《Let Me Start Again [Completed]》LMSA 5
Advertisement
Unicode
စစ် အိမ်ပြန်လာတော့ ဦးစစ်သော်တစ်ယောက်ကိုသာတွေ့လေသည်။
'သား သားကို papaမေးစရာလေးရှိတယ် ခဏလောက်ထိုင်ပါအုံး'
'ဘာမေးမှာလဲ'
'သားဘာလို့ ၁နှစ်နားမှာလဲ papaကို အရွဲ့တိုက်ချင်လို့ဆိုရင်တော့ အဲ့လိုမလုပ်ပါနဲ့ကွာ'
'ခများနဲ့ဘာမှမဆိုင်ပါဘူး အခုဟာက တခြားအကြောင်းကြောင့်'
'တခြားအကြောင်းကဘာလဲဆိုတာ papaသိခွင့်ရှိမလား'
'ဟန်နီ့ကိုစောင့်နေတာ'
'ဟန်နီ.. ဟန်နီဆိုတာက?'
'ကျနော့ချစ်သူ အနာဂတ်မှာကျနော်လက်ထပ်မယ့်မိန်းကလေး ဘာလဲ ကျနော့ကို ခများလိုမျိုး ယောကျာ်းယူပီးကလေးမွေးမယ်ထင်နေတာလား' စစ်ရဲ့စကားကို ဘာမှပြန်မချေပနိုင်ခင်မှာပဲ ဦးမင်းထက်ရောက်လာကာ
'စစ် မင်းပြန်ပြောလိုက်စမ်း အခုက ဘယ်သူ့ကြောင့်ကျောင်းနားမှာ ဟန်နီ ဟုတ်လား'
'ဟုတ်တယ် daddyက ဟန်နီ့ကိုသိလို့လား'
'နေအုံး အဲ့ဒီဟန်နီဆိုတဲ့ကလေးမက Zwe Companyက CEO ဦးဇွဲနိုင်ရဲ့တစ်ဦးတည်းသောသမီး ဟန်နီနိုင်ဆိုတာလား'
'ဟုတ်'
'သူနဲ့ဆိုရင် သဘောမတူနိုင်ဘူး။ သူ့အဖေကဘယ်လိုလူမျိုးလဲမင်းသိလို့လား ဟင်?'
'မသိဘူး သိစရာလဲမလိုဘူးထင်တာပဲ'
'မင်းစစ်မောင်! မင်းတဖြည်းဖြည်းမိုက်ရိုင်းမလာနဲ့'
'အဟက် ရိုင်းမှာပေါ့ ငယ်ငယ်လေးကတည်းက ဆုံးမမယ့်အမေမှမရှိတာ'
'မင်း....မင်း'
'ခများကိုလက်ခံပေးမယ်လို့စဥ်းစားလိုက်တိုင်း ခများက ကျနော်နဲ့ daddyကို ပြသနာတက်အောင်လုပ်လုပ်နေတော့ ဘယ်လိုလုပ်ရမလဲ'
'သား papaကတမင်လုပ်တာမဟုတ်ပါဘူး'
'တော်ပါတော့! ကျနော်ဒီနှစ်နားမယ်ဆိုတာပဲ သိထားပေးကြရင်ရပြီ ကျနော်နားတော့မယ်' ပြောပြီးတာနဲ့ အပေါ်တက်သွားလေးတော့သည်။ ထိုအခါမှ
'အကို ဦးဇွဲနိုင်ဆိုတာက ဘယ်လိုလူမျိုးမလို့လဲဟင် သားလေးနဲ့ သူ့သမီးကို သဘောတူပေးလို့မရဘူးလား'
'မရဘူး သဘောမတူနိုင်ဘူး အဲ့ဒီဇွဲနိုင်ဆိုတဲ့ကောင်က ကောင်းတာရောမကောင်းတာရောအကုန်လုပ်တဲ့ကောင်။ ချမ်းသာနေပင်မယ့် သူပိုင်တဲ့ငွေတွေက ငွေမည်းတွေများနေတာ ဒီကြားထဲ ဒုစရိုက်ဂိုဏ်းတွေနဲ့ဆက်သွယ်ပြီး လူမိုက်ကမွေးထားသေးတယ် အဲ့လိုလူမျိုးရဲ့သမီးနဲ့ သဘောတူစရာလား'
'သူ့သမီးက သူ့အဖေနဲ့မတူဘဲ စိတ်ရင်းကောင်းနေရင်ရော?'
'အသော်ရာ မင်းက သားလေးစိတ်မဆင်းရဲအောင် သဘောတူခိုင်းနေတာကို အကိုနားလည်တယ်။ ဒါပင်မယ့် ဒီအဖေကမွေးတဲ့သမီးက အဖေနဲ့လုံးလုံးအကျင့်စရိုက်မတူဘူးဆိုတာဖြစ်နိုင်လို့လား။ အနည်းနဲ့အများတော့ သူ့မှာစဥ်းလဲတဲ့စရိုက်ရှိမှာပဲလေ'
'ဒါပင်မယ့်'
'ဒါပင်မယ့်တွေလုပ်မနေနဲ့အသော် သားလေးကိစ္စကို ကိုယ့်တာ၀န်ထားလိုက်။ နော် ဒီကိစ္စကြောင့်
အသော့်ကိုသားလေးပိုမုန်းမသွားစေချင်ဘူး အဲ့ဒီတော့ သူတို့ ၂ယောက်ကိုခွဲဖို့ ကိုယ်ပဲအမုန်းခံပြီးလုပ်မယ် ဟုတ်ပီလား'
'အကို့သဘောအတိုင်းပါပဲဗျာ'
'လိမ္မာတယ်'ဟုဆိုကာ ဦးစစ်သော်၏ခေါင်းလေးကိုဖွဖွလေးပုတ်သွားလေးသည်။ ယောကျာ်းလေး ၂ယောက်ကတည်ဆောက်ထားတဲ့အိမ်ထောင်ရေးဖြစ်သော်လည်း ဘယ်သောအခါမှရိုးအီသွားတယ်ဟူ၍မရှိ။ အသက်တွေကြီးလာလေ အချစ်တွေတိုးလာလေသာပင်။
'Hello'
'Hello ခက်လားဟင်' တဖက်က ရုံးပတီသီးထက်ချွဲပျစ်နေသောအသံကိုကြားတော့ ခက်ကြက်သီးတွေတောင်ထသွားလေသည်။
'မခက်ဘူး လွယ်တယ် မင်းဘာကိစ္စနဲ့ငါ့ဆီဖုန်းဆက်ပြန်တာလဲ ဟန်နီ။ တကယ်ဆို ဒီအချိန်က စစ်ဆီကိုပဲဖုန်းဆက်ရမယ့်အချိန်မဟုတ်ဘူးလား'
ရင်နာနာနဲ့ပြောမိသည်။ သူစစ်ကိုဖုန်းဆက်လိုက်ရင် စစ်ပျော်သွားမှာမလား။ တကယ်တော့ ဟန်နီနဲ့စစ်ကို မနီးစပ်စေချင် သို့သော်လည်း ယခုလို စစ်ကိုအဆက်သွယ်မလုပ်ပဲ မိမိအားအဆက်သွယ်လုပ်ခြင်းကိုလဲမနှစ်သက်။ (မင်းဘာဖြစ်ချင်နေတာလဲ ဟန်နီ*)
'ခက်ကလည်းကွာ ဟန်နီကခက်နဲ့ပဲပြောချင်တာလေ'
'ဒါပင်မယ့်ငါမပြောချင်ဘူးလေ မင်းကဘာဖြစ်ချင်နေတာလဲ ဟင် စစ်ကိုတကယ်မချစ်ပဲ ကစားနေတာလား?'
'အိုး အဲ့လိုလဲမဟုတ်ပါဘူးခက်ရယ် ဒီအရွယ်ကစိတ်ကစားတဲ့အရွယ်လေ အဲ့တော့ ဟန်နီလဲ စိတ်ကစားမိတာဆန်းလား။ ဒါပင်မယ့် ခက်ကိုတော့တကယ်ချစ်တာပါ'
'ငါကတော့မင်းကိုရွံတယ်ဟန်နီ ငါကမင်းကောင်လေးရဲ့သူငယ်ချင်းနော် မင်းမရှက်တတ်ဘူးလား
ဟမ်?'
'အဲ့ဒါတွေဟန်နီမသိဘူး ဟန်နီသိတာက ခက်ကိုချစ်တယ်။ ဟန်နီ ခက်ကိုစစ်မိတ်ဆက်ပေးတဲ့နေ့ကတည်းက မြင်မြင်ချင်းချစ်မိသွားတာ'
'တော်တော့ဟန်နီ မင်းဆက်မပြောနဲ့ မင်းဘယ်လိုပဲပြောပြော ငါ့သူငယ်ချင်းကိုသစ္စာမဖောက်ဘူး'
'စဥ်းစားပါအုံးခက်ရယ် အခုဟန်နီ December ကျောင်းပိတ်ရက်မလို့ပြန်လာတာတောင် ခက်ကိုအရင်ဆုံးဆက်သွယ်တာနော် စစ်တောင်ဟန်နီကျောင်းပိတ်တာမသိသေးဘူး'
'တော်စမ်းပါ မင်းရူးနေတာ ငါကတော့ ငရံ့ ၂ကောင်ဖမ်းချင်တဲ့မင်းကို အရမ်းမုန်းတယ် အရမ်းလဲရွံတယ်'
(အဓိက ကတော့ ငါအရမ်းချစ်ရတဲ့စစ်ကို တကယ်မချစ်ပဲ ကစားနေလို့*)ထိုစကားကိုတော့ စိတ်ထဲတွင်သာပြောလိုက်ကာ
'ငါမင်းကို ဘယ်တော့မှခွင့်လွှတ်မှာမဟုတ်ဘူး ဟန်နီ' ပြောပြီးတာနဲ့ဖုန်းချပစ်လိုက်တဲ့ ခက်တစ်ယောက်
'အဟက် ခွင့်မလွှတ်ဘူးဟုတ်လား။ ဒီနေ့ပြောခဲ့တာတွေအတွက် နင်နောင်တရစေရမယ် ခက်'ဆိုသော ဟန်နီ့ရဲ့ကြိမ်းဝါးသံကိုတော့မကြားနိုင်တော့ပေ။
'Hello'
'Hello ဟန်နီလား'
'ကိုကိုကဟန်နီ့အသံကိုမှတ်မိသားပဲနော်'
'မှတ်မိတာပေါ့ ဟန်နီရဲ့ ကဲပြောဟန်နီဘာလုပ်ချင်လို့လဲ'
'ဟန်နီကကျောင်းပိတ်လို့အိမ်ခဏပြန်လာတာကိုကိုရဲ့ အဆောင်မှာရုပ်ရှင်မကြည့်ရဘူးလေ အဲ့ဒါကြောင့် ကိုကို့ကို ရုပ်ရှင်လိုက်ပြခိုင်းမလို့'
'အိုခေလေ ကိုကို့ချစ်ချစ်လေးကို ရုပ်ရှင်လိုက်ပြရမှာပေါ့ နက်ဖြန်လာခေါ်မယ်နော်'
'ဟုတ် ကိုကို ဟန်နီအဆင်သင့်ပြင်ထားလိုက်မယ်နော် အရမ်းချစ်တယ် မွမွ'
'ကိုကိုကလဲချစ်ပါတယ်ကွာ'ဟန်နီဖုန်းချသွားတော့ စစ်တစ်ယောက်အရမ်းပျော်နေလေသည်။
(ဟန်နီကငါ့ကိုတကယ်ချစ်တာပဲ အဆောင်၀င်ပြီး ၆လလောက်ကြာတာတောင် ငါ့ကိုမေ့မသွားရှာဘူး ရောက်တာနဲ့ချက်ချင်းဖုန်းဆက်တယ်*)
'ကိုကိုရောက်လာပြီလား လာအိမ်ထဲ၀င်လေ အိမ်မှာတော့ဘယ်သူမှမရှိဘူး'
[ A/N စျေးဗန်းကခင်းလိုက်သေးတယ် : ) ]
'ရပါတယ်မ၀င်တော့ပါဘူး ကိုကိုတို့သွားရအောင်လေ ရုပ်ရှင်နောက်ကျလိမ့်မယ်။ သြော် ဟန်နီ ဟန်နီကြည့်ချင်တဲ့ကားက ၀င်းလိုက်ရုပ်ရှင်ရုံမှာပဲလက်မှတ်ရတော့တာ အဆင်ပြေတယ်မလား'
'ပြေတာပေါ့ ကိုကိုနဲ့တူတူရှိနေရရင် ဘယ်နေရာဖြစ်ဖြစ်အဆင်ပြေတယ်'
'အဟားးး အချွဲလေးကွာ'
ရုပ်ရှင်ပြီးသော်..
'ကိုကို ဟန်နီဗိုက်ဆာတယ်'
'အိုခေလေ ဘာစားချင်လဲ'
'၀က်သားပေါင်းစားချင်တာ'
'ဒါဆိုလာခဲ့ ဟိုနားမှာ မန်းမြို့တော်ရှိတယ်'
'ဟုတ် ဟယ်ကိုကို ဟိုမှာ ကိုကို့သူငယ်ချင်း ၂ယောက်မလား?'
ဟန်နီပြတဲ့နေရာကိုကြည့်လိုက်တော့ ခက်နဲ့မင်းခန့်
'ဟုတ်သားပဲ ကိုကိုသူတို့ကိုပါဒီခေါ်လိုက်မယ်နော် ဟန်နီအဆင်ပြေတယ်မလား'
ဒီရက်ပိုင်းတွေမှာ ခက်နဲ့မင်းခန့်ကို ၂ယောက်ထဲတွဲမြင်နေရရင်ကို သူ့စိတ်ထဲဘယ်လိုဖြစ်လာမှန်းမသိပေ။
'ပြေပါတယ်ကိုကိုရဲ့' ဟန်နီ့ဆီကခွင့်ပြုချက်ရတာနဲ့ ခက်တို့ရှိတဲ့နေရာကိုထွက်လာခဲ့လိုက်သည်။
'ဟေ့ကောင်တွေ'
'သြော် စစ် မင်းကဒီကိုဘာလာလုပ်တာလဲ'
'ငါနဲ့ဟန်နီ ရုပ်ရှင်လာကြည့်ရင်း ဗိုက်ဆာလို့ မုန့်၀င်စားတာ' စစ်အဖြေကြောင့် မင်းခန့် ခက်ကိုတစ်ချက်ကြည့်လိုက်တော့ မျက်နှာလေးညှိုးနေရှာသည်။
Advertisement
'ဟုတ်လား ငါတို့လဲ ဒီကိုရုပ်ရှင်လာကြည့်ကြတာလေ'
'ကြည့်ပြီးပြီလား ငါတို့နဲ့ဘာလို့မတွေ့ရတာလဲ'
'မကြည့်ရသေးပါဘူးကွာ ခဏနေမှလက်မှတ်၀ယ်မလို့ အခုကဗိုက်ဆာလို့မုန့်အရင်လာစားကြတာ'
'ဒါဆို ငါတို့နဲ့တစ်၀ိုင်းထဲလာထိုင်လေ'
'မထိုင်တော့ပါဘူး ရပါတယ်' ခက်ကပြောတော့ စစ်မျက်မှောင်ကျုံ့ကြည့်ကာ
'ဘာလဲ ခက် မင်းက ဟန်နီ့ကိုမခင်ချင်လို့လား'
'အဲ..အဲ့လိုမဟုတ်ပါဘူး ထိုင်မယ်ကွာ ထိုင်မယ်'
'အဲ့လိုလုပ်ပါဟ လာသွားမယ်'ဟုဆိုကာ ခက်နဲ့
မင်းခန့် ၂ယောက်ကြားမှာနေရာယူပြီး ခုံတွေဘက်ကိုလျှောက်လာလေသည်။
'Hi ခက် တွေ့ ပြန်ပြီနော်'
'ဟင် ခက်နဲ့တွေ့သေးတာလား။ ဟန်နီပြောတော့ မနေ့ကမှပြန်ရောက်တာဆို ဘယ်လိုလုပ်ပြီး...'
'ကိုကိုကလဲ စာမေးပွဲဖြေပြီးတဲ့နေ့တုန်းက ကိုကိုပဲမိတ်ဆက်ပေးပြီးတော့'
'အဟား ဟုတ်သားပဲ ကိုကို့ဟန်နီလေးက ဥာဏ်ကောင်းလိုက်တာ'
'ဥာဏ်ကောင်းတယ်လည်းမဟုတ်ပါဘူး ခက်က ဖြူဖြူဖွေးဖွေးလေးနဲ့ ချစ်စရာလေးဆိုတော့ တစ်ခါမြင်ဖူးရုံနဲ့မှတ်မိနေတာလေ အဟင်း'
မင်းခန့်ရဲ့စိတ်ထဲတွင်တော့ (ဟွန်း ဒါကျတော့ တစ်ခါမြင်ဖူးရုံနဲ့မှတ်မိတယ် စာများသာအဲ့လိုမှတ်မိလို့ကတော့ အခုလိုတောင်ဆယ်တန်းကို တစ်နှစ်ထပ်မနေရဘူး သိပ်သိပ်စိတ်ပျက်ဖို့ကောင်းတာပဲ*) တကယ်တော့ မင်းခန့်က ဟန်နီနဲ့ခက်ရဲ့အကြောင်းကို ခက်ပြောပြလို့သိထားပြီးသား။ စစ်ကိုဖွင့်ပြောမယ်ဆိုတာတောင် ခက်ကတားနေလို့သာ။ (လျှာနှစ်ခွ မျက်နှာနှစ်ဖက်နဲ့ မြွေခွေးမ*)
[Me ....ဟဲ့ မြေခွေးမဟုတ်ဘူးလား?
မင်းခန့် ....ဘယ်မြေခွေးကလျှာနှစ်ခွပါလို့လဲ မြွေတွေပဲပါတာလေ ပြီးတော့သူကမြေခွေးလိုဥာဏ်များလို့ မြွေနဲ့မြေခွေး ၂ကောင်ပေါင်းပြီး မြွေခွေးမလို့ခေါ်တာ ခေါင်းသုံးစမ်း အားနေနှာပဲဘူးမနေနဲ့
Me.... Speechless 😑 ]
ဟန်နီ့ရဲ့အပြောကို စစ်ကတော့သိပ်ပြီးဘ၀င်မကျပေ။ ခက်ကိုချစ်စရာလေးလို့ပဲပြောလို့လား အဲ့လိုပြောတဲ့သူက ဟန်နီဖြစ်နေလို့လားတော့ သူလဲမခွဲခြားတတ်တော့။ သေချာတာကတော့ ဟန်နီက ခက်ကိုချစ်စရာလေးလို့ပြောရင် သူမကြိုက်တာပင်။ (ငါဟန်နီ့ကို သ၀န်တိုနေတာပဲဖြစ်မှာပါ)တွေးရင်းနဲ့ စိတ်ရှုပ်လာသဖြင့်
'ငါ toilet သွားလိုက်အုံးမယ်' ဟုပြောကာ စစ် ထွက်လာခဲ့သည်။
To be continued.....
[A/N...ဖတ်ရတာအဆင်ပြေကြရဲ့လားဟင်။ အဆင်မပြေတာရှိရင် ပြောပေးလို့ရတယ်နော်။]
Zawgyi
စစ္ အိမ္ျပန္လာေတာ့ ဦးစစ္ေသာ္တစ္ေယာက္ကိုသာေတြ႕ေလသည္။
'သား သားကို papaေမးစရာေလးရွိတယ္ ခဏေလာက္ထိုင္ပါအုံး'
'ဘာေမးမွာလဲ'
'သားဘာလို႔ ၁ႏွစ္နားမွာလဲ papaကို အ႐ြဲ႕တိုက္ခ်င္လို႔ဆိုရင္ေတာ့ အဲ့လိုမလုပ္ပါနဲ႔ကြာ'
'ခမ်ားနဲ႔ဘာမွမဆိုင္ပါဘူး အခုဟာက တျခားအေၾကာင္းေၾကာင့္'
'တျခားအေၾကာင္းကဘာလဲဆိုတာ papaသိခြင့္ရွိမလား'
'ဟန္နီ႔ကိုေစာင့္ေနတာ'
'ဟန္နီ.. ဟန္နီဆိုတာက?'
'က်ေနာ့ခ်စ္သူ အနာဂတ္မွာက်ေနာ္လက္ထပ္မယ့္မိန္းကေလး ဘာလဲ က်ေနာ့ကို ခမ်ားလိုမ်ိဳး ေယာက်ာ္းယူပီးကေလးေမြးမယ္ထင္ေနတာလား' စစ္ရဲ႕စကားကို ဘာမွျပန္မေခ်ပႏိုင္ခင္မွာပဲ ဦးမင္းထက္ေရာက္လာကာ
'စစ္ မင္းျပန္ေျပာလိုက္စမ္း အခုက ဘယ္သူ႔ေၾကာင့္ေက်ာင္းနားမွာ ဟန္နီ ဟုတ္လား'
'ဟုတ္တယ္ daddyက ဟန္နီ႔ကိုသိလို႔လား'
'ေနအုံး အဲ့ဒီဟန္နီဆိုတဲ့ကေလးမက Zwe Companyက CEO ဦးဇြဲႏိုင္ရဲ႕တစ္ဦးတည္းေသာသမီး ဟန္နီႏိုင္ဆိုတာလား'
'ဟုတ္'
'သူနဲ႔ဆိုရင္ သေဘာမတူႏိုင္ဘူး။ သူ႔အေဖကဘယ္လိုလူမ်ိဳးလဲမင္းသိလို႔လား ဟင္?'
'မသိဘူး သိစရာလဲမလိုဘူးထင္တာပဲ'
'မင္းစစ္ေမာင္! မင္းတျဖည္းျဖည္းမိုက္႐ိုင္းမလာနဲ႔'
'အဟက္ ႐ိုင္းမွာေပါ့ ငယ္ငယ္ေလးကတည္းက ဆုံးမမယ့္အေမမွမရွိတာ'
'မင္း....မင္း'
'ခမ်ားကိုလက္ခံေပးမယ္လို႔စဥ္းစားလိုက္တိုင္း ခမ်ားက က်ေနာ္နဲ႔ daddyကို ျပသနာတက္ေအာင္လုပ္လုပ္ေနေတာ့ ဘယ္လိုလုပ္ရမလဲ'
'သား papaကတမင္လုပ္တာမဟုတ္ပါဘူး'
'ေတာ္ပါေတာ့! က်ေနာ္ဒီႏွစ္နားမယ္ဆိုတာပဲ သိထားေပးၾကရင္ရၿပီ က်ေနာ္နားေတာ့မယ္' ေျပာၿပီးတာနဲ႔ အေပၚတက္သြားေလးေတာ့သည္။ ထိုအခါမွ
'အကို ဦးဇြဲႏိုင္ဆိုတာက ဘယ္လိုလူမ်ိဳးမလို႔လဲဟင္ သားေလးနဲ႔ သူ႔သမီးကို သေဘာတူေပးလို႔မရဘူးလား'
'မရဘူး သေဘာမတူႏိုင္ဘူး အဲ့ဒီဇြဲႏိုင္ဆိုတဲ့ေကာင္က ေကာင္းတာေရာမေကာင္းတာေရာအကုန္လုပ္တဲ့ေကာင္။ ခ်မ္းသာေနပင္မယ့္ သူပိုင္တဲ့ေငြေတြက ေငြမည္းေတြမ်ားေနတာ ဒီၾကားထဲ ဒုစ႐ိုက္ဂိုဏ္းေတြနဲ႔ဆက္သြယ္ၿပီး လူမိုက္ကေမြးထားေသးတယ္ အဲ့လိုလူမ်ိဳးရဲ႕သမီးနဲ႔ သေဘာတူစရာလား'
'သူ႔သမီးက သူ႔အေဖနဲ႔မတူဘဲ စိတ္ရင္းေကာင္းေနရင္ေရာ?'
'အေသာ္ရာ မင္းက သားေလးစိတ္မဆင္းရဲေအာင္ သေဘာတူခိုင္းေနတာကို အကိုနားလည္တယ္။ ဒါပင္မယ့္ ဒီအေဖကေမြးတဲ့သမီးက အေဖနဲ႔လုံးလုံးအက်င့္စ႐ိုက္မတူဘူးဆိုတာျဖစ္ႏိုင္လို႔လား။ အနည္းနဲ႔အမ်ားေတာ့ သူ႔မွာစဥ္းလဲတဲ့စ႐ိုက္ရွိမွာပဲေလ'
'ဒါပင္မယ့္'
'ဒါပင္မယ့္ေတြလုပ္မေနနဲ႔အေသာ္ သားေလးကိစၥကို ကိုယ့္တာ၀န္ထားလိုက္။ ေနာ္ ဒီကိစၥေၾကာင့္
အေသာ့္ကိုသားေလးပိုမုန္းမသြားေစခ်င္ဘူး အဲ့ဒီေတာ့ သူတို႔ ၂ေယာက္ကိုခြဲဖို႔ ကိုယ္ပဲအမုန္းခံၿပီးလုပ္မယ္ ဟုတ္ပီလား'
'အကို႔သေဘာအတိုင္းပါပဲဗ်ာ'
'လိမၼာတယ္'ဟုဆိုကာ ဦးစစ္ေသာ္၏ေခါင္းေလးကိုဖြဖြေလးပုတ္သြားေလးသည္။ ေယာက်ာ္းေလး ၂ေယာက္ကတည္ေဆာက္ထားတဲ့အိမ္ေထာင္ေရးျဖစ္ေသာ္လည္း ဘယ္ေသာအခါမွ႐ိုးအီသြားတယ္ဟူ၍မရွိ။ အသက္ေတြႀကီးလာေလ အခ်စ္ေတြတိုးလာေလသာပင္။
'Hello'
'Hello ခက္လားဟင္' တဖက္က ႐ုံးပတီသီးထက္ခြၽဲပ်စ္ေနေသာအသံကိုၾကားေတာ့ ခက္ၾကက္သီးေတြေတာင္ထသြားေလသည္။
'မခက္ဘူး လြယ္တယ္ မင္းဘာကိစၥနဲ႔ငါ့ဆီဖုန္းဆက္ျပန္တာလဲ ဟန္နီ။ တကယ္ဆို ဒီအခ်ိန္က စစ္ဆီကိုပဲဖုန္းဆက္ရမယ့္အခ်ိန္မဟုတ္ဘူးလား'
ရင္နာနာနဲ႔ေျပာမိသည္။ သူစစ္ကိုဖုန္းဆက္လိုက္ရင္ စစ္ေပ်ာ္သြားမွာမလား။ တကယ္ေတာ့ ဟန္နီနဲ႔စစ္ကို မနီးစပ္ေစခ်င္ သို႔ေသာ္လည္း ယခုလို စစ္ကိုအဆက္သြယ္မလုပ္ပဲ မိမိအားအဆက္သြယ္လုပ္ျခင္းကိုလဲမႏွစ္သက္။ (မင္းဘာျဖစ္ခ်င္ေနတာလဲ ဟန္နီ*)
'ခက္ကလည္းကြာ ဟန္နီကခက္နဲ႔ပဲေျပာခ်င္တာေလ'
'ဒါပင္မယ့္ငါမေျပာခ်င္ဘူးေလ မင္းကဘာျဖစ္ခ်င္ေနတာလဲ ဟင္ စစ္ကိုတကယ္မခ်စ္ပဲ ကစားေနတာလား?'
'အိုး အဲ့လိုလဲမဟုတ္ပါဘူးခက္ရယ္ ဒီအ႐ြယ္ကစိတ္ကစားတဲ့အ႐ြယ္ေလ အဲ့ေတာ့ ဟန္နီလဲ စိတ္ကစားမိတာဆန္းလား။ ဒါပင္မယ့္ ခက္ကိုေတာ့တကယ္ခ်စ္တာပါ'
'ငါကေတာ့မင္းကို႐ြံတယ္ဟန္နီ ငါကမင္းေကာင္ေလးရဲ႕သူငယ္ခ်င္းေနာ္ မင္းမရွက္တတ္ဘူးလား
ဟမ္?'
'အဲ့ဒါေတြဟန္နီမသိဘူး ဟန္နီသိတာက ခက္ကိုခ်စ္တယ္။ ဟန္နီ ခက္ကိုစစ္မိတ္ဆက္ေပးတဲ့ေန႔ကတည္းက ျမင္ျမင္ခ်င္းခ်စ္မိသြားတာ'
'ေတာ္ေတာ့ဟန္နီ မင္းဆက္မေျပာနဲ႔ မင္းဘယ္လိုပဲေျပာေျပာ ငါ့သူငယ္ခ်င္းကိုသစၥာမေဖာက္ဘူး'
'စဥ္းစားပါအုံးခက္ရယ္ အခုဟန္နီ December ေက်ာင္းပိတ္ရက္မလို႔ျပန္လာတာေတာင္ ခက္ကိုအရင္ဆုံးဆက္သြယ္တာေနာ္ စစ္ေတာင္ဟန္နီေက်ာင္းပိတ္တာမသိေသးဘူး'
'ေတာ္စမ္းပါ မင္း႐ူးေနတာ ငါကေတာ့ ငရံ႕ ၂ေကာင္ဖမ္းခ်င္တဲ့မင္းကို အရမ္းမုန္းတယ္ အရမ္းလဲ႐ြံတယ္'
(အဓိက ကေတာ့ ငါအရမ္းခ်စ္ရတဲ့စစ္ကို တကယ္မခ်စ္ပဲ ကစားေနလို႔*)ထိုစကားကိုေတာ့ စိတ္ထဲတြင္သာေျပာလိုက္ကာ
'ငါမင္းကို ဘယ္ေတာ့မွခြင့္လႊတ္မွာမဟုတ္ဘူး ဟန္နီ' ေျပာၿပီးတာနဲ႔ဖုန္းခ်ပစ္လိုက္တဲ့ ခက္တစ္ေယာက္
'အဟက္ ခြင့္မလႊတ္ဘူးဟုတ္လား။ ဒီေန႔ေျပာခဲ့တာေတြအတြက္ နင္ေနာင္တရေစရမယ္ ခက္'ဆိုေသာ ဟန္နီ႔ရဲ႕ႀကိမ္းဝါးသံကိုေတာ့မၾကားႏိုင္ေတာ့ေပ။
'Hello'
'Hello ဟန္နီလား'
'ကိုကိုကဟန္နီ႔အသံကိုမွတ္မိသားပဲေနာ္'
'မွတ္မိတာေပါ့ ဟန္နီရဲ႕ ကဲေျပာဟန္နီဘာလုပ္ခ်င္လို႔လဲ'
'ဟန္နီကေက်ာင္းပိတ္လို႔အိမ္ခဏျပန္လာတာကိုကိုရဲ႕ အေဆာင္မွာ႐ုပ္ရွင္မၾကည့္ရဘူးေလ အဲ့ဒါေၾကာင့္ ကိုကို႔ကို ႐ုပ္ရွင္လိုက္ျပခိုင္းမလို႔'
'အိုေခေလ ကိုကို႔ခ်စ္ခ်စ္ေလးကို ႐ုပ္ရွင္လိုက္ျပရမွာေပါ့ နက္ျဖန္လာေခၚမယ္ေနာ္'
'ဟုတ္ ကိုကို ဟန္နီအဆင္သင့္ျပင္ထားလိုက္မယ္ေနာ္ အရမ္းခ်စ္တယ္ မြမြ'
'ကိုကိုကလဲခ်စ္ပါတယ္ကြာ'ဟန္နီဖုန္းခ်သြားေတာ့ စစ္တစ္ေယာက္အရမ္းေပ်ာ္ေနေလသည္။
(ဟန္နီကငါ့ကိုတကယ္ခ်စ္တာပဲ အေဆာင္၀င္ၿပီး ၆လေလာက္ၾကာတာေတာင္ ငါ့ကိုေမ့မသြားရွာဘူး ေရာက္တာနဲ႔ခ်က္ခ်င္းဖုန္းဆက္တယ္*)
'ကိုကိုေရာက္လာၿပီလား လာအိမ္ထဲ၀င္ေလ အိမ္မွာေတာ့ဘယ္သူမွမရွိဘူး'
[ A/N ေစ်းဗန္းကခင္းလိုက္ေသးတယ္ : ) ]
'ရပါတယ္မ၀င္ေတာ့ပါဘူး ကိုကိုတို႔သြားရေအာင္ေလ ႐ုပ္ရွင္ေနာက္က်လိမ့္မယ္။ ေၾသာ္ ဟန္နီ ဟန္နီၾကည့္ခ်င္တဲ့ကားက ၀င္းလိုက္႐ုပ္ရွင္႐ုံမွာပဲလက္မွတ္ရေတာ့တာ အဆင္ေျပတယ္မလား'
'ေျပတာေပါ့ ကိုကိုနဲ႔တူတူရွိေနရရင္ ဘယ္ေနရာျဖစ္ျဖစ္အဆင္ေျပတယ္'
'အဟားးး အခြၽဲေလးကြာ'
႐ုပ္ရွင္ၿပီးေသာ္..
'ကိုကို ဟန္နီဗိုက္ဆာတယ္'
'အိုေခေလ ဘာစားခ်င္လဲ'
'၀က္သားေပါင္းစားခ်င္တာ'
'ဒါဆိုလာခဲ့ ဟိုနားမွာ မန္းၿမိဳ႕ေတာ္ရွိတယ္'
'ဟုတ္ ဟယ္ကိုကို ဟိုမွာ ကိုကို႔သူငယ္ခ်င္း ၂ေယာက္မလား?'
ဟန္နီျပတဲ့ေနရာကိုၾကည့္လိုက္ေတာ့ ခက္နဲ႔မင္းခန္႔
'ဟုတ္သားပဲ ကိုကိုသူတို႔ကိုပါဒီေခၚလိုက္မယ္ေနာ္ ဟန္နီအဆင္ေျပတယ္မလား'
ဒီရက္ပိုင္းေတြမွာ ခက္နဲ႔မင္းခန္႔ကို ၂ေယာက္ထဲတြဲျမင္ေနရရင္ကို သူ႔စိတ္ထဲဘယ္လိုျဖစ္လာမွန္းမသိေပ။
'ေျပပါတယ္ကိုကိုရဲ႕' ဟန္နီ႔ဆီကခြင့္ျပဳခ်က္ရတာနဲ႔ ခက္တို႔ရွိတဲ့ေနရာကိုထြက္လာခဲ့လိုက္သည္။
'ေဟ့ေကာင္ေတြ'
'ေၾသာ္ စစ္ မင္းကဒီကိုဘာလာလုပ္တာလဲ'
'ငါနဲ႔ဟန္နီ ႐ုပ္ရွင္လာၾကည့္ရင္း ဗိုက္ဆာလို႔ မုန္႔၀င္စားတာ' စစ္အေျဖေၾကာင့္ မင္းခန္႔ ခက္ကိုတစ္ခ်က္ၾကည့္လိုက္ေတာ့ မ်က္ႏွာေလးညႇိဳးေနရွာသည္။
'ဟုတ္လား ငါတို႔လဲ ဒီကို႐ုပ္ရွင္လာၾကည့္ၾကတာေလ'
'ၾကည့္ၿပီးၿပီလား ငါတို႔နဲ႔ဘာလို႔မေတြ႕ရတာလဲ'
'မၾကည့္ရေသးပါဘူးကြာ ခဏေနမွလက္မွတ္၀ယ္မလို႔ အခုကဗိုက္ဆာလို႔မုန္႔အရင္လာစားၾကတာ'
'ဒါဆို ငါတို႔နဲ႔တစ္၀ိုင္းထဲလာထိုင္ေလ'
'မထိုင္ေတာ့ပါဘူး ရပါတယ္' ခက္ကေျပာေတာ့ စစ္မ်က္ေမွာင္က်ဳံ႕ၾကည့္ကာ
'ဘာလဲ ခက္ မင္းက ဟန္နီ႔ကိုမခင္ခ်င္လို႔လား'
'အဲ..အဲ့လိုမဟုတ္ပါဘူး ထိုင္မယ္ကြာ ထိုင္မယ္'
'အဲ့လိုလုပ္ပါဟ လာသြားမယ္'ဟုဆိုကာ ခက္နဲ႔
မင္းခန္႔ ၂ေယာက္ၾကားမွာေနရာယူၿပီး ခုံေတြဘက္ကိုေလွ်ာက္လာေလသည္။
'Hi ခက္ ေတြ႕ ျပန္ၿပီေနာ္'
'ဟင္ ခက္နဲ႔ေတြ႕ေသးတာလား။ ဟန္နီေျပာေတာ့ မေန႔ကမွျပန္ေရာက္တာဆို ဘယ္လိုလုပ္ၿပီး...'
'ကိုကိုကလဲ စာေမးပြဲေျဖၿပီးတဲ့ေန႔တုန္းက ကိုကိုပဲမိတ္ဆက္ေပးၿပီးေတာ့'
'အဟား ဟုတ္သားပဲ ကိုကို႔ဟန္နီေလးက ဥာဏ္ေကာင္းလိုက္တာ'
'ဥာဏ္ေကာင္းတယ္လည္းမဟုတ္ပါဘူး ခက္က ျဖဴျဖဴေဖြးေဖြးေလးနဲ႔ ခ်စ္စရာေလးဆိုေတာ့ တစ္ခါျမင္ဖူး႐ုံနဲ႔မွတ္မိေနတာေလ အဟင္း'
မင္းခန္႔ရဲ႕စိတ္ထဲတြင္ေတာ့ (ဟြန္း ဒါက်ေတာ့ တစ္ခါျမင္ဖူး႐ုံနဲ႔မွတ္မိတယ္ စာမ်ားသာအဲ့လိုမွတ္မိလို႔ကေတာ့ အခုလိုေတာင္ဆယ္တန္းကို တစ္ႏွစ္ထပ္မေနရဘူး သိပ္သိပ္စိတ္ပ်က္ဖို႔ေကာင္းတာပဲ*) တကယ္ေတာ့ မင္းခန္႔က ဟန္နီနဲ႔ခက္ရဲ႕အေၾကာင္းကို ခက္ေျပာျပလို႔သိထားၿပီးသား။ စစ္ကိုဖြင့္ေျပာမယ္ဆိုတာေတာင္ ခက္ကတားေနလို႔သာ။ (လွ်ာႏွစ္ခြ မ်က္ႏွာႏွစ္ဖက္နဲ႔ ေႁမြေခြးမ*)
[Me ....ဟဲ့ ေျမေခြးမဟုတ္ဘူးလား?
မင္းခန္႔ ....ဘယ္ေျမေခြးကလွ်ာႏွစ္ခြပါလို႔လဲ ေႁမြေတြပဲပါတာေလ ၿပီးေတာ့သူကေျမေခြးလိုဥာဏ္မ်ားလို႔ ေႁမြနဲ႔ေျမေခြး ၂ေကာင္ေပါင္းၿပီး ေႁမြေခြးမလို႔ေခၚတာ ေခါင္းသုံးစမ္း အားေနႏွာပဲဘူးမေနနဲ႔
Me.... Speechless 😑 ]
ဟန္နီ႔ရဲ႕အေျပာကို စစ္ကေတာ့သိပ္ၿပီးဘ၀င္မက်ေပ။ ခက္ကိုခ်စ္စရာေလးလို႔ပဲေျပာလို႔လား အဲ့လိုေျပာတဲ့သူက ဟန္နီျဖစ္ေနလို႔လားေတာ့ သူလဲမခြဲျခားတတ္ေတာ့။ ေသခ်ာတာကေတာ့ ဟန္နီက ခက္ကိုခ်စ္စရာေလးလို႔ေျပာရင္ သူမႀကိဳက္တာပင္။ (ငါဟန္နီ႔ကို သ၀န္တိုေနတာပဲျဖစ္မွာပါ)ေတြးရင္းနဲ႔ စိတ္ရႈပ္လာသျဖင့္
'ငါ toilet သြားလိုက္အုံးမယ္' ဟုေျပာကာ စစ္ ထြက္လာခဲ့သည္။
To be continued.....
[A/N...ဖတ္ရတာအဆင္ေျပၾကရဲ႕လားဟင္။ အဆင္မေျပတာရွိရင္ ေျပာေပးလို႔ရတယ္ေနာ္။]
Advertisement
- In Serial192 Chapters
Killing Tree
When your day goes to hell and you find yourself kidnapped, strung up from a magical tree, and left to bleed out, what do you do next? Asking for a friend. Fortunately, Riordan Kincaid is a tough, gives-no-fucks honey badger shifter. Unfortunately, now that he's survived the first attempt, a death mage and their cult are determined to finish the job by whatever means necessary, pursuing Riordan across the wilds of rural Michigan. Ghosts and spirits are outside of his specialty, and heaven help him if he has to cast actual spells, but Riordan isn't going to make this easy on his enemies. Even if that means breaking his long exile, turning to the local shifter community for help, and dealing with a bureaucratic department of mages. And don't even get him started on getting licked by a damn spirit bear. Now he just needs to figure out what will kill him first: his enemies, his past, or his own attempts at using magic? Or will Riordan beat the odds and prove that honey badgers really are that hard to kill? If so, what will he do with a life once hung upon a tree that's more than a tree? [Participant in the Royal Road Writathon challenge] [Updates Monday, Wednesday, Friday (updating daily during writathon)]
8 184 - In Serial12 Chapters
Shogun of Crime
In the city of New Mercia, crime lords and gangsters rule streets, and the police are just as corrupt as the criminals they arrest. None are safe from this criminal war that is underway. When a young woman from a Yakuza crime family arrives in the city for an arranged marriage to a local mafia boss, she decides that it's time to take matters into her own hands to end this war, and bring all the criminal enterprises under her own banner. She will dominate this city as its undisputed shogun of crime, but first she must deal with the backstabbing and underhanded tactics of rival gangs, the police, and her own subordonates. How will she endure and bring her dreams to fruition?This is a retelling of the conquest of Oda Nobunaga told in a new time period and new way, with the characters acting as stand ins and representations of their historical counterparts.
8 197 - In Serial7 Chapters
Bloodmancer System
Henry died from bone cancer at the age of twenty only to awaken in an eighteen-year-old necromancer. Barely surviving an attack from a vampire. He finds himself awakening in a magically technological world that is at war with the magical beasts that invade from another world. Fighting his family, rivals, and other species while trying to go to the Academy to learn to use his powers. Shame on those that try to take Henry's new lease on life. He is not going to lay back and life takes away his second chance at power, money, and love.
8 181 - In Serial7 Chapters
Plays of Reality
Year 1330. The Age of Spirit Relics. This year marked the beginning of the magical journey of a young hopeful - Max Enderwood. An orphan filled with unyielding hope, relentless determination, and intense ambition, walked towards the path untrodden by many. Hope to despair. Dawn to dusk. Would he get destroyed by the ever-changing currents of reality? Or would he fight back with a ruined magic mirror to have a shot at altering the threads of destiny? Join Max as he encountered all plays of reality. Ignition of hope and sequence of despair. Stories of love and tragedies of hatred. Mystery of magic and cruelty of the field. And more!
8 59 - In Serial14 Chapters
A Shade of Timeless Retribution
What would you do to rid yourself of your immortality? After bearing a lifetime of pain and suffering. How will you want to end it? A nameless man in a dying universe, wanted to end it and so he did. Albeit, forcefully. What shall be the consequences of his action? Let's find out.--------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------This my first attempt at a fiction, inspired by various sources. Critics welcome :)
8 198 - In Serial23 Chapters
-Insane Asylum- Slashers x Reader
{Sorry about the grammar}Y/n live with her parents but life changes, she kill her mother because she hate her. She was sent to Asylum meeting all the killers.Will she get hang of it to stay in asylum? Is she gonna be alright to meet the killers?Read to find out.
8 102

