《Your Loving Heart /✔️/》03.
Advertisement
Өглөө болж нүдэн доогуур татсан хөх зураас, арзайсан үстэйгээ дээшээ өндийв. Шөнөжингөө Сонүгийн талаар бодоод унтаж чадаагүй. Үгүй ээ ер нь хэн тийм эгдүүтэй байдаг юм. Дээрээс нь тэр түүний хэлсэн үгс...
Би ч галзуурч дээ галзуурч. Танилцаад удаагүй байгаа хэр нь ингэтлээ бодож байхыг бодвол.
Хичээл дээр ирээд нойрмоглон сууж байтал нөгөө намайг шөнө нойргүй хонуулдаг хэргийн эзэн орж ирж байна.
"Өглөөний мэнд, эгдүү минь"
"Өглөөний мэнд, ноён асуудал таригч гуай."
"Өчигдөр орхиод явчихсанд уурлачихсан юм уу? Уучлаарай манай найзууд дуудаад би ажил дээрээ очих хэрэгтэй байсан юм."
"Найзууд? Ажил? Чи ажил хийдэг юм уу?"
"Мм ер нь нэг тиймэрхүү. Модель болдог юм. Хааяадаа л..."
Хөөх Сонү модель хийдэг байх нь. Энэ сайхан царай, тийм өхөөрдөм төрхийг хэн үгүйсгэнэ гэж?
"Өчигдөр чамаас болоод, ялангуяа чиний хэлсэн үгнээс болоод би ахад загнуулах шахсан."
"Аан тэгээд л өнөөдөр ийм урвагар дуу муутай байсан байх нь"
"Юу аан гэж! Чи найз залуу нтр гэж хэлээгүй байсан бол би бүтэн нойртой тухтай амрах байсан юм за юу!"
"Манай хөөрхөн эгдүү Сохи, миний хэлсэн үгнээс болоод догдлоод унтаж чадаагүй байх нь ээ? Юухан байхав хоёулаа тэр үгийг үнэн болгож болно шүү дээ сахиусан тэнгэр минь"
Ю-Юу вэ тэр сүүлийн үг нь? Эгдүү гэж дууддагт нь арай гэж дасаж байхад даа. Ичээд бас бага зэрэг догдлоод байгаа болохоор нүүрээ нууж ширээ дэрлээд хэвтчихэв.
"Удахгүй математик бүтэн гурван цаг орох болохоор би унтлаа. Багш наашаа дөхөх ч юм уу, намайг дуудвал сэрээгээрэй за?"
Би Сонүд ингэж хэлчихээд буцаад ширээгээ дэрлэн хэвтэв. Улайсан нүүрээ ч нуух, угаасаа юм хийдэггүй цаг дээр ч нойроо нөхөөд авах.
Нэг сумаар хоёр туулай. Бинго!
Багш орж ирэн хичээлээ эхлэж байгаа нь дуулдаж, аажмаар бүдгэрч байгаад би нэгмөсөн унтчихав.
—-
Хонх аль түрүүн дуугарах шиг болсон доо. Тийм ээ хонх хонх ХОНХ?
Гэнэт цочин сэрвэл ангид ганцаархнаа байв. Хүүхдүүд хааччихав? Утсаа гаргаж ирэн цаг хартал өө аль хэдийн хоолны цаг болчихож. Нээрээ нүүрэн дээр тусаад байсан нар яг эд унтаж байх үед тусахгүй байсан шт. Ангийн хүүхэд хөшиг хаасан юм байхдаа.
Advertisement
Явж юм олж идэх санаатай босвол ширээний буланд наалддаг цаасан дээр юм бичээд наачихаж. Надад юм байх даа?
Яах гэж байгаа юм бол.. Өлсөөд байхад даа.
Шатаар өгссөөр дээврийн хаалгыг түлхэн онгойлговол Сонү цаашаа хараад юм хийж байна. Очоод хүзүүдэн авбал тэр ширээгээр хоол өрчихсөн байв.
"Хөөх, арааны шүлс асгарч байна. Чи хийсэн юм уу."
"Өө ирчихсэн үү. Тийм ээ би хийсэн."
"Надад ингэж хоол бэлдэж өгдөг нь яаж байгаа юм?"
"Яах юу байхав дээ. Чамайг өөртөө дурлуулах гэж л."
Түүний хэлсэн энэ өгүүлбэрийг сонсоод будаандаа хахах шахав. Ус залгилан сууж байтал
"Яасан бэ? Иччихсэн юм уу. Зүгээр дээ би чамтай гэрлэхийн тулд бүхнийг хийнэ."
Ус ууж байсан би дахиад хахаж цацахад хөөрхөн инээгээд алчуур өгөв.
"Г-Гэхдээ Сонү чиний ярьж байгаа чинь арай л хурдан?"
"Мэднэ ээ. Тэгээд л би чамайг надад дурлатал чинь хүлээх болно."
—-
"Сайхан цадлаа. Баярлалаа Сонү^^"
"Зүгээр ээ."
Сонүгийн гарнаас чирсээр хичээл орох ангидаа арай гэж амжин орж ирж суув. Аяга савнуудаа яах юм гэж асуутал найзууд нь ирээд авчихна, санаа зоволтгүй л гэсэн.
Сонү ярьснаар тэд долуулаа найзладаг хоорондоо их дотно, хамт амьдарч байсан түүх ч бий гэсэн.
"Гэхдээ Сонү, би сэрээгүй тэр чигтээ унтаад чам дээр очоогүй бол яах байсан юм?"
"Зүгээр л иртэл чинь хичээлээ таслаад ч хамаагүй хүлээнэ."
Тэр яг мангар байх аа? Хэзээ ирэх нь мэдэгдэхгүй намайг хүлээгээд сууна гэнэ шүү.
——
"Хөөе Ким Сонү! Зүгээр аятайхан байж байгаад шийтгэлээ хурдан биелүүлчихээд хурдан харъя."
Тэгэхээр бид яг одоо шийтгэл аваад спортын заал цэвэрлээд зогсож байна.
Хичээл дээр хэтэрхий чанга шивнэлдээд бусаддаа саад болоод байсан болохоор гэсэн. Гэтэл Сонү зүгээр байхгүй намайг ирж өдөөд, ийш тийшээ гүйгээд ус асгачих гээд байх юм.
"Надад лав зүгээр байнадаг. Харин ч хоёулхнаа байх цаг дахиад зөндөө илүү гарч байна штээ охин минь."
"Хурдан хийчихээд гэртээ харъя л даа. Би ядраад байна. Шөнө ч олигтой унтаагүй штээ."
Advertisement
"Миний ирээдүйн найз охин ядарч болохгүй шүү. Би гялс угаагаад хаячихая. Манай Сохи тэнд сууж бай."
Түүний энэ эрх нялуун занг яалтай билээ. Бас ирээдүйн найз охин энэ тэр гэчихжээ.
Эцэст нь шийтгэлээ дуусгаад бид сургуулийн гадаа гарч ирэв. Яаж алхаж харина аа гэж бодоод санаа алдаж байтал Сонү
"Ядарч байна уу? Би хүргээд өгье."
"Чамаар хүргүүлсэн ч адилхан л явна штээ"
Би ингэж хэлж дуусаагүй байтал Сонү машины түлхүүр гаргаад ирэв. Арай үгүй байлгүй дээ.
"Би чамайг хүргэж өгөх гээд өнөөдөр авч ирсэн юм. Аав аль дээр надад өгсөн ч би унадаггүй байсан юм."
"Байз! Чи жолооны үнэмлэхтэй юм уу? Үнэмлэхгүй бол би суухгүй ээ нээрээ шүү. Амьдралаа дэнчин тавихгүй."
"Яахаараа ийм эгдүүтэй байдаг байна? Мэдээж би жолооны үнэмлэхтэй, машин барьж сураад удаж байна."
Эцэст нь би түүнд итгээд, бас үнэхэээр үнэхэээр ядарч байсан болохоор машинд нь суугаад хөдлөж байна.
Цонхоор зөөлхөн салхи орж ирээд л...
Би дуу тавихаар гараа сунгатал Сонү түрүүлээд дуу тавьчихав.
🎶Sasha Sloan-Dancing With Your Ghost🎶
Дуу эхлээд удаагүй байтал Сонү дагаж дуулаад эхлэв. Бурхан минь түүний хоолой. Тэр үнэхээр сайн дуулдаг юм байна.
"Чи их гоё хоолойтой юм."
"Баярлалаа Сохи"
Сонүгийн дуулахыг сонсоод, машин зөөлнөөр явж, хажуугаар нь салхи орж ирээд нойр хүрээд байна. Би унтмаар байна.
——
Анхилуун сүрчигний үнэр миний нөмөрч байгаа зүйлээс үнэртэх аж. Би гэртээ гэхэд их өөр байна даа. Хүлээгээрэй би хаана-?
Гялс өндийвөл Сонүгийн хүрмийг нөмөрчихсөн машинд нь унтаж байлаа. Салхинд цохиулж Сонүгийн хоолойнд бүүвэйлэгдээд унтчихаж...
Харин хажуу суудал дээр Сонү нүдээ анин сууж байсан юм. Магадгүй унтаж байж ч болно.
Хүрмийг нь өөрт нь буцаан нөмрүүлэх гэсэн ч нүдээ нээчихэв. Унтаагүй байх нь.
"Манай эгдүү сэрчихсэн юм уу? Чамайг их тайван унтаж байхаар чинь сэрээж чадсангүй."
"Баярлалаа өхөөрдөм Сонү. Би одоо ингээд орлоо."
Ингэж хэлчихээд цагаа гарган харвал 18:34 хөөх. 2 цаг унтчихаж.
Сонү зөрүүдэлж оруулж өгнө гэсээр байгаад хаалганы өмнө авчрав.
"Баяртай Сонү-яа. Болгоомжтой хариарай. Өхөөрдөм Сонү баяртай"
Би даллаж байх бол Сонү инээсээр
"Эгдүүтэй Сохи ч бас баяртай. Зурвас бичнэ ээ." гээд нүдээ ирмэв. Би ч удахгүй зүрхний өвчтэй болох байх аа. Дэндүү эгдүүтэй байна энэ хүн.
Намайг л эгдүүтэй гээд байдаг өөрийгөө хэр эгдүүтэй гэдгээ мэддэг ч болоосой. Тийм эгдүүтэй байж бас лаг ах шиг аашилна аа. Ёстой нэг...
Өхөөрдөм Сонү👅
Сохи унтах гэж байна уу?
Эгдүүтэй Сохи🌸
Сонү сайн явж харьсан
биздээ?? Тийм ээ би
унтах гэж байна.
Өхөөрдөм Сонү👅
Сайхан амраарай
хөөрхөн минь❤️
Эгдүүтэй Сохи🌸
Сайхан амраарай
Сонү💗
Өхөөрдөм Сонү👅
❤️
seen 2 minutes ago
SeoHee_0829 offline.
Advertisement
- In Serial55 Chapters
The Academy
Nicholas Stryder is finally leaving the space colony he grew up on. He has passed the mysterious exam, and gained entrance into the illustrious Academy. Do well at the Academy, and he can finally complete his dream of becoming a DRED Knight, and protect mankind from an alien species that threatens the entire universe. There is only one problem...who will protect him as he goes through the next four years at the Academy?
8 224 - In Serial6 Chapters
The Echo Realms: Through the Stones
Gemma is a happy young woman with a simple life. As a jeweler's daughter, she doesn't want for much, and her sleepy town is well protected, verdant, and a great hub to meet strangers with interesting quests. But growing rumors of what's going on in the Tennison Manor just at the edge of town soon prove to be more than that, and in an instant, the peaceful world explodes. The mundane, including any hint of the human world, has vanished. Gemma's family and friends find themselves twisted into elves, dwarves, warforged, tieflings, orcs, and other creatures and beings previously thought to only populate fairy tales and children's stories. With sudden access to magic and new threats once restricted to imagination, Gemma is forced to confront her family's dangerous past to make sense of this new world. The Echo Realms is also a homebrew D&D 5th edition podcast set in the same world, but a different time. This is a submission for the Royal Road Magazine Contest.
8 144 - In Serial6 Chapters
The Divide
Alan Messer was an average person who only desired to learn and enjoy life. Things were even getting better, he met someone who is perfect for him. However everything completely changes when he wakes up in the crimescene of a murder and is apprehended. His life thereafter becomes progresively futher from what he always knew. Magic? Monsters? Worlds within his own? Gods?! How can he survive on the other side? This is my first time writing something other than what I've done in school so keep an open mind and constructive criticism is welcome.
8 151 - In Serial14 Chapters
The Archdevil's Descent
What happens when you throw Demiurge into the world of Seraph of the End. Simple, all hell breaks lose. Figuratively, and literally as well. (No set update Schedule.)
8 176 - In Serial48 Chapters
W.A.R.F.R.A.M.E.
Through the advancement of technology, people are now able to experience firsthand what it is like to delve into cyberspace. The game of assembling cards and building a machine through them has taken the world by storm. Read on as pilots, pilot their assembled Warframes, and battle for glory and fame.
8 292 - In Serial9 Chapters
Neko Eren
Hanji is searching for Levi to give him some papers from Erwin. But she can't seem to find him. She finally learns where he was last seen, behind the stables. Then she learns something special about the corporal and thinks of a devious plan. Takes place in the actual time period.
8 63

