《My Enchanted Tale》Charm 21 ❀ Great Day
Advertisement
I had a great day, with you today.
***
"Hmm." Angal ko dahil galaw ng galaw iyong unan ko. Nakakainis naman itong unan na ito, hindi na nga malambot galaw pa ng galaw.
"Gah, idiot. Wake up." Nakarinig ako ng mahinang bulong, ngunit hindi ko pinansin iyon. Inaantok pa ako, maawa na sana iyong nanggigising.
"Babo."
"Baka."
"Idiot."
Aish. Kanina pa imik ng imik iyon ah. Hindi ba niya alam na may natutulog? Saka bakit parang iyong naimik ay napakalapit sa tainga ko? Ano bang meron? Inaantok pa ako.
"Ryleen." Bigla akong napadilat dahil sa narinig ko. Napatingin din agad ako sa paligid at napansin kong wala ako sa bahay.
Inilibot ko ang tingin ko sa buong lugar at doon ako natauhan. Nasa sinehan nga pala kami ni Louie at bigla akong nakatulog dahil sa pagod. Noong maisip ko iyon, unti unti ko ding narealize kung bakit may gumigising sa akin.
Marahan akong napalingon sa isang tabi ko at doon ko nakita si Louie na walang ka-emo-emosyong nakatingin sa akin.
"Are you awake now?" Walang ganang tanong pa nito.
"Omygosh. Hala. Louie, sorry. Sorry. Hindi ko naman sinasadya na makatulog, napagod lang talaga ako ng sobra kanina. Sorry." Tuloy tuloy na banggit ko sa kaniya. Nakaka-guilty naman iyong nagawa ko.
"Ang lakas ng loob na bumili ng movie ticket na ito ang palabas, tapos tutulugan mo ako? Huh. Tsk." Iiling iling pa na wika niya. Malungkot naman akong napatingin sa kaniya noon.
Wala ng tao dito sa sinehan at kaming dalawa na lang. Mabuti hindi kami sinisita.
"Hala, sorry na kasi. Hindi ko naman sinasadya. Patawarin mo na ako." Pag-mamakaawa ko sa kaniya. Ano ba naman kasing nangyari at pumikit iyong mata ko.
"Itong mata ko na lang ang sisihin mo. Sorry na. Itong mga mata ko namna ang may kasalanan ng lahat, sila iyong pumikit." Dugtong ko pa, umaasang tatanggapin niya iyong sorry ko.
"Tss. Ang lakas pang-mag-hilik." Agad akong napatakip ng muka dahil sa hiya. Sobrang nakakahiya nanaman ako.
"Louie kasi, sorry na." Ulit ko pa. Ngunit, umiwas lamang siya ng tingin sa akin. Hinawakan ko na iyong kamay ni Louie at paulit ulit na nag-so-sorty, pero wala pa din.
Advertisement
"Ano ba kasing puwede kong gawin para mapatawad mo ako?" Tanong ko sa kaniya. Akala ko kakagat siya sa sinabi ko pero umiling iling lamang siya.
Saka tumayo mula sa kinauupuan niya at nagsimulang bumama. Agad ko siyang sinundan. "Oy, sorry na kasi. Sorry na."
Naiinis siyang napatigil sa pagbaba at humarap sa akin saka niya itinuro iyong pisngi niya. Nagtataka akong tumingin sa kaniya dahil doon. "Huh?"takhang tanong ko pero sinenyas nanaman niya itong pag-turo sa pisngi niya.
"Eh?" Asar siyang napatingin sa akin dahil sa sinabi ko, saka ulit nagsimulang maglakad.
"Teka, sorry na kasi." Sabi ko sabay hawak sa kamay niya, kaya napatigil siya sa paglalakad. Agad din akong tumikdi para maabot ko ang pisngi niya saka ko siya dinampian ng halik doon.
Noong gawin ko iyon, naramdaman ko ang pagka-bigla ni Louie at saka nanlaki ang mga mata niya.
"A-anong ginawa mo?" Tanong niya. Bakas pa din sa muka niya ang gulat, samantalang ako ay clueless pa din. Bakit ginawa ko lang naman iyong sinesenyas niya para okay na kami ah?
"Ahm?" Takhang tanong ko sabay senyas noong ginawa niya kanina, iyon bang sa pisngi.
"Aish, idiot! Ang sinasabi ko lang naman doon ay para punasan mo iyang pisngi mo dahil may bakas ng tuyong laway."
Oh, lupa kainin mo na ako. Nakakahiya. Agad akong napatalikod sa kaniya dahil sa nangyari. Hindi ko lubos maisip ang kahihiyang pinasok ko.
Una, tinulugan ko siya sa movie na ako ang pumili. Idagdag mo pa itong nangyari na paghalik ko sa pisngi nya pero ang ibig sabihin lang naman pala ay dahil punasan ko ang pisngi ko. Mygad.
"Nakakahiya. Nakakahiya." I murmured.
"Tara na, umalis na tayo." Casual na sabi niya, saka ko naramdaman ang paglalakad niya paalis. Tinanggal ko naman iyong tinuturo niya sa pisngi ko, saka ako sumunod sa kaniya.
Tinatakpan ko pa ang muka ko para hindi iyon makita ni Louie. Nauuna siyang maglakad sa akin at ako naman ay nahuhuli, tapos kapag lilingon siya sa akin, iiwas ako ng tingin at itatakip ko ang mga kamay ko sa muka ko.
Wala na akong maihaharap na muka kaniya. Sobra sobra na ang kahihiyan ko.
"Pumunta ka nga dito at sumabay sa akin." Naiinis na sabi niya. Kaso nag bingi-ngihan ako at umiwas lamang ng tingin. Akala ko okay na iyon, pero nagulat ako noong may umakbay sa akin.
Advertisement
Agad akong napatingin sa kung sino ang may gawa noon at nakita ko si Louie. Nakangisi ito ng pang-asar at ako naman ay mas lalong namula.
Hindi ko na lamang siya pinansin at pilit pa ding tinakpan ang muka ko mula sa kaniya.
"Huwag ka ngang ganiyan. Okay lang naman na hinalikan mo ako kanina." Natatawang pang-aasar niya. Pakiramdam ko namula ang tenga at pisngi ko ng sobra sobra dahil doon, parang kumulot din ang mga daliri ko.
Louie, maawa ka tigilan mo na ako. Hiyang hiya na ako.
Habang naglalakad. Nagulat ako noong tumigil si Louie, kaya napatigil din ako, dahil nakaakbay siya sa akin. May kinuha siya sa bulsa niya, mukang cellphone.
"Oh? Nakauwi na daw sila Bella sa charm world?" Takhang tanong niya. "Hindi daw kasi nila tayo makita?" Dugtong pa niya.
Nagtaka din ako dahil sa sinabi ni Louie. Hala? Bakit naman nila kami iniwan?
"Wait? Anong oras na ba?" Tanong ko naman. Para kasing sobrang dami kong ginawa ngayong araw, kanina kasama ko si Kyle tapos sina Bella, tapos kumain, tapos si Louie.
"Heck. It's already 10pm." Noong sabihin niya iyon, napatingin kami sa paligid namin. Kaya naman pala kakaunti na ang tao at nagsisimula ng mag-sara iyong ibang stores.
"Gabing gabi na pala. Tara na." Akit niya saka niya ako hinila. Noong hawak niya ang kamay ko, nagulat ako noong i-intertwined niya iyon.
Noong makalabas din kami ay malakas ang ulan. "Tsk. Weong timing. Umuulan pa." Dugtong pa niya. Paano kami makakapunta sa moonlight crescent garden kung ganito?
"May payong ka?" Tanong niya sa akin. Umiling ako. Tanging paper bag nung mga cute puppies lamang ang dala ko at siya naman dala iyong pinamili naming mga damit at iba pa.
"Takbuhin na lang kaya natin?" Tanong ko sa kaniya.
"No. Baka magkasakit ka." Agad na kontra niya. Nakaramdam ako ng hindi maitindihang pakiramdam dahil doon. Parang nahiya ako,mparang na-touch ako, basta parang na-ewan.
Pumunta kami ni Louie sa isang shed at umupo doon. Wala ng ganung tao, dahil gabing gabi na din at magsasarado na ang mall.
"Patilain natin ng kauntian." He suggested simply, I nodded mutely. Medyo humiwalay din ako sa pagkaka-upo muna kay Louie dahil nakaramdam ako ng ilang dahil na din sa mga nangyari kanina.
It's a little cold because of the rain, pero ininda ko iyon.
"Ryleen." Napalingo ako dahil bigla na lang siyang umimik.
"Bakit?" Tanong ko sa kaniya, para hindi awkward iyong dating sa pag-itan namin.
"Titigilan ko na iyong girlfriend boyfriend na sinabi ko sa sa'yo dati." Mahinang banggit niya. Noong sabihin niya iyon, hindi ko alam kung nalungkot ako o nasiyahan, parang nasa gitna ako nung dalawang iyon.
"Sinabi ko lang naman iyon dati, dahil nainis ako doon sa babae, tapos nagkataon na gusto pa kitang asarin, kaya iyon ang naging resulta." He told me sincerely.
"Ayoko naman na nahihirapan ka sa pakikitungo sa school dahil lang sa pinag-sasabi ko noon." Dagdag pa niya. Tumango na lamang ako dahil sa sinabi niya at saka ngumiti, nagulat ako noong bigla siyang lumapit sa akin at saka ako niyakap.
"Iyang kadaldalan mo, pati na din ang pagiging idiot mo. Nakakamiss din pala. Kaya siguro may kakaiba akong connection nanararamdaman sa'yo noon, kasi bata pa lang tayo magkakilala na tayo." Nakangiting sabi niya, kaya napangiti din ako.
Nagulat na lang din ako bigla noong higitin niya ako, doon ako natauhan na hindi na pala ganoong naulan. Tumakbo kami ni Louie hanggang nakarating kami sa Moonlight Crescent garden. Ilang saglit lang din nakarating kami sa Charm World at hinatid niya ako kayna Bella.
"I had a great day." He said mellowly.
I sweetly smiled at him. "Ako din." Matapos noon pinapasok na niya ako pero bago iyon, kinuha ko muna iyong mga gamit ko sa kaniya at ibinigay ko sa kaniya si Woo. Saka niya ako pinagtulakan sa loob.
Noong makapasok ako, tulog na sina Bella at Emerald kaya't marahan at tahimik akong nag-ayos ng gamit ko. Saka ako humiga sa kama.
"Ang saya ng araw na ito, kahit may ibang nangyari." Nakangiting sabi ko pa habang nakatingin sa ceiling. Saka ko unti-unting ipinikit ang mga mata ko habang may ngiti sa labi.
***
Advertisement
- In Serial12 Chapters
My Multisystem In Isekai
Zavier met Cosmic Consciousness after his death. He was satisfied with every system that Cosmic Consciousness exhibited, so he wanted all of them. Surprisingly, the Cosmic Consciousness obliged him. Zavier was reborn in an isekai full of magic and alchemy. Now, he had many routes to upgrade. Interestingly, to coordinate these systems, Cosmic Consciousness gave him the gift of being able to duplicate himself. He could clone a finite number of himself to manipulate these systems. Magus, Alchemist, Mesmer, Tamer, Hunter, Vampire, Werewolf, Dragonknight, Necromancer..... ----- It will be a story that focuses on combat and levelup but still has many mature contents. I've read a lot of fiction about cool systems, so I wanted to try one. So many amusing ideas popped up that I didn't know how to choose the best one. After a long time, I decided to blend them into one story. So the MC will have many routes to upgrade and, of course as well, many pretty female characters. I can't wait to share these with you guys!
8 139 - In Serial38 Chapters
YIBO IS MINE! ✔
this is just a short story
8 165 - In Serial67 Chapters
The Arrangement
Worldwide superstar V had it all. He was young, rich, and famous - he got everything and anyone he wanted. But living the life of a high-profile playboy was starting to hurt his reputation as a legendary musician. Things needed to change, but he had no motivation to leave his current lifestyle behind.Jeon Jungkook, on the other hand, had a very unenviable life. Studying his way through his last year of college in a field he wasn't interested in, Jungkook rarely had time for himself or to do the things he truly loved. Things needed to change, but he did not have the time or means to rebuild his boring life.When an opportunity brings V and Jungkook together, they each find ways they could benefit from each other's company. The two enter into an arrangement that would help rebuild both of their lives, unaware they would start to create a life together. But when secrets and fame threaten the newfound partnership, Jungkook and V discover that only time will tell if they have the power to make it through the storm.𝗔 𝗧𝗔𝗘𝗞𝗢𝗢𝗞 𝘀𝘁𝗼𝗿𝘆!Contains:✔ Angst✔ Fluff✔ Mature content and language✔ SWITCH TAE & SWITCH KOOK
8 220 - In Serial6 Chapters
Dead Air
When a replacement crew fails to arrive and he loses communication with mission control, an astronaut on the International Space Station finds himself alone, completely alone.This is a SHORT story, split into five parts.(Originally started with the title "Left Behind" but decided to change it - sorry!)
8 149 - In Serial7 Chapters
♠The Good In The Bad♠ (Creepypasta x male reader) /Disconnected/
My friend demanded that I write this story for him soooooo here we are.(Ps he gave me $20 so I guess its a win win)Y/n is a 22 year old, Virgin male who still live with his father. His mother died from a car accident 2 years ago. Of course he was affected by this but his father well he was just the same but he became an alcoholic. Y/n wanted to avid thinking about his mother because it brought pain to his heart. So he got a job at a cafe that was some what like a restaurant He was able to cosplay as maid there so he enjoyed it.But everyone knows that some good things come to an end. He was sold to 7 men because his father was running low on money. Y/n has been at these men's place for who know how long. He has been raped and abused every day and night. He wanted to die on the spot. One day, while Y/n was being fucked, he could hear screaming but not the fun and games one. No he heard scream of pain. And with the screams of pain were guns shots and maniac laughter. The man on to of him heard the commotion going on so he pulled out of Y/n and opens the door. But when he did there was a gun fire and a thud follow after it. Y/n wired to scream but was to tired. He was breathing heavily and panting. But besides that he could he foot steps come in to the room not just one pair tho maybe a few maybe more. But he wanted to say something like "who's there?" or "is someone there?" but he didn't he was just tired so he passed.If you want to know what happens read the story welp in enjoy.
8 198 - In Serial35 Chapters
The Reject
'I've been rejected by everyone ever since I joined this pack.'A wolf orphaned at the age of 11, Jessie has been bullied ever since she was taken into the Were-Stone pack. When she fails to shift on her 16th birthday, she's shamed even more. She despises her life, only to find out with a touch that she was the to-be Alpha's mate. Not wanting to be Luna to a hateful pack, she runs away and comes across the Praelia pack. They are Fighters who serve the King and Queen by training helpless packs and teaching them how to defend themselves from the Hunters. She gets taken in and is trained to be a Fighter. Months later, Jessie returns to the Were-Stone pack with her new friends.Ready to train, and ready for revenge.'Never again am I going to be rejected.'*********[To go under major editing after completion!]
8 307

