《My Enchanted Tale》Charm 18 ❀ Mortal World
Advertisement
"Hey, babes, may lagnat ka ba?" Nagulat ako sa tanong saakin ni Louie, sabay lagay ng kamay sa noo ko at lapit ng nilapit niya ang muka ko sa muka niya. Omygosh. Le dies.
"B-bakit?" Nauutal na tanong ko. Bakit ba kase ang lapit nito?
"Kase sobrang pula ng muka mo." Plain na sabi niya sabay ngiti saakin at akbay ulit. Napahawak ako sa muka ko. Gosh! Ang pula nga ng muka ko, ang init kasi e.
Naglakad ako ngmabilis dahil sa kahihiya. Habang narinig ko pang tinawanan nila ako dahil doon. Louie naman kasi eh, anong nakain mo ngayon? Ibang klase, hindi ako sanay na ganito ang inaakto niya. Agh.
Hiyang hiya ako sakanila at kay Louie ngunit hindi nagtagal naging okay rin naman iyon, dahil nagkwentuhan kami habang naglalakad. Kahit papaano nawala iyong kakaibang nararamdaman ko dahil sa sinabi ni Louie kanina.
Hindi ko alam kung gaano kami katagal na naglalakad. Hanggang sa makarating na kami sa isang mall.
"Tara dali, nakakaka-excite!" Masayang wika ni Charlene at saka nagtatakbo papunta sa loob ng mall higit higit si Vien, natawa naman kami doon. Hindi halatang excited nga si Charlene. Haha. Ang cute niya.
Sumunod naman kami agad. Nagulat na lamang ako noong bigla akong hinigit ni Louie papunta sakanya. "Bakit?" Nagtatakhang tanong ko.
"Sabay tayo." Nakangiting sabi niya. Okaaaayyyy? Anyare? Bakit ang sweet nito ngayon? Hindi kaya na-acknowledge na niya na girlfriend niya ako? Agad akong umiling dahil sa naiisip ko. Omo. Saan galing iyon? Ghad! Saka girlfriend? Hindi kaya, sinigaw lamang niya iyon para mantrip at iwasan siya noong babaeng naghahabol sa kaniya. Tama tama. Ang daming pumapasok sa isip ko. Ibang klase ka Ayisha, ibang klase.
Noong makapasok kami lahat sa mall. Nagpaalam si Charlene at Vien na hihiwalay muna sila. "Bye bye muna, see you later. Tara na Vienny!" Nakangiting sabi ni Charlene at saka hinila si Vien. Natawa naman si Vien dahil doon. "Huwag mo nga ako higitin. Sasama ako." Sabi pa ni Vien.
Kaya't naiwan kaming apat nina Bella, Kyle, Louie at ako. Naglalakad kaming apat, ngunit mararamdaman mo ang awkward atmosphere, wala ring nagsasalita kaya't mas lalong naging nakakailang sa pag-itan namin.
Lumipas ang ilang minuto, magsasalita na sana ako. Ngunit nagulat ako noong may humawak sa kamay ko. "Hmm. Kunin ko muna si Ayisha ha?" Nakangiting sabi ni Kyle at saka ako hinila papalayo kayna Bella.
Bago pa ako maka-alma nakalayo na kaming dalawa, kaya't sumama na ako sa kaniya. "Ahm, Ayisha. Okay lang ba na kasama mo ako?" Biglang tanong ni Kyle. Hindi agad ako nakasagot dahil sa pagkabigla sa tanong niya. At noong maka-recover ako ay, tinawanan ko siya ng kaunti. "Oo naman." Nakangiting sagot ko.
Ngumiti naman si Kyle doon na tila nahihiya. Kaya't natawa ako. Kahit medyo may kaunting ilangan sa'min, ay medyo nawala rin iyon. "Saan mo gusto pumunta, Ayisha?" Tanong niya sa'kin. Napaisip naman ako sa tanong niya.
"Hmm. Hindi ko rin alam eh. Ikaw ba may alam ka?" Tanging banggit ko sa kaniya. Ngumiti naman sa'kin si Kyle na parang sinasabi na siyang na ang bahala. Pagkatapos ay hinila niya ako ng marahan kaya't sumunod ako sa kaniya. Hanggang sa tumigil kami sa isang cake store.
"Sabi kasi sa'kin ni Bella mahilig ka daw sa sweets, kaya naisipan ko dito. Okay lang ba?" Tila nahihiyang tanong ni Kyle. Natawa naman ako doon. Ang cute kasi niyang mahiya.
"Oo naman. Ang cute nga dito." Masayang sabi ko habang pinagmamasdan ang paligid. Ang elegante na ang cute tingnan, ang dami ring magagandang display ng cake, ang sarap tuloy kumain. Pagkatapos iyong combination pa ng color nitong store na white, pink and brown. Saktong sakto, maakit ka talagang puntahan ito.
Advertisement
"Hi, ma'am and sir. Would you like to design your own cake?" Tanong noong babaeng lumapit sa'min na nag-aassist dito sa store. Tumingin naman ako kay Kyle upang hingin ang permiso niya, kaya't tumango siya. Napapalakpak ako at napangiti ng sobrang lapad dahil doon.
"Salamat, Kyle!" Masayang bigkas ko sa kaniya. "Wala iyon." Sinserong sagot nito.
Sinabihan kami noong babae na pumasok doon sa isang pinto, kaya't dumiretso kami doon. Sa loob noon, mayroong isang counter kung saan mayroong mga cute na cute na ingredients, ang iba naman ay may mga designs, icing, fruits at marami pang iba. "Pwede po kayong kumuha dyan ng pang-design." Nakangiting sabi pa nitong nag-a-assist, kaya't mas lalo akong natuwa.
Mayroon rin dito mga lamesa at upuan na pabilog at sa isang tabi pa may lalagyan ng utensils. Ang nice talaga. Ang aliwalas rin nitong lugar dahil sa mga ilaw at pintura ng wall na pink, at white with cute designs pa.
Dinalhan kami nung babae ng parang tinapay nung cake at puting cream. Inilapag niya iyon sa table at kumuha ng utensils, at saka niya kami tinuruan kung anong gagawin doon. Ang sabi niya palibutan lang namin iyong cake at pwede na naming lagyan ng designs pagkatapos.
Umalis si ate matapos niya kaming sabihan ng mga kailangan at bawal gawin. Mabuti na lamang kami pa lang ni Kyle ang nandito sa loob, kaya't nagkatuwaan kami habang pinapahidan itong cake ng cream. Nilagyan ako ni Kyle ng cream sa pisngi kaya't ginantihan ko siya.
"Ang kulit, Ayisha." Natatawang sabi pa niya, hindi ko kasi siya tinigilan at pinahidan ng napakaraming cream. Samantalang tawa lamang siya ng tawa sa'kin. Nawala iyong awkward atmosphere namin, at naging parang magkalaro kami ni Kyle.
"Haha. Ayoko na. Ayoko na." Natatawang sabi ko dahil ang dami ko na ring cream, ang lagkit.
"Ayoko na rin, ang lagkit. Hahaha." He cheerfully said, kaya't sabay kaming pumunta sa lababo upang mag-hugas at mag-hilamos. Mabuti na lamang at natapos na namin iyong paglalagay ng cream sa cake.
Habang naghuhugas ako ng kamay at bigla akong kiniliti ni Kyle sa bewang. "Hahaha. Kyle!" Hindi ko mapigilang mapatawa dahil sa ginawa niya. Ang kulit rin pala talaga ng isang ito.
"Haha. Ganti ko sayo, ang dami talagang cream." Natatawang usal nito at saka kami natapos mag-linis ng kaunti.
"Tara. Lagyan na natin ng design." Akit nito, kaya't tinungo namin iyong parang counter at pumili kami ng designs. Noong nakapili kami, inilagay namin iyon sa cake. Naging seryoso kami sa pagdedesign noon, nakakatuwa nga si Kyle, focus na focus kaya't niloloko ko. Samantalang ako naman ay nag-lalagay din ng icing design.
Hindi nagtagal natapos din iyong ginagawa namin i Kyle. Ang ganda nung gawa namin! Success! Pwede namin i-share sa barkada mamaya.
"Nice work, Ayisha!" Masayang sabi ni Kyle, at saka siya nakipag-high five sa'kin. Tuwang tuwa kaming umalis ni Kyle sa cake shop na iyon, habang dala dala niya iyong box nung cake. Naglibot kami sa mall ng sandali.
Habang naglalakad kami at nag-kwekwentuhan. Tumigil na lamang siya bigla, kaya't napatigil din ako. "Bakit?" Tanong ko sa kaniya, ngunit nginitian lamang niya ako ng pagka-cute cute at saka ako hinila sa isang shop.
Nagulat pa nga ako sa kung saan niya ako hinila, sa isang shop na puro accessories. "Omygad, don't tell me, bibili ka ng accessories mo?" Natatawang tanong ko sa kaniya, kinutusan naman niya ako doon, kaya't pinaningkitan ko siya ng mata. "Aray ha." Biro ko sa kaniya, ngunit tumawa lamang siya ng marahan.
"Baliw ka. May bibilhin lang." Pagkatapos ay kinindatan pa ako ng loko, kaya't kinaltukan ko siya.
Advertisement
"Aray, makaganti 'to!" Natatawang sabi niya sa'kin, kaya't tinawanan ko na lamang din siya. Focus na focus si Kyle habang namimili ng accessories. Nagtataka nga ako kung para saan iyon, hindi kaya para kay Bella? O di kaya'y para sa kapatid? Ang tanong may kapatid ba? Parang wala naman.
Hindi nagtagal, may tinuro si Kyle sa isang display. Agad naman iyong kinuha noong saleslady. Ang nice din nung napili ni Kyle, simpleng pearl bracelet na kulay puti. Noong iabot iyon sa kaniya noong saleslady, sinabi niya na kukunin na niya iyon. Noong matapos niya iyong bayaran. Tinanong ko siya kung para kanino iyon. "Para sa kapatid mo?"
Agad siyang umiling, at walang pasabing kinuha ang kamay ko. Mas lalo kong kinagulat ang kasunod niyang ginawa... sa'kin niya isunuot iyong bracelet. Hindi agad ako nakapagsalita dahil doon, at nanatiling nakatulala. Magtatanong sana ako kung bakit, ngunit inunahan niya ako.
"Napatid ba iyong bracelet mo noon? Paltan na lang natin." Nakangiting banggit niya, at saka niya ako hinila palabas ng store.
Pakiramdam ko namula ako dahil sa akto ni Kyle. Mygas, napansin niya iyong bracelet na nasa'kin dati? Iyong napatid noong pagtatalo namin ni Louie noon. Hindi ko akalain. Ibang klase, ang sweet naman niya, nakakatuwa.
Hindi ko mapigilan mapangiti dahil doon, habang pinagmamasdan iyong simple ngunit eleganteng tingnan na bracelet na bigay ni Kyle.
Nagpatuloy kami sa paglalakad, noong bigla naming makasalubong si Vien, Charlene, at Bella. "Oh?" Gulat na banggit ko noong makita ko silang magkakasama.
"Ayisha!" Masayang banggit ni Bella at Charlene, at saka ako biglaang hinigit. "Teka, teka." Gulat na banggit ko.
"Kyle, kunin muna namin si Ayisha ha? Girls bonding muna. Pumunta dun sa direksyon na yun si Louie!" Masayang sabi ni Charlene at saka nila ako hinigit papalayo kay Kyle saka kami tumakbo. Nadala na rin ako sa kanila dahil sa pwersa, pero napalingon pa ako nun kay Kyle at nakita ko siyang kakamot kamot sa ulo. Ang cute. Haha.
"Ikaw, Ayisha ha. Bakit kasama si papa Kyle? Akala ko ba kay Louie ka?" Natatawang tanong ni Charlene. Hindi ako makasagot sa sinabi niya. Ano ba naman kasing klaseng tanong iyon.
"Bella, ikaw? Saan ka pumunta?" Pag-iiba ko ng topic.
"Ah, ako? Ayon naiwan ako sa isang sanggano. Kakikita ko lang din kayna Charlene, noong iwan na lamang ako bigla noong lalaking iyon." Maktol ni Bella, dahil sa facial expression niya pinagsakluban ng langit at lupa ay natawa kaming tatlo nina Vien.
Naglakad lakad kami hanggang sa napansin nila na puro icing at cream iyong damit ko, kaya ang ending, ayun nandito kami sa isang store slash boutique para palitan ang damit ko. Aish, itong mga ito talaga.
"Nope, balik hindi bagay." Walang kagatol gatol na komento ni Vien, kaya't palit nanaman ako ng damit. Pangatlong set na ito. Jusme, naoagtripan ata ako.
"Next please." Napa-tingin ako sa kanila ng masama lalo na kay Bella dahil sa sinabi niya. Aish! Ulit nanaman. Sila kaya magsukat ng magsukat.
"Again."
"Not that one."
"Nope."
Jusme! Hindi ko alam kung ilang set na ng damit ang nasuot ko, at paulit ulit silang nagkakasundong tatlo na hindi daw bagay sa'kin. Napa-buntong hininga na lamang ako. Ano bang gusto ng tatlo iyon? Bago ulit lumabas, pinagmasdan ko ang sarili ko.
Simple. Iyon ang suot ko ngayon. Stripes na kukay blue na short dress. Hindi siya ganun kagarbo, hindi tulad nung mga sinukat ko kanina, at hindi rin ganun ka liberated. Sana naman okay na ito, ayaw ko na mag sukat pa ng iba, nakakapagod eh. At saka nasa mall lang kami for pete's sake, hindi ko kailangan ng sobrang sosyal na damit.
"Ayisha!" Natauhan ako noong marinig ko si Bella, kaya't dali dali na akong lumabas.
Noong makalabas ako. Pinagmasdan ako noong tatlo. Kinabahan pa ako dahil titig na titig sila, at dahil ayaw ko na rin magpalit pa ulit. "Okay!" Nagulat ako noong tumayo si Charlene at pumalakpak ng kaunti.
"Suit you well, lalo na nasa mall lang naman tayo." Vien said while beaming.
"Tama! Iyan na ang pwedeng panggala dito at bagay na bagay sa'yo!" Masayang agree ni Bella. Matapos ang nangyaring iyon, umalis na kami nila Bella doon.
Nagreklamo si Charlene na nag-gugutom na siya kaya't dumiretso kami sa isang restaurant. Tinawagan din ni Bella sila Kyle na pumunta na sila dito, para na din makakain na kami, dahil hindi lang si Charlene ang nagugutom, kami din.
Habang nag-iintay ng order namin at saka pati na rin kayna Kyle. Nag-kwentuhan na lamang kami. Masaya kong nakakausap si Charlene at Bella, pero si Vien, tahimik lamang sa isang tabi, naiilang din ako sa kaniya ng kaunti dahil medyo mataray ang itsura niya.
Maya maya biglang natigil sa pag-uusap si Bella at Charlene, at nagkatinginan.
"Wow naman!" Masayang sabi pa ni Bella na pinagtaka ko.
"Destiny ba itooo?" Parang nagniningning ang mga mata ni Charlene habang sinasabi iyon. Samantalang kami ni Vien, tahimik na nagtataka sa kanila. Katabi ko pala si Vien, kaya medyo naiilang din ako. Samantalang si Bella at Charlene nakaharap sa'min. May vacant seat din sa tabi ni Bella-- para kay Louie at Kyle.
"Nice." Mas lalo akong nagtaka noong umimik si Vien habang nakatingin sa entrance ng restaurant. Out of curiosity napatingin na rin ako.
Hindi ko alam kung anong pwedeng reaksyon noong makita ko si Louie sa entrance. Hmm. Mapopogian? Ay jusme, malandi ka Ayisha! Hmm, kikiligin? Ay langyang utak ito.
"Ayieee." Tukso nila sa'min. Paano ba naman kasi! Letche, parehas iying design ng mini dress kong ito, sa damit ni Louie. Pakiramdam ko tuloy namumula ako dahil doon. Jusme, ke-simple simpleng bagay ganito epekto ng lalaking iyon.
Nakarating si Louie sa pwesto namin at ganun din si Kyle. Sa'kin tumabi si Louie at si Kyle naman kay Bella. Tiningnan ko pa si Louie noon, ngunit isang matalim na titig lamang ang ibinigay niya sa'kin. Luh? Bad mood?
"Haha. Ang muka, Louie. Ang muka. Bakit ka nakabusangot?" Tanong bigla ni Bella.
"Pft, hindi ka pa nasanay Bella." Natatawang sagot naman ni Charlene, kaya't nag-apir sila.
"Kanina pa iyan, ang init ng ulo, habang kasama ako." Biglang sali ni Kyle sa usapan, kaya't lalong kinanchawan ni Bella at Charlene si Louie. Samantalang si Louie, nakapoker face lamang pero may kakaibang aura.
Ilang sandali dumating na rin iyong pagkain kaya't kumain na kami, pero iyong aura talaga ni Louie kakaiba. Natapos na kami lahat lahat pagkain ganun pa din.
"Louie, hoy, galit ka?" Tanong ko sa kaniya habang naglalakad kami paalis nitong restaurant. Ngayon lang ako naglakas loob na kausapin ulit siya, dahil nakakatakot siya masyado kanina, parang mainit talaga ang ulo.
Tumigil si Louie sa paglalakad, at saka niya ako nginitian ng kakaiba. Pakiramdam ko nangilabot ako ng bongga dahil doon. "W-Why?" Nauutal na tanong ko. Pagkatapos ay bigla niya akong hinila ng mabilis kaya't napatakbo ako.
Napasigaw pa sina Bella at iba pa noon dahil sa ginawa ni Louie, samantalang ako ay dumbfounded.
"A-ano ba!" Suway ko sa kaniya. Pero hindi niya ako pinakinggan, kaya't nagpadala na lamang ako. Baka kainin ako eh. Nakakatakot masyado.
Ilang sandali tumigil din kami, at medyo hiningal ako dahil doon, kaya hindi ako makapagsalita, samantalang siya ay ganun din. Noong makabawi ako ay tiningnan ko siya ng masama at ganun din ang ginawa niya, dahil doon binawi ko rin ang tingin ko sa kaniya. Siya na siya na may panindak na mata, lalo na nung nakita ko nanaman doon iyong apoy.
"Aish!" Nagulat ako noong mapa hilot siya sa sintido niya na parang nagpipigil ng asar o galit.
"B-bakit?" Nauutal na tanong na tanong ko, at napa-atras din ako ng kauntian dahil deadly aura talaga siya. Jusme, Bella! Iligtas mo ako dito.
Ilang minuto din siyang nakatigil lamang hanggang sa nakita ko siyang kumalma. "Tss." Usal niya. "Kasalanan mo ito. Bakit ka sumama kay Kyle, pwede namang sa'kin?" Mahinang dagdag pa niya na halos hindi ko marinig.
"A-ano?" Imbis na sagutin iyong tanong ko. Sinamaan niya ako ng tingin at saka nagsalita.
"This time; from now on, you'll be with me." Noong sabihin niya iyon, kumabog ang puso ko, at hindi ko nanaman alam kung ano iyong matinding emosyon na naramdaman ko.
***
Advertisement
- In Serial41 Chapters
Doctored Chance: The Unpleasant Preceding of "Pajama Boy" and What Drove Him to Murder
I, Mick Chadwick, regret to inform my readers that this memoir contains nothing but the truth, which in the case of Tobias MacClain, most ridiculed as Pajama Boy, is far from pleasant. If you seek to relate to a hero more than to aspire to them and have the stomach for unpleasant things such as a hero left for dead, villainous scars, bomb threats, and murderous intent, then look no further. All of these gruesome things and more await from my research, and though I do not wish them on any man or woman, I cannot bear this burden on my own much longer. In the words of Tobias MacClain himself, "Sometimes, a villainous act can cause the greatest good." I hope that all my villainous acts of sneaking, blackmailing, diary-reading, and grave-digging, among others, will be redeemed as I present this complete and truthful memoir to the world, and with any luck, open eyes to the truth of what we call "villainy". Doctored Chance: The Unpleasant Preceding of "Pajama Boy" and What Drove Him to Murder ********* MATURE FILTER IS FOR:- violence- graphic imagery (blood, burns, fairly dark headspaces)- cartoon depiction of burn scars for visual aid Despite graphics, Mick Chadwick's writing keeps Mr. MacClain's terrible tale light somehow. This is foremostly a comedy.
8 163 - In Serial19 Chapters
ICOMO ODYSSEY
Jonathan Vélo never expected to be famous. Not for riding his bike all the way around the continent of Icomo. Every adult knows his story, and children learn about him at school. This, however, is the first and only biography written about that great man with foreigners in mind. We, his biographers, imagine they will be immensely grateful. Of course, readers will find the people of Icomo an unusual sort for glorifying a young man who did nothing more than quit his job and ride his bike from town to town, city to city… But in an age of robots and computers, when little escapes the notice of the historian, there is a quiet epic to be told. It is the epic of cozy nights in a tent below the stars, of warm wind and ocean waves. It is also the epic of missing old friends in faraway places, and that feeling of needing to make life mean something. *** ‘ICOMO ODYSSEY’ is a nostalgic slice-of-life adventure about a utopian sci-fi land. No clever villains or epic fights here. Just cozy pleasures, charming towns and villages, interesting cultures, and the people who live in them… This story will update bi-weekly on Friday and Saturday. https://www.scribblehub.com/series/467210/icomo-odyssey/
8 143 - In Serial21 Chapters
Soul 1/2 (A progression fantasy, Academy story)
***********TEMPORARY HIATUS*************** If you had a chance to be a real hero, with all the power and responsibility that comes with the role, would you take it, or is it just a fantasy for you? Altair had always dreamed about becoming a cool hero that could save the day and get the girl. In reality, he is a quiet kid thrown into a society where noble heritage and riches determine one's worth, and having none he is at the very bottom of the totem pole. After making it on a scholarship to the prestigious Baignard Academy, he finds himself the target of every young master in the vicinity, with the prospect of four years of hell looming ahead. He is determined to escape the path life had prepared for him, yet the daily beatings are testing his resolve. One day, he is summoned to a duplicate world where his dying counterpart was fated to be humanity's champion in stopping an upcoming demon invasion. To save the future, Altair needs to walk in his predecessor's footsteps, mastering advanced magic under a tight deadline while living a double-life across both worlds in order to climb the ranks and grow strong enough to protect his family and those dear to him from the ultimate threat with roots in a millennia-old conspiracy. *** Release schedule: a chapter a day, chapters are about 1700 - 3000 words on average.
8 214 - In Serial7 Chapters
Tethered Souls
All humans are connected to the ether, the realm of magic, by invisible, intangible tethers. Tethers are a reflection of humanity, and etheral magic resists what it is to be human. The more 'human' you are and display, the more your tether constricts, restricting the flow of ether. Utilizing ether draws out the human psych, making it extremely difficult to use ether dynamically and for long periods of time. Burning ether allows a person strength unlike any other, sharpens the mind more than any enhancement drug, and allows the person to directly influence the physical world around them.Hugh Perigrine is unique. Orphaned at the age of 1, Hugh is a ward of the Imperial Empire and an acolyte to the Imperial Library. For reasons unbeknownst to him, he does not experience the world in the same way as his peers. He doesn't care for the war with the rebel armies. He doesn't feel the need to vocalize complaints. He doesn't hunt for gossip and there is no object that he cares enough about to desire. He does not fantasize. He is simply unlike everyone else. But Hugh can see things that others cannot, and he understands impossible forces at work around him. Hugh's entire being is latent with etheral power, and he is at the forefront of what is thought of to be possible and impossible.There is however, something that Hugh covets - the meaning behind who he is, why he exists, and where he comes from.
8 96 - In Serial94 Chapters
Galactiquest
(Episodic Sci-Fi Slice of Life) An oddball group of astronauts are sent into the unknown with little experience and problems ranging from minor to Ursa Major. Will the crew of the Celestion-5 go down in history as humanity's first travelers to Neptune, or will lousy luck, personal problems, and military mismanagement be the doom of these future stars?
8 117 - In Serial15 Chapters
Ethos - a KTS novel
Virtual reality has moved to Full-Immerssion (FI). The government approved the transition of severly disabled people to move into a game world. This is the test run prior to the full release of the game in 6-months real time. Angela, looking forward to having full use of her body again will be the first. The first FI in history. She must prove the viability to live in a dangerous gaming world. Can orhters transistion? Much rides on this test run. To bad an AI has more planned for her than a test of the system. He needs champions and she is his first pick. Of course, he chose her as the first of all the applicants. Her character, race and makeup are taken out of her control. Even her name is out of her hands. How will she handle becoming a champion to what is essentially a God? To top it off, the rules for FI are not the same as the players.
8 143

