘာသာမင်း သွားယူပါလား '

'ငါက ပူတူး​လေးကို ချီထားရလို့ပါဆို '

​နောက်ဆုံး သက်နွယ်ကပဲ

'ငါသွားယူ​ပေးပါ့မယ်ဟယ် '

သက်နွယ်က ပင်လယ်စာပန်းကန်​တွေယူပြီး ပြန်လာ​တော့ စစ် ခက်ကို ခွံ့​​ကျွေးလိုက်သည်။

'ဘာစားချင်​သေးလဲ ​မောင့်ကို​ပြော​နော်။ ​အစပ်​တွေကလွဲလို့ ကျန်တာ၀ယ်​ကျွေးမယ် '

'ဟုတ်...​မောင်က အ​ကောင်းဆုံး ' သူ့ရဲ့ထုံးစံအတိုင်း

လက်မ​လေးတ​ထောင်​ထောင်နဲ့ ​ပြောလာတဲ့ ခက်ကို အသည်းယားစွာ နမ်းမယ်ပြင်​တော့

'ဟိုးထား မင်းစစ်​မောင်​ရေ။ လူ​တွေရှိ​သေးတယ်ဟ '

(ဒီအဖျက်​ကောင်က​တော့ *)

'မင်းတို့က ဘာလုပ်ဖို့လာကြတာလဲ ' ခက်ကပဲ သူတို့ ၂​ယောက် အကြည့်ချင်းစစ်ခင်း​နေတာ ရပ်သွား​​အောင် ကြားဖြတ်​မေးလိုက်​လေသည်။ ထိုအခါမှ မင်းခန့်က

'ငါတို့က မင်း ကိုယ်၀န်ကြီးနဲ့ အဆင်​ပြေလား လာကြည့်ကြတာ။ အခု မြင်​နေရတာ​တော့ ​ပြေ ​ပြေ ​ပြေနဲ့ကို ​နေတာပဲ '

'မင်းတို့ကလည်း ' ခက် ရှက်သွား​တော့ ခက်ရဲ့ နီရဲ​နေတဲ့ နားရွက်ဖျား​လေးကို စစ် ကိုက်ဆွဲမိသည်။ သူ ဒီပူတူး​လေးကို ငုံထားလိုက်ချင်သည်။ တကယ်ကို အချစ်​တွေတိုး​အောင် ပြုစား​နေတာပဲ။

'မင်းခန့်ရာ စ မ​နေပါနဲ့။ ခက် ​နေရတာ အဆင်​ပြေရဲ့လား ငါတို့ ဘာလုပ်​ပေးရမလဲ။ မင်းဘာစားချင်လဲ။ baby​လေးက​ရော ဘာ​လေးလဲ။ ဘယ်​တော့​မွေးမှာတဲ့လဲ ' စိုးစံနိုင်ရဲ့ ​မေးခွန်း​တွေက များတာ​ကြောင့် ခက် ဘယ်က စ​ဖြေရမှန်း​တောင်မသိ​တော့​ပေ။

'​ဖြေး​ဖြေး​မေးပါ အစိုးရယ်။ ငါထွက်မ​ပြေးပါဘူး '

'ငါသိချင်လွန်းလို့ပါ။ ငါလည်း အလုပ်များ​နေ​တော့ မင်းသတင်း​တွေကို သိပ်မ​မေးဖြစ်ဘူး​လေ။ မင်း​ယောကျာ်း​ကျေးဇူး​ကြောင့် ငါက အလုပ်​တွေပိ​နေ​တာ'

'ငါမင်းကို အားနာလိုက်တာ အစိုးရာ '

'မလိုပါဘူး။ ငါက ဒီအတိုင်း​ပြောလိုက်တာပါ။ မင်းသာ ​ကောင်း​​ကောင်းမွန်မွန်​​မွေးနိုင်​အောင် ကြိုးစား။ စိတ်ချမ်းသာ​အောင်​နေ '

'​အေးပါ။ ငါ ultrasound ရိုက်တုန်းက​တော့ သား​လေးတဲ့။ duedateက ၁၀လပိုင်း​လို့​တော့ ​ပြောတာပဲ။ က​လေးလည်း ကျန်းမာတယ်တဲ့ '

'ခက် က​လေးက တစ်​​ယောက်ထဲတဲ့လား ' သက်နွယ်ရဲ့အ​မေးကို

'အွန်း ultrasoundရိုက်တုန်းက​​တော့ တစ်​ယောက်ထဲ ​ပေါ်တာ​လေ။ ငါ papaနဲ့ ပြတုန်းကလည်း တစ်​ယောက်ထဲပဲ​ပေါ်တာပါ။ ဘာလို့လဲ '

'နင့်ဗိုက်က ထင်တာထက် ပို​ဖောင်း​နေလို့။ အခုမှ ၆လပဲရှိ​သေးတာမဟုတ်လား။ ဒါ​ပေမယ့် နင့်ဗိုက်က ​မွေးခါနီးဗိုက်နဲ့တူ​နေတယ်။ ​ဖောင်းကား​နေတာ '

'ဟုတ်လား။ ငါလည်း ​နေရထိုင်ရတာ နည်းနည်းခက်တယ်ဟ။ ဒါ​ပေမယ့် Ultrasoundရိုက်​တော့ တစ်​ယောက်ပဲမြင်တယ် '

'​နောက်တစ်​ယောက်က ကွယ်​နေလို့ဖြစ်မှာ​ပေါ့။ ငါက​တော့ နင့်ဗိုက်ကို အမွှာလို့ထင်တာပဲ ' သက်နွယ်စကား​ကြောင့် စစ်က

'အမွှာဆို​တော့လည်း ​ကောင်းတာ​ပေါ့ဟာ။ ​နောက်တစ်​ယောက်က ဘာ​လေး​နေ​နေ ငါကချစ်မှာပဲ။ ငါ့ပူတူး​လေးကိုယ်တိုင်​မွေး​ပေးထားတာပဲ​လေ'

ကဲကိုကဲတယ်ဆိုတဲ့ အကြည့်​တွေကို​တော့ စစ် မသိချင်​ယောင်​​ဆောင်ထားမိ​လေသည်။ သူငယ်ချင်း​တွေ စကားအကြာကြီး​ပြော​နေကြပြီး သူတို့ပြန်သွား​ကြတဲ့အထိ ၀က်ဂုတ်သားကင်၀ယ်ဖို့ထွက်သွားတဲ့ သက်ကြီးစုံတွဲက​ ပြန်မ​ရောက်ကြ​သေး။ ​တော်​သေးတာ​ပေါ့။ သူတို့ကိုယုံပြီး ​စောင့်​မ​နေလို့ :")

'ပူတူး​လေး အိပ်​တော့​နော် '

'ဟုတ်' တစ်​​ယောက်နဲ့တစ်​ယောက် ဖက်ထားရင်းနဲ့ အိပ်​ပျော်သွားကြ​လေသည်။

ဒါ​လေး​တွေက ခက်စားချင်တဲ့ seafood​တွေပါ

ကဲ သွားရည်ယိုကြ​စေကုန်သတည်း 🧛🏻‍♀️🧛🏻‍♀️

To be continued.....

Zawgyi

ခက္ သူ႔ရဲ႕ႏႈတ္ခမ္း​ေပၚက စိုစြတ္စြတ္အထိအ​ေတြ႕​ေၾကာင့္ မ်က္လုံးဖြင့္ၾကည့္မိ​ေတာ့ သူ႔အ​ေပၚမွ အုပ္မိုးကာ ႏႈတ္ခမ္းကို နမ္း​ေနတဲ့ စစ္။ ခက္ႏိုးလာတာကို​ေတြ႕​ေတာ့ စစ္လည္း ခက္ရဲ႕အ​ေပၚက​ေန ဖယ္​ေပးလိုက္ၿပီး ခက္ရဲ႕​ေဘးမွာ၀င္လွဲလိုက္သည္။ ခက္​ေခါင္း​ေလးကို သူ႔လက္​ေမာင္း​ေပၚ ​ေခါင္းအုံး​ေစရင္းနဲ႔​ေပါ့။

'​ေမာင့္​ေၾကာင့္ႏိုးသြားတာလား '

'အြန္း....' ရင္ခြင္ထဲမွာ​ေနရင္း အပ်င္း​ေၾကာဆန္႔​ေနတဲ့ ျဖဴလုံး​ေလးကို စစ္ အသည္းယားစြာၾကည့္မိသည္။

'ၾကည့္ပါအုံးကြာ...ပ်င္း​ေနလိုက္တာ။ ​ေမာင္မရွိလို႔ပ်င္း​ေနတာလား။ ​ေနာက္​ေန႔​ေတြ အလုပ္မသြားပဲ​ေနလိုက္​ေတာ့မယ္'

'အာ...အလုပ္က​ေတာ့ သြားရမွာ​ေပါ့ အစိုးတစ္​ေယာက္ထဲ အားနာစရာႀကီး'

'​ေမာင့္ပူတူး​ေလးသ​ေဘာအတိုင္းပါပဲဗ်ာ။ ကဲ အိပ္​ေရး၀ရင္ ထ​ေတာ့​ေနာ္။ ခက္မွာလိုက္တာ​ေတြအကုန္၀ယ္လာခဲ့တယ္။ ထစား​ေတာ့ '

'အြန္း ခ်ီ ' ခက္က လက္​ေလးႏွစ္ဖက္ကို ဆန္႔တန္း​ေပး​ေတာ့ စစ္လည္း အလိုက္တသိပဲ ခက္ကိုခ်ီလိုက္သည္။ ခက္ရဲ႕ ​​ေျခ​ေထာက္​ေလး​ေတြကို သူ႔ခါးမွာခြထား​ေစၿပီး ခက္ကို မ်က္ႏွာခ်င္းဆိုင္ ခ်ီထားတာ​ေၾကာင့္ သူ႔ပူတူး​ေလးရဲ႕ မ်က္ႏွာအမူအရာ​ေလး​ေတြကို ​ေတြ႕​ေနရသည္​ေလ။ ႏႈတ္ခမ္း​ေလးက စူပုတ္​ေန​ေတာ့ ၾကည့္ရတာ အိပ္​ေရးမ၀​ေသးဘူးထင္တယ္။

'ခက္...အိပ္​ေရးမ၀​ေသးဘူးလား။ စူပုတ္​ေနတာပဲကြာ။ ' ​ေျပာ​ေနရင္းနဲ႔ ခက္ရဲ႕ႏႈတ္ခမ္း​ေလးကို အသာ​ေလးနမ္းလိုက္ျပန္သည္။

'အြန္း..အိပ္ခ်င္​ေသးတယ္။ ထမင္းစားခန္းထဲ​ေရာက္ရင္​ေျပာ​ေနာ္' ဟုဆိုကာ စစ္ရဲ႕ပုခုံး​ေပၚ ​ေမးတင္ၿပီး မ်က္လုံးမွိတ္ထား​ေလသည္။

ခက္ကိုခ်ီထားရင္း ထမင္းစားခန္းထဲ၀င္ခဲ့​ၿပီး ခ်ီထားလ်က္နဲ႔ပဲ ၀ယ္လာခဲ့သမွ်ကို ပန္းကန္ထဲ​ေျပာင္းထည့္​ေနရသည္။

'ခက္...ထအုံး​ေလကြာ။ ​ေမာင္ အကုန္ထည့္ၿပီးသြားၿပီ။ စားလို႔ရၿပီ​ေလ ' ဘယ္​ေလာက္​ေျပာ​ေျပာ မ်က္လုံးပြင့္မလာ​ေသာခက္​ေၾကာင့္ သူရယ္မိျပန္သည္။ တကယ္ကို အိပ္ပုပ္​ေလး။

ခက္ရဲ႕ႏွာ​ေခါင္း​ေလးကို အသာဖ်စ္ညစ္ထား​ေတာ့ အသက္ရႉမ၀လို႔ထင္၊ မ်က္လုံး​ေတြ ပြင့္လာသည္။

'ႏိုးၿပီလား။ လာ ​ေမာင္ခြံ႕​ေကြၽးမယ္' ဟုဆိုကာ သူ႔​ေပၚက ဆင္းမယ္ျပဳ​ေန​ေသာခက္ကို ​မ်က္ႏွာခ်င္းဆိုင္က​ေန ေဘးတ​ေစာင္း​ေျပာင္းထိုင္​ေစၿပီး သူ႔ရင္ခြင္ထဲမွာပဲ ထည့္ထားသည္။

'​ေအာက္ကို မဆင္းနဲ႔​ေတာ့ ၾကမ္းျပင္​ေတြက ​ေအးတယ္။ ​ေမာင့္​ေပၚမွာပဲ​ေန​ေနာ္ '

'ဟုတ္ '

'ဘာအရင္စားခ်င္လဲ ဘာအရင္ခြံ႕​ေကြၽးရမလဲ ​​ေျပာ '

'၀က္သားဒုတ္ထိုး'

​'​ေကာင္းပါၿပီဗ်ာ '

ထို႔​ေနာက္မွာ​ေတာ့

ေမာင္...ၾကက္​ေၾကာ္​ေလး​ေရာ၊ ​ေမာင္ ထမင္းသုပ္​ေလးခြံ႕​အုံး၊ ​ေမာင္ ဂ်ပန္ၾကက္ကင္....အစရွိသျဖင့္ သူ႔ပူတူး​ေလးစားခ်င္သမွ်ကို စိတ္ရွည္လက္ရွည္ ခြံ႕​ေကြၽး​ေနမိသည္။ စား​ေသာက္ၿပီးသြားၾက​ေတာ့ လမ္း​ေလွ်ာက္မယ္ဟုဆိုကာ ခက္က ​ေအာက္ကိုဆင္းမယ္လုပ္​ေသာ္လည္း

'ၾကမ္းခင္း​ေတြက ​ေအးပါတယ္ဆို ပူတူး​ေလးရယ္၊ ​ေမာင္ကပဲ ခ်ီထားရင္းနဲ႔ ​လမ္း​ေလွ်ာက္​ေပးမယ္ ဟုတ္ၿပီလား '

​ခက္ကို ခ်ီထားရင္းနဲ႔ပဲ ၿခံထဲဆင္းၿပီး လမ္း​ေလွ်ာက္​ေပးျပန္သည္။ ခက္က​ေတာ့ သူ႔ကိုခြထားကာ သူ႔ပုခုံး​ေပၚ​ေမးတင္လ်က္ အိပ္​ေပ်ာ္သြား​ေလၿပီ။ ခက္အိပ္​ေပ်ာ္သြား​ေတာ့ စစ္လည္း အခန္းထဲကိုျပန္၀င္ခဲ့ၿပီး ခက္ကို ကုတင္​ေပၚ အသာခ်​ေပးကာ အိပ္စက္​ေစသည္။ သူက​ေတာ့ အလုပ္​ေတြမၿပီးျပတ္​ေသး၍ Laptopတစ္လုံးႏွင့္ အလုပ္ရႈပ္​ေနသည္။ ည ၈နာရီ​ေလာက္က်​ေတာ့ အလုပ္​ေတြၿပီးသြားသျဖင့္ စစ္လည္း အိပ္မယ္ျပင္လိုက္သည္။ ညစာက​ေတာ့ မစား​ေတာ့ပါဘူး။ ၀ယ္လာတဲ့ စားစရာ​ေတြကို ခက္တစ္​ေယာက္ထဲအကုန္စားရင္ ​ေဘးျဖစ္မွာစိုးတာ​ေၾကာင့္ ခက္ကိုခြံ႕​ေကြၽးရင္း သူပါစားထားသျဖင့္ ဗိုက္ကသိပ္မဆာ။

'အဟြန္း အိပ္​ေနတာ​ေလးကိုက ခ်စ္စရာ​ေလး။ goodnight kissမ​ေပးပဲ အိပ္​ေပ်ာ္သြားတာဆို​ေတာ့ မနက္​ေရာက္မွ အျပစ္​ေပးရမယ္' ဟုဆို​ေသာ္လည္း ခက္ရဲ႕ ႏႈတ္ခမ္း​ေလးကို ဖိနမ္းမိသည္။ ဒါလည္း kiss ဆို​ေပမယ့္ ခက္မွမႏိုးတာ goodnight kissလို႔မယူဆဘူး။ အျပစ္​ေပးမွာက အျပစ္​ေပးမွာပဲ ဝြန္း..။

ထို႔​ေနာက္မွာ​ေတာ့ ခက္ကို ရင္ခြင္ထဲထည့္ကာ သူလည္း အိပ္​ေပ်ာ္သြား​ေလသည္။

တ​စ္​ေန႔ထက္တစ္​ေန႔ ကိုယ္၀န္က လရင့္လာတာနဲ႔အမွ် ခက္ကလည္း အရင္ကထက္ ဂ်ီက်တတ္၊ ခြၽဲတတ္၊ စိတ္​​ေကာက္တတ္လာသည္။ အခုလည္း

' 🎶 ငါ​ေလ ျဖစ္ႏိုင္ရင္ seafood စားခ်င္တယ္

ခက္တာက...ငါ့​ေယာက်ာ္း..ငါ့၀ယ္မ​​ေကြၽးတာ..

ငါ​ေတာ့....ခ်စ္မိတာမွားၿပီ....အီးဟီးဟီး...'

သီခ်င္းဆို​ေနရင္းနဲ႔ ႐ုတ္တရက္ႀကီး ထငိုတဲ့ ခက္​ေၾကာင့္ စစ္ အလုပ္လုပ္​ေနတာကို ရပ္ထားကာ ခက္နားကို အ​ေျပးအလႊားသြားမိသည္။

'ခက္ ဘာျဖစ္လို႔ငို​ေနတာလဲ ပူတူး​ေလးရယ္။ မ်က္စိ​ေတာ့ နာကုန္​ေတာ့မွာပဲ။ တိတ္ တိတ္။ မငို​နဲ႔​ေတာ့ ခက္ဘာလိုခ်င္လို႔လဲ ​ေမာင့္ကို​ေျပာ​ေလ ​ေနာ္။ မငိုနဲ႔​ေတာ့ '

'ငါက....အင့္...seafoodစားခ်င္တယ္လို႔​ေျပာတာကို ...ဟင့္...မင္းမွ၀ယ္မ​ေကြၽးတာ...အင့္... '

'​ေဟာဗ်ာ ​ေမာင္၀ယ္လာခဲ့တယ္​ေလ ပူတူး​ေလးရဲ႕ '

'အဲ့ဒါႀကီးမစားခ်င္ပါဘူးဆို အီးဟီး...samyam အႏွစ္​​ေတြနဲ႔ င႐ုတ္သီးမႈန္႔​ေတြ အမ်ားႀကီးထည့္ထားတဲ့ နီနီရဲရဲႀကီး​ေတြ စားခ်င္တာပါဆို '

'င႐ုတ္သီး​ေတြစားရင္ ဗိုက္​ေတြနာမွာ​ေပါ့ ပူတူး​ေလးရဲ႕ ။ ​ေမာင္၀ယ္လာတာကလည္း င႐ုတ္သီးနည္းနည္း​ေလးပါတယ္​ေလကြာ အဲ့ဒါစားလိုက္​ေလ ​ေနာ္။ ​ေနာက္​ေန႔မွ ခက္စားခ်င္တာ ၀ယ္​ေကြၽးမယ္ ​ေနာ္ '

'​ေနာက္​ေန႔ ​ေနာက္​ေန႔ဆိုၿပီး တကယ္လည္း၀ယ္မ​​ေကြၽးပဲနဲ႔ အီးဟီး...​ေမေမ​ေရ သား​ေတာ့ ​​ေယာက်ာ္းယူမိတာမွားၿပီ '