《My Enchanted Tale》Charm 50 ❀ Blazing Anger
Advertisement
My Enchanted Tale [50]
====
You still don't know what really happened.
====
*CHAPTER 50~ BLAZING ANGER*
[Ayisha's POV]
"Nagtataka ka Kung bakit may takwil akong anak?" Tanong Nya saakin. Malalamig na titig Lang ang ibinigay ko sa kanya. Alam ko naman Kung bakit. Alam na alam ko.
"Kasi. Kumampi sya sa kalaban. At nagpakasal pa sa prinsipe. Kaya takwil sya. Sobrang galit ako sa kanya gusto ko na Syang patayin alam mo yun?" Tumingin ako ng parang bored sa kanya.
"Ba't di mo ginawa?" Walang emosyong tanong ko sa kanya. Napatawa naman sya ng mahina sa Sinabi ko.
"Interesado ka? Elemental guardian? Hindi ko sya pinatay Dahil sya Lang ang maaaring magmana ng Trono. Dahil patay na si Ysa!" Napatigil ako sa Sinabi Nya. P-patay na si Y-Ysa? Y-yung k-kapatid ni Mama?
"Oo Elemental guardian! Namatay ang isa kong anak ng Dahil sa inyo!" Galit na sabi Nya saakin. Oo nga't Hindi sya sumisigaw pero, mararamdaman mo yung galit.
"Sobrang laking kawalan ni Ysa. Saamin. Sya dapat ang mag-magmana ng Trono Dahil traydor si Ynna. Pero, pinatay sya." Tumingin ako sa sahig. Pero, nanatiling wala akong nararamdaman kahit awa wala.
Iba pala ang nagagawa ng todong sakit. Namamanhid ka na Lang.
"My daughter was killed by the king. Pinatay ng hayop na Ransen na yun ang anak ko! Hayop Nya para kunin ang panganay kong anak na si Ynna. Tapos papatayin Nya ang Bunso ko?! Tama Lang na pinatay ko sya!" Halos Hindi ako makagalaw sa narinig ko. Pinatay Nya ang ama ko?!
Oo nga't tita ko ang kapatid ni Mama. Wala akong maramdamang sakit. Pero galit ang naramdaman ko. Langya! Sobrang komplikado ng Lahat. Alam ba ng mama kong pinatay ni papa ang kapatid Nya?!
Bakit ginawa yun ni papa sa kapatid ni mama?!
Sumakit ang ulo ako. Napahawak ako doon. Ang sakit ng ulo ko. "Aaaaaa!!" Sigaw ko. Napaupo ako sa sahig. Nakaposas ang kamay ko, pero may awang naman yun. Kaya nakakahawak pa ako sa ulo ko.
"Aaaaaaah!" Ang sakit talaga! Anong nangyayari?! Then... I saw something...
Flashback
"Bitiwan nyo sya!" Sigaw ni mama sa mga kawal ng kunin nito si Papa. Pero walang magawa si Mama at nakuha nung mga kawal si Papa.
Hinang-hina na si Papa. Noon, puro sugat at pasa na din ang natamo Nya. Isinama pa ng kawal si Papa Seb. (Asawa ni Mama Arisa)
Nakita ko si Papa at Si papa Seb ko na dinala sa isang malaking lugar. Sobrang dilim doon. Nakakatakot din ang Lugar na iyon.
Unti unti naaninag ng mata Kung anong Meron dito. Nagitla ako sa nakita ko. Mga charmers na pinahihirapan. Mga charmers na duguan at halos mawalan na ng buhay.
"Simulan na ang trabaho!" Sigaw ng isa. Medyo lumiwanag na. Gamit ang Apoy na kulay green. Nakita ko doon Kung gaano hirapan ang mga charmers na ginagawa ang mga Kung ano anong panlabang gamit.
Kaya pala malakas at alam na alam nila ang pedeng gamitin Laban saamin, Dahil charmers ang pinapagawa nila noon.
Pag gumagawa sila ng kamalian papasuin sila ng nagbabagang bakal o kaya naman hahatawin ng mga kahoy o bakal. Halos puro Daing ang naririnig ko.
Nakita ko si Papa at Papa Seb na biglang itinulak sa isang dulo.
Dun sila nagsimulang gumawa din. At katulad ng Iba pag nagkakamali sila pinapahirapan din sila. Halos Hindi ko masikmura ang nasasaksihan ko. Yun pala ang nangyayari sa kanila ni Papa Seb tuwing kukunin sila kay mama sa kulungan.
Awang awa ako sa kalagayan nila.
Habang naggagawa sila. Biglang bumukas ang pinto. Isang babae ang pumasok. Lahat ng kawal ay nag-bow at ang mga pinapahirapang charmers ay napatigil ang ginagawa.
Advertisement
"Mahal na Prinsesa Ysa." Bati nila.
Lumapit ang isang kawal Kay Ysa. Naka itim na bestida si Ysa. Meron din Syang kapa at mahahabang kuko, mapupulang Labi, matangos na ilong, maputing kutis, buhok na sobrang itim. At matang itim na itim.
Pumunta si Prinsesa Ysa sa lugar kung nasaan ang mga charmers, at lalo nyang pinahirapan ang mga charmers. Awang awa ako sa kanila. Wala silang Laban. Pero Hindi man Lang naawa ang mga dark sorcerers sa kanila at lalong silang pinahirapan. Ang sasama nila.
*
Kada kukunin sina papa at papa Seb kayna mama. Ganun ang ginagawa lagi sakanila, lagi silang pinahihirapan. Awang awa ako sa sinapit ng mga magulang ko. Awang awa ako sa kalagayan nila.
Isang Araw, pag kakuha sa kanila. Sa malaking field sila dinala. Kita ang madilim na kalangitan dito at ang Lupa ay puro bungo.
Sa isang tabi naman ay may mga naglalaban o nagprapractice na mga dark sorcerer. Ang mga charmer ay parang istatwa Lang kahit anong hampas, hiwa, gulpi sa kanila. Wala silang magawa. Dahil sila ang pinagprapraktisan sa Mano manong Laban.
Samantalang ang mga charmers naman ay may mga rehas na nakatali sa kamay nila habang nag-lilinis o kaya naman pinagprapraktisan.
Halos Hindi ko masikmura ko ang nakita ko.
May isang charmer na nakatayo Lamang at nakatali at parang pinagprapraktisan sya wala Syang Laban pero tuloy tuloy ang mga dark sorcerer sa pag-atake sa kawawang charmer. Sinasaksak ito ng mga dark sorcerer at Hindi man Lang ito makalaban.
Hanggang sa nawalan na ito ng buhay. Napatakip ako ng bibig sa nakita ko. Paano nila nasisikmura gumawa ng ganito?
Nakita ko si Papa at papa Seb na bilang itinulak sa isang Banda at pinagsimulang mag linis. Nag linis ng tahimik si papa. Si Papa Seb naman nagpupulot ng bungo at nililipat Nya ito sa isang tabi. Ang Iba namang charmers ay kinukuha ang mga kamamatay Lang na charmers na pinag praktisan.
Nanlulumo ako sa nakikita ko.
Maya maya. Sa kalagitnaan ng mga ginagawa nila, may dumating.
"Mahal na Prinsesa." Wika ng mga dark sorcerers Kay Ysa. Nakita ko si Papa na napailing iling na Lang.
Maya maya kumuha ang mahal na prinsesa ng espada. Isang katana.
Pumunta sya sa gitna. Tapos hinaplos Nya pa ang espadang hawak Nya. "Umalis kayo Lahat, sa tabi Lang kayo. Pipili ako ng makakalaban ko." Wika Nya habang nakangisi.
Lahat naman ay parang naging tensyonado. Hanggang sa narinig ko ang dalwang charmers parang may pinag-uusapan.
"Sana Hindi ako ang mapili Nya, Dahil Lahat ng napipili Nya, kamatayan ang kinahahantungan." Nangilabot ako sa nadinig ko.
"Sana nga Hindi tayo ang mapili." Kinakabahang saad ng isa. Napatingin ako sa direksyon ng papa ko. Nakatingin lamang sya sa kawalan.
Tinuro ni Ysa ang espada Nya sa mga charmers. At nagsalita. "E nee Mee nii my ni mo?" Nakangiting saad Nya habang tinatapat ang espada sa mga charmers na kinakabahan.
"Sino kayang nakakalaban ko?" Halos manginig sa takot ang isang charmer ng sa kanya ito. Tumapat.
Pero agad ding ginalaw ulit ng prinsesa ang espada. "Kamatayan haharapin mo. Ikaw o ikaw? Ikaw!" Parang napako ako sa nakikita ko.
Yung espada. Nakatapat Kay Papa... Seb.
"Babalik. Babalik sa inyo. Sino kayang mapapatay ko?" Halos nakahinga naman ako ng maluwag ng kumanta ulit ang prinsesa at tinapat uli sa Iba ang espada. Paulit ulit Nya ito ginawa.
"Ikaw o ikaw? Ikaw." Lahat ng nandun ay nagitla. Napatingin ako sa direksyon Kung saan nakapoint ang dulo ng espada.
Kay papa. Sa tunay kong ama. Kay Papa Ransen.
"Ikaw. Hari ng charm world. Ikaw ang gusto kong kalaban." Nakangising sabi ni Ysa. Si papa naman ay walang ka-emo emosyon ang muka at Humakbang patungo sa gitna.
Advertisement
Madaya ang labanan. Walang armas si Papa. At nakatali ang kamay Nya. At Hindi Nya pa magamit ang kapangyarihan Nya.
Natanggal ang mga rehas sa kamay ni Papa. "Lumaban ka. Tingnan ko ang galing mo. Bawal kang gumamit ng kapangyarihan o armas." Napakadaya talaga!
I saw a dark sorcerer that block my father's power. Tahimik ang Lahat. Pumusisyon ang dalwa sa gitna.
Ngumisi si Ysa na para bang inaakit si papa upang sumugod. Ngunit nanatiling walang ka-emo emosyon ang mga mata at muka ni papa. Kahit ata takot walang mababakas sa muka Nya.
Naunang sumugod si Ysa. Inihampas Nya ang katana sa kanang direksyon, agad namang naka ilag si papa at nagtungo sa kaliwang direksyon.agad kumilos si Ysa at yumuko para lumayo ng konti Kay papa. Ngumiti Muna ito, bago tumalon at ihampas ulit ang katana Kay papa. Mabilis kumilos si papa kaya't naka iwas agad ito.
"Agile." Wika ni Ysa Kay papa. Si papa naman this time ang sumugod. Kahit wala Syang armas. Nagawa nyang tirahin sa tyan si Ysa. Kaya't Medyo napa-atras ito. Nagulat ang Lahat sa nangyari.
Napasinghal si Ysa, sa nagawa ni Papa. Samantalang si papa naman ang ngumisi. Kinakabahan ako sa pwedeng mangyari sa napapanood ko Ngayon.
Sa galit ni Ysa. Walang pakundangan sinugod nito si papa, nakailag si papa. Pero agad ding tumira ng isa pa si Ysa. Kaya't nagkaroon ng daplis sa kanang bahagi ng Braso ni Papa. Napahawak ito dun Dahil nagdudugo na ito.
Walang tigil ang Laban. Parehas na silang nagkakasakitan ng todo. Madami ng sugat si papa. Si Ysa, naman may mga sugat na din.
Sumugod si Ysa, Dahil sa panghihina Hindi nakailag si papa. Natamaan sya sa tyan. At may lumabas na din na dugo sa bibig Nya.
"Itigil nyo na! Parang awa nyo na!" Sigaw ni papa Seb. Gustong gusto ko lapitan si papa pero Hindi ko magawa. Gusto ko Syang puntahan kaso, wala naman akong magawa. Wala ako sa lugar napapanuod ko Lang ito.
Imbis na itigil. Lalo pang sinugod ni Ysa si papa. Nakahiga na si papa sa sahig. At agad nitong sinugod si papa upang itarak ang espada.
Halos Hindi ako makahinga. Pati ata mga nasa paligid na nakikita ko, Hindi makakilos. Parang natigil Lahat, at ang tanging na gawa na Lang nila ay manuod sa susunod na mangyayari.
Parang slow mo Lahat. Dumating ang Reyna.
"Haring Ransen!" Sigaw ni papa at ng ibang charmers.
"Prinsesa Ysa!" Nangibabaw ang sigaw ng Reyna.
Napalingon ako Kay na papa at nakita kong na suka ng dugo si papa. Si Ysa naman nakahiga sa sahig at nakatarak ang espada sa dibdib Nya.
Ang bilis ng mga pangyayari kanina. Noong sasaksakin na sana ni Ysa si papa ay biglang umayos ng tayo si papa at walang kahirap hirap na inagaw ang espada at nung makuha Nya ito itatapon Nya sana ito. Kaso sumugod si Ysa sa kanya at dinaganan sya at pilit na inagaw ang espada.
Hanggang sa napatapat ang espada sa dibdib ni papa. Pero agad Nya itong nabaliktad. Dahil sa sobrang lapit nila. At agad nasaksak si Ysa.
"Ysa!" Sigaw ng Reyna, at Dali daling lumapit sa malapit ng mawalan ng buhay na si Ysa.
"I-Ina..." Huling bigkas ni Ysa. Bago mawalan ng buhay. Niyakap ng Reyna ang katawan ni Ysa. At dandahang inalis ang espada. Si papa naman ay bahagya ng umatras sa kanilang dalwa.
Umiyak ang Reyna hanggang sa napalingon sya Kung nasaan si papa. Kitang Kita ang galit sa mata ng Reyna. Binitiwan Nya ang katawan ni Ysa.
Unti-unti tumayo sya, at humarap Kay papa, na nakahiga na sa sahig ng Dahil sa mga natamong saksak.
Mabilis pa sa kidlat bigla na Lang nasa harap na ni papa ang Reyna. Sinakal nito si papa at dandahang inangat sa ere. Halos gustong gusto ko sugudin ang Reyna, pero Hindi ko magawa Dahil napapanood ko lamang ito.
Ramdam ko unti unti may tumulong Luha sa mga mata ko.
"Mas magandang mamatay ka ng naghihirap." Makahulugang sabi ng Reyna. At parang may ginawang spell Kay papa.
Umalis sya noong halos maghingalo na si papa. Dinampot naman ng kawal si papa. "Dalhin
Yan sa kulungan. Hayang Makita ni Ynna ang paghihirap Nya." Walang ka-emo emosyong sabi ng Reyna. Saka bumalik sa walang buhay na katawan ni Ysa.
Hinagkan nya ito at tahimik na umiyak.
Matagal sya sa ganong pusisyon ng utusan Nya ang kawal na dalhin si Ysa sa kanyang kwarto. Nag-utos din ito ng Iba pang dark sorcerers na ayusan si Ysa.
*
Dumating si Papa Seb at si papa sa kulungan na sobrang duguan. Sa selda ni mama ipinasok si papa. Talagang gusto ng Reyna na Makita si papa at mama na nahihirapan. Dahil sa pagkamatay ni Ysa.
"Ran-Ran.." Umiiyak na sabi ni Mama.
"Alam ko Hindi na ko magtatagal Shay. Pero ito ang tatandaan mo mahal na mahal Kita. Mahal na mahal ko kayo ng anak natin. Protektahan mo sya ha? Tapos palakihin mo sya ng may mabuting puso. Ang key of hearts. Ipinapamana ito sa mga panganay na anak. Ibigay mo to sa kanya. Tandaan mo mahal na mahal Kita." Hinihingal na sabi ni papa. At inabot mama Shay ang key of hearts. Habang may tumutulo na Luha sa mata ni mama Shay at papa Ransen.
Hinawakan ni papa Ransen ang pisngi ni mama Shay. At.. "Mahal na mahal Kita.." Tapos hinalikan ni Mama sa Labi si papa.
Napaiyak na Lang ako ng Makita ko si papa na nawalan na ng buhay.
"RANSENNN!!" Sigaw ni Mama. At walang ginawa kundi umiyak.
Alam ko Napanuod ko dati itongs scene Kung saan namatay si papa. Pero sobrang sakit pa din. Sobrang sakit padin, lalong lalo na, na ngayong ang lola o ang Reyna pala ng dark sorcerer ang may gawa nito.
End of Flashback
Natigil ang pananakit ng ulo ko. Nakita ko ang Reyna o ang lola ko na nakaharap saakin na para bang nagtataka sa inasal ko.
"Anong nangyari?! Nag-iinarte ka ba?!" Sigaw Nya saakin. Pinunasan ko ang Luha ko sa mata at tumingin ng masama sa kanya.
Katulad kanina wala akong takot na nararamdaman parang galit ang nararamdaman ko lalong lalo na nung nalaman ko na mismong ang Reyna o lola ko pa ang gumawa noon sa ama ko. At sya ding dahilan ng paghihirap ni mama.
"Oo nga't pinatay ng Hari ang anak mo. Pero pinatay mo ang Hari Hindi ba? Alam mo bang dalwa ang pinatay mo? Pinatay mo ang Hari at ang mahal na mahal nyang asawa, ang anak mo." Makahulugang sabi ko sa Reyna.
"Kulang pa 'yun! Nadamay Lang si Ynna sa Lahat ng yun! Nakatakda ang Lahat. Ang mapa ibig ni Ynna ang Haring yun! Pero Hindi ko akalain na ang kakampihan Nya ang hayop na Ransen na yun! Dahil ang buong akala ko! Saamin kakampi si Ynna!"
"Kelan man hinding Hindi kakampi Sayo si Ynna." O ang Ina ko. Hinding Hindi sya kakampi sa inyo. Lalo lamang Syang magagalit pag nalaman ni mama na pinatay nyo ang papa ko. Gustong gusto kong sabihin sa kanya yan. Pero pinigilan ko ang sarili ko Dahil, ayokong malaman Nya na apo Nya ako.
"Kakampi sya saakin. Kakampi sya saakin." Makahulugang sabi Nya. Umiwas ako ng tingin sa kanya, Dahil alam kong pede akong mahipnotismo sa mga titig Nya.
"Hinding Hindi sya kakampi Sayo." Matigas na sabi ko. Hinding Hindi kakampi si mama sa kanya. Sigurado ako dun.
"Aaaaaaah!" Napasigaw na Lang ako ng bigla Nya ako ng kuryentihin. Oo nga pala, electricity din ang kapangyarihan Nya, katulad ng Kay Dave.
"*evil laugh* maliban sa kuryente. My true power is the Raven Power." Nakangising sabi nito saakin. Umayos ako ng tayo, At ngumiti ng bahagya. I can contradict it with my Light power.
"Balita ko, elemental guardian iniwan ka ng mahal mo? Masakit 'di ba?" Pang-aasar Nya. Psh.
"Updated ka ata? Alam na alam mo ah? Masakit malamang, sinong matutuwa kapag iniwan ng mahal Nya? Baka ikaw?" Asar na sabi ko sa kanya. Mukang nagalit sya sa Sinabi ko. Kaya't mabilis pa sa kidlat hawak Nya na ko sa leeg.
"Hindi mo ako kilala, elemental guardian." Napaismik ako sa Sinabi Nya. Hindi kilala? Kilala ko sya. Sya ang magaling kong lola. Sya ang pumatay sa ama ko, at sya ang dahilan ng pagdurusa ng mama ko.
"Ako. Ang. Hindi. Mo. Kilala." Makahulugang sabi ko sa kanya.
***
[Bella's POV]
"Tara na sa Bahay!" Masayang sabi ni Hubby, sabay higit saakin. Kakapagod. Katatapos Lang namin ng training. Sobrang puspusan talaga training Ngayon sa academy.
"Hey! Ayisha!" Napansin ko na tinawag ni Vien si Ayisha. As usual. Spacing out nanaman ang peg Nya. Ewan ko ba jan, basta pag kagaling dun sa isolated room, naging ganyan na.
"A-ah?" Alinlangan tanong ni Ayisha. Napabuntong hininga na Lang ako. Hay. Hindi na Kasi ako ganung kinakausap ni Ayisha, lagi Syang solo at nakatulala Lang, minsan naman, parang sinusubaybayan Nya bawat kilos namin, lalo na pag nasa academy.
Ewan ko ba. Pero parang Hindi sya si Ayisha.
"Lalim ng iniisip natin, wife ah? Naiisip mo ba kagwapuhan ko?" Face palm. Loko talaga nitong si Hubby. Nag-pogi pose pa.
"Hindi. Iniisip ko Kung pano mawala 'yang kayabangan mo."
"Boom!" Napatingin ako sa panira moment. Sino pa ba? Edi si Charlene. Hahah! Joke.
"Oy! Dyosa? Kampi tayo di ba?" Tanong ni Hubby Kay Charlene.
"HAHHAHA! Oo nga pala pogi!" Natatawang sabi ni Charlene. Pag-untugin ko silang dalwa eh. Inakbayan ako ni Hubby, tapos sumingit si Charlene.
"Ako din!" Natatawang sabi Nya. Sinamaan sya ng tingin ni hubby. Tapos, pumunta sya dun sa kabilang side, bale, pinag-gigitnaan namin si Hubby, tapos umakbay din sya Kay Charlene. Parehas Syang naka-akbay saamin ni Charlene Ngayon.
"Hoy, Bella. Pogi? May napapansin kayong kakaiba?" Tanong ni Charlene.
"Maliban sa pagwapo ako ng pagwapo. Wala na." Waaa! Naman si Hubby eh! Puro gwapo. Hmp! Yabang talaga.
"Seriously? Kyle?" Woah. Seryoso ang pinaka-jolly sa grupo.
"Joke Lang dyosa. Ano bang Meron? Kakaiba? Maliban Kay Ayisha, wala na." Seryosong sabi ni Kyle. Seryoso na sila.
"Tama Kyle. Nagtataka na ko sa kanya." Sabi ni Charlene. "Kaw ba Bella? May napapansin ka?" Tanong saakin ni Charlene.
"Matagal na. Nagtataka na ko sa inaasal Nya. Minsan okay, minsan matahimik, minsan kala mo nagmamasid, minsan wala sa sarili." Seryosong sabi ko.
"Oo nga. Di kaya?" Nagkatinginan kaming tatlo. Omygosh! Don't tell me?
"Don't tell me---"
"Ano pinag-uusapan nyo?" Halos mapatalon ako sa gulat Dahil sa nagsalita. Ganun din sina Hubby.
"Ah-eh, w-wala Ayisha." Awkward na sabi ni Charlene.
"Waaa! Meron eh! Ano yun? Ano yun?" Biglang Singit ni Vien.
"Wala! Sabi Kasi ni Charlene ang pogi ko, kaya sabi ko dyosa sya!" Wooohooo! Segway ni Hubby, gwapo pa din?
"No kaya! Mas maganda ako noh!" Sabi ni Vien sabay flip ng hair. Nagtalo si Charlene at Vien, nauna na silang maglakad. Kami naman nasa hulihan nila.
"Ibang klase talaga yang dalwang yan." Tatawa tawang sabi ni Hubby. I smiled at him, but a faint one. Hindi ko alam Kung bakit basta naguguluhan ako.
"Ayisha's change attitude still bothering you?" Napatango na Lang ako sa Sinabi ni Kyle. Sobra. Nag-aalala na nga ako ng todo.
Pano Kung tama yung hinala namin? Pano Kung? Aish! Dapat itigil ko pag-iisip ng ganun.
"Ano sa tingin mo? Tama yung hinala nating Hindi si Ayisha ang kasama natin Ngayon?" Pabulong na sabi ni Hubby saakin. I face him and look at him in the eyes.
"No... Shhh. It's not your fault. It's not your fault." Hindi ko alam pero tumulo na pala yung Luha ko. Napayapos na Lang ako Kay hubby. Kung Hindi nga si Ayisha yung kasama namin Ngayon. Ibig sabihin nabigo ako. Nakuha sya ng dark sorcerer. At ako ang may kasalanan. Kung bakit ba naman Kasi pinabayaan ko sya.
Advertisement
- In Serial13 Chapters
Farblade
In the year 2046, where humanity advanced further than imaginable and created a device that broke world records and setting new heights for competitors all over the world, how will they keep up? Allowing people to enter a role-playing game world, where you can use weapons such as sword, axe and more, would you want to get involved? Knowing how to enter the game world, how will you leave the game world? https://www.wattpad.com/user/Zoldyar This is my work and I will be posting it on Royalroadl.com
8 74 - In Serial25 Chapters
Fine China h.s.
In which he strives for gold.And she is just silver.. . .harry styles au
8 102 - In Serial711 Chapters
After the End: Serenity
We all want to believe we are heroes of our own story - unless we want to be the villain, of course. At the end of everything, the Final Reaper decided he hadn’t been a hero. Driven by a desire to right the wrongs he was subjected to, he killed everyone who wronged him or his people - which turned out to be everyone that wasn’t killed by someone else first. He'd won - but it was a hollow victory. Eventually, Order’s Voice found a way out. If the only existing being would agree to give up most of his power, the Voice could reset the multiverse to an earlier time with a few minor changes. Of course, the Voice couldn't ask it that way. It could only ask if the Final Reaper was willing to start over from when Earth was first brought into Order. It was an easy decision, and yet it wasn’t. Was he willing to go through eons of pain again to not be alone? Yes. In a heartbeat. Not that his heart beat anymore. Now it would. Perhaps he could even be a hero, this time. When he landed in his old body - more or less - on Earth, the Final Reaper once again became Thomas. He was both and neither. He needed a new name for a new life. Serenity. ------------------------------------------ While this is technically a System Apocalypse story, it's a System Apocalypse that is designed to have a large percentage of the population survive and prosper. There are a lot of problems that come with the appearance of the Voice, and it's entirely possible to lose. Earth has some special opportunities, but also special challenges. The first time around, Earth won the first round and lost the second. Serenity has ten years from when the Voice arrives to prevent that from happening. It will be a group effort; Serenity can't win alone - which is difficult for someone who's been alone for as long as he has. Of course, that's only his second priority. ------------------------------------------- Updates Daily A note on the nonhuman lead tag: He isn't human, and hasn't been human for a very, very long time (or maybe not long at all, depending on how you count it). He still thinks of himself as human, either way. The content warnings are mostly to give me room to write; this fiction is not intended to be edgy, but once in a while a character will swear or someone will get seriously injured. The cover image is a Chandra/Hubble composite image of VV 340 / Arp 302 / UGC 9618. While we're not going to space itself any time soon in the story, people from elsewhere are coming to Earth and Serenity will visit other planets. Plus, I like space imagery. [participant in the Royal Road Writathon challenge]
8 505 - In Serial94 Chapters
Rain Revert
Rain Revert an ordinary orphan and was working while studying at the same time. Suddenly, one night, he was struck by a truck and end up dead... However, it seems like that was just the beginning of the story made by God (Mr. Author) since he woken up and found out that he was already in a different world. A world completely different from his original world - A world only found in movies and games... And now, as an ordinary human, how would he be able to continue surviving? This story is about a boy who would one day heralded a great change into the new world he was in called . Just what kind of change would he bring when Human and Monsters are at the edge from each other? ... ... I'm not really good at writing synopsis XD... Anyway, I'll just change it if I thought of a good one later on. This is another story I made... Hope you will like it...
8 104 - In Serial20 Chapters
Claws and Lightning (Male Zeraora Reader x Boku no Hero Academia)
(Y/N) Zeraora. Born with traits and characteristics of a tiger and electrokinetic powers. His origins are unknown, found by the Wild Wild Pussy Cats at a young age and soon taken in by them. Years pass and he eventually turns his attention to the path of heroism. A path that would soon help to unveil the mystery that is his origins."Keep your claws sharp but keep your senses sharper."(Y/N) ZeraoraDisclaimer: I do not own Pokemon, or My Hero Academia, this fanfic is for fun, to show my enjoyment for BNHA manga/anime, and one of my favorite pokemon. I also do not own any songs used my story. Again, all right reserved to their owners.
8 211 - In Serial33 Chapters
The Nurse
With war raging all around, some battles can't be won...♠The year was 1916, Elosie Keller was dwelling in a secluded Belgian cottage where she remained hidden away from the world until the day he fell from the sky...Drawn to the carnage of a fallen plane, she finds more than rubble when she notices that the pilot is still alive. She knows without medical treatment that the man is fated to die. Acting in a haste, she pulls the man from his destined coffin in hopes to help him live. Eloise soon finds herself tending a German patient in her hidden home and realizes he isn't the monster the world made him out to be; instead, she begins to see much more than an officer, but a man with a heart just trying to survive a war. When she is finally discovered by the Germans, she is called upon to become a field nurse for the men on the western front--only to fall into a whirlwind of unfortunate events that she must learn how to survive.Follow Eloise as she takes on the battle of being a wartime nurse in a man's world, fighting the one enemy that could never be conquered-love...*This is a work of fiction. Any names, dates, or events are completely coincidental. Thanks for reading. (unedited)
8 203

