You'll face demise for you to see the light.

***

Dali dali akong tumakbo sa building kung saan andun daw si Ryleen. Nabasa ko lahat ng gusto iparating noong charmer doon kanina. Si Ash ang nag papunta sa akin dito. Nalaman daw kase ni Ash na nandito si Ryleen. Nauna na si Abo sa loob at nagpanggap na kakampi nila, upang mapakawalan si Ryleen.

Pumunta daw ako dun sa likod ng building at doon abangan si Ryleen. Habang papunta doon hindi ko maiwasan na kabahan. Nakakaramdam pa din kasi ako ng panghihina, pero kahit ganoon medyo maayos nanaman. Baka ganoon din ang nararamdaman ni Ryleen ngayon.

Hindi na biro ang connection na ito. Dati, simpleng parang pakiramdam ko malayo lang siya sa akin nakakamatay na, ngayon naman pati nararamdaman niya parang nararamdaman ko na din.

May pagka-malayo iyong abandonadong gusali, at siyempre naiingat din ako habang papunta doon, baka kasi may sumulpot na dark sorcerer at magkaroon pa ng mas matinding gulo. Habang papunta doon, agad akong napatigil at napahawak sa isang puno. Biglaan pero, parang na-re-charge ang enerhiya ko.

Lihim akong napangiti dahil doon. Mukang maayos na ang lagay niya, kaya't nagsimula na ulit akong maglakad patungo sa kung saan kami mag-kikita.

Pagkadating ko doon, mas naging maingat ang mga galaw ko dahil madami-dami ding dark sorcerer ang nagkalat sa paligid. Tumakbo ako ng mabilis sa isang dark sorcerer at saka siya pinatay agad. Mabuti na lamang at walang nakapansin sa ginawa ko kaya, nakahinga ako ng maluwag.

Nag-hintay muna ako, dahil ayoko naman na mabulilyaso ang plano. Hindi naman kasi pwede na basta basta akong sumugod, dahil baka mas lalo lamang mapahamak si Ryleen, at saka ramdam ko pa din naman na nasa maayos na lagay siya. Baka papunta na siya ngayon dito.

Maya maya may kaluskos akong nadinig, kaya nagtago agad ako.

"Asan na ba kasi si Louie? Sabi noong message charmer na nakasalubong natin. Andito daw siya." Rinig kong sabi ng isang babae. Pamilyar iyong boses kaya sumilip ako. Nakahinga ako maluwag ng makita ko sina Bella.

Tumayo ako at nag-pakita. "Kyle, mabuti na kadating na kayo." Mahinang wila ko. Nakita naman nila agad ako kaya lumapit sila sa akin.

"Si Ayisha? Ano nasaan na siya?" Nag-aalalang tanong ni Bella. Napahawak ako bigla sa malapit na puno sa akin dahil nakaramdam ako ng panghihina. Shit. Ito nanaman, ano bang nangyayari?

"Louie, okay ka lang?" Tanong ni Charlene. Pinilit kong tumango kahit nalilito ako sa mga nangyayari. How come I'm feeling these kind of emotions? Hindi kaya naiisip ako ni Ryleen ngayon, kaya ganito na lamang kami ka-konektado sa isa't-isa? Marahil ay ganoon na nga.

"Nasaan na si Ayisha?" Tanong ni Kyle. Hinarap ko siya at inayos ang sarili ko, mabuti na lamang at wala na iyong pagod. Mga pasulpot sulpot na pakiramdam. Argh. "Hindi ko alam, ang sabi ni Ash dito ko daw siya intayin. Kararating rating ko lang din naman at mukang wala namang ganoong nangyayari." I said.

Napatango naman sila at mukang kumalma, subalit naging panandalian lamang iyon dahil bigla na lamang kaming naalarma noong parang may mga narinig kaming kalabog sa gusali. Walang imik imik, dali dali kaming sumugod papasok doon.

Damn, Ryleen. Hang on.

Marami ang nakapalibot sa amin noong nasa loob na kami. Madilim dito kaya naman nahirapan akong maaninag kung nasaan sila. Ilang saglit lamang bigla na lamang may umatake sa aming lahat kaya naman napalaban agad kami ng mano-mano, mabuti na lamang at mabilis ang pakiramdam namin sa mga ganitong bagay.

Sa kanan, tinaas ko agad ang kamay ko, at na hawakan ko yung susugod sa akin at agad siyang binalibag. Sa kaliwa, agad akong umupo sabay tuon ng kamay ko sa sahig dahil ramdam ko sisipain dapat niya ang ulo ko. Sa likod, agad akong tumalon ng mataas ng maramdaman kong sasaksakin sana ako noong sumugod saakin.

Nag-simula na ding gumamit ng mga kapangyarihan ang barkada, kaya naman dali dali kong kinuha ang oportunidad at umakyat. Habang pa-akyat ako, bigla akong natigilan. Para akong nabigla na hindi ko maintindihan. Agad akong napakapit sa pader. Darn, ano bang nangyayari?

Isinantabi ko na lamang ang naramdaman ko at bigla akong umakyat sa pintong nakita ko. Hindi ako sigurado kung tama itong dinaanan ko, subalit kailangan ko pa ding makapanik. Pagdating ko sa ikalawang palapag.

Nakakita ako ng apat na shadow habang pumanik sa kabilang banda, mukang mali pa ata ang nadaanan ko. Susundan ko sana sila para mapunta ako kung nasaan sina Ryleen, subalit mukang naramdaman nila ang presensya ko at agad akong sinugod.

Umilag at tinapatan ko ang lakas nila. Nasusugatan at parang nanghihina na ako, ngunit hindi ako nagpatalo. Nauubos ang oras, baka huli na ang lahat kapag nakarating kami doon. Bakit ba kasi ang bagal ko? Sisihin ko talaga ang sarili ko kapag may nangyaring masama sa kaniya.

Habang nakikipaglaban, mayroon akong narinig na malakas na sigaw, sigurado akong boses iyon ni Ash. Dahil doon, hindi ko nailagan ang tira ng isang dark sorcerer kaya naman napa-upo ako. Nainis ako sa nangyari kaya naman ginamit ko ang malakas na apoy upang sunugin lahat ng nandito.

Mabilis kong nagawa iyon, subalit may kapalit. Napa-luhod ako dahil sa panghihina ng katawan ko. Pawisang pawisan na din ako.

Kahit pa-ika ika at dumudugo ang isa sa binti ko ay hindi ko ito ininda, hindi ko naman magamot ang sarili ko dahil lalo lamang akong manghihina, baka mahimatay na kao kung gagamitin ko pa. Lalo na kaoag healing power ay napakalaki ng enerhiyang ginagamit.

I want Ryleen safe, but there's something bugging me. Damn! Hindi pa din ako mapakali, hindi ko na din maramdaman iyong pabigla biglang pakiramdam. Ugh! Kahit doon lang Ryleen, magparamdam ka.

Naglakad ulit ako at may kinaharap nanaman akong mga sorcerer ngunit sinusunog ko lamang sila agad agad para wala ng hadlang. Noong maubos ko sila, agad akong nakaramdam ng matinding sakit sa likod ko. Natigilan ako ng sobra doon. "Ugh!" Hindi mapigilang ungol ko.

Napalingon ako sa likod ko, subalit wala namang umatake sa akin. Agad akong naguluhan dahil doon, kaya naman tinungo ko agad ang nakikita kong pinto. Naka-lock iyon, kaya naman sa inis ko pinasabog ko ang pintuan gamit ang apoy. Lalo tuloy akong nawalan ng enerhiya. Damn.

Noong makapasok ako doon, parang biglang tumigil ang mundo ko. Hindi ako makagalaw sa kinatatayuan ko. Gusto kong tumakbo papunta sa kaniya, subalit napaluhod na lamang ako sa sahig.

Seeing her fall like that? Parang may bumabasag sa puso ko.

Ryleen...

Blood. May dugong nagmumula sa kaniya. Fucking shit. Ganito ba ako ka-late upang ito ang maabutan ko? Napatingin ako sa likudan niya at nakita kong may nakasaksak na kutsilyong may lason doon. Ito ba? Ito ba iyong naramdaman ko kanina?!

Hindi dapat ako nahuli! Dapat napigilan ko iyon. Nanginginig ata ang buong katawan ko dahil sa nakikita ko. Pinilit kong makalapit sa kaniya, kahit halos mag-gapang na ako sa semento.

"Louie..." Narinig kong bulong niya, at kasabay noon ang unti-unting pag-pikit ng mga mata niya. Agad akong nakalapit sa kaniya at mabilis na hinagkan.

"R-Ryleen... Ryleen..." Nanginginig na banggit ko sa pangalan niya saka ko tinapik tapik ang pisngi niya at mabilis na tinggal ang nakatarak na kutsilyo sa likod niya. Nakita ko din si Ash na walang malay habang nakahiga. Subalit ang buong atensyon ko ay naka'y Ryleen.

"Please..." Pagmamakaawa ko sa kaniya, nakita kong pinilit niyang imulat ang mga mata niya at saka siya umubo ubo ulit. Para akong nabuhayan doon. Tangna lang ang walang ganti, magbabayad ang may gawa nito sa kaniya.

"Stay awake." Mahina ngunit ma-awtoridad na bigkas ko at saka ko siya inlagay sa isang tabi kasama si Ash at nilagyan ng shield.

Para akong nilamon ng galit sa pagkakataong ito. Pakiramdam ko unti-unti ding namuo ang apoy sa mga mata ko. Huli na ang lahat para mapigilan ko ang sobra-sobrang nararamdaman ko. Sa isang iglap. Lahat ng nandito sa palapag ng gusali na ito ay naabo, maliban na lamang sa isang lalaki na nakatakas.

May naramdaman akong may susugod sa likod ko, bago ko pa masunog iyon. May naramdaman akong hangin na pumigil doon. Napalingon ako sa likod, mukang nandoon ang barkada. Subalit pati sila ay sinugod ng mga apoy na nag-mumula sa akin, habang sumisigaw ako na huwag nilang gamitin ang kapangyarihan nila.

Kitang kita ko ang pagtataka ng bawat isa sa kanila. Ngunit wala akong magawa upang sagutin o magpaliwanag sila, dahil parang kinakain ng kapangyarihan ko ang sistema ko. Pasalamat na lamang ako at hindi nila ginagamit ang kapangyarihan nila dahil baka kinabukasan mawalan na sila ng charm.

Habang patuloy kong nilalabanan ang sarili kong kapangyarihan, prinotektahan ko muna sina Bella, mabuti na lamang at nagawa ko iyon. Natuklasan ko na maari akong gumamit ng shield noon, matapos kong magwala sa harap ni Ryleen, ngunit maliban doon, wala na akong alam na puwedeng gawin.

Nag-sisigaw sina Bella dahil halos magiba na iyong buong gusali at mangiyak-ngiyak na din sila sa nasasaksihan nila. Napaluhod na lamang ako. May nakita akong bagay na maaring makapag-patigil ng lahat ng ito.

Ang kutsilyong ginamit nila kay Ryleen. Agad kong dinampot iyon, isasaksak ko na sana iyon sa sarili noong, laking pagtataka ko na lamang noong mayroong kamay na pumigil doon. Mabilis akong napatingin sa kaniya at nakita ko ang kulay na mapulang kahel sa maamo niyang mga mata.

Unti-unti kumalma ang sistema ko doon at nawala din ang apoy sa paligid. Hindi ko alam kung gaano kami katagal magkatitigan, hanggang sa nawala na ang lahat ng apoy at napa-upo ako sa sahig, agad din siyang nawalan ng balanse. Mabuti na lamang at mabilis ko siyang nasambot.

Kahit hinang hina na niyakap ko siya. Tumutulo ang luha sa mga mata niya, at nahihirapan na ata siyang huminga. "L-Louie..." She called me. Agad akong umiling iling.

"S-Shhh. H-Huwag kang bibitaw." Nauutal na banggit ko. Imbis na pakinggan ako ay nagsalita ulit siya. "S-Salamat kasi ikaw ang nag-hatid n-ng saya sa p-puso ko." Nanginginig na biglas niya. Hindi ako makapag-salita, pakiramdam ko nag-tubig na din ang mga mata ko.

"M-Mahal kita." Matapos niyang banggitin iyon, tuluyan na siyang nawalan ng malay at napasigaw na ako ng malakas habang yakap yakap ang katawan niya.

Mukang natigilan din sina Bella dahil sa nangyari. Kami kami na lamang ang nandito, at narinig ko din ang pag-bre-break down nila. Hindi ko na napigilan ang luha ko at nagtuloy tuloy ito sa pagpatak mula sa mga mata ko.

"M-Mahal na m-mahal din kita." Mahinang bulong ko sa kaniya habang nakayakap. Habang nangyayari iyon, nagulat na lamang ako noong parang mayroong umilaw. Medyo napa-layo din ako kay Ryleen dahil sobrang tingkad noon.

Sa kwintas na suot ni Ryleen iyon nag-mumula. Sa key of hearts. Unti-unti siyang lumutang mula sa bisig ko kaya't bigla akong nakaramdam ng kaba lalo na noong parang umilaw ang katawan niya. Damn it.

"Ryleen!"

"Ayisha!"

Hindi mapigilang sigaw at hinagpis naming lahat. Hindi, hindi siya maaring mamatay. Namamalikmata lamang kami, hindi light of death iyang nakikita namin, dahil ang ibig sabihin ng ilaw na iyan ay namatay na ang isang makapangyarihang charmer.

"Nooo!" We wept.

***