Unicode

'အင်း....'

'ခက်..နိုးလာပြီလား။ မင်းက​လေး​လေးက ​ယောကျာ်း​လေးကွ သိလား?' မင်းခန့်အ​ပြော​ကြောင့်

'ဟုတ်လား? ငါ့ကိုပြပါအုံး။ ငါ..ငါ့သား​လေးကို

ကြည့်ချင်တယ်' ဟုဆို​​တော့ သက်နွယ်က က​လေးကိုချီပြီး ခက်ကိုလာ​ပေး​လေသည်။

'ခက်...နင့်က​လေး​လေးက ချစ်စရာ​လေးဟယ်။

ကြီးလာရင် ငါနဲ့​ပေးစားပါ့လား'

သက်နွယ်ရဲ့အ​ပြော​ကြောင့် ဂနိုင်ရဲ့ မျက်နှာကြီးက မဲ့ရွဲ့သွားကာ

'သက်နွယ်​နော်။ နင့်မှာ ငါတစ်​ယောက်လုံးရှိ​နေတာကို'

'ငါက စတာပါဟယ်။ တကယ်မယူပါဘူး နင့်ကိုပဲ

ယူမှာ​လေ ​​နော် ​နော်'

'နင်တို့ ဒီ​နေ့ကိုက်လို့ပြီးကြအုံးမှာလား? ဒါနဲ့မင်းခန့်

ငါ က​လေး​မွေးတာကို စစ်သိလားဟင်?'

'အာ...သူလား? သိ..သိပါတယ်ကွ။ ငါဖုန်းဆက်ထားတယ်။ မကြာခင်​ရောက်လာလိမ့်မယ်​နော်။'

(စစ်က ဖုန်းမကိုင်တာကို ဘယ်လို​ပြောပြရမလဲ ခက်ရာ*) ​​က​လေး​မွေးပြီးကာစမလို့ ခက်ကို စိတ်မဆင်းရဲ​စေချင်တာ​ကြောင့် မင်းခန့်ညာ​ပြောလိုက်ရ​လေသည်။

'ကဲပါ ခက်ရယ်။ နင်ကလည်း နင့်​ယောကျာ်းပဲ​

မျှော်​နေတာ။ ငါတို့ကိုလည်း အဖက်​လေးဘာ​လေးလုပ်ပါအုံး။ ငါတို့မှာ​တော့ နင့်​ကောင်းမှု အ​ကြောင်းပြုပြီး Christmas ကို ​ဆေးရုံမှာ ကုန်ဆုံးရ​တော့မှာကို'

'ဟင်..ဘာလို့လဲ' သက်နွယ်အ​ပြောကို ခက်

နားမလည်စွာ​မေး​တော့

'ဟုတ်တယ်​​လေဟယ်။ ဒီ​နေ့က Christmasအကြို​နေ့​လေ။ နင်က သဘက်ခါ​​လောက်မှ​ဆေးရုံဆင်းမှာမလား? အဲ့ဒါ​ကြောင့် ငါတို့က ဒီ​နေ့​ရော မနက်ဖြန်​ရောကို လူနာ​စောင့် လုပ်​ပေးမလို့'

'အာ..ရပါတယ်ဟာ။ ငါ့ကို nurse ငှား​ပေးရင်ကို အဆင်​ပြေပါတယ်'

'မရပါဘူး။ ငါတို့ပဲ​စောင့်​​ပေးမှာ။ ပြီး​တော့ အန်တီတို့ကိုလည်း ဆက်သွယ်ထားတယ်သိလား? နင်​ဆေးရုံဆင်းမှာနဲ့ သူတို့​ရောက်မှာနဲ့ ကွက်တိ​လောက်

သွားကျမှာ။ အစက​တော့ ​နောက်လထဲလာမလို့တဲ့။ နင်က​စော​မွေးသွား​တော့ သူတို့အစီစဥ်​တွေလဲ

က​မောက်ကမ​တွေဖြစ်ကုန်တာ'

'​မေ​မေတို့လည်း ငါ့​ကြောင့် ပင်ပန်း​တော့မှာပဲ'

ခက်အ​ပြော​ကြောင့် သက်နွယ်က

'ခက်ရယ် နင်ကလည်း ဟိုလူ့အားနာ ဒီလူ့အားနာနဲ့ တကယ်ပါပဲ။ ဒါနဲ့ ဘာစားချင်လဲ ဘာ၀ယ်​ပေးရမလဲ? အာ..မဖြစ်​​သေးပါဘူး။ ဘာစားစားတည့်မှာမဟုတ်ဘူး။ ဆန်ပြုတ်ပဲ​သောက်' သူ့ဘာသာ​မေး

သူ့ဘာသာ​ဖြေပြီး အ​မေတစ်​​​​ယောက်လို ပွစိပွစိ​ပြော​နေတဲ့ သက်နွယ်ကို အကုန်လုံးက ​ဘေးမဲ့​ပေးထားလိုက်ကြ​လေသည်။ ထို့​​နောက် သက်နွယ်နဲ့ ဂနိုင်က ဆန်ပြုတ်သွားပြုတ်မယ်ဟုဆိုကာ အိမ်ပြန်သွားကြ​လေသည်။ ၀ယ်ပြီး​​သောက်ရ​အောင်ပါဆိုတာကို

သူကိုယ်တိုင်ပြုတ်ချင်ပါတယ်ဟု ဆိုလာ​သော

သက်နွယ်​ကြောင့် ခက်လည်း ဘာမှမ​ပြော​တော့​ပေ။

ရင်ခွင်ထဲက သား​လေးကိုကြည့်မိ​တော့ သူပြုံးမိပြန်သည်။

(က​လေး​လေး papaရဲ့သား​လေး သူနဲ့စစ်ရဲ့

ရင်​သွေး​လေး*)

မျက်လုံး​လေးမှိတ်ထားပြီး နှုတ်ခမ်း​လေးက ပွစိပွစိနဲ့လုပ်​နေတဲ့က​လေး​လေးဟာ အသဲယားချင်စရာ။

ဟုတ်သားပဲ သူ့သား​လေးကို နို့မတိုက်ရ​သေးဘူး။

သူမှနို့မထွက်ပဲ။ ဘယ်လိုလုပ်ရပါ့။

'မင်းခန့်...ငါ့ကို Dumex၀ယ်​ပေးလို့ရလား?'

ခက်ရဲ့အ​ပြောကို အစိုးက

'ဟင် မင်းက Durex၀ယ်ပြီးဘာလုပ်မလို့လဲ'

'Babeရာ ခက်က D..u..m..e..x.....Dumexကို​ပြော​နေတာ​။ Durex၀ယ်ခိုင်းပြီး ပူစီ​ဖောင်းမှုတ်တမ်းကစားနေရမှာလား? တကယ်ပါပဲ နားကလည်း မဟုတ်တာ​တွေပဲကြား​နေတယ်။ ဒါနဲ့ ခက်

မင်းကနို့မထွက်ဘူးလား?' မင်းခန့်က အစိုးကို​ပြော​နေရင်းနဲ့ ခက်ကိုလှည့်​မေးလိုက်သည်။

'ငါက​ယောကျာ်း​လေး​လေ ဘယ်ထွက်မှာတုန်း?'

'ဟ ​ယောကျာ်း​လေး​ပေမယ့် သားအိမ်ပါပြီးက​လေး​တောင်​မွေးထား​သေးတာကို နို့မထွက်​သေးတာ

ဖြစ်နိုင်လို့လား?' မင်းခန့်​ပြောမှာ သူ့ကိုယ်သူ သတိထားပြီးကြည့်မိသည်။

'မင်းတို့ ၂​ယောက်အပြင်ထွက်ကြ' ခက်ကနှင်ထုတ်​တော့ မင်းခန့်နဲ့ အစိုးလည်း ​ကြောင်သွားကာ

'အင်..ဘာလို့ထွက်ရမှာလဲ?' အစိုးရဲ့အ​မေးကို

ခက်မ​ဖြေနိုင်။

'ငါ..ငါ...' ​

နောက်​တော့ ရိပ်မိသွားတဲ့ မင်းခန့်ကပဲ

'လာ လာ babe သူက ​က​လေးနို့တိုက်မလို့နေမှာ၊ ကိုယ်တို့ရှိ​တော့ရှက်​နေတာ။ လာခဲ့ အပြင်ထွက်​ပေးရ​အောင်'

ဟုဆိုကာ အစိုးရဲ့လက်ကိုဆွဲပြီး ထွက်သွား​လေသည်။

သူတို့ထွက်သွားမှ ခက်လဲ လွတ်လွတ်လပ်လပ်

က​လေးနဲ့ နေရလေတော့သည်။ က​လေး​လေးကို

ကြည့်​နေရင်းနဲ့ ခက်ရဲ့စိတ်ထဲမှာ သား​လေးက

စစ်နဲ့တူလာသ​ယောင်။

'သားသား...papaရဲ့သား​လေး...​ကျေးဇူးတင်ပါတယ်သားရယ်။ papa ဘ၀ထဲ၀င်လာ​ပေးလို့' ​

ပြော​နေရင်းနဲ့ပင် က​လေးငယ်​လေးရဲ့ နဖူးကိုနမ်းလိုက်​လေသည်။

တဖက်မှာ​တော့...

သက်နွယ်နဲ့ အနိုင်တို့ ၂​ယောက် ဆန်ပြုတ်ပြုတ်ဖို့ လိုအပ်တာများကို၀ယ်ရန် ထွက်လာခဲ့ကြ​လေသည်။

သက်နွယ်က​တော့ ဖုန်း​လေးတကြည့်ကြည့်နဲ့ အလုပ်ရှုပ်​နေ​လေသည်။ ​နောက်ဆုံး​တော့ အနိုင်ကပဲ

'အသက်..ဘာလုပ်​နေတာလဲ? နိုင်ကြည့်​နေတာ

ကြာလှပြီ။ ဖုန်းတစ်လုံးနဲ့ဘာ​တွေအလုပ်ရှုပ်​နေတာလဲ?'

'ဒီမှာ​လေ ဆန်ပြုတ်ပြုတ်နည်းကြည့်​နေတာ။ ဘယ်လိုလုပ်ရမလဲမသိလို့'

'အသက်ပဲ ပြုတ်တတ်လို့ ခက်က၀ယ်ခိုင်းတာ​တောင် အသက် ကိုယ်တိုင်ပြုတ်မယ်လို့​ပြောလာတာ

မဟုတ်ဘူးလား?'

'မပြုတ်တတ်ပါဘူး။ အခုမှ ပထမဆုံးစလုပ်ဖူးတာ'

​ပြောရင်းနဲ့ City martကို​ရောက်​တော့ ကြက်သားနဲ့ တခြား လိုအပ်တာ​လေး​တွေပါ၀ယ်ခဲ့ပြီး အိမ်ကိုပြန်ခဲ့ကြသည်။ ​

'အနိုင်...ကြက်သားဆန်ပြုတ်ပြုတ်ရင် ဘာကို

အရင်ထည့်ရတာလဲ? ဆန်ကိုအရင်ထည့်တာလား ကြက်သားကိုအရင်ထည့်တာလား? '

'ဟင်? ဘာကိုအရင်ထည့်မှန်းမသိပဲနဲ့ ဆန်ပြုတ်ပြုတ်မယ်ဆိုပြီး​ပြောတယ်​ပေါ့။ ဆိုင်ကပဲ၀ယ်သွားရ​အောင်ပါအသက်ရယ်'

'မ၀ယ်ပါဘူးဆို ဘာလဲ? နင်က ငါ့ကိုမယုံတာလား?'

နင်​တွေငါ​တွေနဲ့ဖြစ်လာ​တော့ အနိုင်လဲ ဆက်မ​ပြော​တော့​ပေ။ သူ့ချစ်သူ​လေးစိတ်ချမ်းသာဖို့ကအဓိကမဟုတ်လား။

'ကြက်သားနဲ့ဆန် ဘာကိုအရင်ထည့်ရလဲ

မသိ​ပေမယ့် ကြက်သားဆန်ပြုတ်ရဲ့ အဓိက

မပါမဖြစ်ကို​တော့သိပါတယ်'

သက်နွယ်အ​ပြော​ကြောင့် အနိုင်က ဟင်းခတ်အ​မွှေးအကြိုင်​တွေကိုများ​ပြောတာလားဆိုတဲ့ ​မျှော်လင့်ချက်​လေးနဲ့​မေးမိသည်။

'ဘာက အ​ရေးအကြီးဆုံးလဲဟင်?'

အနိုင့်ရဲ့အ​မေး​ကြောင့် သက်နွယ်က တုံးလိုက်တာ

ဟူ​သော အကြည့်နဲ့ကြည့်လိုက်ကာ

'ကြက်သားဆန်ပြုတ်မှာ ဘာက မပါမဖြစ်လဲဆိုတာ က​လေးကအစသိတယ် '

'​အေး​လေး အဲ့က​လေးကအစသိတာကို ငါမသိလို့​မေးတာ​ပေါ့ ဘာလဲအဲ့ဒါက'

'ဆန်​လေ..ဆန်​ပေါ့။ နာမည်ကိုက ဆန်ပြုတ်ပါဆို ဆန်ကမပါမဖြစ်​ပေါ့ဟဲ့။ ဒုက္ခပါပဲ ပိန်းလိုက်တာ။

ငါ့ရည်းစားလို့​ပြောရမှာရှက်တယ်။'

သူ​ပြောတာလဲ ဟုတ်တာပဲ။

'အာ..ဟုတ်သားပဲ အသက်​လေးက​တော်လိုက်တာ'

အနိုင့်ရဲ့ ချီးကျူးစကား​ကြောင့် သက်နွယ်

ကိုယ့်ကိုယ်ကို​တောင် အထင်ကြီးမိသွားသည်။

'ကဲကဲ..ဆန်ပြုတ်လုပ်မယ်။' ဟုဆိုပြီး ​ရေ​နွေး

ပွက်ပွက်ဆူထဲကို ​ရေ​ဆေးထားတဲ့ကြက်သား​တွေ

ထည့်လိုက်​လေသည်။

'အသက်!! ဆန်အရင်ထည့်ရမှာ မဟုတ်ဘူးလား?'

ဟု အနိုင်က​မေး​တော့ သက်နွယ်ဆီက ပိန်းလိုက်တာဟူ​သော အကြည့်ကိုထပ်ရပြန်​လေသည်။

'ကြက်သားဆန်ပြုတ်​လေဟယ်။ ကြက်သားကိုအရင်ထည့်လို့ ကြက်သားဆန်ပြုတ်လို့​ခေါ်တာ​ပေါ့။

ဆန်ကိုအရင်ထည့်ပြုတ်ရင် ဆန်ပြုတ်ကြက်သားလို့​​ခေါ်မှာ​ပေါ့။ နင် ငါ့နားမှာ​နေပြီး ဘာလို့အဲ့​လောက်ပိန်း​နေရတာလဲ?'

စွံ့အသွား​သော အနိုင်​လေးခမျာ သက်နွယ်လုပ်သမျှကိုသာထိုင်ကြည့်​နေရင်း မီးထ​မ​လောင်ပါ​စေနဲ့

ဟုသာ ဆု​တောင်း​နေရသည်။

​၂နာရီ​လောက်ကြာပြီးတဲ့အခါမှာ​တော့ ​ဆေးရုံကို​ရောက်လာကြ​လေသည်။ ၀ယ်ထားတဲ့ဆန်ပြုတ်​လေးနဲ့ :")

'မင်းတို့ကလဲ ကြာလိုက်တာ။ ဆန်ပြုတ်​လေးသွားလုပ်ရတာကို ဒီ​လောက်ကြာရသလား?'

မင်းခန့်အ​ပြောကို သက်နွယ်ကပဲ

'ဟဲ့ ဆန်ပြုတ်ပြုတ်ရတာ ပညာသားပါတယ်ဟဲ့။

နင်ကဘာနားလည်လို့တုန်း '

'မသိပါဘူး ငါက နင်တို့ ၂​ယောက် ဆန်ပြုတ်ပြုတ်ရင်းနဲ့ ​တစ်ခါထဲ ရေ​နွေးအိုးထဲ၀င်ပြီး​တော့များ ​ရေချိုး​နေကြလို့ ကြာသွားတာလားလို့။'

'အံမာ ဆန်ပြုတ်ပြုတ်ရတာများ လွယ်တယ်မှတ်​နေလား? ဒီလိုဆန်ပြုတ်​လေးရဖို့ ငါဘယ်​လောက်​တောင်အပင်ပန်းခံခဲ့ရလဲ?'

'ဒါဆို ဒါက နင်ကိုယ်တိုင်ပြုတ်လာတာ​ပေါ့?'

အစိုးက၀င်​မေး​လေ​တော့

'မဟုတ်ပါဘူး။ ငါပြုတ်ထားတာက ဆန်ပြုတ်က​နေ ဆန်ပြဲဖြစ်သွားလို့ ဆိုင်က၀ယ်လာတာ အဟီး'

ဆန်ပြုတ်ကို​တောင် ​ဖြောင့်​ဖြောင့်မပြုတ်တတ်​သော သက်နွယ်ကို သူတို့တကယ်ပဲ​လေးစားမိပါသည်။ ​(တော်​သေးတာ​ပေါ့။ ဆိုင်က​နေ၀ယ်လာခဲ့လို့။ မဟုတ်ရင် ခက်တစ်​ယောက် မီးတွင်းထဲကထွက်ခါစကို သက်နွယ်ရဲ့ ဆန်ပြုတ်စားပြီး operationခန်းထဲ ထပ်၀င်​နေရအုံးမယ်*)မင်းခန့်နဲ့ စိုးစံနိုင်က ထပ်တူ​တွေးလိုက်ကြ​သော်လည်း အနိုင်တစ်​ယောက်က​တော့ အိမ်ရှင်မ​ကောင်းပီသ​သော သက်နွယ်ကို

ကြည့်ကာ သူ့​ရှေ့​ရေးအတွက် ရင်​လေး​နေမိသည်။

'ခက်..ထ​​တော့..ထ​တော့။ ဒီမှာဆန်ပြုတ်၀ယ်လာတယ်။ ထစား။ ' မင်းခန့်က ခက်ကိုနှိုးလိုက်ပြီး

အစိုးက ဆန်ပြုတ်ပန်းကန်ကိုကိုင်ထား​လေသည်။ သက်နွယ်တို့အတွဲက​တော့ ပုခက်ထဲက က​လေး​လေးအနား​ရောက်​နေကြသည်။

ခက်နိုးတာနဲ့ ခက်ကိုထူ​ပေးလိုက်ကြပြီး ဆန်ပြုတ်တိုက်ကြသည်။ ထို့​နောက် ​ရောက်တတ်ရာရာ​ပြော​နေကြပြီး စစ်ကိုသတိမရ​အောင် ကြိုးစား​​နေကြသည်။ စစ်က ဟန်နီနိုင်နဲ့အတူ ​မော်လမြိုင်ဘက်ကို ၁ပတ်​လောက်ထွက်သွားတဲ့အ​ကြောင်းကို​တော့

ခက်ကိုမ​ပြောမိ​စေရန်သူတို့တိုင်ပင်ထားကြသည်​လေ။

'မင်းခန့်..စစ်ကိုအဆက်သွယ်ရပြီလားဟင်။

ငါ သား​လေး​မွေးတာကို သူ့ကို​ပြောပြလိုက်လား?' မည်မျှပင် ​မေ့​ဖျောက်​အောင်လုပ်​ပေး​စေကာမူ

ခက်က သတိတရနဲ့ ​မေး​လေ​တော့ ကျန်တဲ့၄​ယောက်က တစ်​ယောက်မျက်နှာကိုတစ်​ယောက်ကြည့်မိကြ​လေသည်။ ပြီး​တော့မှ သက်နွယ်က

'ငါတို့ ဆက်သွယ်ထားပါတယ်ခက်ရဲ့။ ဒါ​တွေထားလိုက်ပါအုံး။ ဒါနဲ့မင်းခန့် နင့်မိဘ​တွေက နင်နဲ့

ဂနိုင်ကို လက်ထပ်​ပေး​တော့မလို့ဆို' သက်နွယ်

အ​ပြော​ကြောင့် ခက်လည်း စိတ်၀င်စားသွားသည်။

'ဟုတ်လား မင်းခန့်။ မင်းအိမ်က ဘယ်လိုလုပ်ပြီး

အနိုင့်ကိုသိတာလဲ?' ခက်က​​မေး​တော့ အနိုင်က

မင်းခန့်လက်​မောင်းကို ထိုးလိုက်ကာ

'ဒီ​ခွေးသူ​တောင်းစား​ကြောင့်'

'''ဟမ်'''

'ဟုတ်တယ်။ ဒီ​ကောင်က အရင်တုန်းက

ငါနဲ့ငါ့ဦးလေးနဲ့ စာအုပ်ဆိုင်လာ​တော့ သူနဲ့​တွေ့ပြီး ငါ့ဦး​လေးကို သူက ငါ့ရည်းစားပါဆိုပြီး​ပြောထားတာ​လေ။ ငါဦးလေးက အဲ့ဒါကိုမှတ်ထားတာ။ ပြီး​တော့ သူ့မိဘ​တွေနာမည်​တွေကိုလည်း အဲ့အချိန်ကတည်းက​​မေးထားတာ။ သူနဲ့အစိုးနဲ့ ကြိုက်သွား​တော့လည်း အစိုးနဲ့ငါက အိမ်ချင်းနီး​တော့

အဲ့သူ​တောင်းစားက ငါ့ဆီကိုလာတာလိုလိုနဲ့ အစိုးနဲ့ လာလာ​တွေ့တာ​လေ။ သူက​တော့ အစိုးနဲ့ ငါ့အိမ်မှာချိန်း​တွေ့တာ​ပေါ့။ ငါ့ဦး​လေးက​တော့ သူနဲ့ငါနဲ့တွဲ​နေတယ်ဆိုပြီး သူအရင်က​ပြောထားဖူး​တော့ ငါ့ဆီ

လာတယ်ပဲထင်​နေတာ။'

'​နောက်​တော့​ရော။ ငါလဲနင်နဲ့အိမ်ချင်းနီး​နေတာ​တောင် ဒါ​တွေမသိရပါလား အနိုင်ရယ်'

သက်နွယ်က၀င်​ပြော​​တော့

'ဘယ်သိမလဲ? အသက်က အခန်းထဲကအခန်းပြင်​တောင်ထွက်လို့လား? အဲ့ဒါနဲ့ ပြီးခဲ့တဲ့ ၂လ​လောက်က မင်းခန့်မိဘ​တွေက ငါတို့အိမ်ကိုလာလည်ကြတာ။

သူ့မိဘ​တွေနဲ့ ငါ့မိဘ​တွေနဲ့က မိတ်​ဆွေ​တွေတဲ့။

ငါလည်း အဲ့​တော့မှသိတာ။ ကံဆိုးချင်​တော့ သူ့မိဘ​တွေ​ရောက်​နေတဲ့အချိန် ငါ့ဦး​လေး​ရောက်လာ​ရော။ သူ့မိဘ​တွေရဲ့နာမည်​တွေသိသွား​တော့ မင်းခန့်ရဲ့မိဘ​တွေလားလို့​မေးတာကွာ။ အဲ့မှာ ဟိုက ဟုတ်တယ်လို့​ပြော​တော့ မင်းခန့်နဲ့ငါနဲ့က ရည်းစား​တွေဆိုပြီး​ပြော​လိုက်တာနဲ့ အခုလိုစီစဥ်ကုန်ကြတာ ဟူးး' ​

ပြောရတာ ပင်ပန်းသွား​တော့ ​စားပွဲ​ပေါ်တင်ထားတဲ့​ရေဘူးကိုဖွင့်​သောက်လိုက်သည်။ အစိုးကပဲ

'ဒါ​ဆို မင်းမိဘ​တွေ အထင်လွဲသွားတာ​ပေါ့'

'ဒါ​ပေါ့။ ဒါ​တွေအကုန် ဒီသူ​တောင်းစား​ကြောင့်​လေ။ သူသာ ဟိုးအရင်ကတည်းက ငါ့ဦး​လေးကို အဲ့လို​လျှောက်မ​ပြောခဲ့ရင် အခုလိုဖြစ်မှာမဟုတ်ဘူး။

ငါ့ဦး​လေးကလည်း ဒီလို​နေရာကျ​တော့ မှတ်ဥာဏ်က​ကောင်းလိုက်တာ အခုထိမှတ်မိ​နေရတယ်လို့'

'ငြင်းလိုက်လို့မရဘူးလားဟင်။ အသက်​လေ..

အနိုင့်ကိုမခွဲနိုင်ဘူး' သက်နွယ်ကငိုမဲ့မဲ့​လေးနဲ့​

ပြောလာ​တော့

'ငြင်းမှာ​ပေါ့အသက်ရဲ့ အနိုင်ကလည်း သူနဲ့မယူပါဘူး အသက်ကိုပဲယူမှာ ​နော်' ခက် သူ့ရဲ့​ရှေ့မှာ ဇာတ်ကားရိုက်​နေတဲ့​ ၂​ယောက်ကို လစ်လျူရှုလိုက်ပြီး

'မင်းခန့် ဒါဆို မင်းနဲ့ အစိုးတွဲ​နေတယ်ဆိုတာ မင်းမိဘ​တွေကို ​ပြော​တော့မှာ​ပေါ့'

'အင်း ငါဖွင့်​ပြောရ​တော့မယ်ထင်တယ်။ ငါလည်း အစိုးနဲ့မခွဲနိုင်ဘူး။ ငါတို့အိမ်​တွေက​တော့ လွယ်လွယ်နဲ့ လက်မခံ​လောက်ဘူးထင်တာပဲ'

'အင်း ဘယ်လက်ခံနိုင်အုံးမလဲ။ မင်းတို့

၄​ယောက်လုံး စိတ်မ​​လျှော့ကြနဲ့။ အနည်းဆုံး​တော့ မင်းတို့က တစ်​ယောက်နဲ့တစ်​ယောက်ချစ်​နေကြ​သေးတာပဲ​လေ' ခက်ရဲ့အ​ပြောကို ကျန်တဲ့​လူ​တွေက သနားသွားကြကာ သက်နွယ်က

'ခက်ရယ် နင်ကလည်း အချစ်ခံလူတန်းစားထဲက

ပါပဲ။ နင်လည်း အားမငယ်နဲ့​နော်'

'​အေးပါ။ ငါ အားမငယ်ပါဘူး။ ဒါနဲ့ နင်တို့​တွေကို

သ​​ဘောမတူရင် ဘယ်လိုလုပ်မှာလဲ?'

''''ခိုး​ပြေးမှာ​ပေါ့!!'''' ၄​ယောက်လုံး မတိုင်ပင်ထားရပါပဲ ထိုစကားက ထွက်လာလေသည်။

အဲ့ဒီ​နောက်မှာ​တော့ သက်နွယ်တို့ ၄​ယောက်စလုံး Christmasအကြိုကို​ရော Christmas​​နေ့ကို​ရော ​လူနာ​စောင့်လုပ်ရင်း ဆေးရုံမှာပဲ ဖြတ်သန်းလိုက်ကြရသည်။

To be continued.....

[A/N... အနိုင့်ရဲ့ဦး​လေးနဲ့ မင်းခန့်နဲ့ စာအုပ်ဆိုင်မှာ​တွေ့ကြတာက ​ရှေ့အခန်း​တွေမှာ

ပါပါတယ်​နော်

ပြီး​တော့​လေ အခင့်ရဲ့ ficက imaginationသက်သက်သာဖြစ်တဲ့အတွက် male pregnancy​ရော နို့တကယ်ထွက်မထွက်ရော အပြင်မှာ တကယ်ရှိမရှိက အခင်လည်း မသိပါဘူးရှင်။ အခင်က​တော့ တကယ်မရှိ​လောက်ဘူး ထင်တာပါပဲ။ အမှားပါရင် ခွင့်လွှတ်​ပေးကြပါလို့🙇‍♀️🙇‍♀️

愛你愛你💚💚]

Zawgyi

'အင္း....'

'ခက္..ႏိုးလာၿပီလား။ မင္းက​ေလး​ေလးက ​ေယာက်ာ္း​ေလးကြ သိလား?' မင္းခန္႔အ​ေျပာ​ေၾကာင့္

'ဟုတ္လား? ငါ့ကိုျပပါအုံး။ ငါ..ငါ့သား​ေလးကို

ၾကည့္ခ်င္တယ္' ဟုဆို​​ေတာ့ သက္ႏြယ္က က​ေလးကိုခ်ီၿပီး ခက္ကိုလာ​ေပး​ေလသည္။

'ခက္...နင့္က​ေလး​ေလးက ခ်စ္စရာ​ေလးဟယ္။

ႀကီးလာရင္ ငါနဲ႔​ေပးစားပါ့လား'

သက္ႏြယ္ရဲ႕အ​ေျပာ​ေၾကာင့္ ဂႏိုင္ရဲ႕ မ်က္ႏွာႀကီးက မဲ့႐ြဲ႕သြားကာ

'သက္ႏြယ္​ေနာ္။ နင့္မွာ ငါတစ္​ေယာက္လုံးရွိ​ေနတာကို'

'ငါက စတာပါဟယ္။ တကယ္မယူပါဘူး နင့္ကိုပဲ

ယူမွာ​ေလ ​​ေနာ္ ​ေနာ္'

'နင္တို႔ ဒီ​ေန႔ကိုက္လို႔ၿပီးၾကအုံးမွာလား? ဒါနဲ႔မင္းခန္႔

ငါ က​ေလး​ေမြးတာကို စစ္သိလားဟင္?'

'အာ...သူလား? သိ..သိပါတယ္ကြ။ ငါဖုန္းဆက္ထားတယ္။ မၾကာခင္​ေရာက္လာလိမ့္မယ္​ေနာ္။'

(စစ္က ဖုန္းမကိုင္တာကို ဘယ္လို​ေျပာျပရမလဲ ခက္ရာ*) ​​က​ေလး​ေမြးၿပီးကာစမလို႔ ခက္ကို စိတ္မဆင္းရဲ​ေစခ်င္တာ​ေၾကာင့္ မင္းခန္႔ညာ​ေျပာလိုက္ရ​ေလသည္။

'ကဲပါ ခက္ရယ္။ နင္ကလည္း နင့္​ေယာက်ာ္းပဲ​

ေမွ်ာ္​ေနတာ။ ငါတို႔ကိုလည္း အဖက္​ေလးဘာ​ေလးလုပ္ပါအုံး။ ငါတို႔မွာ​ေတာ့ နင့္​ေကာင္းမႈ အ​ေၾကာင္းျပဳၿပီး Christmas ကို ​ေဆး႐ုံမွာ ကုန္ဆုံးရ​ေတာ့မွာကို'

'ဟင္..ဘာလို႔လဲ' သက္ႏြယ္အ​ေျပာကို ခက္

နားမလည္စြာ​ေမး​ေတာ့

'ဟုတ္တယ္​​ေလဟယ္။ ဒီ​ေန႔က Christmasအႀကိဳ​ေန႔​ေလ။ နင္က သဘက္ခါ​​ေလာက္မွ​ေဆး႐ုံဆင္းမွာမလား? အဲ့ဒါ​ေၾကာင့္ ငါတို႔က ဒီ​ေန႔​ေရာ မနက္ျဖန္​ေရာကို လူနာ​ေစာင့္ လုပ္​ေပးမလို႔'

'အာ..ရပါတယ္ဟာ။ ငါ့ကို nurse ငွား​ေပးရင္ကို အဆင္​ေျပပါတယ္'

'မရပါဘူး။ ငါတို႔ပဲ​ေစာင့္​​ေပးမွာ။ ၿပီး​ေတာ့ အန္တီတို႔ကိုလည္း ဆက္သြယ္ထားတယ္သိလား? နင္​ေဆး႐ုံဆင္းမွာနဲ႔ သူတို႔​ေရာက္မွာနဲ႔ ကြက္တိ​ေလာက္

သြားက်မွာ။ အစက​ေတာ့ ​ေနာက္လထဲလာမလို႔တဲ့။ နင္က​ေစာ​ေမြးသြား​ေတာ့ သူတို႔အစီစဥ္​ေတြလဲ

က​ေမာက္ကမ​ေတြျဖစ္ကုန္တာ'

'​ေမ​ေမတို႔လည္း ငါ့​ေၾကာင့္ ပင္ပန္း​ေတာ့မွာပဲ'

ခက္အ​ေျပာ​ေၾကာင့္ သက္ႏြယ္က

'ခက္ရယ္ နင္ကလည္း ဟိုလူ႔အားနာ ဒီလူ႔အားနာနဲ႔ တကယ္ပါပဲ။ ဒါနဲ႔ ဘာစားခ်င္လဲ ဘာ၀ယ္​ေပးရမလဲ? အာ..မျဖစ္​​ေသးပါဘူး။ ဘာစားစားတည့္မွာမဟုတ္ဘူး။ ဆန္ျပဳတ္ပဲ​ေသာက္' သူ႔ဘာသာ​ေမး

သူ႔ဘာသာ​ေျဖၿပီး အ​ေမတစ္​​​​ေယာက္လို ပြစိပြစိ​ေျပာ​ေနတဲ့ သက္ႏြယ္ကို အကုန္လုံးက ​ေဘးမဲ့​ေပးထားလိုက္ၾက​ေလသည္။ ထို႔​​ေနာက္ သက္ႏြယ္နဲ႔ ဂႏိုင္က ဆန္ျပဳတ္သြားျပဳတ္မယ္ဟုဆိုကာ အိမ္ျပန္သြားၾက​ေလသည္။ ၀ယ္ၿပီး​​ေသာက္ရ​ေအာင္ပါဆိုတာကို

သူကိုယ္တိုင္ျပဳတ္ခ်င္ပါတယ္ဟု ဆိုလာ​ေသာ

သက္ႏြယ္​ေၾကာင့္ ခက္လည္း ဘာမွမ​ေျပာ​ေတာ့​ေပ။

ရင္ခြင္ထဲက သား​ေလးကိုၾကည့္မိ​ေတာ့ သူၿပဳံးမိျပန္သည္။

(က​ေလး​ေလး papaရဲ႕သား​ေလး သူနဲ႔စစ္ရဲ႕

ရင္​ေသြး​ေလး*)

မ်က္လုံး​ေလးမွိတ္ထားၿပီး ႏႈတ္ခမ္း​ေလးက ပြစိပြစိနဲ႔လုပ္​ေနတဲ့က​ေလး​ေလးဟာ အသဲယားခ်င္စရာ။

ဟုတ္သားပဲ သူ႔သား​ေလးကို ႏို႔မတိုက္ရ​ေသးဘူး။

သူမွႏို႔မထြက္ပဲ။ ဘယ္လိုလုပ္ရပါ့။

'မင္းခန္႔...ငါ့ကို Dumex၀ယ္​ေပးလို႔ရလား?'

ခက္ရဲ႕အ​ေျပာကို အစိုးက

'ဟင္ မင္းက Durex၀ယ္ၿပီးဘာလုပ္မလို႔လဲ'

'Babeရာ ခက္က D..u..m..e..x.....Dumexကို​ေျပာ​ေနတာ​။ Durex၀ယ္ခိုင္းၿပီး ပူစီ​ေဖာင္းမႈတ္တမ္းကစားေနရမွာလား? တကယ္ပါပဲ နားကလည္း မဟုတ္တာ​ေတြပဲၾကား​ေနတယ္။ ဒါနဲ႔ ခက္

မင္းကႏို႔မထြက္ဘူးလား?' မင္းခန္႔က အစိုးကို​ေျပာ​ေနရင္းနဲ႔ ခက္ကိုလွည့္​ေမးလိုက္သည္။

'ငါက​ေယာက်ာ္း​ေလး​ေလ ဘယ္ထြက္မွာတုန္း?'

'ဟ ​ေယာက်ာ္း​ေလး​ေပမယ့္ သားအိမ္ပါၿပီးက​ေလး​ေတာင္​ေမြးထား​ေသးတာကို ႏို႔မထြက္​ေသးတာ

ျဖစ္ႏိုင္လို႔လား?' မင္းခန္႔​ေျပာမွာ သူ႔ကိုယ္သူ သတိထားၿပီးၾကည့္မိသည္။

'မင္းတို႔ ၂​ေယာက္အျပင္ထြက္ၾက' ခက္ကႏွင္ထုတ္​ေတာ့ မင္းခန္႔နဲ႔ အစိုးလည္း ​ေၾကာင္သြားကာ

'အင္..ဘာလို႔ထြက္ရမွာလဲ?' အစိုးရဲ႕အ​ေမးကို

ခက္မ​ေျဖႏိုင္။

'ငါ..ငါ...' ​

ေနာက္​ေတာ့ ရိပ္မိသြားတဲ့ မင္းခန္႔ကပဲ

'လာ လာ babe သူက ​က​ေလးႏို႔တိုက္မလို႔ေနမွာ ကိုယ္တို႔ရွိ​ေတာ့ရွက္​ေနတာ။ လာခဲ့ အျပင္ထြက္​ေပးရ​ေအာင္'

ဟုဆိုကာ အစိုးရဲ႕လက္ကိုဆြဲၿပီး ထြက္သြား​ေလသည္။

သူတို႔ထြက္သြားမွ ခက္လဲ လြတ္လြတ္လပ္လပ္

ကေလးနဲ႔ေနရေလေတာ့သည္။ က​ေလး​ေလးကို

ၾကည့္​ေနရင္းနဲ႔ ခက္ရဲ႕စိတ္ထဲမွာ သား​ေလးက

စစ္နဲ႔တူလာသ​ေယာင္။

'သားသား...papaရဲ႕သား​ေလး...​ေက်းဇူးတင္ပါတယ္သားရယ္။ papa ဘ၀ထဲ၀င္လာ​ေပးလို႔' ​

ေျပာ​ေနရင္းနဲ႔ပင္ က​ေလးငယ္​ေလးရဲ႕ နဖူးကိုနမ္းလိုက္​ေလသည္။

တဖက္မွာ​ေတာ့...

သက္ႏြယ္နဲ႔ အႏိုင္တို႔ ၂​ေယာက္ ဆန္ျပဳတ္ျပဳတ္ဖို႔ လိုအပ္တာမ်ားကို၀ယ္ရန္ ထြက္လာခဲ့ၾက​ေလသည္။

သက္ႏြယ္က​ေတာ့ ဖုန္း​ေလးတၾကည့္ၾကည့္နဲ႔ အလုပ္ရႈပ္​ေန​ေလသည္။ ​ေနာက္ဆုံး​ေတာ့ အႏိုင္ကပဲ

'အသက္..ဘာလုပ္​ေနတာလဲ? ႏိုင္ၾကည့္​ေနတာ

ၾကာလွၿပီ။ ဖုန္းတစ္လုံးနဲ႔ဘာ​ေတြအလုပ္ရႈပ္​ေနတာလဲ?'

'ဒီမွာ​ေလ ဆန္ျပဳတ္ျပဳတ္နည္းၾကည့္​ေနတာ။ ဘယ္လိုလုပ္ရမလဲမသိလို႔'

'အသက္ပဲ ျပဳတ္တတ္လို႔ ခက္က၀ယ္ခိုင္းတာ​ေတာင္ အသက္ ကိုယ္တိုင္ျပဳတ္မယ္လို႔​ေျပာလာတာ

မဟုတ္ဘူးလား?'

'မျပဳတ္တတ္ပါဘူး။ အခုမွ ပထမဆုံးစလုပ္ဖူးတာ'

​ေျပာရင္းနဲ႔ City martကို​ေရာက္​ေတာ့ ၾကက္သားနဲ႔ တျခား လိုအပ္တာ​ေလး​ေတြပါ၀ယ္ခဲ့ၿပီး အိမ္ကိုျပန္ခဲ့ၾကသည္။ ​

'အႏိုင္...ၾကက္သားဆန္ျပဳတ္ျပဳတ္ရင္ ဘာကို

အရင္ထည့္ရတာလဲ? ဆန္ကိုအရင္ထည့္တာလား ၾကက္သားကိုအရင္ထည့္တာလား? '

'ဟင္? ဘာကိုအရင္ထည့္မွန္းမသိပဲနဲ႔ ဆန္ျပဳတ္ျပဳတ္မယ္ဆိုၿပီး​ေျပာတယ္​ေပါ့။ ဆိုင္ကပဲ၀ယ္သြားရ​ေအာင္ပါအသက္ရယ္'

'မ၀ယ္ပါဘူးဆို ဘာလဲ? နင္က ငါ့ကိုမယုံတာလား?'

နင္​ေတြငါ​ေတြနဲ႔ျဖစ္လာ​ေတာ့ အႏိုင္လဲ ဆက္မ​ေျပာ​ေတာ့​ေပ။ သူ႔ခ်စ္သူ​ေလးစိတ္ခ်မ္းသာဖို႔ကအဓိကမဟုတ္လား။

'ၾကက္သားနဲ႔ဆန္ ဘာကိုအရင္ထည့္ရလဲ

မသိ​ေပမယ့္ ၾကက္သားဆန္ျပဳတ္ရဲ႕ အဓိက

မပါမျဖစ္ကို​ေတာ့သိပါတယ္'

သက္ႏြယ္အ​ေျပာ​ေၾကာင့္ အႏိုင္က ဟင္းခတ္အ​ေမႊးအႀကိဳင္​ေတြကိုမ်ား​ေျပာတာလားဆိုတဲ့ ​ေမွ်ာ္လင့္ခ်က္​ေလးနဲ႔​ေမးမိသည္။

'ဘာက အ​ေရးအႀကီးဆုံးလဲဟင္?'

အႏိုင့္ရဲ႕အ​ေမး​ေၾကာင့္ သက္ႏြယ္က တုံးလိုက္တာ

ဟူ​ေသာ အၾကည့္နဲ႔ၾကည့္လိုက္ကာ

'ၾကက္သားဆန္ျပဳတ္မွာ ဘာက မပါမျဖစ္လဲဆိုတာ က​ေလးကအစသိတယ္ '

'​ေအး​ေလး အဲ့က​ေလးကအစသိတာကို ငါမသိလို႔​ေမးတာ​ေပါ့ ဘာလဲအဲ့ဒါက'

'ဆန္​ေလ..ဆန္​ေပါ့။ နာမည္ကိုက ဆန္ျပဳတ္ပါဆို ဆန္ကမပါမျဖစ္​ေပါ့ဟဲ့။ ဒုကၡပါပဲ ပိန္းလိုက္တာ။

ငါ့ရည္းစားလို႔​ေျပာရမွာရွက္တယ္။'

သူ​ေျပာတာလဲ ဟုတ္တာပဲ။

'အာ..ဟုတ္သားပဲ အသက္​ေလးက​ေတာ္လိုက္တာ'

အႏိုင့္ရဲ႕ ခ်ီးက်ဴးစကား​ေၾကာင့္ သက္ႏြယ္

ကိုယ့္ကိုယ္ကို​ေတာင္ အထင္ႀကီးမိသြားသည္။

'ကဲကဲ..ဆန္ျပဳတ္လုပ္မယ္။' ဟုဆိုၿပီး ​ေရ​ေႏြး

ပြက္ပြက္ဆူထဲကို ​ေရ​ေဆးထားတဲ့ၾကက္သား​ေတြ

ထည့္လိုက္​ေလသည္။

'အသက္!! ဆန္အရင္ထည့္ရမွာ မဟုတ္ဘူးလား?'

ဟု အႏိုင္က​ေမး​ေတာ့ သက္ႏြယ္ဆီက ပိန္းလိုက္တာဟူ​ေသာ အၾကည့္ကိုထပ္ရျပန္​ေလသည္။

'ၾကက္သားဆန္ျပဳတ္​ေလဟယ္။ ၾကက္သားကိုအရင္ထည့္လို႔ ၾကက္သားဆန္ျပဳတ္လို႔​ေခၚတာ​ေပါ့။

ဆန္ကိုအရင္ထည့္ျပဳတ္ရင္ ဆန္ျပဳတ္ၾကက္သားလို႔​​ေခၚမွာ​ေပါ့။ နင္ ငါ့နားမွာ​ေနၿပီး ဘာလို႔အဲ့​ေလာက္ပိန္း​ေနရတာလဲ?'

စြံ႕အသြား​ေသာ အႏိုင္​ေလးခမ်ာ သက္ႏြယ္လုပ္သမွ်ကိုသာထိုင္ၾကည့္​ေနရင္း မီးထ​မ​ေလာင္ပါ​ေစနဲ႔

ဟုသာ ဆု​ေတာင္း​ေနရသည္။

​၂နာရီ​ေလာက္ၾကာၿပီးတဲ့အခါမွာ​ေတာ့ ​ေဆး႐ုံကို​ေရာက္လာၾက​ေလသည္။ ၀ယ္ထားတဲ့ဆန္ျပဳတ္​ေလးနဲ႔ :")

'မင္းတို႔ကလဲ ၾကာလိုက္တာ။ ဆန္ျပဳတ္​ေလးသြားလုပ္ရတာကို ဒီ​ေလာက္ၾကာရသလား?'

မင္းခန္႔အ​ေျပာကို သက္ႏြယ္ကပဲ

'ဟဲ့ ဆန္ျပဳတ္ျပဳတ္ရတာ ပညာသားပါတယ္ဟဲ့။

နင္ကဘာနားလည္လို႔တုန္း '

'မသိပါဘူး ငါက နင္တို႔ ၂​ေယာက္ ဆန္ျပဳတ္ျပဳတ္ရင္းနဲ႔ ​တစ္ခါထဲ ေရ​ေႏြးအိုးထဲ၀င္ၿပီး​ေတာ့မ်ား ​ေရခ်ိဳး​ေနၾကလို႔ ၾကာသြားတာလားလို႔။'

'အံမာ ဆန္ျပဳတ္ျပဳတ္ရတာမ်ား လြယ္တယ္မွတ္​ေနလား? ဒီလိုဆန္ျပဳတ္​ေလးရဖို႔ ငါဘယ္​ေလာက္​ေတာင္အပင္ပန္းခံခဲ့ရလဲ?'

'ဒါဆို ဒါက နင္ကိုယ္တိုင္ျပဳတ္လာတာ​ေပါ့?'

အစိုးက၀င္​ေမး​ေလ​ေတာ့

'မဟုတ္ပါဘူး။ ငါျပဳတ္ထားတာက ဆန္ျပဳတ္က​ေန ဆန္ၿပဲျဖစ္သြားလို႔ ဆိုင္က၀ယ္လာတာ အဟီး'

ဆန္ျပဳတ္ကို​ေတာင္ ​ေျဖာင့္​ေျဖာင့္မျပဳတ္တတ္​ေသာ သက္ႏြယ္ကို သူတို႔တကယ္ပဲ​ေလးစားမိပါသည္။ ​(ေတာ္​ေသးတာ​ေပါ့။ ဆိုင္က​ေန၀ယ္လာခဲ့လို႔။ မဟုတ္ရင္ ခက္တစ္​ေယာက္ မီးတြင္းထဲကထြက္ခါစကို သက္ႏြယ္ရဲ႕ ဆန္ျပဳတ္စားၿပီး operationခန္းထဲ ထပ္၀င္​ေနရအုံးမယ္*)မင္းခန္႔နဲ႔ စိုးစံႏိုင္က ထပ္တူ​ေတြးလိုက္ၾက​ေသာ္လည္း အႏိုင္တစ္​ေယာက္က​ေတာ့ အိမ္ရွင္မ​ေကာင္းပီသ​ေသာ သက္ႏြယ္ကို

ၾကည့္ကာ သူ႔​ေရွ႕​ေရးအတြက္ ရင္​ေလး​ေနမိသည္။