​ကျောင်း canteen၀ယ်...

'အထန်'

'ချီးကို အထန်ပါ့လား ​ခွေး​ကောင်။ ငါ့ကိုအဲ့လိုမ​ခေါ်နဲ့လို့​ပြော​နေတယ်​နော်'

'​အေးပါကွာ မင်းကလဲ မကြိုက်ရင်မ​ခေါ်​တော့ပါဘူး။တကယ်ပါပဲ ခန့်ခန့်က​တော့ ခက်ခက်​လေးတစ်​ယောက်ထဲဖြစ်​နေမှာစိုးလို့လည်း ထမင်းတူတူလာစား​ပေးရ​သေးတယ်။ ခက်ခက်က ခန့်ခန့်ကိုအရမ်းအနိုင်ကျင့်တာပဲ' မင်းခန့်က ခပ်နွဲ့နွဲ့​လေး​ပြောလိုက်​တော့ ဟို ၂​ယောက် ထရယ်​လေသည်။ ထိုအခါမှ ​​ဘေးမှာလူ​တွေရှိ​​သေးမှန်း မင်းခန့်သတိရသွားကာ

(​သေစမ်း ငါအခု ခက်တို့​ကျောင်း​ရောက်​နေတာကို​မေ့သွားတာပဲ။ ခါတိုင်းလို ခက်နဲ့ ၂​ယောက်ထဲရှိတယ်ထင်ပြီး ​ပေါ​နေတာ။ အား... ၀ိုင်းကြည့်ကုန်ပြီ ရှက်လိုက်တာ တကယ်ပါပဲ*) ​တွေးရင်း​တွေးရင်းရှက်လာကာ သူ့ကိုကြည့်ပြီးရယ်​နေ​သော ဂနိုင့်ကို

'​ဟေ့​ကောင် မင်းကဘာရယ်တာလဲ ပွဲဖြစ်ချင်လို့လား ​ပြော?'

'ဟ ခများကရယ်စရာ​ပြောမှ​တော့ မရယ်​လို့ ဧယဥ်ကျူးပြီးငိုပြရမှာလား'

'​အောင်မာ မင်းလို​မ​လောက်​လေးမ​လောက်စားကောင်ကများ ငါ့ကိုခများ​လေးဘာ​လေးနဲ့'

'ကဲပါမင်းခန့်ရာ မင်းကလည်းစိတ်​လျှော့စမ်းပါ'

'ဟုတ်ပါတယ် ဒီကအကိုလဲစိတ်​လျှော့ အနိုင် နင်လည်းမရယ်နဲ့​တော့' ဟု သက်နွယ်ပါ၀င်​ပြော​တော့ ဂနိုင်က ဟွန့်ဆိုပြီး ထမင်းသွားမှာ​လေသည်။ ဂနိုင်ထွက်သွားမှ

' ပြီး​တော့​လေ အကိုမှား​နေတာတစ်ခုရှိတယ်' ဟု သက်နွယ်မရဲတရဲနဲ့​ပြော​တော့

'ဟမ် ငါ့ကိုမင်းခန့်လို့​ခေါ်လည်းရပါတယ် ဒါနဲ့ ငါကဘာမှားတာလဲ'

'အနိုင်က အ​ကောင်မဟုတ်ဘူးအကို အဲ မင်းခန့်ရဲ့

သူက​အမ'

'ဟင်'

'ဟုတ်တယ် မင်းခန့်ရ ငါလဲ​ ကျောင်းစစတက်ချင်းတုန်းက သူ့ကို​ယော​ကျာ်း​လေးပဲထင်​နေတာ ​နောက် သူနဲ့ခင်သွားမှ tomမှန်းသိတာ'

'​နေပါအုံး မင်းကဘယ်လိုလုပ် tomမှန်းသိသွားရတာလဲ'

'သက်နွယ်​ကြောင့်​လေ သက်နွယ်ရယ် ဂနိုင်ရယ် ​နောက်ထပ် စိုးစံနိုင်ဆိုတဲ့ Mandalay Universityက သူငယ်ချင်းတစ်​ယောက်ရှိ​သေးတယ်တဲ့။ သူတို့သုံး​ယောက်ကလည်း မင်းနဲ့ငါ့လိုပဲ ငယ်ငယ်​လေးကတည်းက​ပေါင်းလာကြတာ​လေ။ ပြီး​တော့ ဂနိုင်ကတစ်ဦးတည်း​သောသမီး။ ဂနိုင်တို့​မောင်နှမ၀မ်းကွဲ​တွေထဲမှာဆိုရင် မိန်းက​လေးဆိုလို့ သူတစ်​ယောက်ပဲပါတာ​လေ။ အဲ့​တော့ သူက ငယ်ငယ်​လေးကတည်းက အကို​တွေဦး​လေး​တွေနဲ့ပဲ​နေရ​တာများတော့ ​ယောကျာ်းစိတ်​ပေါက်​နေတာ ​ပြောရမယ်ဆိုရင်​တော့ tomboy​ပေါ့ကွာ'

'​သြော် မသိပါဘူး ငါက​ယောကျာ်း​လေးထင်​​နေတာ'

'မဟုတ်ပါဘူးမင်းခန့်ရယ် သူ့နာမည်အရင်းက ​

မေနိုင်။ ဒါကို ​​​မေနိုင်ဆိုတာက မိန်းမနာမည်ကြီးမလို့မကြိုက်ဘူးဆိုပြီး​တော့ သူ့ကိုယ်သူ ဂနိုင်လို့ပဲ​ပေးထားတာ။ သက်နွယ်တို့က​တော့ အနိုင်လို့ပဲ​ခေါ်တယ်။'

'ဘာ​တွေ​ပြော​နေကြတာတုန်း အာလူးပဲဖုတ်မ​နေနဲ့ ထမင်းသွားမှာကြ​လေ ဒီမှာက လူကျ​နေ​တော့ ကိုယ်တိုင်သွားမှာမှရတာ'

'ငါသွားမှာ​ပေးမယ်​​လေ ခက်နဲ့ သက်နွယ်​ ဘာစားမှာလဲ'

'ရပါတယ်ကြိုက်တာမှာခဲ့ လက်ဖက်ထမင်းမဟုတ်ရင်ပြီးတာပဲ ငါဗိုက်​အောင့်​နေလို့ သက်နွယ် နင်က​​ရော'

'ငါလဲနင်စားတာပဲလိုက်စားမယ်'

'အင်းအင်း ငါအဆင်​ပြေတာမှာခဲ့မယ်။ ဟိုတာဇံ​ကောင်က​ရော ဘာထပ်မှာအုံးမလဲ'

'ဘာရီး.. ခများကျ​နော့်ကိုဘယ်လို​ခေါ်လိုက်တယ်'

'တာဇံလို့​ခေါ်တာ​လေ မကြားဘူးလား'

'​နေပါအုံး ကျုပ်နာမည်က ဂနိုင်​လေ'

'​အေး​လေ မင်း stage​ကျောင်းတုန်းက ခက်ဆစ်​တွေထဲမှာမသင်ရဘူးလား။ ဂနိုင်=​တော​လေ။ ​တောဆို​တော့ ​တောတွင်းသားဖြစ်တဲ့ တာဇံ​တွေရှိတာ​ပေါ့ အဲ့​တော့ မင်းကိုငါက တာဇံလို့​ခေါ်မယ်' မင်းခန့်​ပြောပြီးထမင်းသွားမှာ​တော့

'ဂါးးးး ဒီ​ကောင်' ဂနိုင် မင်းခန့်အားလိုက်ထိုးမယ်လုပ်သဖြင့် ခက်​ရော သက်နွယ်ပါ ဆွဲထားရ​လေသည်။

'စိတ်​လျှော့ပါ အနိုင်ရယ် နင်ကလည်း အဟီး'

'ဘာအဟီးလဲ သက်နွယ် နင်ကငါ့ကို​လှောင်တာလား။ ငါနင့်ကို မိန်းက​လေးမလို့အ​လျှော့​ပေးထားတာ​နော်'

(သူကကျ မိန်းက​လေးမဟုတ်တာကျလို့*) သက်နွယ်စိတ်ထဲမှာပဲ​ပြော​နေကာ အပြင်မှာ​တော့ထုတ်မ​ပြောရဲ။

'မဟုတ်ပါဘူးဟာ ငါက​လေ နင့်ကိုနိုင်တဲ့သူ​တွေ့လို့ ရယ်မိတာပါ။ ခါတိုင်းဆို ငါတို့၃​ယောက်မှာ နင်ကစကားအတတ်ဆုံး​လေ။ အခု​တော့ မင်းခန့်က နင့်ထက်စကားပိုတတ်ပြီး နင့်ကိုဖဲ့သွားလို့ရယ်မိတာ ခွီးး'

'သက်နွယ် ​နင်​နော်'

'ကဲကဲ ​တော်ပီ သက်နွယ်​တော်​တော့။ တာဇံ အဲ ဂနိုင်မင်းလည်း​တော်​တော့။ မင်းခန့်ပြန်​ရောက်လာမှ ငါမင်းတို့ကို​သေချာမိတ်ဆက်​ပေးမယ်' ဟုဆို​တော့ သက်နွယ်က

'​အေး​ပါ ဒါနဲ့ ခက် မင်းခန့်ကမှခင်ဖို့​ကောင်း​သေးတယ်​နော်။ ဟို စစ်ဆိုတဲ့တစ်​ယောက်ကဆို ​ကျောင်းစဖွင့်ကတည်းက သုံးလလုံးလုံး ​ကျောင်းကိုလာပြီးထမင်းစားတာ​တောင် ငါတို့ကိုစကားတစ်ခွန်းမ​ပြောဘူး ရန်သူကြီးလိုပဲကြည့်​နေတာ။ မင်းခန့်ကမှ ဒီ​နေ့မှစ​တွေ့ဖူးပင်မယ့် ​ဖော်​ဖော်​ရွေ​ရွေရှိ​သေးတယ်'

'စစ်ကအဲ့လိုပဲ​နေတတ်တာမလို့ပါဟာ'

'နင်ကလဲ​နော် အဲ့တစ်​ယောက်ဆိုရင်ကို မ​ကောင်း​ပြောမခံဘူး'

'အဲ့လိုမဟုတ်ပါဘူး ငါကနင်တို့အထင်လွဲမှာစိုးလို့ရှင်းပြတာပါ'

'ဘာ​တွေရှင်းပြ​နေတာလဲ'

'ဘာရှင်းပြပြ​ပေါ့ ခများနဲ့ဆိုင်လား'

'ဟ မင်းကဘလိုင်းကြီးပါလား'

'ဘာလဲ မ​ကျေနပ်ဘူးလား လာ​လေ တစ်ပွဲတစ်လမ်း​ပေါ့'

'အနိုင် ​တော်​တော့လို့ ဘာလို့ရန်သွားစ​နေရတာလဲ နင်ကမင်းခန့်ကိုမလို့အဲ့လိုလုပ်တာလား'

'ဘာ'

'ဟုတ်တယ်​လေ နင်ကမင်းခန့်ကိုမလို့အဲ့လို​ပြောရဲတာ​လေ ဟိုအရင်ကလာတဲ့တစ်​ယောက်ကိုဆိုရင် သူ့နား​ရောက်ရင် အသက်​တောင်ရှူရဲလို့လား'

'နင်​နော် အသက်မရှူရဲတာ ငါတစ်​ယောက်ထဲမဟုတ်ဘူး​လေ နင်လည်းပါတာပဲကို'

'ဘာလို့လဲ သက်နွယ်တို့ကို စစ်နဲ့ပါခင်မယ်မှတ်​​နေတာ'

'အမ​လေး မခင်ရဲပါဘူးမင်းခန့်​ရေ။ ဟိုက ဂျိုနဲ့ပဲလိုက်ထိုး​နေတာ'

'ဟင် ဂျိုနဲ့လိုက်ထိုးတယ်?'

'ခန့်ခန့်​လေးကလည်း ပိန်းလိုက်တာ ဂျိုကြည့်ကြည့်တာကို​ပြောတာ​လေ ခန့်ခန့်​လေးရဲ့'

'​သြော်.. ဘာ ငါ့ကိုများခန့်ခန့်​လေးတဲ့ တာဇံ​ကောင်'

'ဘာလဲ အဖျားစွပ်​ခေါ်တာ​လေ'

'ခွီးး...ဟားဟားဟား' ခက် ထရယ်​တော့ မင်းခန့်မ​ကျေမနပ်ကြည့်ကာ

'မင်းကဘာရယ်တာလဲ'

'ခွိ.. မဟုတ်ပါဘူး မင်းလိုလူ​နောက်တစ်​ယောက်​တွေ့လို့ရယ်တာ မင်းတို့ ၂​ယောက်ကို ​ပေါင်း​ပေးထားရမယ်။ ဗရုတ်သုတ်ခ​ပြောတာနဲ့ သူများ​တွေကို မှိုချိုးမျှစ်ချိုး​ပြောတဲ့​နေရာမှာ ဆရာကြီး​တွေမလို့။ တကယ်ရှေ့သွား​နောက်လိုက်ညီတယ် မင်းတို့က'

'ရူး​နေလား' 'ရူး​နေလား'

'အံမယ် မတိုင်ပင်ပဲ စကား​တွေ​တောင်တူတူထွက်လာလို့ပါလား' သက်နွယ်ကပါ ၀င်​စ​တော့

'​သေ​လေ နင်ပဲယူလိုက် သက်နွယ်စုတ်'

'ခန့်ခန့်​လေးက သက်နွယ်ကို ဘာလို့ယူရမှာလဲလို့ တာတာဇံဇံ​လေးကိုပဲယူမှာ​ပေါ့'

'ခများ!!!!'

'ဟားဟား ​တော်​ပီ​တော်ပီ ဆက်မစ​တော့ဘူး ထမင်းစားကြ​တော့။ ဒါနဲ့ခက် အရင်က​ရော canteenက အဲ့လိုပဲတိုးမ​ပေါက်ဘူးလား'

'ဟုတ်တယ် တိုးမ​ပေါက်​ဘူး ဒါ​တောင် ဒီ​နေ့ ငါတို့ရဲ့ senior MIT majorက 3rd yearနဲ့ final​တွေ ​postingဆင်း​နေရလို့ ဒီ​လောက်ပဲတိုးရတာ'

'မင်းတို့က​​ရော မဆင်းရ​သေးဘူးလား'

'ငါတို့က ​Hospital visit​တော့သွားပြီးပြီ​လေ။ postingက 3rd yearမှ​သွားရမှာလေ'

'ဘယ်​တွေဆင်းရတာလဲ ​ဆေးရုံကြီးတို့

ကုတင်၃၀၀တို့ TB​ဆေးရုံတို့'

'​သြော်'

'​နောက်နှစ်​​တွေ ​ဆေးရုံကြီးဆင်းဖြစ်ရင် ငါတို့​ကျောင်း canteenမှာပဲ ထမင်းတစ်ခါတည်းစားသွား​တော့​နော်'

'​အေးပါ ​သြော် ငါမင်းတို့ကို ​သေချာမိတ်ဆက်​ပေးမယ်။ သူက သက်နွယ် သူကဂနိုင်တဲ့ ငါနဲ့ နှစ်စ

ကတည်းက​ပေါင်းလာတာ။ ပြီး​တော့ ငါတို့သုံး​ယောက်လုံးကလိုချင်တဲ့​ majorလည်းတူကြတယ်​လေ။ သက်နွယ်နဲ့ဂနိုင် ဒါကမင်းခန့်တဲ့ ​ဆေး​ကျောင်းက'

'​သြော် ​ဆေး​ကျောင်းသားကြီး​ပေါ့'

'ဟုတ်တယ် ​ဆေးရုံကြီးဘက် postingဆင်းရရင် ငါတို့​ကျောင်းဘက် လာလည်​လေ'

'လည်မှာလည်မှာ ဒါနဲ့ မင်းခန့်တို့​ကျောင်းမှာ အဆင်​လေး​တွေ​တော့များတယ်မလား'

'အများကြီးပဲရှိတယ်'

'ဟယ် ဒါဆို သက်နွယ်တို့ postingဆင်းရတဲ့​နေ့တိုင်း လာမယ်​နော်' သွားရည်တမြားမြားနဲ့သက်နွယ်ကိုကြည့်ရင်း ဂနိုင်​ခေါင်းခါလိုက်ကာ

(အဲ့သက်နွယ်တစ်​ယောက်ဟာ​လေ တကယ်ပါပဲ အိ​န္ဒြေဆယ်မယ်ကိုမရှိဘူး။ postingက 3rd yearမှဆင်းရမှာကို။ အဆင်​တွေအ​ကြောင်း​ပြော​နေရရင်ကို သွားရည်တမြားမြားနဲ့ ​ခွေးရူးကြီးကျလို့*)

'ရပါတယ် သက်နွယ်ရ လာခဲ့​လေ။ အဲ့အခါကျရင် ငါဒကာခံပါ့မယ်။ ​​3rd year​ရောက်မှမဟုတ်ပါဘူး အခုနှစ်​တွေလည်း လာလည်လို့ရပါတယ်'

'အို​ခေအို​ခေ'

'ကဲ ဒီ​နေ့​ပြောလို့ပြီးကြအုံးမှာလား စားစရာရှိတာမစားကြဘူး ​​ကျောင်းပြန်တက်​တော့မှာ​နော်'

'ဘာလဲအနိုင် နင်ကမနာလို သ၀န်တိုတာလား' ပြုံးစိစိနဲ့စ​နေတဲ့ သက်နွယ်ကို နားရင်း​တွေတီးချင်လိုက်တာမှ လက်ကိုယား​နေတာပဲ သူငယ်ချင်း​လေးနာသွားမှာစိုးလို့သာ

'​သေလိုက်' ခက်က​​တော့ ပွဲကြည့်ပရိသတ်လုပ်​နေရာက

'ကဲပါ သက်နွယ်လည်းမစနဲ့​​တော့။ မင်းခန့် ငါ့ကို​နောက်​နေ့​တွေ​ရော လာကူစား​ပေးမှာလား'

'အင်း လာခဲ့မယ်​လေ မင်းအ​မေကငါ့ကိုအပ်ထားတာ'

'မလာနဲ့​တော့ရတယ် မင်းလည်း mainထဲက​နေ ပုသိမ်ကြီးထိလာရတာ​ဝေးတယ်။ ငါသက်နွယ်တို့နဲ့ပဲစားလိုက်​တော့မယ်​လေ'

'​အေးပါ မင်းမလာ​စေချင်လည်း မလာ​တော့ပါဘူး အခု​တော့ ထမင်းကိုအရင်ကုန်​အောင်စား'

'အွန်း အွန်း'

ည​​​နေရောက်​သော်...

'သားငယ်​လေးပြန်လာပြီလား'

'ဟုတ်​မေ​မေ သားပြန်​ရောက်ပြီ'

'သက်သာရဲ့လားသား ခဏ​နေရင် ​မေ​မေနွားနို့လာပို့​ပေးမယ်'

'ဟုတ်ကဲ့ ဒါနဲ့​မေ​မေ သားနက်ဖြန်ထမင်းမထုပ်​တော့ဘူး​နော်'

'ဘာလို့လဲသားရဲ့ '

'သား​ကျောင်းကသူငယ်ချင်း​တွေနဲ့ပဲစားလိုက်​တော့မယ် မင်းခန့်ကိုလဲအားနာတယ် သူကအ​ဝေးကြီးက​နေလာရတာ။ စစ်ကလည်း သူ့အလုပ်​တွေနဲ့သူ​ဆို​တော့ အားနာလို့'

'ဖြစ်ပါ့မလားသားရယ်'

'ဖြစ်ပါတယ်​မေ​မေရာ ထမင်း​လေးတူတူစားရုံနဲ့ ဘာမှဖြစ်မသွားပါဘူး'

'​အေးပါ ​မေ​မေကစိတ်ပူလို့​ပြောတာပါ ငယ်ငယ်​လေးကတည်းက ​ပေါင်းလာတဲ့သူငယ်ချင်း​တွေမဟုတ်​တော့ အဆင်မ​ပြေမှာစိုးလို့'

'အဆင်​ပြေပါတယ်​မေ​မေရဲ့ သူတို့ ၂​ယောက်က ခင်ဖို့​ကောင်းပါတယ် သားကိုလည်း ဂရုစိုက်​ပေးကြတယ်'

'သားအဆင်​ပြေရင်ပြီးတာပါပဲ'

'ဟုတ် ဒါဆို သား​ရေသွားချိုးလိုက်အုံးမယ်​နော် အခုလိုကြီးက ပူ​ပူအိုက်အိုက်ကြီးနဲ့မ​နေတတ်လို့'

'အင်းအင်း ​မေ​မေနွားနို့ထည့်​ပေးထားမယ်​နော် ​ရေအကြာကြီးမချိုးနဲ့အုံး'

'ဟုတ်ကဲ့ပါ'

ခက်အခန်းထဲ​​ရောက်​တော့ လွယ်အိတ်ချကာ ​ရေချိုးမယ်ပြင်လိုက်စဥ်ဖုန်း၀င်လာ​လေသည်။

To be continued.....

​ေက်ာင္း canteen၀ယ္...

'အထန္'

'ခ်ီးကို အထန္ပါ့လား ​ေခြး​ေကာင္။ ငါ့ကိုအဲ့လိုမ​ေခၚနဲ႔လို႔​ေျပာ​ေနတယ္​ေနာ္'

'​ေအးပါကြာ မင္းကလဲ မႀကိဳက္ရင္မ​ေခၚ​ေတာ့ပါဘူး။တကယ္ပါပဲ ခန္႔ခန္႔က​ေတာ့ ခက္ခက္​ေလးတစ္​ေယာက္ထဲျဖစ္​ေနမွာစိုးလို႔လည္း ထမင္းတူတူလာစား​ေပးရ​ေသးတယ္။ ခက္ခက္က ခန္႔ခန္႔ကိုအရမ္းအႏိုင္က်င့္တာပဲ' မင္းခန္႔က ခပ္ႏြဲ႕ႏြဲ႕​ေလး​ေျပာလိုက္​ေတာ့ ဟို ၂​ေယာက္ ထရယ္​ေလသည္။ ထိုအခါမွ ​​ေဘးမွာလူ​ေတြရွိ​​ေသးမွန္း မင္းခန္႔သတိရသြားကာ

(​ေသစမ္း ငါအခု ခက္တို႔​ေက်ာင္း​ေရာက္​ေနတာကို​ေမ့သြားတာပဲ။ ခါတိုင္းလို ခက္နဲ႔ ၂​ေယာက္ထဲရွိတယ္ထင္ၿပီး ​ေပါ​ေနတာ။ အား... ၀ိုင္းၾကည့္ကုန္ၿပီ ရွက္လိုက္တာ တကယ္ပါပဲ*) ​ေတြးရင္း​ေတြးရင္းရွက္လာကာ သူ႔ကိုၾကည့္ၿပီးရယ္​ေန​ေသာ ဂႏိုင့္ကို

'​ေဟ့​ေကာင္ မင္းကဘာရယ္တာလဲ ပြဲျဖစ္ခ်င္လို႔လား ​ေျပာ?'

'ဟ ခမ်ားကရယ္စရာ​ေျပာမွ​ေတာ့ မရယ္​လို႔ ဧယဥ္က်ဴးၿပီးငိုျပရမွာလား'

'​ေအာင္မာ မင္းလို​မ​ေလာက္​ေလးမ​ေလာက္စားေကာင္ကမ်ား ငါ့ကိုခမ်ား​ေလးဘာ​ေလးနဲ႔'

'ကဲပါမင္းခန္႔ရာ မင္းကလည္းစိတ္​ေလွ်ာ့စမ္းပါ'

'ဟုတ္ပါတယ္ ဒီကအကိုလဲစိတ္​ေလွ်ာ့ အႏိုင္ နင္လည္းမရယ္နဲ႔​ေတာ့' ဟု သက္ႏြယ္ပါ၀င္​ေျပာ​ေတာ့ ဂႏိုင္က ဟြန္႔ဆိုၿပီး ထမင္းသြားမွာ​ေလသည္။ ဂႏိုင္ထြက္သြားမွ

' ၿပီး​ေတာ့​ေလ အကိုမွား​ေနတာတစ္ခုရွိတယ္' ဟု သက္ႏြယ္မရဲတရဲနဲ႔​ေျပာ​ေတာ့

'ဟမ္ ငါ့ကိုမင္းခန္႔လို႔​ေခၚလည္းရပါတယ္ ဒါနဲ႔ ငါကဘာမွားတာလဲ'

'အႏိုင္က အ​ေကာင္မဟုတ္ဘူးအကို အဲ မင္းခန္႔ရဲ႕

သူက​အမ'

'ဟင္'

'ဟုတ္တယ္ မင္းခန္႔ရ ငါလဲ​ ေက်ာင္းစစတက္ခ်င္းတုန္းက သူ႔ကို​ေယာ​က်ာ္း​ေလးပဲထင္​ေနတာ ​ေနာက္ သူနဲ႔ခင္သြားမွ tomမွန္းသိတာ'

'​ေနပါအုံး မင္းကဘယ္လိုလုပ္ tomမွန္းသိသြားရတာလဲ'

'သက္ႏြယ္​ေၾကာင့္​ေလ သက္ႏြယ္ရယ္ ဂႏိုင္ရယ္ ​ေနာက္ထပ္ စိုးစံႏိုင္ဆိုတဲ့ Mandalay Universityက သူငယ္ခ်င္းတစ္​ေယာက္ရွိ​ေသးတယ္တဲ့။ သူတို႔သုံး​ေယာက္ကလည္း မင္းနဲ႔ငါ့လိုပဲ ငယ္ငယ္​ေလးကတည္းက​ေပါင္းလာၾကတာ​ေလ။ ၿပီး​ေတာ့ ဂႏိုင္ကတစ္ဦးတည္း​ေသာသမီး။ ဂႏိုင္တို႔​ေမာင္ႏွမ၀မ္းကြဲ​ေတြထဲမွာဆိုရင္ မိန္းက​ေလးဆိုလို႔ သူတစ္​ေယာက္ပဲပါတာ​ေလ။ အဲ့​ေတာ့ သူက ငယ္ငယ္​ေလးကတည္းက အကို​ေတြဦး​ေလး​ေတြနဲ႔ပဲ​ေနရ​တာမ်ားေတာ့ ​ေယာက်ာ္းစိတ္​ေပါက္​ေနတာ ​ေျပာရမယ္ဆိုရင္​ေတာ့ tomboy​ေပါ့ကြာ'

'​ေၾသာ္ မသိပါဘူး ငါက​ေယာက်ာ္း​ေလးထင္​​ေနတာ'

'မဟုတ္ပါဘူးမင္းခန္႔ရယ္ သူ႔နာမည္အရင္းက ​

ေမႏိုင္။ ဒါကို ​​​ေမႏိုင္ဆိုတာက မိန္းမနာမည္ႀကီးမလို႔မႀကိဳက္ဘူးဆိုၿပီး​ေတာ့ သူ႔ကိုယ္သူ ဂႏိုင္လို႔ပဲ​ေပးထားတာ။ သက္ႏြယ္တို႔က​ေတာ့ အႏိုင္လို႔ပဲ​ေခၚတယ္။'

'ဘာ​ေတြ​ေျပာ​ေနၾကတာတုန္း အာလူးပဲဖုတ္မ​ေနနဲ႔ ထမင္းသြားမွာၾက​ေလ ဒီမွာက လူက်​ေန​ေတာ့ ကိုယ္တိုင္သြားမွာမွရတာ'

'ငါသြားမွာ​ေပးမယ္​​ေလ ခက္နဲ႔ သက္ႏြယ္​ ဘာစားမွာလဲ'

'ရပါတယ္ႀကိဳက္တာမွာခဲ့ လက္ဖက္ထမင္းမဟုတ္ရင္ၿပီးတာပဲ ငါဗိုက္​ေအာင့္​ေနလို႔ သက္ႏြယ္ နင္က​​ေရာ'

'ငါလဲနင္စားတာပဲလိုက္စားမယ္'

'အင္းအင္း ငါအဆင္​ေျပတာမွာခဲ့မယ္။ ဟိုတာဇံ​ေကာင္က​ေရာ ဘာထပ္မွာအုံးမလဲ'

'ဘာရီး.. ခမ်ားက်​ေနာ့္ကိုဘယ္လို​ေခၚလိုက္တယ္'

'တာဇံလို႔​ေခၚတာ​ေလ မၾကားဘူးလား'

'​ေနပါအုံး က်ဳပ္နာမည္က ဂႏိုင္​ေလ'

'​ေအး​ေလ မင္း stage​ေက်ာင္းတုန္းက ခက္ဆစ္​ေတြထဲမွာမသင္ရဘူးလား။ ဂႏိုင္=​ေတာ​ေလ။ ​ေတာဆို​ေတာ့ ​ေတာတြင္းသားျဖစ္တဲ့ တာဇံ​ေတြရွိတာ​ေပါ့ အဲ့​ေတာ့ မင္းကိုငါက တာဇံလို႔​ေခၚမယ္' မင္းခန္႔​ေျပာၿပီးထမင္းသြားမွာ​ေတာ့

'ဂါးးးး ဒီ​ေကာင္' ဂႏိုင္ မင္းခန္႔အားလိုက္ထိုးမယ္လုပ္သျဖင့္ ခက္​ေရာ သက္ႏြယ္ပါ ဆြဲထားရ​ေလသည္။

'စိတ္​ေလွ်ာ့ပါ အႏိုင္ရယ္ နင္ကလည္း အဟီး'

'ဘာအဟီးလဲ သက္ႏြယ္ နင္ကငါ့ကို​ေလွာင္တာလား။ ငါနင့္ကို မိန္းက​ေလးမလို႔အ​ေလွ်ာ့​ေပးထားတာ​ေနာ္'

(သူကက် မိန္းက​ေလးမဟုတ္တာက်လို႔*) သက္ႏြယ္စိတ္ထဲမွာပဲ​ေျပာ​ေနကာ အျပင္မွာ​ေတာ့ထုတ္မ​ေျပာရဲ။

'မဟုတ္ပါဘူးဟာ ငါက​ေလ နင့္ကိုႏိုင္တဲ့သူ​ေတြ႕လို႔ ရယ္မိတာပါ။ ခါတိုင္းဆို ငါတို႔၃​ေယာက္မွာ နင္ကစကားအတတ္ဆုံး​ေလ။ အခု​ေတာ့ မင္းခန္႔က နင့္ထက္စကားပိုတတ္ၿပီး နင့္ကိုဖဲ့သြားလို႔ရယ္မိတာ ခြီးး'

'သက္ႏြယ္ ​နင္​ေနာ္'

'ကဲကဲ ​ေတာ္ပီ သက္ႏြယ္​ေတာ္​ေတာ့။ တာဇံ အဲ ဂႏိုင္မင္းလည္း​ေတာ္​ေတာ့။ မင္းခန္႔ျပန္​ေရာက္လာမွ ငါမင္းတို႔ကို​ေသခ်ာမိတ္ဆက္​ေပးမယ္' ဟုဆို​ေတာ့ သက္ႏြယ္က

'​ေအး​ပါ ဒါနဲ႔ ခက္ မင္းခန္႔ကမွခင္ဖို႔​ေကာင္း​ေသးတယ္​ေနာ္။ ဟို စစ္ဆိုတဲ့တစ္​ေယာက္ကဆို ​ေက်ာင္းစဖြင့္ကတည္းက သုံးလလုံးလုံး ​ေက်ာင္းကိုလာၿပီးထမင္းစားတာ​ေတာင္ ငါတို႔ကိုစကားတစ္ခြန္းမ​ေျပာဘူး ရန္သူႀကီးလိုပဲၾကည့္​ေနတာ။ မင္းခန္႔ကမွ ဒီ​ေန႔မွစ​ေတြ႕ဖူးပင္မယ့္ ​ေဖာ္​ေဖာ္​ေ႐ြ​ေ႐ြရွိ​ေသးတယ္'

'စစ္ကအဲ့လိုပဲ​ေနတတ္တာမလို႔ပါဟာ'

'နင္ကလဲ​ေနာ္ အဲ့တစ္​ေယာက္ဆိုရင္ကို မ​ေကာင္း​ေျပာမခံဘူး'

'အဲ့လိုမဟုတ္ပါဘူး ငါကနင္တို႔အထင္လြဲမွာစိုးလို႔ရွင္းျပတာပါ'

'ဘာ​ေတြရွင္းျပ​ေနတာလဲ'

'ဘာရွင္းျပျပ​ေပါ့ ခမ်ားနဲ႔ဆိုင္လား'

'ဟ မင္းကဘလိုင္းႀကီးပါလား'

'ဘာလဲ မ​ေက်နပ္ဘူးလား လာ​ေလ တစ္ပြဲတစ္လမ္း​ေပါ့'

'အႏိုင္ ​ေတာ္​ေတာ့လို႔ ဘာလို႔ရန္သြားစ​ေနရတာလဲ နင္ကမင္းခန္႔ကိုမလို႔အဲ့လိုလုပ္တာလား'

'ဘာ'

'ဟုတ္တယ္​ေလ နင္ကမင္းခန္႔ကိုမလို႔အဲ့လို​ေျပာရဲတာ​ေလ ဟိုအရင္ကလာတဲ့တစ္​ေယာက္ကိုဆိုရင္ သူ႔နား​ေရာက္ရင္ အသက္​ေတာင္ရႉရဲလို႔လား'

'နင္​ေနာ္ အသက္မရႉရဲတာ ငါတစ္​ေယာက္ထဲမဟုတ္ဘူး​ေလ နင္လည္းပါတာပဲကို'

'ဘာလို႔လဲ သက္ႏြယ္တို႔ကို စစ္နဲ႔ပါခင္မယ္မွတ္​​ေနတာ'

'အမ​ေလး မခင္ရဲပါဘူးမင္းခန္႔​ေရ။ ဟိုက ဂ်ိဳနဲ႔ပဲလိုက္ထိုး​ေနတာ'

'ဟင္ ဂ်ိဳနဲ႔လိုက္ထိုးတယ္?'

'ခန္႔ခန္႔​ေလးကလည္း ပိန္းလိုက္တာ ဂ်ိဳၾကည့္ၾကည့္တာကို​ေျပာတာ​ေလ ခန္႔ခန္႔​ေလးရဲ႕'

'​ေၾသာ္.. ဘာ ငါ့ကိုမ်ားခန္႔ခန္႔​ေလးတဲ့ တာဇံ​ေကာင္'

'ဘာလဲ အဖ်ားစြပ္​ေခၚတာ​ေလ'

'ခြီးး...ဟားဟားဟား' ခက္ ထရယ္​ေတာ့ မင္းခန္႔မ​ေက်မနပ္ၾကည့္ကာ

'မင္းကဘာရယ္တာလဲ'

'ခြိ.. မဟုတ္ပါဘူး မင္းလိုလူ​ေနာက္တစ္​ေယာက္​ေတြ႕လို႔ရယ္တာ မင္းတို႔ ၂​ေယာက္ကို ​ေပါင္း​ေပးထားရမယ္။ ဗ႐ုတ္သုတ္ခ​ေျပာတာနဲ႔ သူမ်ား​ေတြကို မႈိခ်ိဳးမွ်စ္ခ်ိဳး​ေျပာတဲ့​ေနရာမွာ ဆရာႀကီး​ေတြမလို႔။ တကယ္ေရွ႕သြား​ေနာက္လိုက္ညီတယ္ မင္းတို႔က'

'႐ူး​ေနလား' '႐ူး​ေနလား'

'အံမယ္ မတိုင္ပင္ပဲ စကား​ေတြ​ေတာင္တူတူထြက္လာလို႔ပါလား' သက္ႏြယ္ကပါ ၀င္​စ​ေတာ့

'​ေသ​ေလ နင္ပဲယူလိုက္ သက္ႏြယ္စုတ္'

'ခန္႔ခန္႔​ေလးက သက္ႏြယ္ကို ဘာလို႔ယူရမွာလဲလို႔ တာတာဇံဇံ​ေလးကိုပဲယူမွာ​ေပါ့'

'ခမ်ား!!!!'

'ဟားဟား ​ေတာ္​ပီ​ေတာ္ပီ ဆက္မစ​ေတာ့ဘူး ထမင္းစားၾက​ေတာ့။ ဒါနဲ႔ခက္ အရင္က​ေရာ canteenက အဲ့လိုပဲတိုးမ​ေပါက္ဘူးလား'

'ဟုတ္တယ္ တိုးမ​ေပါက္​ဘူး ဒါ​ေတာင္ ဒီ​ေန႔ ငါတို႔ရဲ႕ senior MIT majorက 3rd yearနဲ႔ final​ေတြ ​postingဆင္း​ေနရလို႔ ဒီ​ေလာက္ပဲတိုးရတာ'

'မင္းတို႔က​​ေရာ မဆင္းရ​ေသးဘူးလား'

'ငါတို႔က ​Hospital visit​ေတာ့သြားၿပီးၿပီ​ေလ။ postingက 3rd yearမွ​သြားရမွာေလ'

'ဘယ္​ေတြဆင္းရတာလဲ ​ေဆး႐ုံႀကီးတို႔

ကုတင္၃၀၀တို႔ TB​ေဆး႐ုံတို႔'

'​ေၾသာ္'

'​ေနာက္ႏွစ္​​ေတြ ​ေဆး႐ုံႀကီးဆင္းျဖစ္ရင္ ငါတို႔​ေက်ာင္း canteenမွာပဲ ထမင္းတစ္ခါတည္းစားသြား​ေတာ့​ေနာ္'

'​ေအးပါ ​ေၾသာ္ ငါမင္းတို႔ကို ​ေသခ်ာမိတ္ဆက္​ေပးမယ္။ သူက သက္ႏြယ္ သူကဂႏိုင္တဲ့ ငါနဲ႔ ႏွစ္စ

ကတည္းက​ေပါင္းလာတာ။ ၿပီး​ေတာ့ ငါတို႔သုံး​ေယာက္လုံးကလိုခ်င္တဲ့​ majorလည္းတူၾကတယ္​ေလ။ သက္ႏြယ္နဲ႔ဂႏိုင္ ဒါကမင္းခန္႔တဲ့ ​ေဆး​ေက်ာင္းက'

'​ေၾသာ္ ​ေဆး​ေက်ာင္းသားႀကီး​ေပါ့'

'ဟုတ္တယ္ ​ေဆး႐ုံႀကီးဘက္ postingဆင္းရရင္ ငါတို႔​ေက်ာင္းဘက္ လာလည္​ေလ'

'လည္မွာလည္မွာ ဒါနဲ႔ မင္းခန္႔တို႔​ေက်ာင္းမွာ အဆင္​ေလး​ေတြ​ေတာ့မ်ားတယ္မလား'

'အမ်ားႀကီးပဲရွိတယ္'

'ဟယ္ ဒါဆို သက္ႏြယ္တို႔ postingဆင္းရတဲ့​ေန႔တိုင္း လာမယ္​ေနာ္' သြားရည္တျမားျမားနဲ႔သက္ႏြယ္ကိုၾကည့္ရင္း ဂႏိုင္​ေခါင္းခါလိုက္ကာ

(အဲ့သက္ႏြယ္တစ္​ေယာက္ဟာ​ေလ တကယ္ပါပဲ အိ​ေျႏၵဆယ္မယ္ကိုမရွိဘူး။ postingက 3rd yearမွဆင္းရမွာကို။ အဆင္​ေတြအ​ေၾကာင္း​ေျပာ​ေနရရင္ကို သြားရည္တျမားျမားနဲ႔ ​ေခြး႐ူးႀကီးက်လို႔*)

'ရပါတယ္ သက္ႏြယ္ရ လာခဲ့​ေလ။ အဲ့အခါက်ရင္ ငါဒကာခံပါ့မယ္။ ​​3rd year​ေရာက္မွမဟုတ္ပါဘူး အခုႏွစ္​ေတြလည္း လာလည္လို႔ရပါတယ္'

'အို​ေခအို​ေခ'

'ကဲ ဒီ​ေန႔​ေျပာလို႔ၿပီးၾကအုံးမွာလား စားစရာရွိတာမစားၾကဘူး ​​ေက်ာင္းျပန္တက္​ေတာ့မွာ​ေနာ္'

'ဘာလဲအႏိုင္ နင္ကမနာလို သ၀န္တိုတာလား' ၿပဳံးစိစိနဲ႔စ​ေနတဲ့ သက္ႏြယ္ကို နားရင္း​ေတြတီးခ်င္လိုက္တာမွ လက္ကိုယား​ေနတာပဲ သူငယ္ခ်င္း​ေလးနာသြားမွာစိုးလို႔သာ

'​ေသလိုက္' ခက္က​​ေတာ့ ပြဲၾကည့္ပရိသတ္လုပ္​ေနရာက

'ကဲပါ သက္ႏြယ္လည္းမစနဲ႔​​ေတာ့။ မင္းခန္႔ ငါ့ကို​ေနာက္​ေန႔​ေတြ​ေရာ လာကူစား​ေပးမွာလား'

'အင္း လာခဲ့မယ္​ေလ မင္းအ​ေမကငါ့ကိုအပ္ထားတာ'

'မလာနဲ႔​ေတာ့ရတယ္ မင္းလည္း mainထဲက​ေန ပုသိမ္ႀကီးထိလာရတာ​ေဝးတယ္။ ငါသက္ႏြယ္တို႔နဲ႔ပဲစားလိုက္​ေတာ့မယ္​ေလ'

'​ေအးပါ မင္းမလာ​ေစခ်င္လည္း မလာ​ေတာ့ပါဘူး အခု​ေတာ့ ထမင္းကိုအရင္ကုန္​ေအာင္စား'

'အြန္း အြန္း'

ည​​​ေနေရာက္​ေသာ္...

'သားငယ္​ေလးျပန္လာၿပီလား'

'ဟုတ္​ေမ​ေမ သားျပန္​ေရာက္ၿပီ'

'သက္သာရဲ႕လားသား ခဏ​ေနရင္ ​ေမ​ေမႏြားႏို႔လာပို႔​ေပးမယ္'

'ဟုတ္ကဲ့ ဒါနဲ႔​ေမ​ေမ သားနက္ျဖန္ထမင္းမထုပ္​ေတာ့ဘူး​ေနာ္'

'ဘာလို႔လဲသားရဲ႕ '

'သား​ေက်ာင္းကသူငယ္ခ်င္း​ေတြနဲ႔ပဲစားလိုက္​ေတာ့မယ္ မင္းခန္႔ကိုလဲအားနာတယ္ သူကအ​ေဝးႀကီးက​ေနလာရတာ။ စစ္ကလည္း သူ႔အလုပ္​ေတြနဲ႔သူ​ဆို​ေတာ့ အားနာလို႔'

'ျဖစ္ပါ့မလားသားရယ္'

'ျဖစ္ပါတယ္​ေမ​ေမရာ ထမင္း​ေလးတူတူစား႐ုံနဲ႔ ဘာမွျဖစ္မသြားပါဘူး'

'​ေအးပါ ​ေမ​ေမကစိတ္ပူလို႔​ေျပာတာပါ ငယ္ငယ္​ေလးကတည္းက ​ေပါင္းလာတဲ့သူငယ္ခ်င္း​ေတြမဟုတ္​ေတာ့ အဆင္မ​ေျပမွာစိုးလို႔'

'အဆင္​ေျပပါတယ္​ေမ​ေမရဲ႕ သူတို႔ ၂​ေယာက္က ခင္ဖို႔​ေကာင္းပါတယ္ သားကိုလည္း ဂ႐ုစိုက္​ေပးၾကတယ္'

'သားအဆင္​ေျပရင္ၿပီးတာပါပဲ'

'ဟုတ္ ဒါဆို သား​ေရသြားခ်ိဳးလိုက္အုံးမယ္​ေနာ္ အခုလိုႀကီးက ပူ​ပူအိုက္အိုက္ႀကီးနဲ႔မ​ေနတတ္လို႔'

'အင္းအင္း ​ေမ​ေမႏြားႏို႔ထည့္​ေပးထားမယ္​ေနာ္ ​ေရအၾကာႀကီးမခ်ိဳးနဲ႔အုံး'

'ဟုတ္ကဲ့ပါ'

ခက္အခန္းထဲ​​ေရာက္​ေတာ့ လြယ္အိတ္ခ်ကာ ​ေရခ်ိဳးမယ္ျပင္လိုက္စဥ္ဖုန္း၀င္လာ​ေလသည္။

To be continued.....