Unicode

'စ..စစ်..ဘာ..ဘာဖြစ်လို့လဲဟင်? ' ခက် ထိတ်လန့်စွာ​မေးလိုက်​တော့

'ဘာဖြစ်လို့လဲ ဟုတ်လား? ငါနဲ့ဟန်နီနဲ့သင်္ကြန်တူတူလည်တာ​ရော ဟန်နီက ဒီမှာတစ်ပတ်တစ်ခါ ညအိပ်တာ​ရော အကုန်လုံးကို မင်းကdaddyကိုပြန်တိုင်တယ်​ပေါ့ ဟုတ်လား!! '

'စစ် မင်း​ပြောတာ​တွေ ငါတစ်ခုမှနားမလည်ဘူး။ ငါကဘာလို့ မင်းတို့ ၂​ယောက်အ​ကြောင်းကိုပြန်တိုင်ရမှာလဲ ?'

'မင်းမတိုင်ပဲနဲ့ daddyက ဘယ်လိုလုပ်သိသွားတာလဲ? ဟမ်!! လိမ်မယ်ဆိုရင်လဲ ယုံ​အောင်လိမ်​ပေါ့။ မင်းက အရမ်းရွံဖို့​ကောင်းတာပဲ'

'စ..စစ် ငါ..ငါ..တကယ်မတိုင်ရပါဘူး။ ငါ့ကို..ငါ့ကိုယုံ​ပေးပါကွာ..ငါက..ငါကဘာလို ပြန်တိုင်ရမှာလဲ '

'ဘာလို့လဲဆို​တော့ မင်းကဟန်နီ့ကို မနာလို​နေလို့​လေ။ ငါကမင်းကိုမချစ်ပဲ ဟန်နီ့ကိုချစ်​နေတာမလို့ မင်း ဟန်နီ့ကို ရန်ငြှိုးထား​နေတာ ငါမသိဘူးများ

မှတ်​နေလား'

'မဟုတ်ဘူး!! မဟုတ်ဘူးလို့​ပြော​နေတယ်​လေ !!! '

ခက် အားကုန်သုံးကာ​အော်​​တော့

'ဟက်! ​မင်းကများ ငါ့ကို​ပြန်​အော်ရဲ​သေးတယ်​ပေါ့။ ဘယ်​ကောင့်အားကိုးနဲ့ပြန်​အော်ရဲတာလဲ ဟမ်! ​

ဖြေစမ်း အခုချက်ချင်း​ဖြေ ' ​ပြော​နေရင်းနဲ့ ခက်ကို ဆွဲ​ခေါ်သွားပြီး အိပ်ခန်းထဲ​ရောက်​တော့ ကုတင်​ပေါ်ကိုတွန်းချလိုက်​လေသည်။

'စ..စစ်..မလုပ်ပါနဲ့..ငါ ​ကြောက်လို့ပါ။ ငါ..ငါ..​နောက်တစ်ခါဆို ပြန်မ​အော်​တော့ပါဘူး။ ငါ​တောင်းပန်ပါတယ်စစ်ရယ်' ခက် တုန်ရီစွာ​တောင်းပန်​လေ​တော့

'ဘာလို့လဲ မင်းလိုချင်​နေတာ ဒါပဲမဟုတ်ဘူးလား ဟမ်! မင်းပဲ ဒီလိုဖြစ်ချင်​နေလို့ ငါ့daddyကို ဟန်နီနဲ့ငါ့အ​ကြောင်းကိုပြန်တိုင်လိုက်​တာမဟုတ်ဘူးလား။ daddyသိသွားရင် ငါ့ကိုဖိအား​ပေးပြီး မင်းဆီပြန်လာ​အောင်လို့​လေ မဟုတ်ဘူးလား !!'

'မင်း​ပြော​နေတာတစ်ခုမှမဟုတ်ရပါဘူးစစ်ရယ်။ ငါ..ငါ..တကယ်မတိုင်ခဲ့ပါဘူး'

'တိုင်ခဲ့လို့ပဲ အခု daddyထိုးတာခံလာရတာ​လေ။ ငါ့ daddyက ငါ့ကို လက်နဲ့ရွယ်တာကလွဲပြီး တကယ်

မလုပ်ခဲ့ဖူးဘူး။ အခု မင်းလိုဘာမဟုတ်တဲ့​

ကောင်​ကြောင့် ငါက daddyထိုးတာခံလာရတာ မင်းသိလား! ဟမ် မင်းဖြစ်​စေချင်​နေတာ ဒါမျိုးမလား!!'

'မဟုတ်ဘူး..မဟုတ်ဘူး​နော် စစ်။ မင်းငါ့ကိုအထင်လွဲ​နေတာ!'

'မယုံဘူး! မင်းဘာ​ပြော​ပြောယုံမှာမဟုတ်ဘူး!!

ဟန်နီနဲ့အတူရှိ​နေတာကို မနာလိုဖြစ်​နေတဲ့မင်းနဲ့ ငါက အခု တူတူ​နေ​ပေး​တော့မလို့​လေ မင်း​ပျော်​နေရမှာမဟုတ်ဘူးလား?'

'ဟင့်အင်း..ငါ..ငါလိုချင်တာက ဒီလိုမျိုးမှမဟုတ်တာ။ ငါ့ကိုလွှတ်​ပေးပါစစ်ရယ်။ ငါ​တောင်းပန်ပါတယ်'

ခက် မည်မျှပင်​ပြော​​စေကာမူ စစ်ရဲ့ ဖမ်းချုပ်ထားတဲ့လက်​တွေက ​ပြေမသွား။ ရုန်းရင်းဆန်ခက်ဖြစ်​နေတဲ့ကြားကပဲ စစ်တစ်​ယောက် ခက်ကို​ ဒုတိယအကြိမ်သိမ်းပိုက်ခဲ့ပြန်သည်။ သူများ​တွေက အကြို​နေ့မလို့ ​ပျော်ရွှင်နေကြ​သော်လည်း ခက်မှာ​တော့ စစ်ရဲ့ ကြမ်းတမ်းမှုတွေ​အောက်မှာ ကမ္ဘာပျက်ခဲ့ရသည်။

မနက်မိုးလင်း​တော့ ခက်တစ်ကိုယ်လုံး ကိုင်ရိုက်ထားသလို နာကျင်​နေသည်။ သို့​သော်လည်း ရင်ထဲကနာကျင်မှုကို​တော့မမှီ။ စစ်က​တော့ companyကိုသွား​လေပြီ။ အခုမှနိုးလာတာမို့ စစ်အတွက်

မနက်တိုင်းပြင်​ပေး​နေကျ မနက်စာကို​တောင်

မပြင်နိုင်ခဲ့။ ပြင်​ပေးလဲ စားမှာမှမဟုတ်ပဲ​လေ။ အားယူကာထလိုက်ပြီး ​ရေချိုးခန်းထဲ၀င်လိုက်သည်။ မှန်ထဲမှာမြင်​နေရတဲ့ ကိုယ့်ပုံကို ပြန်ကြည့်လိုက်​တော့ လည်တိုင်တစ်​လျှောက်နဲ့ ညှပ်ရိုး​တွေအထိ အနီအညိုကွက်​တွေ။ ဘယ်​လောက်ပဲချစ်​နေပါ​စေ

အခုလို အလိုမတူပဲသိမ်းပိုက်ခံရ​တော့ ကိုယ့်ကိုယ်ကို ရွံရှာလာမိသည်။ ညတုန်းက သူ့လက်ကလွတ်​အောင် မရုန်းနိုင်တဲ့ ကိုယ့်ကိုယ်ကိုလဲ မုန်းမိသည်။ ​ရေချိုးပြီး အပြင်ထွက်လာ​​တော့ ကုတင်​ဘေးရှိ စားပွဲ​ပေါ်မှာ

ရှိသည့် သူတို့ ၂​ယောက်ပုံကို​တွေ့ရသည်။ ​​

မှောက်လျက်သားဖြစ်​နေတဲ့ ပုံ​လေးကို ပြန်​ထောင်လိုက်ပြီး ​သေ​သေချာချာကြည့်​နေမိသည်။

ဒီပုံ​လေးက သူနဲ့စစ်ရဲ့ ပထမဆုံး ၂​ယောက်တွဲပုံ​လေး။ ​ကျောင်းတုန်းကပုံ​တွေက မင်းခန့်ခိုးရိုက်​ပေးထားတာဖြစ်ပြီး သိပ်မကြည်လင်။ အခုပုံ​လေးက​တော့ သူတို့ရဲ့ ဧည့်ခံပွဲတုန်းက photographerနဲ့ ​သေချာရိုက်ထားတဲ့ပုံ​လေးပင်။ တည်တင်း​နေတဲ့နှုတ်ခမ်း၊ တွန့်ချိုး​နေတဲ့ မျက်ခုံးနဲ့ ခက်ထန်​နေတဲ့မျက်နှာတို့ကိုကြည့်ခြင်းအားဖြင့် စစ်ရဲ့အလိုမကျမှု​တွေကိုအရှင်းသားမြင်နိုင်သည်။ တကယ်လည်း

ထို​နေ့တုန်းက စစ်ရဲ့ အ​ဖေ ၂​ယောက်က ဇွတ်အတင်း​ပြောသဖြင့် စိတ်မပါပဲရိုက်ရခြင်း။ ဒီတစ်ပုံရိုက်ပြီးတာနဲ့ ချက်ချင်းထွက်သွားတဲ့စစ်​ကြောင့် သူတို့ ၂​ယောက်ရဲ့အမှတ်တရပုံဆိုလို့

ဒီတစ်ပုံတည်းသာရှိသည်။ ​​တော်​သေးတယ်

ဒီပုံ​လေးကို စစ်က မဖျက်ဆီးပစ်လို့။ ​​တွေး​နေရင်း ​အောက်ပိုင်းကနာလာတာမို့ အကိုက်အခဲ​ပျောက်​ဆေးနှင့် အိပ်​ဆေးကို​သောက်လိုက်သည်။

စစ် ပြန်လာ​တော့ ခက်ကိုမ​​တွေ့။ အိပ်ခန်းထဲ​​ရောက်မှ ကုတင်​ပေါ်မှာ အိပ်​ပျော်​နေတဲ့ခက်ကို​တွေ့​လေသည်။ အစက​တော့ ​​ဒေါသထွက်ပြီး ကန်ချဖို့လုပ်​ပေမယ့် အပူအပင်ကင်းစွာ အိပ်​ပျော်​နေတဲ့ခက်​ကြောင့် သူ့အ​တွေးကိုပြန်ရုတ်သိမ်းလိုက်သည်။ မ​နေ့က

သူ့​ကြောင့် ခက်အခုလိုဖြစ်​နေတာမြင်ရ​တော့ နည်းနည်း​​တော့စိတ်မ​ကောင်းဖြစ်သွားသည်။

(ဘာလို့ စိတ်မ​ကောင်းဖြစ်ရမှာလဲ။ သူက ငါသနားဖို့မတန်ဘူး။ ငါလုပ်ရမှာက သူငါ့ကိုကွာရှင်း​ပေး​အောင်လို့။ သူငါ့အနားကထွက်​ပြေးသွား​အောင်နှိပ်စက်ရမှာ*) စစ် ကိုယ့်ကိုယ်ကိုပြန်သတိ​ပေးလိုက်ရင်း

'ခက်ထန် ခက်ထန် အခုချက်ချင်းထစမ်း! ငါ့ကုတင်​ပေါ်တက်အိပ်ရဲတဲ့အထိ သတ္တိ​တွေ​ကောင်း​နေတယ်​ပေါ့ ဟုတ်လား!' ​ပြောလည်း​ပြော ခက်ကိုလဲ

ကုတင်​ပေါ်က ဆွဲချ​နေသည်။ စစ်ရဲ့အပြုအမူ​တွေ​ကြောင့် ခက်နိုးလာကာ

'စ..စစ်.. ​ပြန်လာပြီလား? ငါ..ငါ​တောင်းပန်ပါတယ်။ ​ဆေး​သောက်ပြီးချက်ချင်းအိပ်​ပျော်သွားလို့ ​အောက်ကိုဆင်းမအိပ်မိဘူး။ '

'အခုချက်ချင်းငါ့အိပ်ယာခင်း​တွေလဲ​ပေး။

မင်းအိပ်ထားတဲ့အိပ်ယာ​ပေါ်မှာ ငါမအိပ်ချင်ဘူး ရွံလို့'

စစ်အ​ပြော​ကြောင့် ခက် နာကျင်စွာပြုံးလိုက်ရင်း

'​ကောင်းပါပြီ။ ငါအခုချက်ချင်းလဲ​ပေးမယ်​နော်' ဟုဆိုကာ ငိုချင်​နေတာကို ထိန်းပြီး စစ်အတွက်

အိပ်ယာခင်းလဲ​ပေးလေသည်။ ပြီး​တော့မှ

'စစ် အိပ်ယာခင်း​တွေလဲပြီးသွားပြီ'

'အာ..ငါ​မေ့သွားတာ ဒီဟာ​တွေကလည်း မင်းလက်နဲ့ထိထားတာပဲကို ' ဟုဆိုကာ အခု​လေးတင်က ခက်လဲ​ပေးထားတဲ့အိပ်ယာခင်း​တွေကို ပြန်ပြီးဖယ်လိုက်သည်။

'မင်းလက်နဲ့ထိထားတာမှန်သမျှ ငါမထိဘူး'

'ဘာလို့လဲ ဘာလို့ ငါ့ကို အဲ့​လောက်ထိမုန်း​နေတာလဲ'

'ဘာလို့လဲ ဟုတ်လား! အဟက်.. မင်းလို gay​ကောင်ကိုရွံလို့။ အရင်က ငါမင်းကို ဘာလို့ gay​တွေမုန်းလဲဆိုတာ​ပြောပြထားတာ​တောင် ငါ့ကိုရ​အောင်ယူခဲ့တဲ့မင်းကို အရမ်းမုန်းတယ်!! တစ်သက်လုံးလဲခွင့်လွှတ်မှာမဟုတ်ဘူး! ​ငါပြန်ချစ်တာကို​မျှော်လင့်​နေရင်​တော့ မင်းသွား​သေလိုက်​တော့! ငါက ဘယ်​တော့မှ ​ယောကျာ်းတစ်​ယောက်ကိုချစ်လာမှာမဟုတ်ဘူး။ မင်းမ​ကျေနပ်ရင် ကွာရှင်းလိုက်လို့ရတယ်'

'ဟင့်အင်း..ငါ..ငါ..မင်းကိုဘယ်​တော့မှကွာရှင်းမပေးဘူး '

'မင်းက ကိုယ့်ဒုက္ခကို ရှာတဲ့​ကောင်ပါလား။ ​

ကောင်းပြီ​လေ၊ ငါက​တော့ မင်းထွက်သွား​အောင်လုပ်ရမှာပဲ။ တွယ်ကပ်​နေမ​နေက​တော့ မင်းအပိုင်း​ပေါ့' ဟုဆိုကာ ​ရေချိုးခန်းထဲ၀င်သွား​လေသည်။

​နောက်ရက်​​တွေမှာလဲ စစ်ကအရွဲ့တိုက်ပြီးဟန်နီနိုင်နဲ့ပဲ ​လျှောက်လည်​လေသည်။ စစ်ရဲ့အ​ဖေကို သူတကယ်ပဲမတိုင်ခဲ့ရပါ။ စစ်ကသာ သူ့ကိုအထင်လွဲပြီး သိမ်းပိုက်သွားခဲ့တာ။ ဒီကိစ္စ​တွေဖြစ်ပြီး ၁လ​လောက်ကြာ​တော့ ခက်တစ်​ယောက် တိုက်ခန်းကိုသန့်ရှင်း​ရေးလုပ်​နေရင်းနဲ့ပဲ ​မေ့လဲသွား​လေသည်။ အကယ်၍မင်းခန့်ကသာ ခက်ကို ​စစ်တို့ ၂​ယောက်

အ​ကြောင်းကို လာမ​ပြောခဲ့ပါလျှင် သန့်ရှင်း​ရေးလုပ်​နေရင်း ​မေ့လဲသွားတဲ့ခက်ကိုမြင်ခဲ့မှာမဟုတ်။

လဲ​ကျနေတဲ့ခက်ကို​တွေ့​တော့ မင်းခန့်ချက်ချင်းပင် ​ဆေးရုံကိုပို့​ပေးလိုက်သည်။ စစ်ကိုအ​ကြောင်းကြားဖို့ ဖုန်း​ခေါ်​သော်လည်း တစ်ဖက်ကဖုန်းချပစ်သည်သာ။ ထို့​ကြောင့် စစ်ရဲ့အ​ဖေ​တွေနဲ့ ခက်ရဲ့မိဘ​တွေကိုပဲ​ခေါ်လိုက်ရသည်။ ခက်ပြန်သတိရလာ​တော့ ​

ဒေါ်သဇင်ခက်ကပဲ

'သား.. သတိရပြီလား အ​ဖေကြီး ဆရာ၀န်သွား​ခေါ်​ပါအုံး။ သား​လေးသတိရလာပြီ' ဟုဆို​တော့

ဦးဥက္ကာက ဆရာ၀န်ကိုသွား​ခေါ်​လေသည်။

'​မေ​မေ သားဘာဖြစ်သွားတာလဲဟင်?'

'သား​မေ့လဲ​နေတာ​တွေ့လို့ မင်းခန့်က ​ဆေးရုံပို့​​ပေးခဲ့တာ သားရဲ့'

'​​ကျေးဇူးပဲ​နော် မင်းခန့်။ မင်းသာမပို့ခဲ့ရင်

ငါဘယ်ချိန်ထိများ အဲ့မှာလဲကျ​နေမလဲမသိဘူး'

'ရပါတယ် မင်းကတစ်​ယောက်ထဲဖြစ်​နေရ​အောင် စစ်ကဘယ်သွားလို့လဲ '

'အာ..သူက မ​နေ့ကတည်းကပြန်မလာဘူး နယ်ဘက်ကိုခဏသွားတာ ​နောက်၂​ရက်​လောက်ဆိုရင်​တော့ပြန်လာမှာပါ' ဟုလိမ်​ပြောလိုက်ရသည်။

မဟုတ်ရင် ​မေ​မေတို့က စစ်ကိုမုန်းသွားလိမ့်မယ်။ တကယ်​တော့ စစ်က မ​နေ့ကတည်းက ဟန်နီနိုင့်ဆီမှာသွား​နေ​နေတာ။ မင်းခန့်ကလည်း ခက်လိမ်​နေတယ်ဆိုတာသိသည်။ သူကလည်း စစ်နဲ့ ဟန်နီနိုင်ကို hotelတစ်ခုမှာ​တွေ့လိုက်ရတဲ့အ​ကြောင်းကိုလာ​ပြောရင်းနဲ့ ခက်​​မေ့လဲ​နေတာကို​တွေ့တာ​လေ။

'ဟုတ်လား? အာ. ဒါနဲ့ ငါမင်းဆီလာတာ ​

နောက်တစ်ပတ်ထဲဆိုရင် ငါတို့ ခရီးထွက်ကြမလို့

အဲ့ဒါ မင်း​ရောလိုက်မှာလား?'

'ဘယ်သွားကြမှာမလို့လဲ'

'ငါလဲမ​သေချာ​သေးဘူး။ ဒါ​ပေမယ့် သွားမှာက​သေချာတယ် ဘယ်ကိုလဲပဲမသိ​သေးတာ

မင်းလိုက်မယ်ဆိုရင် ၅​ယောက် သွားကြမှာ'

'ငါ စစ်ကို​မေးကြည့်လိုက်အုံးမယ်' ခက်တို့စကား​ပြော​နေတုန်း ဆရာ၀န်၀င်လာသဖြင့် မင်းခန့်က ​ဘေးကိုကပ်ပြီးရပ်​ပေးလိုက်သည်။ ဆရာ၀န်ဆိုလို့ ကြည့်လိုက်တာ ဦးစစ်​သော်ဖြစ်​နေ​လေသည်။ papaက ဒီမှာလုပ်​နေတာလား။

'Papaက ဒီကိုဘယ်လိုလုပ်..'

'Papaက ဒီမှာလုပ်​တာ​လေသားရဲ့။ ပြီး​တော့ သား​ဆေးရုံတက်​နေရတာသိတာနဲ့ roundလှည့်ပြီးပြီးချင်း တန်း​ပြေးလာခဲ့တာ' ဟု​ပြော​လေသည်။ ခက်ရဲ့မိဘ​တွေကလည်း သူတို့ရဲ့သား​လေးကို အခုလို ​

ယောက္ခထီး ၂​ယောက်လုံးက ဂရုစိုက်တာ​တွေ့ရ​​တော့ ၀မ်းသာ​နေကြသည်​လေ။ ထို့​နောက်မှာ​တော့ ဦးဥက္ကာနဲ့အတူ ဆရာ၀န်တစ်ဦးပါလာ​လေသည်။

'သား အန်ချင်​နေတာ​တွေ ​ခေါင်းမူးတာ​တွေရှိ​သေးလား?'

'မရှိပါဘူးဆရာ'

'​တော်​သေးတာ​ပေါ့၊ ဒါဆိုရင် ​dripထဲက​ဆေးကုန်တာနဲ့​ဆေးရုံဆင်းလို့ရပြီ​နော်။ အား​ဆေးလဲ​ရေး​ပေးလိုက်မယ်။ ပြီး​တော့ မိသားစု​တွေက ဂရုစိုက်​ပေးကြပါ။ သူ့ကိုစိတ်မဆင်းရဲ​စေနဲ့။ ကိုယ်၀န်​ဆောင်ကာလအတွင်းမှာ စိတ်ချမ်းသာ​အောင်ထားရတယ်'

'ကိုယ်၀န်​ဆောင်?' ဦးစစ်​သော်က ​မေးလိုက်​တော့

'​အော် ဒါက Dr.စစ်​သော်ရဲ့သားလား?'

'ကျ​နော့ရဲ့ သမက်ပါ Dr. ဒါ​ပေမယ့် ကျ​နော့အတွက်​တော့ သားအရင်းတစ်​ယောက်လိုပါပဲ'

'​ကောင်းတာ​ပေါ့ အခုလို OG​ယောက္ခထီး

တစ်​ယောက်ရှိ​တော့ အဆင်ပြေတာ​ပေါ့။ က​လေးက ကိုယ်၀န်ရှိ​နေတာ ဦးစစ်​သော်ရဲ့'

'ဟုတ်လား ​ကျေးဇူးပါ ​ဒေါက်တာ​ရေ။ ကျ​နော်လဲအခုမှသိရတယ် ခက်တို့က အိမ်ခွဲ​နေကြ​တော့

ကျ​နော်လဲ သူကိုယ်၀န်ရှိတာမသိလိုက်ဘူး'

'အခုသိပြီဆို​​တော့ ဂရုစိုက်​ပေးကြ​ပေါ့ဗျာ ကဲ

ကျ​နော့ကိုခွင့်ပြုပါအုံး' ဟုဆိုကာ ထွက်သွား​လေ​တော့သည်။ ကျန်ခဲ့သည့်လူ​တွေမှာ​တော့ ၀မ်းသာမှုကိုယ်စီနဲ့။ ခက်အ​မေမှာလည်း မိမိသားက ​ယောကျာ်း​လေးတစ်​ယောက်ဖြစ်တာမို့ ကိုယ်၀န်ရှိ​နေသည်ဟုကြား​တော့ အစကလန့်သွားသည်။

သို့​သော်လည်း သား​လေးက သူတို့ရဲ့​​မြေးဦး​လေးကိုလွယ်ထားတာမလို့ ၀မ်းသာရပြန်သည်။ ဦးမင်းထက်တို့က​တော့ ​ပျော်တာ​ပေါ့။ သူတို့အတွက်လည်း အ​မွေဆက်ခံသူ​လေး​တွေ ရပြီမဟုတ်လား။

'​မေ​မေ..သားမှာ တကယ်ပဲ က​လေး​လေးရှိ​နေတာလားဟင်?' ခက်ရဲ့အ​မေးကို ဦးမင်းထက်ကပဲ

'ဟုတ်တယ်သား သားမှာက​လေး​လေးရှိ​နေပြီ။

အဲ့ဒါ​ကြောင့် ဒီ​နေ့ကစပြီး သားတို့ ၂​ယောက်လုံး daddyတို့နဲ့ပြန်​နေရမယ်။ စစ်အလုပ်သွားချိန်ကျရင် သားတစ်​ယောက်ထဲဖြစ်မှာစိတ်မချဘူး။ ​

တော်ကြာအခုလိုထပ်ဖြစ်ရင် ဘယ်လိုလုပ်မလဲ?

အခု​တောင် ​မောင်မင်းခန့်​ကျေးဇူး​ကြောင့် ​ဆေးရုံကိုအချိန်မှီ​ရောက်တာ။ ဟိုမှာဆို​တော့ သားကို​ကြည့်ဖို့ မင်း papaတစ်​ယောက်လုံးရှိတယ်။ အ​​သော်ကလည်း ခက် က​လေး​မွေးပြီးမှ အလုပ်ပြန်၀င်​တော့​နော်'

'​ကောင်းပါပြီဗျာ။ ဒါဆို ကျ​နော် ဒု​ဆေးရုံအုပ်ကိုသွား​ပြောလိုက်အုံးမယ်' ဟုဆိုကာ ထွက်သွား​လေသည်။

'Daddy! Papaက ဘာလို့ ဒု​ဆေးရုံအုပ်ကိုပဲသွား​ပြောမှာလဲဟင် ​ဆေးရုံအုပ်ကို​ပြောရမှာမဟုတ်ဘူးလား?'

'သူက ​ဆေးရုံအုပ်​လေသားရဲ့။ အဲ့​တော့ သူ့လက်​အောက်ကလူကိုပဲ​ပြောရမှာ​​ပေါ့။ သူ့ထက်မြင့်တာမှ

မရှိတော့ပဲ' ဟုဆို​လေသည်။

(​နောက်ဆုံး​တော့ စစ်ရဲ့ရင်​သွေး​လေးကို သူကိုယ်တိုင်လွယ်ပြီး​မွေး​ပေးရ​တော့မယ်*) အ​တွေးနဲ့အတူ အပြင်မှာလဲခက်ရဲ့နှုတ်ခမ်း​တွေက ပြုံး​နေခဲ့သည်။

မင်းခန့်လည်း ခက်ရဲ့အ​ပျော်​တွေကို မဖျက်ဆီးရက်သဖြင့် စစ်တို့ ၂​ယောက်အ​ကြောင်းကို ဖွင့်မ​ပြော​တော့​ပေ။

To be continued.....

Zawgyi

'စ..စစ္..ဘာ..ဘာျဖစ္လို႔လဲဟင္? ' ခက္ ထိတ္လန္႔စြာ​ေမးလိုက္​ေတာ့

'ဘာျဖစ္လို႔လဲ ဟုတ္လား? ငါနဲ႔ဟန္နီနဲ႔သၾကၤန္တူတူလည္တာ​ေရာ ဟန္နီက ဒီမွာတစ္ပတ္တစ္ခါ ညအိပ္တာ​ေရာ အကုန္လုံးကို မင္းကdaddyကိုျပန္တိုင္တယ္​ေပါ့ ဟုတ္လား!! '

'စစ္ မင္း​ေျပာတာ​ေတြ ငါတစ္ခုမွနားမလည္ဘူး။ ငါကဘာလို႔ မင္းတို႔ ၂​ေယာက္အ​ေၾကာင္းကိုျပန္တိုင္ရမွာလဲ ?'

'မင္းမတိုင္ပဲနဲ႔ daddyက ဘယ္လိုလုပ္သိသြားတာလဲ? ဟမ္!! လိမ္မယ္ဆိုရင္လဲ ယုံ​ေအာင္လိမ္​ေပါ့။ မင္းက အရမ္း႐ြံဖို႔​ေကာင္းတာပဲ'

'စ..စစ္ ငါ..ငါ..တကယ္မတိုင္ရပါဘူး။ ငါ့ကို..ငါ့ကိုယုံ​ေပးပါကြာ..ငါက..ငါကဘာလို ျပန္တိုင္ရမွာလဲ '

'ဘာလို႔လဲဆို​ေတာ့ မင္းကဟန္နီ႔ကို မနာလို​ေနလို႔​ေလ။ ငါကမင္းကိုမခ်စ္ပဲ ဟန္နီ႔ကိုခ်စ္​ေနတာမလို႔ မင္း ဟန္နီ႔ကို ရန္ျငႇိဳးထား​ေနတာ ငါမသိဘူးမ်ား

မွတ္​ေနလား'

'မဟုတ္ဘူး!! မဟုတ္ဘူးလို႔​ေျပာ​ေနတယ္​ေလ !!! '

ခက္ အားကုန္သုံးကာ​ေအာ္​​ေတာ့

'ဟက္! ​မင္းကမ်ား ငါ့ကို​ျပန္​ေအာ္ရဲ​ေသးတယ္​ေပါ့။ ဘယ္​ေကာင့္အားကိုးနဲ႔ျပန္​ေအာ္ရဲတာလဲ ဟမ္! ​

ေျဖစမ္း အခုခ်က္ခ်င္း​ေျဖ ' ​ေျပာ​ေနရင္းနဲ႔ ခက္ကို ဆြဲ​ေခၚသြားၿပီး အိပ္ခန္းထဲ​ေရာက္​ေတာ့ ကုတင္​ေပၚကိုတြန္းခ်လိုက္​ေလသည္။

'စ..စစ္..မလုပ္ပါနဲ႔..ငါ ​ေၾကာက္လို႔ပါ။ ငါ..ငါ..​ေနာက္တစ္ခါဆို ျပန္မ​ေအာ္​ေတာ့ပါဘူး။ ငါ​ေတာင္းပန္ပါတယ္စစ္ရယ္' ခက္ တုန္ရီစြာ​ေတာင္းပန္​ေလ​ေတာ့

'ဘာလို႔လဲ မင္းလိုခ်င္​ေနတာ ဒါပဲမဟုတ္ဘူးလား ဟမ္! မင္းပဲ ဒီလိုျဖစ္ခ်င္​ေနလို႔ ငါ့daddyကို ဟန္နီနဲ႔ငါ့အ​ေၾကာင္းကိုျပန္တိုင္လိုက္​တာမဟုတ္ဘူးလား။ daddyသိသြားရင္ ငါ့ကိုဖိအား​ေပးၿပီး မင္းဆီျပန္လာ​ေအာင္လို႔​ေလ မဟုတ္ဘူးလား !!'

'မင္း​ေျပာ​ေနတာတစ္ခုမွမဟုတ္ရပါဘူးစစ္ရယ္။ ငါ..ငါ..တကယ္မတိုင္ခဲ့ပါဘူး'

'တိုင္ခဲ့လို႔ပဲ အခု daddyထိုးတာခံလာရတာ​ေလ။ ငါ့ daddyက ငါ့ကို လက္နဲ႔႐ြယ္တာကလြဲၿပီး တကယ္

မလုပ္ခဲ့ဖူးဘူး။ အခု မင္းလိုဘာမဟုတ္တဲ့​

ေကာင္​ေၾကာင့္ ငါက daddyထိုးတာခံလာရတာ မင္းသိလား! ဟမ္ မင္းျဖစ္​ေစခ်င္​ေနတာ ဒါမ်ိဳးမလား!!'

'မဟုတ္ဘူး..မဟုတ္ဘူး​ေနာ္ စစ္။ မင္းငါ့ကိုအထင္လြဲ​ေနတာ!'

'မယုံဘူး! မင္းဘာ​ေျပာ​ေျပာယုံမွာမဟုတ္ဘူး!!

ဟန္နီနဲ႔အတူရွိ​ေနတာကို မနာလိုျဖစ္​ေနတဲ့မင္းနဲ႔ ငါက အခု တူတူ​ေန​ေပး​ေတာ့မလို႔​ေလ မင္း​ေပ်ာ္​ေနရမွာမဟုတ္ဘူးလား?'

'ဟင့္အင္း..ငါ..ငါလိုခ်င္တာက ဒီလိုမ်ိဳးမွမဟုတ္တာ။ ငါ့ကိုလႊတ္​ေပးပါစစ္ရယ္။ ငါ​ေတာင္းပန္ပါတယ္'

ခက္ မည္မွ်ပင္​ေျပာ​​ေစကာမူ စစ္ရဲ႕ ဖမ္းခ်ဳပ္ထားတဲ့လက္​ေတြက ​ေျပမသြား။ ႐ုန္းရင္းဆန္ခက္ျဖစ္​ေနတဲ့ၾကားကပဲ စစ္တစ္​ေယာက္ ခက္ကို​ ဒုတိယအႀကိမ္သိမ္းပိုက္ခဲ့ျပန္သည္။ သူမ်ား​ေတြက အႀကိဳ​ေန႔မလို႔ ​ေပ်ာ္႐ႊင္ေနၾက​ေသာ္လည္း ခက္မွာ​ေတာ့ စစ္ရဲ႕ ၾကမ္းတမ္းမႈေတြ​ေအာက္မွာ ကမာၻပ်က္ခဲ့ရသည္။

မနက္မိုးလင္း​ေတာ့ ခက္တစ္ကိုယ္လုံး ကိုင္႐ိုက္ထားသလို နာက်င္​ေနသည္။ သို႔​ေသာ္လည္း ရင္ထဲကနာက်င္မႈကို​ေတာ့မမွီ။ စစ္က​ေတာ့ companyကိုသြား​ေလၿပီ။ အခုမွႏိုးလာတာမို႔ စစ္အတြက္

မနက္တိုင္းျပင္​ေပး​ေနက် မနက္စာကို​ေတာင္

မျပင္ႏိုင္ခဲ့။ ျပင္​ေပးလဲ စားမွာမွမဟုတ္ပဲ​ေလ။ အားယူကာထလိုက္ၿပီး ​ေရခ်ိဳးခန္းထဲ၀င္လိုက္သည္။ မွန္ထဲမွာျမင္​ေနရတဲ့ ကိုယ့္ပုံကို ျပန္ၾကည့္လိုက္​ေတာ့ လည္တိုင္တစ္​ေလွ်ာက္နဲ႔ ညႇပ္႐ိုး​ေတြအထိ အနီအညိဳကြက္​ေတြ။ ဘယ္​ေလာက္ပဲခ်စ္​ေနပါ​ေစ

အခုလို အလိုမတူပဲသိမ္းပိုက္ခံရ​ေတာ့ ကိုယ့္ကိုယ္ကို ႐ြံရွာလာမိသည္။ ညတုန္းက သူ႔လက္ကလြတ္​ေအာင္ မ႐ုန္းႏိုင္တဲ့ ကိုယ့္ကိုယ္ကိုလဲ မုန္းမိသည္။ ​ေရခ်ိဳးၿပီး အျပင္ထြက္လာ​​ေတာ့ ကုတင္​ေဘးရွိ စားပြဲ​ေပၚမွာ

ရွိသည့္ သူတို႔ ၂​ေယာက္ပုံကို​ေတြ႕ရသည္။ ​​

ေမွာက္လ်က္သားျဖစ္​ေနတဲ့ ပုံ​ေလးကို ျပန္​ေထာင္လိုက္ၿပီး ​ေသ​ေသခ်ာခ်ာၾကည့္​ေနမိသည္။

ဒီပုံ​ေလးက သူနဲ႔စစ္ရဲ႕ ပထမဆုံး ၂​ေယာက္တြဲပုံ​ေလး။ ​ေက်ာင္းတုန္းကပုံ​ေတြက မင္းခန္႔ခိုး႐ိုက္​ေပးထားတာျဖစ္ၿပီး သိပ္မၾကည္လင္။ အခုပုံ​ေလးက​ေတာ့ သူတို႔ရဲ႕ ဧည့္ခံပြဲတုန္းက photographerနဲ႔ ​ေသခ်ာ႐ိုက္ထားတဲ့ပုံ​ေလးပင္။ တည္တင္း​ေနတဲ့ႏႈတ္ခမ္း၊ တြန္႔ခ်ိဳး​ေနတဲ့ မ်က္ခုံးနဲ႔ ခက္ထန္​ေနတဲ့မ်က္ႏွာတို႔ကိုၾကည့္ျခင္းအားျဖင့္ စစ္ရဲ႕အလိုမက်မႈ​ေတြကိုအရွင္းသားျမင္ႏိုင္သည္။ တကယ္လည္း

ထို​ေန႔တုန္းက စစ္ရဲ႕ အ​ေဖ ၂​ေယာက္က ဇြတ္အတင္း​ေျပာသျဖင့္ စိတ္မပါပဲ႐ိုက္ရျခင္း။ ဒီတစ္ပုံ႐ိုက္ၿပီးတာနဲ႔ ခ်က္ခ်င္းထြက္သြားတဲ့စစ္​ေၾကာင့္ သူတို႔ ၂​ေယာက္ရဲ႕အမွတ္တရပုံဆိုလို႔

ဒီတစ္ပုံတည္းသာရွိသည္။ ​​ေတာ္​ေသးတယ္

ဒီပုံ​ေလးကို စစ္က မဖ်က္ဆီးပစ္လို႔။ ​​ေတြး​ေနရင္း ​ေအာက္ပိုင္းကနာလာတာမို႔ အကိုက္အခဲ​ေပ်ာက္​ေဆးႏွင့္ အိပ္​ေဆးကို​ေသာက္လိုက္သည္။

စစ္ ျပန္လာ​ေတာ့ ခက္ကိုမ​​ေတြ႕။ အိပ္ခန္းထဲ​​ေရာက္မွ ကုတင္​ေပၚမွာ အိပ္​ေပ်ာ္​ေနတဲ့ခက္ကို​ေတြ႕​ေလသည္။ အစက​ေတာ့ ​​ေဒါသထြက္ၿပီး ကန္ခ်ဖို႔လုပ္​ေပမယ့္ အပူအပင္ကင္းစြာ အိပ္​ေပ်ာ္​ေနတဲ့ခက္​ေၾကာင့္ သူ႔အ​ေတြးကိုျပန္႐ုတ္သိမ္းလိုက္သည္။ မ​ေန႔က

သူ႔​ေၾကာင့္ ခက္အခုလိုျဖစ္​ေနတာျမင္ရ​ေတာ့ နည္းနည္း​​ေတာ့စိတ္မ​ေကာင္းျဖစ္သြားသည္။

(ဘာလို႔ စိတ္မ​ေကာင္းျဖစ္ရမွာလဲ။ သူက ငါသနားဖို႔မတန္ဘူး။ ငါလုပ္ရမွာက သူငါ့ကိုကြာရွင္း​ေပး​ေအာင္လို႔။ သူငါ့အနားကထြက္​ေျပးသြား​ေအာင္ႏွိပ္စက္ရမွာ*) စစ္ ကိုယ့္ကိုယ္ကိုျပန္သတိ​ေပးလိုက္ရင္း

'ခက္ထန္ ခက္ထန္ အခုခ်က္ခ်င္းထစမ္း! ငါ့ကုတင္​ေပၚတက္အိပ္ရဲတဲ့အထိ သတၱိ​ေတြ​ေကာင္း​ေနတယ္​ေပါ့ ဟုတ္လား!' ​ေျပာလည္း​ေျပာ ခက္ကိုလဲ

ကုတင္​ေပၚက ဆြဲခ်​ေနသည္။ စစ္ရဲ႕အျပဳအမူ​ေတြ​ေၾကာင့္ ခက္ႏိုးလာကာ

'စ..စစ္.. ​ျပန္လာၿပီလား? ငါ..ငါ​ေတာင္းပန္ပါတယ္။ ​ေဆး​ေသာက္ၿပီးခ်က္ခ်င္းအိပ္​ေပ်ာ္သြားလို႔ ​ေအာက္ကိုဆင္းမအိပ္မိဘူး။ '

'အခုခ်က္ခ်င္းငါ့အိပ္ယာခင္း​ေတြလဲ​ေပး။

မင္းအိပ္ထားတဲ့အိပ္ယာ​ေပၚမွာ ငါမအိပ္ခ်င္ဘူး ႐ြံလို႔'

စစ္အ​ေျပာ​ေၾကာင့္ ခက္ နာက်င္စြာၿပဳံးလိုက္ရင္း

'​ေကာင္းပါၿပီ။ ငါအခုခ်က္ခ်င္းလဲ​ေပးမယ္​ေနာ္' ဟုဆိုကာ ငိုခ်င္​ေနတာကို ထိန္းၿပီး စစ္အတြက္

အိပ္ယာခင္းလဲ​ေပးေလသည္။ ၿပီး​ေတာ့မွ

'စစ္ အိပ္ယာခင္း​ေတြလဲၿပီးသြားၿပီ'

'အာ..ငါ​ေမ့သြားတာ ဒီဟာ​ေတြကလည္း မင္းလက္နဲ႔ထိထားတာပဲကို ' ဟုဆိုကာ အခု​ေလးတင္က ခက္လဲ​ေပးထားတဲ့အိပ္ယာခင္း​ေတြကို ျပန္ၿပီးဖယ္လိုက္သည္။

'မင္းလက္နဲ႔ထိထားတာမွန္သမွ် ငါမထိဘူး'

'ဘာလို႔လဲ ဘာလို႔ ငါ့ကို အဲ့​ေလာက္ထိမုန္း​ေနတာလဲ'

'ဘာလို႔လဲ ဟုတ္လား! အဟက္.. မင္းလို gay​ေကာင္ကို႐ြံလို႔။ အရင္က ငါမင္းကို ဘာလို႔ gay​ေတြမုန္းလဲဆိုတာ​ေျပာျပထားတာ​ေတာင္ ငါ့ကိုရ​ေအာင္ယူခဲ့တဲ့မင္းကို အရမ္းမုန္းတယ္!! တစ္သက္လုံးလဲခြင့္လႊတ္မွာမဟုတ္ဘူး! ​ငါျပန္ခ်စ္တာကို​ေမွ်ာ္လင့္​ေနရင္​ေတာ့ မင္းသြား​ေသလိုက္​ေတာ့! ငါက ဘယ္​ေတာ့မွ ​ေယာက်ာ္းတစ္​ေယာက္ကိုခ်စ္လာမွာမဟုတ္ဘူး။ မင္းမ​ေက်နပ္ရင္ ကြာရွင္းလိုက္လို႔ရတယ္'

'ဟင့္အင္း..ငါ..ငါ..မင္းကိုဘယ္​ေတာ့မွကြာရွင္းမေပးဘူး

'မင္းက ကိုယ့္ဒုကၡကို ရွာတဲ့​ေကာင္ပါလား။ ​

ေကာင္းၿပီ​ေလ၊ ငါက​ေတာ့ မင္းထြက္သြား​ေအာင္လုပ္ရမွာပဲ။ တြယ္ကပ္​ေနမ​ေနက​ေတာ့ မင္းအပိုင္း​ေပါ့' ဟုဆိုကာ ​ေရခ်ိဳးခန္းထဲ၀င္သြား​ေလသည္။