ရန်ကုန်အပြည်ပြည်ဆိုင်ရာ​လေဆိပ်

ဒီ​နေ့က ခက်ရဲ့မိဘ​တွေ Japanကိုသွားကြမယ့်​နေ့။ ခက်နှင့်အတူ ဦးမင်းထက် ဦး​စစ်သော်တို့ကပါ ​ခက်ရဲ့မိဘ​တွေကို ​လေဆိပ်အထိလိုက်ပို့​ပေး​လေသည်။

စစ်က​တော့ မပါ။ ခက်ရဲ့မိဘ​တွေကလည်း စစ်က company ၂ခုကို ဦး​ဆောင်​နေရလို့ အလုပ်မအားတာ​နေမှာပါဆိုပြီး နားလည်​ပေးကြ​လေသည်။

သို့​သော် တကယ်တမ်း O.K Companyကို ဦးစီး​ပေး​နေရတာက ဦးမင်းထက်ပင်။

'သား..လိမ်လိမ်မာမာ​နေ​နော်။ ​မေ​မေတို့ သား​

မွေးခါနီးရင် ဒီကို ခဏပြန်လာခဲ့မယ်။ အားမငယ်နဲ့ ကြားလား? စိတ်ဆင်းရဲလဲမခံနဲ့​နော်'

'ဟုတ်ကဲ့ပါ​မေ​မေရဲ့။ သားက စိတ်ညစ်စရာ​တွေမရှိပါဘူး။ စစ်တို့က ​ပျော်​အောင်ထားပါတယ်'

ပါးစပ်ကသာ​ပြော​နေရသည်။ တကယ်တမ်း

စစ်ဘယ်​လောက်သူ့အ​ပေါ်မှာ ရက်စက်လဲဆိုတာ

သူအသိဆုံး။ စစ်မိဘ​တွေအိမ်​ပြောင်းလာခဲ့တဲ့

အချိန်ကစပြီး စစ်ဟာ အိမ်ကိုတစ်ခါ​လေး​တောင်

မလာခဲ့။ ခက်က အိမ်​ပြောင်း​နေ​တော့ စစ်က

ဟန်နီနိုင့်ကို တိုက်ခန်းမှာ​ခေါ်ထားသည်တဲ့​လေ။

မင်းခန့်က​​တောင် သိသိချင်း စစ်ကို သွားထိုးမည်လုပ်​နေ​တော့ ခက်ကပဲ ကြားထဲက​တောင်းပန်ရ​သေးသည်။ စစ်နဲ့မင်းခန့်ရဲ့ကြားထဲက ခင်မင်မှုကို

မပျက်စီး​စေချင်ပါ။ ထို့ပြင် သူစစ်အ​ပေါ်မှာထားတဲ့ ​​မေ တ္တာတရားက စစ်မှန်သည်​လေ။ ​မေ တ္တာမှန်ရင် ​ရောင်ပြန်ဟပ်တတ်စမြဲမဟုတ်လား။ တစ်ခါတစ်ခါ သူ​ပေးသမျှ အချစ်​တွေ ​မေ တ္တာ​တွေက ဟန်နီနိုင့်​

အ​ပေါ်မှာများ ​ရောင်ပြန်ဟပ်​နေသလားဟုပင်

ထင်မိသည်။ သူက စစ်ကိုချစ်သ​လောက် စစ်က

ဟန်နီနိုင့်​ကိုချစ်​နေသည်​လေ။

'​သြော် သား စစ်​ရော လာတာလား?' ​

ဒေါ်သဇင်ခက်ရဲ့ အသံကြားမှ ခက် သတိပြန်၀င်လာကာ ​ဘေးကလူကို ကြည့်မိ​​တော့ စစ်။

စစ်ဘယ်လိုလုပ်ပြီး​ရောက်လာတာလဲ?

'ဟုတ်တယ် ​မေ​မေ။ ကျ​နော် ​အခု​လေးတင်​

ရောက်တာ ​မေ​မေတို့ကို လိုက်ပြီးနှုတ်ဆက်ချင်လို့'

'အလုပ်များ​နေတဲ့ကြားကလိုက်ပို့​ပေးလို့ ​မေ​မေတို့ကလဲ ​ကျေးဇူးတင်ပါတယ်သားရယ်။ ​မေ​မေတို့မရှိတုန်း ခက်ကိုဂရုစိုက်​ပေးပါ​နော်'

'စိတ်ချပါ​မေ​မေရဲ့။ ကျ​နော်ဂရုစိုက်မှာပါ'

'​​​ကျေးဇူးပါသားရယ်။ ဒါဆို ​မေ​မေတို့ ​လေယာဥ်​ပေါ်တက်​တော့မယ်​နော်။ သွားလိုက်ပါအုံးမယ်

ဦးမင်းထက်နဲ့ ဦးစစ်​သော်'

'ဟုတ်ကဲ့ လမ်းခရီးတစ်​လျှောက် အဆင်​ပြေ​ချော​မွေ့ပါ​စေဗျ' ခက်တို့ကို လက်ပြနှုတ်ဆက်ပြီးတာနဲ့

​ဒေါ်သဇင်တို့ ဇနီး​မောင်နှံက ​လေယာဥ်​ပေါ်တက်သွား​လေသည်။ ​လေယာဥ်ထွက်သွားမှ ကားရပ်ထားရာသို့ပြန်လာကြပြီး

'ကဲ ဘယ်လိုလုပ်ပြီး ဒီကို​ရောက်လာတာလဲ

ရှင်းစမ်းပါအုံး မင်းစစ်​မောင်ရဲ့'

'ဘာ မ​ရောက်လာစရာရှိလို့လဲ သူတို့က ကျ​နော့ရဲ့ ​ယောက္ခမ​တွေပဲ​လေ'

'မင်းအ​ကြောင်းကိုငါမသိဘူးများမှတ်နေလား?

မင်းရဲ့​ယောက္ခမ​တွေလို့​ပြောရ​အောင် မင်းက ဘယ်တုန်းကများ ခက်ကိုမင်းရဲ့​ယောကျာ်းလို့ လက်ခံသွားရတာလဲ?'

'ဘယ်တုန်းကမှ လက်မခံခဲ့ဘူး။ အခုလဲလက်မခံဘူး။ ​နောင်လဲလက်ခံမှာမဟုတ်ဘူး။ ပြီး​တော့

အခုလိုလိုက်ပို့တယ်ဆိုတာကလဲ သူတို့ companyကို လွှဲ​ပေးရတဲ့အထိ ယုံ​ကြည်​ပေးတာကို ​​ကျေးဇူးတင်တဲ့အ​နေနဲ့လိုက်ပို့တာ'

'ဆို​​တော့...မင်းက အခု ခက်မိဘ​တွေရဲ့ companyကို ကိုယ်တိုင် ဦးစီး​တော့မယ်​ပေါ့'

'ဟုတ်တယ် ပြီးရင် ဟန်နီ့အ​ဖေရဲ့ companyနဲ့ ပူး​ပေါင်းလိုက်မယ်။ အဲ့ဒါ​ကြောင့် daddyကျ​နော့ကို O.K companyရဲ့ CEOရာထူး​ပြန်​ပေးပါ'

'ဘာကွ!!! ခက်ရဲ့မိဘ​တွေနဲ့ ဟန်နီနိုင့်အ​ဖေနဲ့က ပြိုင်ဖက်​တွေဆိုတာ မသိလို့​ အခုလိုပြော​နေတာလား ဟမ်! မင်းကိုယုံယုံကြည်ကြည်နဲ့လွှဲ​ပေးထားတာကို မင်းက မယားငယ်ရဲ့အ​ဖေဆီက မျက်နှာ​ကောင်းရချင်တာနဲ့ပဲ သူတို့နဲ့ ပူး​ပေါင်းမယ်​ပေါ့ ဟုတ်လား!! ​မင်းမှာ အဲ့လိုအကြံအစည်မျိုးရှိ​နေမှ​တော့ ငါက

ဘာလို့ မင်းကို CEO​နေရာ လွှဲ​ပေးရမှာလဲ'

'Daddy!!! ဟန်နီ့အ​ဖေရဲ့ companyက အခုချိန်မှာ အ​ခြေအ​နေမ​ကောင်းဘူး။ O.Kနဲ့ ပူး​ပေါင်းဖို့လိုအပ်​နေတယ်'

'မင်းအရင်တုန်းကလဲ သူ့အ​ဖေcompanyကို ​ထောက်ပံ့​ပေးတင်မကဘူး share​၀င်ထားတာ​တွေကအစ ငါဘာမှ၀င်မ​ပြောဘူး။ မင်းရှာတဲ့​ငွေနဲ့

မင်းဘာသာစီမံတာမလို့။ အခုကမတူဘူးကွ!!

မင်းအခုကူညီမယ်ဆိုတာက ခက်အ​ဖေရဲ့ companyနဲ့ပူး​ပေါင်းမှာ​လေ။ ဘာလဲ မင်းက ပါးစပ်ကသာ မုန်းတယ်မုန်းတယ်​အော်​နေပြီး​တော့ ​နောက်ဆုံး​တော့လဲ ခက်ရဲ့အကူအညီကို သွယ်၀ိုက်ပြီးယူရတာပဲမဟုတ်လား။ ​ရှက်ဖို့​​ကောင်းလိုက်တာ!'

'Daddy!!! ​ကောင်းပြီ​လေ။ ဒါဆိုရင်လဲ daddyပဲ အဲ့ companyကို ဆက်ဦးစီး​ပေါ့။ ကျ​နော်က​တော့ ကျ​နော့်နည်းလမ်းနဲ့ကျ​နော် ဟန်နီတို့ companyကို ပြန်ပြီးနလန်ထူ​အောင်လုပ်မယ်'

စစ် ​ပြောပြီးတာနဲ့ ကား​ကို ကြမ်းတမ်းစွာ ​​မောင်းချသွားသည်။ ဦးမင်းထက်က​​တော့

'ခက်...သားစိတ်ထဲမှာ ဘာမှ စိတ်မ​ကောင်းမဖြစ်နဲ့။ သား​ဖေ​ဖေရဲ့ companyကို ဟို လူယုတ်မာရဲ့ companyနဲ့ လုံး၀မပူး​ပေါင်း​စေရဘူးလို့ daddy ကတိ​ပေးတယ်'

'ဟုတ်ကဲ့ ရပါတယ် daddy။ တကယ်လို့

အဲ့ဒီcompanyနဲ့ ပူး​ပေါင်းလို့ အကျိုးလဲမယုတ်ဘူး၊ စစ်လဲစိတ်ချမ်းသာမယ်ဆိုရင်​​တော့ စစ်ကြိုက်သလိုစီမံလို့ရပါတယ်။ သားဘာမှ​ပြောမှာမဟုတ်ပါဘူး daddyရယ်'

'သားရဲ့စိတ်ကို daddyသိပါတယ်။ ဒါ​ပေမယ့်သား

လူတိုင်းက အ​လျှော့​ပေးတိုင်း​ကောင်းတာမဟုတ်ဘူး။ ပြီး​တော့ အဲ့ဒီ Zwe Companyဆိုတာကလည်း ​ကောင်းတာ​ရော မ​ကောင်းတာ​ရော အကုန်လုပ်တဲ့ company။ အဲ့ဒါ​ကြောင့် daddyက

မပူး​ပေါင်း​စေချင်တာ'

'ဟုတ်ကဲ့ daddy​ကောင်းသလိုသာ စီမံ​ပေးပါ။ သားက သားရဲ့အလုပ်ကလွဲရင် အခုလို company​တွေအ​ကြောင်းကို သိပ်မသိပါဘူး။ ဒါ​ပေမယ့်

သား​ကြောင့်နဲ့​တော့ daddyနဲ့ စစ်ကို ​စကားမများ​စေချင်ဘူး' ဟုခက်က​ပြော​တော့

'ဒါ​တော့ စိတ်ချသား။ သား​ကြောင့်မှမဟုတ်ဘူး ဘယ်အ​ကြောင်းနဲ့ပဲ ဖြစ်ဖြစ် papaတို့နဲ့ စစ်က စကားများ​နေကျ။ သားဘာမှစိတ်မပူနဲ့။ ဒါ​ပေမယ့် papaတို့ကတိ​ပေးတယ် သား​ကြောင့်နဲ့ ဘယ်​တော့မှ စကားမများ​စေရဘူး ဟုတ်ပြီလား? အခု​တော့ နွားနို့​သောက်ပြီး တစ်​ရေး​လောက်အိပ်လိုက်အုံး စိတ်ညစ်စရာ​တွေမ​တွေးနဲ့။ က​လေးအတွက်မ​ကောင်းဘူး။' ဦးစစ်​သော်ကပါ ၀င်​ပြော​လေ​တော့

'ဟုတ်ကဲ့ papa'

'အ​သော်တို့က​တော့ကွာ ​​မွေးမလာ​သေးတဲ့ ​မြေး​လေးကို​ရော သားမက်ကိုပါ ဂရုစိုက်​နေတာ အကို​တောင် မနာလိုဖြစ်လာပြီ။ သူတို့ကိုဂရုစိုက်​နေရတာနဲ့

ကိုယ့်ကို​တောင် အချစ်​ပေါ့သွားသလားလို့'

ဦးမင်းထက်က ​စ,လေ​တော့

'အကို​နော် ကျ​နော် ဘယ်တုန်းကများ အကို့ကိုပစ်ထားဖူးလို့လဲ အခုကလဲ ခက်ကို စိတ်ညစ်စရာ​တွေ​တွေး​နေမှာစိုးလို့​ပြောတာပါ။ ကျ​နော့်ဘ၀မှာ

အကိုကသာအ​ရေးကြီးဆုံးပဲ' ဟုပြန်​ပြော​လေရာ

ဦးမင်းထက်မှာ သ​ဘောကျလှစွာဖြင့် ရယ်​နေ​လေ​သည်။ ခက်မှာလည်း မိမိ​ရှေ့တွင် အချစ်စမ်း​နေကြတဲ့ ​ယောက္ခထီး ၂ဦးကိုကြည့်ပြီး

(မင်းလဲ ငါ့ကို daddyက papaကိုချစ်တာရဲ့တစ်၀က်၊ မဟုတ်​သေးဘူး ဆယ်ပုံပုံ တစ်ပုံ​လောက်ပဲချစ်​ပေး ဂရုစိုက်​ပေးရင် ငါအရမ်း​ပျော်မိမှာပဲစစ်ရယ်*)

အစက ချက်ချင်းတန်းပြန်ရန် စီစဥ်ထား​သော်လည်း ခက်က မ​ပေါ့မပါးကြီးနဲ့မလို့ ရန်ကုန်မှာတစ်ညအိပ်ကြရ​လေသည်။ ခက်တို့ မန္တ​လေးကိုပြန်​ရောက်တော့

အိမ်တံခါးကြီးက ပွင့်​နေသည်။ အိမ်ထဲကို၀င်လာ​တော့ ဧည့်ခန်းထဲမှာထိုင်​နေတာက စစ်။ စစ်က ဒီ​နေ့အလုပ်သွားမှာမဟုတ်ဘူးလား။

'ဘာလာလုပ်တာလဲ မင်းစစ်​မောင်။ ငါက

သူခိုး၀င်တယ်မှတ်လို့ ရဲကို​​ခေါ်​တော့မလို့'

ဦးမင်းထက်ရဲ့အ​မေးကို စစ်မ​ဖြေ​သေးပဲ ခက်ကို

အရင်လှမ်းကြည့်လိုက်​လေသည်။ ပြီး​တော့မှ

'ကျ​နော်က ဒီ​နေ့ကစပြီး ဒီမှာလာ​​​နေ​တော့မှာ'

'​နေပါအုံး မ​နေ့ကပဲ ငါ့ကို လာမ​နေနိုင်ပါဘူးဆိုပြီး ​ပြောသွားတာ ဘယ်သူလဲ'

'ဟုတ်တယ် အစက​တော့ လာမ​နေ​တော့ဘူး။

ဒါ​ပေမယ့် အခု စိတ်​ပြောင်းသွားလို့။ အင်္ကျီ​တွေလဲ အကုန်အခန်းထဲထည့်ပြီးပြီ' ဟုဆိုကာ အ​ပေါ်ကိုတက်သွား​လေ​တော့သည်။ စစ်အ​​ပေါ်တက်သွား​တော့မှ ဦးစစ်​သော်က

'ခက်..သား အဆင်​ပြေရဲ့လား? ​ခေါင်းမူး​နေ​သေးရင် အခန်းထဲ၀င်ပြီးလှဲ​နေလိုက်။ တကယ်လို့ စစ်က သားကိုတစ်ခုခု​ပြောတယ်ဆိုရင် သား daddyကို

တိုင်​ပြော ဟုတ်ပြီလား?'

ဦးစစ်​သော်ရဲ့အ​ပြော​ကြောင့်

'အင်... စစ်ကတစ်ခုခု​ပြောရင် papaကိုလာတိုင်လို့​ပြောရမှာမဟုတ်ဘူးလား? ဘယ့်နှယ် သားdaddyကို တိုင်​ပြောတုန်း? '

'အကိုကလဲ အခုချိန်မှာ ကျ​နော်နဲ့ ခက်နဲ့က ဘ၀တူ​တွေလိုဖြစ်​နေတာကို။ စစ်က ကျ​နော်တို့ ၂​ယောက်ကိုဆိုရင် မျက်နှာချင်း​တောင်ဆိုင်ချင်တာမဟုတ်ဘူး​လေ။ အဲ့ဒီ​​တော့ အကို့ကိုပဲ လူမိုက်ကြီးလုပ်ခိုင်းရတာ​ပေါ့ ဟဲဟဲ' ဦးစစ်​သော်ရဲ့အ​ပြောကို သ​ဘောကျစွာပဲ

'တကယ်တမ်းဆို ခင်များ​လေးက ဆရာ၀န်

မလုပ်သင့်ဘူး။ ​ရှေ့​နေပဲလုပ်ရမှာ။ ကဲပါ အ​လျှောက်​ကောင်း​တော့လဲ ကျုပ်ကပဲ လူမိုက်လုပ်​ပေးရမှာ​ပေါ့။ သား.. ခက်... သားကို စစ်ကအနိုင်ကျင့်ရင် daddyကို​ပြော။ daddyက ဆုံးမ​ပေးမယ်'

'ဟုတ်ကဲ့ပါ daddyရဲ့။ ဒါဆို သား ​အ​ပေါ်တက်​တော့မယ်​နော်' ဟု​ပြောပြီး ခက် အ​ပေါ်ကိုတက်လာခဲ့လိုက်သည်။

အခန်းထဲကို​ရောက်​တော့ ကုတင်​ပေါ်မှာ မိန့်မိန့်ကြီးထိုင်​နေတဲ့ စစ်။

(စစ်က ဟိုဘက်အခန်းမှာ မအိပ်ဘူးလား*)

ဟုတ်ပါတယ်။ သူနဲ့စစ် မင်္ဂလာမ​ဆောင်​ရသေးခင်က ဒီအိမ်ကိုလိုက်​နေ​သော်လည်း သူတို့ ၂​ယောက်က အခန်းခွဲအိပ်ကြသည်။ တိုက်ခန်းကို​​ရောက်မှသာ အိပ်ခန်းတစ်ခန်းထဲပါသဖြင့် နှစ်​ယောက်တစ်ခန်းအိပ်ကြရတာ။ ဒါ​ပေမယ့် စစ်က ကုတင်​ပေါ်မှာအိပ်ပြီး သူက​တော့ Dreambedနဲ့အိပ်ရသည်။ မင်္ဂလာ​ဆောင်ပြီး ​နောက် ၂ရက်​လောက်​နေ​တော့ အ​အေး​ကြောက်တဲ့ခက်က ကြမ်းပြင်​ပေါ်မှာ မအိပ်ရဲသဖြင့် Dreambed ၀ယ်ကာ dreambed​ပေါ်မှာပဲ အိပ်ခဲ့သည်မှာ ဒီကိုမလာခင်အထိပင်။

'မင်းအဲ့မှာ ဘာရပ်လုပ်​နေတာလဲ?' စစ်က​မေး​တော့မှ

'စစ်က ဒီမှာအိပ်မလို့လား? ဒါဆို ငါ ဟိုဘက်အခန်းမှာသွားအိပ်လိုက်မယ်​နော်' ဟုဆိုကာ ခက်ထွက်သွားမည်ပြင်​တော့ စစ် ကုတင်​ပေါ်ကဆင်းလာပြီး ခက်နဲ့မျက်နှာချင်းဆိုင်ရပ်လိုက်ကာ

'ဘာလဲ ဟိုမှာတုန်းကလို မင်းကို ​အောက်မှာအိပ်ခိုင်းမယ်ထင်​နေလို့လား? စိတ်မပူပါနဲ့ ငါက ဒီအိမ်မှာ​တော့ မင်းကို မနှိပ်စက်ပါဘူး။ အခု ငါလိုက်လာတယ်ဆိုတာကလဲ မင်းကို စိတ်မချလွန်းလို့​တော့မဟုတ်ဘူး​နော်။ ကိုယ့်ကိုယ်ကိုအထင်ကြီး​နေမှာစိုးလို့။ ငါဒီကိုလိုက်လာတာက ဟိုအိမ်မှာ​နေရင် အရင်ကလို ငါ့ကို မနက်စာ​တွေပြင်​ပေးမရှိသူမရှိ​တော့လို့'

စစ်ရဲ့အ​ပြော​ကြောင့်

'ငါ ပြင်​ပေးတုန်းက​ရော မင်းကလက်ဖျားနဲ့​တောင်ထိခဲ့လို့လားစစ်ရယ်'

'အဟက် ထိတာမထိတာ ငါ့အပိုင်း​လေ။ မနက်စာပြင်ဆင်​ပေးတာက မင်းတာ၀န်မဟုတ်ဘူးလား? ဒီအိမ်မှာ ​အေး​ဆေး​နေ​နေရ​တော့ မင်းလုပ်​နေကျတာ၀န်ကို ​မေ့သွားမှာစိုးလို့ ငါကလိုက်လာပြီး သတိ​ပေးတာ။ ဒီမှာ​နေတဲ့အ​​တောအတွင်းမှာလဲ မင်းက ငါ့အတွက် မနက်စာပြင်​ပေးရမယ်။ ငါက စားမှာမဟုတ်​ပေမယ့်လို့​ပေါ့'

'စစ်...မင်း..မင်း..ဘာလို့.....ဟင်းးး..​ကောင်းပါပြီ။ မင်း​ပြောတဲ့အတိုင်းပဲလုပ်​ပေးပါ့မယ်။ မင်းက ငါပြင်ဆင်​ပေးထားတာကို လက်ဖျားနဲ့မထိရင်​တောင်မှ​ပေါ့' ခက်​ပြောကာ အပြင်ထွက်မည်ပြု​​တော့

'ဒါက ဘယ်သွားမလို့လဲ?'

'မင်း​ပြောပြီးသွားပြီမဟုတ်လား? ဒါဆို ငါသွားနား​တော့မယ်​လေ'

'မင်းကို အခန်းခွဲအိပ်ရမယ်လို့ ဘယ်သူက​​ပြောလို့လဲ'

'ဒါ​ပေမယ့် ဒီမှာက ကုတင်တစ်ခုပဲပါတာ​လေ။

မင်းက ကုတင်​ပေါ်မှာအိပ်ပြီး ငါ့ကို​အောက်မှာပဲအိပ်ခိုင်းအုံးမလို့လားစစ်ရယ်? ငါ..ငါ..ကိုယ်၀န်​ဆောင်​နေတုန်း​တော့ ​အေး​အေး​ဆေး​ဆေးအိပ်ပါရ​စေကွာ ​နော်'

'မင်းကို ​အောက်မှာမအိပ်ခိုင်းပါဘူး။ မင်းလဲကုတင်​ပေါ်မှာပဲအိပ်ရမယ်။ ဒါ​ပေမယ့် ငါနဲ့​ဝေး​ဝေး​တော့ အိပ်​ပေါ့။ ' စစ်အ​ပြော​ကြောင့် ခက်လဲ ဆက်​ပြောမ​နေ​တော့ပဲ ကုတင်အစွန်းဘက်မှာ ၀င်လှဲလိုက်​လေသည်။ ပင်ပန်းလာလို့လားမသိ။ ​ခေါင်းချလိုက်ရုံနဲ့ပင် နှစ်နှစ်ခြိုက်ခြိုက်အိပ်​ပျော်သွား​လေ​တော့သည်။

က​လေးငယ်တစ်​​ယောက်လို အပြစ်ကင်းစင်စွာအိပ်​ပျော်​နေတဲ့ ခက်ကိုကြည့်ကာ စစ်ရဲ့ စိတ်​တွေရှုပ်​ထွေး​နေ​လေသည်။ ခက်ဒီမှာ​နေ​နေတဲ့တစ်လလုံး သူက​တော့ တိုက်ခန်းမှာ​နေရတာအဆင်မ​ပြေ။ သူနှိပ်စက်ရ​မယ့်သူ မရှိ​တော့လို့ပဲလားမသိ။ တကယ်လည်း ထိုအတိုင်းပါ​ပေ။ မနက်လင်းတိုင်း သွားတိုက်တံအသင့်ပြင်​ပေးထားတဲ့၊ အလုပ်သွားခါနီး မနက်စာ

အဆင်သင့်ဖြစ်​ကြောင်းလာလာ​ပြောတတ်တဲ့ခက်မရှိ​တော့ ​နေရတာတစ်ခုခုလို​နေသလိုခံစား​နေရသည်။

ထို့​ကြောင့်ပဲ သူလဲ ဒီကိုလိုက်​နေရ​တော့သည်။ မနက်တိုင်း ခက်ကိုသူ့အတွက် မနက်စာပြင်​ပေး​စေချင်တယ်​လေ။ သူက​အဲ့မနက်စာကို မထိ​ပေမယ့်လို့​ပေါ့။ ခက်ကိုအနိုင်ကျင့်​နေရလျှင်၊ ခက်ကို

၀မ်းနည်း​စေမယ့်စကား​တွေ​ပြော​နေရလျှင်ပင်

သူ​ပျော်​နေတတ်သည်။

(မင်းကိုငါမုန်းတယ်။ ဒါ​ပေမယ့် မင်း၀မ်းနည်းရင်​တော့ ငါ​ပျော်တယ် ခက်။ မင်းက ငါ့အတွက်​တော့

ငါအနိုင်ကျင့်တာခံရမယ့် အ​စေခံ​လေးလိုပဲ*)

ခက်ကို ဘယ်လို နှိပ်စက်ရမလဲဟု​တွေး​နေရင်းနဲ့ပင် စစ်လဲ အိပ်​ပျော်သွားခဲ့​လေသည်။ လွန်ခဲ့တဲ့တစ်လလုံး အိပ်မက်ဆိုး​တွေမက်​နေပြီး အိပ်မ​ပျော်သော်လည်း ယခု​တော့ နှစ်နှစ်ခြိုက်ခြိုက်အိပ်​ပျော်သွားပြီး အိပ်မက်​တွေလှ​နေခဲ့သည်ကို​တော့ဖြင့်

ထိုလူသား သတိမထားမိခဲ့​ပေ။

To be continued.....

ရန္ကုန္အျပည္ျပည္ဆိုင္ရာ​ေလဆိပ္

ဒီ​ေန႔က ခက္ရဲ႕မိဘ​ေတြ Japanကိုသြားၾကမယ့္​ေန႔။ ခက္ႏွင့္အတူ ဦးမင္းထက္ ဦး​စစ္ေသာ္တို႔ကပါ ​ခက္ရဲ႕မိဘ​ေတြကို ​ေလဆိပ္အထိလိုက္ပို႔​ေပး​ေလသည္။

စစ္က​ေတာ့ မပါ။ ခက္ရဲ႕မိဘ​ေတြကလည္း စစ္က company ၂ခုကို ဦး​ေဆာင္​ေနရလို႔ အလုပ္မအားတာ​ေနမွာပါဆိုၿပီး နားလည္​ေပးၾက​ေလသည္။

သို႔​ေသာ္ တကယ္တမ္း O.K Companyကို ဦးစီး​ေပး​ေနရတာက ဦးမင္းထက္ပင္။

'သား..လိမ္လိမ္မာမာ​ေန​ေနာ္။ ​ေမ​ေမတို႔ သား​

ေမြးခါနီးရင္ ဒီကို ခဏျပန္လာခဲ့မယ္။ အားမငယ္နဲ႔ ၾကားလား? စိတ္ဆင္းရဲလဲမခံနဲ႔​ေနာ္'

'ဟုတ္ကဲ့ပါ​ေမ​ေမရဲ႕။ သားက စိတ္ညစ္စရာ​ေတြမရွိပါဘူး။ စစ္တို႔က ​ေပ်ာ္​ေအာင္ထားပါတယ္'

ပါးစပ္ကသာ​ေျပာ​ေနရသည္။ တကယ္တမ္း

စစ္ဘယ္​ေလာက္သူ႔အ​ေပၚမွာ ရက္စက္လဲဆိုတာ

သူအသိဆုံး။ စစ္မိဘ​ေတြအိမ္​ေျပာင္းလာခဲ့တဲ့

အခ်ိန္ကစၿပီး စစ္ဟာ အိမ္ကိုတစ္ခါ​ေလး​ေတာင္

မလာခဲ့။ ခက္က အိမ္​ေျပာင္း​ေန​ေတာ့ စစ္က

ဟန္နီႏိုင့္ကို တိုက္ခန္းမွာ​ေခၚထားသည္တဲ့​ေလ။

မင္းခန္႔က​​ေတာင္ သိသိခ်င္း စစ္ကို သြားထိုးမည္လုပ္​ေန​ေတာ့ ခက္ကပဲ ၾကားထဲက​ေတာင္းပန္ရ​ေသးသည္။ စစ္နဲ႔မင္းခန္႔ရဲ႕ၾကားထဲက ခင္မင္မႈကို

မပ်က္စီး​ေစခ်င္ပါ။ ထို႔ျပင္ သူစစ္အ​ေပၚမွာထားတဲ့ ​​ေမ တၱာတရားက စစ္မွန္သည္​ေလ။ ​ေမ တၱာမွန္ရင္ ​ေရာင္ျပန္ဟပ္တတ္စၿမဲမဟုတ္လား။ တစ္ခါတစ္ခါ သူ​ေပးသမွ် အခ်စ္​ေတြ ​ေမ တၱာ​ေတြက ဟန္နီႏိုင့္​

အ​ေပၚမွာမ်ား ​ေရာင္ျပန္ဟပ္​ေနသလားဟုပင္

ထင္မိသည္။ သူက စစ္ကိုခ်စ္သ​ေလာက္ စစ္က

ဟန္နီႏိုင့္​ကိုခ်စ္​ေနသည္​ေလ။

'​ေၾသာ္ သား စစ္​ေရာ လာတာလား?' ​

ေဒၚသဇင္ခက္ရဲ႕ အသံၾကားမွ ခက္ သတိျပန္၀င္လာကာ ​ေဘးကလူကို ၾကည့္မိ​​ေတာ့ စစ္။

စစ္ဘယ္လိုလုပ္ၿပီး​ေရာက္လာတာလဲ?

'ဟုတ္တယ္ ​ေမ​ေမ။ က်​ေနာ္ ​အခု​ေလးတင္​

ေရာက္တာ ​ေမ​ေမတို႔ကို လိုက္ၿပီးႏႈတ္ဆက္ခ်င္လို႔'

'အလုပ္မ်ား​ေနတဲ့ၾကားကလိုက္ပို႔​ေပးလို႔ ​ေမ​ေမတို႔ကလဲ ​ေက်းဇူးတင္ပါတယ္သားရယ္။ ​ေမ​ေမတို႔မရွိတုန္း ခက္ကိုဂ႐ုစိုက္​ေပးပါ​ေနာ္'

'စိတ္ခ်ပါ​ေမ​ေမရဲ႕။ က်​ေနာ္ဂ႐ုစိုက္မွာပါ'

'​​​ေက်းဇူးပါသားရယ္။ ဒါဆို ​ေမ​ေမတို႔ ​ေလယာဥ္​ေပၚတက္​ေတာ့မယ္​ေနာ္။ သြားလိုက္ပါအုံးမယ္

ဦးမင္းထက္နဲ႔ ဦးစစ္​ေသာ္'

'ဟုတ္ကဲ့ လမ္းခရီးတစ္​ေလွ်ာက္ အဆင္​ေျပ​ေခ်ာ​ေမြ႕ပါ​ေစဗ်' ခက္တို႔ကို လက္ျပႏႈတ္ဆက္ၿပီးတာနဲ႔

​ေဒၚသဇင္တို႔ ဇနီး​ေမာင္ႏွံက ​ေလယာဥ္​ေပၚတက္သြား​ေလသည္။ ​ေလယာဥ္ထြက္သြားမွ ကားရပ္ထားရာသို႔ျပန္လာၾကၿပီး

'ကဲ ဘယ္လိုလုပ္ၿပီး ဒီကို​ေရာက္လာတာလဲ

ရွင္းစမ္းပါအုံး မင္းစစ္​ေမာင္ရဲ႕'

'ဘာ မ​ေရာက္လာစရာရွိလို႔လဲ သူတို႔က က်​ေနာ့ရဲ႕ ​ေယာကၡမ​ေတြပဲ​ေလ'

'မင္းအ​ေၾကာင္းကိုငါမသိဘူးမ်ားမွတ္ေနလား?

မင္းရဲ႕​ေယာကၡမ​ေတြလို႔​ေျပာရ​ေအာင္ မင္းက ဘယ္တုန္းကမ်ား ခက္ကိုမင္းရဲ႕​ေယာက်ာ္းလို႔ လက္ခံသြားရတာလဲ?'

'ဘယ္တုန္းကမွ လက္မခံခဲ့ဘူး။ အခုလဲလက္မခံဘူး။ ​ေနာင္လဲလက္ခံမွာမဟုတ္ဘူး။ ၿပီး​ေတာ့

အခုလိုလိုက္ပို႔တယ္ဆိုတာကလဲ သူတို႔ companyကို လႊဲ​ေပးရတဲ့အထိ ယုံ​ၾကည္​ေပးတာကို ​​ေက်းဇူးတင္တဲ့အ​ေနနဲ႔လိုက္ပို႔တာ'

'ဆို​​ေတာ့...မင္းက အခု ခက္မိဘ​ေတြရဲ႕ companyကို ကိုယ္တိုင္ ဦးစီး​ေတာ့မယ္​ေပါ့'

'ဟုတ္တယ္ ၿပီးရင္ ဟန္နီ႔အ​ေဖရဲ႕ companyနဲ႔ ပူး​ေပါင္းလိုက္မယ္။ အဲ့ဒါ​ေၾကာင့္ daddyက်​ေနာ့ကို O.K companyရဲ႕ CEOရာထူး​ျပန္​ေပးပါ'

'ဘာကြ!!! ခက္ရဲ႕မိဘ​ေတြနဲ႔ ဟန္နီႏိုင့္အ​ေဖနဲ႔က ၿပိဳင္ဖက္​ေတြဆိုတာ မသိလို႔​ အခုလိုေျပာ​ေနတာလား ဟမ္! မင္းကိုယုံယုံၾကည္ၾကည္နဲ႔လႊဲ​ေပးထားတာကို မင္းက မယားငယ္ရဲ႕အ​ေဖဆီက မ်က္ႏွာ​ေကာင္းရခ်င္တာနဲ႔ပဲ သူတို႔နဲ႔ ပူး​ေပါင္းမယ္​ေပါ့ ဟုတ္လား!! ​မင္းမွာ အဲ့လိုအႀကံအစည္မ်ိဳးရွိ​ေနမွ​ေတာ့ ငါက

ဘာလို႔ မင္းကို CEO​ေနရာ လႊဲ​ေပးရမွာလဲ'

'Daddy!!! ဟန္နီ႔အ​ေဖရဲ႕ companyက အခုခ်ိန္မွာ အ​ေျခအ​ေနမ​ေကာင္းဘူး။ O.Kနဲ႔ ပူး​ေပါင္းဖို႔လိုအပ္​ေနတယ္'

'မင္းအရင္တုန္းကလဲ သူ႔အ​ေဖcompanyကို ​ေထာက္ပံ့​ေပးတင္မကဘူး share​၀င္ထားတာ​ေတြကအစ ငါဘာမွ၀င္မ​ေျပာဘူး။ မင္းရွာတဲ့​ေငြနဲ႔

မင္းဘာသာစီမံတာမလို႔။ အခုကမတူဘူးကြ!!

မင္းအခုကူညီမယ္ဆိုတာက ခက္အ​ေဖရဲ႕ companyနဲ႔ပူး​ေပါင္းမွာ​ေလ။ ဘာလဲ မင္းက ပါးစပ္ကသာ မုန္းတယ္မုန္းတယ္​ေအာ္​ေနၿပီး​ေတာ့ ​ေနာက္ဆုံး​ေတာ့လဲ ခက္ရဲ႕အကူအညီကို သြယ္၀ိုက္ၿပီးယူရတာပဲမဟုတ္လား။ ​ရွက္ဖို႔​​ေကာင္းလိုက္တာ!'

'Daddy!!! ​ေကာင္းၿပီ​ေလ။ ဒါဆိုရင္လဲ daddyပဲ အဲ့ companyကို ဆက္ဦးစီး​ေပါ့။ က်​ေနာ္က​ေတာ့ က်​ေနာ့္နည္းလမ္းနဲ႔က်​ေနာ္ ဟန္နီတို႔ companyကို ျပန္ၿပီးနလန္ထူ​ေအာင္လုပ္မယ္'

စစ္ ​ေျပာၿပီးတာနဲ႔ ကား​ကို ၾကမ္းတမ္းစြာ ​​ေမာင္းခ်သြားသည္။ ဦးမင္းထက္က​​ေတာ့

'ခက္...သားစိတ္ထဲမွာ ဘာမွ စိတ္မ​ေကာင္းမျဖစ္နဲ႔။ သား​ေဖ​ေဖရဲ႕ companyကို ဟို လူယုတ္မာရဲ႕ companyနဲ႔ လုံး၀မပူး​ေပါင္း​ေစရဘူးလို႔ daddy ကတိ​ေပးတယ္'

'ဟုတ္ကဲ့ ရပါတယ္ daddy။ တကယ္လို႔

အဲ့ဒီcompanyနဲ႔ ပူး​ေပါင္းလို႔ အက်ိဳးလဲမယုတ္ဘူး၊ စစ္လဲစိတ္ခ်မ္းသာမယ္ဆိုရင္​​ေတာ့ စစ္ႀကိဳက္သလိုစီမံလို႔ရပါတယ္။ သားဘာမွ​ေျပာမွာမဟုတ္ပါဘူး daddyရယ္'

'သားရဲ႕စိတ္ကို daddyသိပါတယ္။ ဒါ​ေပမယ့္သား

လူတိုင္းက အ​ေလွ်ာ့​ေပးတိုင္း​ေကာင္းတာမဟုတ္ဘူး။ ၿပီး​ေတာ့ အဲ့ဒီ Zwe Companyဆိုတာကလည္း ​ေကာင္းတာ​ေရာ မ​ေကာင္းတာ​ေရာ အကုန္လုပ္တဲ့ company။ အဲ့ဒါ​ေၾကာင့္ daddyက

မပူး​ေပါင္း​ေစခ်င္တာ'

'ဟုတ္ကဲ့ daddy​ေကာင္းသလိုသာ စီမံ​ေပးပါ။ သားက သားရဲ႕အလုပ္ကလြဲရင္ အခုလို company​ေတြအ​ေၾကာင္းကို သိပ္မသိပါဘူး။ ဒါ​ေပမယ့္

သား​ေၾကာင့္နဲ႔​ေတာ့ daddyနဲ႔ စစ္ကို ​စကားမမ်ား​ေစခ်င္ဘူး' ဟုခက္က​ေျပာ​ေတာ့

'ဒါ​ေတာ့ စိတ္ခ်သား။ သား​ေၾကာင့္မွမဟုတ္ဘူး ဘယ္အ​ေၾကာင္းနဲ႔ပဲ ျဖစ္ျဖစ္ papaတို႔နဲ႔ စစ္က စကားမ်ား​ေနက်။ သားဘာမွစိတ္မပူနဲ႔။ ဒါ​ေပမယ့္ papaတို႔ကတိ​ေပးတယ္ သား​ေၾကာင့္နဲ႔ ဘယ္​ေတာ့မွ စကားမမ်ား​ေစရဘူး ဟုတ္ၿပီလား? အခု​ေတာ့ ႏြားႏို႔​ေသာက္ၿပီး တစ္​ေရး​ေလာက္အိပ္လိုက္အုံး စိတ္ညစ္စရာ​ေတြမ​ေတြးနဲ႔။ က​ေလးအတြက္မ​ေကာင္းဘူး။' ဦးစစ္​ေသာ္ကပါ ၀င္​ေျပာ​ေလ​ေတာ့

'ဟုတ္ကဲ့ papa'

'အ​ေသာ္တို႔က​ေတာ့ကြာ ​​ေမြးမလာ​ေသးတဲ့ ​ေျမး​ေလးကို​ေရာ သားမက္ကိုပါ ဂ႐ုစိုက္​ေနတာ အကို​ေတာင္ မနာလိုျဖစ္လာၿပီ။ သူတို႔ကိုဂ႐ုစိုက္​ေနရတာနဲ႔

ကိုယ့္ကို​ေတာင္ အခ်စ္​ေပါ့သြားသလားလို႔'

ဦးမင္းထက္က ​စ,ေလ​ေတာ့

'အကို​ေနာ္ က်​ေနာ္ ဘယ္တုန္းကမ်ား အကို႔ကိုပစ္ထားဖူးလို႔လဲ အခုကလဲ ခက္ကို စိတ္ညစ္စရာ​ေတြ​ေတြး​ေနမွာစိုးလို႔​ေျပာတာပါ။ က်​ေနာ့္ဘ၀မွာ

အကိုကသာအ​ေရးႀကီးဆုံးပဲ' ဟုျပန္​ေျပာ​ေလရာ

ဦးမင္းထက္မွာ သ​ေဘာက်လွစြာျဖင့္ ရယ္​ေန​ေလ​သည္။ ခက္မွာလည္း မိမိ​ေရွ႕တြင္ အခ်စ္စမ္း​ေနၾကတဲ့ ​ေယာကၡထီး ၂ဦးကိုၾကည့္ၿပီး

(မင္းလဲ ငါ့ကို daddyက papaကိုခ်စ္တာရဲ႕တစ္၀က္၊ မဟုတ္​ေသးဘူး ဆယ္ပုံပုံ တစ္ပုံ​ေလာက္ပဲခ်စ္​ေပး ဂ႐ုစိုက္​ေပးရင္ ငါအရမ္း​ေပ်ာ္မိမွာပဲစစ္ရယ္*)

အစက ခ်က္ခ်င္းတန္းျပန္ရန္ စီစဥ္ထား​ေသာ္လည္း ခက္က မ​ေပါ့မပါးႀကီးနဲ႔မလို႔ ရန္ကုန္မွာတစ္ညအိပ္ၾကရ​ေလသည္။ ခက္တို႔ မႏၲ​ေလးကိုျပန္​ေရာက္ေတာ့

အိမ္တံခါးႀကီးက ပြင့္​ေနသည္။ အိမ္ထဲကို၀င္လာ​ေတာ့ ဧည့္ခန္းထဲမွာထိုင္​ေနတာက စစ္။ စစ္က ဒီ​ေန႔အလုပ္သြားမွာမဟုတ္ဘူးလား။

'ဘာလာလုပ္တာလဲ မင္းစစ္​ေမာင္။ ငါက

သူခိုး၀င္တယ္မွတ္လို႔ ရဲကို​​ေခၚ​ေတာ့မလို႔'

ဦးမင္းထက္ရဲ႕အ​ေမးကို စစ္မ​ေျဖ​ေသးပဲ ခက္ကို

အရင္လွမ္းၾကည့္လိုက္​ေလသည္။ ၿပီး​ေတာ့မွ

'က်​ေနာ္က ဒီ​ေန႔ကစၿပီး ဒီမွာလာ​​​ေန​ေတာ့မွာ'

'​ေနပါအုံး မ​ေန႔ကပဲ ငါ့ကို လာမ​ေနႏိုင္ပါဘူးဆိုၿပီး ​ေျပာသြားတာ ဘယ္သူလဲ'

'ဟုတ္တယ္ အစက​ေတာ့ လာမ​ေန​ေတာ့ဘူး။

ဒါ​ေပမယ့္ အခု စိတ္​ေျပာင္းသြားလို႔။ အက်ႌ​ေတြလဲ အကုန္အခန္းထဲထည့္ၿပီးၿပီ' ဟုဆိုကာ အ​ေပၚကိုတက္သြား​ေလ​ေတာ့သည္။ စစ္အ​​ေပၚတက္သြား​ေတာ့မွ ဦးစစ္​ေသာ္က

'ခက္..သား အဆင္​ေျပရဲ႕လား? ​ေခါင္းမူး​ေန​ေသးရင္ အခန္းထဲ၀င္ၿပီးလွဲ​ေနလိုက္။ တကယ္လို႔ စစ္က သားကိုတစ္ခုခု​ေျပာတယ္ဆိုရင္ သား daddyကို

တိုင္​ေျပာ ဟုတ္ၿပီလား?'

ဦးစစ္​ေသာ္ရဲ႕အ​ေျပာ​ေၾကာင့္

'အင္... စစ္ကတစ္ခုခု​ေျပာရင္ papaကိုလာတိုင္လို႔​ေျပာရမွာမဟုတ္ဘူးလား? ဘယ့္ႏွယ္ သားdaddyကို တိုင္​ေျပာတုန္း? '

'အကိုကလဲ အခုခ်ိန္မွာ က်​ေနာ္နဲ႔ ခက္နဲ႔က ဘ၀တူ​ေတြလိုျဖစ္​ေနတာကို။ စစ္က က်​ေနာ္တို႔ ၂​ေယာက္ကိုဆိုရင္ မ်က္ႏွာခ်င္း​ေတာင္ဆိုင္ခ်င္တာမဟုတ္ဘူး​ေလ။ အဲ့ဒီ​​ေတာ့ အကို႔ကိုပဲ လူမိုက္ႀကီးလုပ္ခိုင္းရတာ​ေပါ့ ဟဲဟဲ' ဦးစစ္​ေသာ္ရဲ႕အ​ေျပာကို သ​ေဘာက်စြာပဲ

'တကယ္တမ္းဆို ခင္မ်ား​ေလးက ဆရာ၀န္

မလုပ္သင့္ဘူး။ ​ေရွ႕​ေနပဲလုပ္ရမွာ။ ကဲပါ အ​ေလွ်ာက္​ေကာင္း​ေတာ့လဲ က်ဳပ္ကပဲ လူမိုက္လုပ္​ေပးရမွာ​ေပါ့။ သား.. ခက္... သားကို စစ္ကအႏိုင္က်င့္ရင္ daddyကို​ေျပာ။ daddyက ဆုံးမ​ေပးမယ္'

'ဟုတ္ကဲ့ပါ daddyရဲ႕။ ဒါဆို သား ​အ​ေပၚတက္​ေတာ့မယ္​ေနာ္' ဟု​ေျပာၿပီး ခက္ အ​ေပၚကိုတက္လာခဲ့လိုက္သည္။

အခန္းထဲကို​ေရာက္​ေတာ့ ကုတင္​ေပၚမွာ မိန္႔မိန္႔ႀကီးထိုင္​ေနတဲ့ စစ္။

(စစ္က ဟိုဘက္အခန္းမွာ မအိပ္ဘူးလား*)

ဟုတ္ပါတယ္။ သူနဲ႔စစ္ မဂၤလာမ​ေဆာင္​ရေသးခင္က ဒီအိမ္ကိုလိုက္​ေန​ေသာ္လည္း သူတို႔ ၂​ေယာက္က အခန္းခြဲအိပ္ၾကသည္။ တိုက္ခန္းကို​​ေရာက္မွသာ အိပ္ခန္းတစ္ခန္းထဲပါသျဖင့္ ႏွစ္​ေယာက္တစ္ခန္းအိပ္ၾကရတာ။ ဒါ​ေပမယ့္ စစ္က ကုတင္​ေပၚမွာအိပ္ၿပီး သူက​ေတာ့ Dreambedနဲ႔အိပ္ရသည္။ မဂၤလာ​ေဆာင္ၿပီး ​ေနာက္ ၂ရက္​ေလာက္​ေန​ေတာ့ အ​ေအး​ေၾကာက္တဲ့ခက္က ၾကမ္းျပင္​ေပၚမွာ မအိပ္ရဲသျဖင့္ Dreambed ၀ယ္ကာ dreambed​ေပၚမွာပဲ အိပ္ခဲ့သည္မွာ ဒီကိုမလာခင္အထိပင္။

'မင္းအဲ့မွာ ဘာရပ္လုပ္​ေနတာလဲ?' စစ္က​ေမး​ေတာ့မွ

'စစ္က ဒီမွာအိပ္မလို႔လား? ဒါဆို ငါ ဟိုဘက္အခန္းမွာသြားအိပ္လိုက္မယ္​ေနာ္' ဟုဆိုကာ ခက္ထြက္သြားမည္ျပင္​ေတာ့ စစ္ ကုတင္​ေပၚကဆင္းလာၿပီး ခက္နဲ႔မ်က္ႏွာခ်င္းဆိုင္ရပ္လိုက္ကာ

'ဘာလဲ ဟိုမွာတုန္းကလို မင္းကို ​ေအာက္မွာအိပ္ခိုင္းမယ္ထင္​ေနလို႔လား? စိတ္မပူပါနဲ႔ ငါက ဒီအိမ္မွာ​ေတာ့ မင္းကို မႏွိပ္စက္ပါဘူး။ အခု ငါလိုက္လာတယ္ဆိုတာကလဲ မင္းကို စိတ္မခ်လြန္းလို႔​ေတာ့မဟုတ္ဘူး​ေနာ္။ ကိုယ့္ကိုယ္ကိုအထင္ႀကီး​ေနမွာစိုးလို႔။ ငါဒီကိုလိုက္လာတာက ဟိုအိမ္မွာ​ေနရင္ အရင္ကလို ငါ့ကို မနက္စာ​ေတြျပင္​ေပးမရွိသူမရွိ​ေတာ့လို႔'

စစ္ရဲ႕အ​ေျပာ​ေၾကာင့္

'ငါ ျပင္​ေပးတုန္းက​ေရာ မင္းကလက္ဖ်ားနဲ႔​ေတာင္ထိခဲ့လို႔လားစစ္ရယ္'

'အဟက္ ထိတာမထိတာ ငါ့အပိုင္း​ေလ။ မနက္စာျပင္ဆင္​ေပးတာက မင္းတာ၀န္မဟုတ္ဘူးလား? ဒီအိမ္မွာ ​ေအး​ေဆး​ေန​ေနရ​ေတာ့ မင္းလုပ္​ေနက်တာ၀န္ကို ​ေမ့သြားမွာစိုးလို႔ ငါကလိုက္လာၿပီး သတိ​ေပးတာ။ ဒီမွာ​ေနတဲ့အ​​ေတာအတြင္းမွာလဲ မင္းက ငါ့အတြက္ မနက္စာျပင္​ေပးရမယ္။ ငါက စားမွာမဟုတ္​ေပမယ့္လို႔​ေပါ့'

'စစ္...မင္း..မင္း..ဘာလို႔.....ဟင္းးး..​ေကာင္းပါၿပီ။ မင္း​ေျပာတဲ့အတိုင္းပဲလုပ္​ေပးပါ့မယ္။ မင္းက ငါျပင္ဆင္​ေပးထားတာကို လက္ဖ်ားနဲ႔မထိရင္​ေတာင္မွ​ေပါ့' ခက္​ေျပာကာ အျပင္ထြက္မည္ျပဳ​​ေတာ့

'ဒါက ဘယ္သြားမလို႔လဲ?'

'မင္း​ေျပာၿပီးသြားၿပီမဟုတ္လား? ဒါဆို ငါသြားနား​ေတာ့မယ္​ေလ'

'မင္းကို အခန္းခြဲအိပ္ရမယ္လို႔ ဘယ္သူက​​ေျပာလို႔လဲ'

'ဒါ​ေပမယ့္ ဒီမွာက ကုတင္တစ္ခုပဲပါတာ​ေလ။

မင္းက ကုတင္​ေပၚမွာအိပ္ၿပီး ငါ့ကို​ေအာက္မွာပဲအိပ္ခိုင္းအုံးမလို႔လားစစ္ရယ္? ငါ..ငါ..ကိုယ္၀န္​ေဆာင္​ေနတုန္း​ေတာ့ ​ေအး​ေအး​ေဆး​ေဆးအိပ္ပါရ​ေစကြာ ​ေနာ္'

'မင္းကို ​ေအာက္မွာမအိပ္ခိုင္းပါဘူး။ မင္းလဲကုတင္​ေပၚမွာပဲအိပ္ရမယ္။ ဒါ​ေပမယ့္ ငါနဲ႔​ေဝး​ေဝး​ေတာ့ အိပ္​ေပါ့။ ' စစ္အ​ေျပာ​ေၾကာင့္ ခက္လဲ ဆက္​ေျပာမ​ေန​ေတာ့ပဲ ကုတင္အစြန္းဘက္မွာ ၀င္လွဲလိုက္​ေလသည္။ ပင္ပန္းလာလို႔လားမသိ။ ​ေခါင္းခ်လိုက္႐ုံနဲ႔ပင္ ႏွစ္ႏွစ္ၿခိဳက္ၿခိဳက္အိပ္​ေပ်ာ္သြား​ေလ​ေတာ့သည္။