《Your Loving Heart /✔️/》05.
Advertisement
Энэ бүтэхгүй 7 нөхөртэй танилцсанаас хойш миний амьдралд инээдгүй өдөр гэж алга. Өнөө хэд чинь бүр манайд амьдрах шахуу юм болдог болсон. Аав ээж Жэжү явчихсан, ах энэ хэдийг надтай үлдээчихээд өөрөө бас найзуудынх руугаа явчихсан.
Өчигдөр манайд ирээд өглөөнөөс орой хүртэл байж байж орой болсон чинь харихаас залхуу хүрээд байна чиний сайхан гарын хоолыг идмээр байна гэж намайг явуулсаар байгаад хоол хийлгүүлж идээд шөнөжингөө тоглож байгаад унтсан. Одоо ч үхсэн юм шиг унтаж байна даа.
Нээрээ би ч бас энэ хэдийнхээ аав ээжтэй танилцаад бас л ааваа ээжээ болчихсон. Ганц эмэгтэй найзтай болсон нь ашгүй дээ наад золигнуудаа буруу зам руу оруулж болохгүй шүү миний охин гээд л надад их хайртай.
—-
Хичээл завсарлах хонх дуугарахад би дэвтэр номоо цүнхлэсээр босов. Сонүг аль түрүүн
4-р цагийн завсарлагаанаар сурагчдын зөвлөлийн дарга дуудаад аваад явчихсан. Дуу, бүжигтээ сайн дээр нь царайлаг хүнийг удахгүй болох сургуулийн баярт оролцуулах гээд яаж зүгээр өнгөрүүлэхэв.
Ө, бороо орж байх чинь. Бороо орох болгонд Вонүгийн хэлсэн үг бодогдоод байдаг болохоор эвгүй л байдаг юм. Яг усан борооноор хүн дуудаж гаргаж ирээд хашгичиж хашгичиж явсан. Тэгээд л бид дуусаж билээ.
Борооноор тэр тусмаа ганцаараа үнэндээ харихыг хүсэхгүй байна. Сонү зүгээр хүнийг байнга өдөр болгон хүргэж өгсөөр байгаад муу зан сургаж байгаа юм шт. Ганцаараа л явах болвол эвгүй санагддаг болж.
Ядаж Сонүг дуустал эсвэл бороо зогстол номын санд байж байдаг
юм уу дөө.
Номын сангийн хаалгыг татсаар орохдоо, эртээд уншаад түр орхичихсон байсан ном маань нүдэнд тусав. Очиж үргэлжлүүлэх санаатай алхтал хаанаас ч юм Үшиг сонбэ гарч ирээд:
"Сохи чи надад нэг туслахгүй биз? Энэ бичиг, энэ хавтсуудыг сурагчдын зөвлөлийн байгаа урлаг зааланд аваачаад өгчих. Их баярлана шүү, ирэхээр чинь амттай юм авч өгье."
"Аан за тэгье ээ, би угаасаа завтай байсан юм."
Урлаг заалын дотроос чанга дуу сонсогдох бөгөөд хүмүүс бүжиглэж байна. Зөвлөлийн дарга Хэжин эгчид хавтасуудаа өгчихөөд буцаж эргэхдээ Сонүг олж харав.
Advertisement
Бүжиглэж байна.
Бүжгэн дундуураа над руу агаарын үнсэлт илгээчихжээ бас. Хөөрхөн гэдэг нь.
Номын санд хүлээж байя гэж амны хайрцгаараа хэлчихээд доошоо буув.
Буцаад ортол Үшиг сонбэ номын тавиуруудын дунд суучихсан над руу даллав. Очоод хажууд нь суутал тортой амттан гаргаж ирээд асган хүссэнээ ид гэсэн юм.
Дуртай амттангууд маань байсан учраас инээсээр задлав. Идэж байх зуур сонбэ их инээдтэй зүйлс ярьж, би тэсэлгүй инээчихээд байв.
Номын санд өөр хүн байгаагүй тул хүссэнээрээ чанга инээж, бүр сүүлдээ шал цохиж байтал цаад талын тавиурны цаана юм дуугарах шиг болов.
Бид чимээгүй болон хүлээж байтал араас нь Сонү гараад ирлээ. Би сандарсаар цаг харвал 30 минут орчим өнгөрсөн байх ба түүний хөлс хатаагүй байх нь саяхан ирсэн бололтой.
Их шийдэмгий наашаа биш ээ Үшиг сонбэ рүү муухай харсаар алхаж ирэв. Ирснээ миний гарнаас татан ардаа оруулаад:
"Сонбэним... Миний яагаад ийм дотно байгаа юм?маань болохоор танд боломж байхгүй ээ." гээд эргэж явж байснаа
"Дахиж түүнтэй битгий яриарай
Хан- Үшиг- Сон- Бэ- Ним."
Сүүлийн үгсээ шүдээ зууж байгаад үе үеэр нь таслан их зуулттай хэлсэн болохоор сонбэ ч гэлтгүй би ч гайхав.
Бас түүний хэлсэн найз охин гэдэг үг. Догдлоод эхлэчихлээ.
"Сонү хэзээ тарсан юм? Надад хэлчихгүй би оччих байсан юм. Шүхэр байгаа юм уу? Хувцас чинь норчихвол хэцүү штээ"
"Сохи дахиж түүнтэй битгий уулзаарай, харсан ч хараагүй юм шиг өнгөрөөрэй за юу?"
Тэр үүнийг хэлж байхад бид бараг сургуулиас гарж байв. Үг хэлэхийн завдалгүй:
"Алив наашир."
Сонү намайг татан хажуудаа наагаад гадуурх хүрмээ тайлан дээрээ барьж гүйхэд бэлтгэв. Би ч бас ойлгон зогсож байтал намайг байн байн өөртөө татаж байгаад гүйцгээе гэж тэр хэлэн бид гүйв.
Гүйсээр гэрийн наана байдаг саравчинд орон амьсгаагаа даран зогсож байтал
"Үс чинь бага зэрэг норж, дух руу чинь ороод чи үнэхээр үзэсгэлэнтэй байна
сахиусан тэнгэр минь~"
Хэлсэн үгэнд нь хөлдөн зогсчихов. Түүний намайг цаг мөч бүрт магтаж байдаг гэж би хэлээгүй юу?
Advertisement
Энэ удаа тэр нэг гараараа хүрмээ дээр барьж, нөгөө гараараа надаас хөтлөсөөр гүйв. Амьсгаадсаар хаалганыхаа гадаа ирэн зогсоцгооно.
"Сонү чи яагаад түрүүн уурласан юм?"
"Зүгээр л...
"А-Айн?"
"Одоо л хэлэх хэрэгтэй байх." тэр ингэж амандаа бувтначихаад гарнаас минь зөөлөн атгав.
Бу-Бурхан минь тэр миний гарнаас хөтлөчихлөө.
Тэр яг одоо миний зүрхийг догдлуулаад байна!! Галзуу юм шиг цохилж байгаа зүрхээ нөгөө гараараа дарсаар түүн рүү хартал:
"Би анх мөргөлдөхөд чиний нүдийг хараад л дурлачихсан! Тийм эгдүүтэй, үзэсгэлэнтэй бор нүдэнд яаж татагдахгүй байх юм? Тиймээс-" гэснээ тэр гүнзгий амьсгаа авав.
"Надтай үерхэж, миний албан ёсны найз охин болох уу У Сохи? Чамайг бусдаас харамлаад байна. Би ч бас чамд мэдрэмж төрүүлж, зүрхийг чинь догдлуулдаг тийм биздээ?"
Хацар лооль шиг улаан болсон гэдэгт мөрийцье.
"Кхмм, нөгөө юу..."
Би түгдэрч түгдэрч гүнзгий амьсгаа авч байтал:
"Ингэж байхаар дуугүй үнсэлцээч дээ, хоёр балай юм чинь"
Бид хоёул гайхан хаалга руу хараад, ойртвол:
"Хөөе наад нэг Хисынийхээ амыг дараадах аа, тэнэг чинь сайхан мөч тасалдуулчих юм."
"Миний хоёр хөгшин үргэлжлүүл үргэлжлүүл."
"Үгүй ээ зүгээр наанаа учраа олоод үнсэлцчихээд ороод ир."
"Наад Хисыний амыг скочдоодох, олон юм тэнэгтээд байх юм." гэж Жэй хэлж байв.
Гэрт тэр хэд бөөндөө байгаа юм байна л даа. Хаалга чагнаад зогсож байхдаа яадаг байна? Бас энэ Хисын юун ичмээр юм яриад байгаа юм.
Сонү над руу бага зэрэг ойртон, хацар дээр үнсчихээд,
"Хариугаа заавал одоо хэлэх шаардлагагүй дээ. Зурвасаар ч хэлсэн болно. Харин одоо оръё. Даарах нь байна.
Хаалгаа нээтэл юу вэ аяга барьсан 6 залуу давхралдаад уначих юм. Сонү цаашаа цаашаа гэсээр тэднийг босохыг хүлээж байв.
Ү-Үгүй байзаарай, би дөнгөж сая сэтгэлээ илчлэлт, үерхэх саналд нь хариу өгсөнгүй юу? Яанаа.
За яг маргааш л хариугаа сургууль дээр хэлье. Одоо Сонүг харахаар ичээд байна аа. Хоолоо өөрсдөө аргал гэж хэлчихээд, Сонүд ахын хувцаснаас өгөөд би өөрөө өрөөнөөсөө гаралгүй бүгэв.
Сонүгийн ачаар надад бороотой өдөр бодогддог дурсамж шал өөрөөр солигдсон юм.
"Аая Сохи яг иччихсээн. Ингээд дундаасаа хостой болдог юм байж."
Ники пиззагаа хазсаар хэлэх бол Сонү дух руу нь няслаад дуугүй байхыг шаардах аж.
Хисын тэр цаанаас амаа тагласан скочоо хуу татаж хаяад
"Зүгээр үнсэлцээл орж ирэх юман дээр-" гээд үгээ дуусгаагүй байхад 6 дэр нисэлдэн ирэв ээ, хөөрхий.
Үнэндээ Сонүгийн дотор Сохиг зөвшөөрөхгүй бол яана аа гэх багахан айдас байсан юм.
Advertisement
- In Serial59 Chapters
Enlightened Violence
A cynical youth struggling to find meaning in his life dies horribly in a car accident, only for his soul to transmigrate into the body of a dead scavenger in a futuristic, apocalyptic world. "And here I was thinking hell would be a little less boring," were some of the first words to leave his mouth as he opened his eyes, finding himself in a foreign world waiting for him to explore!
8 237 - In Serial13 Chapters
Black Sheep - A Permadeath GameLit/FPS
In the future a VR game called World Domination, has replaced 'real' warfare. The ChinKor Republic has invaded Britain, the last bastion of European resistance. The Black Sheep, a unit of convict pilots, is sent in to stem the tide and atone for their crimes. Can they overcome their hatred, distrust of each other and their sadistic guards?
8 202 - In Serial69 Chapters
Six Seals
Put on indefinite hiatus.
8 173 - In Serial13 Chapters
Stained Warriors
Tattoos can be found in different cultures all over the world. It is an ancient art form that holds deep meanings and beliefs. Some cultures believe that tattoos are given to a man or a woman who undergoes the rite of passage of adulthood. Tattoos are perceived as a symbol of a warrior or badge of honor and richness. Tattoos have different meanings yet different people and different cultures practice such art form. We now accompany the warriors in an epic journey in a world where tattoos come to life and provide powers you can only imagine. We shall uncover the mysteries of the world of PenTerra.
8 116 - In Serial10 Chapters
the last kingdom ♡ oneshots
reuploaded tlk oneshots/requests from my tumblr @/osferth
8 198 - In Serial9 Chapters
My Muse // Life Swap AU // A Kagaminette Story
Marinette is the excitable and artistic daughter of the famed swordfighter, Tomoe Tsurugi. Kagami is the lonesome daughter of Paris' best bakers, Tom and Sabine Dupain Cheng. Both teens struggle with pressures only a parent can provide; Mari is expected to be rock hard, durable and unforgiving. Kagami is pushed to get out more, and make friends.They couldn't be more different, but when their paths cross, a miraculous plan to appease their nagging parents is born...
8 115

