《My Enchanted Tale》Charm 13 ❀ Training
Advertisement
Training fire.
***
"Be serious. Your true training will start now." Halos kumawala sa loob ng dibdib ko iyong puso ko, grabe kasi ang lamig at pagbabanta sa boses ni Louie. Napalunok na lamang ako, mukang mag-sisimula na nga ang tunay na training.
Pakiramdam ko tuloy ang laki ng galit nito sa'kin, kakaiba kasi maka-titig. Nakakapanghina. Hindi man lang ba siya natutuwa na parehas kami ng charm? Baka hindi nga, sabagay kailan pa sumaya ang lalaking ito ng dahil sa'kin o mga nagagawa ko, lagi lang naman siyang aburido o di kaya'y gusto lang ako pag-tripan.
Naglakad siya papunta sa gitna nitong malaki at walang ka-gamit gamit na training room, puno lamang ito ng espasyo, at ang mga walls ay tila isang 3D objects, maliwanag din ang ilaw dito, halatang high tech na high tech para sa training.
"Maglabas ka ng apoy." Halos mapatalon ako noong marinig ko ang baritonong boses niya, kaya't nag-pasya akong maging alerto mamaya kung ano pa gawin nito sa'kin. Baka sunugin ako ng tuluyan. Which is kung magagawa niya nga, kasi fire charm din ang hawak ko. Pero may pagka-masama ugali ng lalaking ito, hindi na ako magtataka kung may paso ako pagnagkataon.
Tumango ako sa kaniya bilang tugon, at nagsimulang mag-concentrate. Marahan ko ring iginalaw ang mga kamay ko upang mas makatulong, dahil doon unti unti nakapaglabas ako ng isang apoy, napangiti agad ako dahil doon, ngunit mabilis na wala ang ngiting iyon sa labi ko noong...
"Louie, ilag!" Agad na sigaw ko dahil bigla nag-wala yung maliit na fire ball at hindi ko ito nakontrol kaya't pumunta sa direksyon ni Louie, buti na lamang at mabilis kumilos si Louie at naiwasan niya ito agad.
"Wooh! Muntik na yun!" Kabadong sabi ko, tumingin naman siya saakin ng masama, napa-atras ako ng kauntian dahil doon.
"Can you be more careful?" Mahinang tanong niya. Kahit papano ay nakahinga ako ng maluwag noong iyon ang sabihin niya, akala ko kasi papagalitan o kung ano ano nanamang isusumbat niya sa'kin.
"Ulitin mo, concentrate more." Tipid na wika nito, kaya't napabuntong hininga ako, saka ko sinimulang gumawa ulit ng fire ball, dahan-dahan kong ginawa ito, nararamdaman ko talaga iying malakas na force na gusto nitong makawala sa'kin, pinilit ko ang sarili ko na kontrolin ito, dahil sa'kin nagmumula ito.
"It's your fire, your flame, your charm. Ikaw at ikaw lamang ang makaka-kontrol niyan." Malumanay na pahayag niya, habang pinapanuod ako na pilit na kinokontrol ang ginawa kong apoy. Dahil sa sinabi niya, mas ginawa ko ang kailangan kong gawin upang makontrol ito, kahit mahirap.
"Go on, control it, it's yours." Dugtong pa niya, habang marahan niya akong iniikutan sa kinatatayuan ko ngunit may kalakihang distansya kaming agwat.
"See if you can, manipulate it." He said, kaya kahit ramdam ko pa din ang force dito, ay tinesting ko itong pagalawin, pero dahil sa hindi ko ito ma-kontrol nag-wala nanaman ito ng kusa, at nabigo nanaman ako sa pag-kontrol nito.
Advertisement
Bigla na lamang ulit itong lumipad papunta kay Louie, mabuti at mabilis niya ulit itong nailagan. Dahil sa nangyari death glare ang natanggap ko sa kaniya. "Sorry." Mahinang usal ko. Napa-'tss' naman siya dahil doon.
Matapos pa noon, ay maingat siyang lumapit sa'kin na pinagtaka ko. Halos mapa-takbo pa ako sa kinatatayuan ko dahil doon. Ngunit nagulat ako noong parang mapa-iwas siya ng tingin sa'kin noong makalapit siya.
"Ryleen you're so stupid. Kahit sayo naggagaling iyang apoy na iyan. Magkakasugat at magkakasugat ka parin." Iwas tingin na banggit nito na parang pinatapang pa iyong noses, ngunit kahit ganoon mas naramdaman ko ang pag-aalala doon. Biglang lumambot ang puso ko dahil sa inakto niya, kahit pa may pa 'Ryleen you're so stupid' pa siya.
Ilang saglit kaming nakatingin sa isa't-isa, pero agad niyang binawi ang tingin niya. Na-ilang ako dahil doon. Lalayo na sana ako, ngunit hinawakan niya ako sa braso, kaya't napa-ngiwi ako noong may maramdaman akong hapdi doon.
Iiling iling niya iyong pinag-masdan. May burn kasi doon, marahil ay dahil sa pagwawala noong apoy sa posisyon ko, bago pumunta sa direksyon ni Louie.
"A-aray." Mahinang banggit ko sa kaniya, dahil medyo humigpit ang pagkakahawak niya doon.
"Tss. May sugat ka agad. Paano pa kaya mamaya." Disappointed na wika niya, pagkatapos ay hinila niya ako.
"Dahan-dahan, maskit kaya!" Alma ko sa kaniya. Ngunit hindi niya ako pinansin. Hanggang sa may pinindot siyang button sa wall. At ang nangyari parang naglabas ng bench iyong pader. Hindi na ako namangha dahil ganito naman iyon dati pa. Medyo nasanay na ako.
"Akin na yan." Malumanay na sabi nito pagkatapos hinila niya ako pa-upo sa tabi niya. Matapos noo nag-labas siya ng apoy sa kamay niya, pero nag-iba kulay nito, kulay puti ito.
"Oy! Oy! Baka lalo--" Hindi ko na natapos ang sinasabi ko, noong tingnan niya ako ng masama kaya't natahimik ako.
"It's healing fire, idiot." Walang ganang tugon niya, ilalapit na niya saakin iyong apoy, medyo kabado ako dahil baka masunog lang iyong balat ko. Subalit, hindi nangyari iyon, bagkus parang malamig na cotton ang dumampi sa'kin. Ang gaan noon sa pakiramdam, kaya't napangiti ako.
Maya maya lang nawala na iyong apoy.
"Okay na iyan, hindi naman ganun kalala." He said mellowly, saka siya tumayo. Napangiti ako ng palihim dahil doon. Itong lalaking ito kahit aangas angas at ayaw ipakita na nag-ca-care siya, nararamdaman ko pa din. Ibang klase.
"Paano mo nagawa iyong healing fire?" I asked curiously, para kasing ang cool noon, at ang gandang gamitin, lalong lalo na healing iyon, para kahit masugatan ulit ako maari ko na rin itong magamit.
"You'll learn it, after you learn the basics." He simply retorted, I nodded in delight.
"Now, simulan at ayusin mo na ulit ang ginagawa mo kanina." He said plainly.
"Yes! Sir!" Nakangiting sagot ko. Bigla tuloy akong sumaya at ginanahan.
Nagsimula ako gumawa ng apy, dandahan, unti unti, concentrate, concentrate! Woah! Okay na sana, kaso--- palpak nanaman, paano ba naman kasi, edi okay na, kaso biglang lumiit at nawala. Pffttt.
Advertisement
Epic fail!
"Ryleen." Agad akongnapalingon kay Louie noong banggitin niya ang pangalan ko. "Tss. Never mind." Eh? Ibang klase, tatawagin ako pagkatapos biglang walana lang daw. Tsk. Ano kaya iyon?
Wala na siyang sinabi noon, kaya't umupo ako.
"Bakit umupo?" Waanb kagana-ganang tanong niya. Napa-irap naman ako ng kauntian doon. Wala lang tri ko lang, symere joke lang. Haha. Nag-upo ako, para mas concentrated ako.
"Basta, mag concentrate ako. Huwag kang maingay." I retorted plainly.
"Ryleen---"
"Sabi mo ako lang ang makakagawa nito. Hayaan mo ako, in my own way, I can." Seryosong sabi ko sa kaniya. Mukang na gets at nirespeto niya naman iyong sinabi ko kaya't, tumahimik na sya. Ako naman nag-simula na mag-concentrate.
Pumikit ako at nag-Indian seat. Pinakalma ko ang sarili ko, at ginawa ang lahat ng makakaya ko upang maging nasa komportable at maayos na pusisyon at ganun din ang sistema ko. Matapos kong gawin iyon, nagsalita ako ng isang spell.
"Et uoco deus ignis. Me ducens, monstrate, tua vera pulchritudo." Matapos kong sabihin ang mga katagang iyon, naramdaman ko nanaman ang isang malakas na pwersa na parang humihigop sa'kin. Hinayaan ko ang sarili ko na dalahin noon.
Nabasa ko ang spell na iyan dati sa library. Ginagamit daw iyan para maka-usap ang mga gods at goddess. Ilang saglit pa tila nawala ang pwersang humihigop sa'kin, at nakaramdam ako ng kakaibang pakiramdam. Nanatili akong nakapikit hanggang sa may tumawag sa pangalan ko.
"Ayisha."
Matapang ngunit tila mahinahn na tawag ng isang boses lalaki. Nag-mulat ako, pagkamulat ko nasa isang maapoy na lugar na ko. At may nakita akong lalaki na parang nag-aapoy ang buong katawan. Humarap siya at lumapit saakin.
Natulala ako noong makita ko siya, lalong lalo na ang mga mata niya. Ang matang iyon, kagaya ng naging itsura ng mata ko noong lumabas ang kapangyarihan ko.
"Sa wakas! Tinanggap mo din ang paanyaya ko." Nawala bigla ang iniisip ko, dahil sa malakas na pag-sigaw niya na tila ang saya saya.
"Po?" Takang tanong ko.
"Tinanggap mo na ang elemento ng apoy! Salamat." Nakangiting wika niya. Nakatingin lang ako sa kanya inuunawa ang mga sinasabi niya. Magtatanong pa sana ako ngunit bigla siyang nagsalita.
"Paalam. Nawa'y magalak ka!" Nakangiting pahayag niya.
Nag-simula na siyang mag-lakad kaya't medyo nataranta ako. Hala? Iiwan niya ako dito ng magsolo? Huwag naman! Nakakatakot pa naman dito, parang may dragon na lalabas na lamang bigla bigla at papatayin ako.
"Teka lang po!" Tawag ko sa kaniya, pero unti unti nanlabo na ang paningin ko, at biglang dumilim ang lahat.
"Ryleen!" Halos mapatalon ako noong bigla na lamang ay sumigaw malapit sa tenga ko.mkaya't napamulat agad ako. Napatingin ako sa gilid ko at nakita ko si Louie. Ang sama nanaman ng titig niya sa'kin.
"Ano magsasayang ka pa ba ng oras? You've wasted enough time. Idiot." Agad napakunot ang noo ko ng dahil sa sinabi niya.
"Eh?" Tanging biglas ko. Agad naman siyang napahilot sa sintido niya ng dahil doon. Omo! Eto nanaman ang gawain niya pag naiinis siya! Ang gwapo talaga kapag ginagawa niya iyon.
"Kalahating oras ka lang naman nakapikit dyan. Sabihin mo nga? Natulog ka lang ba?" Asar na wika niya, saka ako namasamang tingnan. Napalunok naman ako dahil doon. Omo! Ganun katagal akong nakapikit? Weh?
"Eh? Limang minuto lang kaya." I murmured. Noong marinig niya ang sinabi ko, binigyan lang niya ako ng death glare, kaya't napa-takip ako ng bibig. Huwag ka na mag-salita Ayisha. Baka kung ano nanaman ang masabi mo. Sabi ko sa sarili ko. Kaya't hindi na ako nag-salita pa.
Maya-maya pa sinabi ulit sa'kin ni Louie na gumawa ako ng apoy. Kaya't agad akong nag-concentrate dahil doon. Mabilis naman akong nakagawa ng apoy.
Ilang sandali lang. Parang nakokontrol ko na ito, kaya napangiti ako. Nakita ko si Louie na nakangisi rin, kaya sinabi niya kasunod kong gagawin.
"Tirahin mo iyon." Malumamay na wika niya sabay turo sa isang parang malaking dart board dito.
Ginawa ko naman ang sinasabi niya at... ang galing nga! Nakokontrol ko na iyong apoy, matapos ko makausap yung taong apoy na iyon kanina, parang naging okay na ang lahat.
Ang dami niyang pinagawa saakin, pero kinaya ko naman lahat. Kahit minsan nag-kakasugat ako, pero ginagamot naman niya. Hanggang sa lumipas ang oras. Ang tagal namin dun, walang pahinga kung wala talaga. At ngayon kaya ko na ito kontrolin!
"Bukas, I'll teach you more techniques and spells about fire." Nakangiting sabi Nya. Nakangiti sya! Ibig sabihin kahit papano! Nagawa ko gusto niyang ipagawa! Nakaramdam ako ng matinding kasiyahan dahil doon.
***
The next day.
Masaya akong naglalakad papunta sa training room. Ang lawak pa ng ngiti sa labi ko dahil sa wakas, mga techniques at iba pa ang gagamitin ko. Hindi na iyong paano lamang kontrolin. Masaya ko pang naiisip na gagawin ko ang best ko para maging maayos ang training ko ngayon.
Noong makarating ako sa training room, agad kong binuksan ang pinto. Pag-bukas na pagbukas ko ng pinto... ay katulad kahapon. Isang Apoy nanaman ang sumalubong saakin.
Hindi tulad kahapon na nakatulala lamang sa apoy, ngayon ay nilabanan ko na ito. Mabilis din ang naging kilos ko. Gumawa ako ng sarili kong apoy at binato rin ang patungong apoy sa'kin. Pagkatapos ng pangyayaring iyon malakas na pagsabog ang narinig ko.
Sumabog ang dalwang apoy na nag-kasalubong, kaya't nagawa iyon ng tila fireworks.
Nakarinig ako ng footsteps, at palakpak. Napangiti ako. Pagkatapos ay nakita ko si Louie. Lumapit sya saakin at inakbayan ako.
"Fast learner huh?" He said while grinning.
***
Advertisement
- In Serial9 Chapters
A Titan's Crusade
Erik Thayne spent most of his life being brutally ridiculed and tormented for his weight and physical appearance, among other things. A social pariah and diagnosed with an eating disorder no one has an explanation or treatment for, Erik spent years trying to overcome his issues with his personal image and escape the ridicule and vicious torment of his peers. After years of dedicated effort, and a fresh start in a town away from his childhood and adolescent tormentors, he had finally begun to truly realize what he'd been striving for all along. Only, fate apparently has other plans because in the blink of an eye, Erik found himself snatched from Earth and taken to another universe, another world, where he is offered the chance to be more than he'd ever imagined. Now, he has to fight to restore the Balance between Chaos and Order on a world of swords and magic, in a universe governed by the System's laws, which resemble those of RPGs from Earth. Erik learned to embrace the things about himself that others taught him to hate, using them to reforge his physical identity into something more removed from his old self-loathing. But can he learn to embrace the darkest parts of his mind just as he did the reviled aspects of his body and become who he needs to be to succeed in the task set before him? It might just prove easier to stalk in the dark as a monster than to walk in the light as a man... *This is my first time publishing anything I've written to a public audience. Due to formatting issues, I forwent traditional stat-screens for something a little less problematic, delineating stat screens by separating them from regular text with horizontal lines in a lighter-grey coloration. Let me know if you like them or not. Criticism is entirely welcome, but please don't hate on my work after only reading 1 chapter. This is a writing project I intend to complete but I have committment problems so we'll see how long this goes on. Also, fair warning, as the description implies, the main protagonist is intended to be someone who has been treated cruelly, developed antisocial tendencies, and ultimately has to question his own humanity--or lack thereof. This story is not intended to be brutally dark but I will definitely be trying to follow a darker theme. It is intended to be violent and some scenes later in the story might be...alarming. There will likely also be some light, non-graphic (think more implied with crude jokes and conversation than actual details, there will be no full-blown sex scenes)relationship scenes planned later and if you're opposed to either a bisexual or gay main character, stay away. I haven't yet decided which way he's going to swing but the odds on him being straight are relatively miniscule, and I've always wanted to write a story about a gay man who basically looks like a lumberjack because who doesn't like giving conventional stereo-types the middle finger? This will NOT be a harem story, and I have no intention to focus on romance over action--it's a consequence of character development where I'm concerned, not the be-all-end-all of the story. The cover-art does not, in any way, belong to me. It was an image titled the Druid King (by duskanmarkovic according to the file name) which I found on Google Images. Until I can get something commissioned, this is the best stand-in image I could find.
8 111 - In Serial28 Chapters
Triquetra: A Multi-Class Isekai or How I Learned to Stop Worrying and Accept the End of the Multiverse
Triquetra: An Multi-Class Isekei Adventure I know, I know, you have heard it all before. Yes I was hit by a truck. Yes I ended up in a Fantastical World suspiciously similar to one of my favorite RPG’s. Yes I had access to cheats no one else possessed. Yes it was a world of classes and levels and magic powers. Finally, yes I was an overweight middle-aged loser failing to live up to my potential. Given my eclectic reading habits I should have been better prepared. Unfortunately I was not. Sure I could multi-class with reduced penalties, but my starting class was Scholar! No combat abilities and very limited spellcasting. My HUD interface costs mana to use, and my universal translation seemed to be outsourced to Giggle Translate. I’m supposed to be an OP MC! Not a slice-o- life struggling to survive in the wilderness. Not to mention the Arch-Magus who summoned me, mistimed everything, I arrived 300 years too late, after the fall of the Empire I was supposed to save. The surviving remnants have devolved into Murder Hobos. What’s worse is that the Great Devourer, Ancient Calamity, and Spawn from the Void Beyond Time, Space, and Sanity is now aware of a new world to plunder, a world called Dirt! (Told you this translator sucks) Warning Extra Crunchy Authorial Vebosity! Lots of infodump in the early chapters, but I learn my lesson and it does get better, eventually. I do not own the Cover image, found it on a free image site.
8 171 - In Serial21 Chapters
Zane the Mad :Part of the Legendary Interviews
Manna runs through the Multiverse like water through the mud. When it gets to a new world it is never the same often many lives are lost, some adapt quickly and grow into gods with the new power. Some of those gods have been working hard to help new worlds with the changes that are coming. They watch the worlds and find ways to use those worlds culture as a guide, but even gods make mistakes. This is the interview with one of the fist of world 997188 to be exposed to the mana and system made to help him. (Please note that this serves as an error report due to the anomalous nature of this subject.)
8 204 - In Serial6 Chapters
Core Of Malice
When his parents turn up dead and his brother goes missing, Xeno really should've expected something bad to happen to him as well. But isn't getting kidnapped for four years a little bit too much? So far, Xeno has a three-step plan. 1. Get out. 2. Find his brother 3. Find out what exactly is going on And, maybe, Xeno has a step 4 on the way. 4. Make a friend Can't be too hard... Right? Wrong.
8 119 - In Serial20 Chapters
Retsuken Word
In Tom`s world they had build convenient tecnology called Nanotec: They were micromachines that were able to build or rebuild anything having necessary elements. Fist they use it at the medicine fild, then in construction and even began to use it in the construcion of smart clotes. When one day the company Retsuken decided to use its augmented reality tecnology to make it more real. It seemed that the game was going to make it more fun, however and unfortunately for Tom, The world changed.
8 223 - In Serial6 Chapters
Fortune Lord: A LitRPG Superhero
You just arrived in this world. Your mission is to establish a branch of The Family and help this world stave off an attack by alien slavers. How can you find members of The Family and awaken their superpowers? How will you protect this world from those who wish to enslave it? How will you keep these people from capturing and dissecting you? With Luck that's how. You are the Lord of Fortune and Travel, it's written on your stat sheet.
8 64

