Unicode

သူ​နောင်တရစရာမရှိဘူးဟု​ပြော​နေ​သော်လည်း ​သူထင်တာမှား​နေမှန်း သား​လေးရဲ့ ၂နှစ်ပြည့်​မွေး​နေ့မှာပဲ သိခဲ့ရသည်။

24.12.2018

ဒီ​နေ့က သား​လေးရဲ့ ၂နှစ်ပြည့်​မွေး​နေ့မလို့ ခက် သား​လေးနဲ့ အလှူသွားလုပ်မလို့ပြင်ဆင်​နေသည်။ ဘာ​ကြောင့်မှန်းမသိ သား​လေးရဲ့​မွေး​နေ့မှာ အမှတ်တရဖြစ်သွား​အောင် အလှူတစ်ခုခု​တော့လုပ်​ပေးချင်မိသည်မို့။

​မွေး​နေ့မ​ရောက်ခင် တစ်ပတ်​လောက်တကည်းက ကြိုပြီး​တော့ ပစ္စည်း​​တွေ ၀ယ်ထားပြီးပြီဖြစ်သည်။ ပြီး​တော့ မ​နေ့ကတည်းက လှူမယ့်ဘုန်းကြီး​​ကျောင်းကို သွားပို့​ပေးပြီးပြီ။ ခက်က မြို့သစ်ဘက်မှာရှိတဲ့ ဘုန်း​တော်ကြီး​​ကျောင်းတစ်ခုမှာ စိတ်ကူးထားတာဖြစ်သည်။ အဲ့ဒီဘက်​တွေက လူ​နေအိမ်​တွေလည်း နည်းပါးသည့်အတွက် အလှူရှင် ရှားပါးသည့်အပြင် ​ကျောင်းထိုင်ဘုန်းဘုန်းကြီးကလည်း မိဘမဲ့က​လေး​တွေကို ​မွေးစားထား​သေးသည်မို့ ခက်က ထို​ကျောင်းမှာလှူဖို့ ဆုံးဖြတ်လိုက်ခြင်းသာ။ အလှူရှင်​တွေ​ပေါ​နေတဲ့​ကျောင်းထက် အခုလို ရှားပါးတဲ့​ကျောင်း​တွေကို လှူတာက ပို​ကောင်းတယ်မဟုတ်ပါလား။

မင်းခန့်တို့ကိုလည်း ဘုန်းကြီး​ကျောင်းကိုပဲ တန်းလာခဲ့ဖို့ ​ပြောထားသည်။ သူက​တော့ ​ဆိုင်ကယ်နဲ့ပဲသွားလိုက်​တော့မည်။ ကား​မောင်းပို့​ပေးမယ့် ဘဘက မ​နေ့ကတည်းက ​နေမ​ကောင်းဖြစ်​နေတာမလို့ လူကြီးကိုလည်း ဒုက္ခမ​ပေးချင်​ပေ။ မနက်ပိုင်းကို အလှူလုပ်ပြီး ည​နေပိုင်းကို papaတို့နဲ့ ကိတ်ခွဲမည်ဖြစ်သည်။ စစ်ကို​တော့ အလှူလုပ်မယ့်​နေရာကို messageပို့ထားလိုက်သည်။ လာတာမလာတာက သူ့သ​ဘောအတိုင်းသာ။

ခက် ပြင်ဆင်ပြီးတာနဲ့ သား​လေးနဲ့အတူ Scoopy​လေးစီးပြီးထွက်လာခဲ့လိုက်သည်။ ဒီ​နေ့မှဘာလို့လဲ

မသိ စိတ်ထဲမှာ ​လေး​နေသည်။ ကြည့်ရတာ အခုမှ ဆိုင်ကယ်ပြန်​မောင်းဖူးလို့များလား?

သူတို့လှူမယ့်​ကျောင်းက သူတို့တိုက်ခန်းနဲ့ဆိုရင် ​၁နာရီ​ကျော်မောင်းရသည်။ ဘုန်းကြီး​ကျောင်း

တစ်၀ိုက်မှာလည်း လူ​တော်​တော်ပြတ်သည်။ အိမ်​တွေကလည်း တစ်အိမ်နဲ့တစ်အိမ် ​တော်​တော်​လေးလှမ်းသည်မို့။

ခက်တို့​ရောက်သွား​တော့ မင်းခန့်တို့က ​နောက်ကျမည်လို့ messageပို့ထားသည်ကို​တွေ့ရသဖြင့်

မင်းခန့်တို့ကို​စောင့်မ​နေ​တော့ပဲ သူတို့

သားအဖ ၂​ယောက်ထဲသာ တရားနာ ဆွမ်းကပ်ပြီး

မ​နေ့ကတည်းက ပို့ထားတဲ့ပစ္စည်း​တွေကို ဘုန်းကြီး​ကျောင်းသား​လေး​တွေကို လိုက်​ဝေခဲ့သည်။

ဘုန်းဘုန်းကြီးကိုလည်း ပရိက္ခရာ ၈ပါး ပါတဲ့ သင်္ကန်းခြင်းနဲ့အတူ ၀တ္ထု​ငွေ​တွေကိုလည်း လှူခဲ့လိုက်သည်။ အကုန်လုံးပြီးစီးသွားသည်အထိ မင်းခန့်တို့က ​ရောက်မလာ​သေးသဖြင့် ခက်လည်း သူအိမ်ပြန်ပြီလို့သာ messageပို့ထားလိုက်ပြီး ဆိုင်ကယ်​မောင်းပြီး ထွက်လာခဲ့လိုက်သည်။ သား​လေးက ​ရှေ့က​နေ မတ်တပ်ရပ်ပြီးလိုက်ချင်သည်ဆို၍

သူလည်း သား​လေးစိတ်တိုင်းကျ​နေခိုင်းလိုက်ပြီး ဆိုင်ကယ်ကို​ဖြေး​ဖြေးချင်းသာ​မောင်းလာခဲ့လိုက်သည်။

ဆိုင်ကယ်​မောင်း​နေရင်းနဲ့ ခက် ​နောက်​ကျောမလုံသလိုခံစားလာရသည်။ back mirrorက

ကြည့်​​သော်လည်း ကားတစ်စီးကလွဲလို့ ဘာမှမ​တွေ့ရ။

သူ့စိတ်ထဲဘာလို့ ​လေး​နေပါလိမ့်။ ခက်​တွေး​နေရင်းမှာပဲ ​နောက်ကပါလာတဲ့ကားက အရှိန်တင်​မောင်းလာလိုက်ပြီး သူ့ဆိုင်ကယ်ကို ပွတ်တိုက်သွားသည်။ ရုတ်တရက်ဖြစ်တာမလို့ ခက် ​ဘေးကို​ရှောင်လိုက်တာလဲ မမှီ​တော့​ပေ။ ခက်ရဲ့​ခြေ​ထောက်​​တွေဟာ ဆိုင်ကယ်နဲ့ ပိ​နေသဖြင့် ​ပြန်မထနိုင်​သေး။ သား​လေးကိုကြည့်လိုက်​​တော့ သား​လေးက သူနဲ့ဆန့်ကျင်ဘက်ကိုလွင့်သွားပြီး ​ခေါင်းနဲ့ ​ကျောက်တုံးနဲ့​စောင့်မိသည်ထင်။ ​ခေါင်းမှာ​သွေး​တွေအများကြီးထွက်​နေသည်။ ခက်..သား​လေးကိုမြင်​တော့ လန့်သွားပြီး သား​လေးဆီသွားဖို့ကြိုးစား​​သော်လည်း ဆိုင်ကယ်

၀ိတ်က​လေးတာမလို့ သူ့​ပေါ်က မဖယ်နိုင်။ သူ..အားကုန်သုံးကာ ဖယ်မယ်လုပ်​သော်လည်း

ဆိုင်ကယ်က တစ်ဖက်ကိုပြန်လဲကျသွားရင်

သား​လေး​ပေါ် ပိမှာစိုးသဖြင့် ဆိုင်ကယ်​အောက်​ရောက်​နေတဲ့ သူ့​ခြေ​ထောက်ကိုသာ ပြန်ဆွဲထုတ်​နေရသည်။ သူတို့သားအဖကို ဘယ်သူမှ မကယ်နိုင်ကြ​တော့ဘူးလား.....

'သား..သား...မျက်စိမမှိတ်လိုက်နဲ့အုံး​နော်။ papa​ပြောတာကြားလား သား...'

ကံ​ကောင်း​ထောက်မစွာပဲ သူတို့ဘက်ကိုလာ​နေ

သည့် ​ဆိုင်ကယ် ၁စီးကို​တွေ့ရ​လေသည်။

သူတို့ကို​တွေ့​တော့...

'ဟာ ဆိုင်ကယ်လဲတာလား? လာလာ..ကျ​နော်တို့ကူ​ပေးမယ်' ဟု​ပြောကာ ဆိုင်ကယ်ကိုပြန်​ထောင်လိုက်ပြီး ခက်ကိုဆွဲထူ​ပေး​လေသည်။ ခက်မှာ

ဆိုင်ကယ်ပိတဲ့ ဒဏ်​ကြောင့် ​ခြေ​ထောက်က ​

ကောင်း​ကောင်းမ​ထောက်နိုင်​သော်လည်း ဂရုမစိုက်နိုင်။ သား​လေးရှိရာကို သွားမိသည်။

'သား..သား...သတိထားအုံး​နော် သား​လေး ...အကို...အကို..ကျ​နော့်သား​လေးကို..

.ကျ​နော့်သား​လေးကိုကူ​ညီ​ပေးပါအုံး...သားက..

သားက...​သွေးထွက်လွန်သွားလို့မရဘူး။ ဒီနားမှာ..​ဆေးခန်းမရှိဘူးလားဟင်?'

'ဟာ..ရှိတယ်ရှိတယ်...ဟိုဘက် လမ်းမကြီး​ပေါ်တက်လိုက်ရင် ​ဆေးခန်းတစ်ခုရှိတယ်..အကိုတို့လိုက်ပို့​ပေးမယ်' ဟုဆိုသဖြင့် ထိုသူ​တွေနဲ့ ​ဆေးခန်းကိုထွက်လာခဲ့လိုက်ကြသည်။ ခက်က သား​လေးကို​ပွေ့ချီထားကာ အကိုတစ်​ယောက်ရဲ့ဆိုင်ကယ်​နောက်ကလိုက်ပြီး ခက်ရဲ့ဆိုင်ကယ်ကို​တော့ ​တခြားတစ်​ယောက်က စီးလာ​ပေး​လေသည်။

​​ဆေးခန်းကို​ရောက်​တော့ သား​လေးကို တစ်​ယောက်ကချီကလိုက်ပြီး ခက်ကို​တော့ ​နောက်တစ်​ယောက်က တွဲလာခဲ့​ပေးသည်။ တကယ်​တော့ ​ခက်တို့​ရောက်​သွားသည့်​နေရာက ဆေးခန်းအ​သေးစား​လေးသာ။ ခက်တို့​ရောက်သွား​တော့ ဆရာ၀န်က သား​လေးကို ​သွေးတိတ်​အောင်လုပ်​ပေး​လေသည်။

'က​လေးကို ​သွေးသွင်း​ပေးဖို့လိုအပ်တယ်...​သွေး​တွေအများကြီးဆုံးရှုံးထားရတာ..ကြာသွားရင် အသက်မကယ်နိုင်မှာစိုးရတယ်'

'သား​လေးက...Oသွေးပါဆရာ..ကျ​နော်က..

ကျ​နော်က..B​သွေး...တခြား..တခြား.. ​သွေးအလှူရှင်​တွေလှူထားတာမရှိ​တော့ဘူးလား ဆရာ'

'Oသွေးက အရမ်းရှားတာ...ပြီး​တော့ လွန်ခဲ့တဲ့ ၁နာရီ​လောက်ကပဲ တစ်ပုလင်းထဲပဲကျန်​တော့တဲ့ ​သွေးကို လူနာတစ်​ယောက်ကိုသွင်း​ပေးလိုက်ရတယ်။ ငါ့ညီ အသိ​တွေထဲကများ Oသွေးမရှိ​တော့ဘူးလား?'

ဆရာ၀န်​ပြောမှ သူစစ်ကိုသတိရမိသွားသည်။

ဟုတ်သားပဲ..စစ်က..စစ်က Oသွေးလေ။

'ဆ..ဆရာ...၁၅မိနစ်​လောက်​စောင့်​ပေးလို့ရမလား။ ကျ​နော်အခုပဲ သား​လေးရဲ့အ​ဖေကိုဆက်သွယ်လိုက်ပါ့မယ်'

ခက် ​ပြောလည်း​ပြော စစ်ဆီကိုလဲ ဖုန်း​ခေါ်​နေ​​လေသည်။ လာပို့​ပေးတဲ့အကို ၂​ယောက်က​တော့

ဆိုင်ကယ်​သော့​ပေးခဲ့ကာ သူ့ကိုနှုတ်ဆက်ပြီးပြန်သွား​ကြ​လေပြီ။ ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် အခုလိုကူညီ​ပေးတာကိုပဲ ​ကျေးဇူးတင်ဖို့​ကောင်း​နေ​ပါပြီ။ ဒုက္ခ​ရောက်​နေတဲ့သူကို​တွေ့လျှင် မျက်နှာလွှဲမ​နေတတ်သည့် မန္တ​လေးသားတို့ရဲ့ စိတ်ဓါတ်ဟာ ​​လေးစားစရာ​ကောင်း​လေသည်။

စစ်ကိုဖုန်း​ခေါ်​ ဖို့လုပ်​တော့ သူ့ရဲ့ဖုန်းကပါမလာ။ accidentဖြစ်တဲ့​နေရာမှာ ကျ​နေခဲ့တာထင်တယ်။

ဖုန်းမရှိ​တော့တာမလို့ ​ဒေါက်တာ့ဆီကဖုန်းကို ငှားပြီးဆက်လိုက်ရသည်။ ဖုန်းက ​တော်​တော်နဲ့မ၀င်။

စ..စစ် ​ကျေးဇူးပြုပြီးဖုန်းကိုင်​ပေးပါ။ မင်းငါ့ကိုမုန်း​နေ​ပေမယ့် သား​လေးကို​တော့ ချစ်တယ်မဟုတ်လား။ သား​လေးကို​တော့ မ​သေ​စေချင်ဘူးမဟုတ်လား။

​ကျေးဇူးပြုပြီး..​ကျေးဇူးပြုပြီး...ဖုန်းကိုင်​ပေးပါ။

သား​လေးကို...သား​လေးကို...မင်းကယ်​ပေးမှဖြစ်မှာမလို့ပါ စစ်ရယ်။ သား​လေးကို ကယ်​ပေးပါ....

တစ်ဖက်ကဖုန်းကိုင်တော့

'Hello..hello..စ..စစ်..သား​လေး..သား​လေးက အခု ​အ​ရေး​ပေါ်အ​ခြေအ​နေကို​ရောက်​နေတာမလို့..​သွေး..​သွေးလို​နေတယ်။ အဲ့ဒါ.. အဲ့ဒါ..အခု မင်းရဲ့ အကူအညီလိုအပ်​နေလို့...​သား​လေးကို ကယ်​ပေးပါ...​ကျေးဇူးပြုပြီး...'

'​​နေပါအုံး...ကိုကိုက အခု​ရေချိုးခန်းထဲမှာ...နင်ဖုန်းဆက်ရင် ​ပြောစရာစကားမရှိဘူးလို့​ပြောလိုက်တဲ့'

'ဟန်နီ...ဟန်နီနိုင်..ငါ...ငါ​တောင်းပန်ပါတယ်...ငါ့သား​လေးကို..ငါ့သား​လေးကိုကယ်မှဖြစ်မှာမလို့ပါ.. စစ်ကို...စစ်ကို..ဒီကိုလာခိုင်း​ပေးပါလား?'

'​sorryပဲခက်ထန် နင့်သားဖြစ်တာ​လေ..ငါ့သားဒုက္ခ​ရောက်တာမှမဟုတ်ပဲ...ပြီး​တော့ ကိုကိုကလည်း

နင်နဲ့ ကွာရှင်း​တော့မှာပဲကို...'

'ဟန်နီနိုင်...ဟန်နီနိုင်!!! 'တစ်ဖက်ကဖုန်းချသွား​တော့ ခက် ​​အောက်ကိုလဲကျသွားသည်။ သား​လေးကို...သား​လေးကို ဒီအတိုင်းလက်လွှတ်လိုက်ရ​တော့မှာလား? ဟင့်အင်း မဖြစ်နိုင်ဘူး။

'မင်းခန့်...ဟုတ်တယ်. မင်းခန့်ဆီဖုန်းဆက်ရမယ်'

'ညီ...​သွေးအလှူရှင်ရှာမ​တွေ့ဘူးဆိုရင် က​လေးကို ​ဆေးရုံကြီးမြန်မြန်ပို့မှဖြစ်မယ်။ က​လေးက hemophiliaဖြစ်​နေတာ...အကို ​Ambulance​ခေါ်ခိုင်းထားတယ်'

'ဟုတ်ကဲ့...ဟုတ်ကဲ့ပါဒေါက်တာ..

hello..hello..မင်းခန့်လား. ငါ့သား​လေးကို...ငါ့သား​လေးကို..ကယ်​ပေးပါအုံး..ငါ့သား​လေး...ငါ့သား​လေးကို....'

'ခက်...ခက်စိတ်​အေး​အေးထား။ မင်းအခုဘာဖြစ်​နေတာလဲ? မင်းဘယ်​ရောက်​နေတာလဲ..ငါလာခဲ့မယ်'

ခက် လိပ်စာတစ်ခုကိုရွတ်ပြလိုက်သည်။ ခဏ​နေ​တော့ ​Ambulanceနဲ့ မင်းခန့်ရဲ့ကားက ​ရှေ့ဆင့်​နောက်ဆင့်ဆိုသလို ​ရောက်လာသည်။

'မြန်မြန်...မြန်မြန်လာကြ...ဒီမှာက​လေးက အရမ်းအ​ရေးကြီး​နေပြီ။ ​သွေးတိတ်​အောင်လုပ်​ပေးထားတာ​တောင်...​သွေး​တွေ အရမ်းထွက်​နေပြီ။ ​ဆေးရုံကိုအချိန်မှီ​ရောက်ဖို့လိုတယ်...' ဆရာ၀န်က​ပြော​တော့ သား​လေးကိုအမြန် ကား​ပေါ်တင်လိုက်ကြသည်။ မင်းခန့်ကလည်း ​​သူ့ကားနဲ့​နောက်ကလိုက်ပြီး

အစိုးက ခက်နဲ့အတူ ambulance​ပေါ် တက်လိုက်လာခဲ့သည်။ သား​လေးရဲ့ မျက်နှာဟာ ဖြူဖပ်​နေပြီး နှုတ်ခမ်း​တွေဟာလဲ ပြာ​​နေသည်။

'သား...သား...အားတင်းထား​နော်... papaတို့ ​ဆေးရုံကိုသွား​နေကြတာ သားရဲ့ ...သားကို..သားကို papaက ရ​အောင်ကယ်မှာမလို့...ခဏ​လေး...ခဏ​လေး..အားတင်းထား​ပေးပါသားရယ်'

ခက်ရဲ့မျက်ရည်​တွေက မစဲနိုင်​တော့။ သား​လေးကို ကယ်မှဖြစ်မည်။ သား​လေးဘာမှဖြစ်လို့မရဘူး​နော်....သား​လေးဘာမှမဖြစ်ရဘူး....အားတင်းထားပါသားရယ်....

သို့​သော်လည်း....သို့​သော်လည်း....

'Pa....pa....' တစ်ခွန်းသာ​ခေါ်လိုက်ပြီး ခက်ဆုပ်ကိုင်ထားတဲ့ လက်က​လေး​တွေက ​ပြေကျသွားကာ...သား​လေးရဲ့ မျက်လုံး​လေး​တွေ မှိတ်သွား​လေ​တော့သည်...

ဟင့်အင်း...ဟင့်အင်း...မဖြစ်ရဘူး....

'သား...သား....papa​ခေါ်​နေတယ်​လေသားရဲ့ ....သား...သား...မျက်လုံးဖွင့်ကြည့်ပါအုံးသားရယ်...

Papaကို မ​နောက်ရဘူး​လေ သားရဲ့ ...သား....သား.... papa​ခေါ်​နေတာကြားလား.... papaကို မစပါနဲ့သားရယ် ...papa..papa..​တောင်းပန်ပါတယ်...papaကိုမ​နောက်ပါနဲ့​တော့......'

'ခက်....ခက်...သတိထားအုံး​လေ ခက်ရာ...ခက်...ခက်...'

အစိုး သူ့လက်​ပေါ်မှာတင် ​ပြိုလဲလာတဲ့ခက်ကိုယ်လုံးကို ထိန်းကိုင်ထားပြီး ခက်နာမည်ကို​ခေါ်​နေမိသည်။

​မင်းခန့် ဆေးရုံကို​ရောက်​တော့...သား​လေးရဲ့ အသက်မပါ​တော့တဲ့ ရုပ်ခန္ဓါကိုသာ ​တွေ့လိုက်ရသည်။ ခက်ကိုလည်း အစိုးရဲ့ပခုံး​ပေါ်မှာ မှီလျက်သားနဲ့ ငြိမ်​နေတာကို ​တွေ့ရ​လေသည်။

24ရက် 12လပိုင်းမှာ လူ့​လောကထဲကို​ရောက်လာခဲ့တဲ့သား​လေးဟာ....သူ့ရဲ့ ၂နှစ်ပြည့်​မွေး​နေ့မှာပဲ...ခက်တို့ကိုခွဲခွာပြီး ​လောကကြီးကထွက်ခွာသွား​လေပြီ......

To be continued.....

သူ​ေနာင္တရစရာမရွိဘူးဟု​ေျပာ​ေန​ေသာ္လည္း ​သူထင္တာမွား​ေနမွန္း သား​ေလးရဲ႕ ၂ႏွစ္ျပည့္​ေမြး​ေန႔မွာပဲ သိခဲ့ရသည္။

24.12.2018

ဒီ​ေန႔က သား​ေလးရဲ႕ ၂ႏွစ္ျပည့္​ေမြး​ေန႔မလို႔ ခက္ သား​ေလးနဲ႔ အလႉသြားလုပ္မလို႔ျပင္ဆင္​ေနသည္။ ဘာ​ေၾကာင့္မွန္းမသိ သား​ေလးရဲ႕​ေမြး​ေန႔မွာ အမွတ္တရျဖစ္သြား​ေအာင္ အလႉတစ္ခုခု​ေတာ့လုပ္​ေပးခ်င္မိသည္မို႔။

​ေမြး​ေန႔မ​ေရာက္ခင္ တစ္ပတ္​ေလာက္တကည္းက ႀကိဳၿပီး​ေတာ့ ပစၥည္း​​ေတြ ၀ယ္ထားၿပီးၿပီျဖစ္သည္။ ၿပီး​ေတာ့ မ​ေန႔ကတည္းက လႉမယ့္ဘုန္းႀကီး​​ေက်ာင္းကို သြားပို႔​ေပးၿပီးၿပီ။ ခက္က ၿမိဳ႕သစ္ဘက္မွာရွိတဲ့ ဘုန္း​ေတာ္ႀကီး​​ေက်ာင္းတစ္ခုမွာ စိတ္ကူးထားတာျဖစ္သည္။ အဲ့ဒီဘက္​ေတြက လူ​ေနအိမ္​ေတြလည္း နည္းပါးသည့္အတြက္ အလႉရွင္ ရွားပါးသည့္အျပင္ ​ေက်ာင္းထိုင္ဘုန္းဘုန္းႀကီးကလည္း မိဘမဲ့က​ေလး​ေတြကို ​ေမြးစားထား​ေသးသည္မို႔ ခက္က ထို​ေက်ာင္းမွာလႉဖို႔ ဆုံးျဖတ္လိုက္ျခင္းသာ။ အလႉရွင္​ေတြ​ေပါ​ေနတဲ့​ေက်ာင္းထက္ အခုလို ရွားပါးတဲ့​ေက်ာင္း​ေတြကို လႉတာက ပို​ေကာင္းတယ္မဟုတ္ပါလား။

မင္းခန္႔တို႔ကိုလည္း ဘုန္းႀကီး​ေက်ာင္းကိုပဲ တန္းလာခဲ့ဖို႔ ​ေျပာထားသည္။ သူက​ေတာ့ ​ဆိုင္ကယ္နဲ႔ပဲသြားလိုက္​ေတာ့မည္။ ကား​ေမာင္းပို႔​ေပးမယ့္ ဘဘက မ​ေန႔ကတည္းက ​ေနမ​ေကာင္းျဖစ္​ေနတာမလို႔ လူႀကီးကိုလည္း ဒုကၡမ​ေပးခ်င္​ေပ။ မနက္ပိုင္းကို အလႉလုပ္ၿပီး ည​ေနပိုင္းကို papaတို႔နဲ႔ ကိတ္ခြဲမည္ျဖစ္သည္။ စစ္ကို​ေတာ့ အလႉလုပ္မယ့္​ေနရာကို messageပို႔ထားလိုက္သည္။ လာတာမလာတာက သူ႔သ​ေဘာအတိုင္းသာ။

ခက္ ျပင္ဆင္ၿပီးတာနဲ႔ သား​ေလးနဲ႔အတူ Scoopy​ေလးစီးၿပီးထြက္လာခဲ့လိုက္သည္။ ဒီ​ေန႔မွဘာလို႔လဲ

မသိ စိတ္ထဲမွာ ​ေလး​ေနသည္။ ၾကည့္ရတာ အခုမွ ဆိုင္ကယ္ျပန္​ေမာင္းဖူးလို႔မ်ားလား?

သူတို႔လႉမယ့္​ေက်ာင္းက သူတို႔တိုက္ခန္းနဲ႔ဆိုရင္ ​၁နာရီ​ေက်ာ္ေမာင္းရသည္။ ဘုန္းႀကီး​ေက်ာင္း

တစ္၀ိုက္မွာလည္း လူ​ေတာ္​ေတာ္ျပတ္သည္။ အိမ္​ေတြကလည္း တစ္အိမ္နဲ႔တစ္အိမ္ ​ေတာ္​ေတာ္​ေလးလွမ္းသည္မို႔။

ခက္တို႔​ေရာက္သြား​ေတာ့ မင္းခန္႔တို႔က ​ေနာက္က်မည္လို႔ messageပို႔ထားသည္ကို​ေတြ႕ရသျဖင့္

မင္းခန္႔တို႔ကို​ေစာင့္မ​ေန​ေတာ့ပဲ သူတို႔

သားအဖ ၂​ေယာက္ထဲသာ တရားနာ ဆြမ္းကပ္ၿပီး

မ​ေန႔ကတည္းက ပို႔ထားတဲ့ပစၥည္း​ေတြကို ဘုန္းႀကီး​ေက်ာင္းသား​ေလး​ေတြကို လိုက္​ေဝခဲ့သည္။

ဘုန္းဘုန္းႀကီးကိုလည္း ပရိကၡရာ ၈ပါး ပါတဲ့ သကၤန္းျခင္းနဲ႔အတူ ၀တၳဳ​ေငြ​ေတြကိုလည္း လႉခဲ့လိုက္သည္။ အကုန္လုံးၿပီးစီးသြားသည္အထိ မင္းခန္႔တို႔က ​ေရာက္မလာ​ေသးသျဖင့္ ခက္လည္း သူအိမ္ျပန္ၿပီလို႔သာ messageပို႔ထားလိုက္ၿပီး ဆိုင္ကယ္​ေမာင္းၿပီး ထြက္လာခဲ့လိုက္သည္။ သား​ေလးက ​ေရွ႕က​ေန မတ္တပ္ရပ္ၿပီးလိုက္ခ်င္သည္ဆို၍

သူလည္း သား​ေလးစိတ္တိုင္းက်​ေနခိုင္းလိုက္ၿပီး ဆိုင္ကယ္ကို​ေျဖး​ေျဖးခ်င္းသာ​ေမာင္းလာခဲ့လိုက္သည္။

ဆိုင္ကယ္​ေမာင္း​ေနရင္းနဲ႔ ခက္ ​ေနာက္​ေက်ာမလုံသလိုခံစားလာရသည္။ back mirrorက

ၾကည့္​​ေသာ္လည္း ကားတစ္စီးကလြဲလို႔ ဘာမွမ​ေတြ႕ရ။

သူ႔စိတ္ထဲဘာလို႔ ​ေလး​ေနပါလိမ့္။ ခက္​ေတြး​ေနရင္းမွာပဲ ​ေနာက္ကပါလာတဲ့ကားက အရွိန္တင္​ေမာင္းလာလိုက္ၿပီး သူ႔ဆိုင္ကယ္ကို ပြတ္တိုက္သြားသည္။ ႐ုတ္တရက္ျဖစ္တာမလို႔ ခက္ ​ေဘးကို​ေရွာင္လိုက္တာလဲ မမွီ​ေတာ့​ေပ။ ခက္ရဲ႕​ေျခ​ေထာက္​​ေတြဟာ ဆိုင္ကယ္နဲ႔ ပိ​ေနသျဖင့္ ​ျပန္မထႏိုင္​ေသး။ သား​ေလးကိုၾကည့္လိုက္​​ေတာ့ သား​ေလးက သူနဲ႔ဆန္႔က်င္ဘက္ကိုလြင့္သြားၿပီး ​ေခါင္းနဲ႔ ​ေက်ာက္တုံးနဲ႔​ေစာင့္မိသည္ထင္။ ​ေခါင္းမွာ​ေသြး​ေတြအမ်ားႀကီးထြက္​ေနသည္။ ခက္..သား​ေလးကိုျမင္​ေတာ့ လန္႔သြားၿပီး သား​ေလးဆီသြားဖို႔ႀကိဳးစား​​ေသာ္လည္း ဆိုင္ကယ္

၀ိတ္က​ေလးတာမလို႔ သူ႔​ေပၚက မဖယ္ႏိုင္။ သူ..အားကုန္သုံးကာ ဖယ္မယ္လုပ္​ေသာ္လည္း

ဆိုင္ကယ္က တစ္ဖက္ကိုျပန္လဲက်သြားရင္

သား​ေလး​ေပၚ ပိမွာစိုးသျဖင့္ ဆိုင္ကယ္​ေအာက္​ေရာက္​ေနတဲ့ သူ႔​ေျခ​ေထာက္ကိုသာ ျပန္ဆြဲထုတ္​ေနရသည္။ သူတို႔သားအဖကို ဘယ္သူမွ မကယ္ႏိုင္ၾက​ေတာ့ဘူးလား.....

'သား..သား...မ်က္စိမမွိတ္လိုက္နဲ႔အုံး​ေနာ္။ papa​ေျပာတာၾကားလား သား...'

ကံ​ေကာင္း​ေထာက္မစြာပဲ သူတို႔ဘက္ကိုလာ​ေန

သည့္ ​ဆိုင္ကယ္ ၁စီးကို​ေတြ႕ရ​ေလသည္။

သူတို႔ကို​ေတြ႕​ေတာ့...

'ဟာ ဆိုင္ကယ္လဲတာလား? လာလာ..က်​ေနာ္တို႔ကူ​ေပးမယ္' ဟု​ေျပာကာ ဆိုင္ကယ္ကိုျပန္​ေထာင္လိုက္ၿပီး ခက္ကိုဆြဲထူ​ေပး​ေလသည္။ ခက္မွာ

ဆိုင္ကယ္ပိတဲ့ ဒဏ္​ေၾကာင့္ ​ေျခ​ေထာက္က ​

ေကာင္း​ေကာင္းမ​ေထာက္ႏိုင္​ေသာ္လည္း ဂ႐ုမစိုက္ႏိုင္။ သား​ေလးရွိရာကို သြားမိသည္။

'သား..သား...သတိထားအုံး​ေနာ္ သား​ေလး ...အကို...အကို..က်​ေနာ့္သား​ေလးကို..

.က်​ေနာ့္သား​ေလးကိုကူ​ညီ​ေပးပါအုံး...သားက..

သားက...​ေသြးထြက္လြန္သြားလို႔မရဘူး။ ဒီနားမွာ..​ေဆးခန္းမရွိဘူးလားဟင္?'

'ဟာ..ရွိတယ္ရွိတယ္...ဟိုဘက္ လမ္းမႀကီး​ေပၚတက္လိုက္ရင္ ​ေဆးခန္းတစ္ခုရွိတယ္..အကိုတို႔လိုက္ပို႔​ေပးမယ္' ဟုဆိုသျဖင့္ ထိုသူ​ေတြနဲ႔ ​ေဆးခန္းကိုထြက္လာခဲ့လိုက္ၾကသည္။ ခက္က သား​ေလးကို​ေပြ႕ခ်ီထားကာ အကိုတစ္​ေယာက္ရဲ႕ဆိုင္ကယ္​ေနာက္ကလိုက္ၿပီး ခက္ရဲ႕ဆိုင္ကယ္ကို​ေတာ့ ​တျခားတစ္​ေယာက္က စီးလာ​ေပး​ေလသည္။

​​ေဆးခန္းကို​ေရာက္​ေတာ့ သား​ေလးကို တစ္​ေယာက္ကခ်ီကလိုက္ၿပီး ခက္ကို​ေတာ့ ​ေနာက္တစ္​ေယာက္က တြဲလာခဲ့​ေပးသည္။ တကယ္​ေတာ့ ​ခက္တို႔​ေရာက္​သြားသည့္​ေနရာက ေဆးခန္းအ​ေသးစား​ေလးသာ။ ခက္တို႔​ေရာက္သြား​ေတာ့ ဆရာ၀န္က သား​ေလးကို ​ေသြးတိတ္​ေအာင္လုပ္​ေပး​ေလသည္။

'က​ေလးကို ​ေသြးသြင္း​ေပးဖို႔လိုအပ္တယ္...​ေသြး​ေတြအမ်ားႀကီးဆုံးရႈံးထားရတာ..ၾကာသြားရင္ အသက္မကယ္ႏိုင္မွာစိုးရတယ္'

'သား​ေလးက...O​ေသြးပါဆရာ..က်​ေနာ္က..

က်​ေနာ္က..B​ေသြး...တျခား..တျခား.. ​ေသြးအလႉရွင္​ေတြလႉထားတာမရွိ​ေတာ့ဘူးလား ဆရာ'

'O​​ေသြးက အရမ္းရွားတာ...ၿပီး​ေတာ့ လြန္ခဲ့တဲ့ ၁နာရီ​ေလာက္ကပဲ တစ္ပုလင္းထဲပဲက်န္​ေတာ့တဲ့ ​ေသြးကို လူနာတစ္​ေယာက္ကိုသြင္း​ေပးလိုက္ရတယ္။ ငါ့ညီ အသိ​ေတြထဲကမ်ား O​ေသြးမရွိ​ေတာ့ဘူးလား?'

ဆရာ၀န္​ေျပာမွ သူစစ္ကိုသတိရမိသြားသည္။

ဟုတ္သားပဲ..စစ္က..စစ္က O​ေသြး​ေလ။

'ဆ..ဆရာ...၁၅မိနစ္​ေလာက္​ေစာင့္​ေပးလို႔ရမလား။ က်​ေနာ္အခုပဲ သား​ေလးရဲ႕အ​ေဖကိုဆက္သြယ္လိုက္ပါ့မယ္'

ခက္ ​ေျပာလည္း​ေျပာ စစ္ဆီကိုလဲ ဖုန္း​ေခၚ​ေန​​ေလသည္။ လာပို႔​ေပးတဲ့အကို ၂​ေယာက္က​ေတာ့

ဆိုင္ကယ္​ေသာ့​ေပးခဲ့ကာ သူ႔ကိုႏႈတ္ဆက္ၿပီးျပန္သြား​ၾက​ေလၿပီ။ ဘာပဲျဖစ္ျဖစ္ အခုလိုကူညီ​ေပးတာကိုပဲ ​ေက်းဇူးတင္ဖို႔​ေကာင္း​ေန​ပါၿပီ။ ဒုကၡ​ေရာက္​ေနတဲ့သူကို​ေတြ႕လွ်င္ မ်က္ႏွာလႊဲမ​ေနတတ္သည့္ မႏၲ​ေလးသားတို႔ရဲ႕ စိတ္ဓါတ္ဟာ ​​ေလးစားစရာ​ေကာင္း​ေလသည္။

စစ္ကိုဖုန္း​ေခၚ​ ဖို႔လုပ္​ေတာ့ သူ႔ရဲ႕ဖုန္းကပါမလာ။ accidentျဖစ္တဲ့​ေနရာမွာ က်​ေနခဲ့တာထင္တယ္။

ဖုန္းမရွိ​ေတာ့တာမလို႔ ​ေဒါက္တာ့ဆီကဖုန္းကို ငွားၿပီးဆက္လိုက္ရသည္။ ဖုန္းက ​ေတာ္​ေတာ္နဲ႔မ၀င္။

စ..စစ္ ​ေက်းဇူးျပဳၿပီးဖုန္းကိုင္​ေပးပါ။ မင္းငါ့ကိုမုန္း​ေန​ေပမယ့္ သား​ေလးကို​ေတာ့ ခ်စ္တယ္မဟုတ္လား။ သား​ေလးကို​ေတာ့ မ​ေသ​ေစခ်င္ဘူးမဟုတ္လား။

​ေက်းဇူးျပဳၿပီး..​ေက်းဇူးျပဳၿပီး...ဖုန္းကိုင္​ေပးပါ။

သား​ေလးကို...သား​ေလးကို...မင္းကယ္​ေပးမွျဖစ္မွာမလို႔ပါ စစ္ရယ္။ သား​ေလးကို ကယ္​ေပးပါ....

တစ္ဖက္ကဖုန္းကိုင္ေတာ့

'Hello..hello..စ..စစ္..သား​ေလး..သား​ေလးက အခု ​အ​ေရး​ေပၚအ​ေျခအ​ေနကို​ေရာက္​ေနတာမလို႔..​ေသြး..​ေသြးလို​ေနတယ္။ အဲ့ဒါ.. အဲ့ဒါ..အခု မင္းရဲ႕ အကူအညီလိုအပ္​ေနလို႔...​သား​ေလးကို ကယ္​ေပးပါ...​ေက်းဇူးျပဳၿပီး...'

'​​ေနပါအုံး...ကိုကိုက အခု​ေရခ်ိဳးခန္းထဲမွာ...နင္ဖုန္းဆက္ရင္ ​ေျပာစရာစကားမရွိဘူးလို႔​ေျပာလိုက္တဲ့'

'ဟန္နီ...ဟန္နီႏိုင္..ငါ...ငါ​ေတာင္းပန္ပါတယ္...ငါ့သား​ေလးကို..ငါ့သား​ေလးကိုကယ္မွျဖစ္မွာမလို႔ပါ.. စစ္ကို...စစ္ကို..ဒီကိုလာခိုင္း​ေပးပါလား?'

'​sorryပဲခက္ထန္ နင့္သားျဖစ္တာ​ေလ..ငါ့သားဒုကၡ​ေရာက္တာမွမဟုတ္ပဲ...ၿပီး​ေတာ့ ကိုကိုကလည္း

နင္နဲ႔ ကြာရွင္း​ေတာ့မွာပဲကို...'

'ဟန္နီႏိုင္...ဟန္နီႏိုင္!!! 'တစ္ဖက္ကဖုန္းခ်သြား​ေတာ့ ခက္ ​​ေအာက္ကိုလဲက်သြားသည္။ သား​ေလးကို...သား​ေလးကို ဒီအတိုင္းလက္လႊတ္လိုက္ရ​ေတာ့မွာလား? ဟင့္အင္း မျဖစ္ႏိုင္ဘူး။

'မင္းခန္႔...ဟုတ္တယ္. မင္းခန္႔ဆီဖုန္းဆက္ရမယ္'

'ညီ...​ေသြးအလႉရွင္ရွာမ​ေတြ႕ဘူးဆိုရင္ က​ေလးကို ​ေဆး႐ုံႀကီးျမန္ျမန္ပို႔မွျဖစ္မယ္။ က​ေလးက hemophiliaျဖစ္​ေနတာ...အကို ​Ambulance​ေခၚခိုင္းထားတယ္'

'ဟုတ္ကဲ့...ဟုတ္ကဲ့ပါေဒါက္တာ..

hello..hello..မင္းခန္႔လား. ငါ့သား​ေလးကို...ငါ့သား​ေလးကို..ကယ္​ေပးပါအုံး..ငါ့သား​ေလး...ငါ့သား​ေလးကို....'

'ခက္...ခက္စိတ္​ေအး​ေအးထား။ မင္းအခုဘာျဖစ္​ေနတာလဲ? မင္းဘယ္​ေရာက္​ေနတာလဲ..ငါလာခဲ့မယ္'

ခက္ လိပ္စာတစ္ခုကို႐ြတ္ျပလိုက္သည္။ ခဏ​ေန​ေတာ့ ​Ambulanceနဲ႔ မင္းခန္႔ရဲ႕ကားက ​ေရွ႕ဆင့္​ေနာက္ဆင့္ဆိုသလို ​ေရာက္လာသည္။

'ျမန္ျမန္...ျမန္ျမန္လာၾက...ဒီမွာက​ေလးက အရမ္းအ​ေရးႀကီး​ေနၿပီ။ ​ေသြးတိတ္​ေအာင္လုပ္​ေပးထားတာ​ေတာင္...​ေသြး​ေတြ အရမ္းထြက္​ေနၿပီ။ ​ေဆး႐ုံကိုအခ်ိန္မွီ​ေရာက္ဖို႔လိုတယ္...' ဆရာ၀န္က​ေျပာ​ေတာ့ သား​ေလးကိုအျမန္ ကား​ေပၚတင္လိုက္ၾကသည္။ မင္းခန္႔ကလည္း ​​သူ႔ကားနဲ႔​ေနာက္ကလိုက္ၿပီး

အစိုးက ခက္နဲ႔အတူ ambulance​ေပၚ တက္လိုက္လာခဲ့သည္။ သား​ေလးရဲ႕ မ်က္ႏွာဟာ ျဖဴဖပ္​ေနၿပီး ႏႈတ္ခမ္း​ေတြဟာလဲ ျပာ​​ေနသည္။

'သား...သား...အားတင္းထား​ေနာ္... papaတို႔ ​ေဆး႐ုံကိုသြား​ေနၾကတာ သားရဲ႕ ...သားကို..သားကို papaက ရ​ေအာင္ကယ္မွာမလို႔...ခဏ​ေလး...ခဏ​ေလး..အားတင္းထား​ေပးပါသားရယ္'

ခက္ရဲ႕မ်က္ရည္​ေတြက မစဲႏိုင္​ေတာ့။ သား​ေလးကို ကယ္မွျဖစ္မည္။ သား​ေလးဘာမွျဖစ္လို႔မရဘူး​ေနာ္....သား​ေလးဘာမွမျဖစ္ရဘူး....အားတင္းထားပါသားရယ္....

သို႔​ေသာ္လည္း....သို႔​ေသာ္လည္း....

'Pa....pa....' တစ္ခြန္းသာ​ေခၚလိုက္ၿပီး ခက္ဆုပ္ကိုင္ထားတဲ့ လက္က​ေလး​ေတြက ​ေျပက်သြားကာ...သား​ေလးရဲ႕ မ်က္လုံး​ေလး​ေတြ မွိတ္သြား​ေလ​ေတာ့သည္...

ဟင့္အင္း...ဟင့္အင္း...မျဖစ္ရဘူး....

'သား...သား....papa​ေခၚ​ေနတယ္​ေလသားရဲ႕ ....သား...သား...မ်က္လုံးဖြင့္ၾကည့္ပါအုံးသားရယ္...

Papaကို မ​ေနာက္ရဘူး​ေလ သားရဲ႕ ...သား....သား.... papa​ေခၚ​ေနတာၾကားလား.... papaကို မစပါနဲ႔သားရယ္ ...papa..papa..​ေတာင္းပန္ပါတယ္...papaကိုမ​ေနာက္ပါနဲ႔​ေတာ့......'

'ခက္....ခက္...သတိထားအုံး​ေလ ခက္ရာ...ခက္...ခက္...'

အစိုး သူ႔လက္​ေပၚမွာတင္ ​ၿပိဳလဲလာတဲ့ခက္ကိုယ္လုံးကို ထိန္းကိုင္ထားၿပီး ခက္နာမည္ကို​ေခၚ​ေနမိသည္။

​မင္းခန္႔ ေဆး႐ုံကို​ေရာက္​ေတာ့...သား​ေလးရဲ႕ အသက္မပါ​ေတာ့တဲ့ ႐ုပ္ခႏၶါကိုသာ ​ေတြ႕လိုက္ရသည္။ ခက္ကိုလည္း အစိုးရဲ႕ပခုံး​ေပၚမွာ မွီလ်က္သားနဲ႔ ၿငိမ္​ေနတာကို ​ေတြ႕ရ​ေလသည္။

24ရက္ 12လပိုင္းမွာ လူ႔​ေလာကထဲကို​ေရာက္လာခဲ့တဲ့သား​ေလးဟာ....သူ႔ရဲ႕ ၂ႏွစ္ျပည့္​ေမြး​ေန႔မွာပဲ...ခက္တို႔ကိုခြဲခြာၿပီး ​ေလာကႀကီးကထြက္ခြာသြား​ေလၿပီ......

To be continued.....