စစ် ပြန်​ရောက်တာနဲ့ ဒုတိယထပ်ကို အလျင်အမြန်ပဲ တက်ခဲ့လိုက်သည်။ ခက်...ခက်သူ့ကို ထားမသွားဘူးမလား။ ခက် ​ဒေါသထွက်​နေတုန်းမလို့ ​ပြောခဲ့တာ

မလား.....သူထင်သလိုမဖြစ်ပါ​စေနဲ့လို့

ဆု​တောင်း​နေခဲ့​သော်လည်း...

မြင်လိုက်ရသည်က ​မနက်က သူထွက်သွားတုန်းကအတိုင်း ကျန်​နေခဲ့တဲ့ အိပ်ခန်းတံခါး။

ခါတိုင်းဆို အခန်းထဲမှာ ခက်ရှိ​နေရင် တံခါးကို

အမြဲလိုလို ပိတ်ထားတတ်သည်။ အခုက မနက်တုန်းကအတိုင်းပဲဆို​တော့....

စစ်.. စိုးရိမ်တကြီးနဲ့ အိပ်ခန်းထဲကို ​ပြေး၀င်လာမိသည်။ ​ကျေးဇူးပြုပြီး....​​ကျေးဇူးပြုပြီး..

ရှိ​နေ​ပေးပါ...

အိပ်ခန်းထဲ​ရောက်​တော့ မြင်လိုက်ရသည်က စာရွက်နှစ်​စောင်နဲ့ လက်စွပ်တစ်ကွင်း။ တိတိကျကျ​ပြောရမယ်ဆိုရင် ခက်ရဲ့လက်မှတ်ပါတဲ့ ကွာရှင်းစာချုပ်နဲ့ ခက်​ရေးထားခဲ့တဲ့ စာ။ ပြီး​တော့ ခက်အမြဲတမ်း

၀တ်​ထားတတ်တဲ့ လက်ထပ်လက်စွပ်...

'ဟင့်အင်း မဖြစ်နိုင်ဘူး' ဗီဒိုကိုဖွင့်ကြည့်မိ​တော့ ခက်ရဲ့အ၀တ်အစားတချို့​နဲ့ luggageအိတ်က ​ပျောက်ဆုံး​နေသည်။

'မဖြစ်နိုင်ဘူး! ခက်...ခက်...ငါ့ကို ပုန်း​နေတာမဟုတ်လား။ ထွက်ခဲ့​တော့​လေ။'

စစ်​တစ်​ယောက် မဖြစ်နိုင်ဘူးဆိုတာကိုသာ တွင်တွင်​ပြော​နေပြီး ​အပြင်​ပြေးထွက်သွားကာ ခက်ကိုလိုက်ရှာ​နေမိသည်။ စိတ်နဲ့လူနဲ့ မကပ်တာ​ကြောင့်

ဖိနပ်မပါပဲ ​ပြေးထွက်လာမိတာ​တောင် သူ့ကိုယ်သူ မသိ​တော့။ ခက်ကို​တွေ့ရဖို့ကသာ အ​ရေးကြီး​နေတာမို့။

(daddyတို့ ​ခေါ်သွားတာများလား*)

အ​တွေးထက်အရင် လူက ကား​ပေါ်​ရောက်နှင့်​နေပြီး ဦးမင်းထက်တို့ဆီကို ​မောင်းလာခဲ့လိုက်သည်။

'Daddy ..daddy!! '

'ဘာလာလုပ်တာလဲ မင်းစစ်​မောင်။ ငါတို့အိမ်ကို

လာစရာမလိုဘူးလို့​ပြောထားတယ်မဟုတ်လား'

'ခက်..ခက်ကို ထုတ်​ပေး၊ ခက်ကိုထုတ်​ပေးရင်

ကျ​နော်ပြန်မယ်'

'ခက်ကိုထုတ်​ပေး ဟုတ်လား...မင်းရူး​နေလား။

ခက်က တိုက်ခန်းမှာရှိ​နေမှာ​ပေါ့ '

'မ...မရှိ​တော့ဘူး။ ခက်....ခက်...မရှိ​တော့ဘူး။ သူ...သူ...ကွာရှင်းစာချုပ်မှာလက်မှတ်ထိုးပြီး

ထွက်သွားပြီ.. '

'​ကောင်းတာ​ပေါ့.. မင်းပဲ အဲ့ဒီလိုဖြစ်​စေချင်နေတာမဟုတ်ဘူးလား။ အခု မင်းဖြစ်​စေချင်တဲ့အတိုင်း

ခက်က မင်းကိုကွာရှင်း​ပေးပြီး ထွက်သွားပြီ​လေ။ မင်း​ပျော်​နေရမှာ​ပေါ့'

'Daddy!! ကျ​နော်...ကျ​နော်...​တောင်းပန်ပါတယ်။ ခက်ကို...ခက်ကို...daddyတို့ ​ခေါ်ထားတာမဟုတ်လား။ ခက်ကို..ခက်ကိုထုတ်​ပေးပါ။ ကျ​နော်သူ့ကိုရှင်းပြစရာတွေရှိ​နေ​သေးတယ်။ သူ...သူ...ကျ​နော့်ကို အထင်လွဲသွားတာ​တွေအတွက်...ကျ​နော်ရှင်းပြချင်​သေးလို့ပါ..ကျ​နော်​တောင်းပန်ပါတယ် daddyရယ်။ ခက်ကိုထုတ်​ပေးပါ..​ကျေးဇူးပြုပြီး​တော့'

'ခက်ကို ထုတ်​ပေးရအောင်က ငါတို့မှ ခက်ကို ​

ခေါ်မထားပဲ မင်းစစ်​မောင်ရဲ့။ ငါတို့ကဖွက်ထားတာလို့ မ​တွေးပဲနဲ့ မင်းကို စိတ်နာပြီးထွက်သွားတာလို့​​ရော မ​တွေးမိဘူးလား ဟမ်!! '

'မဟုတ်ဘူး!! ခက်က...ခက်က...ကျ​နော့်ကိုထားသွားမှာမဟုတ်ဘူး။ သူက ကျ​နော့်အနားက ဘယ်​တော့မှထွက်မသွားဘူးလို့ ​အမြဲတမ်း​ပြော​နေတတ်တာ'

'မင်းက အရမ်းအတ္တကြီးတာပဲ။ မင်းလုပ်ပုံ​တွေက​ရော ​ဟုတ်​နေလို့လား။ မင်းက ခက်ကို ​ကောင်း​​ကောင်းမွန်မွန်ဆက်ဆံ​နေလို့ ခက်က ထွက်မသွားရမှာလား။ ကိုယ့်အပြစ်ကို မသိပဲနဲ့ ​​ဘေးလူ​တွေကို ပတ်ရမ်းမ​နေနဲ့။ တကယ်လို့ ခက်က ငါတို့ဆီကို​ရောက်လာမယ်ဆိုရင်​တောင် ငါတို့က မင်းမသိနိုင်တဲ့​နေရာမှာဖွက်ထားမှာ'

ဦးမင်းထက်က ​ပြောပြီးတာနဲ့ အိမ်ထဲကို တန်း၀င်သွားတာ​ကြောင့် စစ်လည်း မင်းခန့်ဆီ ထွက်လာခဲ့လိုက်သည်။

'မင်းခန့်...ခက်...ခက်..မင်းဆီလာ​သေးလား '

'ငါက မင်းနဲ့အတူ တ​နေကုန်ရှိ​နေတာ​လေ။ ပြီး​တော့ ခက်က ဘယ်လိုလုပ် ထွက်သွားတာလဲ'

'သူ..သူ...မရှိ​တော့ဘူး...'

'သက်နွယ်တို့ဆီများ ​ရောက်​နေလို့လား'

'မဖြစ်နိုင်ဘူး..ခက်က...ခက်ကအဲ့ဒီလို သူများအိမ်မှာညမိုးချုပ်တဲ့အထိ ​မ​နေတတ်ဘူး'

မင်းခန့်က သက်နွယ်တို့ဆီ ဖုန်း​​ဆက်ကြည့်​သော်လည်း သက်နွယ်တို့က ခက်မလာဘူးလို့သာ​ပြော​နေကြသည်။ ​မင်းခန့်တို့ဆီကိုလည်း ​

ရောက်မလာဘူးဟုဆိုသဖြင့် ခက်ရဲ့မိဘ​တွေနဲ့ ​

နေခဲ့တဲ့အိမ်ကို သွားကြည့်မိ​သော်လည်း အိမ်တံခါးက ​​သော့ခတ်ထားလျက်သာ။

နောက်ဆုံး ဘယ်သူ့ဆီ​မေး​မေး ခက်မလာခဲ့ဘူးလို့သာ ​ပြော​နေကြတာ​ကြောင့် စစ် စိတ်ဓါတ်ကျစွာပဲ တိုက်ခန်းကို ပြန်လာခဲ့ရ​လေသည်။

ခက်များပြန်​ရောက်​နေမလားဆိုတဲ့ အ​တွေး​နဲ့ အိပ်ခန်းထဲကို ​ပြေးကြည့်မိ​တော့လည်း သူထွက်လာတုန်းကအတိုင်း ​ခြေရာလက်ရာမပျက်။ ခက်

သူ့အတွက်စာ​ရေး​ထားခဲ့တာ ရှိ​နေ​သေးတာပဲ။

✍ ​ဘယ်လိုလဲ မင်းစစ်​မောင်။ အခု မင်းဖြစ်​စေချင်သလို ဖြစ်သွားပြီမလို့ အရမ်း​​တွေမှ ​ပျော်​နေပါရဲ့လား။ မင်းကိုချစ်ရတာ နာကျင်​နေမှန်းသိရဲ့သားနဲ့​တောင် တစ်​နေ့​နေ့​တော့ မင်းပြန်ချစ်လာမှာပါဆိုပြီး ​ကောက်ရိုးတစ်မျှင်စာ​တောင် မရှိတဲ့​မျှော်လင့်ချက်​လေးထားခဲ့မိတဲ့ ငါကပဲ မှား​နေခဲ့တာများလား။ ကွာရှင်းစာချုပ်မှာ လက်မှတ်ထိုးထားခဲ့တာမလို့

မင်း​ပျော်​နေလို့ရပါပြီ။ ငါ့သား​လေးရဲ့ အသက်​သွေးနဲ့ ငါ့ရဲ့ ​သွေးမျက်ရည်​တွေ ခင်းထားတဲ့လမ်း​ကြောင်း​ပေါ်မှာ မင်းနဲ့ မင်းသိပ်ချစ်လှပါတယ်ဆိုတဲ့ ဟန်နီနိုင်နဲ့ အတူတူ ​ပျော်​ပျော်ကြီး​​​လျှောက်လှမ်းကြ​ပေါ့။ ​

မင်းတို့ လိပ်ပြာလုံပါ​စေလို့ပဲ ဆု​တောင်း​ပေးတယ်။ ​သွေးစိမ်းရှင်ရှင်ကျ​နေတဲ့ ငါ့နှလုံးသားနဲ့ ထပ်တူ

ဆု​တောင်း​ပေးလိုက်ပါတယ်...

မင်း.....​ပျော်.....ရွှင်......ပါ.....​စေ ✍

ကိုယ့်ဘက်က ကြင်နာမှု​တွေ​ပေးတိုင်း သူ့ဘက်က နာကျင်မှု​တွေပဲ​ ​ပေး​နေတဲ့အခါ... ကိုယ့်ဘက်က အချစ်​တွေ​ပေးတိုင်း ပြန်ရတာက နာကျင်မှု​တွေပဲဖြစ်​နေတဲ့အခါ....ဆက်ပြီးမခံစားနိုင်​တော့တဲ့

ငါကပဲ ထွက်​ပြေးပါရ​စေ စစ်......

ခက်​ရေးထားတာကို ဖတ်ကြည့်ပြီးတဲ့​နောက်မှာ​တော့ သူ အရူးတစ်​ယောက်လို ​အော်ငိုမိသည်။

'ခက်...ခက်....မင်း..ငါ့ကိုအထင်လွဲ​နေတာပါခက်ရာ။ သား​လေးကို...သား​လေးကို ငါမသတ်ရပါဘူး။ ငါ..ငါ..​တောင်းပန်ပါတယ်။ ငါ...ငါ...မင်းကို

ဘာမှရှင်းမပြရ​သေးဘူး​လေ ခက်ရဲ့ '

သူခက်ဆီကို ဖုန်း​ခေါ်လိုက်​တော့ ....

🎶ထာ၀စဥ်...သိပ်ချစ်တတ်လို့..မှားတတ်သူမှာ.....

ရင်ခုန်သင်ရိုးညွှန်းတမ်းက...

ဒဏ်ရာသင်ခန်းစာ...ပဲကွယ်....

ဟိုစဥ်...ဘ၀ရဲ့​ကျောင်းထဲအချစ်ဖတ်စာကို....

အ​သေချာမ​ကျေညက်ခဲ့​တော့လည်း....

ဒဏ်ရာ​တွေပဲ...ကိုယ်...ရတယ်...

မှား...ပြန်တယ်... 🎶

သူ့အနီးနားတစ်၀ိုက်မှာပဲ ringtoneသံကြားရ

သဖြင့် လိုက်ရှာကြည့်ရာ အံဆွဲထဲမှာ ရှိ​နေတဲ့

ခက်ရဲ့ဖုန်းကို ​တွေ့ရလေသည်။ ခက်က ဖုန်းကို ထားခဲ့တာလား။

Contact nameကိုကြည့်မိ​တော့ စစ် မှင်သက်သွားရသည်။ Contact nameမှာ သူ့ကိုမှတ်ထားတာက..

တဲ့​လေ

ခက်နဲ့ဆိုရင် အမြဲတမ်း တည်တင်း​နေတတ်တဲ့မျက်နှာ​ကြောင့်၊ ခက်ကို မုန်းတယ်လို့ အမြဲ​ရေရွတ်​နေတတ်တာ​ကြောင့်၊ ခက်ရဲ့ရင်ထဲက​နေ တိတ်တခိုး​ခေါ်​နေတဲ့ ​မောင် ဆိုတဲ့နာမ်စား​လေးကို သူမကြားခဲ့ရ​ပေ။ စစ်လို့ပဲ အမြဲ​ခေါ်ခဲ့သည်သာ။ အခု​​တော့ screen​ပေါ်က နာမ်စား​လေးကိုသာကြည့်မိရင်း

သူ​ဆောက်တည်ရာမရစွာ ငိုမိပြန်သည်။

​'​ဟက်...​မောင်....​မောင်တဲ့လားခက်ရာ....ဘယ်​လောက်​တောင်....ဘယ်​လောက်​တောင် ခံစား​နေခဲ့ရမလဲ။ ​တောင်းပန်ပါတယ်...​တောင်းပန်ပါတယ်...တကယ်...တကယ်ပဲ​တောင်းပန်ပါတယ်။ မင်းကို ကွာရှင်းမ​ပေးနိုင်ဘူး။ ငါ့မှာ...ငါ့မှာ...

ရှင်းပြစရာ​တွေရှိနေ​သေးတယ်​လေ ခက်ရ။

သား​​လေးကို လုပ်ကြံခိုင်းတာ ငါမဟုတ်ရပါဘူး....ငါ...ငါမသိလိုက်ပါဘူးခက်ရယ်....မနက်က...မနက်က...ဟန်နီနိုင်နဲ့အတူရှိ​နေတယ်ဆိုတာ...တမင်​ပြောခဲ့တာပါ...တကယ်...တကယ်မဟုတ်ရပါဘူး...အဲ့ဒါ​တွေအတွက်..ငါ...ငါ..မင်းကို ရှင်းပြရအုံးမယ်​လေ ခက်ရဲ့....​​တောင်း....တောင်းပန်ပါတယ်....

တကယ်​တောင်းပန်ပါတယ်။ ​ကျေးဇူးပြုပြီး...​ကျေးဇူးပြုပြီး...ပြန်လာခဲ့​ပေးပါ။ ငါ....ငါ....မင်းကို ကွာရှင်းမ​ပေးနိုင်ဘူး...ငါ....ငါ...'

စစ် တစ်​ယောက်ထဲ​ပြော​နေရင်းနဲ့ ကွာရှင်းစာချုပ်ဆီကို အကြည့်​ရောက်သွား​တော့

'ဟင့်အင်း....မင်းလက်မှတ်ထိုးလိုက်လည်း ငါက...ငါက...ကွာရှင်းမ​ပေးနိုင်ဘူး။ ' ဟုဆိုကာ

ခက်နဲ့ သူ့ရဲ့ လက်မှတ်​တွေရှိ​နေတဲ့ စာချုပ်ကို ဆွဲဖြဲလိုက်ပြီး ​ဘေးက အမှိုက်ခြင်းအ​သေး​လေးထဲထည့်လိုက်သည်။

​စစ်ရဲ့လက်နဲ့ အမှိုက်ခြင်းနဲ့ တိုက်မိသွားပြီး အထဲက ပစ္စည်းတွေထွက်ကျလာသဖြင့် ကြည့်မိရာ...

တစစီဆွဲဖြဲထား​သော ဓါတ်ပုံနှင့် ​သွေးစ​အနည်းငယ် စွန်းထင်း​နေ​သော photostand​လေးကို ​တွေ့ရ​လေသည်။ စစ် ​သေချာကြည့်မိ​တော့ တစစီအဖြဲခံထားရတဲ့ဓါတ်ပုံ​လေးဟာ သူနဲ့ခက်ရဲ့ တစ်ပုံထဲသာ

ရှိတဲ့ ပုံ​လေးဖြစ်​နေသည်။ မင်္ဂလာ​ဆောင်တဲ့​နေ့က daddyတို့​ပြောလို့ သူ စိတ်မပါစွာနဲ့ ရိုက်ထားတဲ့၊ ​နောက်ထပ်မရှိနိုင်​တော့တဲ့ ပုံ​လေး။ အရင်က ဖန်နဲ့ပြုလုပ်ထားတဲ့ photostand​လေးနဲ့ ​ထောင်ထားခဲ့တာ။ အခု​တော့....အခု​တော့ standမှာ ​သွေးစအချို့စွန်း​နေပြီး ပုံ​လေးက တစစီဖြစ်​နေ​လေသည်။

ခက်..တကယ်ပဲ သူ့အသားသူအနာခံပြီး ဒီပုံကိုဆွဲထုတ်ခဲ့တာလား။

သူ တစစီဖြစ်​နေတဲ့ ဓါတ်ပုံအပိုင်းအစ​လေး​တွေကို ပြန်​ကောက်လိုက်ပြီး တစ်ခုချင်းစီကို ပြန်ဆက်​နေမိသည်။ သူ့ရဲ့​​ခြေ​ထောက်မှာ ဖန်ကွဲစ​တွေ စူး​နေတာကိုလည်း ဂရုမစိုက်အား​တော့။ အခု...အခု...သူ့မှာက ခက်နဲ့ပတ်သက်တဲ့ အမှတ်တရ​တွေဘာမှ မရှိ​တော့ဘူး​လေ။ ဒီဓါတ်ပုံ​​လေး အပါအ၀င်​ပေါ့။ ဒီပုံ​လေး​ကို​တော့ အရင်အတိုင်းပြန်ဖြစ်​အောင် လုပ်ရမယ်။

'ခက်....ခက်ရယ်....​တောင်းပန်ပါတယ်...တကယ်​တောင်းပန်ပါတယ်။ မင်း​ကျေနပ်တဲ့အထိ​တောင်းပန်​ပေးမှာမလို့...​ကျေးဇူးပြုပြီး...​ကျေးဇူးပြုပြီး..ထားမသွားပါနဲ့....'

အရင်တုန်းက ​ယောကျာ်း​လေးဖြစ်ပြီး မျက်ရည်လွယ်ရင် သူအရမ်းမုန်းခဲ့သည်။ အခု​​တော့ သူကိုယ်တိုင်ကပင် မျက်ရည်​တွေမစဲနိုင်​တော့။ ​daddy​ပြောခဲ့တဲ့ ''​နောင်တဆိုတာ ​နောင်မှရတာ''

ဟူ​သော စကားကိုပြန်ကြား​ယောင်မိ​တော့...

ဟုတ်သည်။ သူခက်အ​ပေါ်မှာ ရက်စက်ခဲ့တုန်းက​ရော ခက်ဘယ်လိုများခံစားခဲ့ရမလဲ။ ​သူခက်ကို ကွာရှင်းမယ်လို့ ခဏခဏ​ပြော​နေတုန်းက​ရော...

ခက်ဘယ်​လောက်​တောင် နာကျင်​နေခဲ့ရမလဲ။

'ငါ...ငါ...​နောင်တရပါပြီ ခက်ရယ်။ ​ကျေးဇူးပြုပြီး...​ကျေးဇူးပြုပြီး....ပြန်လာခဲ့ပါ​တော့...'

သူပြန်ဆက်ထားလို့ တိပ်ကပ်ရာ​တွေ ဗလပွဖြစ်​နေတဲ့ သူတို့ ၂​ယောက်ပုံ​လေးကို ပိုက်​ထားရင်းနဲ့ အိပ်​ပျော်သွား​လေသည်။ ဒီ​နေ့က​တော့ အိပ်မက်ဆိုး​တွေမက်မယ်ဆိုတာ ​ပြောစရာ​တောင်မလို​တော့​ပေ.....

​

To be continued.....

စစ္ ျပန္​ေရာက္တာနဲ႔ ဒုတိယထပ္ကို အလ်င္အျမန္ပဲ တက္ခဲ့လိုက္သည္။ ခက္...ခက္သူ႔ကို ထားမသြားဘူးမလား။ ခက္ ​ေဒါသထြက္​ေနတုန္းမလို႔ ​ေျပာခဲ့တာ

မလား.....သူထင္သလိုမျဖစ္ပါ​ေစနဲ႔လို႔

ဆု​ေတာင္း​ေနခဲ့​ေသာ္လည္း...

ျမင္လိုက္ရသည္က ​မနက္က သူထြက္သြားတုန္းကအတိုင္း က်န္​ေနခဲ့တဲ့ အိပ္ခန္းတံခါး။

ခါတိုင္းဆို အခန္းထဲမွာ ခက္ရွိ​ေနရင္ တံခါးကို

အၿမဲလိုလို ပိတ္ထားတတ္သည္။ အခုက မနက္တုန္းကအတိုင္းပဲဆို​ေတာ့....

စစ္.. စိုးရိမ္တႀကီးနဲ႔ အိပ္ခန္းထဲကို ​ေျပး၀င္လာမိသည္။ ​ေက်းဇူးျပဳၿပီး....​​ေက်းဇူးျပဳၿပီး..

ရွိ​ေန​ေပးပါ...

အိပ္ခန္းထဲ​ေရာက္​ေတာ့ ျမင္လိုက္ရသည္က စာ႐ြက္ႏွစ္​ေစာင္နဲ႔ လက္စြပ္တစ္ကြင္း။ တိတိက်က်​ေျပာရမယ္ဆိုရင္ ခက္ရဲ႕လက္မွတ္ပါတဲ့ ကြာရွင္းစာခ်ဳပ္နဲ႔ ခက္​ေရးထားခဲ့တဲ့ စာ။ ၿပီး​ေတာ့ ခက္အၿမဲတမ္း

၀တ္​ထားတတ္တဲ့ လက္ထပ္လက္စြပ္...

'ဟင့္အင္း မျဖစ္ႏိုင္ဘူး' ဗီဒိုကိုဖြင့္ၾကည့္မိ​ေတာ့ ခက္ရဲ႕အ၀တ္အစားတခ်ိဳ႕​နဲ႔ luggageအိတ္က ​ေပ်ာက္ဆုံး​ေနသည္။

'မျဖစ္ႏိုင္ဘူး! ခက္...ခက္...ငါ့ကို ပုန္း​ေနတာမဟုတ္လား။ ထြက္ခဲ့​ေတာ့​ေလ။'

စစ္​တစ္​ေယာက္ မျဖစ္ႏိုင္ဘူးဆိုတာကိုသာ တြင္တြင္​ေျပာ​ေနၿပီး ​အျပင္​ေျပးထြက္သြားကာ ခက္ကိုလိုက္ရွာ​ေနမိသည္။ စိတ္နဲ႔လူနဲ႔ မကပ္တာ​ေၾကာင့္

ဖိနပ္မပါပဲ ​ေျပးထြက္လာမိတာ​ေတာင္ သူ႔ကိုယ္သူ မသိ​ေတာ့။ ခက္ကို​ေတြ႕ရဖို႔ကသာ အ​ေရးႀကီး​ေနတာမို႔။

(daddyတို႔ ​ေခၚသြားတာမ်ားလား*)

အ​ေတြးထက္အရင္ လူက ကား​ေပၚ​ေရာက္ႏွင့္​ေနၿပီး ဦးမင္းထက္တို႔ဆီကို ​ေမာင္းလာခဲ့လိုက္သည္။

'Daddy ..daddy!! '

'ဘာလာလုပ္တာလဲ မင္းစစ္​ေမာင္။ ငါတို႔အိမ္ကို

လာစရာမလိုဘူးလို႔​ေျပာထားတယ္မဟုတ္လား'

'ခက္..ခက္ကို ထုတ္​ေပး၊ ခက္ကိုထုတ္​ေပးရင္

က်​ေနာ္ျပန္မယ္'

'ခက္ကိုထုတ္​ေပး ဟုတ္လား...မင္း႐ူး​ေနလား။

ခက္က တိုက္ခန္းမွာရွိ​ေနမွာ​ေပါ့ '

'မ...မရွိ​ေတာ့ဘူး။ ခက္....ခက္...မရွိ​ေတာ့ဘူး။ သူ...သူ...ကြာရွင္းစာခ်ဳပ္မွာလက္မွတ္ထိုးၿပီး

ထြက္သြားၿပီ.. '

'​ေကာင္းတာ​ေပါ့.. မင္းပဲ အဲ့ဒီလိုျဖစ္​ေစခ်င္ေနတာမဟုတ္ဘူးလား။ အခု မင္းျဖစ္​ေစခ်င္တဲ့အတိုင္း

ခက္က မင္းကိုကြာရွင္း​ေပးၿပီး ထြက္သြားၿပီ​ေလ။ မင္း​ေပ်ာ္​ေနရမွာ​ေပါ့'

'Daddy!! က်​ေနာ္...က်​ေနာ္...​ေတာင္းပန္ပါတယ္။ ခက္ကို...ခက္ကို...daddyတို႔ ​ေခၚထားတာမဟုတ္လား။ ခက္ကို..ခက္ကိုထုတ္​ေပးပါ။ က်​ေနာ္သူ႔ကိုရွင္းျပစရာေတြရွိ​ေန​ေသးတယ္။ သူ...သူ...က်​ေနာ့္ကို အထင္လြဲသြားတာ​ေတြအတြက္...က်​ေနာ္ရွင္းျပခ်င္​ေသးလို႔ပါ..က်​ေနာ္​ေတာင္းပန္ပါတယ္ daddyရယ္။ ခက္ကိုထုတ္​ေပးပါ..​ေက်းဇူးျပဳၿပီး​ေတာ့'

'ခက္ကို ထုတ္​ေပးရေအာင္က ငါတို႔မွ ခက္ကို ​

ေခၚမထားပဲ မင္းစစ္​ေမာင္ရဲ႕။ ငါတို႔ကဖြက္ထားတာလို႔ မ​ေတြးပဲနဲ႔ မင္းကို စိတ္နာၿပီးထြက္သြားတာလို႔​​ေရာ မ​ေတြးမိဘူးလား ဟမ္!! '

'မဟုတ္ဘူး!! ခက္က...ခက္က...က်​ေနာ့္ကိုထားသြားမွာမဟုတ္ဘူး။ သူက က်​ေနာ့္အနားက ဘယ္​ေတာ့မွထြက္မသြားဘူးလို႔ ​အၿမဲတမ္း​ေျပာ​ေနတတ္တာ'

'မင္းက အရမ္းအတၱႀကီးတာပဲ။ မင္းလုပ္ပုံ​ေတြက​ေရာ ​ဟုတ္​ေနလို႔လား။ မင္းက ခက္ကို ​ေကာင္း​​ေကာင္းမြန္မြန္ဆက္ဆံ​ေနလို႔ ခက္က ထြက္မသြားရမွာလား။ ကိုယ့္အျပစ္ကို မသိပဲနဲ႔ ​​ေဘးလူ​ေတြကို ပတ္ရမ္းမ​ေနနဲ႔။ တကယ္လို႔ ခက္က ငါတို႔ဆီကို​ေရာက္လာမယ္ဆိုရင္​ေတာင္ ငါတို႔က မင္းမသိႏိုင္တဲ့​ေနရာမွာဖြက္ထားမွာ'

ဦးမင္းထက္က ​ေျပာၿပီးတာနဲ႔ အိမ္ထဲကို တန္း၀င္သြားတာ​ေၾကာင့္ စစ္လည္း မင္းခန္႔ဆီ ထြက္လာခဲ့လိုက္သည္။

'မင္းခန္႔...ခက္...ခက္..မင္းဆီလာ​ေသးလား '

'ငါက မင္းနဲ႔အတူ တ​ေနကုန္ရွိ​ေနတာ​ေလ။ ၿပီး​ေတာ့ ခက္က ဘယ္လိုလုပ္ ထြက္သြားတာလဲ'

'သူ..သူ...မရွိ​ေတာ့ဘူး...'

'သက္ႏြယ္တို႔ဆီမ်ား ​ေရာက္​ေနလို႔လား'

'မျဖစ္ႏိုင္ဘူး..ခက္က...ခက္ကအဲ့ဒီလို သူမ်ားအိမ္မွာညမိုးခ်ဳပ္တဲ့အထိ ​မ​ေနတတ္ဘူး'

မင္းခန္႔က သက္ႏြယ္တို႔ဆီ ဖုန္း​​ဆက္ၾကည့္​ေသာ္လည္း သက္ႏြယ္တို႔က ခက္မလာဘူးလို႔သာ​ေျပာ​ေနၾကသည္။ ​မင္းခန္႔တို႔ဆီကိုလည္း ​

ေရာက္မလာဘူးဟုဆိုသျဖင့္ ခက္ရဲ႕မိဘ​ေတြနဲ႔ ​

ေနခဲ့တဲ့အိမ္ကို သြားၾကည့္မိ​ေသာ္လည္း အိမ္တံခါးက ​​ေသာ့ခတ္ထားလ်က္သာ။

ေနာက္ဆုံး ဘယ္သူ႔ဆီ​ေမး​ေမး ခက္မလာခဲ့ဘူးလို႔သာ ​ေျပာ​ေနၾကတာ​ေၾကာင့္ စစ္ စိတ္ဓါတ္က်စြာပဲ တိုက္ခန္းကို ျပန္လာခဲ့ရ​ေလသည္။

ခက္မ်ားျပန္​ေရာက္​ေနမလားဆိုတဲ့ အ​ေတြး​နဲ႔ အိပ္ခန္းထဲကို ​ေျပးၾကည့္မိ​ေတာ့လည္း သူထြက္လာတုန္းကအတိုင္း ​ေျခရာလက္ရာမပ်က္။ ခက္

သူ႔အတြက္စာ​ေရး​ထားခဲ့တာ ရွိ​ေန​ေသးတာပဲ။

✍ ​ဘယ္လိုလဲ မင္းစစ္​ေမာင္။ အခု မင္းျဖစ္​ေစခ်င္သလို ျဖစ္သြားၿပီမလို႔ အရမ္း​​ေတြမွ ​ေပ်ာ္​ေနပါရဲ႕လား။ မင္းကိုခ်စ္ရတာ နာက်င္​ေနမွန္းသိရဲ႕သားနဲ႔​ေတာင္ တစ္​ေန႔​ေန႔​ေတာ့ မင္းျပန္ခ်စ္လာမွာပါဆိုၿပီး ​ေကာက္႐ိုးတစ္မွ်င္စာ​ေတာင္ မရွိတဲ့​ေမွ်ာ္လင့္ခ်က္​ေလးထားခဲ့မိတဲ့ ငါကပဲ မွား​ေနခဲ့တာမ်ားလား။ ကြာရွင္းစာခ်ဳပ္မွာ လက္မွတ္ထိုးထားခဲ့တာမလို႔

မင္း​ေပ်ာ္​ေနလို႔ရပါၿပီ။ ငါ့သား​ေလးရဲ႕ အသက္​ေသြးနဲ႔ ငါ့ရဲ႕ ​ေသြးမ်က္ရည္​ေတြ ခင္းထားတဲ့လမ္း​ေၾကာင္း​ေပၚမွာ မင္းနဲ႔ မင္းသိပ္ခ်စ္လွပါတယ္ဆိုတဲ့ ဟန္နီႏိုင္နဲ႔ အတူတူ ​ေပ်ာ္​ေပ်ာ္ႀကီး​​​ေလွ်ာက္လွမ္းၾက​ေပါ့။ ​

မင္းတို႔ လိပ္ျပာလုံပါ​ေစလို႔ပဲ ဆု​ေတာင္း​ေပးတယ္။ ​ေသြးစိမ္းရွင္ရွင္က်​ေနတဲ့ ငါ့ႏွလုံးသားနဲ႔ ထပ္တူ

ဆု​ေတာင္း​ေပးလိုက္ပါတယ္...

မင္း.....​ေပ်ာ္.....႐ႊင္......ပါ.....​ေစ ✍

ကိုယ့္ဘက္က ၾကင္နာမႈ​ေတြ​ေပးတိုင္း သူ႔ဘက္က နာက်င္မႈ​ေတြပဲ​ ​ေပး​ေနတဲ့အခါ... ကိုယ့္ဘက္က အခ်စ္​ေတြ​ေပးတိုင္း ျပန္ရတာက နာက်င္မႈ​ေတြပဲျဖစ္​ေနတဲ့အခါ....ဆက္ၿပီးမခံစားႏိုင္​ေတာ့တဲ့

ငါကပဲ ထြက္​ေျပးပါရ​ေစ စစ္......

ခက္​ေရးထားတာကို ဖတ္ၾကည့္ၿပီးတဲ့​ေနာက္မွာ​ေတာ့ သူ အ႐ူးတစ္​ေယာက္လို ​ေအာ္ငိုမိသည္။

'ခက္...ခက္....မင္း..ငါ့ကိုအထင္လြဲ​ေနတာပါခက္ရာ။ သား​ေလးကို...သား​ေလးကို ငါမသတ္ရပါဘူး။ ငါ..ငါ..​ေတာင္းပန္ပါတယ္။ ငါ...ငါ...မင္းကို

ဘာမွရွင္းမျပရ​ေသးဘူး​ေလ ခက္ရဲ႕ '

သူခက္ဆီကို ဖုန္း​ေခၚလိုက္​ေတာ့ ....

🎶ထာ၀စဥ္...သိပ္ခ်စ္တတ္လို႔..မွားတတ္သူမွာ.....

ရင္ခုန္သင္႐ိုးၫႊန္းတမ္းက...

ဒဏ္ရာသင္ခန္းစာ...ပဲကြယ္....

ဟိုစဥ္...ဘ၀ရဲ႕​ေက်ာင္းထဲအခ်စ္ဖတ္စာကို....

အ​ေသခ်ာမ​ေက်ညက္ခဲ့​ေတာ့လည္း....

ဒဏ္ရာ​ေတြပဲ...ကိုယ္...ရတယ္...

မွား...ျပန္တယ္... 🎶

သူ႔အနီးနားတစ္၀ိုက္မွာပဲ ringtoneသံၾကားရ

သျဖင့္ လိုက္ရွာၾကည့္ရာ အံဆြဲထဲမွာ ရွိ​ေနတဲ့

ခက္ရဲ႕ဖုန္းကို ​ေတြ႕ရေလသည္။ ခက္က ဖုန္းကို ထားခဲ့တာလား။

Contact nameကိုၾကည့္မိ​ေတာ့ စစ္ မွင္သက္သြားရသည္။ Contact nameမွာ သူ႔ကိုမွတ္ထားတာက..

တဲ့​ေလ

ခက္နဲ႔ဆိုရင္ အၿမဲတမ္း တည္တင္း​ေနတတ္တဲ့မ်က္ႏွာ​ေၾကာင့္၊ ခက္ကို မုန္းတယ္လို႔ အၿမဲ​ေရ႐ြတ္​ေနတတ္တာ​ေၾကာင့္၊ ခက္ရဲ႕ရင္ထဲက​ေန တိတ္တခိုး​ေခၚ​ေနတဲ့ ​ေမာင္ ဆိုတဲ့နာမ္စား​ေလးကို သူမၾကားခဲ့ရ​ေပ။ စစ္လို႔ပဲ အၿမဲ​ေခၚခဲ့သည္သာ။ အခု​​ေတာ့ screen​ေပၚက နာမ္စား​ေလးကိုသာၾကည့္မိရင္း

သူ​ေဆာက္တည္ရာမရစြာ ငိုမိျပန္သည္။

​'​ဟက္...​ေမာင္....​ေမာင္တဲ့လားခက္ရာ....ဘယ္​ေလာက္​ေတာင္....ဘယ္​ေလာက္​ေတာင္ ခံစား​ေနခဲ့ရမလဲ။ ​ေတာင္းပန္ပါတယ္...​ေတာင္းပန္ပါတယ္...တကယ္...တကယ္ပဲ​ေတာင္းပန္ပါတယ္။ မင္းကို ကြာရွင္းမ​ေပးႏိုင္ဘူး။ ငါ့မွာ...ငါ့မွာ...

ရွင္းျပစရာ​ေတြရွိေန​ေသးတယ္​ေလ ခက္ရ။

သား​​ေလးကို လုပ္ႀကံခိုင္းတာ ငါမဟုတ္ရပါဘူး....ငါ...ငါမသိလိုက္ပါဘူးခက္ရယ္....မနက္က...မနက္က...ဟန္နီႏိုင္နဲ႔အတူရွိ​ေနတယ္ဆိုတာ...တမင္​ေျပာခဲ့တာပါ...တကယ္...တကယ္မဟုတ္ရပါဘူး...အဲ့ဒါ​ေတြအတြက္..ငါ...ငါ..မင္းကို ရွင္းျပရအုံးမယ္​ေလ ခက္ရဲ႕....​​ေတာင္း....ေတာင္းပန္ပါတယ္....

တကယ္​ေတာင္းပန္ပါတယ္။ ​ေက်းဇူးျပဳၿပီး...​ေက်းဇူးျပဳၿပီး...ျပန္လာခဲ့​ေပးပါ။ ငါ....ငါ....မင္းကို ကြာရွင္းမ​ေပးႏိုင္ဘူး...ငါ....ငါ...'

စစ္ တစ္​ေယာက္ထဲ​ေျပာ​ေနရင္းနဲ႔ ကြာရွင္းစာခ်ဳပ္ဆီကို အၾကည့္​ေရာက္သြား​ေတာ့

'ဟင့္အင္း....မင္းလက္မွတ္ထိုးလိုက္လည္း ငါက...ငါက...ကြာရွင္းမ​ေပးႏိုင္ဘူး။ ' ဟုဆိုကာ

ခက္နဲ႔ သူ႔ရဲ႕ လက္မွတ္​ေတြရွိ​ေနတဲ့ စာခ်ဳပ္ကို ဆြဲၿဖဲလိုက္ၿပီး ​ေဘးက အမႈိက္ျခင္းအ​ေသး​ေလးထဲထည့္လိုက္သည္။

​စစ္ရဲ႕လက္နဲ႔ အမႈိက္ျခင္းနဲ႔ တိုက္မိသြားၿပီး အထဲက ပစၥည္းေတြထြက္က်လာသျဖင့္ ၾကည့္မိရာ...

တစစီဆြဲၿဖဲထား​ေသာ ဓါတ္ပုံႏွင့္ ​ေသြးစ​အနည္းငယ္ စြန္းထင္း​ေန​ေသာ photostand​ေလးကို ​ေတြ႕ရ​ေလသည္။ စစ္ ​ေသခ်ာၾကည့္မိ​ေတာ့ တစစီအၿဖဲခံထားရတဲ့ဓါတ္ပုံ​ေလးဟာ သူနဲ႔ခက္ရဲ႕ တစ္ပုံထဲသာ

ရွိတဲ့ ပုံ​ေလးျဖစ္​ေနသည္။ မဂၤလာ​ေဆာင္တဲ့​ေန႔က daddyတို႔​ေျပာလို႔ သူ စိတ္မပါစြာနဲ႔ ႐ိုက္ထားတဲ့၊ ​ေနာက္ထပ္မရွိႏိုင္​ေတာ့တဲ့ ပုံ​ေလး။ အရင္က ဖန္နဲ႔ျပဳလုပ္ထားတဲ့ photostand​ေလးနဲ႔ ​ေထာင္ထားခဲ့တာ။ အခု​ေတာ့....အခု​ေတာ့ standမွာ ​ေသြးစအခ်ိဳ႕စြန္း​ေနၿပီး ပုံ​ေလးက တစစီျဖစ္​ေန​ေလသည္။

ခက္..တကယ္ပဲ သူ႔အသားသူအနာခံၿပီး ဒီပုံကိုဆြဲထုတ္ခဲ့တာလား။

သူ တစစီျဖစ္​ေနတဲ့ ဓါတ္ပုံအပိုင္းအစ​ေလး​ေတြကို ျပန္​ေကာက္လိုက္ၿပီး တစ္ခုခ်င္းစီကို ျပန္ဆက္​ေနမိသည္။ သူ႔ရဲ႕​​ေျခ​ေထာက္မွာ ဖန္ကြဲစ​ေတြ စူး​ေနတာကိုလည္း ဂ႐ုမစိုက္အား​ေတာ့။ အခု...အခု...သူ႔မွာက ခက္နဲ႔ပတ္သက္တဲ့ အမွတ္တရ​ေတြဘာမွ မရွိ​ေတာ့ဘူး​ေလ။ ဒီဓါတ္ပုံ​​ေလး အပါအ၀င္​ေပါ့။ ဒီပုံ​ေလး​ကို​ေတာ့ အရင္အတိုင္းျပန္ျဖစ္​ေအာင္ လုပ္ရမယ္။

'ခက္....ခက္ရယ္....​ေတာင္းပန္ပါတယ္...တကယ္​ေတာင္းပန္ပါတယ္။ မင္း​ေက်နပ္တဲ့အထိ​ေတာင္းပန္​ေပးမွာမလို႔...​ေက်းဇူးျပဳၿပီး...​ေက်းဇူးျပဳၿပီး..ထားမသြားပါနဲ႔....'

အရင္တုန္းက ​ေယာက်ာ္း​ေလးျဖစ္ၿပီး မ်က္ရည္လြယ္ရင္ သူအရမ္းမုန္းခဲ့သည္။ အခု​​ေတာ့ သူကိုယ္တိုင္ကပင္ မ်က္ရည္​ေတြမစဲႏိုင္​ေတာ့။ ​daddy​ေျပာခဲ့တဲ့ ''​ေနာင္တဆိုတာ ​ေနာင္မွရတာ''

ဟူ​ေသာ စကားကိုျပန္ၾကား​ေယာင္မိ​ေတာ့...

ဟုတ္သည္။ သူခက္အ​ေပၚမွာ ရက္စက္ခဲ့တုန္းက​ေရာ ခက္ဘယ္လိုမ်ားခံစားခဲ့ရမလဲ။ ​သူခက္ကို ကြာရွင္းမယ္လို႔ ခဏခဏ​ေျပာ​ေနတုန္းက​ေရာ...

ခက္ဘယ္​ေလာက္​ေတာင္ နာက်င္​ေနခဲ့ရမလဲ။

'ငါ...ငါ...​ေနာင္တရပါၿပီ ခက္ရယ္။ ​ေက်းဇူးျပဳၿပီး...​ေက်းဇူးျပဳၿပီး....ျပန္လာခဲ့ပါ​ေတာ့...'

သူျပန္ဆက္ထားလို႔ တိပ္ကပ္ရာ​ေတြ ဗလပြျဖစ္​ေနတဲ့ သူတို႔ ၂​ေယာက္ပုံ​ေလးကို ပိုက္​ထားရင္းနဲ႔ အိပ္​ေပ်ာ္သြား​ေလသည္။ ဒီ​ေန႔က​ေတာ့ အိပ္မက္ဆိုး​ေတြမက္မယ္ဆိုတာ ​ေျပာစရာ​ေတာင္မလို​ေတာ့​ေပ.....

​

To be continued.....