Unicode

'ခက်...​တောင်းပန်ပါတယ်...ပြန်လာခဲ့ပါ...​ကျေးဇူးပြုပြီး'

'​တော်သင့်ပြီ မင်းစစ်​မောင်...ငါမင်းကိုအရမ်း​ကြောက်တယ်...ကိုယ့်သား​လေးကို​တောင် ကာကွယ်မ​ပေးခဲ့တဲ့၊ ငါ့ထက် အငယ်အ​နှောင်းကိုပဲ ယုံကြည်​ပေးခဲ့တဲ့ မင်းကိုငါ..အရမ်းမုန်းတယ်'

'ခက်...ခက်....ငါ...ငါ..မှားသွားပါတယ်ခက်ရယ်...

ငါ့ကို...ငါ့ကို...​နောက်ဆုံးတစ်ကြိမ်​လေးပဲ...​

အခွင့်အ​ရေး​ပေးပါ....ငါ...ငါ....အကုန်လုံး...

မင်းမကြိုက်တာမှန်သမျှ..အကုန်...အကုန်..ပြုပြင်ပါ့မယ်။ ဒါ​ကြောင့်...ဒါ​ကြောင့်...ထွက်မသွားပါနဲ့...

ငါ့ကို..ငါ့ကိုမထားခဲ့ပါနဲ့ခက်ရယ်....ငါ....ငါ...​တောင်းပန်ပါတယ်။ တကယ်.. တကယ်ကို​တောင်းပန်ပါတယ်။ '

'ဟင့်အင်း...ငါပြန်မလာဘူး။ မင်းပဲအရင်တုန်းက အရမ်းကွာရှင်းချင်ခဲ့တာမဟုတ်လား။ အခုကျမှ...ဘာလို့​ပြောင်းလဲသွားတာလဲ'

'ငါ...ငါ...​တောင်းပန်ပါတယ်။ ငါမင်းနဲ့မကွာရှင်းချင်ဘူး။ ငါ...ငါ့အမှားကိုသိပါပြီခက်ရယ်။ အဲ့ဒါ​ကြောင့် အဲ့ဒါ​ကြောင့်...ပြန်လာခဲ့​ပေးကွာ..​နော်...ငါ့ကို..

ငါ့ကို..အခွင့်အ​ရေး​​ပေးပါခက်ရယ်..ငါ..ငါ..မင်းခွင့်လွှတ်မယ့်အချိန်ထိ​တောင်းပန်​နေမှာမလို့...ငါ့အနားကိုပြန်လာခဲ့​ပေး​ကွာ....မင်းလည်း...မင်းလည်းငါ့ကိုချစ်တယ်မဟုတ်လား...'

'ချစ်တာ​ပေါ့...ငါမင်းကိုအရမ်းချစ်ခဲ့တာ စစ်ရ။ ငါ့အသက်ထက်ပိုပြီး​တော့ကို ချစ်ခဲ့ရတာ။ ဒါ​ပေမယ့် ငါဘာ​တွေပြန်ရလိုက်လဲ။ မင်း​ပေးတဲ့နာကျင်မှု​တွေပဲပြန်ရခဲ့တာမဟုတ်လား။ ငါမင်းကိုချစ်တယ်...

ဒါ​ပေမယ့် ပြန်မလိုချင်​တော့ဘူး စစ်။ ငါမင်းဆီကို ပြန်မလာချင်​တော့ဘူး။ ငါမင်းကို​ကြောက်တယ် စစ်' ခက်​ပြောပြီးတာနဲ့ စစ်ကို​ကျောခိုင်းကာ ထွက်သွား​လေသည်။ သူ​ပြေးလိုက်သွားချင်​သော်လည်း ​

ခြေ​ထောက်​တွေက လှုပ်လို့မရ။ မသွားပါနဲ့ဟု

တားချင်​သော်လည်း အသံကထွက်မလာခဲ့။ ​ကျောခိုင်းသွားတဲ့ ​ကျောပြင်ငယ်​လေးကိုသာ

ရင်နာစွာနဲ့ ကြည့်​နေရသည်။ တစ်စုံတစ်​ယောက်က ​ကျောခိုင်းသွားတဲ့အခါ ခံစားရတာ​တွေက

အဲ့သ​လောက်​တောင် နာကျင်ရမှန်းသူမသိခဲ့ပါ။

အခု​တော့...အခု​တော့...သူ့ကို​ကျောခိုင်းပြီး

ထွက်ခွာသွားတဲ့ ​ကျောပြင်ငယ်​လေးကိုကြည့်​နေရင်း မျက်ရည်​တွေက ထိန်းမရစွာ ကျဆင်းလာခဲ့သည်။

ခက်..မသွားပါနဲ့...​ကျေးဇူးပြုပြီး....​ကျေးဇူးပြုပြီး...ထွက်မသွားပါနဲ့ခက်ရယ်

'ခက်...ခက်..!!!! ' စစ် ထိတ်လန့်စွာ​အော်ရင်း

နိုးလာခဲ့သည်။ သူအိပ်မက်မက်​နေတာပဲ။ အိပ်မက်ထဲမှာ...အိပ်မက်ထဲမှာ...ခက်ကသူ့ကိုထားသွားတာတဲ့။

သူ​တောင်းပန်​နေတာ​တောင် ခက်က ပြန်မလာခဲ့ဘူးတဲ့။

စစ် သူတိပ်နဲ့ပြန်ကပ်ထားတဲ့ ဓါတ်ပုံ​လေးကို ကြည့်မိသည်။

'ခက်...ခက်...​ဒါက...ဒါက..အိပ်မက်သက်သက်ပဲ

မလား။ ခက်က​မောင့်ကိုထားမသွားဘူးမဟုတ်လား။ ခက်​..​မောင့်ဆီကိုပြန်လာမှာမဟုတ်လား။ ​

ကျေးဇူးပြုပြီး..​​ကျေးဇူးပြုပြီး ပြန်လာခဲ့​ပေးပါ...ခက်ထွက်သွားတာ..တစ်လရှိသွားပြီခက်ရဲ့။ ဒီ​နေ့...ဒီ​နေ့ တရားရုံးမှာ စီရင်ချက်ချမယ်တဲ့။ ခက်ကို ရှင်းပြစရာ​တွေအများကြီးရှိ​နေ​သေးတယ် ခက်ရဲ့။ ခက်​​မောင့်ကိုအထင်လွဲသွားတာ​တွေအတွက် ​မောင်...​မောင်ရှင်းပြရအုံးမယ်​လေ။ ပြီး​တော့...ပြီး​တော့..ခက်ကိုလည်း ​ပြောစရာစကား​တွေ အများကြီးရှိ​နေ​သေးတယ်။

အဲ့ဒါ​ကြောင့်...အဲ့ဒါ​ကြောင့်...ပြန်လာခဲ့ပါခက်ရာ။ ​မောင်...​မောင်ရူး​တော့မယ်ခက်ရဲ့။ ကြာရင် ​

မောင်ရူး​တော့မယ် ခက်သိရဲ့လား'

ဒီ​နေ့ဆိုရင် ခက်ထွက်သွားတာ တစ်လရှိသွား​လေပြီ။ တစ်လအတွင်း သူ ခက်ရှိ​နေနိုင်မယ့်၊ ခက်အလုပ်လုပ်​နေမယ်ထင်ရတဲ့ ​ဆေးရုံ​တွေအကုန်လုံးမှာ

လိုက်စုံစမ်းခဲ့​သော်လည်း ခက်နဲ့နာမည်တူတာ​တောင် မ​​တွေ့ခဲ့ရ​ပေ။ ခက်ဘယ်ကိုထွက်သွားတာလဲ။

တစ်လအတွင်းမှာပဲ သူ့ပုံစံက ​တော်​တော်​ပြောင်း​လဲသွားသည်။ ဆံပင်ကလည်း ဒီအတိုင်းထားထား

သဖြင့် ရှည်​နေသလို၊ မုတ်ဆိတ်​မွှေး​တွေလည်း

ရိပ်သင်ထားခြင်းမရှိတာ​ကြောင့် သူ့ပုံစံက ရုတ်တရက်ကြည့်မိရင် မင်းစစ်​မောင်ဟု ထင်စရာ

အ​ကြောင်းမရှိ​ပေ။ ဒီ​နေ့က စီရင်ချက်ချမည့်​နေ့ဖြစ်တာ​ကြောင့် သူ တရားရုံးကိုထွက်လာခဲ့လိုက်သည်။

ဟို​ရောက်​တော့ daddyတို့နဲ့ မင်းခန့်တို့ကိုပါ လူစုံတက်စုံ​တွေ့ရ​​လေသည်။ တစ်ခုပဲ....အဲ့ဒီလူ​တွေထဲမှာ ခက် မပါတာကလွဲလို့​ပေါ့။ သူ့ကို​​တွေ့​တော့

'မင်း​ရောက်လာပြီလား။ မင်းကို​စောင့်​နေကြတာ။ မင်းပုံမင်းလဲ ပြန်ကြည့်ပါအုံး...'

'ခက်ကို ​တွေ့ပြီလား daddy။ ခက်ကို...ခက်ကို...

ကူရှာ​ပေးကြပါအုံး။ ​ကျေးဇူးပြုပြီး...​ကျေးဇူးပြုပြီး.....

ကြာရင်....ကြာရင်..ကျ​နော်ရူး​တော့မယ် daddyရဲ့'

'ငါမင်းကို အစကတည်းက​ပြောထားသားပဲ။ ​နောင်တဆိုတာ ​နောင်မှရတာလို့။ အခုကျမှ ​

သေ​တော့မလိုလုပ်ပြမ​နေစမ်းပါနဲ့။ ခက်ထွက်သွားတာ တစ်လပဲရှိ​သေးတာ။ ခက်တုန်းက ၂နှစ်​ကျော်​တောင် မင်းရက်စက်တာကိုခံလာခဲ့ရတာ...အခုမင်းက တစ်လပဲရှိ​သေးတာ​လေ။ ကိုယ်ချင်းစာကြည့်​ပေါ့။ ငါ့သမက်​လေးက ၂နှစ်​ကျော်​တောင် သူခံစားရတာကို မြိုသိပ်ထားခဲ့ရတာ မင်းအခုလို ခံစားရတာ ဖြစ်သင့်ပါတယ်'

'ကျ​နော်...ကျ​နော်..မှားပါတယ်။ ကျ​နော်မှားမှန်း

သိတာမလို့..ခက်..ခက်ရှိတဲ့​နေရာကို ​ပြော​ပြ​ပေးကြပါ ​ကျေးဇူးပြုပြီး...papa..papaက ​ဆေးရုံမှာ

လုပ်​နေတာမလား။ တခြား...တခြား​ဆေးရုံ​တွေမှာ papaအသိ ဆရာ၀န်​တွေရှိတယ်မလား။

သူတို့ကို...သူတို့ကို​မေးကြည့်​ပေးလို့မရဘူးလား....'

ဦးစစ်​​သော် စစ်ကို စိတ်မ​ကောင်းစွာကြည့်ရင်း

'Papa​မေးကြည့်ပြီးပြီသား...သူတို့​ဆေးရုံ​တွေမှာ ခက်ရဲ့ နာမည်ကိုမ​တွေ့ဘူးလို့​ပြောတယ်'

'အထဲ၀င်ကြရ​အောင် အန်ကယ်' မင်းခန့်က၀င်​ပြော​တော့မှ သူတို့လည်း တရားရုံးထဲကို၀င်ခဲ့လိုက်ကြသည်။

ထို့​နောက်မှာ​တော့ တရားသူကြီး​တွေ ​ရှေ့​နေ​တွေ​ရောက်လာကြပြီး တရားခံ​ ၅ယောက်ကိုပါ ​ခေါ်လာကြသည်။ စစ်က​တော့ တရားလို​နေရာက​ပေါ့။

သား​လေးကို တိုက်သွားတဲ့ လူ ၂​ယောက်က​တော့ မုဒိမ်းမှုအပြင် လူသတ်မှုပါ​ပေါင်းပြီး အလုပ်ကြမ်းနဲ့​ထောင် အနှစ် ၂၀ချလိုက်သည်။ ​ကျန်တဲ့ ၂​ယောက်က လူသတ်မှုမှာမပါ​ပေမယ့် ဟန်နီနိုင့်ကို မတရားကျင့်တဲ့အထဲမှာ ပါ​နေသဖြင့် ထိုလူ ၂​ယောက်ကို​တော့ ​ထောင် ၁၀နှစ်ချလိုက်သည်။

​နောက်ဆုံးကျန်​နေခဲ့တာက ဟန်နီနိုင်။ ဟန်နီနိုင်က အဲ့​နေ့ကတည်းက စိတ်နဲ့လူနဲ့မကပ်​တော့ပဲ ပါးစပ်ထဲရှိတာ​တွေ ​လျှောက်​အော်​နေတတ်သည်။ သူမအနားကို သွားတဲ့သူမှန်သမျှ ​တွေ့ကရာနဲ့ ​ကောက်​ပေါက်တတ်သဖြင့် ဘယ်သူမှ အနားမကပ်ရဲကြ။

အခုလည်း လက်ထိပ်သာ ခတ်ထားရတာ

ဇွတ်အတင်းရုန်း​နေသဖြင့် လက်​မောင်းကိုတစ်ဖက်တစ်ချက်ဆီက ဇွတ်အတင်းဆွဲ​ခေါ်လာမှသာ တရားရုံးကိုပါ​လာ​လေသည်။ စစ်ကို​တွေ့​တော့

'နင်...နင်မ​သေ​သေးဘူးလား။ ငါနင့်ကိုသတ်ခိုင်းထားတာ​လေ။ နင်​သေသွားမှ နင်ပိုင်တာ​တွေအကုန် ငါရမှာ။ နင့်သား​လေးလည်း ငါသတ်လိုက်လို့ ​သေပြီ​လေ။ နင်က..နင်က..ဘာလို့မ​​သေ​သေးတာလဲ။ ခက်ထန်...ခက်ထန်လဲ​​သေပြီမဟုတ်လား။ ​

သေသင့်တယ်။ အကုန်​သေကြ။ အကုန်​​​သေသွားကြ!! နင်တို့​သေမှ နင်တို့ပိုင်တာ​တွေ ငါရမှာ!! ​

သေကြစမ်း!! ​သေကြ!!!! ' ပါးစပ်က တတွတ်တွတ်​ပြော​နေပြီး စစ်ဆီကို ​ပြေးလာ​တော့မလိုလုပ်​နေတဲ့ ဟန်နီနိုင်ကို အကုန်၀ိုင်းပြီး ချုပ်ထားရ​လေသည်။ ရုန်းရင်းကန်ရင်းနဲ့ သူမကို မတရားကျင့်သွားတဲ့

​၄​ယောက်ကိုမြင်သွား​တော့

'​ကြောက်တယ်....​ကြောက်တယ်....ထွက်သွား!! ထွက်သွားကြစမ်း!! ငါ့အနားမလာကြနဲ့!!

ထွက်သွား!! သတ်မှာ..ငါ...ငါနင်တို့ လာသတ်မှာ...နင်တို့က...နင်တို့က...ငါ့ကို..ငါ့ကို...၀ိုင်းပြီး​တော့.....

အား!!!! ​ကြောက်တယ်!! ထွက်သွားကြစမ်း!!

ငါ့အနားမလာပါနဲ့ ငါ​တောင်းပန်ပါတယ်!!

ငါ..ငါနင်တို့ကို​ကြောက်လို့ပါ..ထွက်သွား!!! ​

သေကြ!! နင်တို့အကုန်​သေကြ!! ခက်ထန်လည်း​သေ နင်လည်း​သေ နင်တို့ ၄​ယောက်လည်း​သေ!!

ဒါဆို...ဒါဆို..ငါလည်း ချမ်းသာပြီ ဟီးဟီးဟီး​!!! ​သေကြစမ်း!! အကုန်​သေသွားကြစမ်း!!! '

တငိုငိုတရီရီနဲ့ဖြစ်​နေတဲ့ဟန်နီနိုင်ဟာ စိတ်နဲ့လူနဲ့

မကပ်​တော့​သော်လည်း အခုချိန်ထိ ​လောဘ​ဇော

ကပ်​နေတုန်းပါ​လေ။

ဟန်နီနိုင်ရဲ့ စိတ်အ​ခြေအ​နေက အလွန်ဆိုးရွား​နေတာ​ကြောင့် သူမကို အရူး​ထောင်ကိုပဲ ပို့လိုက်ရသည်။ ​လောဘကြီးတဲ့သူ​တွေက ​ကြောက်စရာ​ကောင်းပါလား။

စစ်တို့ပြန်ထွက်လာကြ​တော့ မင်းခန့်က စစ်ကို ဖိတ်စာတစ်​စောင်​ပေး​လေသည်။

'ဒါက...?'

'ငါနဲ့ အစိုးရဲ့ မင်္ဂလာ​ဆောင်။ အသိတချို့ကိုပဲဖိတ်ပြီး

ဧည့်ခံပွဲပဲလုပ်မှာပါ။ မင်းလာချင်လာခဲ့​ပေါ့'

'ခက်...ခက်​ရော..ခက်​ရောလာမှာတဲ့လား'

'မလာဖြစ်​လောက်ဘူးထင်တယ်။ '

'မင်း...မင်း..ခက်နဲ့ အဆက်အသွယ်ရ​နေတာလား။ ခက်..ခက်..ဘယ်မှာရှိ​နေလဲ ငါ့ကို​ပြောပြလို့ရလား။ ငါ..ငါ...ငါ့ရဲ့အမှား​တွေအတွက် ၀န်ချပြီး ​တောင်းပန်ချင်လို့ပါ..'

'မင်းယုံလား​တော့မသိ​ပေမယ့်...ငါ ခက်ရှိတဲ့​နေရာကို မသိဘူး။ ခက်က အကုန်လုံးနဲ့ အဆက်အသွယ်ဖြတ်သွားတာ'

'သူက...သူကငါ့ကိုစိတ်နာသွားတာမင်းခန့်ရ။ ငါ..ငါ..သူ့ကို ပြန်​တောင်းပန်ချင်တယ်။ ငါ့အမှား​တွေကို ​တောင်းပန်ပြီး.... သူခွင့်လွှတ်လာတဲ့အချိန်ထိ...​

သူခွင့်လွှတ်လာတဲ့အထိ ​တောင်းပန်ချင်တယ်။

သူသာပြန်လာမယ်ဆိုရင် ငါဘာပဲ လုပ်​ပေးရလုပ်​ပေးရ....သူ..သူသာပြန်လာမယ်ဆိုရင်...သူသာငါ့ဆီကို ပြန်လာခဲ့မယ်ဆိုရင်.....'

'တကယ်လို့..မင်း ခက်အ​ပေါ်ထားတဲ့ အချစ်သာ

စစ်မှန်မယ်ဆိုရင် သူ့ကိုရှာ​တွေ့မှာပါ။ အားတင်းထား​ပေါ့။ သူငယ်ချင်းတစ်​ယောက်အ​နေနဲ့ ​ပြောချင်တာက မင်းခက်ကို လက်လွှတ်​ပေးလိုက်တာ ပို​ကောင်းမယ်။ ခက်လည်း သူ့ဘ၀နဲ့သူ ​နေပါ​စေ​တော့။

မင်းသူ့ကို ရက်စက်ခဲ့ပြီးပြီပဲ​လေ..'

'မဟုတ်ဘူး! ငါ...ငါ...သူ့ကို လက်လွှတ်မ​ပေးနိုင်ဘူး။

ငါ...ငါ..သူ့ကိုချစ်တယ်။ သူ့ကိုချစ်တဲ့အ​ကြောင်း​တွေ ငါ...ငါ...​ပြောပြချင်​သေးတယ်မင်းခန့်ရ။ ငါ...ငါ့မှာ..သူနဲ့ကွာရှင်းလိုက်ဖို့ အင်အားမရှိဘူး '

'ဒါဆို အရင်တုန်းက​ ဘာလို့ ကွာရှင်းမယ်ပဲ​ပြော​နေခဲ့တာလဲ။ မင်းပဲ ကွာရှင်းချင်​နေခဲ့တာ မဟုတ်ဘူးလား'

'ငါ..ငါ...အဲ့ဒီတုန်းက...ငါ့စိတ်ကိုငါ ​သေချာမသိခဲ့လို့ပါ။ အခု​တော့ ငါသူ့ကို ​တွေ့​အောင်လိုက်ရှာမှာ...​

တွေ့​အောင်ရှာပြီး ငါ့အပြစ်​တွေကို ပြန်​တောင်းပန်မှာ...'

'ဒါဆိုလည်း မင်းသ​ဘောပဲ​ပေါ့။ ငါသွား​တော့မယ်'

ထို့​နောက် စစ်လည်း တိုက်ခန်းကိုပြန်လာခဲ့လိုက်သည်။ သူအခန်းထဲ၀င်လိုက်​တော့ ​တွေ့လိုက်ရသည်က သူ့ကိုပြုံးကြည့်​နေသည့် ခက်.....

To be continued.....

Zawgyi

'ခက္...​ေတာင္းပန္ပါတယ္...ျပန္လာခဲ့ပါ...​ေက်းဇူးျပဳၿပီး'

'​ေတာ္သင့္ၿပီ မင္းစစ္​ေမာင္...ငါမင္းကိုအရမ္း​ေၾကာက္တယ္...ကိုယ့္သား​ေလးကို​ေတာင္ ကာကြယ္မ​ေပးခဲ့တဲ့၊ ငါ့ထက္ အငယ္အ​ေႏွာင္းကိုပဲ ယုံၾကည္​ေပးခဲ့တဲ့ မင္းကိုငါ..အရမ္းမုန္းတယ္'

'ခက္...ခက္....ငါ...ငါ..မွားသြားပါတယ္ခက္ရယ္...

ငါ့ကို...ငါ့ကို...​ေနာက္ဆုံးတစ္ႀကိမ္​ေလးပဲ...​

အခြင့္အ​ေရး​ေပးပါ....ငါ...ငါ....အကုန္လုံး...

မင္းမႀကိဳက္တာမွန္သမွ်..အကုန္...အကုန္..ျပဳျပင္ပါ့မယ္။ ဒါ​ေၾကာင့္...ဒါ​ေၾကာင့္...ထြက္မသြားပါနဲ႔...

ငါ့ကို..ငါ့ကိုမထားခဲ့ပါနဲ႔ခက္ရယ္....ငါ....ငါ...​ေတာင္းပန္ပါတယ္။ တကယ္.. တကယ္ကို​ေတာင္းပန္ပါတယ္။ '

'ဟင့္အင္း...ငါျပန္မလာဘူး။ မင္းပဲအရင္တုန္းက အရမ္းကြာရွင္းခ်င္ခဲ့တာမဟုတ္လား။ အခုက်မွ...ဘာလို႔​ေျပာင္းလဲသြားတာလဲ'

'ငါ...ငါ...​ေတာင္းပန္ပါတယ္။ ငါမင္းနဲ႔မကြာရွင္းခ်င္ဘူး။ ငါ...ငါ့အမွားကိုသိပါၿပီခက္ရယ္။ အဲ့ဒါ​ေၾကာင့္ အဲ့ဒါ​ေၾကာင့္...ျပန္လာခဲ့​ေပးကြာ..​ေနာ္...ငါ့ကို..

ငါ့ကို..အခြင့္အ​ေရး​​ေပးပါခက္ရယ္..ငါ..ငါ..မင္းခြင့္လႊတ္မယ့္အခ်ိန္ထိ​ေတာင္းပန္​ေနမွာမလို႔...ငါ့အနားကိုျပန္လာခဲ့​ေပး​ကြာ....မင္းလည္း...မင္းလည္းငါ့ကိုခ်စ္တယ္မဟုတ္လား...'

'ခ်စ္တာ​ေပါ့...ငါမင္းကိုအရမ္းခ်စ္ခဲ့တာ စစ္ရ။ ငါ့အသက္ထက္ပိုၿပီး​ေတာ့ကို ခ်စ္ခဲ့ရတာ။ ဒါ​ေပမယ့္ ငါဘာ​ေတြျပန္ရလိုက္လဲ။ မင္း​ေပးတဲ့နာက်င္မႈ​ေတြပဲျပန္ရခဲ့တာမဟုတ္လား။ ငါမင္းကိုခ်စ္တယ္...

ဒါ​ေပမယ့္ ျပန္မလိုခ်င္​ေတာ့ဘူး စစ္။ ငါမင္းဆီကို ျပန္မလာခ်င္​ေတာ့ဘူး။ ငါမင္းကို​ေၾကာက္တယ္ စစ္' ခက္​ေျပာၿပီးတာနဲ႔ စစ္ကို​ေက်ာခိုင္းကာ ထြက္သြား​ေလသည္။ သူ​ေျပးလိုက္သြားခ်င္​ေသာ္လည္း ​

ေျခ​ေထာက္​ေတြက လႈပ္လို႔မရ။ မသြားပါနဲ႔ဟု

တားခ်င္​ေသာ္လည္း အသံကထြက္မလာခဲ့။ ​ေက်ာခိုင္းသြားတဲ့ ​ေက်ာျပင္ငယ္​ေလးကိုသာ

ရင္နာစြာနဲ႔ ၾကည့္​ေနရသည္။ တစ္စုံတစ္​ေယာက္က ​ေက်ာခိုင္းသြားတဲ့အခါ ခံစားရတာ​ေတြက

အဲ့သ​ေလာက္​ေတာင္ နာက်င္ရမွန္းသူမသိခဲ့ပါ။

အခု​ေတာ့...အခု​ေတာ့...သူ႔ကို​ေက်ာခိုင္းၿပီး

ထြက္ခြာသြားတဲ့ ​ေက်ာျပင္ငယ္​ေလးကိုၾကည့္​ေနရင္း မ်က္ရည္​ေတြက ထိန္းမရစြာ က်ဆင္းလာခဲ့သည္။

ခက္..မသြားပါနဲ႔...​ေက်းဇူးျပဳၿပီး....​ေက်းဇူးျပဳၿပီး...ထြက္မသြားပါနဲ႔ခက္ရယ္

'ခက္...ခက္..!!!! ' စစ္ ထိတ္လန္႔စြာ​ေအာ္ရင္း

ႏိုးလာခဲ့သည္။ သူအိပ္မက္မက္​ေနတာပဲ။ အိပ္မက္ထဲမွာ...အိပ္မက္ထဲမွာ...ခက္ကသူ႔ကိုထားသြားတာတဲ့။

သူ​ေတာင္းပန္​ေနတာ​ေတာင္ ခက္က ျပန္မလာခဲ့ဘူးတဲ့။

စစ္ သူတိပ္နဲ႔ျပန္ကပ္ထားတဲ့ ဓါတ္ပုံ​ေလးကို ၾကည့္မိသည္။

'ခက္...ခက္...​ဒါက...ဒါက..အိပ္မက္သက္သက္ပဲ

မလား။ ခက္က​ေမာင့္ကိုထားမသြားဘူးမဟုတ္လား။ ခက္​..​ေမာင့္ဆီကိုျပန္လာမွာမဟုတ္လား။ ​

ေက်းဇူးျပဳၿပီး..​​ေက်းဇူးျပဳၿပီး ျပန္လာခဲ့​ေပးပါ...ခက္ထြက္သြားတာ..တစ္လရွိသြားၿပီခက္ရဲ႕။ ဒီ​ေန႔...ဒီ​ေန႔ တရား႐ုံးမွာ စီရင္ခ်က္ခ်မယ္တဲ့။ ခက္ကို ရွင္းျပစရာ​ေတြအမ်ားႀကီးရွိ​ေန​ေသးတယ္ ခက္ရဲ႕။ ခက္​​ေမာင့္ကိုအထင္လြဲသြားတာ​ေတြအတြက္ ​ေမာင္...​ေမာင္ရွင္းျပရအုံးမယ္​ေလ။ ၿပီး​ေတာ့...ၿပီး​ေတာ့..ခက္ကိုလည္း ​ေျပာစရာစကား​ေတြ အမ်ားႀကီးရွိ​ေန​ေသးတယ္။

အဲ့ဒါ​ေၾကာင့္...အဲ့ဒါ​ေၾကာင့္...ျပန္လာခဲ့ပါခက္ရာ။ ​ေမာင္...​ေမာင္႐ူး​ေတာ့မယ္ခက္ရဲ႕။ ၾကာရင္ ​

ေမာင္႐ူး​ေတာ့မယ္ ခက္သိရဲ႕လား'

ဒီ​ေန႔ဆိုရင္ ခက္ထြက္သြားတာ တစ္လရွိသြား​ေလၿပီ။ တစ္လအတြင္း သူ ခက္ရွိ​ေနႏိုင္မယ့္၊ ခက္အလုပ္လုပ္​ေနမယ္ထင္ရတဲ့ ​ေဆး႐ုံ​ေတြအကုန္လုံးမွာ

လိုက္စုံစမ္းခဲ့​ေသာ္လည္း ခက္နဲ႔နာမည္တူတာ​ေတာင္ မ​​ေတြ႕ခဲ့ရ​ေပ။ ခက္ဘယ္ကိုထြက္သြားတာလဲ။

တစ္လအတြင္းမွာပဲ သူ႔ပုံစံက ​ေတာ္​ေတာ္​ေျပာင္း​လဲသြားသည္။ ဆံပင္ကလည္း ဒီအတိုင္းထားထား

သျဖင့္ ရွည္​ေနသလို၊ မုတ္ဆိတ္​ေမႊး​ေတြလည္း

ရိပ္သင္ထားျခင္းမရွိတာ​ေၾကာင့္ သူ႔ပုံစံက ႐ုတ္တရက္ၾကည့္မိရင္ မင္းစစ္​ေမာင္ဟု ထင္စရာ

အ​ေၾကာင္းမရွိ​ေပ။ ဒီ​ေန႔က စီရင္ခ်က္ခ်မည့္​ေန႔ျဖစ္တာ​ေၾကာင့္ သူ တရား႐ုံးကိုထြက္လာခဲ့လိုက္သည္။

ဟို​ေရာက္​ေတာ့ daddyတို႔နဲ႔ မင္းခန္႔တို႔ကိုပါ လူစုံတက္စုံ​ေတြ႕ရ​​ေလသည္။ တစ္ခုပဲ....အဲ့ဒီလူ​ေတြထဲမွာ ခက္ မပါတာကလြဲလို႔​ေပါ့။ သူ႔ကို​​ေတြ႕​ေတာ့

'မင္း​ေရာက္လာၿပီလား။ မင္းကို​ေစာင့္​ေနၾကတာ။ မင္းပုံမင္းလဲ ျပန္ၾကည့္ပါအုံး...'

'ခက္ကို ​ေတြ႕ၿပီလား daddy။ ခက္ကို...ခက္ကို...

ကူရွာ​ေပးၾကပါအုံး။ ​ေက်းဇူးျပဳၿပီး...​ေက်းဇူးျပဳၿပီး.....

ၾကာရင္....ၾကာရင္..က်​ေနာ္႐ူး​ေတာ့မယ္ daddyရဲ႕'

'ငါမင္းကို အစကတည္းက​ေျပာထားသားပဲ။ ​ေနာင္တဆိုတာ ​ေနာင္မွရတာလို႔။ အခုက်မွ ​

ေသ​ေတာ့မလိုလုပ္ျပမ​ေနစမ္းပါနဲ႔။ ခက္ထြက္သြားတာ တစ္လပဲရွိ​ေသးတာ။ ခက္တုန္းက ၂ႏွစ္​ေက်ာ္​ေတာင္ မင္းရက္စက္တာကိုခံလာခဲ့ရတာ...အခုမင္းက တစ္လပဲရွိ​ေသးတာ​ေလ။ ကိုယ္ခ်င္းစာၾကည့္​ေပါ့။ ငါ့သမက္​ေလးက ၂ႏွစ္​ေက်ာ္​ေတာင္ သူခံစားရတာကို ၿမိဳသိပ္ထားခဲ့ရတာ မင္းအခုလို ခံစားရတာ ျဖစ္သင့္ပါတယ္'

'က်​ေနာ္...က်​ေနာ္..မွားပါတယ္။ က်​ေနာ္မွားမွန္း

သိတာမလို႔..ခက္..ခက္ရွိတဲ့​ေနရာကို ​ေျပာ​ျပ​ေပးၾကပါ ​ေက်းဇူးျပဳၿပီး...papa..papaက ​ေဆး႐ုံမွာ

လုပ္​ေနတာမလား။ တျခား...တျခား​ေဆး႐ုံ​ေတြမွာ papaအသိ ဆရာ၀န္​ေတြရွိတယ္မလား။

သူတို႔ကို...သူတို႔ကို​ေမးၾကည့္​ေပးလို႔မရဘူးလား....'

ဦးစစ္​​ေသာ္ စစ္ကို စိတ္မ​ေကာင္းစြာၾကည့္ရင္း

'Papa​ေမးၾကည့္ၿပီးၿပီသား...သူတို႔​ေဆး႐ုံ​ေတြမွာ ခက္ရဲ႕ နာမည္ကိုမ​ေတြ႕ဘူးလို႔​ေျပာတယ္'

'အထဲ၀င္ၾကရ​ေအာင္ အန္ကယ္' မင္းခန္႔က၀င္​ေျပာ​ေတာ့မွ သူတို႔လည္း တရား႐ုံးထဲကို၀င္ခဲ့လိုက္ၾကသည္။

ထို႔​ေနာက္မွာ​ေတာ့ တရားသူႀကီး​ေတြ ​ေရွ႕​ေန​ေတြ​ေရာက္လာၾကၿပီး တရားခံ​ ၅ေယာက္ကိုပါ ​ေခၚလာၾကသည္။ စစ္က​ေတာ့ တရားလို​ေနရာက​ေပါ့။

သား​ေလးကို တိုက္သြားတဲ့ လူ ၂​ေယာက္က​ေတာ့ မုဒိမ္းမႈအျပင္ လူသတ္မႈပါ​ေပါင္းၿပီး အလုပ္ၾကမ္းနဲ႔​ေထာင္ အႏွစ္ ၂၀ခ်လိုက္သည္။ ​က်န္တဲ့ ၂​ေယာက္က လူသတ္မႈမွာမပါ​ေပမယ့္ ဟန္နီႏိုင့္ကို မတရားက်င့္တဲ့အထဲမွာ ပါ​ေနသျဖင့္ ထိုလူ ၂​ေယာက္ကို​ေတာ့ ​ေထာင္ ၁၀ႏွစ္ခ်လိုက္သည္။

​ေနာက္ဆုံးက်န္​ေနခဲ့တာက ဟန္နီႏိုင္။ ဟန္နီႏိုင္က အဲ့​ေန႔ကတည္းက စိတ္နဲ႔လူနဲ႔မကပ္​ေတာ့ပဲ ပါးစပ္ထဲရွိတာ​ေတြ ​ေလွ်ာက္​ေအာ္​ေနတတ္သည္။ သူမအနားကို သြားတဲ့သူမွန္သမွ် ​ေတြ႕ကရာနဲ႔ ​ေကာက္​ေပါက္တတ္သျဖင့္ ဘယ္သူမွ အနားမကပ္ရဲၾက။

အခုလည္း လက္ထိပ္သာ ခတ္ထားရတာ

ဇြတ္အတင္း႐ုန္း​ေနသျဖင့္ လက္​ေမာင္းကိုတစ္ဖက္တစ္ခ်က္ဆီက ဇြတ္အတင္းဆြဲ​ေခၚလာမွသာ တရား႐ုံးကိုပါ​လာ​ေလသည္။ စစ္ကို​ေတြ႕​ေတာ့

'နင္...နင္မ​ေသ​ေသးဘူးလား။ ငါနင့္ကိုသတ္ခိုင္းထားတာ​ေလ။ နင္​ေသသြားမွ နင္ပိုင္တာ​ေတြအကုန္ ငါရမွာ။ နင့္သား​ေလးလည္း ငါသတ္လိုက္လို႔ ​ေသၿပီ​ေလ။ နင္က..နင္က..ဘာလို႔မ​​ေသ​ေသးတာလဲ။ ခက္ထန္...ခက္ထန္လဲ​​ေသၿပီမဟုတ္လား။ ​

ေသသင့္တယ္။ အကုန္​ေသၾက။ အကုန္​​​ေသသြားၾက!! နင္တို႔​ေသမွ နင္တို႔ပိုင္တာ​ေတြ ငါရမွာ!! ​

ေသၾကစမ္း!! ​ေသၾက!!!! ' ပါးစပ္က တတြတ္တြတ္​ေျပာ​ေနၿပီး စစ္ဆီကို ​ေျပးလာ​ေတာ့မလိုလုပ္​ေနတဲ့ ဟန္နီႏိုင္ကို အကုန္၀ိုင္းၿပီး ခ်ဳပ္ထားရ​ေလသည္။ ႐ုန္းရင္ကန္ရင္းနဲ႔ သူမကို မတရားက်င့္သြားတဲ့

​၄​ေယာက္ကိုျမင္သြား​ေတာ့

'​ေၾကာက္တယ္....​ေၾကာက္တယ္....ထြက္သြား!! ထြက္သြားၾကစမ္း!! ငါ့အနားမလာၾကနဲ႔!!

ထြက္သြား!! သတ္မွာ..ငါ...ငါနင္တို႔ လာသတ္မွာ...နင္တို႔က...နင္တို႔က...ငါ့ကို..ငါ့ကို...၀ိုင္းၿပီး​ေတာ့.....

အား!!!! ​ေၾကာက္တယ္!! ထြက္သြားၾကစမ္း!!

ငါ့အနားမလာပါနဲ႔ ငါ​ေတာင္းပန္ပါတယ္!!

ငါ..ငါနင္တို႔ကို​ေၾကာက္လို႔ပါ..ထြက္သြား!!! ​

ေသၾက!! နင္တို႔အကုန္​ေသၾက!! ခက္ထန္လည္း​ေသ နင္လည္း​ေသ နင္တို႔ ၄​ေယာက္လည္း​ေသ!!

ဒါဆို...ဒါဆို..ငါလည္း ခ်မ္းသာၿပီ ဟီးဟီးဟီး​!!! ​ေသၾကစမ္း!! အကုန္​ေသသြားၾကစမ္း!!! '

တငိုငိုတရီရီနဲ႔ျဖစ္​ေနတဲ့ဟန္နီႏိုင္ဟာ စိတ္နဲ႔လူနဲ႔

မကပ္​ေတာ့​ေသာ္လည္း အခုခ်ိန္ထိ ​ေလာဘ​ေဇာ

ကပ္​ေနတုန္းပါ​ေလ။

ဟန္နီႏိုင္ရဲ႕ စိတ္အ​ေျခအ​ေနက အလြန္ဆိုး႐ြား​ေနတာ​ေၾကာင့္ သူမကို အ႐ူး​ေထာင္ကိုပဲ ပို႔လိုက္ရသည္။ ​ေလာဘႀကီးတဲ့သူ​ေတြက ​ေၾကာက္စရာ​ေကာင္းပါလား။

စစ္တို႔ျပန္ထြက္လာၾက​ေတာ့ မင္းခန္႔က စစ္ကို ဖိတ္စာတစ္​ေစာင္​ေပး​ေလသည္။

'ဒါက...?'

'ငါနဲ႔ အစိုးရဲ႕ မဂၤလာ​ေဆာင္။ အသိတခ်ိဳ႕ကိုပဲဖိတ္ၿပီး

ဧည့္ခံပြဲပဲလုပ္မွာပါ။ မင္းလာခ်င္လာခဲ့​ေပါ့'

'ခက္...ခက္​ေရာ..ခက္​ေရာလာမွာတဲ့လား'

'မလာျဖစ္​ေလာက္ဘူးထင္တယ္။ '

'မင္း...မင္း..ခက္နဲ႔ အဆက္အသြယ္ရ​ေနတာလား။ ခက္..ခက္..ဘယ္မွာရွိ​ေနလဲ ငါ့ကို​ေျပာျပလို႔ရလား။ ငါ..ငါ...ငါ့ရဲ႕အမွား​ေတြအတြက္ ၀န္ခ်ၿပီး ​ေတာင္းပန္ခ်င္လို႔ပါ..'

'မင္းယုံလား​ေတာ့မသိ​ေပမယ့္...ငါ ခက္ရွိတဲ့​ေနရာကို မသိဘူး။ ခက္က အကုန္လုံးနဲ႔ အဆက္အသြယ္ျဖတ္သြားတာ'

'သူက...သူကငါ့ကိုစိတ္နာသြားတာမင္းခန္႔ရ။ ငါ..ငါ..သူ႔ကို ျပန္​ေတာင္းပန္ခ်င္တယ္။ ငါ့အမွား​ေတြကို ​ေတာင္းပန္ၿပီး.... သူခြင့္လႊတ္လာတဲ့အခ်ိန္ထိ...​

သူခြင့္လႊတ္လာတဲ့အထိ ​ေတာင္းပန္ခ်င္တယ္။

သူသာျပန္လာမယ္ဆိုရင္ ငါဘာပဲ လုပ္​ေပးရလုပ္​ေပးရ....သူ..သူသာျပန္လာမယ္ဆိုရင္...သူသာငါ့ဆီကို ျပန္လာခဲ့မယ္ဆိုရင္.....'

'တကယ္လို႔..မင္း ခက္အ​ေပၚထားတဲ့ အခ်စ္သာ

စစ္မွန္မယ္ဆိုရင္ သူ႔ကိုရွာ​ေတြ႕မွာပါ။ အားတင္းထား​ေပါ့။ သူငယ္ခ်င္းတစ္​ေယာက္အ​ေနနဲ႔ ​ေျပာခ်င္တာက မင္းခက္ကို လက္လႊတ္​ေပးလိုက္တာ ပို​ေကာင္းမယ္။ ခက္လည္း သူ႔ဘ၀နဲ႔သူ ​ေနပါ​ေစ​ေတာ့။

မင္းသူ႔ကို ရက္စက္ခဲ့ၿပီးၿပီပဲ​ေလ..'

'မဟုတ္ဘူး! ငါ...ငါ...သူ႔ကို လက္လႊတ္မ​ေပးႏိုင္ဘူး။

ငါ...ငါ..သူ႔ကိုခ်စ္တယ္။ သူ႔ကိုခ်စ္တဲ့အ​ေၾကာင္း​ေတြ ငါ...ငါ...​ေျပာျပခ်င္​ေသးတယ္မင္းခန္႔ရ။ ငါ...ငါ့မွာ..သူနဲ႔ကြာရွင္းလိုက္ဖို႔ အင္အားမရွိဘူး '

'ဒါဆို အရင္တုန္းက​ ဘာလို႔ ကြာရွင္းမယ္ပဲ​ေျပာ​ေနခဲ့တာလဲ။ မင္းပဲ ကြာရွင္းခ်င္​ေနခဲ့တာ မဟုတ္ဘူးလား'

'ငါ..ငါ...အဲ့ဒီတုန္းက...ငါ့စိတ္ကိုငါ ​ေသခ်ာမသိခဲ့လို႔ပါ။ အခု​ေတာ့ ငါသူ႔ကို ​ေတြ႕​ေအာင္လိုက္ရွာမွာ...​

ေတြ႕​ေအာင္ရွာၿပီး ငါ့အျပစ္​ေတြကို ျပန္​ေတာင္းပန္မွာ...'

'ဒါဆိုလည္း မင္းသ​ေဘာပဲ​ေပါ့။ ငါသြား​ေတာ့မယ္'

ထို႔​ေနာက္ စစ္လည္း တိုက္ခန္းကိုျပန္လာခဲ့လိုက္သည္။ သူအခန္းထဲ၀င္လိုက္​ေတာ့ ​ေတြ႕လိုက္ရသည္က သူ႔ကိုၿပဳံးၾကည့္​ေနသည့္ ခက္.....

To be continued.....