《Your Loving Heart /✔️/》05.
Advertisement
Энэ бүтэхгүй 7 нөхөртэй танилцсанаас хойш миний амьдралд инээдгүй өдөр гэж алга. Өнөө хэд чинь бүр манайд амьдрах шахуу юм болдог болсон. Аав ээж Жэжү явчихсан, ах энэ хэдийг надтай үлдээчихээд өөрөө бас найзуудынх руугаа явчихсан.
Өчигдөр манайд ирээд өглөөнөөс орой хүртэл байж байж орой болсон чинь харихаас залхуу хүрээд байна чиний сайхан гарын хоолыг идмээр байна гэж намайг явуулсаар байгаад хоол хийлгүүлж идээд шөнөжингөө тоглож байгаад унтсан. Одоо ч үхсэн юм шиг унтаж байна даа.
Нээрээ би ч бас энэ хэдийнхээ аав ээжтэй танилцаад бас л ааваа ээжээ болчихсон. Ганц эмэгтэй найзтай болсон нь ашгүй дээ наад золигнуудаа буруу зам руу оруулж болохгүй шүү миний охин гээд л надад их хайртай.
—-
Хичээл завсарлах хонх дуугарахад би дэвтэр номоо цүнхлэсээр босов. Сонүг аль түрүүн
4-р цагийн завсарлагаанаар сурагчдын зөвлөлийн дарга дуудаад аваад явчихсан. Дуу, бүжигтээ сайн дээр нь царайлаг хүнийг удахгүй болох сургуулийн баярт оролцуулах гээд яаж зүгээр өнгөрүүлэхэв.
Ө, бороо орж байх чинь. Бороо орох болгонд Вонүгийн хэлсэн үг бодогдоод байдаг болохоор эвгүй л байдаг юм. Яг усан борооноор хүн дуудаж гаргаж ирээд хашгичиж хашгичиж явсан. Тэгээд л бид дуусаж билээ.
Борооноор тэр тусмаа ганцаараа үнэндээ харихыг хүсэхгүй байна. Сонү зүгээр хүнийг байнга өдөр болгон хүргэж өгсөөр байгаад муу зан сургаж байгаа юм шт. Ганцаараа л явах болвол эвгүй санагддаг болж.
Ядаж Сонүг дуустал эсвэл бороо зогстол номын санд байж байдаг
юм уу дөө.
Номын сангийн хаалгыг татсаар орохдоо, эртээд уншаад түр орхичихсон байсан ном маань нүдэнд тусав. Очиж үргэлжлүүлэх санаатай алхтал хаанаас ч юм Үшиг сонбэ гарч ирээд:
"Сохи чи надад нэг туслахгүй биз? Энэ бичиг, энэ хавтсуудыг сурагчдын зөвлөлийн байгаа урлаг зааланд аваачаад өгчих. Их баярлана шүү, ирэхээр чинь амттай юм авч өгье."
"Аан за тэгье ээ, би угаасаа завтай байсан юм."
Урлаг заалын дотроос чанга дуу сонсогдох бөгөөд хүмүүс бүжиглэж байна. Зөвлөлийн дарга Хэжин эгчид хавтасуудаа өгчихөөд буцаж эргэхдээ Сонүг олж харав.
Advertisement
Бүжиглэж байна.
Бүжгэн дундуураа над руу агаарын үнсэлт илгээчихжээ бас. Хөөрхөн гэдэг нь.
Номын санд хүлээж байя гэж амны хайрцгаараа хэлчихээд доошоо буув.
Буцаад ортол Үшиг сонбэ номын тавиуруудын дунд суучихсан над руу даллав. Очоод хажууд нь суутал тортой амттан гаргаж ирээд асган хүссэнээ ид гэсэн юм.
Дуртай амттангууд маань байсан учраас инээсээр задлав. Идэж байх зуур сонбэ их инээдтэй зүйлс ярьж, би тэсэлгүй инээчихээд байв.
Номын санд өөр хүн байгаагүй тул хүссэнээрээ чанга инээж, бүр сүүлдээ шал цохиж байтал цаад талын тавиурны цаана юм дуугарах шиг болов.
Бид чимээгүй болон хүлээж байтал араас нь Сонү гараад ирлээ. Би сандарсаар цаг харвал 30 минут орчим өнгөрсөн байх ба түүний хөлс хатаагүй байх нь саяхан ирсэн бололтой.
Их шийдэмгий наашаа биш ээ Үшиг сонбэ рүү муухай харсаар алхаж ирэв. Ирснээ миний гарнаас татан ардаа оруулаад:
"Сонбэним... Миний яагаад ийм дотно байгаа юм?маань болохоор танд боломж байхгүй ээ." гээд эргэж явж байснаа
"Дахиж түүнтэй битгий яриарай
Хан- Үшиг- Сон- Бэ- Ним."
Сүүлийн үгсээ шүдээ зууж байгаад үе үеэр нь таслан их зуулттай хэлсэн болохоор сонбэ ч гэлтгүй би ч гайхав.
Бас түүний хэлсэн найз охин гэдэг үг. Догдлоод эхлэчихлээ.
"Сонү хэзээ тарсан юм? Надад хэлчихгүй би оччих байсан юм. Шүхэр байгаа юм уу? Хувцас чинь норчихвол хэцүү штээ"
"Сохи дахиж түүнтэй битгий уулзаарай, харсан ч хараагүй юм шиг өнгөрөөрэй за юу?"
Тэр үүнийг хэлж байхад бид бараг сургуулиас гарж байв. Үг хэлэхийн завдалгүй:
"Алив наашир."
Сонү намайг татан хажуудаа наагаад гадуурх хүрмээ тайлан дээрээ барьж гүйхэд бэлтгэв. Би ч бас ойлгон зогсож байтал намайг байн байн өөртөө татаж байгаад гүйцгээе гэж тэр хэлэн бид гүйв.
Гүйсээр гэрийн наана байдаг саравчинд орон амьсгаагаа даран зогсож байтал
"Үс чинь бага зэрэг норж, дух руу чинь ороод чи үнэхээр үзэсгэлэнтэй байна
сахиусан тэнгэр минь~"
Хэлсэн үгэнд нь хөлдөн зогсчихов. Түүний намайг цаг мөч бүрт магтаж байдаг гэж би хэлээгүй юу?
Advertisement
Энэ удаа тэр нэг гараараа хүрмээ дээр барьж, нөгөө гараараа надаас хөтлөсөөр гүйв. Амьсгаадсаар хаалганыхаа гадаа ирэн зогсоцгооно.
"Сонү чи яагаад түрүүн уурласан юм?"
"Зүгээр л...
"А-Айн?"
"Одоо л хэлэх хэрэгтэй байх." тэр ингэж амандаа бувтначихаад гарнаас минь зөөлөн атгав.
Бу-Бурхан минь тэр миний гарнаас хөтлөчихлөө.
Тэр яг одоо миний зүрхийг догдлуулаад байна!! Галзуу юм шиг цохилж байгаа зүрхээ нөгөө гараараа дарсаар түүн рүү хартал:
"Би анх мөргөлдөхөд чиний нүдийг хараад л дурлачихсан! Тийм эгдүүтэй, үзэсгэлэнтэй бор нүдэнд яаж татагдахгүй байх юм? Тиймээс-" гэснээ тэр гүнзгий амьсгаа авав.
"Надтай үерхэж, миний албан ёсны найз охин болох уу У Сохи? Чамайг бусдаас харамлаад байна. Би ч бас чамд мэдрэмж төрүүлж, зүрхийг чинь догдлуулдаг тийм биздээ?"
Хацар лооль шиг улаан болсон гэдэгт мөрийцье.
"Кхмм, нөгөө юу..."
Би түгдэрч түгдэрч гүнзгий амьсгаа авч байтал:
"Ингэж байхаар дуугүй үнсэлцээч дээ, хоёр балай юм чинь"
Бид хоёул гайхан хаалга руу хараад, ойртвол:
"Хөөе наад нэг Хисынийхээ амыг дараадах аа, тэнэг чинь сайхан мөч тасалдуулчих юм."
"Миний хоёр хөгшин үргэлжлүүл үргэлжлүүл."
"Үгүй ээ зүгээр наанаа учраа олоод үнсэлцчихээд ороод ир."
"Наад Хисыний амыг скочдоодох, олон юм тэнэгтээд байх юм." гэж Жэй хэлж байв.
Гэрт тэр хэд бөөндөө байгаа юм байна л даа. Хаалга чагнаад зогсож байхдаа яадаг байна? Бас энэ Хисын юун ичмээр юм яриад байгаа юм.
Сонү над руу бага зэрэг ойртон, хацар дээр үнсчихээд,
"Хариугаа заавал одоо хэлэх шаардлагагүй дээ. Зурвасаар ч хэлсэн болно. Харин одоо оръё. Даарах нь байна.
Хаалгаа нээтэл юу вэ аяга барьсан 6 залуу давхралдаад уначих юм. Сонү цаашаа цаашаа гэсээр тэднийг босохыг хүлээж байв.
Ү-Үгүй байзаарай, би дөнгөж сая сэтгэлээ илчлэлт, үерхэх саналд нь хариу өгсөнгүй юу? Яанаа.
За яг маргааш л хариугаа сургууль дээр хэлье. Одоо Сонүг харахаар ичээд байна аа. Хоолоо өөрсдөө аргал гэж хэлчихээд, Сонүд ахын хувцаснаас өгөөд би өөрөө өрөөнөөсөө гаралгүй бүгэв.
Сонүгийн ачаар надад бороотой өдөр бодогддог дурсамж шал өөрөөр солигдсон юм.
"Аая Сохи яг иччихсээн. Ингээд дундаасаа хостой болдог юм байж."
Ники пиззагаа хазсаар хэлэх бол Сонү дух руу нь няслаад дуугүй байхыг шаардах аж.
Хисын тэр цаанаас амаа тагласан скочоо хуу татаж хаяад
"Зүгээр үнсэлцээл орж ирэх юман дээр-" гээд үгээ дуусгаагүй байхад 6 дэр нисэлдэн ирэв ээ, хөөрхий.
Үнэндээ Сонүгийн дотор Сохиг зөвшөөрөхгүй бол яана аа гэх багахан айдас байсан юм.
Advertisement
- In Serial55 Chapters
Beastkin of GRIM
*Note: The current content of this story up to Volume 2 will remain on RR, but further updates will only be available on Scribblehub. Will also be moving to Tapas in the future.* Hovestile is a world of magic, dangerous monsters and conflict. Earth is a world of science, dominant humanity and endless strife. In an uncertain future, tensions escalate between the nations of Earth as resources fall into perilous scarcity. Cities collapse into anarchy as governments tremble at the world's crisis. Boundaries blur from neglect and outright scorn. In sheer desperation, mankind turned to the stars...and failed. They resorted to more grounded technology and accessed a world known as Hovestile. Hundreds of candidates were carefully chosen to enter this world with plans to prepare for colonization, but contact with the humans of Earth was immediately lost. Over time, the people of Hovestile welcomed any assistance to defeat the monsters threatening their lands. Those from Earth were labeled as Outworld Adventurers, humans with the ability to increase their natural abilities through stats. Those born to Hovestile were referred to as Native Adventurers, original denizens with a natural competence for magic.-----------Alphonse Kneller is one outworld adventurer who dreams of making Hovestile his true home. But on his third dungeon foray, he is betrayed by his adventuring party and left for dead. As he begins to abandon hope, two young catgirl demihumans appear before him named Kirie and Asa. Their mother, Rinka, offers Alphonse a precarious gift known as the Construct Contract. Accompanied by the two demihuman sisters as adventuring partners, Alphonse seeks to make further contracts and establish the guild known as GRIM. Cover art is by sushirollw. Check her stuff out! Absolutely awesome: https://twitter.com/sushirollw *This story is planned out as a massive project spanning multiple volumes. Comments are greatly appreciated. Feel free to send PMs.*
8 186 - In Serial6 Chapters
Nihil
While the Allfather and Allmother decided to end their life, all Intelecti moves up into power, while the balance is tipped, something must be done. This is a story about a boy who are different from any current race, he is the first of his kind, and fate await him, to show greatness, or pure destruction.
8 161 - In Serial155 Chapters
Interpersonal Chemistry
On the cusp of 30, Mitch Calvert is a typical Millennial that finds himself facing instability and crossroads for what feels like the hundredth goddamn time in a decade. Now he’s temporarily incapacitated, which is keeping him from his form of escapism at the worst imaginable moment. But what can you do? It’s either take the beatdown without putting up any resistance, or grab a steel chair and start swinging back. Interpersonal Chemistry is the story of misfit wrestlers that takes place in the fictional city of Monument, Massachusetts. It’s rated M, intended for mature audiences only due to sensitive subject matters such as: mental illness, addiction, trauma, violence (typical of the setting), and vulgar language.
8 192 - In Serial54 Chapters
#2: Mister Sweet Talker || Beomryu √
Mister Series 2 of 5 taglish epistolary completedJust because of his consistency and bubbly personality, she started to get interested on him that it came to the point where she tried to entertain him, just so she can know if the guy will still be the same or not despite her cold treatment towards him.
8 150 - In Serial29 Chapters
Legends Never Die
[BOOK 1]H E R O:An ordinary individual who finds the strength to persevere and endure in spite of overwhelming obstacles.[Completed][Unedited]Started - 1/9/18Ended - 22/5/19
8 206 - In Serial26 Chapters
After Death
What comes after death? Only the dead know.He was a hero, an immortal protector. All his life he did his duty, keeping his people from harm as best as he could, until his untimely death. Death begets life, and life begets death. With his end came peace, but peace never lasts. There is something sinister awakening, and our immortal is given a new lease of life in the midst of it. Will he be able to uncover the truth - about life, about death, and about himself - through the turbulent times ahead?
8 233

