===

By the power of darkness I became the princess.

===

"Bitiwan mo sya!" Sigaw ko at lumapit sa katawan nga anak ko. "Pinatay mo sya! Pinatay mo sya!" Sigaw ko. Agad kong kinuha sa kanya ang bangkay ng anak ko.

Nagitla na lang ako sa nakita ko. Sa likod Nya. Meron ng tattoo ng pagiging dark sorcerer. Walang duda, sya talaga ang anak ko. Sya ang prinsesa ng mga dark sorcerer.

Nanginginig ang kamay ng Ina ko, ng Makita Nya ang mga tattoo, na nagpapa tunay na sya talaga ang anak ko, apo Nya , at prinsesa ng Beelzebub world.

"Hindi!" Malakas na sigaw Nya.

Wala na ngayong prinsesa ang Beelzebub world, Dahil ang Reyna mismo ang pumatay dito. Ang Ina ko mismo ang pumatay sa anak ko, sa apo Nya.

At kelan man hinding Hindi ko na mapapatawad ang Ina ko.

Tumayo ako at niyukom ko ang kamao ko. "Ikaw! Ikaw ang may kasalanan ng Lahat!" Pawang galit ang nararamdaman ko Ngayon.

Umiling iling ang Ina ko. Hindi ko alam pero, Dali Dali ko Syang sinugod. "B-bitiwan m-mo k-ko!" Nahihirapang sabi Nya.

Hawak ko sya Ngayon sa leeg. "Anong pakiramdam?! Anong pakiramdam?! Araw Araw ginagawa mo saakin yan! Sabihin mo nga! Anong klase kang Ina?!" Sigaw ko.

"Ginagawa k-ko y-yun d-Dahil g-gusto kong... Maging malakas ka!" Nahihirapang sabi Nya.

"Maging malakas?!" Napatawa ako ng mahina. "Ngayon mukang nagtagumpay ka!" Sigaw ko saka ko sya hinagis. Kaya't tumama sya sa pader.

"Wala kang kwentang Ina!" Sigaw ko.

"Pinatay mo ang anak ko! Ngayon, wala na kong dahilan pa para mabuhay! Mas maayos pang-mamatay na Lang din ako!" Saka ko tinutok sa dibdib ko ang kutsilyong kumitil sa buhay ng anak ko.

"Wag!"

Napapikit na langa ko ng madiin. Ayaw ko na mabuhay pa. Tama Lang na harapin ko na ang kamatayan na matagal ko ng hinihiling.

"Aaaaaahhh!"

***

Dali Dali kaming bumalik Nina Kyle, Ash. Pabalik sa Bahay ni Kyle. Okay na ang Plano. At sigurado akong magtatagumpay kami.

Mababawi nanamin si Ryleen. Sigurado ako dun.

"Kanina ka pa naka ngiti pare!" Sabi ni Kyle saakin. Ngumiti Lang din ulit ako sa kanya.

"May tama ka na nga!" Natatawang sabi Nya.

"Ulul!" Sabi ko. Saka sumakay sa Pegasus. Ganun din ang ginawa nung dalwa.

**

Pagkadating namin sa Bahay.

"Wifey!!" Sigaw ni Kyle ng makapasok kami.

Nasan na sila? "Fiona! Vien! Charlene!" Sigaw ko. Asan ba sila? Bakit wala sila dito? Anyare sa mga yun? Nakagawa na kaya sila ng Plano?

"Asan na sila?" Tanong ko.

"Ewan ko ba eh. Nakagawa na kaya sila ng Plano?" Sabi ni Kyle.

"Tingnan na Lang natin sa taas. Baka andun sila." Sabi naman ni Ash. Tumango kaming dalwa ni Kyle. Tama baka andun lang sila.

Napatigil ako sa paglalakad, ng parang biglang may kumirot sa puso ko. "Aagh!" Ang sakit nun ah. Napapikit ako ng madiin. Bakit ang sakit?

"Bakit Louie? Ayos ka Lang?" Tanong ni Kyle.

"Oo. Ayos Lang ako. Sige mauna na kayo." Sabi ko. Tumango naman silang dalwa. At naunang umakyat. Samantalang ako napahawak sa railings ng hagdan. Ang sakit Kasi talaga.

May sakit na kaya ako sa puso?

Napa-iling iling ako. Hindi naman ako magkakasakit sa puso na Lang basta basta. Baka kinabahan lang ako. Pero Kung kinabahan ako. Saan naman? At bakit? Aish! Ang gulo!

Papanik na sana ako nung Makita kong may pigura sa may garden. Napakunot noo ako. Sila ba yun?

"Bella!" Sigaw ko. Humarap yung tao sa garden. Tanaw ko naman dito, glass window naman Kasi. Hindi ko alam Kung magpapasalamat ba kong humarap sya o Hindi.

Nanginginig ako nung Makita Syang humarap. Bakit? Bakit? Parang galing sya sa iyak? Anong nangyari? Hindi ko alam. Pero kinakabahan na talaga ako ng todo.

"Bakit Bella?" Mahinang bulong ko at Dali daling pumunta sa garden.

"Kyle! Ash! Andun sila sa garden!" Natatarantang sigaw ko.

Hindi ko na inintay na sumagot sina Ash. Basta Hindi ko maipaliwanag ang kabang nararamdaman ko Ngayon.

Nagtatakbo ako papuntang garden.

"Bella..." Mahinang bulong ko. Pagang paga ang mata Nya. Samantalang si Charlene nakatungo, at parang Hindi alam ang Gagawin. Si Vien naman nakatulala pero may napatak na Luha sa mata. Si Fiona nakatakip ang bibig at patuloy na humihikbi. Damn this!

"Fvck! What's wrong!" Sigaw ko sa kanilang apat. Tiningnan Lang nila ako sa mata. Saka umiling. Anong nangyayari?!

"Damn! Pede ba magsalita kayo?! Fvck this! Anong nangyayari sa inyo?!" Sigaw ko. Patuloy Lang silang apat sa pag-iyak.

Tiningnan ko mga kamay nila. Wala namang bracelet. Sigurado ko sila 'tong kausap ko. Pero bakit ganito inaasal nila? Ano ba talagang nangyayari?!

"Louie..." Tuloy tuloy na silang napahagulhol na apat.

"Damn! Charlene! Fiona! Bella! Vien! What the hell is happening! Bakit kayo naiyak?!" Sigaw ko.

"Louie! Teka... Wifey! Bakit ka naiyak?!" Biglang sumulpot si Kyle at niyakap si Bella. Lalong napaiyak si Bella ng Dahil dun.

"Shhh.. Anong nangyayari?" Tanong ni Kyle sa asawa Nya.

Lumapit naman si Ash Kay Fiona. "Kitten? What happened?" Mahinahong tanong nito Kay Fiona. Niyakap Lang ni Fiona si Ash.

"Ayisha...." Mahinang bulong ni Vien.

Agad akong napatingin sa kanya. "Damn! Anong nangyari Kay Ryleen!" Sigaw ko. Hindi ko na alam ang Gagawin ko. Kinakabahan ako. At the same time. Natatakot at kinikilabutan! Damn! Ano ba talagang nangyayari?!

"Please! Explain it to us!" Hindi mapigilang sigaw ko, saka ako napahilamos sa muka ko. Kanina pa ko nakakaramdam ng takot. Kanina pa ko nakakaramdam ng kaba.

"Si Ayisha..." This time si Bella at nagsalita. Hirap na hirap Syang magsalita. Napatingin ako sa tinitingnan Nya. Nakatingala sya. Tinitingnan nya ang langit. Anong Meron?

Maayos ito. Kulay Blue, payapang payapa.

"Once na mamatay sya... A new monster will be born..." Naistatwa ako sa narinig ko. Halo halong emosyon ang naramdaman ko. Hindi ko na alam ang iisipin ko. Napatingin ako sa langit.

That peaceful blue color became red! Damn! Bakit?! Tang*na! Anong nangyayari?! Bakit naging pula ang langit?!

"She'll be no longer known as our princess. She will be no longer known as our guardian. She will be no longer the old one we know..." Nakatitig ako Kay Bella habang sinasabi Nya yun. Samatalang sya nakatitig sa langit na kulay pula.

Patuloy Lang ang pag-Luha Nya. Samantalang kami nakikinig sa sinasabi Nya.

Pero damn! Sobrang kinakabahan talaga ako. Hindi ako mapakali. I don't know what to do! Damn!

Lumingon saakin si Bella, habang patuloy ang pagpatak ng Luha sa mata Nya. "We are already too late."

Parang nabato kami sa kinatatayuan namin. Panong too late? Naguguluhan ako. Hindi malinaw saakin ang Lahat.

Bakit sya mamatay? Bakit Hindi na sya yung Ryleen na kilala namin? Bakit? Anong nangyayari?

"Bella. Please make it clear. We don't understand a thing." Mahinahong sabi ko. Kahit sobrang bilis na ng kabog ng puso ko.

"The book. It showed a prophecy. Kani-kanina Lang. Sabi doon sa prophecy...mamatay sya. At pagnamatay sya. Lalabas na ang dark power Nya." Sabi ni Bella.

"Kinakailangan mamatay sya para lumabas ang kapangyarihan Nya. Pag Hindi sya namatay, okay Lang. Kaso pag namatay sya simula na ang delubyo." Patuloy Nya pa. Lalo akong guluhan.

Teka? Ano? Dark power? Panong may dark power si Ryleen! Tang*na! Bakit ang gulo?!

"Dark Power?" Tanong ni Kyle. Tumango si Bella. Then nagsalita si Charlene.

"Wala tayong alam. Pero, ang kakambal ng Hari. Nagpakasal sya sa dark sorcerer. Sinabi saamin ni Bella ang Lahat Lahat tungkol sa pagkatao ni Ayisha. Binura ng light goddess ang Lahat ng ala-ala ng charmers dito. Na may namunong dark sorcerer sa mundo natin." Naguluhan ako sa mga naririnig ko.

Pero si Bella na ang nagkwento ng Lahat Lahat.

Sinabi Nya saamin na ang kambal pala ni Haring Rolan ang dating namumuno. At nag mahal ito ng babae, ngunit prinsesa ng dark sorcerer ang babae. Hindi nila ito dati alam, Dahil napaka buti ng puso nung prinsesa kahit na dark sorcerer sya.

Ngayon malinaw na saakin ang Lahat. Si Ryleen. Hindi lang sya basta royal blood charmer. Isa rin Syang royal blood dark sorcerer.

Nakakalito sa una, Dahil ang alam ko. Si Haring Rolan na talaga ang mamuno. Ang alam lang namin ay napatalsik ang dating Hari bago si Haring Rolan Dahil sa kapabayaan. Hindi ko alam na may ganto pa Lang naganap noon.

"Louie? Matatanggap mo pa ba si Ayisha. Ngayong alam mo na ang tunay na pagkatao Nya?" Tanong saakin ni Bella.

I smiled at her. "Kahit sya pa ang pinakamsamang babae sa mundo. Tanggap ko sya. Ano pa man sya, mahal ko sya eh." Nakangiting saad ko.

"Alam na nating Lahat na may isa pang kapangyarihang tinatago ang mga royal blood sorcerer. At Dahil royal blood si Ayisha. She has this dark power..." Patuloy na salita at nagkwento.

"The prophecy says. Na pagnamatay si Ayisha. A new monster will be reborn." Nanghihina ako sa naririnig ko. Bakit kailangan 'to pag daanan ni Ryleen?

"Pagnamatay sya. Her dark power will work, gagana na ang kapangyarihan ng dark power sa kanya. At pag-gumana na ang dark power Nya, she will be a dark sorcerer." Hindi ko alam ang Gagawin ko.

Sana Hindi pa mamatay si Ryleen. Kailangan namin pigilan ang pagkamatay Nya. Ayokong maging masama sya, ayoko.

Napatingin ako sa langit. That red sky. Unti unti biglang umambon.

Hindi ko na alam ang mararamdaman ko. Napaluhod na lang ako at pumatak ang Luha ko. Hindi ko na talaga Alam ang iisipin ko.

"But it's too late... She already died..."

"Too late... She already died..."

"She already died..."

"Died..."

Hindi ako makapaniwala sa narinig ko, Hindi! Hindi pa patay si Ryleen! Hindi! Pero parang ayaw makisama ng sistema ko. Kasi nanghihina ako.

Hindi maari...

***

"Wala kang kwentang Ina!" Sigaw ko.

"Pinatay mo ang anak ko! Ngayon, wala na kong dahilan pa para mabuhay! Mas maayos pang-mamatay na Lang din ako!" Saka ko tinutok sa dibdib ko ang kutsilyong kumitil sa buhay ng anak ko.

"Wag!"

Napapikit na langa ko ng madiin. Ayaw ko na mabuhay pa. Tama Lang na harapin ko na ang kamatayan na matagal ko ng hinihiling.

"Aaaaaahhh!" Napasigaw na Lang ako ng bigla Nya nyang inagaw ang kutsilyo saakin. Natabig Nya ito at nakuha mula saakin.

"Ibalik mo saakin yan!" Sigaw ko.

"Hindi!" Matigas na sabi Nya. Naiinis ako. Nagagalit ako. Hindi ko na alam ang mararamdaman ko sa pagkakataong 'to.

"Wala na akong dahilan para mabuhay pa! Pinatay mo ang kaisa-isang lalaking minahal ko ng lubos! Pinatay mo ang mga kaibigan ko! Pinatay mo ang anak ko! Ang sarili mong apo! Pinatay mo sya! Kaya wala na kong dahilan para mabuhay pa! Kinasusuklaman Kita!" Sigaw ko sa kanya. Sabay ang pagsugod sa kanya.

"Aaaaaaaah!" Napasigaw na Lang ako ng bigla Nya kong kuryentihin.

"Makinig ka Ynna! Hindi ka pedeng mamatay! Ngayong wala na ang prinsesa! Kailangan ikaw na ang maging Reyna!" Sigaw nito saakin.

Nahihirapan akong tingnan sya. Napa-upo na din ako sa sahig sa sobrang pamimilipit sa sakit ng katawan ko.

"Hinding. Hindi. Ako. Magiging. Reyna. Ng. Mundong. To." Mabagal na bigkas ko sa kanya.

"Matagal na kitang tinitiis Dahil, ikaw na Lang ang maaring magmana ng Trono---" pinutol ko sinasabi Nya.

"Puro ka Trono! Trono! Trono! Lagi na Lang kailangan mamuno! Bakit?! Bakit kasamaan na Lang lagi ha?! Pagod na pagod na kong mabuhay sa walang kwentang buhay ko! At Dahil Sayo Lahat ng 'yon!" Hindi ko mapigilang Hindi mapaluha. Pagod na pagod na ko. Pagod na pagod na.

Hindi sya makapagsalita sa Sinabi ko. Napatulala na lang sya, sinigaw ko. Ayoko na mabuhay pa. Ayoko ng maranasan pa ang pait at sakit ng buhay.

Tama na yung mga naranasan ko. Tama na. Ayoko na.

"Patayin mo na Lang din ako... Patayin mo na Lang ako." Mahinang sabi ko. Habang naiyak.

Lumapit sya saakin at hinawakan ang baba ko. "Hindi ko hahayaang mangyari yan!" Madding sabi Nya saakin.

Naiinis ako. Nagagalit ako. "Bakit?! Para San pa?! Nagawa mo ngang patayin ang apo mo! Ako pa kaya ng anak mo?!"

*slap* napahawak agad ako sa pisngi ko ng sampalin Nya ko. Agad akong napatayo dahil doon. Tinulak ko sya. "Wag na wag mo kong hahawakan!" Sigaw ko.

"Masama ba kong Ina?" Tanong Nya. Tila Napaisip sya bigla.

"Oo! Masama akong Ina!" Malakas na sigaw Nya. "At papatunayan ko sayong masama akong Ina! Ayaw mong maging Reyna Hindi ba? Maging halimaw ka na Lang!" Sigaw Nya.

Noong una Hindi ko naintindihan ang Sinabi Nya. Pero, agad Nya kong hinigit sa kamay. Bago pa ko makapumiglas.

Nahawakan ko crystal ball na nasa hawak nyang parang dragon . Hindi ko alam yung naramdaman ko. Unti unti para kong hinihigop Lahat ng lakas ko.

Hindi ko makontrol ang sarili ko! Naramdaman ko na lang ang matinding sakit ng katawan ko. Parang nagiging halimaw ako.

"*evil laugh!* Ngayon! Napatunayan ko Kung gaano ko kasamang Ina! Maging halimaw ka! Mas mabuting maging halimaw ka! Kesa mamatay ka!" Sigaw Nya.

Ngayon naiintindihan ko na ang ibig sabihin Nya, "Napakasama mo talagang Ina!!" Sigaw ko. Bago ko tuluyang mawala sa katinuan ko.

Unti unti, nakita ko ang mga kamay ko, nagkakaroon ng matutulis na akala mo'y kaliskis. "Aaaaaaah!" Napasigaw na Lang ako sa sakit na nararamdaman ko.

Parang kinakain ang kalamnan ko. Parang sasabog ang katawan ko sa sobrang sakit. Hanggang sa...

Napahiga ako sa sobrang panghihina.

***

Pero matapos ang konting sandali. Nakaramdam na Lang ako ng kakaibang lakas. Napabangon ako ng kaunti. Hindi ko maramdaman ang katawan ko. Hindi ko maramdaman Kung maayos pa ba ang lagay ko. Pero lakas ang nararamdaman ko.

Napatingin ako sa isang dako. Nandun ang bangkay ng anak ko. "Anak ko!!" Sigaw ko. Pero nagitla at napatigil na langa ko ng Hindi 'Anak ko' narinig ko.

Isang malakas na ungol ng halimaw ang narinig ko. Napatingin ako sa Ina ko. "anong ginawa mo saakin!?" Sigaw ko.

Imbis na mga salita ang marinig ko. Ungol nanaman ng halimaw ang narinig ko.

"*evil laugh!* Ngayon susunod ka na saakin. Lumipad ka at tingnan ang iyong sarili sa salamin." Hindi ko alam pero, Hindi ko makontrol ang sarili ko.

Kusang sumunod ang katawan ko sa Sinabi Nya. "Anong nangyayari?!" Sigaw ko. Pero muli isang malakas na ungol ng halimaw ang narinig ko.

Napatapat ako sa salamin. Hindi ko alam ang iisipin ko. Isa na akong halimaw na dragon. Isa na akong dragon ng kinokontrol ng sarili kong Ina.

"Ngayon! Yan ang patunay Kung gaano ako kasama!" Sigaw Nya. Agad akong lumipad patungo sa kanya.

"Hayop ka talaga!" Sigaw ko, pero malakas na ungol ang narinig ko, sabay ang pagbuga ng Apoy mula sa bibig ko.

Sa galit ko, agad akong kumilos at sinugod sya.

Malapit ko na sya masaktan kaso... "Nah uh uh uh..." Iiling iling na sabi Nya. "Hindi mo pede saktan ang amo mo. *evil laugh*" gustong gusto ko sya sugudin kaso Hindi ko magawa. Napatigil an lang ako ng kusa. Talagang kontrolado Nya ko.

"Sugudin mo ang anak mo!" Utos nito. Nanlaki ang mata ko sa Sinabi Nya.

"Waaaag!" Sigaw ko, katumbas ng isang malakas na ungol. Pero ang katawan ko sinusundo ang gusto Nya.

Hindi! Wala akong magawa. Sumusunod ang halimaw na ito sa inuutos ng Ina ko.

Nakarating ako sa kinalalagyan ng anak ko. Napaluha na Lang ako. Hindi ko mapigilan ang sarili ko. Inihaya ko na ang isa sa mga galamay ko. Ihahampas ko na sana sa kanya. Kaso.

Hindi ako makakilos sa sunod na nangyari.

"A-a-ahgh!" Nagitla na lang ako ng biglang nagmulat ang bangkay ng anak ko. Ang mga mata Nya. Kulay pula. Nanlilisik sa galit.

Bago ko pa sya mahampas, naunahan Nya na ko, at agad akong sinakal at biglang itinapon ng basta basta.

Sobrang lakas Nya.

Nanginginig at naistatwa ako. Ang anak ko. Nabuhay Syang muli. Kaso? Bakit ganun?

Sya pa ba talaga ang anak na nakilala ko? Kasi parang Hindi na sya yun. Para Syang halimaw. Para Syang pinakamakapangyarihang dark sorcerer Ngayon.

Napatingin ako sa kanya, unti unti nawala yung saksak sa dibdib Nya. Tila ba parang okay na Lahat ng yun.

Ang mga maya nyang pula. Nakakatakot. Mas nakakatakot pa sa Ina ko.

Humarap sya saakin at Humakbang papalapit sa kinalalagyan ko. Habang papalapit sya saakin. Isang nakakatakot na ngiti ang binigay Nya.

***

"But it's too late... She already died..."

"Too late... She already died..."

"She already died..."

"Died..."

Hindi ako makapaniwala sa narinig ko, Hindi! Hindi pa patay si Ryleen! Hindi! Pero parang ayaw makisama ng sistema ko. Kasi nanghihina ako.

Hindi maari...

Napatitig ako sa langit. That red sky. Became a blaze. Parang galit na galit ito. Agad kaming pumasok sa Bahay Dahil sa pag lakas ng ulan.

Kumikidlat na din at kumukulog. Hindi ko na alam ang iisipin ko. Hindi ko na alam ang Gagawin ko.

Napasigaw ako ng bumalik ako sa katinuan.

"No! Hindi magagawa ni Ryleen yun! Alam natin Kung gano sya kabuti! Alam natin nakaya nyang labanan ang kasamaan!" Sigaw ko out of frustration.

I hate this sh*t! Damn this! Ano bang nangyayari sa buhay namin Ngayon?!

"Blake calm down!" Sigaw saakin ni Fiona.

"How can I calm down knowing the girl that I love is in great danger?! How can I calm down knowing Ryleen's going to be a monster?! How can I calm down that I can't do anything here while Ryleen's suffering?! Tell how!" I can't control my emotions anymore. It's already overflowing.

It's killing me.

"Louie! Hindi makakatulong ang pagsigaw-sigaw mo!" Vien said irritatedly.

"Alam ko! Alam ko! Pero I can't help it! Hindi ko na alam ang Gagawin ko! Damn!" Paikot ikot ako dito. Palakad lakad rubbing my temple because of frustration.

"Damn! Damn! Damn!" I kept uttering those words. I'm trying to keep myself calm but, damn! I can't!

"Fvck Louie! Nahihilo ko Sayo!" Sigaw ni Kyle.

"Damn this! Ano pang ginagawa natin dito?! Let's go! Puntahan na natin sya! Mapipigilan pa natin ang Lahat!" Pagkimbinsi ko sa kanila. Pagkumbinsi ko sa sarili ko. Kasi maging ako? Alam ko sa sarili kong wala na.

Pero umaasa pa din ako.

"Calm down Louie! Hindi dapat tayo mag padalos dalos!" Imik ni Charlene.

"Padalos dalos? The hell! Kung hindi tayo kikilos dito! Lalong lalala!" Sigaw ko.

"Louie has a point." Sabi ni Ash.

"Ano pang ginagawa natin dito?! Let's go an---" Bella cut me from what I'm saying.

"Hindi pa ba malinaw Sayo Louie?! Isn't clear?! Wala na si Ayisha! Wala na sya! Wala na yung bestfriend ko! Wala na yung itinuring kong pamilya! Wala na sya! Patay na sya! At sa pagkamatay Nya! Isang halimaw ang ipinanganak!" Umiiyak na sigaw ni Bella, habang pinapalo ako sa dibdib.

"Wag mo na paasahin sarili mo Louie... Wag na..." Umiiyak na sabi Nya, habang pahina ng pahina ang pagpalo Nya saakin.

Agad naman Syang kinuha ni Kyle at niyapos. "Shhhh. Wife. Magtiwala tayo Kay Ayisha. Magtiwala tayo sa kanya." Mahinang bulong ni Kyle.

Samantalang ako, Hindi ako makakibo. Tulala Lang ako habang napatak ang Luha ko.

Wala na yung kilala naming Ryleen? Nagitla na Lang kami sa isang napakalakas na kulog at kidlat. Kasabay nun ang matinding pag kabog ng puso ko.