Unicode

သား​လေး စစ်ထက်နိုင်ရဲ့ ရက်၁၀၀ပြည့်ကို

မလာခဲ့​သောစစ်ဟာ သားရဲ့ ၁နှစ်ပြည့်​မွေး​နေ့ကို​တော့ ​ရောက်လာခဲ့သည်။

​အ​ကြောင်းမှာကား ခက်ကို ကွာရှင်းစာချုပ်မှာ လက်မှတ်ထိုးခိုင်းဖို့တဲ့​လေ။

'လက်မှတ်ထိုး​ပေး ခက်ထန်။ ငါတို့ကွာရှင်းကြရ​အောင်။ ငါလည်းမင်းနဲ့​နေရတာမ​ပျော်ဘူး။

ဟန်နီနဲ့ငါနဲ့ ၂​ယောက်အတူတူ​နေ​တော့မယ်'

'စ...စစ်...ငါ..ငါ​..​တောင်းပန်ပါတယ်စစ်ရယ်။ ငါ...ငါ..မကွာရှင်းနိုင်ဘူး။ ပြီး​တော့...ပြီး​တော့

သား​လေးမျက်နှာ​တော့ ​ထောက်​ပေးပါအုံး'

'သား​လေးမျက်နှာ​ထောက်​နေလို့ပဲ ငါမင်းကို​

ကောင်း​ကောင်းမွန်မွန်​ပြော​နေတာ ခက်ထန်။

ငါတို့ ၂​ယောက်ကွာရှင်းပြီး​တော့ သားကို

ငါနဲ့ဟန်နီနဲ့က ​စောင့်​​ရှောက်မယ်။ မင်းကို​တော့

မင်းအ​ဖေပိုင်တဲ့ companyအပြင် နစ်နာ​ကြေးလည်း​ပေးအုံးမှာပါ'

'ငါက..ငါက..ဘာလို့ သားကို သူများလက်ထဲထည့်​ပေးရမှာလဲ..ငါ...ငါ...ကွာရှင်းမ​ပေးနိုင်ဘူးစစ်'

'မင်းဘာလို့အတ္တကြီး​နေရတာလဲခက်ထန်။

တကယ်ဆိုရင် ဟန်နီ့ကို​တောင် ​​ကျေးဇူးတင်သင့်တာ။ သူ့​သွေးသားမဟုတ်ပဲနဲ့ ​ငါ့ရင်​သွေးဆိုတဲ့

အသိတစ်ခုထဲနဲ့ ​အ​မေ​နေရာက​နေ​ပေးမယ်ဆိုတဲ့

ဟန်နီ့ကို​တောင် ​ကျေးဇူးတင်ရမှာ'

'ဟုတ်တယ်..ငါက..ငါက..အတ္တကြီးတယ်စစ်။

မင်း​ဘေးနားက ငါ့​နေရာကို ငါ..ငါ..ဘယ်သူ့ကိုမှ

မ​ပေးလိုက်နိုင်ဘူး။ သား​လေးရဲ့မိဘ​နေရာကို​ရောပဲ'

'အဟက်!! ဒါဆို မင်းက ငါတို့သား​လေးကို

ငါငယ်ငယ်တုန်းကလိုမျိုး အ​ဖေ ၂​ယောက်ရှိတဲ့သားဆိုပြီး အနှိမ်ခံရမှာကို ထိုင်ကြည့်​နေမယ်​ပေါ့ ဟုတ်လား? မင်းတကယ်စိတ်ပျက်ဖို့​ကောင်းတယ်။ မင်းအခုလိုလုပ်​နေတာနဲ့ပဲ ငါ့ကိုပိုင်သွားပြီလို့ထင်​နေတာလား?'

'ငါ..ငါ..မင်းကိုပိုင်တယ်လို့ တစ်ခါမှမထင်မိပါဘူး

စစ်ရယ်။ ငါက...ငါက..မင်းကိုမပိုင်ရလည်း

မင်းရဲ့သက်ဆိုင်သူ​နေရာမှာ ​နေချင်ရုံ​လေးတင်ပါ '

'ငါက​တော့ ကွာရှင်းစာချုပ်မှာလက်မှတ်ထိုးပြီးသွားပြီခက်ထန်။ တကယ်လို့ မင်းကလက်မှတ်မထိုးဘူး

ဆိုရင်လည်း မင်း​နောင်တရပြီး လက်မှတ်ထိုးလာ

မယ့်အထိ ငါလုပ်မှာ။ ငါသွားမယ်'

'စ..စစ်..စစ်...' လှည့်ထွက်သွားတဲ့စစ်ဟာ ဒီ​နေ့က သား​လေးရဲ့ ၁နှစ်ပြည့်​မွေး​နေ့ဆိုတာ​တောင်

သိပါ​လေစ။ ငါရင်နာလိုက်တာ စစ်ရာ။

'Pa...pa...' ခက်ငို​နေတုန်း သားရဲ့အသံ​သေး​သေး​လေး​ကြောင့်လှည့်ကြည့်မိ​လေသည်။

သား​လေးနိုး​နေပြီပဲ။

'သားသားနိုးပြီလား။ papaတို့ အင်္ကျီလဲပြီးရင်

ဖိုးဖိုးကြီးတို့ဆီကိုသွားကြမယ်​နော်' သား​လေးနဲ့အတူ ​ရေချိုး အ၀တ်စားလဲပြီး စစ်ရဲ့ daddyတို့ဆီကို ထွက်လာကြ​သည်။

Daddyတို့ဆီ​ရောက်​တော့ သက်နွယ်တို့ ၄​ယောက်ကအရင်​ရောက်​နေသည်။

'အမ​လေး ​မွေး​နေ့ရှင်သားအဖကလဲ ကြာလိုက်တာ

ဘာ​တွေများလုပ်​နေလို့လဲ?'

သက်နွယ်က​မေး​သောအခါ

'သားနဲ့အိပ်​ပျော်သွားလို့ပါဟာ။ လူ​တွေစုံ​နေပြီလား?'

'မစုံ​သေးပါဘူး။ ငါတို့ ၄​ယောက်ပဲ​ရောက်နှင့်​သေးတာ ဦးမင်းထက်တို့ရဲ့ ဧည့်သည်​တွေက​တော့

မ​ရောက်ကြ​သေးဘူး။ ဒါနဲ့ နင်ငိုထားတာလား? မျက်လုံး​တွေကို နီရဲ​​နေတာပဲ။'

'မငို..မငိုပါဘူး။ ငါအိပ်တာများသွားတာရယ် ​

ရေအကြာကြီးချိုး​နေတာရယ်​ကြောင့်မလို့ပါ။

အိမ်ထဲ၀င်ရ​အောင်​လေ' အိမ်ထဲကို၀င်လာကြ​တော့ ဦးမင်းထက်နဲ့ ဦးစစ်​သော်ကို​တွေ့​လေသည်။

ထို့​​နောက်မှာ​တော့ ဧည့်သည်​တွေ တစ်​​ယောက်ပြီးတစ်​ယောက်​ရောက်လာကြကာ ​​​မွေး​နေ့ပွဲကို စတင်လိုက်ကြ​လေသည်။ စစ်ရဲ့အ​ဖေ ၂​ယောက်က သူတို့ရဲ့ အလုပ်​တွေက မိတ်​ဆွေ​တွေကိုပါ ဖိတ်ထားသဖြင့် လူက ထင်ထားတာထက် ပိုပြီးများ​လေသည်။ သမက်တစ်​ယောက်ရတာကို ရှက်စရာလို့မမြင်တဲ့အပြင် ခက်ကသူတို့ရဲ့သမက်ဖြစ်​ကြောင်းကိုပါ

လူ​ရှေ့မှာ ချပြရဲသည့် daddyတို့ကိုလဲ

သူတကယ်ပင် ​ကျေးဇူးတင်မိပါသည်။ ဒီလိုနဲ့ပဲ

သား​လေးရဲ့​မွေး​နေ့ဟာ ​ချော​ချော​မွေ့​မွေ့ပင်

ပြီးဆုံးသွား​လေသည်။ သားသားရဲ့ daddy

မလာတာကလွဲလို့​ပေါ့။

ဧည့်သည်​တွေပြန်သွား​တော့ သား​လေးကို

သူ့အဖိုး ၂​ယောက်က ​ထိန်း​ပေးထားသဖြင့် ခက်က

သက်နွယ်တို့နဲ့စကား​ပြော​နေ​လေသည်။

'​ရော့' သက်နွယ်​ပေးတဲ့ ဖိတ်စာကို ယူလိုက်ပြီး

'ဘယ်သူ့မင်္ဂလာ​ဆောင်လဲ?' ခက်ပြန်​မေးမိ​လေသည်။

'ငါနဲ့ အနိုင်ရဲ့ မင်္ဂလာ​ဆောင် ​နောက်လထဲမှာပဲ'

'တကယ်ကြီးလား? ဘယ်တုန်းက ဘာဖြစ်သွားကြတာလဲ? ဟိုတ​လောကပဲ ဂနိုင့်ကို မင်းခန့်နဲ့ ​

ပေးစားကြ​တော့မလိုဆို။ အခုလိုကျ​တော့ နင်တို့ကို သ​ဘောတူလိုက်ကြတယ်​ပေါ့'

ခက်ရဲ့တရစပ်​မေးခွန်း​တွေကို

'အမလေးခက်ရယ် အသက်​လေးဘာ​လေးရှူပါအုံးဟဲ့။ ​စစ်​သေနတ်ပစ်သလို တရစပ်ကို​မေး​နေ​တော့တာပဲ' သက်နွယ်က​ပြောတာ​ကြောင့်

'အင်းအင်း ဒါဆို နင်ပဲတစ်ခုချင်း​ပြောပြ​တော့'

'ငါ​ပြောပြမယ်​ဟေ့ အဲ့ဒီအချိန်​တွေတုန်းက

ငါနဲ့ အနိုင်က ချစ်သူ​တွေပါလို့ ဖွင့်​ပြောလိုက်သလို မင်းခန့်ကလည်း သူ့မိဘ​တွေကို သူနဲ့အစိုးက

ချစ်သူ​တွေပါလို့ဖွင့်​ပြောလိုက်တာဟာ'

'အဲ့​တော့ သ​ဘောတူ​ရောတဲ့လား?'

'ဟဲ့ အဲ့ကတည်းက သ​ဘောတူ​နေရင် ဒီချိန်ထိ​တောင်​ စောင့်မ​နေဘူး။ သ​ဘောမတူလို့​ပေါ့ဟဲ့။

မိဘ​တွေက ငါတို့ ၂​ယောက်ကိုကျ​တော့ မိန်းက​လေးချင်းမို့သ​​ဘောမတူသလို မင်းခန့်တို့ကိုကျ​တော့ ​ယောကျာ်း​လေးချင်းမို့သ​ဘောမတူဘူးတဲ့။ '

'အဲဒီ​တော့...?'

'အဲ့လိုဖွင့်​ပြောလိုက်​တော့ ပိုဆိုးသွားတာ​ပေါ့။ ချက်ချင်း​တွေထပြီး အနိုင်နဲ့မင်းခန့်ကို မင်္ဂလာ​ဆောင်​ပေးမယ်​တွေဖြစ်ကုန်တာ။ ငါ့မိဘ​တွေကလည်း ငါနဲ့အစိုးကို မင်္ဂလာ​ဆောင်​ပေးမယ်ဖြစ်​ရော'

'ဒါဆို အခုဖိတ်စာက ဘယ်လိုလုပ်ပြီး​တော့?'

'​သြော် ခက်ရယ် နင်ကလည်း။ ငါတို့က အဲ့လိုအဖြစ်ခံမလားဟဲ့'

'​အေး​လေ အဲ့ဒါ​ကြောင့် ဘယ်လိုလုပ်ကြလဲလို့'

'ခိုး​ပြေးကြတာ!' မင်းခန့်ကပဲ သက်နွယ်အစား

၀င်​ဖြေ​ပေးလိုက်သည်။

'ခိုး​ပြေးတယ်?' ခက်က​မေး​တော့ မင်းခန့်ကပဲ

'အွန်း ဟုတ်တယ်။ ​စေ့စပ်ပွဲလုပ်​ပေးတဲ့​နေ့မှာပဲ

ခိုး​ပြေးကြတာ။ ငါနဲ့အစိုးနဲ့​တော့မဟုတ်ဘူး။

သက်နွယ်နဲ့ ဂနိုင်က ခိုး​ပြေးတာ'

'ဘာ!! တကယ်ကြီးလား?' ခက်က မယုံနိုင်စွာ​မေး​လေ​တော့ သက်နွယ်က

'ဟုတ်တယ်​ဟေ့!! ဒင်းတို့က နွဲ့နွဲ့​နှောင်း​နှောင်း ​ယောကျာ်း​ကောင်း​တွေဆို​တော့ ဘာလုပ်ရမှန်းမသိကြဘူး​လေ။ အဲ့ဒါနဲ့ ကျားကျားယားယား မိန်းမသား​တွေဖြစ်တဲ့ ငါနဲ့အနိုင်ကပဲ အနိုင်နဲ့ မင်းခန့်ရဲ့​စေ့စပ်ပွဲ​နေ့မှာ ခိုး​ပြေးလိုက်ကြတာ'

'နင့်အိမ်က ဘယ်လိုလုပ်သိလဲ နင်တို့ခိုး​ပြေးတာမှန်း'

'ဟဲ့ သိတာ​ပေါ့။ အဲ့​နေ့မှာပဲ မင်းခန့်က အစိုးကိုပါ ​စေ့စပ်ပွဲကို ​ခေါ်ထားတာ။ ပြီး​တော့ လူ​တွေစုံ​နေတုန်း အနိုင်က ​​စေ့စပ်ပွဲကို ​ရောက်မသွားဘူး​လေ။

အဲ့ဒီအစား ကျ​နော် သက်နွယ်ကိုခိုး​ပြေးသွားပါပြီဆိုတဲ့ စာပဲချန်ထားခဲ့လိုက်တာ။ အဲ့​နေ့က ​စေ့စပ်ပွဲမှာ ရပ်ကွက်လူကြီး​တွေ​ရော ​ရှိ​နေတာဆို​တော့

အနိုင့်မိဘ​တွေလဲ ဘာမှလုပ်လို့မရ​တော့ဘူး​လေ။

ဧည့်သည်​တွေကို​တောင်းပန်လိုက်ရတာ​ပေါ့။

အဲ့ဒါနဲ့ ငါတို့ကို​ပေးစားလိုက်ရတာ ဟဲဟဲ'

'ဟင်..ဒါဆို မင်းခန့်တို့က​ရော? မင်းတို့ကိုကျ

ဘာမှမ​ပြောဘူးလား? ငါလည်း မင်းတို့နဲ့အဆက်သွယ်ပြတ်သလိုဖြစ်​နေ​တော့ ဘာမှမသိလိုက်ရဘူး'

'ငါတို့ကလား? သူတို့ ၂​ယောက်က ခိုး​ပြေးသွား​တော့ ငါတို့ကိုလဲ သ​ဘောတူ​ပေးဖို့ ခွင့်​တောင်းထားတာ​လေ။ ငါတို့အိမ်​တွေက အရင်က​လောက်​တော့ ခါးခါးသီးသီးမဖြစ်​တော့ပါဘူး။ သ​ဘောတူတယ်လို့​တော့မ​ပြော​သေးဘူး​ပေါ့။ ​စောင့်ကြည့်အုံးမယ်လို့ပဲ​ပြောထားတာ။ ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် လုံးလုံးသ​ဘောမတူတာထက်စာရင် အခုလို ​စောင့်ကြည့်ကာလ​လေးက အဆင်​ပြေပါတယ်'

'​အေးပါ မင်းတို့အဆင်​ပြေတာသိရ​တော့ ၀မ်းသာပါတယ်။ ဒါဆို ငါ နင်တို့ မင်္ဂလာ​​ဆောင်လာခဲ့မယ်​လေ။ ​နောက်ဆုံး​တော့ ငါ့သူငယ်ချင်း​တွေလည်း

စွံရှာပြီ​ပေါ့' ခက်အ​ပြောကို သက်နွယ်ကပဲ

'ဒါ​ပေါ့ဒါ​ပေါ့။ ငါတို့က လူနည်းစုကိုပဲဖိတ်ထားတာ။ သိတဲ့အတိုင်း တရား၀င်လက်ထပ်ခွင့်မရှိဘူးဆို​တော့​လေ။ နင်လာ​ဖြစ်​အောင်လာရမှာ​နော် ခက်'

'အင်းပါ။ ငါလာမှာပါ'

'ဒါဆို ငါတို့ပြန်​တော့မယ် bye bye'

သက်နွယ်တို့ ၄​ယောက်က နှုတ်ဆက်ပြီးပြန်သွား​တော့ ခက်လည်း သား​လေးကို​ခေါ်ပြီးပြန်မယ်လုပ်သည်။ ​ဦးမင်းထက်တို့က ​အရမ်း​နောက်ကျ​နေပြီမို့

ဒီမှာပဲ အိပ်လိုက်​တော့ဟုဆိုသဖြင့် ခက်လည်း

အ​ပေါ်ထပ်ကိုပဲ တက်လာခဲ့လိုက်သည်။ သား​လေးက​တော့ အိပ်​ပျော်သွားပြီ​လေ။ ခက် နဖူး​ပေါ်လက်တင်လိုက်ကာ စစ် အမုန်း​တွေ​ပြေ​အောင် ဘယ်လိုလုပ်ရမလဲပဲ စဥ်းစား​နေမိသည်။

စစ်တကယ်ပဲ သူနဲ့ကွာရှင်းချင်​နေတာလား?

ဟင့်အင်း ဘာ​တွေဘယ်လိုပဲဖြစ်​နေပါ​စေ

သူစစ်အနားက ထွက်မသွားနိုင်ပါ။

တစ်ကိုယ်​ကောင်းဆန်တယ်ပဲ​ပြော​ပြော စစ်ကို

ဟန်နီနိုင့်ရဲ့လက်ထဲမထည့်လိုက်ချင်။

သူစစ်ကိုချစ်သည်။ သူ့အသက်ထက်ပိုပြီးချစ်ရပါသည်။ စစ်​ပြောသလို စစ်ကသူနဲ့ကွာရှင်းပြီး

ဟန်နီနိုင်နဲ့လက်ထပ်ကာ သား​လေးကို

အတူတူ​စောင့်​ရှောက်မယ်ဆိုတာကိုသာ လက်ခံလိုက်ရင် သူရင်ကွဲပြီး​သေ​လောက်သည်။ စစ်ဟာ ဘာလို့ သူ့ရဲ့အချစ်​တွေကို မမြင်နိုင်ရတာလဲ။ စစ်ရဲ့ အ​ပြော​တွေ စစ်ရဲ့ အပြုအမူ​တွေအကုန်လုံးက သူ့ကိုသတ်​နေသလိုပင်။

စစ် ဘာလို့ သူ့ဘက်ကိုတစ်ချက်​လေး​တောင်မကြည့်ခဲ့တာလဲ။ ဒီညက​တော့ မျက်ရည်​တွေကိုပဲ

အ​ဖော်ပြု​ရ​တော့မယ်ထင်။

🎶​ခွင့်ပြုလိုက်ဖို့..ငါ့မှာ..အင်အားမရှိ...

ခိုင်လုံတဲ့..အ​ကြောင်းရင်း..မသိရဘူး....

ငါ​လေအသက်​ငွေ့​ငွေ့ကို..ရှိုက်သွင်းကာ...

ရီ​ဝေ..မူး.....

နင်တစ်​ယောက်ထဲငါ့ဘ၀...

အားလုံးပဲနားလည်ထား.....

ထားခဲ့ရက်လို့..သွားမယ်...ဆိုလည်းသွား...

ရှင်​နေရက်နဲ့..ဘ၀ဟာ​သေဆုံးမလား....

ကြင်နာမှုရဲ့ ..​ပြောင်းပြန်..နာကျင်မှုဟာ....

ငို​နေသူ....မျက်၀န်းလား.....

နင်တစ်​ယောက်ထဲငါ့ဘ၀....

အားလုံးပဲနားလည်ထား.....

တစ်ချက်​လေး​စောင့်ငဲ့ကြည့်အုံး

နင်မရှိရင် ငါ့ဘ၀မရှိ....

ရင်ခုန်သံမရှိတဲ့...တွယ်ရာမဲ့တဲ့သူ....

သာမန်ဒြပ်ထုတစ်ခုလိုပဲ....

တစ်ချက်​လေး​စောင်းငဲ့ကြည့်အုံး...

နင်မရှိရင် ငါ့ဘ၀မရှိ....

နယ်မကျွံခင်လှည့်ပြန်ခဲ့.... ​သေချာဆုံးဖြတ်ခဲ့....

တစ်ခုထဲ​သော... အဓိပ္ပါယ်နဲ့.... 🎶

(​တောင်းပန်ပါတယ်စစ်ရယ်....ငါ့ကို...ငါ့ကို...မင်းရဲ့အ​ဝေးကိုမပို့လိုက်ပါနဲ့။ ငါ့ကို...ငါ့ကို...အသက်ရှင်​နေရက်နဲ့ ​သေ​အောင်မလုပ်ပါနဲ့စစ်ရယ်။ မင်းနဲ့​ဝေးရရင် ငါတကယ်ပဲ...တကယ်ပဲ...ငါ့ဘ၀က..ရှင်​နေရက်နဲ့​သေသွားမှာ စစ်ရ...​တောင်းပန်ပါတယ်...​တောင်းပန်ပါတယ်....တစ်ချက်​လောက်...တစ်ချက်​လောက်ပဲ...ငါ့ဘက်ကိုလှည့်ကြည့်​ပေးပါစစ်ရယ်...တစ်ခါ​လေး...တစ်ခါ​လေးပဲ...ငါ့ရဲ့အချစ်​တွေကို အသိအမှတ်ပြု​ပေးပြီး..မင်းအနားမှာ​နေခွင့်​ပေးပါ....*)

ဒီလိုနဲ့ ရှိုက်​ငိုနေရင်းနဲ့ အိပ်​ပျော်သွားတဲ့​ကောင်​လေးတစ်​ယောက်ဟာ အိပ်မက်ထဲမှာ​တောင် သူချစ်တဲ့သူကို အနားကထွက်မသွား​အောင်​တောင်းပန်​နေခဲ့​​လေသည်။

To be continued.....

[A/N...ဟိုဟာ​လေ...အဟီး...​ စစ်ကို မုန်း​နေကြလို့. နည်းနည်း​လေးရှင်းပြမယ်​နော်...​​ချောင်း​တော့မရိုက်ကြနဲ့​ပေါ့ ဟီး...

စစ်က ဘာလို့ ခက်ကိုကွာရှင်းခွင့်​တောင်းလဲဆို​တော့..စစ်ငယ်ငယ်​လေးကတဲက သူ့ကို အ​ဖေ ၂​​ယောက်က​မွေးလာလို့ဆိုပြီး gayရဲ့သားလို့​ အ​ပြောခံလာရတာကွာ...က​လေးဘ၀ကတည်းက အဲ့ဒီလို ၀ိုင်းပြီးအကြဥ်ခံရ​တော့ သူ့စိတ်ထဲမှာ psychoလို ဖြစ်သွားပြီး ​ဖျောက်လို့မရ​တော့တာ။ အခုကျ သူက ​

ခက်နဲ့ယူလိုက်ရပြီး ခက်က က​လေးပါ​မွေး​ပေး​တော့ သူတို့ရဲ့သား​လေးကိုလည်း သူ့လိုပဲ gayက​မွေးတဲ့သားဆိုပြီးအ​ပြောခံရမှာအရမ်း​ကြောက်တာ​ပေါ့။

သူတစ်​ယောက်ထဲပဲ ပတ်၀န်းကျင်ကလက်ညှိုးထိုးခံရရင်​တော်ပြီ၊ သူ့သား​လေးကို​တော့ သူ့လိုအဖြစ်မခံနိုင်ဘူးဆိုတဲ့ အ​တွေးနဲ့​​​လေ။ အဲ့ဒါ​ကြောင့် သူ့သားကို မိစုံဖစုံလိုမျိုး​နေရ​​အောင်ဆိုပြီး ခက်နဲ့ကွာရှင်းချင်တာ။ ဒါက သူ့အ​တွေး​ပေါ့​လေ။

သူ့အားနည်းချက်ကို သိသွားတဲ့ ဟန်နီနိုင်က

သူ့ကို အဲ့ဒီအချက်နဲ့ပဲ အကြံ​ပေးတာလိုလိုနဲ့ psychoသွင်း​ပေးပြန်​ရော။

အဲ့ဒါ​တွေ အဲ့ဒါ​တွေ​ကြောင့် စစ်က ခက်ကို

ကွာရှင်းခွင့်​တောင်းတာပါလို့ ...

ရှင်းလည်းမပြရဲ​ဘူး...ရှင်း​လည်းပြလိုက်ပြီ🤢

ပြီး​တော့​လေ....စစ်ကို စိတ်ဆိုး​နေတဲ့သူ​တွေကို​ပြောချင်တာက..အရမ်းကြီးစိတ်မဆိုးကြပါနဲ့လို့...​

နောက်အပိုင်း​တွေမှာ စိတ်ဆိုးရအုံးမှာမလို့ ​

ဒေါသ​လေး​တွေ ချန်ထားကြပါအုံးလို့.. ​

ပြေးပြီ..၀ှစ်🏃‍♀️🏃‍♀️

ဒါနဲ့ တစ်လပြည့်အထိမ်းအမှတ်က Double update​နော်🙆‍♀️

愛你愛你💚💚 ]

Zawgyi

သား​ေလး စစ္ထက္ႏိုင္ရဲ႕ ရက္၁၀၀ျပည့္ကို

မလာခဲ့​ေသာစစ္ဟာ သားရဲ႕ ၁ႏွစ္ျပည့္​ေမြး​ေန႔ကို​ေတာ့ ​ေရာက္လာခဲ့သည္။

​အ​ေၾကာင္းမွာကား ခက္ကို ကြာရွင္းစာခ်ဳပ္မွာ လက္မွတ္ထိုးခိုင္းဖို႔တဲ့​ေလ။

'လက္မွတ္ထိုး​ေပး ခက္ထန္။ ငါတို႔ကြာရွင္းၾကရ​ေအာင္။ ငါလည္းမင္းနဲ႔​ေနရတာမ​ေပ်ာ္ဘူး။

ဟန္နီနဲ႔ငါနဲ႔ ၂​ေယာက္အတူတူ​ေန​ေတာ့မယ္'

'စ...စစ္...ငါ..ငါ​..​ေတာင္းပန္ပါတယ္စစ္ရယ္။ ငါ...ငါ..မကြာရွင္းႏိုင္ဘူး။ ၿပီး​ေတာ့...ၿပီး​ေတာ့

သား​ေလးမ်က္ႏွာ​ေတာ့ ​ေထာက္​ေပးပါအုံး'

'သား​ေလးမ်က္ႏွာ​ေထာက္​ေနလို႔ပဲ ငါမင္းကို​

ေကာင္း​ေကာင္းမြန္မြန္​ေျပာ​ေနတာ ခက္ထန္။

ငါတို႔ ၂​ေယာက္ကြာရွင္းၿပီး​ေတာ့ သားကို

ငါနဲ႔ဟန္နီနဲ႔က ​ေစာင့္​​ေရွာက္မယ္။ မင္းကို​ေတာ့

မင္းအ​ေဖပိုင္တဲ့ companyအျပင္ နစ္နာ​ေၾကးလည္း​ေပးအုံးမွာပါ'

'ငါက..ငါက..ဘာလို႔ သားကို သူမ်ားလက္ထဲထည့္​ေပးရမွာလဲ..ငါ...ငါ...ကြာရွင္းမ​ေပးႏိုင္ဘူးစစ္'

'မင္းဘာလို႔အတၱႀကီး​ေနရတာလဲခက္ထန္။

တကယ္ဆိုရင္ ဟန္နီ႔ကို​ေတာင္ ​​ေက်းဇူးတင္သင့္တာ။ သူ႔​ေသြးသားမဟုတ္ပဲနဲ႔ ​ငါ့ရင္​ေသြးဆိုတဲ့

အသိတစ္ခုထဲနဲ႔ ​အ​ေမ​ေနရာက​ေန​ေပးမယ္ဆိုတဲ့

ဟန္နီ႔ကို​ေတာင္ ​ေက်းဇူးတင္ရမွာ'

'ဟုတ္တယ္..ငါက..ငါက..အတၱႀကီးတယ္စစ္။

မင္း​ေဘးနားက ငါ့​ေနရာကို ငါ..ငါ..ဘယ္သူ႔ကိုမွ

မ​ေပးလိုက္ႏိုင္ဘူး။ သား​ေလးရဲ႕မိဘ​ေနရာကို​ေရာပဲ'

'အဟက္!! ဒါဆို မင္းက ငါတို႔သား​ေလးကို

ငါငယ္ငယ္တုန္းကလိုမ်ိဳး အ​ေဖ ၂​ေယာက္ရွိတဲ့သားဆိုၿပီး အႏွိမ္ခံရမွာကို ထိုင္ၾကည့္​ေနမယ္​ေပါ့ ဟုတ္လား? မင္းတကယ္စိတ္ပ်က္ဖို႔​ေကာင္းတယ္။ မင္းအခုလိုလုပ္​ေနတာနဲ႔ပဲ ငါ့ကိုပိုင္သြားၿပီလို႔ထင္​ေနတာလား?'

'ငါ..ငါ..မင္းကိုပိုင္တယ္လို႔ တစ္ခါမွမထင္မိပါဘူး

စစ္ရယ္။ ငါက...ငါက..မင္းကိုမပိုင္ရလည္း

မင္းရဲ႕သက္ဆိုင္သူ​ေနရာမွာ ​ေနခ်င္႐ုံ​ေလးတင္ပါ '

'ငါက​ေတာ့ ကြာရွင္းစာခ်ဳပ္မွာလက္မွတ္ထိုးၿပီးသြားၿပီခက္ထန္။ တကယ္လို႔ မင္းကလက္မွတ္မထိုးဘူး

ဆိုရင္လည္း မင္း​ေနာင္တရၿပီး လက္မွတ္ထိုးလာ

မယ့္အထိ ငါလုပ္မွာ။ ငါသြားမယ္'

'စ..စစ္..စစ္...' လွည့္ထြက္သြားတဲ့စစ္ဟာ ဒီ​ေန႔က သား​ေလးရဲ႕ ၁ႏွစ္ျပည့္​ေမြး​ေန႔ဆိုတာ​ေတာင္

သိပါ​ေလစ။ ငါရင္နာလိုက္တာ စစ္ရာ။

'Pa...pa...' ခက္ငို​ေနတုန္း သားရဲ႕အသံ​ေသး​ေသး​ေလး​ေၾကာင့္လွည့္ၾကည့္မိ​ေလသည္။

သား​ေလးႏိုး​ေနၿပီပဲ။

'သားသားႏိုးၿပီလား။ papaတို႔ အက်ႌလဲၿပီးရင္

ဖိုးဖိုးႀကီးတို႔ဆီကိုသြားၾကမယ္​ေနာ္' သား​ေလးနဲ႔အတူ ​ေရခ်ိဳး အ၀တ္စားလဲၿပီး စစ္ရဲ႕ daddyတို႔ဆီကို ထြက္လာၾက​သည္။

Daddyတို႔ဆီ​ေရာက္​ေတာ့ သက္ႏြယ္တို႔ ၄​ေယာက္ကအရင္​ေရာက္​ေနသည္။

'အမ​ေလး ​ေမြး​ေန႔ရွင္သားအဖကလဲ ၾကာလိုက္တာ

ဘာ​ေတြမ်ားလုပ္​ေနလို႔လဲ?'

သက္ႏြယ္က​ေမး​ေသာအခါ

'သားနဲ႔အိပ္​ေပ်ာ္သြားလို႔ပါဟာ။ လူ​ေတြစုံ​ေနၿပီလား?'

'မစုံ​ေသးပါဘူး။ ငါတို႔ ၄​ေယာက္ပဲ​ေရာက္ႏွင့္​ေသးတာ ဦးမင္းထက္တို႔ရဲ႕ ဧည့္သည္​ေတြက​ေတာ့

မ​ေရာက္ၾက​ေသးဘူး။ ဒါနဲ႔ နင္ငိုထားတာလား? မ်က္လုံး​ေတြကို နီရဲ​​ေနတာပဲ။'

'မငို..မငိုပါဘူး။ ငါအိပ္တာမ်ားသြားတာရယ္ ​

ေရအၾကာႀကီးခ်ိဳး​ေနတာရယ္​ေၾကာင့္မလို႔ပါ။

အိမ္ထဲ၀င္ရ​ေအာင္​ေလ' အိမ္ထဲကို၀င္လာၾက​ေတာ့ ဦးမင္းထက္နဲ႔ ဦးစစ္​ေသာ္ကို​ေတြ႕​ေလသည္။

ထို႔​​ေနာက္မွာ​ေတာ့ ဧည့္သည္​ေတြ တစ္​​ေယာက္ၿပီးတစ္​ေယာက္​ေရာက္လာၾကကာ ​​​ေမြး​ေန႔ပြဲကို စတင္လိုက္ၾက​ေလသည္။ စစ္ရဲ႕အ​ေဖ ၂​ေယာက္က သူတို႔ရဲ႕ အလုပ္​ေတြက မိတ္​ေဆြ​ေတြကိုပါ ဖိတ္ထားသျဖင့္ လူက ထင္ထားတာထက္ ပိုၿပီးမ်ား​ေလသည္။ သမက္တစ္​ေယာက္ရတာကို ရွက္စရာလို႔မျမင္တဲ့အျပင္ ခက္ကသူတို႔ရဲ႕သမက္ျဖစ္​ေၾကာင္းကိုပါ

လူ​ေရွ႕မွာ ခ်ျပရဲသည့္ daddyတို႔ကိုလဲ

သူတကယ္ပင္ ​ေက်းဇူးတင္မိပါသည္။ ဒီလိုနဲ႔ပဲ

သား​ေလးရဲ႕​ေမြး​ေန႔ဟာ ​ေခ်ာ​ေခ်ာ​ေမြ႕​ေမြ႕ပင္

ၿပီးဆုံးသြား​ေလသည္။ သားသားရဲ႕ daddy

မလာတာကလြဲလို႔​ေပါ့။

ဧည့္သည္​ေတြျပန္သြား​ေတာ့ သား​ေလးကို

သူ႔အဖိုး ၂​ေယာက္က ​ထိန္း​ေပးထားသျဖင့္ ခက္က

သက္ႏြယ္တို႔နဲ႔စကား​ေျပာ​ေန​ေလသည္။

'​ေရာ့' သက္ႏြယ္​ေပးတဲ့ ဖိတ္စာကို ယူလိုက္ၿပီး

'ဘယ္သူ႔မဂၤလာ​ေဆာင္လဲ?' ခက္ျပန္​ေမးမိ​ေလသည္။

'ငါနဲ႔ အႏိုင္ရဲ႕ မဂၤလာ​ေဆာင္ ​ေနာက္လထဲမွာပဲ'

'တကယ္ႀကီးလား? ဘယ္တုန္းက ဘာျဖစ္သြားၾကတာလဲ? ဟိုတ​ေလာကပဲ ဂႏိုင့္ကို မင္းခန္႔နဲ႔ ​

ေပးစားၾက​ေတာ့မလိုဆို။ အခုလိုက်​ေတာ့ နင္တို႔ကို သ​ေဘာတူလိုက္ၾကတယ္​ေပါ့'

ခက္ရဲ႕တရစပ္​ေမးခြန္း​ေတြကို

'အမေလးခက္ရယ္ အသက္​ေလးဘာ​ေလးရႉပါအုံးဟဲ့။ ​စစ္​ေသနတ္ပစ္သလို တရစပ္ကို​ေမး​ေန​ေတာ့တာပဲ' သက္ႏြယ္က​ေျပာတာ​ေၾကာင့္

'အင္းအင္း ဒါဆို နင္ပဲတစ္ခုခ်င္း​ေျပာျပ​ေတာ့'

'ငါ​ေျပာျပမယ္​ေဟ့ အဲ့ဒီအခ်ိန္​ေတြတုန္းက

ငါနဲ႔ အႏိုင္က ခ်စ္သူ​ေတြပါလို႔ ဖြင့္​ေျပာလိုက္သလို မင္းခန္႔ကလည္း သူ႔မိဘ​ေတြကို သူနဲ႔အစိုးက

ခ်စ္သူ​ေတြပါလို႔ဖြင့္​ေျပာလိုက္တာဟာ'

'အဲ့​ေတာ့ သ​ေဘာတူ​ေရာတဲ့လား?'

'ဟဲ့ အဲ့ကတည္းက သ​ေဘာတူ​ေနရင္ ဒီခ်ိန္ထိ​ေတာင္​ ေစာင့္မ​ေနဘူး။ သ​ေဘာမတူလို႔​ေပါ့ဟဲ့။

မိဘ​ေတြက ငါတို႔ ၂​ေယာက္ကိုက်​ေတာ့ မိန္းက​ေလးခ်င္းမို႔သ​​ေဘာမတူသလို မင္းခန္႔တို႔ကိုက်​ေတာ့ ​ေယာက်ာ္း​ေလးခ်င္းမို႔သ​ေဘာမတူဘူးတဲ့။ '

'အဲဒီ​ေတာ့...?'

'အဲ့လိုဖြင့္​ေျပာလိုက္​ေတာ့ ပိုဆိုးသြားတာ​ေပါ့။ ခ်က္ခ်င္း​ေတြထၿပီး အႏိုင္နဲ႔မင္းခန္႔ကို မဂၤလာ​ေဆာင္​ေပးမယ္​ေတြျဖစ္ကုန္တာ။ ငါ့မိဘ​ေတြကလည္း ငါနဲ႔အစိုးကို မဂၤလာ​ေဆာင္​ေပးမယ္ျဖစ္​ေရာ'

'ဒါဆို အခုဖိတ္စာက ဘယ္လိုလုပ္ၿပီး​ေတာ့?'

'​ေၾသာ္ ခက္ရယ္ နင္ကလည္း။ ငါတို႔က အဲ့လိုအျဖစ္ခံမလားဟဲ့'

'​ေအး​ေလ အဲ့ဒါ​ေၾကာင့္ ဘယ္လိုလုပ္ၾကလဲလို႔'

'ခိုး​ေျပးၾကတာ!' မင္းခန္႔ကပဲ သက္ႏြယ္အစား

၀င္​ေျဖ​ေပးလိုက္သည္။

'ခိုး​ေျပးတယ္?' ခက္က​ေမး​ေတာ့ မင္းခန္႔ကပဲ

'အြန္း ဟုတ္တယ္။ ​ေစ့စပ္ပြဲလုပ္​ေပးတဲ့​ေန႔မွာပဲ

ခိုး​ေျပးၾကတာ။ ငါနဲ႔အစိုးနဲ႔​ေတာ့မဟုတ္ဘူး။

သက္ႏြယ္နဲ႔ ဂႏိုင္က ခိုး​ေျပးတာ'

'ဘာ!! တကယ္ႀကီးလား?' ခက္က မယုံႏိုင္စြာ​ေမး​ေလ​ေတာ့ သက္ႏြယ္က

'ဟုတ္တယ္​ေဟ့!! ဒင္းတို႔က ႏြဲ႕ႏြဲ႕​ေႏွာင္း​ေႏွာင္း ​ေယာက်ာ္း​ေကာင္း​ေတြဆို​ေတာ့ ဘာလုပ္ရမွန္းမသိၾကဘူး​ေလ။ အဲ့ဒါနဲ႔ က်ားက်ားယားယား မိန္းမသား​ေတြျဖစ္တဲ့ ငါနဲ႔အႏိုင္ကပဲ အႏိုင္နဲ႔ မင္းခန္႔ရဲ႕​ေစ့စပ္ပြဲ​ေန႔မွာ ခိုး​ေျပးလိုက္ၾကတာ'

'နင့္အိမ္က ဘယ္လိုလုပ္သိလဲ နင္တို႔ခိုး​ေျပးတာမွန္း'

'ဟဲ့ သိတာ​ေပါ့။ အဲ့​ေန႔မွာပဲ မင္းခန္႔က အစိုးကိုပါ ​ေစ့စပ္ပြဲကို ​ေခၚထားတာ။ ၿပီး​ေတာ့ လူ​ေတြစုံ​ေနတုန္း အႏိုင္က ​​ေစ့စပ္ပြဲကို ​ေရာက္မသြားဘူး​ေလ။

အဲ့ဒီအစား က်​ေနာ္ သက္ႏြယ္ကိုခိုး​ေျပးသြားပါၿပီဆိုတဲ့ စာပဲခ်န္ထားခဲ့လိုက္တာ။ အဲ့​ေန႔က ​ေစ့စပ္ပြဲမွာ ရပ္ကြက္လူႀကီး​ေတြ​ေရာ ​ရွိ​ေနတာဆို​ေတာ့

အႏိုင့္မိဘ​ေတြလဲ ဘာမွလုပ္လို႔မရ​ေတာ့ဘူး​ေလ။

ဧည့္သည္​ေတြကို​ေတာင္းပန္လိုက္ရတာ​ေပါ့။

အဲ့ဒါနဲ႔ ငါတို႔ကို​ေပးစားလိုက္ရတာ ဟဲဟဲ'

'ဟင္..ဒါဆို မင္းခန္႔တို႔က​ေရာ? မင္းတို႔ကိုက်

ဘာမွမ​ေျပာဘူးလား? ငါလည္း မင္းတို႔နဲ႔အဆက္သြယ္ျပတ္သလိုျဖစ္​ေန​ေတာ့ ဘာမွမသိလိုက္ရဘူး'

'ငါတို႔ကလား? သူတို႔ ၂​ေယာက္က ခိုး​ေျပးသြား​ေတာ့ ငါတို႔ကိုလဲ သ​ေဘာတူ​ေပးဖို႔ ခြင့္​ေတာင္းထားတာ​ေလ။ ငါတို႔အိမ္​ေတြက အရင္က​ေလာက္​ေတာ့ ခါးခါးသီးသီးမျဖစ္​ေတာ့ပါဘူး။ သ​ေဘာတူတယ္လို႔​ေတာ့မ​ေျပာ​ေသးဘူး​ေပါ့။ ​ေစာင့္ၾကည့္အုံးမယ္လို႔ပဲ​ေျပာထားတာ။ ဘာပဲျဖစ္ျဖစ္ လုံးလုံးသ​ေဘာမတူတာထက္စာရင္ အခုလို ​ေစာင့္ၾကည့္ကာလ​ေလးက အဆင္​ေျပပါတယ္'

'​ေအးပါ မင္းတို႔အဆင္​ေျပတာသိရ​ေတာ့ ၀မ္းသာပါတယ္။ ဒါဆို ငါ နင္တို႔ မဂၤလာ​​ေဆာင္လာခဲ့မယ္​ေလ။ ​ေနာက္ဆုံး​ေတာ့ ငါ့သူငယ္ခ်င္း​ေတြလည္း

စြံရွာၿပီ​ေပါ့' ခက္အ​ေျပာကို သက္ႏြယ္ကပဲ

'ဒါ​ေပါ့ဒါ​ေပါ့။ ငါတို႔က လူနည္းစုကိုပဲဖိတ္ထားတာ။ သိတဲ့အတိုင္း တရား၀င္လက္ထပ္ခြင့္မရွိဘူးဆို​ေတာ့​ေလ။ နင္လာ​ျဖစ္​ေအာင္လာရမွာ​ေနာ္ ခက္'

'အင္းပါ။ ငါလာမွာပါ'

'ဒါဆို ငါတို႔ျပန္​ေတာ့မယ္ bye bye'

သက္ႏြယ္တို႔ ၄​ေယာက္က ႏႈတ္ဆက္ၿပီးျပန္သြား​ေတာ့ ခက္လည္း သား​ေလးကို​ေခၚၿပီးျပန္မယ္လုပ္သည္။ ​ဦးမင္းထက္တို႔က ​အရမ္း​ေနာက္က်​ေနၿပီမို႔

ဒီမွာပဲ အိပ္လိုက္​ေတာ့ဟုဆိုသျဖင့္ ခက္လည္း

အ​ေပၚထပ္ကိုပဲ တက္လာခဲ့လိုက္သည္။ သား​ေလးက​ေတာ့ အိပ္​ေပ်ာ္သြားၿပီ​ေလ။ ခက္ နဖူး​ေပၚလက္တင္လိုက္ကာ စစ္ အမုန္း​ေတြ​ေျပ​ေအာင္ ဘယ္လိုလုပ္ရမလဲပဲ စဥ္းစား​ေနမိသည္။

စစ္တကယ္ပဲ သူနဲ႔ကြာရွင္းခ်င္​ေနတာလား?

ဟင့္အင္း ဘာ​ေတြဘယ္လိုပဲျဖစ္​ေနပါ​ေစ

သူစစ္အနားက ထြက္မသြားႏိုင္ပါ။

တစ္ကိုယ္​ေကာင္းဆန္တယ္ပဲ​ေျပာ​ေျပာ စစ္ကို

ဟန္နီႏိုင့္ရဲ႕လက္ထဲမထည့္လိုက္ခ်င္။

သူစစ္ကိုခ်စ္သည္။ သူ႔အသက္ထက္ပိုၿပီးခ်စ္ရပါသည္။ စစ္​ေျပာသလို စစ္ကသူနဲ႔ကြာရွင္းၿပီး

ဟန္နီႏိုင္နဲ႔လက္ထပ္ကာ သား​ေလးကို

အတူတူ​ေစာင့္​ေရွာက္မယ္ဆိုတာကိုသာ လက္ခံလိုက္ရင္ သူရင္ကြဲၿပီး​ေသ​ေလာက္သည္။ စစ္ဟာ ဘာလို႔ သူ႔ရဲ႕အခ်စ္​ေတြကို မျမင္ႏိုင္ရတာလဲ။ စစ္ရဲ႕ အ​ေျပာ​ေတြ စစ္ရဲ႕ အျပဳအမူ​ေတြအကုန္လုံးက သူ႔ကိုသတ္​ေနသလိုပင္။

စစ္ ဘာလို႔ သူ႔ဘက္ကိုတစ္ခ်က္​ေလး​ေတာင္မၾကည့္ခဲ့တာလဲ။ ဒီညက​ေတာ့ မ်က္ရည္​ေတြကိုပဲ

အ​ေဖာ္ျပဳ​ရ​ေတာ့မယ္ထင္။

🎶​ခြင့္ျပဳလိုက္ဖို႔..ငါ့မွာ..အင္အားမရွိ...

ခိုင္လုံတဲ့..အ​ေၾကာင္းရင္း..မသိရဘူး....

ငါ​ေလအသက္​ေငြ႕​ေငြ႕ကို..ရႈိက္သြင္းကာ...

ရီ​ေဝ..မူး.....

နင္တစ္​ေယာက္ထဲငါ့ဘ၀...

အားလုံးပဲနားလည္ထား.....

ထားခဲ့ရက္လို႔..သြားမယ္...ဆိုလည္းသြား...

ရွင္​ေနရက္နဲ႔..ဘ၀ဟာ​ေသဆုံးမလား....

ၾကင္နာမႈရဲ႕ ..​ေျပာင္းျပန္..နာက်င္မႈဟာ....

ငို​ေနသူ....မ်က္၀န္းလား.....

နင္တစ္​ေယာက္ထဲငါ့ဘ၀....

အားလုံးပဲနားလည္ထား.....

တစ္ခ်က္​ေလး​ေစာင့္ငဲ့ၾကည့္အုံး

နင္မရွိရင္ ငါ့ဘ၀မရွိ....

ရင္ခုန္သံမရွိတဲ့...တြယ္ရာမဲ့တဲ့သူ....

သာမန္ျဒပ္ထုတစ္ခုလိုပဲ....

တစ္ခ်က္​ေလး​ေစာင္းငဲ့ၾကည့္အုံး...

နင္မရွိရင္ ငါ့ဘ၀မရွိ....

နယ္မကြၽံခင္လွည့္ျပန္ခဲ့.... ​ေသခ်ာဆုံးျဖတ္ခဲ့....

တစ္ခုထဲ​ေသာ... အဓိပၸါယ္နဲ႔.... 🎶

(​ေတာင္းပန္ပါတယ္စစ္ရယ္....ငါ့ကို...ငါ့ကို...မင္းရဲ႕အ​ေဝးကိုမပို႔လိုက္ပါနဲ႔။ ငါ့ကို...ငါ့ကို...အသက္ရွင္​ေနရက္နဲ႔ ​ေသ​ေအာင္မလုပ္ပါနဲ႔စစ္ရယ္။ မင္းနဲ႔​ေဝးရရင္ ငါတကယ္ပဲ...တကယ္ပဲ...ငါ့ဘ၀က..ရွင္​ေနရက္နဲ႔​ေသသြားမွာ စစ္ရ...​ေတာင္းပန္ပါတယ္...​ေတာင္းပန္ပါတယ္....တစ္ခ်က္​ေလာက္...တစ္ခ်က္​ေလာက္ပဲ...ငါ့ဘက္ကိုလွည့္ၾကည့္​ေပးပါစစ္ရယ္...တစ္ခါ​ေလး...တစ္ခါ​ေလးပဲ...ငါ့ရဲ႕အခ်စ္​ေတြကို အသိအမွတ္ျပဳ​ေပးၿပီး..မင္းအနားမွာ​ေနခြင့္​ေပးပါ....*)

ဒီလိုနဲ႔ ရႈိက္​ငိုေနရင္းနဲ႔ အိပ္​ေပ်ာ္သြားတဲ့​ေကာင္​ေလးတစ္​ေယာက္ဟာ အိပ္မက္ထဲမွာ​ေတာင္ သူခ်စ္တဲ့သူကို အနားကထြက္မသြား​ေအာင္​ေတာင္းပန္​ေနခဲ့​​ေလသည္။

To be continued.....