《Your Loving Heart /✔️/》07.
Advertisement
Амралтын өдрийн өглөө гэсэн шиг сайхан унтаж байгаад бослоо. Нэг сайн суниаж авчихаад нүүр гараа угааж доошоо буухад ах утсаа чихэндээ барьсаар ажилтай гэдэгээ хэлээд савхиа шүүрсээр гарав.
Ах бид хоёрт ямар юмных нь ажил байх вэ дээ. Найзуудтайгаа уулзах гэж л гарч байхгүй юу. Оюутан агаа байж ажил олж хиймээр юм зүгээр.
Ах гарсаных хөгжим тавиад гэрээ цэвэрлэхээр шийдэв. Үсээ дээш шууж овоолоод гал тогооноосоо эхлэн арчиж зүлгэж эхлэлээ. Бүх өрөөгөө цэвэроэн шалаа угаасаар цаг харахад аль хэдийн 14 цаг өнгөрсөн байх агаад хөлсөө арчаад аяга цай уухаар суув.
Жаахан юм идчихээд шүршүүрт орон зогсоход сэтгэл санаа цаанаасаа л сайхан. Нээрээ өглөөнөөс хойш утсаа хараагүй юм байна, гараад Сонү рүү зурвас бичих хэрэгтэй байх.
Уснаас гаран гэрийн өмд цамцаа өмсчихөөд доошоо буухад хаалга зогсоо зайгүй нүдэн, хонх дуугаргасаар байлаа. Үнэхээр хүчтэй чанга балбаж байсан тул айж байлаа. Дурангаар харахад ахын өглөө өмсч гарсан малгай үзэгдэх шиг болов.
Айдас багасан ах байна гэж бодоод хаалгаа нээхэд ахаас шал өөр хүн зогсож байлаа. Бу-бурхан минь энэ хэн бэ?
Хаалгаа хаахаар буцаагаад татахад тэр хүн нөгөө талаас татсаар гэрт ороод ирчихлээ.
Малгайгаа авж, царайгаа харуулахад нь би нүдээ аньж орхисон юм. Аймар сорвитой, хүйтэн харцтай хүн байвал яах юм. Айсандаа хөдөлж чадахгүй зогсож байтал гаранд минь зөөлөн хүрэх нь мэдрэгдэв.
Нүдээ нээхээс айж, бага багаар нээвэл төсөөлөө ч үгүй хүн зогсож байсан юм.
"СОНҮ! Хүн айлгачих юм. Яаж байгаа юм бэ? Айсандаа уйлчих шахлаа" гээд юу юугүй урсах гээд байгаа нулимсаа арчтал тэр гарнаас татан энгэртээ тэврээд
"Чамайг өглөөнөөс хойш утсаа авахгүй, зурвасанд хариулахгүй байхаар чинь ямар нэгэн юм болсон байх вий гэж бодоод хар хурдаараа гүйгээд иртэл чи хаалгаа онгойлгоогүй. Бүр их айгаад хаалга чинь онгойх үед шууд татаад ороод иртэл урд минь чи айчихсан зогсож байсан. Бурхан минь үхтлээ санаа зовлоо. Бас айлгасанд уучлаарай хонгор минь."
Зөөлнөөр үсийг минь илэн, нөгөө гараараа зөөлөн нуруун лээр цохиж, тэвэрсэн чигээрээ ингэж хэлэхэд нь би жинхэнээсээ уйлчихсан.
Advertisement
Буйдан дээр намайг авчран суулгаад, халаасаа ухсаар нэг ширхэг иштэй чихэр гаргаж ирээд задлан аманд хийж өгөөд
"Одоо гайгүй тайвширсан уу? Би гэж тэнэг амьтан сахиусан тэнгэрийгээ айлгаад хаячихаж." гээд нулимсны мөр тогтсон хацрыг минь илж байлаа.
Тээр холоос над руу яаран гүйхдээ гартаа бидний анх авч байсан хос зүүлтийг атгаад хамаг хурдаараа ирсэн байж.
Бяцхан охин шиг уйлахад минь аргадах гээд халаасаа ухаж ухаж ганцхан ширхэг чихэр гаргаж өгсөн нь бусад чихрээс хэд дахин, хамгийн амттай нь байсан юм.
Түүнийг тэврэн сууж байхдаа үнэхээр алдаж чадахгүйгээр гүн дурласанаа мэдэв. Яаж түүн шиг хөвгүүнд татагдахгүй байж чадна гэж?
"Өөрөөсөө ч чамайг харамлаж, хайрладаг байхад бас л өөрөө уйлуулж айлгах гэж дээ. ."
"Зүгээр дээ, би өөрөө л айчихсан төдий. Одоо үнэхээр зүгээр болохоор битгий гэмш. Сонү?
Анх чи бид хоёрын таарсаныг санаж байна уу? Тэр үед би чамайг ямар өндөр юм бэ гэж бодож байж билээ. Толгойгоо барьсаар дээшээ өндийхөд чи цээжээ илчихсэн зогсож байсан." гээд өөрийн эрхгүй инээхэд Сонү ч бас инээмсэглэв.
Ашгүй дээ. Түүнийг инээлгэчихлээ.
"Би түрүүн гэрээ цэвэрлэж байгаад, дуусгаад шууд усанд орсон болохоор утсаа харж амжаагүй хэрэг. Тийм болохоор миний Сонү өөрийгөө буруутгахаа боль за юу."
"Хүрэхээс ч хайрлам, үнэт ваар мэт хүрвэл бохирдчих гээд, жаахан чанга атгачихвал хагарчих гээд байгаа юм чинь яах юм. Тийм бяцхан охиныгоо хайраар л услах хэрэгтэй биз дээ."
"Чи аль хэдийн намайг хайраар ургуулчихсан Сонү."
Хэсэг тэврэлдэн суусаных босож, хоол хийж идэхээр болов. Яараад гараад ирсэнийх юу ч идээгүй өлсөж байгаа байх.
Гал тогоо руу явж байхдаа хананы толинд өөрийгөө хараад цочих шиг болов. Ө, би үсээ самнаагүй явж байгаа юм байна. Самнах гэж явж байгаад хаалгаа онгойлгоод, тэгээд уйлаад, аргадуулаад, тэврүүлээд...
Арай бас хатаагүй жаахан чийгтэй байгаа дээр нь гялс самначихая. Сонүг дуудаад,
"Сонү би үсээ самнах хэрэгтэй байна. Хоолоо жаахан хүлээж болох уу? Үс маань их амархан ширэлддэг болохоор хугацаа орно. Би аль болох хурданаараа хоол хийж өгнө өө за юу."
Advertisement
Түүний урд очиж зогсоод ингэж ярьж байхад тэр чимээгүй л гарнаас сам аваад ард ирээд зогсчихов.
"Би үргэлж ингэж үзэхийг хүсдэг байсан юм. Өвтгөхгүйгээр самнахыг хичээх болохоор жаахан л өвдөх юм уу, зулгаавал хэлээрэй за?"
Үсний үзүүрээс авахуулаад гартаа атган зөөлөн хүрч, аль болох зулгаахгүйг хичээж буй тэр.
Үнэхээр тэр миний мөрөөдлийн хүн байж.
Хайрлах шалтгаан 1.
Тэр чамайг үргэлж халамжилж, бүхнээс илүү хамгаалах болно.
Аажмаар ширэлдээг нь гаргаж дуусчтхаад бахдалтай нь аргагүй над руу инээхэд нь би шагнал болгож зөөлхөн үнсчихээд гарнаас нь хөтлөн хоол хийхээр ирсэн юм.
"Сонү чи надад ногоо арилгаад өгөөч?"
"Мэдээж"
Арилгаж өгсөн ногоог нь хэрчин махныхаа араас савандаа хийчихээд таглан эргэхэд Сонү аль хэдийн ард ирээд зогсчихсон, намайг эргэж харахад нүүрэнд тулан амьсгал нь төөнөнө.
Я-Яг одоо бид үнэхээр ойрхон байна.
Бага багаар урагшлан уруул дээр минь үнсэхэд би ичсэн ч хүзүүгээр нь тэврэн улам ойртлоо.
Чихэрлэг уруул.
Удалгүй биенээсээ холдон хоёулаа ичсэндээ өөр өөр тийшээ харан зогсоно.
Хоолоо аягалчихаад урд нь тавин өөрөө хажууд нь суугаад
"С-Сайхан хооллоорой." гэхэд тэр инээгээд үсийг минь сэгсийлгэж
"Чи ч бас сайхан хооллоорой, миний marshmellow."
Ичиж догдлох зэрэгцэн хоолоо идэн сууж, эцэст нь дуусцгаав.
Кино үзэхээр шийдэн буйдан дээр тухлан, цээжийг нь налан сууж, урдаа чипс тавиад Twilight үзэж эхлэв.
Оройжингоо кино үзэж, эрхлэлдэн суусаны эцэст Сонү явахаар болж гарахынхаа өмнө
"Дахиж утсаа авахгүй битгий удаарай за юу. Бас хайртай шүү, өглөө уулзъя" гээд хацар дээр үнсчихээд эргэхэд нь би араас нь харсаар
"Чамд ч бас хайртай шүү."
Сонү томоо гэгч нь инээмсэглэсээр хаалгаар гарахад ах зэрэгцэн орж ирэв.
Яг үнэндээ цонхоор ах ирж байгааг харсан болохоор л Сонү явж байгаа юм. Үгүй бол тэр ч явахгүй, би ч явуулахгүй байх байсан болохоор ах руу муухай харах шахав.
Ах Сонүтай зөрж орж ирээд над руу жоготой харахад нь би түүний нуруу руу цохиод хаагуур яваад ирж байгааг нь асуухад найзуудтайгаа цуг студи дээр бүжиглэж байгаад ирсэн гэлээ.
"Хоол хийгээд тавьчихсан халаагаад идээрэй манай У СЭҮН ахаа!"
"Яагаад хүний нэр өргөлттэй хэлээд байгаа юм? Сайхан мөчийг нь тасалдуулчихсан болохоор уурлаад байгаа юм байна л даа..." гэсээр үглэж эхлэхэд нь би өрөө рүүгээ улайсан хацраа даран гүйсээр орж ирсэн юм.
А/N-Happy 200 Days ENGENE's!!❤️
ENHYPEN debut хийснээс хойш 200 өдөр болжээ.
#200DaysWithENHYPEN
Live хийсэн үзсэн үү? Ёстой хөөрхөн байлаа.
ENHYPEN&ENGENE❤️
Уншдагт баярладаг шүү
Advertisement
- In Serial33 Chapters
A Victim of Online Fiction
What does it take to be the best web fiction author in the world? Well... I guess I'm about to find out. **** This is the story of a web fiction addict who goes into debt because of his love of reading Wuxia and LitRPGS. He’s captured, thrown into a cell, and forced to write web fiction in order to pay off his debt. In a world where reads pay for food, better cells, and equipment to write on, only the most crafty writers can survive. Enjoy this slice-of-life story about a web fiction author cultivating his writing ability and trying to reach the pinnacle of online fiction. **** People say reading’s supposed to be good for you. I’ve never heard a bigger lie in my life. Reading has only ever brought me disappointment and heartbreak. I read web fiction, and if you don’t know what that is then stay the hell away from this book. You don’t want to know what it is - because when you find out you’ll be hooked for life.
8 152 - In Serial58 Chapters
Lady of Beasts
Magic has vanished from the modern world, relegated to 'biased accounts' and fairy tales. It has no place in the world of heroes and science. Or so the modern people thought. They would be proven wrong, as one of the eldest lineages of the magical world is revived, to once more aim for dominion over the world of magic and man. Update: 19.4.2021: Revised paragraph formatting to ease the reading experience. Feedback is appreciated! Update: 16.07.2021: The last chapter is written! The title has also been changed, from "Return of Magic, Ascendance of the Old Blood", to "Lady of Beasts". [participant in the Royal Road Writathon challenge]
8 302 - In Serial37 Chapters
Virtual Dawn
A young NPC villager becomes the companion of an overpowered PC, taking him on a journey across the empire and embroiling him in a war between the PC conquerors and ruthless NPC rulers. This is a stand alone novel, consisting of 37 chapters. FINAL CHAPTER COMING FRIDAY, APRIL 3, 2020!
8 268 - In Serial14 Chapters
The return of the Demon King
The world of Echeus. This world was invaded by the Great Demon Lord once, the humanity can’t fight for themselves until the heroes comes out. Each of them had different characteristics that they hold. Faith… as long as one doesn’t give up he will definitely win. Hope, can turn imaginary to reality. Charity, the noble medic of the field. Fortitude... The greatest knight that the world has ever seen, can block even the most powerful spell of a dragon. Justice, the sword of the group, the bearer can travel through speed of light and attack as if he was the death itself. Temperance, the wise sage that everyone can rely on, one can made meteorite out of nothing by having this gift. Prudence, can see through lies and predict the future the strategist of the group. The seven heroes fight the Great Demon King and after the hellish nightmare they manage to seal the Great Demon Lord and cast him away from the world. After that the Heroes whose origin is from the parallel world decided to stay at the world of Echeus. 5 peaceful years have passed and something strange happens. Heroes start to pop up in different empire and continent of the world. And soon the Heroes became the main forces of the country. Although those heroes cannot compare to those first 7 Heroes they still possess a tremendous power that can invade a small country. The natural balance of the world starts to distort due to Hero summoning and as the consequence the seal that stops the Great Demon King from appearing starts to crack.
8 281 - In Serial329 Chapters
White Mage in Another World [Redux]
"You may think of healing as a blessing, but not all would agree. What would it take to make it a curse?" A fantasy adventure taking place in world where the power to heal is held only by those born with it, however all those who have this ability are cursed. Entering into this world is a visitor brought by forces she doesn't understand for reason she will never know. However, she learns that she also has the ability to heal. But is it the same as the rest? She is not afflicted by the curse, yet she seems afflicted by some other illness. Follow Andromeda as she discovers this new world and explores its dark secrets. Watch as she learns to master the forces some considered impossible, and witness as she becomes not a hero, but a healer. One might say, A White Mage in Another World.
8 363 - In Serial49 Chapters
Lost Without You (A Justin Timberlake FanFiction)
*Sequel to Finding You (A Justin Timberlake FanFiction)**Read that before reading this!* The 20/20 Experience Tour is over and now the Timberlakes are back home in LA. Now that they are home, Ariana has to face the problems that were created in her new life with Justin and Jess. How will she figure out what she's going to do and how she will live her life? *Any characters I create are MINE and only MINE**Completed!*
8 171

