《Your Loving Heart /✔️/》10.
Advertisement
Өглөө хичээлдээ ахаар хүргүүлж ирсэн болохоор Сонү хамт ирээгүй. Ангид орж ирэхэд байхгүй байсан болохоор гайхсан ч удахгүй ороод ирэх байх гэж бодон суулаа.
Эхний цаг дээр ирсэнгүй. Гайхаад нөгөө хэдийнхээ анги руу очтол бас байсангүй. Бөөнөөрөө хааччихав аа? Зурвасанд хариулахгүй байх юм.
2-р цаг дээр Сонүгаас зурвас ирлээ.
"Нөгөө дээрийн яриад байсан газартаа модель болж байна Сохи, 3-р цагаас очно оо."
Аан тийм байх нь. Нээрээ манай найзууд чинь царайлаг нь дэндсэн сайхан од залуучууд шүү дээ. Сургуульдаа ч алдартай гэж..
3-р цаг завсарлах хонх дуугархад би сунайн дэвтрээ хаачихаад, ширээ дэрлээд нүдээ анин хэвтэв. Сонү удахгүй ирэх байх.
Хонгилын захаас охидууд чангаар орилолдоод эхлэв. Яачихав даа бас.
Орилоон нь улам ойртсоор хажуу ангийн тэнд дуугарав.
Босоод юу болоод байгааг харах гээд өндийтөл ангийн хаалгаар нэг л танил хүн ороод ирэв.
С-Сонү?
Ангийн тавиур дээр гараа тавьчихсан над руу ямар вэ дээ гэсэн харцаар харж байлаа.
Шаргал өнгийн үс???
"Аааааа бурхан минь чамд аймшигтай зохиж байна. Үнэхээр гайхалтай"
"Энэ чинь л би. Надад юу ч байсан сайхан зохино. Чи ийм царайлаг найз залуутай гэдгээ одоо л мэдэв үү?"
Инээгээд ирж гарнаас хөтлөөд ангиас гарахад охидуудын орилох болон, санаа алдалт хослож байв.
"Чи модель болно гэсэн биздээ."
"Тийм ээ тэгээд л ийм болгочихлоо. Бидний авахуулсан зургийг үзэх үү? Сэтгүүлийн нүүрэнд тавигдах юм гэсэн."
"Нэг иймэрхүү."
Утсаа үзүүлэхэд нь авч харвал
"Жонвон үсээ бороор, Жэй Хисын хоёр хараар будуулчихсан юм уу? Нөгөө хэд нь бараанаар. Өөххх, гайхалтай. Та хэдийн visual-д ёстой сөгдөн мөргөе."
"Миний visual-д л мөргөвөл мөргө, тэр хэдэд яах юм бэ"
Хэлсэн юманд нь инээд хүрсээр бусадтайгаа уулзахаар болон сургуулийн ард хашаа руу явав.
Тэднийг олж харсан даруйдаа очиж тэвэрч аваад лаг байна, царайлаг байна гэдгийг нь хэлэв.
Бөөнөөрөө бүгд нэг тэврэлдээд салахад
"Би ч мундаг найзуудтай юм аа."
—————
"У Сэүн!!!!! Хурдлаач ээ, хоцорлоо."
"Очиж л байна штээ. За явъя"
Advertisement
Ах гутлаа угласаар хэлэх бол 20 минутын өмнө бэлэн болсон би нүдээ эргэлдүүлэн хаалгаа онгойлгов.
Бид яг одоо аав ээжийг тосохоор онгоцны буудал явах гэж байна. Онгоц буухад ердөө 10 минут үлдсэн байхад ах удсаар байгаад одоо л гарч ирж энэ тэр.
"Чи түрүүн намайг та гэлгүй шууд У Сэүн! гэсэн үү?" гээд нэг хөмсгөө өргөн асуухад нь би толгой сэгсрэв. Будилуулаад хаячихая өө, тэгэхгүй бол бүтэн цаг надад лекц тавьна. Сонү ах хоёр хоорондоо ийм адилхан. Буруу юм хийчихвэл лекц сонсгоод унана.
"Өө, ахаа байж байгаарай. Хэтэвчээ орхичихож." машины хаалгыг буцаан хаасаар хэлээд гэр лүү хурдлав.
Орон дээр тавьсан хэтэвчээ шүүрчихээд буцан гялс гүйж гараад харахад,
"Ямар уддаг юм!"
"За танийг бодвол гайгүй шүү. Ооё, гэхдээ та ямар догь харагдав аа сая."
Машинд нь орон суухад ах машинаа тойрон нөгөө талд ирж суугаад асааж байв.
"Хэлээд юугхэв, би ч сайхан амьтан шүү."
"Заза, тэгээд өөрийгөө магтаад унадаг юм. Хурдан явъя аа машинтай агаа.
Замаараа Сонүг авна шүү, цуг явъя гэсэн."
Сонүгийн гэрийн гадаа очоод зурвас бичих гэтэл ах хоёр удаа сигналаа дартал, хүлээж байсан юм шиг Сонү гараад ирэв.
"Юу вэ та хоёр, өөрсдийн гэсэн хэлтэй болсон юм уу хаашаа юм."
Сонү хойд суудал руу орж ирээд урагшлан
"Сайн уу хайраа?" гээд хацар дээр үнсэв.
Ах байгаа болохоор л хацар дээр үнсэж байгаа юм тэрнээс биш уруул руу зүтгэх байсан юм.
Аав! Ээж!
Тэр хоёрын зүг гүйхдээ би ингэж орилов. Очоод ээжээс зүүгдэхдээ хэзээ ч салахгүй юм шиг наалдаж орхилоо.
"Энэ охин чинь ээж аавыгаа саначихсан юм уу?" гээд ээж толгой илж, аав ахад ачаагаа өгөн тэврэлдлээ. Аа тийм.
"Ээж, аав Сонү ч бас ирсэн."
Гарнаас нь хөтлөөд урдаа гаргавал аав их нухацтай харчихсан зогсож байсан юм. Энд ирэхээр нь үерхсэнээ хэлье гэж байсан ч ах гэж далжийсан юм утсаар ярьж байхдаа хэлчихдэг юм даа.
Очиж байгаад тухтай ярилцъя гээд л өнгөрсөн дөө.
Advertisement
Аавын харцнаас айгаад зогсож байтал аав хөхөрснөө,
"Манай Ким хүргэн ирчихэж. Хөгшөөн хар даа. Сүүлд харсанаас өндөр болчихсон ч юм уу?" гээд нуруун дээр нь алгадаж байв.
Тайвшраад явчихлаа байна.
Сонү ч инээгээд над руу нүдээ ирмэв.
Гэртээ ирсэнийхээ дараа ачаа тээшийг нь янзлачихаад доор цугларан хоолоо хийхээр болов. Аав, ах, Сонү 3 нэвтрүүлэг үзэнгээ том өрөөнд суух бол ээж бид хоёр хоол хийж байсан юм.
"Анх танай найзуудыг харчихаад за энэ царайлаг хэдээсээ л найз залуутай болчихоосой гэж бодож билээ. Ашгүй харин Сонүтай үерхчихэж. Сайн байна штээ. Найзууд дундаасаа л үерхчихээсэй, таньж мэддэг хөөрхөн хүүхдүүд гээд л боддог байлаа."
Хоолоо хууран зогсож байхад ээж чанга инээгээд хэлэв. Би эргэж харан ээжид Сонүг магтаж гаран, ээж харин инээмсэглэн сонсож байлаа.
Хоол ч болж, ширээ тойрон сууж байхдаа тэд Сонү бид хоёрын талаар л ярьж, бид бүр газар доор ортол иччихсэн доошоо харан сууж байтал ах:
"Удахгүй гэрлэх юм байна л даа. Ахаасаа түрүүлээд хүнтэй болчих гэж. Тэгээд бас хүүхэдтэй болох л байх даа."
Энэ ах одоо хэзээ болох юмыг яриад байгаа юм. Ичиж үхлээээ.
"Та юу яриад-"
"Би Сохиг л зөвшөөрнө гэвэл одоо ч гэрлэчихмээр санагддаг. Гэхдээ үерхэхээсээ өмнө дөнгөж найзлаж эхлэж байхдаа анзаарахад их нарийн төлөвлөгөөтэй, ахлах сургуульдаа лав гэрлэхгүй юм шиг санагдаж байсан."
Сонү яриа таслан ороод ирэхэд нь би бүр шоконд оров. Ю-Юу??
"Манай Сонү аргагүй л анзаарга сайтай, Сохигийн төлөвлөдөг юмсыг сайн мэдэж байна шүү."
Үгүй ээ, ээж бас юу яриад...
"Ахлах сургуульд угаасаа яаж гэрлэх юм. 20 гарчихаад л юу юм гэхээс."
Ээ аав...
Та 3 ч намайг байдалд хийж ханахгүй юм даа.
"Гэрлэлтийн талаар ярихаа болихгүй бол би ичиж үхлээ. Г-Гэхдээ гэрлэхгүй гэж хэлээгүй шүү." нүүрээ дарсаар хэлтэл бүгд зэрэг инээж энэ тэр.
Хоолоо дуусгачихаад бид хоёр жаахан гарч алхахаар шийдэв. Сонү өнөөдөр манайд хононо гэсэн.
"Гадаа гоё байна."
"Тийм байна."
Хөтлөлцөж явсаар, хамгийн анх таардаг дэлгүүр дээрээ ирэн зогсов. Дурсамж сэргэж, өөрийн эрхгүй инээсээр дотогшоо ороод 2 сүү аваад буцан гарлаа.
"Хувь тавилангийн дэлгүүр."
Сонү сүүгээ ууж дуусгачихаад, хогийн саванд хийх гэж байхдаа хэлэв.
"Харин тийм ээ. Хувь тавилан."
Орой болоогүй байгаагийнх нөгөө хэдтэйгээ уулзахаар болон бид Никигийн гэр лүү алхлаа. Аав ээж нь хаашаа ч гэнэ үү томилолтоор явсан хүрээд ир гэнэ ээ.
Хаалга онгойлгон ороход тэр хэд дэрээр байлдаж байсанаа зогсон, Жэй "За манай хайрын шувуухайнууд ирлээ. Мань хэдийгээ жийгээд явчихдаг ханилгаагүй хоёр доо." гээд бүгд дэрээ тэврээд наашаа гүйгээд эхлэв.
Бид хоёр ч яаж зүгээр байхав. Гялс бултан нэг нэг дэр шүүрч аваад тулаанд нэгдэн орлоо.
Эцэст нь бүгд ядран буйдан дээр тэрий хадан унацгаагаад амьсгаадан хэвтэв.
"Баахан тоглоод хоолоо шингээчихэж ээ. Хэдүүлээ гоймон чанаж идэх үү?" гэж Жонвон асуухад Хисын, Жэйк хлёр хамгийн түрүүнд тэгье гэж гараа өргөсөн юм.
Хайч чулуу даавуудаад хожигдсон нь гарахаар болоход эхний удаа Ники бид хоёр хожигдлоо.
Яалт ч үгүй гэрийн эзэн нь юм болохоор хөөрхөн бултчихдаг шүү. Уг нь хамаагүй гардаг байсан ч нөгөө хэд ч тэр Никиг авж үлдэх гээд байсан болохоор дахиад тоглов.
Энэ удаад дахиад л би. Бас Жонвон. Гарахгүй хэд нь yess гэж орилчихоод цаашаа гүйлдэхэд би Жонвоныг цохин явж гутлаа өмсөж байв. Сонү хүрж ирээд цуг гаръя гэхэд нь би яавал гэж дээ гэсээр байгаад үлдээсэн. Жонвон руу бас муухай харчихаж ээ. Санаа зовохын хажуугаар бас хөөрхөн хардаастай.
Дэлгүүрт авсан юмнуудаа бичүүлчихээд торонд хийчихээд гараад ирээрэй гэж Жонвонд хэлээд гадаа хүлээн зогсов.
Хэдэн юм торонд хийх гэж яасан ч уддаг юм.
Гарч ирэхэд нь хүзүүдсээр буцан явлаа.
"Let's Eat Ramyeonnn!!"
A/N- Одоо Солонгос цагаар албан ёсоор 12:00 болж манай бичвэрийн гол дүр эгдүүтэй хөөрхөн, заримдаа күүл агаа болчихдог Ким Сонү-ийн төрсөн өдөр болж байна аа.
Happyy Birthdaaayyy Kim Sunoo.🥳❤️
Live-аа дуусгаад шууд update хийх гээд хүрээд ирлээ. Сүүлд хөөрхөн гадилыг микрофон болгоод ярьж байгаад, бялуугаа бариад л дуусгалаа даа.🎂
생일 축하해 선우야❤️
ENHYPEN&ENGENE
🔀
Advertisement
- In Serial81 Chapters
The Shape of Home
The world of Alvelotyl is one of fantasy, one filled with many races, an expansive magic system exploring themes of identity, some LitRPG elements, moral ambiguity and no small amount of magical inventions similar to those in our world. Dragons with blogs showing off their hoards of treasure live alongside [Hunters] chasing Giant Toads, or [Bandits] using rifles charged with Fire Magic. The Shape of Home is a story within this world, and follows the exploits of Yuri Scalesmith, a budding Lizardfolk adventurer from a small country town with a knack for inventing, and how her life drastically changes after she’s taken from home forever following a single catastrophic event. After being taken from her previously normal life, Yuri is thrust into a world of sprawling streets, magically mutated monsters, and a crime war for territory stretching across an entire city. The Shape of Home normally updates every Tuesday and Saturday at 6PM GMT, but I'm trying out different upload times to see how people react and attract others in differing timezones. There will be two week long breaks after each story arc's Interlude. This story is also a participant in the Royal Road Writathon challenge!
8 109 - In Serial7 Chapters
Code Name: GLITCH
Major Xiomar Haydn is a damn good soldier, and an even better mechanic, although he does have a tendency to get himself thrown into the stockades for getting on the general's bad side. To keep him busy and out of trouble, Xiomar is assigned the task of repairing an old Mech that hasn't been touched in fifteen years. He knows he can fix it--he's Chief Mechanic. What he doesn't know, however, is that GLITCH has a mind of its own. Literally. In the midst of a war between two countries, Xiomar and his newly-repaired Mech are caught in the middle. The enemy is trying to obtain GLITCH's technology... the power to give their own Mechs sentience and dominate the world. Xiomar finds himself pondering the morality of forcing a sentient being to fight on his behalf, and what that means for him as a dutiful soldier. With the future filled with uncertainty, Xiomar and GLITCH are certain of one thing--no one's going down without a fight.
8 219 - In Serial151 Chapters
Master of Ceremonies
A world with crazy Goddesses, a continent where dangers are always around. "What am I gonna do now?" Christopher, the author of Auburn War, asked himself. He reincarnated in a body of a drunkard and death always follows him. How can he survive in this crazy world that he created? How can he protect the family that he swore to protect? Watch Christopher as he changed every scenario that he himself created. "Ah, how ironic, I'm begging in front of the character that I made..." Advance ten chapters on Patreon. Discord: https://discord.gg/EAcYxbG36Y
8 92 - In Serial10 Chapters
When Goblins Attack
The first sequel to The Art of Being Entreri When goblins are found in the nearby mountains, Entreri is hesitant to offer aid, but when a group of soldiers is captured and the town's security is threatened, he is forced into action. Complicating his efforts is the presence of Elliorn, the ranger who swore to hunt the assassin down and kill him. Entreri must find a way to rescue the men and kill the goblins and the frost giant in charge while avoiding capture from the ranger.
8 203 - In Serial16 Chapters
Painting Horrors
Gabriel a rich orphan wants to be an artist because of a mysterious picture he saw. He pursue being an artist fanatically but he couldn't get the type of artist he wanted to be. A strange event happened during his sleep and he suddenly finds the type of genre in art he wanted to be.
8 353 - In Serial9 Chapters
Whodunnit? A Manor Of Mystery
13 everyday guests checked into Rue Manor. They, however, were not informed they would be playing a game of life and death. The twist! The killer is among them! Each day they will solve a murder, and each day another one of the guests die. Bringing each resident closer to the 1,000,000 dollar prize!
8 249

