🎶အခန်းငယ်ထဲမှာပဲ....ငါ့တစ်​ယောက်ထဲပါပဲ

မင်းပြန်လာမယ့်အချိန်....

​စောင့်​မျှော်ရင်း​ကြေကွဲ.....

မင်းမရှိပဲ​နေခဲ့..... ​နေ့ရက်များစွာထဲ....

မင်းပြန်လာမယ့်အချိန်.....

တမ်းတရင်း​ကြေကွဲ.....

ဘယ်သူမှမရှိတဲ့.. ငါ့ရဲ့ဘ၀ဟာ...

အခန်း...ကျဥ်း​ထဲ......

စွန့်လွှတ်ခြင်းနဲ့.. ​ကျောခိုင်းခြင်းမှာ... လဲကျခဲ့...​..

နေခဲ့...တစ်​ယောက်ထဲ....

မင်းပြန်ခဲ့ပါ​တော့.. ငါ့မှာမင်းမရှိမဖြစ်လို့.....

အလင်း​ရောင်မဲ့​နေတဲ့.. အခန်းမှာ

ငါ့တစ်​ယောက်ထဲမို့......

နှစ်​ယောက်တစ်အိပ်မက်​တွေလည်း....

တစ်စစီကွဲပျက်ကာ... ငါရူးသွပ်.....

မင်းပြန်ခဲ့ပါ​​တော့.. ငါ့မှာမင်းမရှိမဖြစ်လို့ .....

အလင်း​ရောင်မဲ့​နေတဲ့.. အခန်းမှာ

ငါ့တစ်​ယောက်ထဲမို့ ......

နှစ်​ယောက်တစ်အိပ်မက်တွေလည်း...

တစ်စစီကွဲပျက်ကာ... ငါရူးသွပ်.....

Baebae.....🎶

စစ်တစ်​ယောက် သီချင်းနား​ထောင်ရင်း

မျက်ရည်ကျမိပြန်သည်။

'ခက်ရယ်...​မောင့်ဆီကို ဘယ်​တော့မှပြန်လာမှာလဲဟင်...​မောင်...​မောင်​စောင့်​နေတာခက်ရဲ့ .....

ခက်ထွက်သွားတာ ဒီ​နေ့နဲ့ဆိုရင် ၄၅၅ရက်ရှိသွားပြီ။

​မောင်​လေ...ခက်ကို​ပြောချင်တဲ့ စကား​တွေအကုန်လုံး တစ်ရက်ကို တစ်မျက်နှာနှုန်းနဲ့​

ရေးထားတယ်။ ခက်​မောင့်ဆီကိုပြန်လာတဲ့ အချိန်ကျရင် ခက်ကိုဖတ်ပြရ​အောင်လို့​လေ။

ခက်ထွက်သွားပြီး သိပ်မကြာဘူး ​မောင်​​ဆေးရုံ

တက်လိုက်ရတယ် ခက်သိလား။ ခက်ကိုလွမ်းလို့

ဆိုပြီး အရက်​တွေပဲဖိ​​သောက်​နေလို့​လေ။

အဲ့ဒီတုန်းက ​မောင့်ကို ​Daddyတို့က

သေပြီလို့ထင်ထားကြတာတဲ့။ ​မောင်မ​သေချင်​သေးဘူး....​မောင်....​မောင်က ခက်ကို မ​တောင်းပန်ရ​သေးပဲနဲ့ ဘာလို့​သေရမှာလဲ ခက်ရဲ့။ အခုဆို...အခုဆို...​မောင်တို့ ၂​ယောက်နာမည်နဲ့ K.Sဆိုတဲ့

companyတစ်ခု​ထောင်ထားတယ်။ ပြီး​​တော့

အခုဆိုရင် ​papaနဲ့လည်း ဆက်ဆံ​ရေး အဆင်​ပြေသွားပြီခက်ရဲ့။ ခက်ကိုပဲ....ခက်ကိုပဲ....​

မောင်လိုအပ်​နေတာပါ။ ခက်ပြန်လာရင်...​

ဟောဒီ..မ​ကောင်းတဲ့အမှတ်တရ​တွေစု​နေတဲ့ တိုက်ခန်းမှာမ​နေပဲ ​မောင်တို့ ၂​ယောက်ပဲ

သီးသန့်​နေဖို့ အိမ်​လေးတစ်လုံး​ဆောက်ထား​သေးတယ်။ ခက်ရဲ့နာမည်နဲ့​လေ။ ဒါ​ပေမယ့်....

ဒါ​ပေမယ့်.....ခက်ပြန်မလာမချင်း​တော့ ​​မောင် ဒီတိုက်ခန်း​လေးမှာပဲ ​နေ​​မယ်​နော်။ ​မောင့်မှာ....​

မောင့်မှာ....ခက်နဲ့ပတ်သက်တာဆိုလို့ ခက်​မောင့်အတွက် ​ရေးထားခဲ့တဲ့စာ​လေးရယ်၊ ခက်ထားခဲ့တဲ့ လက်စွပ်​လေးရယ်၊ ခက်ရဲ့အ​​ငွေ့အသက်​လေး​တွေကျန်​နေ​သေးတဲ့ ဒီအခန်း​လေးရယ်။ ဒါ​လေး​တွေပဲ...ဒါ​လေး​တွေပဲရှိတာမလို့....​မောင်...​မောင်...

ဒီမှာပဲ ​နေ​နေ​သေးတာပါ။ ခက်သာ...

ခက်သာ..ပြန်လာခဲ့မယ်ဆိုရင်...​မောင်တို့

အိမ်အသစ်မှာ​ပြောင်း​နေကြမယ်​နော်.....​

မောင်အရမ်းလွမ်း​နေပြီခက်ရဲ့ ....ခက်ဘယ်ကို​ရောက်​နေတာလဲ။ ​ခက်ရှိ​နေနိုင်မယ့် ​​ဆေးရုံ​တွေအကုန်လုံးလိုက်ရှာ​နေတာ...ခက်ရဲ့အရိပ်​လေးကို​တောင် မ​တွေ့ရဘူး။ ​မောင်...​​မောင်....

ခက်ကိုအရမ်းလွမ်း​နေခဲ့တာ....ခက်သာ​မောင့်ဆီ

ပြန်လာမယ်ဆိုရင်...​မောင်...​မောင်...

ဘာပဲဖြစ်ဖြစ်..လုပ်​ပေးနိုင်ပါတယ်ခက်ရယ်....

ပုန်း​နေရတာ မပင်ပမ်းဘူးလားခက်ရာ...​​​

မောင်....​မောင်​လေ...ခက်ရဲ့မျက်နှာ​လေးကို

အိပ်မက်ထဲမှာပဲ​တွေ့​နေရတာ အားမရ​တော့ဘူး

ခက်ရဲ့ ...​မောင်.... ခက်ကို အပြင်မှာ...ဒူး​ထောက်ပြီး​တော့ပဲဖြစ်ဖြစ် ​တောင်းပန်ချင်လို့ပါ.... ​မောင်...​မောင်​တောင်းပန်ပါတယ်ခက်ရယ်...ပြန်ခဲ့​တော့ကွာ..'

တွယ်ကပ်​နေ​တုန်းက​တော့ တွန်းထုတ်ခဲ့ပြီး အခုထွက်သွားပြီဆိုမှ ခက်ကို ပြန်လိုချင်မိသည်။

သူ့ရဲ့ အမှား​တွေကို ​တောင်းပန်ချင်သည်။

ခက်​ကျေနပ်​လောက်တဲ့အထိ ​ခက်အနားမှာပဲ​နေရင်း ​ပေးဆပ်ချင်သည်။ ခက်ရဲ့မျက်နှာ​လေးကိုသာ မြင်ခွင့်ရမယ်ဆိုရင် သူဘာ​တွေပဲ လုပ်ရလုပ်ရ....

ခက်ကိုသာ...ခက်ကိုသာ...သူလိုအပ်​နေသည်။ ခက်မရှိ​တော့တဲ့​နေ့ကတည်းက အခုချိန်အထိ သူခက်ကို တစ်ရက်​လေးမှ ​မေ့မရခဲ့။

မြန်မာပြည်အနှံ့ ရှိရှိသမျှ​ဆေးရုံ​တွေမှာ လိုက်ရှာပါ​သော်လည်း အပုန်း​​ကောင်းသူခက်​ကြောင့် အရိပ်​လေး​တောင် မ​တွေ့ခဲ့ရပါ​လေ။

'ခက်သိလား....ဟန်နီနိုင်က ​သေသွားပြီတဲ့။

သူ့ကို မတရားကျင့်တဲ့​ ၄​ယောက်​​ကြောင့်

ကိုယ်၀န်ရသွားတယ်​​လေ။ ​မွေးလာတဲ့က​လေးကလည်း အဖက်မတင်ခဲ့ဘူးတဲ့။ သူလည်း

အဲ့ဒီစိတ်​နဲ့ ဆုံးသွားတာတဲ့။

ခက်သာသိရင် သူ့ကိုသနား​နေမှာလား၊

သူ့အပြစ်နဲ့သူခံရတာလို့ပဲ​ပြောမလား ​မောင်သိချင်လိုက်တာ။ ​မောင်တို့ သား​လေးကို သတ်ထားလို့

သူလည်း ဝဋ်လည်သွားတာ​ပေါ့။ ​မောင်လည်း ဝဋ်လည်​နေပြီခက်သိရဲ့လား။ ​မောင်...​မောင်...

ခက်ကို ရက်စက်ခဲ့တုန်းက ဝဋ်​တွေပြန်လည်​နေပြီခက်ရဲ့။ ​မောင်ခက်ကို အရမ်းလွမ်း​နေပြီခက်ရာ.... ခက်ကိုကြည့်ပြီး ​မောင်​နောင်တရ​နေပြီဆိုတဲ့

အ​ကြောင်း၊

ခက်ကို ဘယ်​လောက်​တောင်

သတိရ​နေတယ်ဆိုတဲ့အ​​ကြောင်း၊

ခက်ကိုဘယ်​လောက်​တောင် ချစ်တယ်ဆိုတဲ့

အ​ကြောင်း​တွေ ​ခက်သိ​အောင် ​ပြောပြချင်​သေးတာ။ ပြီး​တော့....ပြီး​တော့...သား​လေးကို...သား​လေးကို ​မောင်မချစ်ခဲ့တာမဟုတ်ပါဘူး ခက်ရယ်...​

မောင်...​မောင်တို့သား​လေးကို...​ချစ်ခဲ့ပါတယ်...

ခက်သိ​အောင်သာ...​မောင်ထုတ်မပြခဲ့တာပါ....'

ဟုတ်သည်။ ခက်နဲ့သား​လေး အိပ်​နေကြတဲ့အချိန် သူပြန်​ရောက်လာရင် သား​လေးရဲ့ နဖူးကိုနမ်းပြီးမှ အလုပ်လုပ်စရာရှိတာ​တွေလုပ်တတ်သည်သာ။

သား​လေး ညည ထငိုတတ်ရင်လည်း သူကပဲ

ထ​ချော့​ပေးခဲ့သည်​။ ဒါ​တွေကို ခက်သိ​အောင်

သူမ​ပြောပြခဲ့​ပေ။

ခက်ရဲ့​​ရှေ့မှာဆိုရင်​တော့ သား​လေးကိုဂရုမစိုက်ချင်​ယောင်​ဆောင်ခဲ့ရသည်။ တကယ်​တော့

သား​လေးကိုတင်မက သား​လေးရဲ့ papaကိုပါ

သူချစ်ပါသည်။ gayကိုမုန်းတယ်ဆိုတဲ့

သူတစ်​ယောက်က ​ယောကျာ်း​လေးတစ်​ယောက်ကိုချစ်​နေတယ်ဆိုတာ လက်မခံချင်တဲ့စိတ်​ကြောင့်၊ သား​လေးကို သူ့တုန်းကလိုဖြစ်မည်စိုးတာ​ကြောင့် ခက်ကိုကွာရှင်းချင်ခဲ့ခြင်းသာ။

'​မောင်....​မောင်​​နောင်တရ​နေပါပြီခက်ရယ်....

ခက်သာ...ခက်သာ..ပြန်လာ​ပေးမယ်ဆိုရင်...

ခက်သာပြန်လာ​ပေးမယ်ဆိုရင်.........

အိပ်မက်ထဲမှာ​ ခက်က​မောင့်ကိုမုန်းတယ်လို့ ​

ပြောတုန်းက​တောင် ​မောင်ရူးမတတ်နာကျင်ခဲ့မိတာ အပြင်မှာသာ...အပြင်မှာသာ..​မောင့်ကိုမုန်းတယ်လို့​ပြောရင်...​မောင်​သေသွားမလားပဲ....'

စစ် တစ်​ယောက်ထဲ​ပြော​နေတုန်း ဖုန်းလာသဖြင့်

ကြည့်မိလိုက်​တော့ ​ခေါ်တဲ့သူက ဦးစစ်​သော်

ဖြစ်​နေသည်။

'Hello papa'

'သား ဒီ​နေ့ ..... ​ဆေးရုံမှာ PPE​တွေ သွားလှူမယ်ဆို'

'အာ...ဟုတ်တယ် papa ဘာလို့လဲ'

'ဘာမှမဟုတ်ပါဘူး။ သားပြန်လာရင် အိမ်ကို

၀င်ခဲ့အုန်းလို့​ပြောမလို့ပါ။ သား daddyက

သားနဲ့ ​ဆွေး​နွေးစရာရှိလို့တဲ့'

'ဟုတ်ကဲ့ papa '

ဦးစစ်​သော် ဖုန်းချသွား​တော့ စစ်လည်း ....​ဆေးရုံကိုထွက်လာခဲ့သည်။ Covid 19​ကြောင့်

company​တွေအကုန် ပိတ်ထားရသဖြင့်

စစ်လည်း တိုက်ခန်းမှာသာ အ​နေများ​လေသည်။

သို့​သော်လည်း PPE၀တ်စုံ​တွေ၊ Mask​တွေ

မ​လောက်တဲ့ ​ဆေးရုံ​တွေကို​တော့ သူနဲ့ခက်ရဲ့

နာမည်နဲ့ သူကိုယ်တိုင် သွားလှူတတ်သည်။

ဒီ​နေ့လည်း PPEသွားလှူဖို့အတွက် ထွက်လာခဲ့သည်။

စစ်​ရောက်သွား​တော့ ​ဆေးရုံအုပ်ကပဲ

'ငါ့တူ ​ရောက်လာပြီလား'

'ဟုတ်ကဲ့ ​ရောက်ပါပြီအန်ကယ်။ ဒီမှာ PPE၀တ်စုံ​လေး​တွေ လက်ခံ​ပေးပါအုံး '

'​အခုလို လှူ​ပေးတဲ့အတွက်​ကျေးဇူးတင်ပါတယ်ကွယ်။ ငါတူတို့လို အလှူရှင်​တွေရှိ​နေလို့ ဦး​လေးတို့လည်း အဆင်​ပြေ​နေတာပါ။ '

'ရပါတယ် အန်ကယ်ရဲ့ ။ အခုလို လှူရမှာက

ကျ​နော်တို့တာ၀န်ပဲ​လေ။ အန်ကယ်တို့က

လူ​တွေအသက်ကိုကယ်​ပေး​နေကြတာပဲ၊

ကျ​နော်တို့က လှူ​ပေးရမှာ​ပေါ့'

စစ်တို့စကား​ပြော​နေတုန်း အခန်းထဲကို သူနာပြုဆရာမ​လေးတစ်​ယောက် ၀င်လာ​လေသည်။

'ဆရာကြီးရှင့်...အပြင်မှာ Volunteer ​လျှောက်ထားတဲ့ သူ​ရောက်​နေပါတယ် '

'ဘယ်သူလဲ သမီး '

'ခက်ထန်လို့​ပြောပါတယ် ဆရာကြီး'

'ခက်ထန်!! ' စစ်က သံ​ယောင်လိုက်သလိုရွတ်မိ​တော့ ​ဆေးရုံအုပ်က

'ငါ့တူသိ​နေတာလား သူက အန်ကယ်တို့ ​ဆေးရုံမှာ အလုပ်လာ​လျှောက်ဖူး​သေးတယ်'

'ဟုတ်.. ဟုတ်လား အန်ကယ်။

ကျ​နော်​ဒီကိုလာတုန်းတော့ တစ်ခါမှမ​တွေ့ပါဘူး'

'အာ...အန်ကယ်တို့က မခန့်လိုက်တာငါ့တူရဲ့။

သူက ​ခြေ​ထောက်တစ်ဖက်က နည်းနည်းဆာသလိုဖြစ်​နေတာ​လေ။ လူ​ကောင်း​တွေလို

အရမ်းကြီးမ​ပြေးနိုင်ဘူး။ အန်ကယ်တို့ ဒီမှာက

လူနာ​တွေအရမ်းများ​တော့ တစ်ခုခုဆို မြန်မှဖြစ်မှာ​လေ။ ​ကောင်​လေးက ​တော်​တော့​တော်ရှာပါတယ်။ ​တော်​တော်​လေးကျွမ်းတယ်။ viva​​မေးတုန်းကလည်း အကုန်​ဖြေနိုင်ရှာတယ်။ ဒါ​ပေမယ့်

သူအလုပ်​လျှောက်တုန်းက သူ့လိုပဲ​ဖြေနိုင်တဲ့သူ

၃​ယောက်​လောက်ရှိ​သေးတယ်။ အကုန်လုံးကို

ယှဥ်ကြည့်လိုက်ရင် သူက ကျန်တဲ့ ၃​ယောက်​လောက် မသွက်လက်ဘူး​လေ။ အဲ့ဒါ​ကြောင့် အန်ကယ်က

မ​ရွေးလိုက်တာ။ အခု​ covid​ကြောင့် ဒီမှာရှိ​နေတဲ့ လူတွေနဲ့တင်မ​လောက်​တော့ volunteer​တွေထပ်​ခေါ်​တော့ သူလည်း လာ​ဖြေတာထင်တယ် '

'သူက...သူက...အသားဖြူဖြူ​လေးနဲ့မလား။ အရပ်က ၅​ပေ ၅​လောက်​လေ '

'အသားက​တော့ အရမ်းကြီးမဖြူဘူးကွယ့်။

ဒါ​ပေမယ့် အရပ်က​တော့ ငါ့တူ​ပြောသ​လောက်ပဲရှိမယ်ထင်တယ်။ ဓါတ်မှန်နဲ့​​ကျောင်းပြီးထားတာ​လေ။ ဘွဲ့ရပြီးတာ ၃နှစ် ၄နှစ်​လောက်​တော့ ရှိပြီ '

'အန်ကယ် သူ့ကို မ​ရွေး​ပေးလို့ရလား။ သူက...သူက...ကျ​နော့်ရဲ့ အမျိုးသားပါ။

လွန်ခဲ့တဲ့ ၃နှစ်​ကျော်​လောက်ကတည်းက လက်ထပ်ထားကြတာ။ အခုက ​ရောဂါ​တွေနဲ့ဆို​တော့

ကျ​နော်သူ့ကို စိတ်မချဘူး။ ပြီး​တော့ သူက

သူများ​တွေ​လောက်လည်း မသွက်လက်ဘူးဆို​​တော့

အန်ကယ်တို့လည်း သူ့ကို အ​ရေးကြီးတာ​တွေ

ခိုင်းလို့မရဘူး​လေ။

Suspectလူနာ​တွေကို ဓါတ်မှန်ရိုက်ရင် တတ်နိုင်သ​လောက် မြန်မြန်ရိုက်နိုင်မှ ဖြစ်မှာမဟုတ်လား'

'အင်း ငါ့တူက ​တော်​တော်သိ​နေတာပဲကွ။

ဟုတ်ပါတယ်​လေ။ ခက်ထန်ကို​တော့

suspectလူ​နာ​တွေကို ဓါတ်မှန်ရိုက်ခိုင်းလို့မရပါဘူး။ ​ဒါ​ပေမယ့် အန်ကယ်တို့ဆီက

volunteerလို​နေတယ်ငါ့တူရဲ့ '

'ကျ​နော် papaကို အကူအညီ​တောင်း​ပေးပါ့မယ်။ အဲ့ဒါ​ကြောင့် ခက်ကို ငြင်း​ပေးပါအန်ကယ်ရယ်။

ပြီး​တော့ ​နောက်တစ်ခုလည်း အကူအညီ​တောင်းချင်ပါ​သေးတယ်..******* '

'​ကောင်းပါပြီ ​ကောင်းပါပြီ '

​​ဆေးရုံအုပ်ကိုနှုတ်ဆက်ပြီးတာနဲ့ သူလည်း

ထွက်လာခဲ့သည်။ အခန်းအပြင်ကို​ရောက်​တော့ ​ဆေးရုံအုပ်နဲ့ ​တွေ့ဖို့​စောင့်​နေတဲ့ ခက်ကို ​တွေ့ရ​လေသည်။

တကယ်ကိုပဲ....တကယ်ကိုပဲ...​သူ့ရဲ့ခက်ပဲ....

နို့နှစ်​ရောင်အသားအ​​​ရေ​လေးက နည်းနည်းညိုချင်သလိုဖြစ်​နေသည်။ ​

(ခြေ​ထောက်တစ်ဖက်က ဆာ​နေလို့ ​ဆေးရုံ​တွေမှာ မလုပ်ရ​တော့ ဘယ်မှာများ ဘာ​တွေလုပ်​နေလို့ အခုလို အသား​တွေညိုသွားရတာလဲခက်ရယ်*)

သူ၀မ်းသာအားရနဲ့ ခက်ဆီကို ​ပြေးသွားမိသည်။

ခက်ရဲ့​ရှေ့မှာ ​ခြေစုံရပ်လိုက်​တော့ ခက်က ​မော့ကြည့်လာသည်။ သူ့ကို​တွေ့​​တော့ ခက်ရဲ့မျက်နှာက

အံ့သြသွားတဲ့အမူအရာဖြစ်သွား​သော်လည်း

ခဏမျှသာ။ သူ့ကို သူစိမ်းတစ်​ယောက်လို

ကြည့်​နေ​လေသည်။

'ခက်...ခက်..​မောင်...​မောင်ခက်ကို လိုက်ရှာ​နေခဲ့တာ'

'Sorry ကျ​နော်ခများကို မသိဘူး'

'မဖြစ်...မဖြစ်နိုင်ပါဘူး။ ​မောင်တို့က...​

မောင်တို့က...လက်ထပ်ပြီးသား​လေခက်ရဲ့ ...

ခက်က...ခက်က ​​မောင့်ကို မသိဘူးဆိုတာ ဖြစ်နိုင်လို့လား'

'လက်ထပ်ပြီးသားဖြစ်သလို ကွာရှင်းပြီးသားလည်း ဖြစ်တယ်​လေ။ အဲ့ဒီ​တော့ အခုက တစ်​ယောက်နဲ့

တစ်​ယောက် တစ်ခါမှမ​တွေ့ဖူးကြတဲ့

သူစိမ်း​တွေဖြစ်သွားပြီ မဟုတ်ဘူးလား'

'​မောင်...​မောင်တို့ မကွာရှင်းရ​သေးပါဘူး ခက်ရယ်။

​မောင်တို့က....​မောင်တို့က အခုထိ

လက်ထပ်ထားတုန်းပဲရှိပါ​သေးတယ်'

'ကျ​နော့်အတွက်က​​တော့ ခများက သူစိမ်းပဲ

ဦးမင်းစစ်​မောင်။ ကျ​နော့်ကို ခွင့်ပြုပါအုံး '

ခက်ထွက်သွား​​တော့ ခက်ထိုင်ခဲ့တဲ့ ထိုင်ခုံ​ပေါ်မှာပဲ သူထိုင်ချမိသည်။

'​မောင်...​မောင်ခက်ကို လက်လွှတ်မခံနိုင်​တော့ဘူး ခက်ရဲ့ '

​ဆေးရုံအုပ်ကို အကူအညီ​တောင်းပြီးသားမလို့

သူ့ဘက်က စီစဥ်စရာရှိတာ စီစဥ်ထားရမည်။

အခု အ​ရေးကြီးတာက ခက် ဘယ်မှာ​နေလဲဆိုတာ သိရဖို့သာ။ ထို့​ကြောင့် ကား​ပေါ်က​နေ

ခက်ထွက်လာမယ့်အချိန်ကို ​စောင့်​နေ​လိုက်သည်။

To be continued.....

[A/N....ကဲ..စစ်က မ​သေပါဘူး​နော်...

မ​နေ့က ​သေတယ်ထင်ပီး message boxမှာ

လာ၀ုန်းလိုက်ကြတာရှင်...​

ကြောက်ပါတယ်ဆို ဖြဲ​ခြောက်​နေကြတာ

အူးဝါး...😭😭]

🎶အခန္းငယ္ထဲမွာပဲ....ငါ့တစ္​ေယာက္ထဲပါပဲ

မင္းျပန္လာမယ့္အခ်ိန္....

​ေစာင့္​ေမွ်ာ္ရင္း​ေၾကကြဲ.....

မင္းမရွိပဲ​ေနခဲ့..... ​ေန႔ရက္မ်ားစြာထဲ....

မင္းျပန္လာမယ့္အခ်ိန္.....

တမ္းတရင္း​ေၾကကြဲ.....

ဘယ္သူမွမရွိတဲ့.. ငါ့ရဲ႕ဘ၀ဟာ...

အခန္း...က်ဥ္း​ထဲ......

စြန္႔လႊတ္ျခင္းနဲ႔.. ​ေက်ာခိုင္းျခင္းမွာ... လဲက်ခဲ့...​..

ေနခဲ့...တစ္​ေယာက္ထဲ....

မင္းျပန္ခဲ့ပါ​ေတာ့.. ငါ့မွာမင္းမရွိမျဖစ္လို႔.....

အလင္း​ေရာင္မဲ့​ေနတဲ့.. အခန္းမွာ

ငါ့တစ္​ေယာက္ထဲမို႔......

ႏွစ္​ေယာက္တစ္အိပ္မက္​ေတြလည္း....

တစ္စစီကြဲပ်က္ကာ... ငါ႐ူးသြပ္.....

မင္းျပန္ခဲ့ပါ​​ေတာ့.. ငါ့မွာမင္းမရွိမျဖစ္လို႔ .....

အလင္း​ေရာင္မဲ့​ေနတဲ့.. အခန္းမွာ

ငါ့တစ္​ေယာက္ထဲမို႔ ......

ႏွစ္​ေယာက္တစ္အိပ္မက္ေတြလည္း...

တစ္စစီကြဲပ်က္ကာ... ငါ႐ူးသြပ္.....

Baebae.....🎶

စစ္တစ္​ေယာက္ သီခ်င္းနား​ေထာင္ရင္း

မ်က္ရည္က်မိျပန္သည္။

'ခက္ရယ္...​ေမာင့္ဆီကို ဘယ္​ေတာ့မွျပန္လာမွာလဲဟင္...​ေမာင္...​ေမာင္​ေစာင့္​ေနတာခက္ရဲ႕ .....

ခက္ထြက္သြားတာ ဒီ​ေန႔နဲ႔ဆိုရင္ ၄၅၅ရက္ရွိသြားၿပီ။

​ေမာင္​ေလ...ခက္ကို​ေျပာခ်င္တဲ့ စကား​ေတြအကုန္လုံး တစ္ရက္ကို တစ္မ်က္ႏွာႏႈန္းနဲ႔​

ေရးထားတယ္။ ခက္​ေမာင့္ဆီကိုျပန္လာတဲ့ အခ်ိန္က်ရင္ ခက္ကိုဖတ္ျပရ​ေအာင္လို႔​ေလ။

ခက္ထြက္သြားၿပီး သိပ္မၾကာဘူး ​ေမာင္​​ေဆး႐ုံ

တက္လိုက္ရတယ္ ခက္သိလား။ ခက္ကိုလြမ္းလို႔

ဆိုၿပီး အရက္​ေတြပဲဖိ​​ေသာက္​ေနလို႔​ေလ။

အဲ့ဒီတုန္းက ​ေမာင့္ကို ​Daddyတို႔က

ေသၿပီလို႔ထင္ထားၾကတာတဲ့။ ​ေမာင္မ​ေသခ်င္​ေသးဘူး....​ေမာင္....​ေမာင္က ခက္ကို မ​ေတာင္းပန္ရ​ေသးပဲနဲ႔ ဘာလို႔​ေသရမွာလဲ ခက္ရဲ႕။ အခုဆို...အခုဆို...​ေမာင္တို႔ ၂​ေယာက္နာမည္နဲ႔ K.Sဆိုတဲ့

companyတစ္ခု​ေထာင္ထားတယ္။ ၿပီး​​ေတာ့

အခုဆိုရင္ ​papaနဲ႔လည္း ဆက္ဆံ​ေရး အဆင္​ေျပသြားၿပီခက္ရဲ႕။ ခက္ကိုပဲ....ခက္ကိုပဲ....​

ေမာင္လိုအပ္​ေနတာပါ။ ခက္ျပန္လာရင္...​

ေဟာဒီ..မ​ေကာင္းတဲ့အမွတ္တရ​ေတြစု​ေနတဲ့ တိုက္ခန္းမွာမ​ေနပဲ ​ေမာင္တို႔ ၂​ေယာက္ပဲ

သီးသန္႔​ေနဖို႔ အိမ္​ေလးတစ္လုံး​ေဆာက္ထား​ေသးတယ္။ ခက္ရဲ႕နာမည္နဲ႔​ေလ။ ဒါ​ေပမယ့္....

ဒါ​ေပမယ့္.....ခက္ျပန္မလာမခ်င္း​ေတာ့ ​​ေမာင္ ဒီတိုက္ခန္း​ေလးမွာပဲ ​ေန​​မယ္​ေနာ္။ ​ေမာင့္မွာ....​

ေမာင့္မွာ....ခက္နဲ႔ပတ္သက္တာဆိုလို႔ ခက္​ေမာင့္အတြက္ ​ေရးထားခဲ့တဲ့စာ​ေလးရယ္၊ ခက္ထားခဲ့တဲ့ လက္စြပ္​ေလးရယ္၊ ခက္ရဲ႕အ​​ေငြ႕အသက္​ေလး​ေတြက်န္​ေန​ေသးတဲ့ ဒီအခန္း​ေလးရယ္။ ဒါ​ေလး​ေတြပဲ...ဒါ​ေလး​ေတြပဲရွိတာမလို႔....​ေမာင္...​ေမာင္...

ဒီမွာပဲ ​ေန​ေန​ေသးတာပါ။ ခက္သာ...

ခက္သာ..ျပန္လာခဲ့မယ္ဆိုရင္...​ေမာင္တို႔

အိမ္အသစ္မွာ​ေျပာင္း​ေနၾကမယ္​ေနာ္.....​

ေမာင္အရမ္းလြမ္း​ေနၿပီခက္ရဲ႕ ....ခက္ဘယ္ကို​ေရာက္​ေနတာလဲ။ ​ခက္ရွိ​ေနႏိုင္မယ့္ ​​ေဆး႐ုံ​ေတြအကုန္လုံးလိုက္ရွာ​ေနတာ...ခက္ရဲ႕အရိပ္​ေလးကို​ေတာင္ မ​ေတြ႕ရဘူး။ ​ေမာင္...​​ေမာင္....

ခက္ကိုအရမ္းလြမ္း​ေနခဲ့တာ....ခက္သာ​ေမာင့္ဆီ

ျပန္လာမယ္ဆိုရင္...​ေမာင္...​ေမာင္...

ဘာပဲျဖစ္ျဖစ္..လုပ္​ေပးႏိုင္ပါတယ္ခက္ရယ္....

ပုန္း​ေနရတာ မပင္ပမ္းဘူးလားခက္ရာ...​​​

ေမာင္....​ေမာင္​ေလ...ခက္ရဲ႕မ်က္ႏွာ​ေလးကို

အိပ္မက္ထဲမွာပဲ​ေတြ႕​ေနရတာ အားမရ​ေတာ့ဘူး

ခက္ရဲ႕ ...​ေမာင္.... ခက္ကို အျပင္မွာ...ဒူး​ေထာက္ၿပီး​ေတာ့ပဲျဖစ္ျဖစ္ ​ေတာင္းပန္ခ်င္လို႔ပါ.... ​ေမာင္...​ေမာင္​ေတာင္းပန္ပါတယ္ခက္ရယ္...ျပန္ခဲ့​ေတာ့ကြာ..'

တြယ္ကပ္​ေန​တုန္းက​ေတာ့ တြန္းထုတ္ခဲ့ၿပီး အခုထြက္သြားၿပီဆိုမွ ခက္ကို ျပန္လိုခ်င္မိသည္။

သူ႔ရဲ႕ အမွား​ေတြကို ​ေတာင္းပန္ခ်င္သည္။

ခက္​ေက်နပ္​ေလာက္တဲ့အထိ ​ခက္အနားမွာပဲ​ေနရင္း ​ေပးဆပ္ခ်င္သည္။ ခက္ရဲ႕မ်က္ႏွာ​ေလးကိုသာ ျမင္ခြင့္ရမယ္ဆိုရင္ သူဘာ​ေတြပဲ လုပ္ရလုပ္ရ....

ခက္ကိုသာ...ခက္ကိုသာ...သူလိုအပ္​ေနသည္။ ခက္မရွိ​ေတာ့တဲ့​ေန႔ကတည္းက အခုခ်ိန္အထိ သူခက္ကို တစ္ရက္​ေလးမွ ​ေမ့မရခဲ့။

ျမန္မာျပည္အႏွံ႔ ရွိရွိသမွ်​ေဆး႐ုံ​ေတြမွာ လိုက္ရွာပါ​ေသာ္လည္း အပုန္း​​ေကာင္းသူခက္​ေၾကာင့္ အရိပ္​ေလး​ေတာင္ မ​ေတြ႕ခဲ့ရပါ​ေလ။

'ခက္သိလား....ဟန္နီႏိုင္က ​ေသသြားၿပီတဲ့။

သူ႔ကို မတရားက်င့္တဲ့​ ၄​ေယာက္​​ေၾကာင့္

ကိုယ္၀န္ရသြားတယ္​​ေလ။ ​ေမြးလာတဲ့က​ေလးကလည္း အဖက္မတင္ခဲ့ဘူးတဲ့။ သူလည္း

အဲ့ဒီစိတ္​နဲ႔ ဆုံးသြားတာတဲ့။

ခက္သာသိရင္ သူ႔ကိုသနား​ေနမွာလား၊

သူ႔အျပစ္နဲ႔သူခံရတာလို႔ပဲ​ေျပာမလား ​ေမာင္သိခ်င္လိုက္တာ။ ​ေမာင္တို႔ သား​ေလးကို သတ္ထားလို႔

သူလည္း ဝဋ္လည္သြားတာ​ေပါ့။ ​ေမာင္လည္း ဝဋ္လည္​ေနၿပီခက္သိရဲ႕လား။ ​ေမာင္...​ေမာင္...

ခက္ကို ရက္စက္ခဲ့တုန္းက ဝဋ္​ေတြျပန္လည္​ေနၿပီခက္ရဲ႕။ ​ေမာင္ခက္ကို အရမ္းလြမ္း​ေနၿပီခက္ရာ.... ခက္ကိုၾကည့္ၿပီး ​ေမာင္​ေနာင္တရ​ေနၿပီဆိုတဲ့

အ​ေၾကာင္း၊

ခက္ကို ဘယ္​ေလာက္​ေတာင္

သတိရ​ေနတယ္ဆိုတဲ့အ​​ေၾကာင္း၊

ခက္ကိုဘယ္​ေလာက္​ေတာင္ ခ်စ္တယ္ဆိုတဲ့

အ​ေၾကာင္း​ေတြ ​ခက္သိ​ေအာင္ ​ေျပာျပခ်င္​ေသးတာ။ ၿပီး​ေတာ့....ၿပီး​ေတာ့...သား​ေလးကို...သား​ေလးကို ​ေမာင္မခ်စ္ခဲ့တာမဟုတ္ပါဘူး ခက္ရယ္...​

ေမာင္...​ေမာင္တို႔သား​ေလးကို...​ခ်စ္ခဲ့ပါတယ္...

ခက္သိ​ေအာင္သာ...​ေမာင္ထုတ္မျပခဲ့တာပါ....'

ဟုတ္သည္။ ခက္နဲ႔သား​ေလး အိပ္​ေနၾကတဲ့အခ်ိန္ သူျပန္​ေရာက္လာရင္ သား​ေလးရဲ႕ နဖူးကိုနမ္းၿပီးမွ အလုပ္လုပ္စရာရွိတာ​ေတြလုပ္တတ္သည္သာ။

သား​ေလး ညည ထငိုတတ္ရင္လည္း သူကပဲ

ထ​ေခ်ာ့​ေပးခဲ့သည္​။ ဒါ​ေတြကို ခက္သိ​ေအာင္

သူမ​ေျပာျပခဲ့​ေပ။

ခက္ရဲ႕​​ေရွ႕မွာဆိုရင္​ေတာ့ သား​ေလးကိုဂ႐ုမစိုက္ခ်င္​ေယာင္​ေဆာင္ခဲ့ရသည္။ တကယ္​ေတာ့

သား​ေလးကိုတင္မက သား​ေလးရဲ႕ papaကိုပါ

သူခ်စ္ပါသည္။ gayကိုမုန္းတယ္ဆိုတဲ့

သူတစ္​ေယာက္က ​ေယာက်ာ္း​ေလးတစ္​ေယာက္ကိုခ်စ္​ေနတယ္ဆိုတာ လက္မခံခ်င္တဲ့စိတ္​ေၾကာင့္၊ သား​ေလးကို သူ႔တုန္းကလိုျဖစ္မည္စိုးတာ​ေၾကာင့္ ခက္ကိုကြာရွင္းခ်င္ခဲ့ျခင္းသာ။

'​ေမာင္....​ေမာင္​​ေနာင္တရ​ေနပါၿပီခက္ရယ္....

ခက္သာ...ခက္သာ..ျပန္လာ​ေပးမယ္ဆိုရင္...

ခက္သာျပန္လာ​ေပးမယ္ဆိုရင္.........

အိပ္မက္ထဲမွာ​ ခက္က​ေမာင့္ကိုမုန္းတယ္လို႔ ​

ေျပာတုန္းက​ေတာင္ ​ေမာင္႐ူးမတတ္နာက်င္ခဲ့မိတာ အျပင္မွာသာ...အျပင္မွာသာ..​ေမာင့္ကိုမုန္းတယ္လို႔​ေျပာရင္...​ေမာင္​ေသသြားမလားပဲ....'

စစ္ တစ္​ေယာက္ထဲ​ေျပာ​ေနတုန္း ဖုန္းလာသျဖင့္

ၾကည့္မိလိုက္​ေတာ့ ​ေခၚတဲ့သူက ဦးစစ္​ေသာ္

ျဖစ္​ေနသည္။

'Hello papa'

'သား ဒီ​ေန႔ ..... ​ေဆး႐ုံမွာ PPE​ေတြ သြားလႉမယ္ဆို'

'အာ...ဟုတ္တယ္ papa ဘာလို႔လဲ'

'ဘာမွမဟုတ္ပါဘူး။ သားျပန္လာရင္ အိမ္ကို

၀င္ခဲ့အုန္းလို႔​ေျပာမလို႔ပါ။ သား daddyက

သားနဲ႔ ​ေဆြး​ေႏြးစရာရွိလို႔တဲ့'

'ဟုတ္ကဲ့ papa '

ဦးစစ္​ေသာ္ ဖုန္းခ်သြား​ေတာ့ စစ္လည္း ....​ေဆး႐ုံကိုထြက္လာခဲ့သည္။ Covid 19​ေၾကာင့္

company​ေတြအကုန္ ပိတ္ထားရသျဖင့္

စစ္လည္း တိုက္ခန္းမွာသာ အ​ေနမ်ား​ေလသည္။

သို႔​ေသာ္လည္း PPE၀တ္စုံ​ေတြ၊ Mask​ေတြ

မ​ေလာက္တဲ့ ​ေဆး႐ုံ​ေတြကို​ေတာ့ သူနဲ႔ခက္ရဲ႕

နာမည္နဲ႔ သူကိုယ္တိုင္ သြားလႉတတ္သည္။

ဒီ​ေန႔လည္း PPEသြားလႉဖို႔အတြက္ ထြက္လာခဲ့သည္။

စစ္​ေရာက္သြား​ေတာ့ ​ေဆး႐ုံအုပ္ကပဲ

'ငါ့တူ ​ေရာက္လာၿပီလား'

'ဟုတ္ကဲ့ ​ေရာက္ပါၿပီအန္ကယ္။ ဒီမွာ PPE၀တ္စုံ​ေလး​ေတြ လက္ခံ​ေပးပါအုံး '

'​အခုလို လႉ​ေပးတဲ့အတြက္​ေက်းဇူးတင္ပါတယ္ကြယ္။ ငါတူတို႔လို အလႉရွင္​ေတြရွိ​ေနလို႔ ဦး​ေလးတို႔လည္း အဆင္​ေျပ​ေနတာပါ။ '

'ရပါတယ္ အန္ကယ္ရဲ႕ ။ အခုလို လႉရမွာက

က်​ေနာ္တို႔တာ၀န္ပဲ​ေလ။ အန္ကယ္တို႔က

လူ​ေတြအသက္ကိုကယ္​ေပး​ေနၾကတာပဲ၊

က်​ေနာ္တို႔က လႉ​ေပးရမွာ​ေပါ့'

စစ္တို႔စကား​ေျပာ​ေနတုန္း အခန္းထဲကို သူနာျပဳဆရာမ​ေလးတစ္​ေယာက္ ၀င္လာ​ေလသည္။

'ဆရာႀကီးရွင့္...အျပင္မွာ Volunteer ​ေလွ်ာက္ထားတဲ့ သူ​ေရာက္​ေနပါတယ္ '

'ဘယ္သူလဲ သမီး '

'ခက္ထန္လို႔​ေျပာပါတယ္ ဆရာႀကီး'

'ခက္ထန္!! ' စစ္က သံ​ေယာင္လိုက္သလို႐ြတ္မိ​ေတာ့ ​ေဆး႐ုံအုပ္က

'ငါ့တူသိ​ေနတာလား သူက အန္ကယ္တို႔ ​ေဆး႐ုံမွာ အလုပ္လာ​ေလွ်ာက္ဖူး​ေသးတယ္'

'ဟုတ္.. ဟုတ္လား အန္ကယ္။

က်​ေနာ္​ဒီကိုလာတုန္းေတာ့ တစ္ခါမွမ​ေတြ႕ပါဘူး'

'အာ...အန္ကယ္တို႔က မခန္႔လိုက္တာငါ့တူရဲ႕။

သူက ​ေျခ​ေထာက္တစ္ဖက္က နည္းနည္းဆာသလိုျဖစ္​ေနတာ​ေလ။ လူ​ေကာင္း​ေတြလို

အရမ္းႀကီးမ​ေျပးႏိုင္ဘူး။ အန္ကယ္တို႔ ဒီမွာက

လူနာ​ေတြအရမ္းမ်ား​ေတာ့ တစ္ခုခုဆို ျမန္မွျဖစ္မွာ​ေလ။ ​ေကာင္​ေလးက ​ေတာ္​ေတာ့​ေတာ္ရွာပါတယ္။ ​ေတာ္​ေတာ္​ေလးကြၽမ္းတယ္။ viva​​ေမးတုန္းကလည္း အကုန္​ေျဖႏိုင္ရွာတယ္။ ဒါ​ေပမယ့္

သူအလုပ္​ေလွ်ာက္တုန္းက သူ႔လိုပဲ​ေျဖႏိုင္တဲ့သူ

၃​ေယာက္​ေလာက္ရွိ​ေသးတယ္။ အကုန္လုံးကို

ယွဥ္ၾကည့္လိုက္ရင္ သူက က်န္တဲ့ ၃​ေယာက္​ေလာက္ မသြက္လက္ဘူး​ေလ။ အဲ့ဒါ​ေၾကာင့္ အန္ကယ္က

မ​ေ႐ြးလိုက္တာ။ အခု​ covid​ေၾကာင့္ ဒီမွာရွိ​ေနတဲ့ လူေတြနဲ႔တင္မ​ေလာက္​ေတာ့ volunteer​ေတြထပ္​ေခၚ​ေတာ့ သူလည္း လာ​ေျဖတာထင္တယ္ '

'သူက...သူက...အသားျဖဴျဖဴ​ေလးနဲ႔မလား။ အရပ္က ၅​ေပ ၅​ေလာက္​ေလ '

'အသားက​ေတာ့ အရမ္းႀကီးမျဖဴဘူးကြယ့္။

ဒါ​ေပမယ့္ အရပ္က​ေတာ့ ငါ့တူ​ေျပာသ​ေလာက္ပဲရွိမယ္ထင္တယ္။ ဓါတ္မွန္နဲ႔​​ေက်ာင္းၿပီးထားတာ​ေလ။ ဘြဲ႕ရၿပီးတာ ၃ႏွစ္ ၄ႏွစ္​ေလာက္​ေတာ့ ရွိၿပီ '

'အန္ကယ္ သူ႔ကို မ​ေ႐ြး​ေပးလို႔ရလား။ သူက...သူက...က်​ေနာ့္ရဲ႕ အမ်ိဳးသားပါ။

လြန္ခဲ့တဲ့ ၃ႏွစ္​ေက်ာ္​ေလာက္ကတည္းက လက္ထပ္ထားၾကတာ။ အခုက ​ေရာဂါ​ေတြနဲ႔ဆို​ေတာ့

က်​ေနာ္သူ႔ကို စိတ္မခ်ဘူး။ ၿပီး​ေတာ့ သူက

သူမ်ား​ေတြ​ေလာက္လည္း မသြက္လက္ဘူးဆို​​ေတာ့

အန္ကယ္တို႔လည္း သူ႔ကို အ​ေရးႀကီးတာ​ေတြ

ခိုင္းလို႔မရဘူး​ေလ။

Suspectလူနာ​ေတြကို ဓါတ္မွန္႐ိုက္ရင္ တတ္ႏိုင္သ​ေလာက္ ျမန္ျမန္႐ိုက္ႏိုင္မွ ျဖစ္မွာမဟုတ္လား'

'အင္း ငါ့တူက ​ေတာ္​ေတာ္သိ​ေနတာပဲကြ။

ဟုတ္ပါတယ္​ေလ။ ခက္ထန္ကို​ေတာ့

suspectလူ​နာ​ေတြကို ဓါတ္မွန္႐ိုက္ခိုင္းလို႔မရပါဘူး။ ​ဒါ​ေပမယ့္ အန္ကယ္တို႔ဆီက

volunteerလို​ေနတယ္ငါ့တူရဲ႕ '

'က်​ေနာ္ papaကို အကူအညီ​ေတာင္း​ေပးပါ့မယ္။ အဲ့ဒါ​ေၾကာင့္ ခက္ကို ျငင္း​ေပးပါအန္ကယ္ရယ္။

ၿပီး​ေတာ့ ​ေနာက္တစ္ခုလည္း အကူအညီ​ေတာင္းခ်င္ပါ​ေသးတယ္..******* '

'​ေကာင္းပါၿပီ ​ေကာင္းပါၿပီ '

​​ေဆး႐ုံအုပ္ကိုႏႈတ္ဆက္ၿပီးတာနဲ႔ သူလည္း

ထြက္လာခဲ့သည္။ အခန္းအျပင္ကို​ေရာက္​ေတာ့ ​ေဆး႐ုံအုပ္နဲ႔ ​ေတြ႕ဖို႔​ေစာင့္​ေနတဲ့ ခက္ကို ​ေတြ႕ရ​ေလသည္။

တကယ္ကိုပဲ....တကယ္ကိုပဲ...​သူ႔ရဲ႕ခက္ပဲ....

ႏို႔ႏွစ္​ေရာင္အသားအ​​​ေရ​ေလးက နည္းနည္းညိဳခ်င္သလိုျဖစ္​ေနသည္။ ​

(ေျခ​ေထာက္တစ္ဖက္က ဆာ​ေနလို႔ ​ေဆး႐ုံ​ေတြမွာ မလုပ္ရ​ေတာ့ ဘယ္မွာမ်ား ဘာ​ေတြလုပ္​ေနလို႔ အခုလို အသား​ေတြညိဳသြားရတာလဲခက္ရယ္*)

သူ၀မ္းသာအားရနဲ႔ ခက္ဆီကို ​ေျပးသြားမိသည္။

ခက္ရဲ႕​ေရွ႕မွာ ​ေျခစုံရပ္လိုက္​ေတာ့ ခက္က ​ေမာ့ၾကည့္လာသည္။ သူ႔ကို​ေတြ႕​​ေတာ့ ခက္ရဲ႕မ်က္ႏွာက

အံ့ၾသသြားတဲ့အမူအရာျဖစ္သြား​ေသာ္လည္း

ခဏမွ်သာ။ သူ႔ကို သူစိမ္းတစ္​ေယာက္လို

ၾကည့္​ေန​ေလသည္။

'ခက္...ခက္..​ေမာင္...​ေမာင္ခက္ကို လိုက္ရွာ​ေနခဲ့တာ'

'Sorry က်​ေနာ္ခမ်ားကို မသိဘူး'

'မျဖစ္...မျဖစ္ႏိုင္ပါဘူး။ ​ေမာင္တို႔က...​

ေမာင္တို႔က...လက္ထပ္ၿပီးသား​ေလခက္ရဲ႕ ...

ခက္က...ခက္က ​​ေမာင့္ကို မသိဘူးဆိုတာ ျဖစ္ႏိုင္လို႔လား'

'လက္ထပ္ၿပီးသားျဖစ္သလို ကြာရွင္းၿပီးသားလည္း ျဖစ္တယ္​ေလ။ အဲ့ဒီ​ေတာ့ အခုက တစ္​ေယာက္နဲ႔

တစ္​ေယာက္ တစ္ခါမွမ​ေတြ႕ဖူးၾကတဲ့

သူစိမ္း​ေတြျဖစ္သြားၿပီ မဟုတ္ဘူးလား'

'​ေမာင္...​ေမာင္တို႔ မကြာရွင္းရ​ေသးပါဘူး ခက္ရယ္။

​ေမာင္တို႔က....​ေမာင္တို႔က အခုထိ

လက္ထပ္ထားတုန္းပဲရွိပါ​ေသးတယ္'

'က်​ေနာ့္အတြက္က​​ေတာ့ ခမ်ားက သူစိမ္းပဲ

ဦးမင္းစစ္​ေမာင္။ က်​ေနာ့္ကို ခြင့္ျပဳပါအုံး '

ခက္ထြက္သြား​​ေတာ့ ခက္ထိုင္ခဲ့တဲ့ ထိုင္ခုံ​ေပၚမွာပဲ သူထိုင္ခ်မိသည္။

'​ေမာင္...​ေမာင္ခက္ကို လက္လႊတ္မခံႏိုင္​ေတာ့ဘူး ခက္ရဲ႕ '