Unicode

' 🎶​​မေ အုတ်တဲ့ အိပ်ဂူ​လေး ထက်မှာ.....

​မောင် ထီး​ကလေး မိုးကာ​ပေးပါ့မယ်...🎶 '

[ ဟဲ့ တလွဲ​တွေ :") ]

'ခက်​ရေ...ဘာ​တွေဆို​နေတာလဲကွာ။ ​ရှေ့​နောက်လွဲ​နေပြီ ပူတူး​​လေးရဲ့ ' ခက်ရဲ့ သီချင်းသံ​ကိုကြား​တော့ companyသွားဖို့ အ၀တ်လဲ​နေရင်း စစ် ​ပြောမိသည်။

'အွန်း ဟုတ်တယ်​နော်။ ငါလည်း ဆိုရင်း ဆိုရင်းနဲ့ လျှာ​တွေလိပ်သွားတာ ပြန်ပြင်ဆိုလိုက်မယ် '

' 🎶​မောင် အိပ်တဲ့ အုတ်ဂူ​လေးထက်မှာ...

ခက် ထီး​ကလေး မိုးကာ​ပေးပါ့မယ်...

ဒီမိုးက​လေး တိတ်ကာမသွားထိ​အောင်...

​စောင့်ကာ​နေပါမယ်....🎶 '

ခက်ရဲ့ သီချင်းသံဆုံးသွား​တော့ စစ် ခက်ရှိရာကို ​​လျှောက်သွားပြီး ခက်ကို ရင်ခွင်ထဲထည့်လိုက်ကာ

' ​မောင်က ​ဆေးရုံကဆင်းလာတာမှ ၃လပဲရှိ​သေးတယ် ဘယ့်နှယ် ​မောင်အိပ်တဲ့ အုတ်ဂူ​လေးထက်မှာ​တွေ ဆို​​နေရတာတုန်း ပူတူး​လေးရဲ့ ။ ​မောင့်ကို အုတ်ဂူထဲ၀င်ခိုင်းချင်​နေပြီလား ဟမ် ' ခက်ရဲ့ ​မေးဖျား​လေးကို ဆွဲလှုပ်ပြီး အသဲယားစွာ ​မေးမိသည်။

'အာ...အဲ့လိုမဟုတ်ပါဘူး။ ဒီအတိုင်း ပါးစပ်ထဲမှာ စွဲ​နေလို့ပါဆို။ မင်းကို ဘာလို့ ထပ်ပြီး ​သေခိုင်းရမှာလဲလို့ '

'​သေချာလား'

'​သေချာပါတယ်ဆို။ တကယ်ပါဆို။ companyသွား​တော့မှာဆို။ သွား​တော့​​လေ '

'သွား​တော့မှာ​လေ။ တစ်ခုကျန်​နေ​သေးလို့ မသွား​သေးတာ'

'ဘာကျန်တာလဲ အဲ့ဒါ​ကြောင့်မင်းကို​ပြောတယ်။ ​သေချာစစ်ထားပါဆို။ အခု ဘာကျန်ပြန်တာလဲ '

'တကယ် မသိဘူးလား '

စစ် ခက်ကို တည့်တည့်ကြည့်ပြီး ​မေးလိုက်သည်။

'ဘာကျန်!! ..အဲ...​မောင်ကလည်း..'

စစ်ကို ​​အော်ခါနီး အလုံးကြီးကို ပြန်ပြီး မြိုချလိုက်ရသည်။ စစ်က မနက်နိုးနိုးချင်းတစ်ခါ၊ breakfastစားခါနီးတစ်ခါ၊ companyသွားခါနီးတစ်ခါ၊ ပြန်လာ​တော့တစ်ခါ၊ ညအိပ်ခါနီးတစ်ခါ (အမ​လေး ​မောတာဟဲ့) သူ့ကို kiss​ပေးတတ်သည်​လေ။ အခု စစ် companyသွားခါနီးကို နမ်းဖို့ သူ​မေ့​နေတာ။

'​မေ့သွားလို့​လေကွာ။ စိတ်မဆိုးနဲ့​လေ...​နော်..​နော် ' ခက်​ပြောမှ ပိုဆိုးသွားသည်။

'​မေ့​နေလို့ ??? '

'အာ..အဲ့ဒါက မ​မေ့ပါဘူး။ ဘာလို့​မေ့ရမှာလဲ။ ဟီးဟီး '

သူ စစ်ကို မျက်လုံး​လေး​တွေ မှိတ်သွားတဲ့အထိ ရယ်ပြလိုက်ပြီး စစ်ရဲ့ နှုတ်ခမ်းနဲ့ သူ့နှုတ်ခမ်းကို ထိတယ်ဆိုရုံ​လေး နမ်းလိုက်သည်။

'​လုပ်​နေကျကို​တောင် ​မေ့​နေတာကို ဒီ​လိုနှုတ်ခမ်းချင်းထိရုံလောက်​လေးနဲ့ ရမလား ပူတူး​လေးရဲ့ ဟမ်' ​ပြော​နေရင်းနဲ့ ​ရှေ့ကို ပိုပြီးတိုးလာတဲ့ စစ်​ကြောင့် သူ​နောက်ကို ဆုတ်ရင်းနဲ့ နံရံမှာကပ်​နေ​တော့သည်။

'စ..စစ်...မင်းက companyသွား..သွားရမှာ​နော်..မဟုတ်တာ​တွေမလုပ်စမ်းနဲ့ '

'​ဟောဗျာ။ ​မောင်က ဘာမဟုတ်တာကိုလုပ်မယ်​ပြော​နေလို့လဲ ခက်ရဲ့ ။ ထိရုံ​လေးတင် နမ်းလိုက်လို့ ​ပြောတာ​လေကွာ။ ခက်က ဘယ်​လောက်​ဝေး​ဝေးများ ​တွေး​နေပါလိမ့်​နော် အဟင်း '

စစ်ရဲ့ မ​ကောင်းဆိုးဝါးဆန်ဆန် ရယ်သံကြီး​ကြောင့် ခက် ​ခေါင်း​မွှေး​တွေပါ ​ထောင်ကုန်သည်။

'မ..မ​တွေးပါဘူး။ ဘာမှမ​တွေးမိဘူး။ ​တွေးစရာလား။ companyသွား​တော့မှာဆို။ သွား​လေ '

'အင်းပါ သွားမှာပါ အခု​တော့ လာပါအုံး။ အကြာကြီးခွဲ​နေရအုံးမှာဆို​တော့ နည်းနည်း​လေးကြာ​အောင် နမ်းပါရ​စေအုံး '

​ပြော​နေရင်းနဲ့ ခက်ရဲ့ နှုတ်ခမ်း​လေး​တွေကို စုပ်ယူမိပြန်သည်။ ဒီနှုတ်ခမ်းပါး​လေး​တွေကို ဘယ်​လောက်နမ်းနမ်း နမ်းလို့မ၀​ပေ။ အိစက်​နေတဲ့ နှုတ်ခမ်းသား​လေး​တွေက ဂျယ်လီတုံး​လေး​တွေအတိုင်း။ နူးနူးညံ့ညံ့​လေးနဲ့ တစ်ခါနမ်းပြီးသွားရင် သူ​တော်​တော်နဲ့ မလွှတ်ချင်​ပေ။ အမြဲတမ်းလိုလို ခက်က အသက်ရှူကြပ်ပြီး သူ့ကို ထုရိုက်​တော့မှ ပြန်လွှတ်​ပေးဖြစ်သည်။ အခုလည်း နမ်း​နေရင်း ခက်က သူ့​နောက်​ကျောကို ကုတ်ဆွဲလာ​တော့မှ လွှတ်​ပေးဖြစ်သည်။

သနားစရာ ခက်​လေးက​တော့ ​ကုန်း​ပေါ်​ရောက်​နေတဲ့ ငါး​လေးလို အသက်ကို အလုအယက်ရှူ​နေရသဖြင့် ရင်ဘတ်လေးက ​ဖောင်းလိုက်ပိန်လိုက်ဖြစ်​နေ​လေသည်။

'မ...​ကောင်း..တဲ့..​ကောင်.. '

'ဟုတ်တယ်​နော်...​မောင်က မ​ကောင်းတဲ့​ကောင်ကြီး။ ခက်က ​ဒီ​လောက်ချစ်ဖို့ကောင်း​နေတာကို ​မောင်က ဘယ်လိုလုပ် မနမ်းပဲ​နေနိုင်မလဲ ခက်ရဲ့ ။ ကဲ ​မောင်သွား​တော့မယ်​နော် ည​နေကျ ဘာစားချင်​သေးလဲ။ ဘာ၀ယ်ခဲ့​ပေးရမလဲ '

' ဂျပန်ကြက်ကင်ရယ်၊ ကိုရီးယားထမင်းသုပ်ရယ်၊ Lotteriaကြက်​ကြော် အစပ်ရယ်၊ ပြီး​တော့...ပြီး​တော့ ဘာရှိ​သေးလဲ..အာ...၀က်သားဒုတ်ထိုး​ရော '

'အကုန်စားမလို့လား ဗိုက်​တွေနာ​နေအုံးမယ်​လေ ပူတူး​လေးရဲ့ ။ '

'ဘာလဲ မင်းက ငါ့ကို ဒီ​လောက်​​လေး​တောင် မသထာ​တော့ဘူးလား။ ငါ​ဆေးရုံ​တွေမှာ အလုပ်မလုပ်ရ​တော့တာ ဘယ်သူ့​ကြောင့်လဲ ' ခက် မျက်​စောင်းထိုးရင်း​ပြော​​တော့ စစ် ရယ်လိုက်ပြီး

'ဟုတ်ပါပြီ ​မောင့်​ကြောင့်ပါ။ ​မောင်က ခက်ဗိုက်နာမှာစိုးလို့​ပြောတာပါ။ ခက်မှာတာ​တွေအကုန်၀ယ်ခဲ့ပါ့မယ်။ အများကြီး​တော့ မစားမိ​စေနဲ့​နော် '

'ဟုတ်...​မောင်က အ​ကောင်းဆုံးပဲ ဟီးဟီး ' သူလိုချင်တာရသွား​တော့ က​လေး​လေးတစ်​ယောက်လို လက်မ​လေး​ထောင်ကာ သူ့ကို ပြုံးပြ​နေ​သော ခက်ကို သူအရမ်းပဲ အသည်းယားစွာ ပါး​လေးကို တစ်ချက် ဖျစ်ညှစ်လိုက်ရင်း

'လိမ်လိမ်မာမာ​နေခဲ့​နော်။ အ​လေးအပင်​တွေ သယ်မ​နေနဲ့။ ​မောင့်အင်္ကျီ​တွေလည်း မီးပူတိုက်မ​နေနဲ့အုံး။ ​မောင်ပြန်လာမှ အကုန်လုပ်​ပေးမယ်။ ပျင်းရင် ဇာတ်ကား​တွေကြည့်​နေ ဟုတ်ပြီလား '

အလုပ်​လေးခဏသွားရမှာကို အကြာကြီး ခွဲရ​တော့မယ့်ပုံစံမျိုး မှာတမ်း​ခြွေ​နေတဲ့ စစ်ပါ​လေ။

'ဟုတ်ကဲ့ပါ..သွား​တော့​လေ။ အခုထိ အခန်းထဲကကိုမထွက်ရ​သေးဘူး'

'ဟုတ်ပါပြီ။ သွားပါ​တော့မယ်။ ​မောင့်ကို အိမ်​​ပေါက်၀ထိ လိုက်မပို့နဲ့​တော့​နော်။ ဒီမှာပဲ​နေခဲ့​တော့ '

'မရပါဘူးဆို။ လိုက်ပို့ချင်တာပါဆို။ အခန်းနဲ့ အိမ်​ရှေ့နဲ့ ဘယ်​လောက်မှ မ​လျှောက်ရဘူး​ကို '

'ကဲ ဒါဖြင့်ရင်လည်းလာ။ ​မောင့်ကို ​သေချာတွဲထား။ အရမ်းမြန်မြန်ကြီးမ​လျှောက်မိ​စေနဲ့။ ကြမ်းခင်း​တွေက ​​ချောတယ်။ လာ ​ဖြေး​ဖြေး​လျှောက် '

'မင်းက​လေ ကဲကိုကဲတယ်..' ခက် ​ပြော​နေ​သော်လည်း နှုတ်ခမ်းမှာ​တော့ အပြုံးတစ်ခုချိတ်ဆွဲထား​လေသည်။ ကိုယ့်​ယောကျာ်းက ဂရုစိုက်တာကို ဘယ်သူကများ မကြိုက်လို့လဲ ဝွန်း...

အိမ်​ရှေ့​ရောက်ပြန်​တော့လဲ

' အပြန်ကျရင် မှာထားတာ​တွေမ​မေ့နဲ့​နော်။ ကားကို ​ဖြေး​ဖြေးမှန်မှန်​လေးပဲ​မောင်း ​နော်..​နော် '

ခက်က သူတို့ accident ဖြစ်ပြီးကတည်းက ကားအမြန်​မောင်းလာရင် ​ကြောက်သွားသည်။ ထို့​ကြောင့် သူ အလုပ်သွားမယ်ဆိုတိုင်း ကားကို​ဖြေး​ဖြေး​မောင်းဖို့ပဲ မှာတတ်​လေသည်။ အမြဲတမ်းတတွတ်တွတ်​ပြော​နေတတ်​သော်လည်း သူ မငြီး​ငွေ့မိ။ သူ့ပူတူး​လေးက စိတ်ပူလို့​ပြောတာပဲ​လေ။

'ဟုတ်ပါပြီ ဗိုက်က​လေးရဲ့ ။ ​မောင့်ကိုပဲ ​ပြော​မ​နေပဲ ခက်လည်း ဂရုစိုက်အုံး​နော်။ လမ်း​တွေ အရမ်းမ​လျှောက်နဲ့ တစ်​​ယောက်ထဲဆိုရင် ​ရေချိုးခန်းထဲမ၀င်နဲ့ '

'အာ...အရမ်းပူလို့ ​ရေချိုးချင်ရင်ကျ​တော့​ရော ဘယ်လိုလုပ်ရမှာလဲ '

'ခက်ကလည်း မနက်ကမှ ​မောင်နဲ့တူတူချိုးထားတာ​လေ။ အရမ်းပူ​နေလည်း မချိုးနဲ့အုံးကွာ။ ​မောင်ပြန်လာမှ ​ရေချိုး​ပေးမယ် ဟုတ်ပြီလား '

နာရီပိုင်း​လေးခွဲရမှာကို တစ်ကမ္ဘာ​လောက်ခွဲရတဲ့အတိုင်း အဖြစ်သည်း​နေကြ​သော ခက်စစ်စုံတွဲကို ဆက်၍ကြည့်မ​နေနိုင်​တော့သဖြင့် ဦးမင်းထက်ကပဲ

'မင်းစစ်​မောင်​ရေ ဒီတစ်သက် company​ရော ​ရောက်အုံးမှာလား။ ငါကြည့်​နေတာ ကြာလှပြီ။ မင်းတို့ အခုထိအလွမ်းသယ်လို့မပြီးကြ​တော့ဘူးလား။ မသိရင် အကြာကြီးခွဲ​နေရ​တော့မယ့်အတိုင်း။ လူကြီး​တွေ​ရှေ့ဆိုတာကိုလည်း သတိရကြပါအုံး '

'လူကြီး​တွေ​ရှေ့မှမဟုတ်တာ daddyရာ။ ကျ​နော်တို့ ​နောက်ကို daddyတို့ ဘာသာ​ရောက်လာတာ​လေ။ ပြီး​တော့ နာရီ​တွေအများကြီး ခွဲ​နေရမှာကို ဒီ​လောက်​လေးက​တော့ အလွမ်းသယ်သင့်တယ်မဟုတ်ဘူးလား '

နဂိုက ဦးမင်းထက်အ​ပြော​ကြောင့် ရှက်​နေတဲ့ ခက်ခမျာ စစ်ရဲ့စကား​ကြောင့် ပါး​လေး​တွေ နားရွက်ဖျား​လေး​တွေ ပိုပြီးရဲတက်သွား​လေသည်။

'အမ​လေး မသိရင် တစ်​နေကုန်ခွဲ​နေရတဲ့အတိုင်း​ပြော​နေပါလား မင်းစစ်​မောင်။ အခု မင်းအလုပ်သွားတဲ့အချိန်လဲကြည့်အုံး ​နေ့လည် ၂နာရီ​တောင်ထိုး​နေပြီ။ ည​နေ ၄နာရီဆိုရင် ပြန်လာပြီ။ အိမ်နဲ့ companyက နာရီ၀က်ကား​မောင်းရတယ်။ အသွားနာရီ၀က် အပြန်နာရီ၀က်ဆို​တော့ စုစု​ပေါင်း ၁နာရီ။ ဘယ်မလဲ မင်းရဲ့ အလုပ်ချိန်။ CEOဖြစ်​နေလို့သာ​ပေါ့။ မဟုတ်ရင် မင်းက​တော့ ပြုတ်​စော်နံ​နေပြီ။ ငါက​တော့ ​မောင်စိုးစံနိုင်​​လေးပဲ သနားတယ်။ သူ့ခမျာ လုပ်ငန်းအ​ရွေးမှားသွားရှာတာ။ အခု​တော့ CEOဆိုတဲ့သူက အလုပ်ကို ၁နာရီပဲလုပ်ပြီး သူက​တော့ ရှိသမျှအလုပ်​တွေ အကုန်သိမ်းကြုံးလုပ်​နေရရှာတယ်'

'Daddyရာ ခက် ကလေး​မွေးပြီးသွားရင် ကျ​နော် အရင်ကလို အလုပ်ပြန်လုပ်​တော့မှာပါ။ အခုဟာက ခက်ကို ဂရုစိုက်​ပေးမယ့်သူမှ မရှိပဲ အဲ့ဒါ​ကြောင့် ကျ​နော် အခုလို​တွေလုပ်​နေရတာ ' စစ်ရဲ့အ​ပြော​ကြောင့် ဦးမင်းထက်က မျက်နှာရှုံ့မဲ့သွား​သော်လည်း ဦးစစ်​သော်က

'​ပြောတတ်တယ်မင်းစစ်​မောင်​ရေ။ ငါက ဂရုစိုက်မ​ပေး​နေလို့လား။ မင်း​ပြောပုံကြီးက ငါတို့ကပဲ ခက်ကို ဂရုမစိုက်တာလိုလိုဘာလိုလိုနဲ့။ ငါက ငါ့သမက်​လေးကို လမ်း​လျှောက်ဖို့​​ခေါ်ရင် မင်းပဲ ခက် ပင်ပမ်းလိမ့်မယ်တို့ ​ညောင်းမှာစိုးလို့တို့ ​ပြောပြီး ၀င်၀င်ဖျက်​နေတာ​လေ။ ပြီး​တော့ အခု​နောက်ပိုင်း ငါတို့ကို ခက်ရဲ့အနား​တောင် အကပ်ခံလို့လား။ တကယ်ပါပဲ ငါတို့အိမ်လဲလာ​နေ​သေးတယ် '

ဦးစစ်​သော်ရဲ့ စကား​က မှန်​နေသဖြင့် စစ် ဘာမှမ​ပြော​တော့​ပေ။ ဟုတ်တယ်။ အခု သူတို့က ဦးမင်းထက်တို့အိမ်မှာလာ​နေကြတာ​လေ။ တိုက်ခန်း ၁ခန်းနဲ့ အိမ်တစ်လုံးရှိ​နေ​ပေမယ့် တိုက်ခန်းမှာက ခက်အတွက် နာကျင်စရာ​တွေများလို့ဆိုပြီး စစ်က မ​နေချင်၊ အိမ်မှာကကျ အဲ့ဒီလမ်းထိပ်မှာ စစ်က accidentဖြစ်ခဲ့တာ​ကြောင့် ခက်ကမ​နေချင်။ ၂ခုလုံးကို ​​ရောင်းလိုက်လို့ ဦးမင်းထက်က​ပြော​သော်လည်း မ​ရောင်းကြ။ သို့နှင့် သက်ကြီးစုံတွဲရဲ့ အိမ်မှာ ​သောင်တင်​နေကြသည်​လေ။ အခု ခက်ကကိုယ်၀န်ကြီးနဲ့ဆို​တော့ ပိုပြီးအဆင်ပြေသွားတာ​ပေါ့။ ဒီမှာက ဦးစစ်​သော်တစ်​ယောက်လုံးရှိတယ်​လေ။

ဟုတ်ပါတယ်။ ခက်က ကိုယ်၀န်ရှိ​နေပါပြီ။ လွန်ခဲ့တဲ့ ၃လက စစ် ​ဆေးရုံကဆင်းပြီး သိပ်မကြာခင်မှာပဲ ခက်ကို ညတိုင်းလိုလို ဖုန်းဒိုင်းခွမ်းလိုက်တာ​ကြောင့် အခု ခက်က ကိုယ်၀န် ၆ပတ်ရှိ​နေပြီ​လေ။

စစ်တို့အစွမ်း အံ့မခန်း :")

[ဖုန်းဒိုင်းခွမ်းက ဘာလဲလို့မ​မေးနဲ့ ဖုန်းဒိုင်းခွမ်းက ဖုန်းဒိုင်းခွမ်းပဲ ဝွန်းးးးး ]

ကိုယ်၀န်ရှိ​နေတာ​ကြောင့် ခက်က ​ဆေးရုံမှာအလုပ်မလုပ်နိုင်​တော့။ X raysက ကိုယ်၀န်သည်​တွေကို ထိလို့မရဘူး​လေ။ ဓါတ်မှန်ရိုက်​ပေးရတဲ့ Technologist​ရော patient​ရော ဘယ်သူမဆို ကိုယ်၀န်ရှိ​နေရင် X rays နဲ့ မထိတာအ​ကောင်းဆုံးပင်။ ထို့​ကြောင့် ဒီတစ်ခါမှာလည်း စစ်​ရဲ့ကောင်းမှု အ​ကြောင်းပြုပြီး ခက်တစ်​ယောက် ​ဆေးရုံ​တွေမှာ အလုပ်မလုပ်နိုင်​သေး။

'​Papa... ခက်ကို ဂရုစိုက်​ပေးအုံး ' ဦးစစ်​သော်ကို ​ပြောလိုက်ပြီး ခက်ကို ပြန်ကြည့်လိုက်ကာ

'​မောင်သွား​တော့မယ်​နော် ပူတူး​လေး။ ​စော​စောပြန်လာခဲ့မယ် '

စစ်စကားကို ကြားလိုက်ရတဲ့ သက်ကြီးစုံတွဲက​တော့ ​သွေးတစ်ပုံးစာ အန်ချင်စိတ်​ပေါက်သွားကြသည်။ သွားတာ​လေးမှ ၂နာရီ။ ဒါ​တောင် ၁နာရီက လမ်းမှာအချိန်ကုန်​နေတာ။ အလုပ်လုပ်ချိန်​လေးမှ ၁နာရီ​လေးပဲရှိတာကို ​​​စော​စောပြန်လာအုံးမယ်ဆို​တော့....

သက်ကြီးစုံတွဲက​တော့ စိုးစံနိုင်ကိုသာ သနား​နေကြသည်။

(စိုးစံနိုင်တို့က​တော့ လူ​ပေါင်းမှားရှာပြီ*)

စစ်ရဲ့ ကား​လေး ထွက်သွား​တော့ ခက်လည်း အိမ်ထဲကိုပြန်၀င်လာရင်း သက်ကြီးစုံတွဲကို ရယ်သာပြမိ​လေသည်။

'ဘာစားချင်​သေးလဲ သား။ စားချင်တာရှိရင် Papaကို လုပ်ခိုင်းလိုက်​နော်။ daddyက အပြင်သွားစရာရှိလို့။ ဒါမှမဟုတ်လည်း သားစားချင်တာ​ပြောလိုက်​​လေ။ daddy အပြန်ကျ ၀ယ်လာခဲ့မယ် ' ဦးမင်းထက်အ​ပြောကို ခက် အားနာစွာပဲ

'ရပါတယ် daddyရဲ့ သားဘာမှမစားချင်​သေးပါဘူး။ စစ် အိမ်ပြန်လာ​တော့မှ စား​တော့မယ်။ သူ့ကို​မှာထားတာ​တွေကလည်း အများကြီးပဲ​လေ'

'ဟုတ်ပါပြီ။ သားလည်းဂရုစိုက်အုံး​နော်။ ကဲ daddyသွားပြီ။ အ​သော် ကိုယ်သွားပြီ​နော် '

'ဟုတ်ကဲ့အကို ဂရုစိုက်ပြီး သွား​နော် ' ဦးမင်းထက်ထွက်သွား​တော့ ဦးစစ်​သော်ကပဲ

'သားလည်း နားချင် နား​တော့​လေ။ ငါ့သမက်​လေးကို မင်းစစ်​မောင်မရှိ​တော့မှပဲ အနားကပ်ခွင့်ရ​တော့တယ်။ သားစားချင်တာရှိရင် Papaကို လာ​ပြောလိုက်​နော် '

'ဟုတ်ကဲ့ papa ဒါဆို သား နား​တော့မယ်​နော် '

ဦးစစ်​သော်ကို ​ပြောပြီး ခက် အခန်းထဲကို ၀င်လာခဲ့သည်။ သူနဲ့စစ်ရဲ့ ၂​ယောက်ပုံ​လေး​တွေ ကပ်ထားတဲ့ နံရံဆီအကြည့်​ရောက်​တော့ ပြုံးမိပြန်သည်။ ဒီပုံ​လေး​တွေက စစ် ​ဆေးရုံကဆင်းဆင်းချင်းမှာပဲ သွားရိုက်ထားကြတာ။ စစ်က သူတို့ ၂​ယောက်အတွက် အမှတ်တရပုံ​လေး​တွေ မရှိလို့ဆိုပြီး တူတူသွားရိုက်ကြတာ​လေ။ စစ်ဟာ တကယ်ပဲ ​ပြောင်းလဲခဲ့ပါပြီ။

ခက်လည်း ဘာမှလုပ်စရာမရှိတာ​ကြောင့် စစ်ပြန်လာမယ့်အချိန်ကို ​စောင့်​နေ​လေသည်။ အိပ်ရင်း​နဲ့​ပေါ့ :") ။

To be continued.....

[A/N....မနက်ဖြန် updateနားမယ်​နော်💚💚]

Zawgyi

' 🎶​​ေမ အုတ္တဲ့ အိပ္ဂူ​ေလး ထက္မွာ.....

​ေမာင္ ထီး​ကေလး မိုးကာ​ေပးပါ့မယ္...🎶 '

[ ဟဲ့ တလြဲ​ေတြ :") ]

'ခက္​ေရ...ဘာ​ေတြဆို​ေနတာလဲကြာ။ ​ေရွ႕​ေနာက္လြဲ​ေနၿပီ ပူတူး​​ေလးရဲ႕ ' ခက္ရဲ႕ သီခ်င္းသံ​ကိုၾကား​ေတာ့ companyသြားဖို႔ အ၀တ္လဲ​ေနရင္း စစ္ ​ေျပာမိသည္။

'အြန္း ဟုတ္တယ္​ေနာ္။ ငါလည္း ဆိုရင္း ဆိုရင္းနဲ႔ လွ်ာ​ေတြလိပ္သြားတာ ျပန္ျပင္ဆိုလိုက္မယ္ '

' 🎶​ေမာင္ အိပ္တဲ့ အုတ္ဂူ​ေလးထက္မွာ...

ခက္ ထီး​ကေလး မိုးကာ​ေပးပါ့မယ္...

ဒီမိုးက​ေလး တိတ္ကာမသြားထိ​ေအာင္...

​ေစာင့္ကာ​ေနပါမယ္....🎶 '

ခက္ရဲ႕ သီခ်င္းသံဆုံးသြား​ေတာ့ စစ္ ခက္ရွိရာကို ​​ေလွ်ာက္သြားၿပီး ခက္ကို ရင္ခြင္ထဲထည့္လိုက္ကာ

' ​ေမာင္က ​ေဆး႐ုံကဆင္းလာတာမွ ၃လပဲရွိ​ေသးတယ္ ဘယ့္ႏွယ္ ​ေမာင္အိပ္တဲ့ အုတ္ဂူ​ေလးထက္မွာ​ေတြ ဆို​​ေနရတာတုန္း ပူတူး​ေလးရဲ႕ ။ ​ေမာင့္ကို အုတ္ဂူထဲ၀င္ခိုင္းခ်င္​ေနၿပီလား ဟမ္ ' ခက္ရဲ႕ ​ေမးဖ်ား​ေလးကို ဆြဲလႈပ္ၿပီး အသဲယားစြာ ​ေမးမိသည္။

'အာ...အဲ့လိုမဟုတ္ပါဘူး။ ဒီအတိုင္း ပါးစပ္ထဲမွာ စြဲ​ေနလို႔ပါဆို။ မင္းကို ဘာလို႔ ထပ္ၿပီး ​ေသခိုင္းရမွာလဲလို႔ '

'​ေသခ်ာလား'

'​ေသခ်ာပါတယ္ဆို။ တကယ္ပါဆို။ companyသြား​ေတာ့မွာဆို။ သြား​ေတာ့​​ေလ '

'သြား​ေတာ့မွာ​ေလ။ တစ္ခုက်န္​ေန​ေသးလို႔ မသြား​ေသးတာ'

'ဘာက်န္တာလဲ အဲ့ဒါ​ေၾကာင့္မင္းကို​ေျပာတယ္။ ​ေသခ်ာစစ္ထားပါဆို။ အခု ဘာက်န္ျပန္တာလဲ '

'တကယ္ မသိဘူးလား '

စစ္ ခက္ကို တည့္တည့္ၾကည့္ၿပီး ​ေမးလိုက္သည္။

'ဘာက်န္!! ..အဲ...​ေမာင္ကလည္း..'

စစ္ကို ​​ေအာ္ခါနီး အလုံးႀကီးကို ျပန္ၿပီး ၿမိဳခ်လိုက္ရသည္။ စစ္က မနက္ႏိုးႏိုးခ်င္းတစ္ခါ၊ breakfastစားခါနီးတစ္ခါ၊ companyသြားခါနီးတစ္ခါ၊ ျပန္လာ​ေတာ့တစ္ခါ၊ ညအိပ္ခါနီးတစ္ခါ (အမ​ေလး ​ေမာတာဟဲ့) သူ႔ကို kiss​ေပးတတ္သည္​ေလ။ အခု စစ္ companyသြားခါနီးကို နမ္းဖို႔ သူ​ေမ့​ေနတာ။

'​ေမ့သြားလို႔​ေလကြာ။ စိတ္မဆိုးနဲ႔​ေလ...​ေနာ္..​ေနာ္ ' ခက္​ေျပာမွ ပိုဆိုးသြားသည္။

'​ေမ့​ေနလို႔ ??? '

'အာ..အဲ့ဒါက မ​ေမ့ပါဘူး။ ဘာလို႔​ေမ့ရမွာလဲ။ ဟီးဟီး '

သူ စစ္ကို မ်က္လုံး​ေလး​ေတြ မွိတ္သြားတဲ့အထိ ရယ္ျပလိုက္ၿပီး စစ္ရဲ႕ ႏႈတ္ခမ္းနဲ႔ သူ႔ႏႈတ္ခမ္းကို ထိတယ္ဆို႐ုံ​ေလး နမ္းလိုက္သည္။

'​လုပ္​ေနက်ကို​ေတာင္ ​ေမ့​ေနတာကို ဒီ​လိုႏႈတ္ခမ္းခ်င္းထိ႐ုံေလာက္​ေလးနဲ႔ ရမလား ပူတူး​ေလးရဲ႕ ဟမ္' ​ေျပာ​ေနရင္းနဲ႔ ​ေရွ႕ကို ပိုၿပီးတိုးလာတဲ့ စစ္​ေၾကာင့္ သူ​ေနာက္ကို ဆုတ္ရင္းနဲ႔ နံရံမွာကပ္​ေန​ေတာ့သည္။

'စ..စစ္...မင္းက companyသြား..သြားရမွာ​ေနာ္..မဟုတ္တာ​ေတြမလုပ္စမ္းနဲ႔ '

'​ေဟာဗ်ာ။ ​ေမာင္က ဘာမဟုတ္တာကိုလုပ္မယ္​ေျပာ​ေနလို႔လဲ ခက္ရဲ႕ ။ ထိ႐ုံ​ေလးတင္ နမ္းလိုက္လို႔ ​ေျပာတာ​ေလကြာ။ ခက္က ဘယ္​ေလာက္​ေဝး​ေဝးမ်ား ​ေတြး​ေနပါလိမ့္​ေနာ္ အဟင္း '

စစ္ရဲ႕ မ​ေကာင္းဆိုးဝါးဆန္ဆန္ ရယ္သံႀကီး​ေၾကာင့္ ခက္ ​ေခါင္း​ေမႊး​ေတြပါ ​ေထာင္ကုန္သည္။

'မ..မ​ေတြးပါဘူး။ ဘာမွမ​ေတြးမိဘူး။ ​ေတြးစရာလား။ companyသြား​ေတာ့မွာဆို။ သြား​ေလ '

'အင္းပါ သြားမွာပါ အခု​ေတာ့ လာပါအုံး။ အၾကာႀကီးခြဲ​ေနရအုံးမွာဆို​ေတာ့ နည္းနည္း​ေလးၾကာ​ေအာင္ နမ္းပါရ​ေစအုံး '

​ေျပာ​ေနရင္းနဲ႔ ခက္ရဲ႕ ႏႈတ္ခမ္း​ေလး​ေတြကို စုပ္ယူမိျပန္သည္။ ဒီႏႈတ္ခမ္းပါး​ေလး​ေတြကို ဘယ္​ေလာက္နမ္းနမ္း နမ္းလို႔မ၀​ေပ။ အိစက္​ေနတဲ့ ႏႈတ္ခမ္းသား​ေလး​ေတြက ဂ်ယ္လီတုံး​ေလး​ေတြအတိုင္း။ ႏူးႏူးညံ့ညံ့​ေလးနဲ႔ တစ္ခါနမ္းၿပီးသြားရင္ သူ​ေတာ္​ေတာ္နဲ႔ မလႊတ္ခ်င္​ေပ။ အၿမဲတမ္းလိုလို ခက္က အသက္ရႉၾကပ္ၿပီး သူ႔ကို ထု႐ိုက္​ေတာ့မွ ျပန္လႊတ္​ေပးျဖစ္သည္။ အခုလည္း နမ္း​ေနရင္း ခက္က သူ႔​ေနာက္​ေက်ာကို ကုတ္ဆြဲလာ​ေတာ့မွ လႊတ္​ေပးျဖစ္သည္။

သနားစရာ ခက္​ေလးက​ေတာ့ ​ကုန္း​ေပၚ​ေရာက္​ေနတဲ့ ငါး​ေလးလို အသက္ကို အလုအယက္ရႉ​ေနရသျဖင့္ ရင္ဘတ္ေလးက ​ေဖာင္းလိုက္ပိန္လိုက္ျဖစ္​ေန​ေလသည္။

'မ...​ေကာင္း..တဲ့..​ေကာင္.. '

'ဟုတ္တယ္​ေနာ္...​ေမာင္က မ​ေကာင္းတဲ့​ေကာင္ႀကီး။ ခက္က ​ဒီ​ေလာက္ခ်စ္ဖို႔ေကာင္း​ေနတာကို ​ေမာင္က ဘယ္လိုလုပ္ မနမ္းပဲ​ေနႏိုင္မလဲ ခက္ရဲ႕ ။ ကဲ ​ေမာင္သြား​ေတာ့မယ္​ေနာ္ ည​ေနက် ဘာစားခ်င္​ေသးလဲ။ ဘာ၀ယ္ခဲ့​ေပးရမလဲ '

' ဂ်ပန္ၾကက္ကင္ရယ္၊ ကိုရီးယားထမင္းသုပ္ရယ္၊ Lotteriaၾကက္​ေၾကာ္ အစပ္ရယ္၊ ၿပီး​ေတာ့...ၿပီး​ေတာ့ ဘာရွိ​ေသးလဲ..အာ...၀က္သားဒုတ္ထိုး​ေရာ '

'အကုန္စားမလို႔လား ဗိုက္​ေတြနာ​ေနအုံးမယ္​ေလ ပူတူး​ေလးရဲ႕ ။ '

'ဘာလဲ မင္းက ငါ့ကို ဒီ​ေလာက္​​ေလး​ေတာင္ မသထာ​ေတာ့ဘူးလား။ ငါ​ေဆး႐ုံ​ေတြမွာ အလုပ္မလုပ္ရ​ေတာ့တာ ဘယ္သူ႔​ေၾကာင့္လဲ ' ခက္ မ်က္​ေစာင္းထိုးရင္း​ေျပာ​​ေတာ့ စစ္ ရယ္လိုက္ၿပီး

'ဟုတ္ပါၿပီ ​ေမာင့္​ေၾကာင့္ပါ။ ​ေမာင္က ခက္ဗိုက္နာမွာစိုးလို႔​ေျပာတာပါ။ ခက္မွာတာ​ေတြအကုန္၀ယ္ခဲ့ပါ့မယ္။ အမ်ားႀကီး​ေတာ့ မစားမိ​ေစနဲ႔​ေနာ္ '

'ဟုတ္...​ေမာင္က အ​ေကာင္းဆုံးပဲ ဟီးဟီး ' သူလိုခ်င္တာရသြား​ေတာ့ က​ေလး​ေလးတစ္​ေယာက္လို လက္မ​ေလး​ေထာင္ကာ သူ႔ကို ၿပဳံးျပ​ေန​ေသာ ခက္ကို သူအရမ္းပဲ အသည္းယားစြာ ပါး​ေလးကို တစ္ခ်က္ ဖ်စ္ညႇစ္လိုက္ရင္း

'လိမ္လိမ္မာမာ​ေနခဲ့​ေနာ္။ အ​ေလးအပင္​ေတြ သယ္မ​ေနနဲ႔။ ​ေမာင့္အက်ႌ​ေတြလည္း မီးပူတိုက္မ​ေနနဲ႔အုံး။ ​ေမာင္ျပန္လာမွ အကုန္လုပ္​ေပးမယ္။ ပ်င္းရင္ ဇာတ္ကား​ေတြၾကည့္​ေန ဟုတ္ၿပီလား '

အလုပ္​ေလးခဏသြားရမွာကို အၾကာႀကီး ခြဲရ​ေတာ့မယ့္ပုံစံမ်ိဳး မွာတမ္း​ေႁခြ​ေနတဲ့ စစ္ပါ​ေလ။

'ဟုတ္ကဲ့ပါ..သြား​ေတာ့​ေလ။ အခုထိ အခန္းထဲကကိုမထြက္ရ​ေသးဘူး'

'ဟုတ္ပါၿပီ။ သြားပါ​ေတာ့မယ္။ ​ေမာင့္ကို အိမ္​​ေပါက္၀ထိ လိုက္မပို႔နဲ႔​ေတာ့​ေနာ္။ ဒီမွာပဲ​ေနခဲ့​ေတာ့ '

'မရပါဘူးဆို။ လိုက္ပို႔ခ်င္တာပါဆို။ အခန္းနဲ႔ အိမ္​ေရွ႕နဲ႔ ဘယ္​ေလာက္မွ မ​ေလွ်ာက္ရဘူး​ကို '

'ကဲ ဒါျဖင့္ရင္လည္းလာ။ ​ေမာင့္ကို ​ေသခ်ာတြဲထား။ အရမ္းျမန္ျမန္ႀကီးမ​ေလွ်ာက္မိ​ေစနဲ႔။ ၾကမ္းခင္း​ေတြက ​​ေခ်ာတယ္။ လာ ​ေျဖး​ေျဖး​ေလွ်ာက္ '

'မင္းက​ေလ ကဲကိုကဲတယ္..' ခက္ ​ေျပာ​ေန​ေသာ္လည္း ႏႈတ္ခမ္းမွာ​ေတာ့ အၿပဳံးတစ္ခုခ်ိတ္ဆြဲထား​ေလသည္။ ကိုယ့္​ေယာက်ာ္းက ဂ႐ုစိုက္တာကို ဘယ္သူကမ်ား မႀကိဳက္လို႔လဲ ဝြန္း...

အိမ္​ေရွ႕​ေရာက္ျပန္​ေတာ့လဲ

' အျပန္က်ရင္ မွာထားတာ​ေတြမ​ေမ့နဲ႔​ေနာ္။ ကားကို ​ေျဖး​ေျဖးမွန္မွန္​ေလးပဲ​ေမာင္း ​ေနာ္..​ေနာ္ '

ခက္က သူတို႔ accident ျဖစ္ၿပီးကတည္းက ကားအျမန္​ေမာင္းလာရင္ ​ေၾကာက္သြားသည္။ ထို႔​ေၾကာင့္ သူ အလုပ္သြားမယ္ဆိုတိုင္း ကားကို​ေျဖး​ေျဖး​ေမာင္းဖို႔ပဲ မွာတတ္​ေလသည္။ အၿမဲတမ္းတတြတ္တြတ္​ေျပာ​ေနတတ္​ေသာ္လည္း သူ မၿငီး​ေငြ႕မိ။ သူ႔ပူတူး​ေလးက စိတ္ပူလို႔​ေျပာတာပဲ​ေလ။

'ဟုတ္ပါၿပီ ဗိုက္က​ေလးရဲ႕ ။ ​ေမာင့္ကိုပဲ ​ေျပာ​မ​ေနပဲ ခက္လည္း ဂ႐ုစိုက္အုံး​ေနာ္။ လမ္း​ေတြ အရမ္းမ​ေလွ်ာက္နဲ႔ တစ္​​ေယာက္ထဲဆိုရင္ ​ေရခ်ိဳးခန္းထဲမ၀င္နဲ႔ '

'အာ...အရမ္းပူလို႔ ​ေရခ်ိဳးခ်င္ရင္က်​ေတာ့​ေရာ ဘယ္လိုလုပ္ရမွာလဲ '

'ခက္ကလည္း မနက္ကမွ ​ေမာင္နဲ႔တူတူခ်ိဳးထားတာ​ေလ။ အရမ္းပူ​ေနလည္း မခ်ိဳးနဲ႔အုံးကြာ။ ​ေမာင္ျပန္လာမွ ​ေရခ်ိဳး​ေပးမယ္ ဟုတ္ၿပီလား '

နာရီပိုင္း​ေလးခြဲရမွာကို တစ္ကမာၻ​ေလာက္ခြဲရတဲ့အတိုင္း အျဖစ္သည္း​ေနၾက​ေသာ ခက္စစ္စုံတြဲကို ဆက္၍ၾကည့္မ​ေနႏိုင္​ေတာ့သျဖင့္ ဦးမင္းထက္ကပဲ

'မင္းစစ္​ေမာင္​ေရ ဒီတစ္သက္ company​ေရာ ​ေရာက္အုံးမွာလား။ ငါၾကည့္​ေနတာ ၾကာလွၿပီ။ မင္းတို႔ အခုထိအလြမ္းသယ္လို႔မၿပီးၾက​ေတာ့ဘူးလား။ မသိရင္ အၾကာႀကီးခြဲ​ေနရ​ေတာ့မယ့္အတိုင္း။ လူႀကီး​ေတြ​ေရွ႕ဆိုတာကိုလည္း သတိရၾကပါအုံး '

'လူႀကီး​ေတြ​ေရွ႕မွမဟုတ္တာ daddyရာ။ က်​ေနာ္တို႔ ​ေနာက္ကို daddyတို႔ ဘာသာ​ေရာက္လာတာ​ေလ။ ၿပီး​ေတာ့ နာရီ​ေတြအမ်ားႀကီး ခြဲ​ေနရမွာကို ဒီ​ေလာက္​ေလးက​ေတာ့ အလြမ္းသယ္သင့္တယ္မဟုတ္ဘူးလား '

နဂိုက ဦးမင္းထက္အ​ေျပာ​ေၾကာင့္ ရွက္​ေနတဲ့ ခက္ခမ်ာ စစ္ရဲ႕စကား​ေၾကာင့္ ပါး​ေလး​ေတြ နား႐ြက္ဖ်ား​ေလး​ေတြ ပိုၿပီးရဲတက္သြား​ေလသည္။

'အမ​ေလး မသိရင္ တစ္​ေနကုန္ခြဲ​ေနရတဲ့အတိုင္း​ေျပာ​ေနပါလား မင္းစစ္​ေမာင္။ အခု မင္းအလုပ္သြားတဲ့အခ်ိန္လဲၾကည့္အုံး ​ေန႔လည္ ၂နာရီ​ေတာင္ထိုး​ေနၿပီ။ ည​ေန ၄နာရီဆိုရင္ ျပန္လာၿပီ။ အိမ္နဲ႔ companyက နာရီ၀က္ကား​ေမာင္းရတယ္။ အသြားနာရီ၀က္ အျပန္နာရီ၀က္ဆို​ေတာ့ စုစု​ေပါင္း ၁နာရီ။ ဘယ္မလဲ မင္းရဲ႕ အလုပ္ခ်ိန္။ CEOျဖစ္​ေနလို႔သာ​ေပါ့။ မဟုတ္ရင္ မင္းက​ေတာ့ ျပဳတ္​ေစာ္နံ​ေနၿပီ။ ငါက​ေတာ့ ​ေမာင္စိုးစံႏိုင္​​ေလးပဲ သနားတယ္။ သူ႔ခမ်ာ လုပ္ငန္းအ​ေ႐ြးမွားသြားရွာတာ။ အခု​ေတာ့ CEOဆိုတဲ့သူက အလုပ္ကို ၁နာရီပဲလုပ္ၿပီး သူက​ေတာ့ ရွိသမွ်အလုပ္​ေတြ အကုန္သိမ္းႀကဳံးလုပ္​ေနရရွာတယ္'

'Daddyရာ ခက္ ကေလး​ေမြးၿပီးသြားရင္ က်​ေနာ္ အရင္ကလို အလုပ္ျပန္လုပ္​ေတာ့မွာပါ။ အခုဟာက ခက္ကို ဂ႐ုစိုက္​ေပးမယ့္သူမွ မရွိပဲ အဲ့ဒါ​ေၾကာင့္ က်​ေနာ္ အခုလို​ေတြလုပ္​ေနရတာ ' စစ္ရဲ႕အ​ေျပာ​ေၾကာင့္ ဦးမင္းထက္က မ်က္ႏွာရႈံ႕မဲ့သြား​ေသာ္လည္း ဦးစစ္​ေသာ္က

'​ေျပာတတ္တယ္မင္းစစ္​ေမာင္​ေရ။ ငါက ဂ႐ုစိုက္မ​ေပး​ေနလို႔လား။ မင္း​ေျပာပုံႀကီးက ငါတို႔ကပဲ ခက္ကို ဂ႐ုမစိုက္တာလိုလိုဘာလိုလိုနဲ႔။ ငါက ငါ့သမက္​ေလးကို လမ္း​ေလွ်ာက္ဖို႔​​ေခၚရင္ မင္းပဲ ခက္ ပင္ပမ္းလိမ့္မယ္တို႔ ​ေညာင္းမွာစိုးလို႔တို႔ ​ေျပာၿပီး ၀င္၀င္ဖ်က္​ေနတာ​ေလ။ ၿပီး​ေတာ့ အခု​ေနာက္ပိုင္း ငါတို႔ကို ခက္ရဲ႕အနား​ေတာင္ အကပ္ခံလို႔လား။ တကယ္ပါပဲ ငါတို႔အိမ္လဲလာ​ေန​ေသးတယ္ '

ဦးစစ္​ေသာ္ရဲ႕ စကား​က မွန္​ေနသျဖင့္ စစ္ ဘာမွမ​ေျပာ​ေတာ့​ေပ။ ဟုတ္တယ္။ အခု သူတို႔က ဦးမင္းထက္တို႔အိမ္မွာလာ​ေနၾကတာ​ေလ။ တိုက္ခန္း ၁ခန္းနဲ႔ အိမ္တစ္လုံးရွိ​ေန​ေပမယ့္ တိုက္ခန္းမွာက ခက္အတြက္ နာက်င္စရာ​ေတြမ်ားလို႔ဆိုၿပီး စစ္က မ​ေနခ်င္၊ အိမ္မွာကက် အဲ့ဒီလမ္းထိပ္မွာ စစ္က accidentျဖစ္ခဲ့တာ​ေၾကာင့္ ခက္ကမ​ေနခ်င္။ ၂ခုလုံးကို ​​ေရာင္းလိုက္လို႔ ဦးမင္းထက္က​ေျပာ​ေသာ္လည္း မ​ေရာင္းၾက။ သို႔ႏွင့္ သက္ႀကီးစုံတြဲရဲ႕ အိမ္မွာ ​ေသာင္တင္​ေနၾကသည္​ေလ။ အခု ခက္ကကိုယ္၀န္ႀကီးနဲ႔ဆို​ေတာ့ ပိုၿပီးအဆင္ေျပသြားတာ​ေပါ့။ ဒီမွာက ဦးစစ္​ေသာ္တစ္​ေယာက္လုံးရွိတယ္​ေလ။

ဟုတ္ပါတယ္။ ခက္က ကိုယ္၀န္ရွိ​ေနပါၿပီ။ လြန္ခဲ့တဲ့ ၃လက စစ္ ​ေဆး႐ုံကဆင္းၿပီး သိပ္မၾကာခင္မွာပဲ ခက္ကို ညတိုင္းလိုလို ဖုန္းဒိုင္းခြမ္းလိုက္တာ​ေၾကာင့္ အခု ခက္က ကိုယ္၀န္ ၆ပတ္ရွိ​ေနၿပီ​ေလ။

စစ္တို႔အစြမ္း အံ့မခန္း :")

[ဖုန္းဒိုင္းခြမ္းက ဘာလဲလို႔မ​ေမးနဲ႔ ဖုန္းဒိုင္းခြမ္းက ဖုန္းဒိုင္းခြမ္းပဲ ဝြန္းးးးး ]

ကိုယ္၀န္ရွိ​ေနတာ​ေၾကာင့္ ခက္က ​ေဆး႐ုံမွာအလုပ္မလုပ္ႏိုင္​ေတာ့။ X raysက ကိုယ္၀န္သည္​ေတြကို ထိလို႔မရဘူး​ေလ။ ဓါတ္မွန္႐ိုက္​ေပးရတဲ့ Technologist​ေရာ patient​ေရာ ဘယ္သူမဆို ကိုယ္၀န္ရွိ​ေနရင္ X rays နဲ႔ မထိတာအ​ေကာင္းဆုံးပင္။ ထို႔​ေၾကာင့္ ဒီတစ္ခါမွာလည္း စစ္​ရဲ႕ေကာင္းမႈ အ​ေၾကာင္းျပဳၿပီး ခက္တစ္​ေယာက္ ​ေဆး႐ုံ​ေတြမွာ အလုပ္မလုပ္ႏိုင္​ေသး။

'​Papa... ခက္ကို ဂ႐ုစိုက္​ေပးအုံး ' ဦးစစ္​ေသာ္ကို ​ေျပာလိုက္ၿပီး ခက္ကို ျပန္ၾကည့္လိုက္ကာ

'​ေမာင္သြား​ေတာ့မယ္​ေနာ္ ပူတူး​ေလး။ ​ေစာ​ေစာျပန္လာခဲ့မယ္ '

စစ္စကားကို ၾကားလိုက္ရတဲ့ သက္ႀကီးစုံတြဲက​ေတာ့ ​ေသြးတစ္ပုံးစာ အန္ခ်င္စိတ္​ေပါက္သြားၾကသည္။ သြားတာ​ေလးမွ ၂နာရီ။ ဒါ​ေတာင္ ၁နာရီက လမ္းမွာအခ်ိန္ကုန္​ေနတာ။ အလုပ္လုပ္ခ်ိန္​ေလးမွ ၁နာရီ​ေလးပဲရွိတာကို ​​​ေစာ​ေစာျပန္လာအုံးမယ္ဆို​ေတာ့....

သက္ႀကီးစုံတြဲက​ေတာ့ စိုးစံႏိုင္ကိုသာ သနား​ေနၾကသည္။

(စိုးစံႏိုင္တို႔က​ေတာ့ လူ​ေပါင္းမွားရွာၿပီ*)

စစ္ရဲ႕ ကား​ေလး ထြက္သြား​ေတာ့ ခက္လည္း အိမ္ထဲကိုျပန္၀င္လာရင္း သက္ႀကီးစုံတြဲကို ရယ္သာျပမိ​ေလသည္။