စစ် အိမ်ကိုပြန်လာ​တော့ ခက်ကိုမ​တွေ့။ ခါတိုင်းဆိုရင် တံခါးဖွင့်သံကြားတာနဲ့ ခက်ကသူ့နားကို​ရောက်လာဆဲပါ။ သူ့ဘက်ကမကြည်ဖြူလဲ အသံကြားတာနဲ့ ​​ရေထည့်ထားတဲ့ဖန်ခွက်ကိုကိုင်ကာ သူ့ဆီ​ရောက်​ရောက်လာတတ်တဲ့ခက်ဟာ အခု​တော့ တံခါးဖွင့်သံကြားတာ​တောင် အပြင်ကိုထွက်မလာ။

(အပြင်သွား​နေလို့များလား?*) ဒါလည်းမဖြစ်နိုင်​​ပေ။ သူနဲ့ယူပြီးကတည်းက ခက်ကအပြင်ကိုသိပ်

မထွက်​တော့။ မင်းခန့်တို့နဲ့​တွေ့မယ်ဆိုရင်​တောင်

ဟို ၄​ယောက်က အိမ်ကိုလာလာ​တွေ့ရသည်။ ဒါဆို ဘာလို့ထွက်မလာတာလဲ?

စစ် အခန်းထဲကို၀င်ကြည့်မိ​တော့ luggageအိတ်ထဲကို အင်္ကျီ​တွေ ကျကျနန​ခေါက်ထည့်​နေ​သော ခက်။

'မင်း အဲ့ဒါဘာလုပ်​နေတာလဲ? ' စစ်အသံကြားမှ ခက်တစ်​ယောက် စစ်ပြန်လာမှန်းသိသည်။ အင်္ကျီ​တွေထည့်​နေရတာနဲ့ စစ်ဘယ်အချိန်ကပြန်လာမှန်း​တောင်မသိလိုက်။

'စစ်..ဘယ်တုန်းက​ရောက်​နေတာလဲ?'

'ငါဘယ်အချိန်​ရောက်ရောက် မင်းနဲ့မဆိုင်ဘူး။

အခု ငါ​မေးတာသာ​ဖြေ။ ဘာလုပ်ဖို့အင်္ကျီ​တွေထည့်​နေတာလဲ? ဘာလဲ ​နောက်ဆုံး​တော့ အိမ်ကထွက်သွား​တော့မယ်​ပေါ့ ဟုတ်လား?'

'အဲ့လိုမဟုတ်ပါဘူးစစ်ရယ်။ ငါက.. daddyတို့နဲ့သွားနေမလို့ပါ။ မင်းကို​တော့ ခရီးထွက်​နေတယ်လို့​ပြောထားတယ်။ မင်းမလိုက်ရင်လဲ အဆင်​ပြေပါတယ်။'

'ဘာ! Daddyတို့အိမ်မှာသွား​နေမယ် ဟုတ်လား? ဘာလို့လဲ'

'Dad..daddyတို့က လာ​နေခိုင်းတာ။ မင်းကလည်း အလုပ်​တွေရှုပ်​နေတာဆို​တော့ ကိုယ်၀န်ရင့်လာရင် ဂရုစိုက်မယ့်သူမရှိမှာစိုးလို့တဲ့' ခက် တွန့်ဆုတ်တွန့်ဆုတ်ဖြင့်သာ ​ပြော​နေမိသည်။

'ကိုယ်၀န်...အခု ကိုယ်၀န်လို့​ပြောလိုက်တာလား?'

'ဟုတ်..ဟုတ်တယ်..ကိုယ်၀န်...ငါ့မှာ...ငါ့မှာ

မင်းနဲ့ရတဲ့က​လေး​လေးရှိ​နေပြီ '

'ဘာ​ပြောလိုက်တယ်! မင်းနဲ့ငါအတူ​နေဖူးတာမှ ၂ခါထဲရှိတာ​လေ။ ၂ခါ​လေး..၂ခါ​လေးနဲ့ ကိုယ်၀န်ရသွားတယ်​​ပေါ့။ ဟန်နီ​တောင် ငါနဲ့ ၂ခါမက အတူတူအိပ်ဖူးတာ ဘာမှမဖြစ်ဘူး။ အခုမင်းက... အဟက်.. မင်းက​တော်​တော် အညှာလွယ်တာပါလား'

'စစ်...ငါ့ကို..ငါ့ကိုအဲ့လို​တော့မ​ပြောပါနဲ့ကွာ..ငါ..ငါ'

'​တော်​တော့!!! ဘာမှထပ်မ​ပြောနဲ့​တော့ ဘာမှမကြားချင်ဘူး! ဘာလဲ မင်းက က​​လေးရှိ​နေတာနဲ့ ငါ့ကိုစိတ်ပြန်လည်လာ​အောင်လုပ်လို့ရမယ်ထင်​နေတာလား? အဟက် ​ဝေး​​သေးတယ်။ ငါမင်းကို အရင်ကထက်ပိုရွံသွားပြီ။ ၂ခါ​လေးအတူအိပ်မိတာနဲ့ ကိုယ်၀န်ရသွားတဲ့ အညှာလွယ်တဲ့မင်းကို ငါအရမ်းမုန်းတယ် မင်းသိလား? အခု မင်းလွယ်ထားတဲ့က​လေးကိုလဲ ငါမလိုချင်ဘူး။ ဖျက်ချလိုက်'

'စ..စစ် မင်းဘယ်လို​ပြောလိုက်တာလဲ...ဒါက..ဒါက..မင်းရင်​သွေး​လေး​လေ။ မင်းဘာလို့ဖျက်ချခိုင်းရက်တာလဲ?'

'ငါအသိအမှတ်မပြုဘူး။ တကယ်လို့ မင်းနဲ့တင်မလုံ​လောက်ပဲ မင်း​မွေးလာမယ့်က​လေးကိုပါ ငါမုန်းတာခံ​စေချင်ရင်​တော့ ​မွေး​ပေါ့ '

'ငါ..ငါဖျက်မချနိုင်ဘူး!!! ဒီက​လေး​လေးမှာဘာအပြစ်ရှိ​နေလို့လဲ? ပြီး​တော့ ငါ့မှာ..ငါမှာလဲ မင်းကိုချစ်မိတာ​လေးပဲရှိတာပါ။ အဲဒါကို အပြစ်လို့သတ်မှတ်လိုက်တာလား?' ခက်​ပြော​နေရင်းနဲ့ပင်

မျက်ရည်ဝဲလာပြန်သည်။ ဘာလို့...ဘာလို့..က​လေးဖျက်ချခိုင်းရတဲ့အထိ ရက်စက်ရတာလဲ။

'​မင်းငါ့ကိုချစ်​နေတာကိုက အပြစ်ပဲ!! မင်း​ကြောင့်ပဲ ငါနဲ့ဟန်နီနဲ့​ဝေးခဲ့ရတာ!! မင်း​ကြောင့်ပဲ

ပတ်၀န်းကျင်က ငါ့ကို gayဆိုပြီးလက်ညှိုးထိုးကြတာ!! အကုန်လုံးမင်း​ကြောင့်!! မင်းကိုငါအရမ်းမုန်းတယ်။ ဒီထက်ပိုပြီးထိ​​ရောက်တဲ့စကားရှိရင်​ပြောချင်​သေးတယ်။ က​လေး​ဖျက်မချဘူး​ပေါ့! ဟက်...

လုပ်​လေ..မင်းဖျက်မချရင်​တော့ မင်း​မွေးလာမယ့်

က​လေးကိုပါ ငါမုန်းတာခံခိုင်းလိုက်။ က​လေးအ​ဖေနာမည်ခံလိုက်ရတာကလွဲလို့ မင်းတို့အတွက် ဘာတာဝန်မှ​​ကျေပွန်မယ်လို့မထင်နဲ့။ ​တောက်...အိမ်ကိုပြန်လာရင် ​စောက်ကျက်သ​ရေမရှိတာ​တွေပဲ ကြုံ​တွေ့​နေရတယ်။ ​ကောင်းကျိုးမ​ပေးတဲ့အ​ကောင်' စစ်​ပြောဆိုကာ အိမ်က​နေ ထွက်သွား​လေသည်။ ကျန်ရစ်​နေခဲ့တဲ့ ခက်က​တော့ အင်္ကျီ​တွေ

ဆက်မထည့်နိုင်​တော့ပဲ ကုတင်​ခြေရင်းမှာသာ

ကျုံ့ကျုံ့​လေးထိုင်ကာ ငို​နေ​လေသည်။

'ဘာလို့လဲ..ဘာလို့..ဘာလို့..က​လေး​လေးကို

လက်မခံနိုင်ရတာလဲ... ငါ့ကိုမုန်း​နေတာနဲ့ပဲ

မင်းရဲ့ရင်​သွေး​လေးကိုပါမုန်း​တော့မှာ​ပေါ့...ဘာလို့

ငါ့အ​ပေါ်အဲ့​လောက်​တောင်ရက်စက်နိုင်ရတာလဲ...ကြာရင်...ကြာရင် ငါထွက်​ပြေးမိ​တော့မယ်စစ်ရယ်' ​ငို​နေရင်းနဲ့ပင် ပြားချပ်​နေဆဲ ဗိုက်က​လေးကိုကိုင်လိုက်ကာ

'​papa​တောင်းပန်ပါတယ် က​လေး​လေးရယ်။

က​လေး​လေးရဲ့ daddyက papaကို စိတ်ဆိုး​နေလို့​ပြောသွားတာပါ။ က​လေးကို papaက ​မွေးဖြစ်​အောင်​မွေးမယ်။ ဖျက်မချဘူး​နော်။ အဲ့ဒါ​ကြောင့် ကျန်းကျန်းမာမာနဲ့ထွက်လာခဲ့​ပေး​နော်' ခက် ငို​နေတုန်းမှာပဲ ဦးမင်းထက်တို့​ရောက်လာကြ​လေသည်။

'အိမ်တံခါးကြီးကဖွင့်ထားတာပဲ! သား ခက်ထန် အင်္ကျီ​တွေထည့်ပြီးပြီလား သား?'

ဦးမင်းထက်အ​မေးကို

'ဟုတ်ကဲ့ ထည့်ပြီးပါပြီ daddy '

'စစ်က​ရော လိုက်မှာတဲ့လား?'

'သူမလိုက်​လောက်ဘူးထင်တယ် daddy သူကအခု နယ်ကပြန်မ​ရောက်​သေးဘူး'

မလိမ်တတ်ပါပဲ စစ်အဆူခံရမှာစိုး၍လိမ်​ပြော​ပေးတဲ့ခက်ကိုကြည့်ကာ ဦးမင်းထက် သက်ပြင်းချလိုက်ပြီး

'Daddyတို့ကိုလိမ်​နေလို့ဘာမှမထူးဘူး သား။ daddyတို့ မ​နေ့ကပဲ စစ်နဲ့ဟန်နီနိုင်တို့ကို​တွေ့လာခဲ့တယ်။ သူကသားအ​ပေါ်ဒီ​လောက်မ​ကောင်း​နေတာ သားကဘာလို့သူ့အတွက်လိမ်​ပေး​နေရတာလဲ?'

'သူက..သားကိုမုန်း​နေတုန်းမလို့ပါ daddyရယ်။

သူ့ရဲ့စိတ်ရင်းက အဲ့​လောက်မဆိုးပါဘူး'

'Daddy​တော့ သားမိဘ​တွေကို ဘယ်လိုမျက်နှာပြရမလဲ​​တောင်မသိ​တော့ပါဘူး'

'သားမိဘ​တွေမသိရင် ပိုအဆင်​ပြေပါတယ် daddyရယ်။ ​တော်ကြာ စစ်ကို သူတို့မုန်း​နေကြ

လိမ့်မယ်။ ဒါ​ပေမယ့် ​မေ​မေတို့ကလဲ ​နောက်လထဲ

ဆိုရင် Japanသွား​တော့မှာဆို​တော့ ဒီမှာဖြစ်​နေတာ​တွေကို မသိ​လောက်​တော့ပါဘူး'

ဟုတ်ပါတယ်။ ခက်ရဲ့မိဘ​တွေက Japanက Companyခွဲတစ်ခုကို သွားပြီးဦးစီးကြ​တော့မှာ​လေ။ အရင်က​တော့ ခက်ကိုစိတ်မချသဖြင့် Companyခွဲဖွင့်မယ့်စိတ်ကူးကို ​အ​ကောင်အထည်​မ​ဖော်နိုင်။ အခု ခက်အိမ်​ထောင်ကျသွား​တော့

ဦးမင်းထက်တို့လိုလူ​တွေနဲ့ဆိုရင် ခက်ကိုစိတ်ချပါပြီဟုဆိုကာ ဒီမှာရှိတဲ့ companyကို မင်္ဂလာလက်ဖွဲ့အ​နေနဲ့​ပေးခဲ့ပြီး Japanကိုသွားကြ​တော့မည်ဖြစ်သည်။ သို့​သော်လည်း စစ်က ခက်​ဖေ​ဖေရဲ့ companyကို ဦးစီးမ​ပေးသဖြင့် ဦးမင်းထက်ကပဲ ဦးစီးပြီးလုပ်​ပေး​နေရသည်။ ဒီကိစ္စ​တွေကို ခက်က

မ​ပြောသဖြင့် သူ့မိဘ​တွေကလည်း မသိကြ​ပေ။

ခက် စစ်အ​ဖေရဲ့အိမ်ကို​ရောက်​တော့ မင်္ဂလာ

မ​ဆောင်ခင်က သူနဲ့စစ်​နေရတဲ့အခန်းမှာပဲ​နေရသည်။

အင်္ကျီ​တွေကို ဗီဒိုထဲ​ပြောင်းထည့်​နေစဥ်

ဖုန်းလာသဖြင့်

'Hello မင်းခန့်'

'ခက်.. ခရီးထွက်တာ လိုက်ဖြစ်လားလို့လှမ်း​မေးတာ'

'ငါ..ငါ..မလိုက်ဖြစ်​လောက်ဘူးထင်တယ်မင်းခန့်။

က​လေးတစ်ခုခုဖြစ်မှာစိုးလို့'

'လ နု​သေးရင် ခရီးသွားလို့ရ​သေးတယ်မဟုတ်လား'

'ဒါ​ပေမယ့် ငါက ​ယောကျာ်း​လေးကိုယ်၀န်​ဆောင်​လေ။ ငါသတိထားမှရမှာ။ က​လေးကို​မွေးဖြစ်​အောင်​မွေးမယ်။ ငါ့က​​လေး​လေးတစ်ခုခုဖြစ်သွားလို့မဖြစ်လို့ပါ'

'​အေးပါ ​အေးပါ..ငါကလဲ ဒီအတိုင်း​မေးကြည့်တာပါ။ မင်းက​လေး​လေးက ဘာမှဖြစ်မှာမဟုတ်ဘူး ဟုတ်ပြီလား ​ကြောက်မ​နေနဲ့​တော့။ ​ကြောက်ရင်ပိုဆိုးလိမ့်မယ် '

'အင်းပါ။ ဒါဆို ငါမလိုက်ဖြစ်​တော့ဘူးလို့ သက်နွယ်တို့ကို​ပြော​ပေးအုံး​နော်။ ပြီး​တော့ ငါတစ်​ယောက်ထဲ

ခွဲထွက်သလိုဖြစ်​နေလို့​တောင်းပန်ပါတယ်'

'ဘာ​တောင်းပန်စရာလိုလို့လဲခက်ရာ။ ငါတို့ကသူငယ်ချင်း​တွေပဲကို။ မင်းသာဂရုစိုက် မင်းက​လေး​မွေးပြီးမှ ငါတို့​နောက်တစ်​​ခေါက်ထပ်သွားမယ် ဟုတ်ပြီလား? ဒါနဲ့ စစ်​ရော သိသွားပြီလား'

'အင်း သိသွားပြီ'

'ဘာ​ပြော​သေးလဲ?'

'ဘာ..ဘာမှမ​ပြောပါဘူး။ သူက အလုပ်မအား​တော့ရင် ဂရုမစိုက်နိုင်မှာစိုးလို့ ငါအခု daddyတို့အိမ်မှာ လိုက်​နေ​နေတာ'

'​သြော်...​သူဘာ​ပြော​ပြော စိတ်ထဲမထားနဲ့

ကြားလား? မင်းက အခု ကိုယ်၀န်​ဆောင်ထားရတာ စိတ်ချမ်းချမ်းသာသာ​နေမှဖြစ်မှာ။ ပြီး​တော့ သူလဲကြာရင်​ ​နောင်တရမှာပါ။ အခု သူက သူ့ daddyတို့

လမ်းစဥ်ကိုလိုက်သွားသလိုဖြစ်​နေတာမလို့ လက်မခံနိုင်သလိုဖြစ်​နေတာ။ '

'အင်းပါ။ ငါနားလည်ပါတယ်။ သူ ကြာရင်​တော့

ငါ့ကို လက်ခံနိုင်မှာပါ'

ဒါဆို ဒါပဲ​နော် ​နောက် အားတဲ့ရက်မှ မင်းဆီလာလည်မယ် ကျန်းမာ​ရေးဂရုစိုက် ၀မ်းနည်းစရာ​တွေမ​တွေးနဲ့ ကြားလား?'

​'​အေးပါ။ ဒါပဲ​နော်' မင်းခန့်ဖုန်းချသွား​တော့

(တကယ်ပဲ ​တစ်ချိန်ချိန်​​ရောက်ရင် မင်းငါ့ကို လက်ခံလာမှာလား စစ်*)

'Hello daddy'

'မင်းစစ်​မောင် အခုချက်ချင်းအိမ်ကိုပြန်လာစမ်း'

'ဘာလို့ပြန်လာရမှာလဲ daddyရဲ့'

'ဘာလို့လဲ ဟုတ်လား? ခက်က မင်းရင်​​သွေးကို

လွယ်ထားရတာ​လေ။ သူ့ခမျာ ​ယောကျာ်း​လေးတန်မဲ့ ကိုယ်၀န်​​ဆောင်​နေရ​ရှာ​တော့ အားငယ်​နေမှာပဲ။

မင်းက ဂရုစိုက်​ပေးမှဖြစ်မှာ​ပေါ့'

'သူ့ကို ဘယ်သူက အတင်းအကြပ်​တွေ

ကိုယ်၀န်ဆာင်ခိုင်း​နေလို့လဲ? ကျ​နော်သူ့ကိုဖျက်ချခိုင်းပြီးသား။ သူက ဖျက်မချပဲ​မွေးမယ်​လို့​

ပြောထားတာ အဲ့ဒီ​တော့ သူဘာဖြစ်ဖြစ်

ကျ​နော်နဲ့မဆိုင်ဘူး'

'မင်းစစ်​မောင်!!! မင်းဘာလို့ လူစိတ်မရှိရတာလဲ ဟမ်! ငါတို့ မင်းကို​မွေးမိတာ​တော်​တော်​နောင်တ

ရတယ်ကွ သိလား။ မင်းက လူစိတ်မရှိတဲ့​ကောင်။

ကိုယ့်ရင်​သွေး​တောင် ဖျက်ချခိုင်းတယ် ဟုတ်လား'

'ဟုတ်တယ် daddy ကျ​နော်က လူစိတ်မရှိတဲ့​ကောင်ပဲ။ အဲ့ဒါ​ကြောင့် သူ့ကို ကျ​နော်တာ၀န်ယူ

မ​ပေးနိုင်ဘူး။ ဂရုစိုက်မ​ပေးနိုင်ဘူး။ သူ့သ​ဘောနဲ့သူ က​လေးဖျက်မချတာ အဲ့ဒီ​တော့ ​မွေးလာတဲ့က​လေးကိုလဲ အသိအမှတ်မပြုနိုင်ဘူး'

'​ကောင်းပြီ​လေ။ မင်းအသိအမှတ်မပြုဘူးဆိုရင်လဲ

ရတာပဲ။ အဲ့ဒီအစား ငါ့​မြေး​လေးမွေးလာရင်သာ မင်း ငါ့​မြေးနားကို မကပ်မိ​စေနဲ့။ မင်းမ​စောင့်​ရှောက်ရင်လဲ ငါ့သားမက်​ကို​ရော ​မွေးလာမယ့် ငါ​မြေး​လေးကိုပါ ငါ​စောင့်​ရှောက်​ပေးမယ်။ '

ဦးမင်းထက်ဖုန်းချသွားတာ့

'​တောက်!!! ဟာကွာ..!!!! ' စစ် စိတ်တိုစွာပင် စားပွဲ​ပေါ်ရှိတဲ့အရာ​တွေကို တွန်းချမိသည်။

'​တောက်!! ခက်ထန်!!! ငါ့ကို ​စောက်ဒုက္ခ​တော်​တော်​ပေးတာပဲ။ ဟန်နီနဲ့​အိပ်ရင်​တောင် အကွာအကွယ်သုံးတဲ့ငါက မင်းနဲ့ ၂ခါ​လေး အကာအကွယ်မပါပဲ အိပ်မိတာကို ကိုယ်၀န်ရသွားတယ်​ပေါ့။ ​တောက်!!! မင်း​မွေးလာမယ့်က​လေးကို ငါ့သားလို့အသိအမှတ်မပြုဘူး!!! အားးး!!!!'

'ခွမ်း' စားပွဲ​ပေါ်က အလှပန်းအိုး​လေးသည်လဲ စစ်​ကြောင့် ​မြေခကာ အစိတ်စိတ်အမွှာမွှာကွဲသွား​လေသည်။ ထို့​နောက်မှာ​တော့

'Hello ဟန်နီလား? ကိုကို အခု ဟန်နီ့ဆီကိုလာခဲ့မယ် ​စောင့်နေ​နော်' ဖုန်းချလိုက်ပြီး ဟန်နီနိုင့်ဆီကိုထွက်လာခဲ့​လေသည်။

ဟန်နီနိုင်ဘာလို့ စစ်ကိုလက်​ခံ​​နေရသလဲ?

Partyတုန်းက ကိစ္စ​တွေဖြစ်ပြီး​တော့ ခက်နဲ့လက်ထပ်လိုက်ရတဲ့စစ်ဟာ ဟန်နီနိုင့်အ​ပေါ် သစ္စာ​ဖောက်သလိုဖြစ်​နေပြီး အပြစ်ရှိသလိုခံစား​နေရသည်။ သို့​သော်ဟန်နီနိုင်က အပြစ်မယူဟု​ပြော

သဖြင့် သူ ပို၍ပင် ဟန်နီနိုင့်​အ​ပေါ် အားနာမိ​လေသည်။ ဟန်နီနိုင်​တောင်းဆိုတာမှန်သမျှဖြည့်ဆည်း​​ပေးမည်ဟု ဆုံးဖြတ်ထားတဲ့အတိုင်း ဦးဇွဲနိုင်ရဲ့ company ​အရှုံး​ပေါ်​တော့မလိုဖြစ်​နေတာကို သူကပဲကယ်တင်​ပေးခဲ့သည်။ ထို့အပြင် Zwe Companyမှာ share၀င်ထား​သေးသည်။ သူ့​ကျေးဇူး​ကြောင့် ဦးဇွဲနိုင်တို့သားအဖက စီးပွား​ရေး ပြန်ပြီး ပြေလည်လာ​လေသည်။ လိုအပ်သမျှကို ဖြည့်ဆည်း​ပေး​နေတဲ့စစ်​ကြောင့် ဟန်နီနိုင် စစ်ကို

လက်မလွှတ်နိုင်​တော့​ပေ။ အရင်က အသုံးချချင်လို့ စစ်နဲ့တွဲ​​သော်လည်း အ​နေကြာလာတာနဲ့အမျှ စစ်ရဲ့ဂရုစိုက်မှု​တွေမှာ နစ်​မြောကာ စစ်ကို ချစ်မိလာသည်။ အဆုံးရှုံးမခံနိုင်​တော့။ ထို့​ကြောင့် ခက်ကို စစ်ရဲ့အ​​ဝေးဆုံးသို့ ပို့ဖို့က သူမရဲ့ ရည်ရွယ်ချက်ဖြစ်လာ​တော့သည်။

စစ်ရဲ့​ရှေ့မှာ နစ်နာသူတစ်​ယောက်အ​နေနဲ့

ဟန်​ဆောင်​နေတဲ့ ဟန်နီနိုင်ဟာ ကျန်တဲ့အချိန်​တွေဆိုရင် ​မြေ​ခွေးကဲ့သို့ ဥာဏ်များလှသည်။ သူမရဲ့​ခေါင်းထဲမှာ ခက်ကို ဘယ်လိုအ​ဝေးပို့ရမလဲဟုသာ ​တွေး​နေတတ်သည်။

To be continued.....

စစ္ အိမ္ကိုျပန္လာ​ေတာ့ ခက္ကိုမ​ေတြ႕။ ခါတိုင္းဆိုရင္ တံခါးဖြင့္သံၾကားတာနဲ႔ ခက္ကသူ႔နားကို​ေရာက္လာဆဲပါ။ သူ႔ဘက္ကမၾကည္ျဖဴလဲ အသံၾကားတာနဲ႔ ​​ေရထည့္ထားတဲ့ဖန္ခြက္ကိုကိုင္ကာ သူ႔ဆီ​ေရာက္​ေရာက္လာတတ္တဲ့ခက္ဟာ အခု​ေတာ့ တံခါးဖြင့္သံၾကားတာ​ေတာင္ အျပင္ကိုထြက္မလာ။

(အျပင္သြား​ေနလို႔မ်ားလား?*) ဒါလည္းမျဖစ္ႏိုင္​​ေပ။ သူနဲ႔ယူၿပီးကတည္းက ခက္ကအျပင္ကိုသိပ္

မထြက္​ေတာ့။ မင္းခန္႔တို႔နဲ႔​ေတြ႕မယ္ဆိုရင္​ေတာင္

ဟို ၄​ေယာက္က အိမ္ကိုလာလာ​ေတြ႕ရသည္။ ဒါဆို ဘာလို႔ထြက္မလာတာလဲ?

စစ္ အခန္းထဲကို၀င္ၾကည့္မိ​ေတာ့ luggageအိတ္ထဲကို အက်ႌ​ေတြ က်က်နန​ေခါက္ထည့္​ေန​ေသာ ခက္။

'မင္း အဲ့ဒါဘာလုပ္​ေနတာလဲ? ' စစ္အသံၾကားမွ ခက္တစ္​ေယာက္ စစ္ျပန္လာမွန္းသိသည္။ အက်ႌ​ေတြထည့္​ေနရတာနဲ႔ စစ္ဘယ္အခ်ိန္ကျပန္လာမွန္း​ေတာင္မသိလိုက္။

'စစ္..ဘယ္တုန္းက​ေရာက္​ေနတာလဲ?'

'ငါဘယ္အခ်ိန္​ေရာက္ေရာက္ မင္းနဲ႔မဆိုင္ဘူး။

အခု ငါ​ေမးတာသာ​ေျဖ။ ဘာလုပ္ဖို႔အက်ႌ​ေတြထည့္​ေနတာလဲ? ဘာလဲ ​ေနာက္ဆုံး​ေတာ့ အိမ္ကထြက္သြား​ေတာ့မယ္​ေပါ့ ဟုတ္လား?'

'အဲ့လိုမဟုတ္ပါဘူးစစ္ရယ္။ ငါက.. daddyတို႔နဲ႔သြားေနမလို႔ပါ။ မင္းကို​ေတာ့ ခရီးထြက္​ေနတယ္လို႔​ေျပာထားတယ္။ မင္းမလိုက္ရင္လဲ အဆင္​ေျပပါတယ္။'

'ဘာ! Daddyတို႔အိမ္မွာသြား​ေနမယ္ ဟုတ္လား? ဘာလို႔လဲ'

'Dad..daddyတို႔က လာ​ေနခိုင္းတာ။ မင္းကလည္း အလုပ္​ေတြရႈပ္​ေနတာဆို​ေတာ့ ကိုယ္၀န္ရင့္လာရင္ ဂ႐ုစိုက္မယ့္သူမရွိမွာစိုးလို႔တဲ့' ခက္ တြန္႔ဆုတ္တြန္႔ဆုတ္ျဖင့္သာ ​ေျပာ​ေနမိသည္။

'ကိုယ္၀န္...အခု ကိုယ္၀န္လို႔​ေျပာလိုက္တာလား?'

'ဟုတ္..ဟုတ္တယ္..ကိုယ္၀န္...ငါ့မွာ...ငါ့မွာ

မင္းနဲ႔ရတဲ့က​ေလး​ေလးရွိ​ေနၿပီ '

'ဘာ​ေျပာလိုက္တယ္! မင္းနဲ႔ငါအတူ​ေနဖူးတာမွ ၂ခါထဲရွိတာ​ေလ။ ၂ခါ​ေလး..၂ခါ​ေလးနဲ႔ ကိုယ္၀န္ရသြားတယ္​​ေပါ့။ ဟန္နီ​ေတာင္ ငါနဲ႔ ၂ခါမက အတူတူအိပ္ဖူးတာ ဘာမွမျဖစ္ဘူး။ အခုမင္းက... အဟက္.. မင္းက​ေတာ္​ေတာ္ အညႇာလြယ္တာပါလား'

'စစ္...ငါ့ကို..ငါ့ကိုအဲ့လို​ေတာ့မ​ေျပာပါနဲ႔ကြာ..ငါ..ငါ'

'​ေတာ္​ေတာ့!!! ဘာမွထပ္မ​ေျပာနဲ႔​ေတာ့ ဘာမွမၾကားခ်င္ဘူး! ဘာလဲ မင္းက က​​ေလးရွိ​ေနတာနဲ႔ ငါ့ကိုစိတ္ျပန္လည္လာ​ေအာင္လုပ္လို႔ရမယ္ထင္​ေနတာလား? အဟက္ ​ေဝး​​ေသးတယ္။ ငါမင္းကို အရင္ကထက္ပို႐ြံသြားၿပီ။ ၂ခါ​ေလးအတူအိပ္မိတာနဲ႔ ကိုယ္၀န္ရသြားတဲ့ အညႇာလြယ္တဲ့မင္းကို ငါအရမ္းမုန္းတယ္ မင္းသိလား? အခု မင္းလြယ္ထားတဲ့က​ေလးကိုလဲ ငါမလိုခ်င္ဘူး။ ဖ်က္ခ်လိုက္'

'စ..စစ္ မင္းဘယ္လို​ေျပာလိုက္တာလဲ...ဒါက..ဒါက..မင္းရင္​ေသြး​ေလး​ေလ။ မင္းဘာလို႔ဖ်က္ခ်ခိုင္းရက္တာလဲ?'

'ငါအသိအမွတ္မျပဳဘူး။ တကယ္လို႔ မင္းနဲ႔တင္မလုံ​ေလာက္ပဲ မင္း​ေမြးလာမယ့္က​ေလးကိုပါ ငါမုန္းတာခံ​ေစခ်င္ရင္​ေတာ့ ​ေမြး​ေပါ့ '

'ငါ..ငါဖ်က္မခ်ႏိုင္ဘူး!!! ဒီက​ေလး​ေလးမွာဘာအျပစ္ရွိ​ေနလို႔လဲ? ၿပီး​ေတာ့ ငါ့မွာ..ငါမွာလဲ မင္းကိုခ်စ္မိတာ​ေလးပဲရွိတာပါ။ အဲဒါကို အျပစ္လို႔သတ္မွတ္လိုက္တာလား?' ခက္​ေျပာ​ေနရင္းနဲ႔ပင္

မ်က္ရည္ဝဲလာျပန္သည္။ ဘာလို႔...ဘာလို႔..က​ေလးဖ်က္ခ်ခိုင္းရတဲ့အထိ ရက္စက္ရတာလဲ။

'​မင္းငါ့ကိုခ်စ္​ေနတာကိုက အျပစ္ပဲ!! မင္း​ေၾကာင့္ပဲ ငါနဲ႔ဟန္နီနဲ႔​ေဝးခဲ့ရတာ!! မင္း​ေၾကာင့္ပဲ

ပတ္၀န္းက်င္က ငါ့ကို gayဆိုၿပီးလက္ညႇိဳးထိုးၾကတာ!! အကုန္လုံးမင္း​ေၾကာင့္!! မင္းကိုငါအရမ္းမုန္းတယ္။ ဒီထက္ပိုၿပီးထိ​​ေရာက္တဲ့စကားရွိရင္​ေျပာခ်င္​ေသးတယ္။ က​ေလး​ဖ်က္မခ်ဘူး​ေပါ့! ဟက္...

လုပ္​ေလ..မင္းဖ်က္မခ်ရင္​ေတာ့ မင္း​ေမြးလာမယ့္

က​ေလးကိုပါ ငါမုန္းတာခံခိုင္းလိုက္။ က​ေလးအ​ေဖနာမည္ခံလိုက္ရတာကလြဲလို႔ မင္းတို႔အတြက္ ဘာတာဝန္မွ​​ေက်ပြန္မယ္လို႔မထင္နဲ႔။ ​ေတာက္...အိမ္ကိုျပန္လာရင္ ​ေစာက္က်က္သ​ေရမရွိတာ​ေတြပဲ ႀကဳံ​ေတြ႕​ေနရတယ္။ ​ေကာင္းက်ိဳးမ​ေပးတဲ့အ​ေကာင္' စစ္​ေျပာဆိုကာ အိမ္က​ေန ထြက္သြား​ေလသည္။ က်န္ရစ္​ေနခဲ့တဲ့ ခက္က​ေတာ့ အက်ႌ​ေတြ

ဆက္မထည့္ႏိုင္​ေတာ့ပဲ ကုတင္​ေျခရင္းမွာသာ

က်ဳံ႕က်ဳံ႕​ေလးထိုင္ကာ ငို​ေန​ေလသည္။

'ဘာလို႔လဲ..ဘာလို႔..ဘာလို႔..က​ေလး​ေလးကို

လက္မခံႏိုင္ရတာလဲ... ငါ့ကိုမုန္း​ေနတာနဲ႔ပဲ

မင္းရဲ႕ရင္​ေသြး​ေလးကိုပါမုန္း​ေတာ့မွာ​ေပါ့...ဘာလို႔

ငါ့အ​ေပၚအဲ့​ေလာက္​ေတာင္ရက္စက္ႏိုင္ရတာလဲ...ၾကာရင္...ၾကာရင္ ငါထြက္​ေျပးမိ​ေတာ့မယ္စစ္ရယ္' ​ငို​ေနရင္းနဲ႔ပင္ ျပားခ်ပ္​ေနဆဲ ဗိုက္က​ေလးကိုကိုင္လိုက္ကာ

'​papa​ေတာင္းပန္ပါတယ္ က​ေလး​ေလးရယ္။

က​ေလး​ေလးရဲ႕ daddyက papaကို စိတ္ဆိုး​ေနလို႔​ေျပာသြားတာပါ။ က​ေလးကို papaက ​ေမြးျဖစ္​ေအာင္​ေမြးမယ္။ ဖ်က္မခ်ဘူး​ေနာ္။ အဲ့ဒါ​ေၾကာင့္ က်န္းက်န္းမာမာနဲ႔ထြက္လာခဲ့​ေပး​ေနာ္' ခက္ ငို​ေနတုန္းမွာပဲ ဦးမင္းထက္တို႔​ေရာက္လာၾက​ေလသည္။

'အိမ္တံခါးႀကီးကဖြင့္ထားတာပဲ! သား ခက္ထန္ အက်ႌ​ေတြထည့္ၿပီးၿပီလား သား?'

ဦးမင္းထက္အ​ေမးကို

'ဟုတ္ကဲ့ ထည့္ၿပီးပါၿပီ daddy '

'စစ္က​ေရာ လိုက္မွာတဲ့လား?'

'သူမလိုက္​ေလာက္ဘူးထင္တယ္ daddy သူကအခု နယ္ကျပန္မ​ေရာက္​ေသးဘူး'

မလိမ္တတ္ပါပဲ စစ္အဆူခံရမွာစိုး၍လိမ္​ေျပာ​ေပးတဲ့ခက္ကိုၾကည့္ကာ ဦးမင္းထက္ သက္ျပင္းခ်လိုက္ၿပီး

'Daddyတို႔ကိုလိမ္​ေနလို႔ဘာမွမထူးဘူး သား။ daddyတို႔ မ​ေန႔ကပဲ စစ္နဲ႔ဟန္နီႏိုင္တို႔ကို​ေတြ႕လာခဲ့တယ္။ သူကသားအ​ေပၚဒီ​ေလာက္မ​ေကာင္း​ေနတာ သားကဘာလို႔သူ႔အတြက္လိမ္​ေပး​ေနရတာလဲ?'

'သူက..သားကိုမုန္း​ေနတုန္းမလို႔ပါ daddyရယ္။

သူ႔ရဲ႕စိတ္ရင္းက အဲ့​ေလာက္မဆိုးပါဘူး'

'Daddy​ေတာ့ သားမိဘ​ေတြကို ဘယ္လိုမ်က္ႏွာျပရမလဲ​​ေတာင္မသိ​ေတာ့ပါဘူး'

'သားမိဘ​ေတြမသိရင္ ပိုအဆင္​ေျပပါတယ္ daddyရယ္။ ​ေတာ္ၾကာ စစ္ကို သူတို႔မုန္း​ေနၾက

လိမ့္မယ္။ ဒါ​ေပမယ့္ ​ေမ​ေမတို႔ကလဲ ​ေနာက္လထဲ

ဆိုရင္ Japanသြား​ေတာ့မွာဆို​ေတာ့ ဒီမွာျဖစ္​ေနတာ​ေတြကို မသိ​ေလာက္​ေတာ့ပါဘူး'

ဟုတ္ပါတယ္။ ခက္ရဲ႕မိဘ​ေတြက Japanက Companyခြဲတစ္ခုကို သြားၿပီးဦးစီးၾက​ေတာ့မွာ​ေလ။ အရင္က​ေတာ့ ခက္ကိုစိတ္မခ်သျဖင့္ Companyခြဲဖြင့္မယ့္စိတ္ကူးကို ​အ​ေကာင္အထည္​မ​ေဖာ္ႏိုင္။ အခု ခက္အိမ္​ေထာင္က်သြား​ေတာ့

ဦးမင္းထက္တို႔လိုလူ​ေတြနဲ႔ဆိုရင္ ခက္ကိုစိတ္ခ်ပါၿပီဟုဆိုကာ ဒီမွာရွိတဲ့ companyကို မဂၤလာလက္ဖြဲ႕အ​ေနနဲ႔​ေပးခဲ့ၿပီး Japanကိုသြားၾက​ေတာ့မည္ျဖစ္သည္။ သို႔​ေသာ္လည္း စစ္က ခက္​ေဖ​ေဖရဲ႕ companyကို ဦးစီးမ​ေပးသျဖင့္ ဦးမင္းထက္ကပဲ ဦးစီးၿပီးလုပ္​ေပး​ေနရသည္။ ဒီကိစၥ​ေတြကို ခက္က

မ​ေျပာသျဖင့္ သူ႔မိဘ​ေတြကလည္း မသိၾက​ေပ။

ခက္ စစ္အ​ေဖရဲ႕အိမ္ကို​ေရာက္​ေတာ့ မဂၤလာ

မ​ေဆာင္ခင္က သူနဲ႔စစ္​ေနရတဲ့အခန္းမွာပဲ​ေနရသည္။

အက်ႌ​ေတြကို ဗီဒိုထဲ​ေျပာင္းထည့္​ေနစဥ္

ဖုန္းလာသျဖင့္

'Hello မင္းခန္႔'

'ခက္.. ခရီးထြက္တာ လိုက္ျဖစ္လားလို႔လွမ္း​ေမးတာ'

'ငါ..ငါ..မလိုက္ျဖစ္​ေလာက္ဘူးထင္တယ္မင္းခန္႔။

က​ေလးတစ္ခုခုျဖစ္မွာစိုးလို႔'

'လ ႏု​ေသးရင္ ခရီးသြားလို႔ရ​ေသးတယ္မဟုတ္လား'

'ဒါ​ေပမယ့္ ငါက ​ေယာက်ာ္း​ေလးကိုယ္၀န္​ေဆာင္​ေလ။ ငါသတိထားမွရမွာ။ က​ေလးကို​ေမြးျဖစ္​ေအာင္​ေမြးမယ္။ ငါ့က​​ေလး​ေလးတစ္ခုခုျဖစ္သြားလို႔မျဖစ္လို႔ပါ'

'​ေအးပါ ​ေအးပါ..ငါကလဲ ဒီအတိုင္း​ေမးၾကည့္တာပါ။ မင္းက​ေလး​ေလးက ဘာမွျဖစ္မွာမဟုတ္ဘူး ဟုတ္ၿပီလား ​ေၾကာက္မ​ေနနဲ႔​ေတာ့။ ​ေၾကာက္ရင္ပိုဆိုးလိမ့္မယ္ '

'အင္းပါ။ ဒါဆို ငါမလိုက္ျဖစ္​ေတာ့ဘူးလို႔ သက္ႏြယ္တို႔ကို​ေျပာ​ေပးအုံး​ေနာ္။ ၿပီး​ေတာ့ ငါတစ္​ေယာက္ထဲ

ခြဲထြက္သလိုျဖစ္​ေနလို႔​ေတာင္းပန္ပါတယ္'

'ဘာ​ေတာင္းပန္စရာလိုလို႔လဲခက္ရာ။ ငါတို႔ကသူငယ္ခ်င္း​ေတြပဲကို။ မင္းသာဂ႐ုစိုက္ မင္းက​ေလး​ေမြးၿပီးမွ ငါတို႔​ေနာက္တစ္​​ေခါက္ထပ္သြားမယ္ ဟုတ္ၿပီလား? ဒါနဲ႔ စစ္​ေရာ သိသြားၿပီလား'

'အင္း သိသြားၿပီ'

'ဘာ​ေျပာ​ေသးလဲ?'

'ဘာ..ဘာမွမ​ေျပာပါဘူး။ သူက အလုပ္မအား​ေတာ့ရင္ ဂ႐ုမစိုက္ႏိုင္မွာစိုးလို႔ ငါအခု daddyတို႔အိမ္မွာ လိုက္​ေန​ေနတာ'

'​ေၾသာ္...​သူဘာ​ေျပာ​ေျပာ စိတ္ထဲမထားနဲ႔

ၾကားလား? မင္းက အခု ကိုယ္၀န္​ေဆာင္ထားရတာ စိတ္ခ်မ္းခ်မ္းသာသာ​ေနမွျဖစ္မွာ။ ၿပီး​ေတာ့ သူလဲၾကာရင္​ ​ေနာင္တရမွာပါ။ အခု သူက သူ႔ daddyတို႔

လမ္းစဥ္ကိုလိုက္သြားသလိုျဖစ္​ေနတာမလို႔ လက္မခံႏိုင္သလိုျဖစ္​ေနတာ။ '

'အင္းပါ။ ငါနားလည္ပါတယ္။ သူ ၾကာရင္​ေတာ့

ငါ့ကို လက္ခံႏိုင္မွာပါ'

ဒါဆို ဒါပဲ​ေနာ္ ​ေနာက္ အားတဲ့ရက္မွ မင္းဆီလာလည္မယ္ က်န္းမာ​ေရးဂ႐ုစိုက္ ၀မ္းနည္းစရာ​ေတြမ​ေတြးနဲ႔ ၾကားလား?'

​'​ေအးပါ။ ဒါပဲ​ေနာ္' မင္းခန္႔ဖုန္းခ်သြား​ေတာ့

(တကယ္ပဲ ​တစ္ခ်ိန္ခ်ိန္​​ေရာက္ရင္ မင္းငါ့ကို လက္ခံလာမွာလား စစ္*)

'Hello daddy'

'မင္းစစ္​ေမာင္ အခုခ်က္ခ်င္းအိမ္ကိုျပန္လာစမ္း'

'ဘာလို႔ျပန္လာရမွာလဲ daddyရဲ႕'

'ဘာလို႔လဲ ဟုတ္လား? ခက္က မင္းရင္​​ေသြးကို

လြယ္ထားရတာ​ေလ။ သူ႔ခမ်ာ ​ေယာက်ာ္း​ေလးတန္မဲ့ ကိုယ္၀န္​​ေဆာင္​ေနရ​ရွာ​ေတာ့ အားငယ္​ေနမွာပဲ။

မင္းက ဂ႐ုစိုက္​ေပးမွျဖစ္မွာ​ေပါ့'

'သူ႔ကို ဘယ္သူက အတင္းအၾကပ္​ေတြ

ကိုယ္၀န္ဆာင္ခိုင္း​ေနလို႔လဲ? က်​ေနာ္သူ႔ကိုဖ်က္ခ်ခိုင္းၿပီးသား။ သူက ဖ်က္မခ်ပဲ​ေမြးမယ္​လို႔​

ေျပာထားတာ အဲ့ဒီ​ေတာ့ သူဘာျဖစ္ျဖစ္

က်​ေနာ္နဲ႔မဆိုင္ဘူး'

'မင္းစစ္​ေမာင္!!! မင္းဘာလို႔ လူစိတ္မရွိရတာလဲ ဟမ္! ငါတို႔ မင္းကို​ေမြးမိတာ​ေတာ္​ေတာ္​ေနာင္တ

ရတယ္ကြ သိလား။ မင္းက လူစိတ္မရွိတဲ့​ေကာင္။

ကိုယ့္ရင္​ေသြး​ေတာင္ ဖ်က္ခ်ခိုင္းတယ္ ဟုတ္လား'

'ဟုတ္တယ္ daddy က်​ေနာ္က လူစိတ္မရွိတဲ့​ေကာင္ပဲ။ အဲ့ဒါ​ေၾကာင့္ သူ႔ကို က်​ေနာ္တာ၀န္ယူ

မ​ေပးႏိုင္ဘူး။ ဂ႐ုစိုက္မ​ေပးႏိုင္ဘူး။ သူ႔သ​ေဘာနဲ႔သူ က​ေလးဖ်က္မခ်တာ အဲ့ဒီ​ေတာ့ ​ေမြးလာတဲ့က​ေလးကိုလဲ အသိအမွတ္မျပဳႏိုင္ဘူး'

'​ေကာင္းၿပီ​ေလ။ မင္းအသိအမွတ္မျပဳဘူးဆိုရင္လဲ

ရတာပဲ။ အဲ့ဒီအစား ငါ့​ေျမး​ေလးေမြးလာရင္သာ မင္း ငါ့​ေျမးနားကို မကပ္မိ​ေစနဲ႔။ မင္းမ​ေစာင့္​ေရွာက္ရင္လဲ ငါ့သားမက္​ကို​ေရာ ​ေမြးလာမယ့္ ငါ​ေျမး​ေလးကိုပါ ငါ​ေစာင့္​ေရွာက္​ေပးမယ္။ '

ဦးမင္းထက္ဖုန္းခ်သြားတာ့

'​ေတာက္!!! ဟာကြာ..!!!! ' စစ္ စိတ္တိုစြာပင္ စားပြဲ​ေပၚရွိတဲ့အရာ​ေတြကို တြန္းခ်မိသည္။

'​ေတာက္!! ခက္ထန္!!! ငါ့ကို ​ေစာက္ဒုကၡ​ေတာ္​ေတာ္​ေပးတာပဲ။ ဟန္နီနဲ႔​အိပ္ရင္​ေတာင္ အကြာအကြယ္သုံးတဲ့ငါက မင္းနဲ႔ ၂ခါ​ေလး အကာအကြယ္မပါပဲ အိပ္မိတာကို ကိုယ္၀န္ရသြားတယ္​ေပါ့။ ​ေတာက္!!! မင္း​ေမြးလာမယ့္က​ေလးကို ငါ့သားလို႔အသိအမွတ္မျပဳဘူး!!! အားးး!!!!'

'ခြမ္း' စားပြဲ​ေပၚက အလွပန္းအိုး​ေလးသည္လဲ စစ္​ေၾကာင့္ ​ေျမခကာ အစိတ္စိတ္အမႊာမႊာကြဲသြား​ေလသည္။ ထို႔​ေနာက္မွာ​ေတာ့

'Hello ဟန္နီလား? ကိုကို အခု ဟန္နီ႔ဆီကိုလာခဲ့မယ္ ​ေစာင့္ေန​ေနာ္' ဖုန္းခ်လိုက္ၿပီး ဟန္နီႏိုင့္ဆီကိုထြက္လာခဲ့​ေလသည္။

ဟန္နီႏိုင္ဘာလို႔ စစ္ကိုလက္​ခံ​​ေနရသလဲ?

Partyတုန္းက ကိစၥ​ေတြျဖစ္ၿပီး​ေတာ့ ခက္နဲ႔လက္ထပ္လိုက္ရတဲ့စစ္ဟာ ဟန္နီႏိုင့္အ​ေပၚ သစၥာ​ေဖာက္သလိုျဖစ္​ေနၿပီး အျပစ္ရွိသလိုခံစား​ေနရသည္။ သို႔​ေသာ္ဟန္နီႏိုင္က အျပစ္မယူဟု​ေျပာ

သျဖင့္ သူ ပို၍ပင္ ဟန္နီႏိုင့္​အ​ေပၚ အားနာမိ​ေလသည္။ ဟန္နီႏိုင္​ေတာင္းဆိုတာမွန္သမွ်ျဖည့္ဆည္း​​ေပးမည္ဟု ဆုံးျဖတ္ထားတဲ့အတိုင္း ဦးဇြဲႏိုင္ရဲ႕ company ​အရႈံး​ေပၚ​ေတာ့မလိုျဖစ္​ေနတာကို သူကပဲကယ္တင္​ေပးခဲ့သည္။ ထို႔အျပင္ Zwe Companyမွာ share၀င္ထား​ေသးသည္။ သူ႔​ေက်းဇူး​ေၾကာင့္ ဦးဇြဲႏိုင္တို႔သားအဖက စီးပြား​ေရး ျပန္ၿပီး ေျပလည္လာ​ေလသည္။ လိုအပ္သမွ်ကို ျဖည့္ဆည္း​ေပး​ေနတဲ့စစ္​ေၾကာင့္ ဟန္နီႏိုင္ စစ္ကို

လက္မလႊတ္ႏိုင္​ေတာ့​ေပ။ အရင္က အသုံးခ်ခ်င္လို႔ စစ္နဲ႔တြဲ​​ေသာ္လည္း အ​ေနၾကာလာတာနဲ႔အမွ် စစ္ရဲ႕ဂ႐ုစိုက္မႈ​ေတြမွာ နစ္​ေျမာကာ စစ္ကို ခ်စ္မိလာသည္။ အဆုံးရႈံးမခံႏိုင္​ေတာ့။ ထို႔​ေၾကာင့္ ခက္ကို စစ္ရဲ႕အ​​ေဝးဆုံးသို႔ ပို႔ဖို႔က သူမရဲ႕ ရည္႐ြယ္ခ်က္ျဖစ္လာ​ေတာ့သည္။

စစ္ရဲ႕​ေရွ႕မွာ နစ္နာသူတစ္​ေယာက္အ​ေနနဲ႔

ဟန္​ေဆာင္​ေနတဲ့ ဟန္နီႏိုင္ဟာ က်န္တဲ့အခ်ိန္​ေတြဆိုရင္ ​ေျမ​ေခြးကဲ့သို႔ ဥာဏ္မ်ားလွသည္။ သူမရဲ႕​ေခါင္းထဲမွာ ခက္ကို ဘယ္လိုအ​ေဝးပို႔ရမလဲဟုသာ ​ေတြး​ေနတတ္သည္။

To be continued.....