ဘာလိုလိုနဲ့ ခက်ရဲ့ကိုယ်၀န်​တောင် ၇လထဲ​ရောက်လာခဲ့​လေသည်။ စစ်က​တော့ ခက်ကိုယ်၀န် ၄လ​လောက်ကတည်းက တိုက်ခန်းကိုပြန်သွား​နေသည်။ သူ​ပြောတာ​တော့ ဟန်နီနိုင်နဲ့ပြန်အဆင်​ပြေသွားလို့တဲ့။

အဟက်! ဒါဆိုရင် အရင်လ​တွေက သူနဲ့လာ​နေတာက ဟန်နီနိုင်နဲ့ပြသနာတက်ထားလို့​ပေါ့။ ဟန်နီနိုင်ကလည်း သူတို့ စီးပွား​ရေအဆင်မ​ပြေ​တော့မှ စစ်ကိုပြန်​တောင်းပန်ပြီး ခွင့်လွှတ်​ပေးဖို့​ပြောခဲ့တယ်တဲ့​လေ။ ဟန်နီနိုင့်​ကို​တော့ တစ်ရက်​လေးနဲ့ခွင့်လွှတ်​ပေးတတ်တဲ့စစ်ဟာ ခက်ကို​တော့ အခုချိန်ထိ မုန်း​နေဆဲပါ​လေ။ စစ် တိုက်ခန်းမှာပြန်​နေကတည်းက ​ဆေးခန်းရုံသွားရမယ့်ရက်​တွေဆိုလျှင် ဦးစစ်​သော်နဲ့တစ်ခါထဲလိုက်သွားရသည်။ ဦးစစ်​သော်က Duty​စော​စောသွားရတဲ့ရက်​တွေဆိုလျှင် မင်းခန့်ကိုသာ အကူအညီ​တောင်းရသည်။ စစ်က​တော့ ခက်ကို ဂရု​တောင်မစိုက်ပါ​ချေ။ ယခုလည်း papaက ​ဆေးရုံကို​စော​​စောသွားရသဖြင့် မင်းခန့်လာအ​​ခေါ်ကို​စောင့်နေရသည်။ အမှန်အတိုင်း​ပြောရရင် သူ မင်းခန့်ကိုတကယ်ပဲအားနာလှပါသည်။ စိုးစံနိုင်ကို​ရော​ပေါ့။ မအားတဲ့ကြားကပဲ ကူညီ​ပေး​နေကြတာမလို့ ​ကျေးဇူးလည်းတင်မိသည်။ စစ်က​တော့ သူနှင့်မဆိုင်သည့်အလား မျက်နှာလွှဲထား​လေသည်။ သူက​တော့

ဟန်နီနိုင်နဲ့​ပျော်​နေမှာ​ပေါ့။

'ခက်....ဘာလို့ ငူငူကြီးရပ်​နေတာလဲ ကား​ပေါ်တက်​လေ။ ' မင်းခန့်အသံကိုကြား​တော့မှ

'​အော် အင်းအင်း...' ခက်ကား​ပေါ်​ရောက်​တော့

'စိတ်ညစ်စရာ​တွေ​တွေး​နေပြန်ပြီလား? မင်း papa က စိတ်ညစ်မခံရဘူးလို့​ပြောထားတယ်​လေကွာ'

'​အေးပါကွာ ငါလည်း ဒီလိုပဲ ​လျှောက်​တွေး​နေတာပါ။ စိတ်ညစ်စရာ​တွေမ​တွေးပါဘူး။ ​

ကျေးဇူးပဲ မင်းခန့် ငါ့အနားမှာ​နေ​ပေးလို့'

'မလိုပါဘူးကွာ။ ငါတို့က သူငယ်ချင်း​တွေပဲ​လေ။

ရှင်းရင်း​ပြောရရင် မင်းကငါ့ရဲ့ညီ​လေးလိုပဲ ကူညီရမှာ​​ပေါ့။ ဟို မျိုးမစစ်ကိုသာ အ​သေသတ်ပစ်ချင်​နေတာ'

'မင်းကလည်း..စိတ်​လျှော့ပါကွာ။ စစ်က အခုငါ့ကို ဘာမှမလုပ်​တော့ပါဘူး'

'လုပ်လို့​ရောရမလား? မင်းက ကိုယ်၀န်​ဆောင်​လေ။ ပြီး​တော့ သူအရမ်း​တွေလွန်လာပြီ။ မင်းဘာမှမ​ပြော​တော့ဘူးလား?' မင်းခန့်ဆိုလိုသည်က စစ်တစ်​​ယောက် တိုက်ခန်းကိုပြန်သွားတဲ့ကာလပတ်လုံး

ဟန်နီနိုင်ကို အိမ်​​ပေါ်​ခေါ်တင်ထားခြင်းကိုဖြစ်သည်။

'ငါ...ငါ..က ဘာ​ပြောနိုင်အုံးမှာလဲမင်းခန့်ရယ်။

ဒီအတိုင်းကြည့်​နေရုံပဲရှိတာ​ပေါ့။ သူ​ပြောသလို ငါမှ သူ့နားက ထွက်မသွားနိုင်ပဲ။ အခုလို က​လေး​လေးပါရှိလာ​တော့ ပိုဆိုးတာ​ပေါ့။ ငါ့က​လေး​လေးအတွက်​ရော သူ့နားကထွက်မသွားနိုင်ဘူး'

'ဟင်းးးး မင်းကလည်း ၀ဋ်​ကြွေးပါ​နေတာပဲခက်ရာ'

မင်းခန့်ဆက်မ​ပြော​တော့ပဲ ကားကိုသာဂရုတစိုက်​မောင်း​နေ​လေသည်။ ​ဆေးရုံ​ရောက်​တော့

သူနဲ့ပြ​နေကျ ဆရာ၀န်ဖြစ်တဲ့ ဦးစစ်​သော်ရဲ့အခန်းဆီ ​လျှောက်လာကြရာ ဟန်နီနိုင်နဲ့ စစ်ကို​တွေ့​လေသည်။ သူတို့ထွက်လာတဲ့​နေရာက OGရှိတဲ့​နေရာ။ မဟုတ်မှ...မဟုတ်မှ.....

လဲကျ​တော့မလိုဖြစ်သွားတဲ့ခက်ကို မင်းခန့်ထိန်းရင်းနဲ့ ခက်ကြည့်​နေတဲ့ဆီကို အကြည့်​ရောက်သွား​တော့

ခက်ရဲ့မျက်နှာမှာ ​သွေးမရှိ​တော့သလို ဖြူဖပ်သွားတဲ့အ​ကြောင်းအရင်းကိုသိရ​လေသည်။

စစ်တို့က သူတို့ ၂​ယောက်ကိုမြင်​တော့ မသိတဲ့သူ​တွေလို ​ကျော်သွား​လေသည်။ သူတို့​ဝေး​ဝေး​ရောက်သွားမှ ခက်က

'မင်း..မင်းခန့်....သူ..သူတို့ ၂​​​ယောက်က....တကယ်..တကယ်မဟုတ်​လောက်ပါဘူး​နော်...ငါ..ငါ..ထင်​နေသလိုမဟုတ်​လောက်ပါဘူး​နော်'

'ဟင်....ဒါ​ပေါ့...မင်းထင်​နေသလိုမဟုတ်​လောက်ပါဘူး။ သူတို့က ဒီအတိုင်း....ဒီမှာ သူတို့အသိရှိလို့လာတာ​နေမှာပါ။ လာ..လာ...ငါတို့ မင်းpapaဆီသွားရ​အောင်' ဟု အား​ပေးကာ ဦးစစ်​သော်ရှိရာကိုထွက်လာခဲ့ကြသည်။

'က​လေးက ကျန်းမာပါတယ် သားရဲ့။ ဒါ​ပေမယ့်

သားက အမျိုးသားကိုယ်၀န်​ဆောင်လဲဖြစ်​တော့ due dateမပြည့်ခင်​မွေးမယ်ထင်တယ်။ ​

နောက်​နေ့ကစပြီး papa အိမ်မှာပဲ​နေပြီး သားကိုဂရုစိုက်​ပေးမယ်​နော်။ သား ကိုယ်၀န်ရှိမှန်းသိတဲ့​

နေ့ကလည်း papaက ​ဆေးရုံမသွား​တော့ဖို့

လုပ်ထား​ပေမယ့် ​ဆေးရုံက​နေ ပညာ​တော်သင်

လွှတ်တဲ့ကိစ္စ​တွေနဲ့ အလုပ်ရှုပ်​နေလို့ သားကိုသိပ်ပြီး ဂရုမစိုက်ဖြစ်တာ papaကိုခွင့်လွှတ်​ပေး​နော် သား'

'ရပါတယ် papaရဲ့ သားက ဘာမှမဖြစ်ပါဘူး။ သား​ကြောင့် papaရဲ့ အလုပ်အ​နှောင့်အယှက်ဖြစ်သွားမှာပဲ​ကြောက်တာ'

'ဘာကိုအ​နှောင့်အယှက်ဖြစ်ရမှာလဲသားရယ်။

သားက papaတို့ရဲ့​မြေး​လေးကိုလွယ်ထားရတာပဲ​လေ'

'သားတို့ပြန်​တော့မယ်​နော်papa'

'​အေး​အေး ဂရုစိုက်အုံး​နော်။ ​မောင်မင်းခန့်ကိုလည်း ​​ကျေးဇူးတင်ပါတယ်ကွယ်။ ဦးတို့ သမက်​လေးကို ဂရုစိုက်​ပေးလို့။'

'မလိုပါဘူး အန်ကယ်ရဲ့။ ခက်က ကျ​နော့်သူငယ်ချင်းပဲ​လေ။ ဒီ​လောက်က​တော့ ဂရုစိုက်ရမှာ​ပေါ့'

ဦးစစ်​သော်ကိုနှုတ်ဆက်လိုက်ကြပြီး မင်းခန့်က

ခက်ကိုပြန်ပို့​ပေး​လေသည်။

'ခက် ဘာမှ​လျှောက်မ​တွေးနဲ့။ ကိုယ်၀န်သည်​တွေက အိပ်​ရေး၀၀အိပ်ရတယ် ကြားလား'

'​အေးပါ ​ကျေးဇူးတင်ပါတယ်မင်းခန့်'

'မလိုပါဘူးဆိုကွာ။ မင်းထပ်ပြီး ​ကျေးဇူးတင်စကား​ပြောရင် ငါစိတ်ဆိုး​တော့မှာ​နော်'

'ဟုတ်ပါပြီ ဟုတ်ပါပြီ။ ထပ်မ​ပြော​တော့ဘူး။ အစိုးတို့ကိုလဲ မ​တွေ့တာ​တောင်ကြာပြီ​နော်။ '

'မင်းနဲ့ပဲမ​တွေ့ဖြစ်တာပါကွာ။ မင်းက ဒီမှာပြောင်း​​နေ​တော့ ငါတို့က ခဏခဏလာ​တွေ့​နေရင်

ဦး​စစ်သော်တို့ ဦးမင်းထက်တို့ကိုအားနာလို့။

မင်းသိတဲ့အတိုင်း ငါတို့က​ တွေ့ရင် ​ပေါက်ကရ​တွေ​လျှောက်​ပြောကြတာ​လေ။ အဲ့ဒါ​ကြောင့်ပါ။

ဒါ​ပေမယ့် စိတ်ချ မင်း​တွေ့ချင်ရင် ​နောက်တစ်ပတ်ထဲဖြစ်ဖြစ် ငါတို့လာ​ခဲ့မယ် ဟုတ်ပြီလား? အခု​တော့ပြန်ပြီ​နော်'

'​အေး​အေး ​ကောင်း​ကောင်းပြန်​နော်' မင်းခန့်ထွက်သွား​တော့ ခက်တစ်​​ယောက် အိမ်ထဲကို၀င်ခဲ့​လေသည်။ စစ်ရဲ့အ​ဖေ​တွေက ခြံ​စောင့်လင်မယားပဲထားပြီး အိမ်အကူမထား​ပေ။ ခြံ​စောင့်လင်မယားကလဲ အိမ်ရဲ့​အ​နောက်ဘက်မှာ သက်သက် တစ်အိမ်​ဆောက်​ပြီး​နေသည်။ ယခု ခက်ပြန်လာ​တော့

ခြံ​စောင့်ဦး​လေးကြီးရဲ့ အမျိုးသမီးက

'ခက်​လေး..သား ဘာစားချင်​သေးလဲ။ သားစားချင်တာတစ်ခုခုရှိရင် ကြီးကြီးကို​ပြော​​လေ ဆရာ့​လောက် ​တော့လက်ရာမ​ကောင်းဘူး​ပေါ့' ကြီးကြီးရဲ့​အ​ပြော​ကြောင့် ခက်ရယ်မိသည်။ ဟုတ်ပါတယ်။ ဒီအိမ်မှာက papaကပဲ သူတို့ကိုချက်ပြုတ်​​ကျွေးတာ။ Daddyကလည်း papaချက်​ကျွေးတာမှ စားတတ်သည်တဲ့။ papaရဲ့ဟင်းချက်လက်ရာက တကယ်ကို​ကောင်းလှသည်။

'ရပါတယ်ကြီးကြီး။ သားဗိုက်မဆာ​သေးပါဘူး'

'​အေး​အေး ဒါဖြင့်ရင်လည်း သားလိုအပ်တာရှိရင် ကြီးကြီးကိုလှမ်း​ခေါ်​နော်။ ကြီးကြီးတို့လင်မယားက အ​နောက်ဘက်အိမ်မှာရှိတယ်။ သား​ဖုန်းဆက်​ခေါ်တာနဲ့ချက်ချင်းလာခဲ့မယ်။ ကြီးကြီးတို့က ခြံတံခါး​လေး အဖွင့်အပိတ်​ပဲလုပ်​​ပေး၊ ပန်းပင်​​တွေကို ​ရေး​လောင်း​ပေးနဲ့၊ ဒါ​လေးပဲလုပ်ပြီး လခယူ​နေရတာ အားနာတယ်သားရဲ့။ ဒါ​ကြောင့် သားလိုအပ်တာတစ်ခုခုရှိရင် ကြီးကြီးတို့ကိုခိုင်း​နော်'

'ဟုတ်ကဲ့ပါကြီးကြီးရဲ့။ ဒါဆို သား အ​ပေါ်တက်​တော့မယ်​နော်' ကြီးကြီးတို့ကိုနှုတ်ဆက်ပြီး ခက်အ​ပေါ်တက်လာခဲ့သည်။ စစ်ရဲ့ daddyတို့က ကြီးကြီးတို့လင်မယားကို ခြံတံခါးအဖွင့်အပိတ်နဲ့ ပန်းပင်​တွေကို​ရေ​လောင်းတာပဲလုပ်ခိုင်းသည်။ ဟင်းချက်​ပေးမယ်ဆိုလည်း သူတို့လင်မယား ၂​ယောက်စာပဲချက်ခိုင်းပြီး daddyတို့က​တော့ papaချက်တာကိုပဲစားတတ်ကြသည်။ အ၀တ်​တွေ​လျှော်​ပေးမယ်ဆိုရင်လည်း အားနာလို့ဟုဆိုကာ ကိုယ့်အ၀တ်ကိုသာ ​​လျှော်တတ်ကြသဖြင့် ကြီးကြီးတို့မှာ လခယူရတာ အားနာရတဲ့အထိ။ ကြီးကြီးတို့လင်မယားက စစ်မ​မွေးခင်ကတည်းက ဒီအိမ်ကို​ရောက်​နေကြတာဖြစ်သည်။ ​နေတာကြာလာ​တော့ papaတို့နှင့် မိသားစုလိုဖြစ်​နေကြသည်။ စစ်ကလည်း ကြီးကြီးတို့ကိုဆို ကိုယ့်မိသားစု၀င်​တွေလိုဆက်ဆံတတ်သည်​လေ။

သူ့ကိုသာ.....

​တွေး​နေရင်းနဲ့ပဲ ​ဆေးရုံမှာတုန်းက မြင်ကွင်းကိုပြန်မြင်​ယောင်လာပြန်သည်။

(ငါ ရင်​တွေနာလိုက်တာ စစ်ရယ်။ တကယ်ပဲ မင်းနဲ့သူနဲ့က...*)

ခက် ဆက်မ​တွေးချင်​တော့။ စိတ်ညစ်တာ​တွေကို​​လျော့သွား​အောင် သီချင်းနား​ထောင်မယ်လုပ်​တော့ ဖွင့်မိတဲ့သီချင်းက ငိုချင်စိတ်ကို ပိုဆွ​နေသ​​ယောင်။

🎶အကြင်နာ​တွေ​ပေးတိုင်း....အကြင်နာပြန်ရမယ်...

ယုံ..မှတ်ပြီး....

အရာရာပုံပြီး​ပေး....ဒါဟာကိုယ့်အမှား​လေ....

ကြုံ....ဖူး..ပြီ....

ထာ...၀စဥ်...သိပ်ချစ်တတ်လို့မှားတတ်သူမှာ...

ရင်ခုန်သင်ရိုးညွှန်းတမ်းက...ဒဏ်ရာစင်ခန်းစာ..ပဲကွယ်.....

ဟိုစဥ်...ဘ၀ရဲ့​ကျောင်းထဲအချစ်ဖတ်စာကို..

အ​သေချာမ​ကြေညက်ခဲ့​တော့လည်း....

ဒဏ်ရာ​တွေပဲ..ကိုယ်..ရတယ်.....

မှား..ပြန်တယ်....

ထာ၀စဥ်...သိပ်ချစ်တတ်လို့မှားတတ်သူမှာ...

ရင်ခုန်သင်ရိုးညွှန်းတမ်းက...ဒဏ်ရာစင်ခန်းစာ..

တဲ့ကွယ်.....

ဟိုစဥ်...ဘ၀ရဲ့​ကျောင်းထဲအချစ်ဖတ်စာကို..

အ​သေချာမ​ကြေညက်ခဲ့​တော့လည်း....

ဒဏ်ရာ​တွေပဲ..ကိုယ်..ရခဲ့.....

မှား..ပြန်တယ်....

မှား...ပြန်ခဲ့...... 🎶

(ငါတကယ်ပဲ မှား​နေတာလားစစ်ရယ်။ ငါက..ငါက...မင်းအနားကထွက်မသွားချင်ရုံ​လေးပါ။

ငါ့ရဲ့အချစ်​တွေက စစ်မှန်လို့ မင်းလည်းငါ့ကိုပြန်ချစ်လာမယ်လို့ထင်​နေတာ ငါမှားသွားလားဟင်။ ငါတကယ်ပဲ မှား​နေခဲ့တာလား...ဟင့်အင်း...မှား​နေတယ်ဆိုရင်​တောင် ငါ...ငါ..မင်းအနားကထွက်မသွားချင်ဘူး စစ်ရာ။ မင်းရက်စက်သမျှခံပြီး မင်းအနားမှာပဲ ဆက်​နေမှာ*) ခက် ကိုယ်​​လေး တသိမ့်သိမ့်တုန်​နေတဲ့အထိ ရှိုက်ငို​နေ​လေသည်။

(ငါက...ငါက...မင်းအနားက ထွက်မသွားချင်ရုံ​လေးပါစစ်ရယ်။ မင်းအနားက ထွက်မသွားချင်ရုံ​လေးပါပဲ... မင်းနဲ့ဟန်နီနိုင် ဘာ​တွေဖြစ်​နေဖြစ်​နေ..

ငါခွင့်လွှတ်​ပေးမှာပါ..ငါ့ကို...ငါ့ကို မင်းအနားက

နှင်မထုတ်ရင် ရပါပြီ။ ​တောင်းပန်ပါတယ်...​တောင်းပြန်ပါတယ် က​လေး​လေးရယ်။ ငိုတာက က​လေးအတွက်မ​ကောင်းတာသိ​ပေမယ့် papa

ဒီ​နေ့တစ်ရက်​တော့ငိုပါရ​စေ။ ဒီတစ်ရက်...

ဒီတစ်ရက်​လေး​တော့ ငိုပါရ​စေ*)

'ငို​နေတာလား? ငိုတာက က​လေးအတွက် မ​ကောင်းဘူးဆိုတာ မသိဘူးလား?'

'ဟင်...' အသံကြားရာ လှည့်ကြည့်မိ​တော့

တံခါး​ဘောင်ကိုမှီကာ သူ့ကိုလက်ပိုက်ပြီး

ကြည့်​နေတဲ့ စစ်။

'စ..စစ်...ဘယ်..ဘယ်တုန်းကရောက်​နေတာလဲ?'

'မင်း အဲ့ဒီ မှားပြန်တယ် ဆိုတဲ့သီချင်းကို စပြီး​နား​ထောင်​နေကတည်းက'

'ဟင်...'

'အဲ့သီချင်းကို ​တော်​တော်ကြိုက်​နေတာလား? မင်း repeatလုပ်ပြီးနား​​ထောင်​နေတာ ဒါနဲ့ဆို ၇ခါရှိပြီ။ ဘာလဲ အခုမှ ငါ့ကိုယူမိတာ မှားတယ်ထင်ပြီး ​နောင်တရ​နေတာလား?'

'မဟုတ်..မဟုတ်ပါဘူး...ငါက..ငါက..ဒီအတိုင်း​လေးပဲ ကြိုက်လို့နား​ထောင်မိတာပါ။ မင်းအနားမှာနေရလို့ ​နောင်တရ​နေတာမဟုတ်ပါဘူး'

(တကယ်လို့ မင်းအနားမှာ​နေတာကို မှားတယ်လို့​ပြောကြရင်​တောင် ငါက အဲ့ဒီအမှားကိုပဲ ​သေတဲ့အထိ ဖက်တွယ်ထားမိအုံးမယ်ထင်ပါတယ် စစ်ရယ်*)

'ထားပါ​တော့။ ခုနတုန်းက မင်း​တွေ့လိုက်တာက အဲ့ဒီ OG wardမှာ ဟန်နီ့ရဲ့ အမ၀မ်းကွဲတစ်​ယောက်ရှိ​နေလို့ သူနဲ့သွား​တွေ့ကြတာ။ မင်းထင်​နေသလိုမဟုတ်ဘူး။'

'မင်းက..ငါ..ဘာကိုထင်​နေတာလဲ သိတာလား?'

'ဒီ​လောက်သိသာ​နေတာကို ငါမှမဟုတ်ဘူး တစိမ်း​တွေ​တောင် မင်းမျက်လုံး​တွေကိုဖတ်ပြီး မင်းဘာဖြစ်​နေလဲ သိတယ်။ မင်းက ဟန်မှမ​ဆောင်တတ်ပဲ။

မင်းအခု ငို​နေတာက အဲ့ဒါနဲ့သက်ဆိုင်​နေတာမလား? ဒါဆိုရင်​တော့ မငိုနဲ့ တိတ်​တော့။ ဟန်နီနဲ့ငါက မင်းထင်​နေသလို က​လေးရှိလို့ OGနဲ့လာပြတာမဟုတ်ဘူး။ သူအမက ပစ္စည်းမှာထားတာရှိလို့

သွားပို့​ပေးကြတာ'

'တကယ်..တကယ်လားဟင်'

'ငါဘယ်တုန်းကလိမ်ဖူးလို့လဲ။ ပြီး​တော့ ငါတို့ ၂​ယောက်မှာလည်း က​လေးယူဖို့ အစီစဥ်မရှိဘူး'

စစ်​ပြောပြမှ ခက်လည်း ပြုံးနိုင်​တော့သည်။

'အခုပဲရယ်လိုက် အခုပဲငိုလိုက်နဲ့ အရူးကျ​နေတာပဲ မင်းက။ အိပ်ချင်ရင် မျက်နှာသစ်ပြီးမှအိပ် ​ခေါင်းကိုက်​နေလိမ့်မယ်'

'ဟင့်အင်း မအိပ်ချင်​သေးပါဘူး'

'ဒါဆိုလဲထ မင်းအတွက် ​ကြေးအိုး၀ယ်လာခဲ့တယ် ထစားလိုက်အုံး'

'မင်းက​ရော?'

'ငါကမစား​တော့ဘူး တိုက်ခန်းကိုပြန်သွားရမယ်။ ဟန်နီတစ်​ယောက်ထဲကျန်​နေခဲ့လို့' ဟုဆိုကာ

ထွက်သွား​လေသည်။

အခု စစ်က သူအထင်လွဲမှာစိုးလို့ လာရှင်းပြသွားတာလား? ​ပျော်ရမှာလား ၀မ်းနည်းရမှာလားစစ်ရယ်။ ​ပြောပြီးတာနဲ့ ဟန်နီနိုင့်ဆီသွားတာက​ရော

ဘာလို့လဲ? ဘာပဲဖြစ်ဖြစ်ပါ​လေ။ စစ်က သူအထင်လွဲနေတာကိုရှင်းပြပြီး သူစားဖို့၀ယ်လာတယ်ဆိုကတည်းက သူ့အ​ပေါ်ဂရုစိုက်တာပဲ​လေ။

သူ့ရဲ့ကမ္ဘာကြီးက ယခုလို အနာ​ပေးလိုက် ​ဆေး​ကျွေးလိုက်လည်း လုပ်တတ်​သေးသည်ပင်။

စစ်ရဲ့စိတ်​တွေကလည်း ဘယ်လိုဖြစ်​နေမှန်းမသိ။ ခက်သူတို့ ၂​ယောက်ကို​တွေ့ပြီး မျက်နှာမှာ​သွေးမရှိ​တော့သလိုဖြူစွပ်သွားကတည်းက အထင်လွဲသွားပြီဆိုတာ သိလိုက်သည်။ ချက်ချင်းသွားပြီးရှင်းပြချင်​သော်လည်း ဟန်နီနိုင်ကဆွဲထားကာ သူမကိုအိမ်လိုက်ပို့ခိုင်းသဖြင့် ခက်တို့ဆီကိုမသွားဖြစ်။

ဒါ​ကြောင့်ပဲ ဟန်နီနိုင်ကို လိုက်ပို့ပြီးတာနဲ့ သူလည်း​ခက်ဆီကိုထွက်လာခဲ့လိုက်သည်။ အခန်း​ပေါက်၀​ရောက်​တော့ သီချင်းနား​ထောင်ရင်း ရှိုက်ရှိုက်ပြီးငို​နေတဲ့ ခက်။ သူ​​ရောက်​နေတာ​တောင် မသိပဲ

သီချင်းမှာပဲ စီး​​မြော​နေတဲ့ခက်​ကြောင့်

သူသာအသံမ​ပေးလျှင် တစ်ရက်လုံး

မတ်တပ်ရပ်​နေရမည့်ပုံ။ ခက်နား​​ထောင်​နေတဲ့သီချင်းကိုကြားမိ​တော့ ခက်တကယ်ပဲ သူ့နားမှာ​

နေရတာကိုမှားတယ်လို့ထင်​နေတာလားဟု ​

တွေးမိပြန်သည်။ အသံ​ပေးလိုက်​တော့ မျက်လုံး​တွေက နီရဲ​နေပြီး သူ့ကိုလှည့်ကြည့်လာတဲ့ခက်။ အထင်လွဲ​နေတာရှင်းပြလိုက်​တော့ ​ပျော်ရွှင်သွားတဲ့မျက်၀န်း​တွေက ဖုံးမရ​ပေ။

သူက​ရော ဘာလို့ ခက်အထင်လွဲ​သွားတာကိုရှင်းပြချင်​နေရတာလဲ? တကယ်ဆို ခက်သူ့ကိုအထင်လွဲပြီး ငို​နေတာ​တွေ့ရင် ​ပျော်သွားရမှာမဟုတ်ဘူးလား? ခက် စိတ်ညစ်​အောင် တမင် ဟန်နီနိုင့်ဆီကိုသွားရမယ်ဟု​ပြောကာထွက်လာ​သော်လည်း တကယ်တမ်း ဦးတည်မိသည်က Bar ကိုသာ.....

To be continued.....

ဘာလိုလိုနဲ႔ ခက္ရဲ႕ကိုယ္၀န္​ေတာင္ ၇လထဲ​ေရာက္လာခဲ့​ေလသည္။ စစ္က​ေတာ့ ခက္ကိုယ္၀န္ ၄လ​ေလာက္ကတည္းက တိုက္ခန္းကိုျပန္သြား​ေနသည္။ သူ​ေျပာတာ​ေတာ့ ဟန္နီႏိုင္နဲ႔ျပန္အဆင္​ေျပသြားလို႔တဲ့။

အဟက္! ဒါဆိုရင္ အရင္လ​ေတြက သူနဲ႔လာ​ေနတာက ဟန္နီႏိုင္နဲ႔ျပသနာတက္ထားလို႔​ေပါ့။ ဟန္နီႏိုင္ကလည္း သူတို႔ စီးပြား​ေရအဆင္မ​ေျပ​ေတာ့မွ စစ္ကိုျပန္​ေတာင္းပန္ၿပီး ခြင့္လႊတ္​ေပးဖို႔​ေျပာခဲ့တယ္တဲ့​ေလ။ ဟန္နီႏိုင့္​ကို​ေတာ့ တစ္ရက္​ေလးနဲ႔ခြင့္လႊတ္​ေပးတတ္တဲ့စစ္ဟာ ခက္ကို​ေတာ့ အခုခ်ိန္ထိ မုန္း​ေနဆဲပါ​ေလ။ စစ္ တိုက္ခန္းမွာျပန္​ေနကတည္းက ​ေဆးခန္း႐ုံသြားရမယ့္ရက္​ေတြဆိုလွ်င္ ဦးစစ္​ေသာ္နဲ႔တစ္ခါထဲလိုက္သြားရသည္။ ဦးစစ္​ေသာ္က Duty​ေစာ​ေစာသြားရတဲ့ရက္​ေတြဆိုလွ်င္ မင္းခန္႔ကိုသာ အကူအညီ​ေတာင္းရသည္။ စစ္က​ေတာ့ ခက္ကို ဂ႐ု​ေတာင္မစိုက္ပါ​ေခ်။ ယခုလည္း papaက ​ေဆး႐ုံကို​ေစာ​​ေစာသြားရသျဖင့္ မင္းခန္႔လာအ​​ေခၚကို​ေစာင့္ေနရသည္။ အမွန္အတိုင္း​ေျပာရရင္ သူ မင္းခန္႔ကိုတကယ္ပဲအားနာလွပါသည္။ စိုးစံႏိုင္ကို​ေရာ​ေပါ့။ မအားတဲ့ၾကားကပဲ ကူညီ​ေပး​ေနၾကတာမလို႔ ​ေက်းဇူးလည္းတင္မိသည္။ စစ္က​ေတာ့ သူႏွင့္မဆိုင္သည့္အလား မ်က္ႏွာလႊဲထား​ေလသည္။ သူက​ေတာ့

ဟန္နီႏိုင္နဲ႔​ေပ်ာ္​ေနမွာ​ေပါ့။

'ခက္....ဘာလို႔ ငူငူႀကီးရပ္​ေနတာလဲ ကား​ေပၚတက္​ေလ။ ' မင္းခန္႔အသံကိုၾကား​ေတာ့မွ

'​ေအာ္ အင္းအင္း...' ခက္ကား​ေပၚ​ေရာက္​ေတာ့

'စိတ္ညစ္စရာ​ေတြ​ေတြး​ေနျပန္ၿပီလား? မင္း papa က စိတ္ညစ္မခံရဘူးလို႔​ေျပာထားတယ္​ေလကြာ'

'​ေအးပါကြာ ငါလည္း ဒီလိုပဲ ​ေလွ်ာက္​ေတြး​ေနတာပါ။ စိတ္ညစ္စရာ​ေတြမ​ေတြးပါဘူး။ ​

ေက်းဇူးပဲ မင္းခန္႔ ငါ့အနားမွာ​ေန​ေပးလို႔'

'မလိုပါဘူးကြာ။ ငါတို႔က သူငယ္ခ်င္း​ေတြပဲ​ေလ။

ရွင္းရင္း​ေျပာရရင္ မင္းကငါ့ရဲ႕ညီ​ေလးလိုပဲ ကူညီရမွာ​​ေပါ့။ ဟို မ်ိဳးမစစ္ကိုသာ အ​ေသသတ္ပစ္ခ်င္​ေနတာ'

'မင္းကလည္း..စိတ္​ေလွ်ာ့ပါကြာ။ စစ္က အခုငါ့ကို ဘာမွမလုပ္​ေတာ့ပါဘူး'

'လုပ္လို႔​ေရာရမလား? မင္းက ကိုယ္၀န္​ေဆာင္​ေလ။ ၿပီး​ေတာ့ သူအရမ္း​ေတြလြန္လာၿပီ။ မင္းဘာမွမ​ေျပာ​ေတာ့ဘူးလား?' မင္းခန္႔ဆိုလိုသည္က စစ္တစ္​​ေယာက္ တိုက္ခန္းကိုျပန္သြားတဲ့ကာလပတ္လုံး

ဟန္နီႏိုင္ကို အိမ္​​ေပၚ​ေခၚတင္ထားျခင္းကိုျဖစ္သည္။

'ငါ...ငါ..က ဘာ​ေျပာႏိုင္အုံးမွာလဲမင္းခန္႔ရယ္။

ဒီအတိုင္းၾကည့္​ေန႐ုံပဲရွိတာ​ေပါ့။ သူ​ေျပာသလို ငါမွ သူ႔နားက ထြက္မသြားႏိုင္ပဲ။ အခုလို က​ေလး​ေလးပါရွိလာ​ေတာ့ ပိုဆိုးတာ​ေပါ့။ ငါ့က​ေလး​ေလးအတြက္​ေရာ သူ႔နားကထြက္မသြားႏိုင္ဘူး'

'ဟင္းးးး မင္းကလည္း ၀ဋ္​ေႂကြးပါ​ေနတာပဲခက္ရာ'

မင္းခန္႔ဆက္မ​ေျပာ​ေတာ့ပဲ ကားကိုသာဂ႐ုတစိုက္​ေမာင္း​ေန​ေလသည္။ ​ေဆး႐ုံ​ေရာက္​ေတာ့

သူနဲ႔ျပ​ေနက် ဆရာ၀န္ျဖစ္တဲ့ ဦးစစ္​ေသာ္ရဲ႕အခန္းဆီ ​ေလွ်ာက္လာၾကရာ ဟန္နီႏိုင္နဲ႔ စစ္ကို​ေတြ႕​ေလသည္။ သူတို႔ထြက္လာတဲ့​ေနရာက OGရွိတဲ့​ေနရာ။ မဟုတ္မွ...မဟုတ္မွ.....

လဲက်​ေတာ့မလိုျဖစ္သြားတဲ့ခက္ကို မင္းခန္႔ထိန္းရင္းနဲ႔ ခက္ၾကည့္​ေနတဲ့ဆီကို အၾကည့္​ေရာက္သြား​ေတာ့

ခက္ရဲ႕မ်က္ႏွာမွာ ​ေသြးမရွိ​ေတာ့သလို ျဖဴဖပ္သြားတဲ့အ​ေၾကာင္းအရင္းကိုသိရ​ေလသည္။

စစ္တို႔က သူတို႔ ၂​ေယာက္ကိုျမင္​ေတာ့ မသိတဲ့သူ​ေတြလို ​ေက်ာ္သြား​ေလသည္။ သူတို႔​ေဝး​ေဝး​ေရာက္သြားမွ ခက္က

'မင္း..မင္းခန္႔....သူ..သူတို႔ ၂​​​ေယာက္က....တကယ္..တကယ္မဟုတ္​ေလာက္ပါဘူး​ေနာ္...ငါ..ငါ..ထင္​ေနသလိုမဟုတ္​ေလာက္ပါဘူး​ေနာ္'

'ဟင္....ဒါ​ေပါ့...မင္းထင္​ေနသလိုမဟုတ္​ေလာက္ပါဘူး။ သူတို႔က ဒီအတိုင္း....ဒီမွာ သူတို႔အသိရွိလို႔လာတာ​ေနမွာပါ။ လာ..လာ...ငါတို႔ မင္းpapaဆီသြားရ​ေအာင္' ဟု အား​ေပးကာ ဦးစစ္​ေသာ္ရွိရာကိုထြက္လာခဲ့ၾကသည္။

'က​ေလးက က်န္းမာပါတယ္ သားရဲ႕။ ဒါ​ေပမယ့္

သားက အမ်ိဳးသားကိုယ္၀န္​ေဆာင္လဲျဖစ္​ေတာ့ due dateမျပည့္ခင္​ေမြးမယ္ထင္တယ္။ ​

ေနာက္​ေန႔ကစၿပီး papa အိမ္မွာပဲ​ေနၿပီး သားကိုဂ႐ုစိုက္​ေပးမယ္​ေနာ္။ သား ကိုယ္၀န္ရွိမွန္းသိတဲ့​

ေန႔ကလည္း papaက ​ေဆး႐ုံမသြား​ေတာ့ဖို႔

လုပ္ထား​ေပမယ့္ ​ေဆး႐ုံက​ေန ပညာ​ေတာ္သင္

လႊတ္တဲ့ကိစၥ​ေတြနဲ႔ အလုပ္ရႈပ္​ေနလို႔ သားကိုသိပ္ၿပီး ဂ႐ုမစိုက္ျဖစ္တာ papaကိုခြင့္လႊတ္​ေပး​ေနာ္ သား'

'ရပါတယ္ papaရဲ႕ သားက ဘာမွမျဖစ္ပါဘူး။ သား​ေၾကာင့္ papaရဲ႕ အလုပ္အ​ေႏွာင့္အယွက္ျဖစ္သြားမွာပဲ​ေၾကာက္တာ'

'ဘာကိုအ​ေႏွာင့္အယွက္ျဖစ္ရမွာလဲသားရယ္။

သားက papaတို႔ရဲ႕​ေျမး​ေလးကိုလြယ္ထားရတာပဲ​ေလ'

'သားတို႔ျပန္​ေတာ့မယ္​ေနာ္papa'

'​ေအး​ေအး ဂ႐ုစိုက္အုံး​ေနာ္။ ​ေမာင္မင္းခန္႔ကိုလည္း ​​ေက်းဇူးတင္ပါတယ္ကြယ္။ ဦးတို႔ သမက္​ေလးကို ဂ႐ုစိုက္​ေပးလို႔။'

'မလိုပါဘူး အန္ကယ္ရဲ႕။ ခက္က က်​ေနာ့္သူငယ္ခ်င္းပဲ​ေလ။ ဒီ​ေလာက္က​ေတာ့ ဂ႐ုစိုက္ရမွာ​ေပါ့'

ဦးစစ္​ေသာ္ကိုႏႈတ္ဆက္လိုက္ၾကၿပီး မင္းခန္႔က

ခက္ကိုျပန္ပို႔​ေပး​ေလသည္။

'ခက္ ဘာမွ​ေလွ်ာက္မ​ေတြးနဲ႔။ ကိုယ္၀န္သည္​ေတြက အိပ္​ေရး၀၀အိပ္ရတယ္ ၾကားလား'

'​ေအးပါ ​ေက်းဇူးတင္ပါတယ္မင္းခန္႔'

'မလိုပါဘူးဆိုကြာ။ မင္းထပ္ၿပီး ​ေက်းဇူးတင္စကား​ေျပာရင္ ငါစိတ္ဆိုး​ေတာ့မွာ​ေနာ္'

'ဟုတ္ပါၿပီ ဟုတ္ပါၿပီ။ ထပ္မ​ေျပာ​ေတာ့ဘူး။ အစိုးတို႔ကိုလဲ မ​ေတြ႕တာ​ေတာင္ၾကာၿပီ​ေနာ္။ '

'မင္းနဲ႔ပဲမ​ေတြ႕ျဖစ္တာပါကြာ။ မင္းက ဒီမွာေျပာင္း​​ေန​ေတာ့ ငါတို႔က ခဏခဏလာ​ေတြ႕​ေနရင္

ဦး​စစ္ေသာ္တို႔ ဦးမင္းထက္တို႔ကိုအားနာလို႔။

မင္းသိတဲ့အတိုင္း ငါတို႔က​ ေတြ႕ရင္ ​ေပါက္ကရ​ေတြ​ေလွ်ာက္​ေျပာၾကတာ​ေလ။ အဲ့ဒါ​ေၾကာင့္ပါ။

ဒါ​ေပမယ့္ စိတ္ခ် မင္း​ေတြ႕ခ်င္ရင္ ​ေနာက္တစ္ပတ္ထဲျဖစ္ျဖစ္ ငါတို႔လာ​ခဲ့မယ္ ဟုတ္ၿပီလား? အခု​ေတာ့ျပန္ၿပီ​ေနာ္'

'​ေအး​ေအး ​ေကာင္း​ေကာင္းျပန္​ေနာ္' မင္းခန္႔ထြက္သြား​ေတာ့ ခက္တစ္​​ေယာက္ အိမ္ထဲကို၀င္ခဲ့​ေလသည္။ စစ္ရဲ႕အ​ေဖ​ေတြက ၿခံ​ေစာင့္လင္မယားပဲထားၿပီး အိမ္အကူမထား​ေပ။ ၿခံ​ေစာင့္လင္မယားကလဲ အိမ္ရဲ႕​အ​ေနာက္ဘက္မွာ သက္သက္ တစ္အိမ္​ေဆာက္​ၿပီး​ေနသည္။ ယခု ခက္ျပန္လာ​ေတာ့

ၿခံ​ေစာင့္ဦး​ေလးႀကီးရဲ႕ အမ်ိဳးသမီးက

'ခက္​ေလး..သား ဘာစားခ်င္​ေသးလဲ။ သားစားခ်င္တာတစ္ခုခုရွိရင္ ႀကီးႀကီးကို​ေျပာ​​ေလ ဆရာ့​ေလာက္ ​ေတာ့လက္ရာမ​ေကာင္းဘူး​ေပါ့' ႀကီးႀကီးရဲ႕​အ​ေျပာ​ေၾကာင့္ ခက္ရယ္မိသည္။ ဟုတ္ပါတယ္။ ဒီအိမ္မွာက papaကပဲ သူတို႔ကိုခ်က္ျပဳတ္​​ေကြၽးတာ။ Daddyကလည္း papaခ်က္​ေကြၽးတာမွ စားတတ္သည္တဲ့။ papaရဲ႕ဟင္းခ်က္လက္ရာက တကယ္ကို​ေကာင္းလွသည္။

'ရပါတယ္ႀကီးႀကီး။ သားဗိုက္မဆာ​ေသးပါဘူး'

'​ေအး​ေအး ဒါျဖင့္ရင္လည္း သားလိုအပ္တာရွိရင္ ႀကီးႀကီးကိုလွမ္း​ေခၚ​ေနာ္။ ႀကီးႀကီးတို႔လင္မယားက အ​ေနာက္ဘက္အိမ္မွာရွိတယ္။ သား​ဖုန္းဆက္​ေခၚတာနဲ႔ခ်က္ခ်င္းလာခဲ့မယ္။ ႀကီးႀကီးတို႔က ၿခံတံခါး​ေလး အဖြင့္အပိတ္​ပဲလုပ္​​ေပး၊ ပန္းပင္​​ေတြကို ​ေရး​ေလာင္း​ေပးနဲ႔၊ ဒါ​ေလးပဲလုပ္ၿပီး လခယူ​ေနရတာ အားနာတယ္သားရဲ႕။ ဒါ​ေၾကာင့္ သားလိုအပ္တာတစ္ခုခုရွိရင္ ႀကီးႀကီးတို႔ကိုခိုင္း​ေနာ္'

'ဟုတ္ကဲ့ပါႀကီးႀကီးရဲ႕။ ဒါဆို သား အ​ေပၚတက္​ေတာ့မယ္​ေနာ္' ႀကီးႀကီးတို႔ကိုႏႈတ္ဆက္ၿပီး ခက္အ​ေပၚတက္လာခဲ့သည္။ စစ္ရဲ႕ daddyတို႔က ႀကီးႀကီးတို႔လင္မယားကို ၿခံတံခါးအဖြင့္အပိတ္နဲ႔ ပန္းပင္​ေတြကို​ေရ​ေလာင္းတာပဲလုပ္ခိုင္းသည္။ ဟင္းခ်က္​ေပးမယ္ဆိုလည္း သူတို႔လင္မယား ၂​ေယာက္စာပဲခ်က္ခိုင္းၿပီး daddyတို႔က​ေတာ့ papaခ်က္တာကိုပဲစားတတ္ၾကသည္။ အ၀တ္​ေတြ​ေလွ်ာ္​ေပးမယ္ဆိုရင္လည္း အားနာလို႔ဟုဆိုကာ ကိုယ့္အ၀တ္ကိုသာ ​​ေလွ်ာ္တတ္ၾကသျဖင့္ ႀကီးႀကီးတို႔မွာ လခယူရတာ အားနာရတဲ့အထိ။ ႀကီးႀကီးတို႔လင္မယားက စစ္မ​ေမြးခင္ကတည္းက ဒီအိမ္ကို​ေရာက္​ေနၾကတာျဖစ္သည္။ ​ေနတာၾကာလာ​ေတာ့ papaတို႔ႏွင့္ မိသားစုလိုျဖစ္​ေနၾကသည္။ စစ္ကလည္း ႀကီးႀကီးတို႔ကိုဆို ကိုယ့္မိသားစု၀င္​ေတြလိုဆက္ဆံတတ္သည္​ေလ။

သူ႔ကိုသာ.....

​ေတြး​ေနရင္းနဲ႔ပဲ ​ေဆး႐ုံမွာတုန္းက ျမင္ကြင္းကိုျပန္ျမင္​ေယာင္လာျပန္သည္။

(ငါ ရင္​ေတြနာလိုက္တာ စစ္ရယ္။ တကယ္ပဲ မင္းနဲ႔သူနဲ႔က...*)

ခက္ ဆက္မ​ေတြးခ်င္​ေတာ့။ စိတ္ညစ္တာ​ေတြကို​​ေလ်ာ့သြား​ေအာင္ သီခ်င္းနား​ေထာင္မယ္လုပ္​ေတာ့ ဖြင့္မိတဲ့သီခ်င္းက ငိုခ်င္စိတ္ကို ပိုဆြ​ေနသ​​ေယာင္။

🎶အၾကင္နာ​ေတြ​ေပးတိုင္း....အၾကင္နာျပန္ရမယ္...

ယုံ..မွတ္ၿပီး....

အရာရာပုံၿပီး​ေပး....ဒါဟာကိုယ့္အမွား​ေလ....

ႀကဳံ....ဖူး..ၿပီ....

ထာ...၀စဥ္...သိပ္ခ်စ္တတ္လို႔မွားတတ္သူမွာ...

ရင္ခုန္သင္႐ိုးၫႊန္းတမ္းက...ဒဏ္ရာစင္ခန္းစာ..ပဲကြယ္.....

ဟိုစဥ္...ဘ၀ရဲ႕​ေက်ာင္းထဲအခ်စ္ဖတ္စာကို..

အ​ေသခ်ာမ​ေၾကညက္ခဲ့​ေတာ့လည္း....

ဒဏ္ရာ​ေတြပဲ..ကိုယ္..ရတယ္.....

မွား..ျပန္တယ္....

ထာ၀စဥ္...သိပ္ခ်စ္တတ္လို႔မွားတတ္သူမွာ...

ရင္ခုန္သင္႐ိုးၫႊန္းတမ္းက...ဒဏ္ရာစင္ခန္းစာ..

တဲ့ကြယ္.....

ဟိုစဥ္...ဘ၀ရဲ႕​ေက်ာင္းထဲအခ်စ္ဖတ္စာကို..

အ​ေသခ်ာမ​ေၾကညက္ခဲ့​ေတာ့လည္း....

ဒဏ္ရာ​ေတြပဲ..ကိုယ္..ရခဲ့.....

မွား..ျပန္တယ္....

မွား...ျပန္ခဲ့...... 🎶

(ငါတကယ္ပဲ မွား​ေနတာလားစစ္ရယ္။ ငါက..ငါက...မင္းအနားကထြက္မသြားခ်င္႐ုံ​ေလးပါ။

ငါ့ရဲ႕အခ်စ္​ေတြက စစ္မွန္လို႔ မင္းလည္းငါ့ကိုျပန္ခ်စ္လာမယ္လို႔ထင္​ေနတာ ငါမွားသြားလားဟင္။ ငါတကယ္ပဲ မွား​ေနခဲ့တာလား...ဟင့္အင္း...မွား​ေနတယ္ဆိုရင္​ေတာင္ ငါ...ငါ..မင္းအနားကထြက္မသြားခ်င္ဘူး စစ္ရာ။ မင္းရက္စက္သမွ်ခံၿပီး မင္းအနားမွာပဲ ဆက္​ေနမွာ*) ခက္ ကိုယ္​​ေလး တသိမ့္သိမ့္တုန္​ေနတဲ့အထိ ရႈိက္ငို​ေန​ေလသည္။

(ငါက...ငါက...မင္းအနားက ထြက္မသြားခ်င္႐ုံ​ေလးပါစစ္ရယ္။ မင္းအနားက ထြက္မသြားခ်င္႐ုံ​ေလးပါပဲ... မင္းနဲ႔ဟန္နီႏိုင္ ဘာ​ေတြျဖစ္​ေနျဖစ္​ေန..

ငါခြင့္လႊတ္​ေပးမွာပါ..ငါ့ကို...ငါ့ကို မင္းအနားက

ႏွင္မထုတ္ရင္ ရပါၿပီ။ ​ေတာင္းပန္ပါတယ္...​ေတာင္းျပန္ပါတယ္ က​ေလး​ေလးရယ္။ ငိုတာက က​ေလးအတြက္မ​ေကာင္းတာသိ​ေပမယ့္ papa

ဒီ​ေန႔တစ္ရက္​ေတာ့ငိုပါရ​ေစ။ ဒီတစ္ရက္...

ဒီတစ္ရက္​ေလး​ေတာ့ ငိုပါရ​ေစ*)