UMTM​​​ရဲ့ ၀င်​ပေါက်​ရှေ့တွင် ဆိုင်ကယ်တစ်စီးနဲ့​ကောင်​လေးတစ်​ယောက် ၀င်ရမလို လှည့်ပဲပြန်သွားရမလိုနှင့် ချီတုံချတုံဖြစ်​နေသည်။ ထိုသူက​တော့ ​ဆေး​ကျောင်းသား​လေး မင်းခန့်သာ။

'ငါ၀င်သွားရင်​ကောင်းမလား? ခက်က​တော့သူ့ကိုထိန်း​ပေးထားမယ်​ပြောတာပဲ။ ငါ့ကိုမြင်တာနဲ့​ပြေးလာပြီးဆွဲထိုးရင်​ရော? ဟာာ မသိ​တော့ဘူးကွာ ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် ၀င်မှာပဲ။ ခက်ကိုအရင်ဖုန်းဆက်ထားရမယ်' ၀င်မယ်ဟုဆုံးဖြတ်ချက်ချပြီး​တော့ ခက်ဆီကိုဖုန်း​ခေါ်​လေသည်။

'Hello မင်းခန့်​ပြော​လေ'

'​အေးခက် ငါမင်းတို့​ကျောင်း​​ပေါက်၀​ရောက်​နေပြီ။'

'​ရောက်​နေတာများ၀င်ခဲ့တာမဟုတ်ဘူး မင်းကလည်း'

'ငါမ၀င်ရဲလို့​ပေါ့ဟ မင်းဂနိုင့်ကို​သေချာထိန်း​ပေးထား​နော် ငါ့ကို​တွေ့တာနဲ့လာမထိုးနိုင်​အောင်လို့'

'​အေးပါ ၀င်ခဲ့၀င်ခဲ့ ငါတို့ကအခု canteenမှာပဲရှိ​သေးတယ်'

'ဟင် ခဏ​နေရင်စာသင်​တော့မှာကို'

'မင်းကလည်း ဒီ​နေ့က ဂနိုင့်​မွေး​နေ့​လေ အဲ့​တော့ ဒီ​နေ့​ကျောင်းလစ်ကြမလို့ ဟီးဟီး'

'ငါလဲလိုက်မယ်ကွာ ငါအခုcanteenကိုလာ​နေပြီ'

မင်းခန့်​ပြောရင်းနဲ့ဆိုင်ကယ်ကို canteenဘက်ထိ​မောင်းလာခဲ့သည်။ လမ်းတစ်​လျှောက်မှာ​တော့ စစလာချင်းကလို သူ့ကို​မျောက်ကြည့်သလို ၀ိုင်းမကြည့်ကြ​တော့​ပေ။ စစချင်း သူခက်နဲ့အတူထမင်းစား​ပေးဖို့ဆိုပြီး​ရောက်လာတုန်းက သူ့အားအထူးအဆန်းသတ္တဝါလို၀ိုင်းကြည့်ကြတယ်​လေ။ဟုတ်ပါတယ်။ ​​ယောကျာ်း​လေးဆိုလို့ လက်ချိုး​ရေလို့ရတဲ့ ဒီ​ကျောင်းမှာ​တော့ တခြား​ကျောင်းက​ယောကျာ်း​လေး​တွေလာရင် အပြင်ကလူမှန်းအရမ်းသိသာတယ်လေ။

ခက်​တောင်မှ အဲ့ဒီလူနည်းစုထဲမှာ Princeရလိုက်​သေးတယ်။ ​ဒါ​ပေမယ့် ခက်က​တော့ ရထိုက်ပါတယ် သူကချစ်ဖို့​ကောင်းတာကိုး။

[ A/N...အခင်တို့​​ခေတ်မှာ​တော့ ​​​ယောကျာ်း​လေးဦး​ရေများလာပါပြီ​နော်။ 2012​လောက်တုန်းက​တော့ အခင်တို့​ကျောင်းမှာ ​​ယောကျာ်း​လေးဆိုတာ တကယ့်ရှားပါးရတနာလိုပါပဲ ]

အ​တွေး​ပေါင်းများစွာနဲ့မင်းခန့်​တစ်​ယောက် ခက်တို့ရှိရာဝိုင်းဘက်ကို​ရောက်လာ​တော့သည်။

'ခက် မင်းတို့​ကျောင်းက​ကောင်မ​လေး​တွေက ငါ့ကို

၀ိုင်းမကြည့်ကြ​တော့ပါလားဟ'မင်းခန့်က​မေး​တော့

'ဘာလဲ မင်းကအကြည့်ခံချင်တာလား' ဂနိုင်က၀င်​​ပြော​လေသည်။

'တာဇံ​လေးက ငါ့ကိုစိတ်ဆိုး​နေတုန်းပဲလား? မင်းကလည်း ငါ​တောင်းပန်ပါတယ်ကွာ ​နော်'

'အဟမ်း မင်းဘက်က​တောင်းပန်​မှ​တော့ ငါလည်း​ခွေးလွှတ်​ပေးရ​တော့မှာ​ပေါ့'

'ခွင့်လွှတ်တယ်လုပ်ပါဟ ဒါနဲ့ခက်က​ပြောတယ် ဒီ​နေ့ကမင်း​​​မွေး​နေ့ဆို ဟုတ်လား'

'ဟုတ်တယ် ငါ့​မွေး​နေ့မလို့ ပြသနာမဖြစ်ချင်လို့မင်းကိုခွင့်လွှတ်​ပေးလိုက်တာ​နော်'

'​ကျေးဇူးကြီးမားလှပါ​ပေတယ်' ဟု မင်းခန့်က​ပြော​တော့ ဂနိုင်ကရယ်​လေသည်။ ထို့​နောက်မှာ​တော့ ခက်က

'ဂနိုင် ဒီ​နေ့ကအတန်းမတက်ဘူးဆို​တော့ ငါတို့ဘယ်သွားကြမလဲ'

'သွားတာ​တော့ဟုတ်ပါပြီ ဆိုင်ကယ်မှမ​လောက်တာဟ။ သက်နွယ်ကလည်း ferryနဲ့လိုက်တာ မင်းကလည်း အိမ်ကလိုက်ပို့တာဆို​တော့ ငါပဲဆိုင်ကယ်ပါမှာ​လေ။ ၃​ယောက်စီးမလို့လား?' ဂနိုင်က​မေး​လေသည်။ သက်နွယ်က

'ဒါနဲ့ခက် နင့်အိမ်ကနင့်ကိုဘာလို့အခုထိလိုက်ပို့​နေ​သေးတာလဲဟင် ငါ့ကိုဆိုရင်အိမ်က မနှစ်ကတည်းက ferryနဲ့ပဲလိုက်ခိုင်းကြတာ'

'ဘယ်တူမလဲဟ နင်က ကျားကျားယားယားမိန်းမသား​လေ။ ငါတို့ခက်ခက်​လေးက နွဲ့နွဲ့​​နှောင်း​နှောင်း​ယောကျာ်း​ကောင်းမလို့​ပေါ့' မင်းခန့်က၀င်​ပြော​​ပေး​တော့ ခက်က​ကျေးဇူးတင်စကား​တစ်ခွန်းပဲပြောလိုက်သည်။

'​ခွေး​ကောင်'

'ခက် မင်းကငါ့ကိုဆဲတယ်​ပေါ့ ဟုတ်လား'မင်းခန့်နဲ့ ခက်တို့ရဲ့ အကြည့်ချင်းစစ်ခင်း​နေကြတာကို ဂနိုင်မ​နေနိုင်စွာ

'ကဲ ​တော်ကြပါ​တော့ဟ မင်းတို့လုပ်တာနဲ့ ဘယ်မှ​ရောက်ဖြစ်မှာမဟုတ်​တော့ဘူး။ ငါ​မေးတာ​ဖြေကြအုံး ဘယ်လိုသွားကြမှာလဲ'

'မင်းခန့်မှာလည်းဆိုင်ကယ်ပါတယ်မလား' သက်နွယ်က​မေး​လေသည်။

'အင်း ပါတယ်​လေ'

'အဲ့ဒါဆိုအဆင်ပြေသားပဲ ဆိုင်ကယ်နှစ်စီးဖြစ်သွားပြီ​လေအနိုင်ရဲ့'

'မင်းက​​ရောလိုက်မလို့လား'

'လိုက်မှာ​ပေါ့ ဘာလဲ တာတာဇံဇံ​လေးက ခန့်ခန့်ကိုမ​ခေါ်ချင်ဘူးလား' မင်းခန့်စူပုပ်ပုပ်မျက်နှာ​လေးနဲ့​မေး​တော့ ဂနိုင်တခွီးခွီးရယ်ကာ

'ခွီးးးး မင်းရဲ့ ၀က်ဖင်ကြီးလိုဆူ​နေတဲ့နှုတ်သီးကြီးကိုပြန်သိမ်းထားလိုက်စမ်းပါ တကယ်ပါပဲ ခွီးး။ ​ခေါ်မယ်​ခေါ်မယ် ဟားဟား'

'ကဲ ဂနိုင်​တော်​တော့ ဆိုင်ကယ်လည်းအဆင်​ပြေသွားပြီဆို​တော့ ငါတို့ဘယ်လိုစီးကြမလဲ သက်နွယ်ကဂနိုင့်​နောက်ကထိုင်လိုက်မှာလား မင်းခန့်​နောက်ကထိုင်လိုက်မှာလား?' ခက်က​မေးသည်။ သက်နွယ်က​တော့

'ငါကဘယ်သူ့​နောက်ကလိုက်လိုက်ရတယ်'

'ဒါဆို ခက် မင်းကငါ့​နောက်ကထိုင်လိုက် သက်နွယ်က​တော့ ဂနိုင့်​နောက်ကထိုင်လိုက်လိမ့်မယ် ဂနိုင်​ရောရတယ်မလား'

'အင်းငါလည်းရတယ် ဒါဖြင့်သွားရ​အောင်​လေ'

'​ဟဲ့ဟဲ့​နေကြပါအုံး ဘယ်သွားကြမှာလဲအခုက''သက်နွယ်က​မေး​တော့ ဂနိုင်က

'ဘုရားအရင်သွားမယ်​လေ ပြီးမှ hotpotသွားစားကြရင်​ရော'

'အင်း ဒါလည်းအဆင်​ပြေတာပဲ ငါကြိုက်တယ် ငါကြိုက်တယ်'

'အစားနဲ့ပတ်သက်ရင် နင်မကြိုက်တာရှိလို့လား ၀က်နွယ်ရဲ့'

'ဂနိုင်စုတ် ဒီ​နေ့ကနင့်​မွေး​နေ့မလို့ငါဘာမှမ​ပြော​သေးဘူး' ဟု​ပြောကာ လက်သီး​ထောင်ပြ​တော့ ဂနိုင်ကလျှာထုတ်​ပြောင်ပြ​လေသည်။ ထို့​နောက်မှာ​တော့ မင်းခန့်နဲ့ခက်ကတစ်စီး ဂနိုင်နဲ့သက်နွယ်ကတစ်စီး စီးကာ ကုသိုလ်​တော်ဘုရားသို့ထွက်လာကြ​လေသည်။ ဘုရား​ရောက်​သော် ဂနိုင်ကကြာပန်း၀ယ်ကာလှူသည်။ သက်နွယ်တို့က​တော့မိန်းက​လေးပီပီ

ဦးငါးကြိမ်ပဲချကာ ဓါတ်ပုံသွားရိုက်​လေရဲ့။ ဦးသုံးကြိမ်ပဲချရတာမဟုတ်ဘူးလားလို့ခက်က​မေး​တော့

ဘုရား တရား သံဃာ မိဘ ဆရာ ဆိုပြီးအန​န္တော အနန္တငါးပါးရှိလို့ ငါးကြိမ်ချတာတဲ့။ ပြီးတာနဲ့ဓါတ်ပုံသွားရိုက်တာပဲ။ ခက်ကမှ ဩကာသ​လေးဘာ​လေးဆိုလိုက်​သေးတယ်။ မင်းခန့်​ပြောသလိုပဲ ကိုယ်ကနွဲ့နွဲ့​နှောင်း​နှောင်း​ယောကျာ်း​ကောင်းဆို​တော့ ဗိုင်း​​ကောင်း​ကျောက်ဖိဖြစ်​နေရမယ်​လေ။ အဲ့ဒီ​နောက်မှာ​တော့ သူငယ်ချင်းတစ်စု hotpotဆိုင်ကိုချီတက်လာကြတယ်​။ မင်းခန့်နဲ့ဂနိုင်ကဆိုင်ကယ်ရပ်မယ့်​နေရာရှာ​နေတဲ့အချိန် ခက်တို့က​နေရာဦးရ​အောင်လို့

ဆိုင်ထဲကို၀င်လာခဲ့ကြသည်။ မနက်ခင်းတစ်ခင်းလုံး စိတ်ကြည်​နေတဲ့ခက်တစ်​ယောက် hotpotဆိုင်​ရောက်မှ ချက်ချင်းဆိုသလိုပဲ စိတ်ညစ်သွား​လေရဲ့။ အ​ကြောင်းက​တော့ သူတို့ထက်အရင် hotpotဆိုင်​ရောက်​နေတဲ့အတွဲ​ကြောင့်။ တိတိကျကျ​ပြောရရင် စစ်တို့အတွဲ​ကြောင့်။

ဟန်နီက​တော့ ခက်တို့ကိုမြင်မှ စစ်ရဲ့နားကိုပိုပြီးကပ်လိုက်ကာ အကင်ကင်ပြီးသား​တွေကိုတစ်ခုပြီးတစ်ခု ခွံ့​ကျွေး​နေ​လေရဲ့။ စစ်က​တော့ ခက်တို့ကိုမမြင်။

ဟန်နီ့ကိုသာပြုံးကြည့်​နေပြီး သူခွံ့​ကျွေးသမျှအကင်​တွေကိုစား​နေ​လေရဲ့။ သက်နွယ်က​တော့ အလိုက်မသိစွာပဲ

'ခက် ဟိုတစ်​ယောက်က နင့်သူငယ်ချင်းမလား။ သူ့​ဘေးကသူ့​ကောင်မ​လေးထင်တယ် နင်သွားနှုတ်မဆက်ဘူးလား?' သက်နွယ်ရဲ့အ​မေးကိုခက်ပြန်မ​ဖြေနိုင်။ စစ်ကိုသာ​ငေးကြည့်​နေ​လေသည်။ ခက်​ကြည့်​နေတာကိုသိတဲ့ဟန်နီကလည်း ​အောင်နိုင်သူအပြုံးတစ်ခုချိတ်ဆွဲထား​လေရဲ့။ ခက်​ငေးကြည့်​နေစဥ်မှာပင် မင်းခန့်တို့ ၂​ယောက်၀င်လာကာ

'မင်းတို့ကလည်း ​နေရာဦးထားကြပါဆို။ ငါတို့က​နေရာရပြီ​တောင်မှတ်.....' မင်းခန့်ရဲ့စကားမဆုံး​သေးခင်မှာပင် စစ်တို့ကိုမြင်သွား​တော့ ခက်ဘာ​ကြောင့်​နေရာမှာတင်ရပ်​နေလဲဆိုတာသ​ဘော​ပေါက်သွားသည်။ ထို့​နောက်ခက်အား

'ခက် အဆင်​ပြေလား မင်းတကယ်လို့ သူတို့ကို

မကြည့်ချင်ဘူးဆိုရင် ငါတို့တခြားဆိုင်သွားရ​အောင်?' မင်းခန့်ရဲ့အ​ပြောကို ခက်တစ်​ယောက်ပဲနားလည်ကာ သက်နွယ်နှင့်ဂနိုင်က​ကြောင်ကြည့်​နေ​လေသည်။ ပြီးမှ ဂနိုင်က

'ဘာလို့တခြားဆိုင်ကို​ပြောင်းမှာတုန်း ဟိုမှာ မင်းတို့ ၂​ယောက်ရဲ့သူငယ်ချင်း​​လေ သွားနှုတ်မဆက်ကြဘူးလား'ဟုမေး​တော့ မင်းခန့်ဘာမှပြန်မ​ပြော​တော့ပဲ ခက်ရဲ့လက်ကိုဆွဲကာထွက်လာ​လေသည်။​နောက်မှဂနိုင်နဲ့သက်နွယ်လည်း သူတို့ကိုမှီ​အောင် ပြေးလိုက်ကြ​လေသည်။ မင်းခန့်တို့ထွက်သွားမှ စစ်လည်းအ၀င်​ပေါက်ဘက်ကိုကြည့်မိကာ

'ဟင် ဟိုမှာထွက်သွားတာခက်တို့မဟုတ်ဘူးလား'

'ဘယ်ဖြစ်နိုင်မှာလဲကိုကိုရဲ့ ကိုကို့သူငယ်ချင်းက ဒီအချိန်သူတို့​ကျောင်းမှာရှိ​နေမှာ​ပေါ့ ​ကျောင်းဖွင့်နေတဲ့ဟာကို'

'အင်း ဟန်နီ​ပြောတာလဲဟုတ်တာပဲ။ ဒီ​နေ့​က

ကျောင်းဖွင့်ရက်ကြီးကို ကိုကိုအမြင်မှားသွားတာ​​နေမှာ'ဟုပြောကာ အကင်ဆက်ကင်​နေ​လေသည်။

ဟန်နီ့စိတ်ထဲမှာ​တော့

( အဟက် အမြင်မှားတာမဟုတ်ဘူး မင်းစစ်​မောင်ရဲ့ ခက်တို့ကတကယ်လာသွားတာ။ ငါတို့ကိုမြင်ပြီး​တော့ ဖြစ်ပျက်သွားတဲ့ခက်ရဲ့မျက်နှာကို နင့်ကိုမြင်​စေချင်လိုက်တာ။ ခက်​ရေ အဟက် ဒီပွဲမှာ​တော့ နင်ရှုံးပြီထင်တာပဲ နင်ကငါ့ကိုမ​ရွေးပဲ gay​တွေကိုမုန်းပါတယ်လို့တ​ကြော်​ကြော်​အော်​နေတဲ့လူကိုမှသွားချစ်တာကိုး ခံ​ပေါ့။ ငါနင့်ကိုမရသလို ဘယ်သူမှလည်းနင့်ကိုမရ​စေရဘူး။ အထူးသဖြင့် နင်အရမ်းချစ်ပါတယ်ဆိုတဲ့ မင်းစစ်​မောင်ကလည်း နင့်ကိုမုန်း​နေ​စေရမယ် ​စောင့်ကြည့်​နေလိုက်*)

အပြင်မှာ​တော့..

မင်းခန့် ခက်ရဲ့လက်ကိုဆွဲကာထွက်လာ​လေသည်။ ဂနိုင်နဲ့သက်နွယ်က ​နောက်က​နေအ​ပြေးလိုက်လာကြပြီး

'ဘာ​တွေဖြစ်ကြတာလဲငါတို့ကိုလည်းရှင်းပြကြပါအုံး' သက်နွယ်က​မေး​တော့

'ခက် ငါသူတို့ကို​ပြောပြလိုက်ရမလား'

'အင်း ​ပြောလိုက်ပါ သူတို့ကလည်း ငါ့သူငယ်ချင်း​တွေပဲ သိထားသင့်တာ​ပေါ့'

'ဘာကိုသိထားသင့်တာလဲ ဘာကို​ပြောမှာလဲ'

လဲ​ပေါင်းများစွာနဲ့ဂနိုင့်ရဲ့အ​မေးကို မင်းခန့်က

'ဒီလိုကွ... ခက်ကစစ်ကို............'

စသဖြင့်အစချီကာ ​၁၀တန်းစာ​မေးပွဲ​ဖြေပြီးချိန်မှအစ ဟန်နီကခက်​ကိုဘယ်လိုသ​ဘောထားတာအဆုံး အကုန်​ဖောက်သည်ချ​လေသည်။ အ​ကြောင်းစုံကိုသိသွား​တဲ့အခါ ခက်က

'ဘယ်လိုလဲ နင်တို့က​ရော ငါ့ကို​ယောကျာ်းချင်းကြိုက်တဲ့သူဆိုပြီးမုန်းသွားကြပြီလား' ခက်ရဲ့အ​မေးကိုသက်နွယ်က

'ဟယ် ခက်ရယ် ငါတို့ကနင့်ကိုဘာလို့မုန်းရမှာလဲ ပြီး​တော့နင်က​ယောကျာ်းတိုင်းကို​ကြိုက်​နေတာမှမဟုတ်တာကို။ နင်ဘာပဲဖြစ်​နေ​နေ ငါတို့ကနင့်ဘက်ကပဲ'

'သက်နွယ်​ပြောသလိုပဲ မင်းချစ်မိတဲ့သူက ​ယောကျာ်းတစ်​ယောက်​ဖြစ်​နေတိုင်း မင်းကို gayလို့​ပြောလို့မှ

မရတာ ငါတို့ကမင်းဘက်ကပဲ စိတ်မညစ်နဲ့ ဟန်နီ့

အ​ကြောင်းကို စစ်သိ​အောင်​တော့ဖွင့်​ပြောရမယ်'

'ငါမင်းတို့ကို​ကျေးဇူးတင်ပါတယ်ကွာ ငါတို့စိတ်ညစ်စရာ​တွေမ​ပြော​ကြနဲ့​တော့ ဒီ​နေ့ကဂနိုင့်မွေး​နေ့ဆို​တော့​ပျော်​ပျော်ပဲ​နေကြမယ်​လေ'ဟုခက်ကဆို​တော့ ဂနိုင်က

'အို​ခေ အဲ့ဒါ​ကောင်းတယ် လာ တခြားဆိုင်ကိုသွားကြရ​အောင်'ဟုဆိုကာ ​လေး​ယောက်သားထွက်လာကြ​လေ​​တော့သည်။

To be continued.....

UMTM​​​ရဲ႕ ၀င္​ေပါက္​ေရွ႕တြင္ ဆိုင္ကယ္တစ္စီးနဲ႔​ေကာင္​ေလးတစ္​ေယာက္ ၀င္ရမလို လွည့္ပဲျပန္သြားရမလိုႏွင့္ ခ်ီတုံခ်တုံျဖစ္​ေနသည္။ ထိုသူက​ေတာ့ ​ေဆး​ေက်ာင္းသား​ေလး မင္းခန္႔သာ။

'ငါ၀င္သြားရင္​ေကာင္းမလား? ခက္က​ေတာ့သူ႔ကိုထိန္း​ေပးထားမယ္​ေျပာတာပဲ။ ငါ့ကိုျမင္တာနဲ႔​ေျပးလာၿပီးဆြဲထိုးရင္​ေရာ? ဟာာ မသိ​ေတာ့ဘူးကြာ ဘာပဲျဖစ္ျဖစ္ ၀င္မွာပဲ။ ခက္ကိုအရင္ဖုန္းဆက္ထားရမယ္' ၀င္မယ္ဟုဆုံးျဖတ္ခ်က္ခ်ၿပီး​ေတာ့ ခက္ဆီကိုဖုန္း​ေခၚ​ေလသည္။

'Hello မင္းခန္႔​ေျပာ​ေလ'

'​ေအးခက္ ငါမင္းတို႔​ေက်ာင္း​​ေပါက္၀​ေရာက္​ေနၿပီ။'

'​ေရာက္​ေနတာမ်ား၀င္ခဲ့တာမဟုတ္ဘူး မင္းကလည္း'

'ငါမ၀င္ရဲလို႔​ေပါ့ဟ မင္းဂႏိုင့္ကို​ေသခ်ာထိန္း​ေပးထား​ေနာ္ ငါ့ကို​ေတြ႕တာနဲ႔လာမထိုးႏိုင္​ေအာင္လို႔'

'​ေအးပါ ၀င္ခဲ့၀င္ခဲ့ ငါတို႔ကအခု canteenမွာပဲရွိ​ေသးတယ္'

'ဟင္ ခဏ​ေနရင္စာသင္​ေတာ့မွာကို'

'မင္းကလည္း ဒီ​ေန႔က ဂႏိုင့္​ေမြး​ေန႔​ေလ အဲ့​ေတာ့ ဒီ​ေန႔​ေက်ာင္းလစ္ၾကမလို႔ ဟီးဟီး'

'ငါလဲလိုက္မယ္ကြာ ငါအခုcanteenကိုလာ​ေနၿပီ'

မင္းခန္႔​ေျပာရင္းနဲ႔ဆိုင္ကယ္ကို canteenဘက္ထိ​ေမာင္းလာခဲ့သည္။ လမ္းတစ္​ေလွ်ာက္မွာ​ေတာ့ စစလာခ်င္းကလို သူ႔ကို​ေမ်ာက္ၾကည့္သလို ၀ိုင္းမၾကည့္ၾက​ေတာ့​ေပ။ စစခ်င္း သူခက္နဲ႔အတူထမင္းစား​ေပးဖို႔ဆိုၿပီး​ေရာက္လာတုန္းက သူ႔အားအထူးအဆန္းသတၱဝါလို၀ိုင္းၾကည့္ၾကတယ္​ေလ။ဟုတ္ပါတယ္။ ​​ေယာက်ာ္း​ေလးဆိုလို႔ လက္ခ်ိဳး​ေရလို႔ရတဲ့ ဒီ​ေက်ာင္းမွာ​ေတာ့ တျခား​ေက်ာင္းက​ေယာက်ာ္း​ေလး​ေတြလာရင္ အျပင္ကလူမွန္းအရမ္းသိသာတယ္ေလ။

ခက္​ေတာင္မွ အဲ့ဒီလူနည္းစုထဲမွာ Princeရလိုက္​ေသးတယ္။ ​ဒါ​ေပမယ့္ ခက္က​ေတာ့ ရထိုက္ပါတယ္ သူကခ်စ္ဖို႔​ေကာင္းတာကိုး။

[ A/N...အခင္တို႔​​ေခတ္မွာ​ေတာ့ ​​​ေယာက်ာ္း​ေလးဦး​ေရမ်ားလာပါၿပီ​ေနာ္။ 2012​ေလာက္တုန္းက​ေတာ့ အခင္တို႔​ေက်ာင္းမွာ ​​ေယာက်ာ္း​ေလးဆိုတာ တကယ့္ရွားပါးရတနာလိုပါပဲ ]

အ​ေတြး​ေပါင္းမ်ားစြာနဲ႔မင္းခန္႔​တစ္​ေယာက္ ခက္တို႔ရွိရာဝိုင္းဘက္ကို​ေရာက္လာ​ေတာ့သည္။

'ခက္ မင္းတို႔​ေက်ာင္းက​ေကာင္မ​ေလး​ေတြက ငါ့ကို

၀ိုင္းမၾကည့္ၾက​ေတာ့ပါလားဟ'မင္းခန္႔က​ေမး​ေတာ့

'ဘာလဲ မင္းကအၾကည့္ခံခ်င္တာလား' ဂႏိုင္က၀င္​​ေျပာ​ေလသည္။

'တာဇံ​ေလးက ငါ့ကိုစိတ္ဆိုး​ေနတုန္းပဲလား? မင္းကလည္း ငါ​ေတာင္းပန္ပါတယ္ကြာ ​ေနာ္'

'အဟမ္း မင္းဘက္က​ေတာင္းပန္​မွ​ေတာ့ ငါလည္း​ေခြးလႊတ္​ေပးရ​ေတာ့မွာ​ေပါ့'

'ခြင့္လႊတ္တယ္လုပ္ပါဟ ဒါနဲ႔ခက္က​ေျပာတယ္ ဒီ​ေန႔ကမင္း​​​ေမြး​ေန႔ဆို ဟုတ္လား'

'ဟုတ္တယ္ ငါ့​ေမြး​ေန႔မလို႔ ျပသနာမျဖစ္ခ်င္လို႔မင္းကိုခြင့္လႊတ္​ေပးလိုက္တာ​ေနာ္'

'​ေက်းဇူးႀကီးမားလွပါ​ေပတယ္' ဟု မင္းခန္႔က​ေျပာ​ေတာ့ ဂႏိုင္ကရယ္​ေလသည္။ ထို႔​ေနာက္မွာ​ေတာ့ ခက္က

'ဂႏိုင္ ဒီ​ေန႔ကအတန္းမတက္ဘူးဆို​ေတာ့ ငါတို႔ဘယ္သြားၾကမလဲ'

'သြားတာ​ေတာ့ဟုတ္ပါၿပီ ဆိုင္ကယ္မွမ​ေလာက္တာဟ။ သက္ႏြယ္ကလည္း ferryနဲ႔လိုက္တာ မင္းကလည္း အိမ္ကလိုက္ပို႔တာဆို​ေတာ့ ငါပဲဆိုင္ကယ္ပါမွာ​ေလ။ ၃​ေယာက္စီးမလို႔လား?' ဂႏိုင္က​ေမး​ေလသည္။ သက္ႏြယ္က

'ဒါနဲ႔ခက္ နင့္အိမ္ကနင့္ကိုဘာလို႔အခုထိလိုက္ပို႔​ေန​ေသးတာလဲဟင္ ငါ့ကိုဆိုရင္အိမ္က မႏွစ္ကတည္းက ferryနဲ႔ပဲလိုက္ခိုင္းၾကတာ'

'ဘယ္တူမလဲဟ နင္က က်ားက်ားယားယားမိန္းမသား​ေလ။ ငါတို႔ခက္ခက္​ေလးက ႏြဲ႕ႏြဲ႕​​ေႏွာင္း​ေႏွာင္း​ေယာက်ာ္း​ေကာင္းမလို႔​ေပါ့' မင္းခန္႔က၀င္​ေျပာ​​ေပး​ေတာ့ ခက္က​ေက်းဇူးတင္စကား​တစ္ခြန္းပဲေျပာလိုက္သည္။

'​ေခြး​ေကာင္'

'ခက္ မင္းကငါ့ကိုဆဲတယ္​ေပါ့ ဟုတ္လား'မင္းခန္႔နဲ႔ ခက္တို႔ရဲ႕ အၾကည့္ခ်င္းစစ္ခင္း​ေနၾကတာကို ဂႏိုင္မ​ေနႏိုင္စြာ

'ကဲ ​ေတာ္ၾကပါ​ေတာ့ဟ မင္းတို႔လုပ္တာနဲ႔ ဘယ္မွ​ေရာက္ျဖစ္မွာမဟုတ္​ေတာ့ဘူး။ ငါ​ေမးတာ​ေျဖၾကအုံး ဘယ္လိုသြားၾကမွာလဲ'

'မင္းခန္႔မွာလည္းဆိုင္ကယ္ပါတယ္မလား' သက္ႏြယ္က​ေမး​ေလသည္။

'အင္း ပါတယ္​ေလ'

'အဲ့ဒါဆိုအဆင္ေျပသားပဲ ဆိုင္ကယ္ႏွစ္စီးျဖစ္သြားၿပီ​ေလအႏိုင္ရဲ႕'

'မင္းက​​ေရာလိုက္မလို႔လား'

'လိုက္မွာ​ေပါ့ ဘာလဲ တာတာဇံဇံ​ေလးက ခန္႔ခန္႔ကိုမ​ေခၚခ်င္ဘူးလား' မင္းခန္႔စူပုပ္ပုပ္မ်က္ႏွာ​ေလးနဲ႔​ေမး​ေတာ့ ဂႏိုင္တခြီးခြီးရယ္ကာ

'ခြီးးးး မင္းရဲ႕ ၀က္ဖင္ႀကီးလိုဆူ​ေနတဲ့ႏႈတ္သီးႀကီးကိုျပန္သိမ္းထားလိုက္စမ္းပါ တကယ္ပါပဲ ခြီးး။ ​ေခၚမယ္​ေခၚမယ္ ဟားဟား'

'ကဲ ဂႏိုင္​ေတာ္​ေတာ့ ဆိုင္ကယ္လည္းအဆင္​ေျပသြားၿပီဆို​ေတာ့ ငါတို႔ဘယ္လိုစီးၾကမလဲ သက္ႏြယ္ကဂႏိုင့္​ေနာက္ကထိုင္လိုက္မွာလား မင္းခန္႔​ေနာက္ကထိုင္လိုက္မွာလား?' ခက္က​ေမးသည္။ သက္ႏြယ္က​ေတာ့

'ငါကဘယ္သူ႔​ေနာက္ကလိုက္လိုက္ရတယ္'

'ဒါဆို ခက္ မင္းကငါ့​ေနာက္ကထိုင္လိုက္ သက္ႏြယ္က​ေတာ့ ဂႏိုင့္​ေနာက္ကထိုင္လိုက္လိမ့္မယ္ ဂႏိုင္​ေရာရတယ္မလား'

'အင္းငါလည္းရတယ္ ဒါျဖင့္သြားရ​ေအာင္​ေလ'

'​ဟဲ့ဟဲ့​ေနၾကပါအုံး ဘယ္သြားၾကမွာလဲအခုက''သက္ႏြယ္က​ေမး​ေတာ့ ဂႏိုင္က

'ဘုရားအရင္သြားမယ္​ေလ ၿပီးမွ hotpotသြားစားၾကရင္​ေရာ'

'အင္း ဒါလည္းအဆင္​ေျပတာပဲ ငါႀကိဳက္တယ္ ငါႀကိဳက္တယ္'

'အစားနဲ႔ပတ္သက္ရင္ နင္မႀကိဳက္တာရွိလို႔လား ၀က္ႏြယ္ရဲ႕'

'ဂႏိုင္စုတ္ ဒီ​ေန႔ကနင့္​ေမြး​ေန႔မလို႔ငါဘာမွမ​ေျပာ​ေသးဘူး' ဟု​ေျပာကာ လက္သီး​ေထာင္ျပ​ေတာ့ ဂႏိုင္ကလွ်ာထုတ္​ေျပာင္ျပ​ေလသည္။ ထို႔​ေနာက္မွာ​ေတာ့ မင္းခန္႔နဲ႔ခက္ကတစ္စီး ဂႏိုင္နဲ႔သက္ႏြယ္ကတစ္စီး စီးကာ ကုသိုလ္​ေတာ္ဘုရားသို႔ထြက္လာၾက​ေလသည္။ ဘုရား​ေရာက္​ေသာ္ ဂႏိုင္ကၾကာပန္း၀ယ္ကာလႉသည္။ သက္ႏြယ္တို႔က​ေတာ့မိန္းက​ေလးပီပီ

ဦးငါးႀကိမ္ပဲခ်ကာ ဓါတ္ပုံသြား႐ိုက္​ေလရဲ႕။ ဦးသုံးႀကိမ္ပဲခ်ရတာမဟုတ္ဘူးလားလို႔ခက္က​ေမး​ေတာ့

ဘုရား တရား သံဃာ မိဘ ဆရာ ဆိုၿပီးအန​ေႏၲာ အနႏၲငါးပါးရွိလို႔ ငါးႀကိမ္ခ်တာတဲ့။ ၿပီးတာနဲ႔ဓါတ္ပုံသြား႐ိုက္တာပဲ။ ခက္ကမွ ဩကာသ​ေလးဘာ​ေလးဆိုလိုက္​ေသးတယ္။ မင္းခန္႔​ေျပာသလိုပဲ ကိုယ္ကႏြဲ႕ႏြဲ႕​ေႏွာင္း​ေႏွာင္း​ေယာက်ာ္း​ေကာင္းဆို​ေတာ့ ဗိုင္း​​ေကာင္း​ေက်ာက္ဖိျဖစ္​ေနရမယ္​ေလ။ အဲ့ဒီ​ေနာက္မွာ​ေတာ့ သူငယ္ခ်င္းတစ္စု hotpotဆိုင္ကိုခ်ီတက္လာၾကတယ္​။ မင္းခန္႔နဲ႔ဂႏိုင္ကဆိုင္ကယ္ရပ္မယ့္​ေနရာရွာ​ေနတဲ့အခ်ိန္ ခက္တို႔က​ေနရာဦးရ​ေအာင္လို႔

ဆိုင္ထဲကို၀င္လာခဲ့ၾကသည္။ မနက္ခင္းတစ္ခင္းလုံး စိတ္ၾကည္​ေနတဲ့ခက္တစ္​ေယာက္ hotpotဆိုင္​ေရာက္မွ ခ်က္ခ်င္းဆိုသလိုပဲ စိတ္ညစ္သြား​ေလရဲ႕။ အ​ေၾကာင္းက​ေတာ့ သူတို႔ထက္အရင္ hotpotဆိုင္​ေရာက္​ေနတဲ့အတြဲ​ေၾကာင့္။ တိတိက်က်​ေျပာရရင္ စစ္တို႔အတြဲ​ေၾကာင့္။

ဟန္နီက​ေတာ့ ခက္တို႔ကိုျမင္မွ စစ္ရဲ႕နားကိုပိုၿပီးကပ္လိုက္ကာ အကင္ကင္ၿပီးသား​ေတြကိုတစ္ခုၿပီးတစ္ခု ခြံ႕​ေကြၽး​ေန​ေလရဲ႕။ စစ္က​ေတာ့ ခက္တို႔ကိုမျမင္။

ဟန္နီ႔ကိုသာၿပဳံးၾကည့္​ေနၿပီး သူခြံ႕​ေကြၽးသမွ်အကင္​ေတြကိုစား​ေန​ေလရဲ႕။ သက္ႏြယ္က​ေတာ့ အလိုက္မသိစြာပဲ

'ခက္ ဟိုတစ္​ေယာက္က နင့္သူငယ္ခ်င္းမလား။ သူ႔​ေဘးကသူ႔​ေကာင္မ​ေလးထင္တယ္ နင္သြားႏႈတ္မဆက္ဘူးလား?' သက္ႏြယ္ရဲ႕အ​ေမးကိုခက္ျပန္မ​ေျဖႏိုင္။ စစ္ကိုသာ​ေငးၾကည့္​ေန​ေလသည္။ ခက္​ၾကည့္​ေနတာကိုသိတဲ့ဟန္နီကလည္း ​ေအာင္ႏိုင္သူအၿပဳံးတစ္ခုခ်ိတ္ဆြဲထား​ေလရဲ႕။ ခက္​ေငးၾကည့္​ေနစဥ္မွာပင္ မင္းခန္႔တို႔ ၂​ေယာက္၀င္လာကာ

'မင္းတို႔ကလည္း ​ေနရာဦးထားၾကပါဆို။ ငါတို႔က​ေနရာရၿပီ​ေတာင္မွတ္.....' မင္းခန္႔ရဲ႕စကားမဆုံး​ေသးခင္မွာပင္ စစ္တို႔ကိုျမင္သြား​ေတာ့ ခက္ဘာ​ေၾကာင့္​ေနရာမွာတင္ရပ္​ေနလဲဆိုတာသ​ေဘာ​ေပါက္သြားသည္။ ထို႔​ေနာက္ခက္အား

'ခက္ အဆင္​ေျပလား မင္းတကယ္လို႔ သူတို႔ကို

မၾကည့္ခ်င္ဘူးဆိုရင္ ငါတို႔တျခားဆိုင္သြားရ​ေအာင္?' မင္းခန္႔ရဲ႕အ​ေျပာကို ခက္တစ္​ေယာက္ပဲနားလည္ကာ သက္ႏြယ္ႏွင့္ဂႏိုင္က​ေၾကာင္ၾကည့္​ေန​ေလသည္။ ၿပီးမွ ဂႏိုင္က

'ဘာလို႔တျခားဆိုင္ကို​ေျပာင္းမွာတုန္း ဟိုမွာ မင္းတို႔ ၂​ေယာက္ရဲ႕သူငယ္ခ်င္း​​ေလ သြားႏႈတ္မဆက္ၾကဘူးလား'ဟုေမး​ေတာ့ မင္းခန္႔ဘာမွျပန္မ​ေျပာ​ေတာ့ပဲ ခက္ရဲ႕လက္ကိုဆြဲကာထြက္လာ​ေလသည္။​ေနာက္မွဂႏိုင္နဲ႔သက္ႏြယ္လည္း သူတို႔ကိုမွီ​ေအာင္ ေျပးလိုက္ၾက​ေလသည္။ မင္းခန္႔တို႔ထြက္သြားမွ စစ္လည္းအ၀င္​ေပါက္ဘက္ကိုၾကည့္မိကာ

'ဟင္ ဟိုမွာထြက္သြားတာခက္တို႔မဟုတ္ဘူးလား'

'ဘယ္ျဖစ္ႏိုင္မွာလဲကိုကိုရဲ႕ ကိုကို႔သူငယ္ခ်င္းက ဒီအခ်ိန္သူတို႔​ေက်ာင္းမွာရွိ​ေနမွာ​ေပါ့ ​ေက်ာင္းဖြင့္ေနတဲ့ဟာကို'

'အင္း ဟန္နီ​ေျပာတာလဲဟုတ္တာပဲ။ ဒီ​ေန႔​က

ေက်ာင္းဖြင့္ရက္ႀကီးကို ကိုကိုအျမင္မွားသြားတာ​​ေနမွာ'ဟုေျပာကာ အကင္ဆက္ကင္​ေန​ေလသည္။

ဟန္နီ႔စိတ္ထဲမွာ​ေတာ့

( အဟက္ အျမင္မွားတာမဟုတ္ဘူး မင္းစစ္​ေမာင္ရဲ႕ ခက္တို႔ကတကယ္လာသြားတာ။ ငါတို႔ကိုျမင္ၿပီး​ေတာ့ ျဖစ္ပ်က္သြားတဲ့ခက္ရဲ႕မ်က္ႏွာကို နင့္ကိုျမင္​ေစခ်င္လိုက္တာ။ ခက္​ေရ အဟက္ ဒီပြဲမွာ​ေတာ့ နင္ရႈံးၿပီထင္တာပဲ နင္ကငါ့ကိုမ​ေ႐ြးပဲ gay​ေတြကိုမုန္းပါတယ္လို႔တ​ေၾကာ္​ေၾကာ္​ေအာ္​ေနတဲ့လူကိုမွသြားခ်စ္တာကိုး ခံ​ေပါ့။ ငါနင့္ကိုမရသလို ဘယ္သူမွလည္းနင့္ကိုမရ​ေစရဘူး။ အထူးသျဖင့္ နင္အရမ္းခ်စ္ပါတယ္ဆိုတဲ့ မင္းစစ္​ေမာင္ကလည္း နင့္ကိုမုန္း​ေန​ေစရမယ္ ​ေစာင့္ၾကည့္​ေနလိုက္*)

အျပင္မွာ​ေတာ့..

မင္းခန္႔ ခက္ရဲ႕လက္ကိုဆြဲကာထြက္လာ​ေလသည္။ ဂႏိုင္နဲ႔သက္ႏြယ္က ​ေနာက္က​ေနအ​ေျပးလိုက္လာၾကၿပီး

'ဘာ​ေတြျဖစ္ၾကတာလဲငါတို႔ကိုလည္းရွင္းျပၾကပါအုံး' သက္ႏြယ္က​ေမး​ေတာ့

'ခက္ ငါသူတို႔ကို​ေျပာျပလိုက္ရမလား'

'အင္း ​ေျပာလိုက္ပါ သူတို႔ကလည္း ငါ့သူငယ္ခ်င္း​ေတြပဲ သိထားသင့္တာ​ေပါ့'

'ဘာကိုသိထားသင့္တာလဲ ဘာကို​ေျပာမွာလဲ'

လဲ​ေပါင္းမ်ားစြာနဲ႔ဂႏိုင့္ရဲ႕အ​ေမးကို မင္းခန္႔က

'ဒီလိုကြ... ခက္ကစစ္ကို............'

စသျဖင့္အစခ်ီကာ ​၁၀တန္းစာ​ေမးပြဲ​ေျဖၿပီးခ်ိန္မွအစ ဟန္နီကခက္​ကိုဘယ္လိုသ​ေဘာထားတာအဆုံး အကုန္​ေဖာက္သည္ခ်​ေလသည္။ အ​ေၾကာင္းစုံကိုသိသြား​တဲ့အခါ ခက္က

'ဘယ္လိုလဲ နင္တို႔က​ေရာ ငါ့ကို​ေယာက်ာ္းခ်င္းႀကိဳက္တဲ့သူဆိုၿပီးမုန္းသြားၾကၿပီလား' ခက္ရဲ႕အ​ေမးကိုသက္ႏြယ္က

'ဟယ္ ခက္ရယ္ ငါတို႔ကနင့္ကိုဘာလို႔မုန္းရမွာလဲ ၿပီး​ေတာ့နင္က​ေယာက်ာ္းတိုင္းကို​ႀကိဳက္​ေနတာမွမဟုတ္တာကို။ နင္ဘာပဲျဖစ္​ေန​ေန ငါတို႔ကနင့္ဘက္ကပဲ'

'သက္ႏြယ္​ေျပာသလိုပဲ မင္းခ်စ္မိတဲ့သူက ​ေယာက်ာ္းတစ္​ေယာက္​ျဖစ္​ေနတိုင္း မင္းကို gayလို႔​ေျပာလို႔မွ

မရတာ ငါတို႔ကမင္းဘက္ကပဲ စိတ္မညစ္နဲ႔ ဟန္နီ႔

အ​ေၾကာင္းကို စစ္သိ​ေအာင္​ေတာ့ဖြင့္​ေျပာရမယ္'

'ငါမင္းတို႔ကို​ေက်းဇူးတင္ပါတယ္ကြာ ငါတို႔စိတ္ညစ္စရာ​ေတြမ​ေျပာ​ၾကနဲ႔​ေတာ့ ဒီ​ေန႔ကဂႏိုင့္ေမြး​ေန႔ဆို​ေတာ့​ေပ်ာ္​ေပ်ာ္ပဲ​ေနၾကမယ္​ေလ'ဟုခက္ကဆို​ေတာ့ ဂႏိုင္က

'အို​ေခ အဲ့ဒါ​ေကာင္းတယ္ လာ တျခားဆိုင္ကိုသြားၾကရ​ေအာင္'ဟုဆိုကာ ​ေလး​ေယာက္သားထြက္လာၾက​ေလ​​ေတာ့သည္။

To be continued.....