《[FIRST] Last One》X [ My Universe ]
Advertisement
Үүрд зүрхэндээ хүлж орхиод, хэзээ ч тавьж явуулахыг хүсэхгүй дурсамж.
Нандигнан байж эргүүлж сөхчхөөд хайрлан дурсах тэр дурсамжийн минь эзэн.
Тэр бол зөвхөн чи.
–
- Болзох гэж байгаа юм уу?
Аль хэдийн орж ирчхээд намайг ажиглан зогсож байсныг нь анзаараагүйдээ цочиж орхилоо.
- Юу.. Үгүй дээ, ямар юмны болзоо байх билээ
Ингээд харвал үнэхээр л илт байсан нь би бололтой. Өглөөнөөс хойш тольны өмнө эргэлдсэн байхад шүү.
- Тийм байж, гэхдээ саянаас хойш нэг хөөрхөн залуу манай гадаа зогсоод л байх юм.
- За яахав, та яллаа.
Түүнээс юм нууна гэж худлаа бололтой. Багаасаа л чихэр нууж идсэн ч баригдчихдаг байсан болохоор гайхах зүйл алга.
- Тэгвэл тэр хөөрхөн хөвгүүний талаар?
Ээж надтай санал нийлж байгаа нь сайн хэрэг. Ер нь Ким Сонү бол угаас л хэнд ч сайхан харагдах хөөрхөн хөвгүүн шүү дээ. Хэн үүнтэй маргаж зүрхэлнэ гэж?
- Манай ангид шинээр шилжиж ирсэн юм. Надад их тусалдаг, намайг хамгийн сайн ойлгодог хүүхэд байгаа юм. Хамгийн сүүлд хийлийн үзүүлбэрээ үзүүлээд явж байхад таарсан даа.
- Нээрээ тийм шүү дээ, их харсан санагдсан юм аа. Тэгвэл өнөөдөр миний охин хөгжилтэй байгаарай!
Ээжийн нүд нь гэрэлтэж ирээд л өгүүлэх бөгөөд өмнөх хүйтэн хөндий ээж маань хаачсаныг аль эртнээс одоо ч хүртэл гайхсаар л байна.
- Гэхдээ удахгүй математикийн тэмцээн болох гэж байхад ингээд явж байгаа нь зөв гэж бодохгүй л байна.
- Зүгээр дээ. Зугаацах цагтаа зугаацах хэрэгтэй. Миний охин хангалттай их сурсан болохоор одоо хүссэнээрээ байх цаг чинь ирсэн.
Тэрээр ингэж хэлээд толгойг минь илээд өрөөнөөс гарав.
–
Сони бид хоёр гар гараасаа хөтлөлцөн, үг дуугарахгүй явсаар л байв. Үнэндээ би хаашаа явж байгаагаа мэдэхгүй байгаа ч Сонү их л өөртэй итгэлтэй харагдах бөгөөд хурдан хурдан алхаж байгаагаас үзвэл их л догдолж байгаа байх. Би ч бас анхны болзоондоо явж байна гэхээр ер итгэж өгөхгүй л байна.
- Ирчихлээ!
Элдвийг бодон хөтлөлцөн гар луугаа доош ширтсээр явж байтал Сонүгийн цовоо дуу дуулдахад л зорьсон газраа ирсэн гэдгээ мэдэв.
Advertisement
- Хөөрхөн юм аа.
Нэлээн алхсаны эцэст ирсэн газар минь үнэхээр л дуу алдахаар хэмжээний байсан юм. Тийм ч том биш жижигхэн байшин хажуугийн барилгуудаасаа хэдэн алхмын зайд өөрийнхөө өнгийг тодорхойлон гэрэлтэн байх аж. Байшингийн гадар хэсгээ ягаан цэцгээр бүрсэн нь өвөл хэдий ч зуны улирлыг санагдуулна. Хаалганыхаа хажууд хоёр том цонхтой ба цонхон дээрээ үнэхээр хөөрхөн зүйлс зурж чимэглэсэн нь давхар шинэ жилийн уур амьсгал бэлэглэмээр.
- Тийм байгаа биз, яг чам шиг.
Сая л кафен үзэмжийг бишрэн байсан намайг тэр ердөө энэ өгүүлбэрээрээ л хичээж орхилоо.
Өмнө нь би түүнд өчнөөн ийм зүйл хэлдэг байж билээ. Тэр үед ийм мэдрэмж төрдөг болоод л Сонү тэгж их ичиж, улайгаад байдаг байсан байх нь ээ.
- Хоёулаа иймэрхүү үгээ жаахан хянамгай хэлж байхгүй бол хоёул хоёулаа улаан лооль хосууд болох нь байна.
Түүний улайхаараа яг л эгдүүтэй улаан лооль шиг болчихдог нь санаанд орон ингээд хэлчихсэн юм.
- За ойлголоо доо. Орцгооё.
Орж ирээд гадуур хувцсаа тайлахад Сонү ягаан өнгийн ноосон цамц өмссөн байх ба шаргал үстэй нь төгс зохицох нь түүнээс хараагаа салгахад улам л хэцүү болгож байлаа.
- Өнөөдөр бүр хөөрхөн болчихжээ манай Донү.
- Бурхан минь! Ханыл чи үнэхээр дүрсгүй хүүхэд юм аа.
- Зүгээр дээ ийм дээрээ чи улам хөөрхөн болдог болохоор би дуртай.
Сонү хариу болгон инээгээд захиалгаа өгөөд барьж явсан цаасан уутнаасаа нэг ном гаргаж ирэх нь тэр.
- Чамд авсан юм.
Хавтаснаас нь харахад л миний дуртай төрлийн ном байсанд уулга алдаж орхив.
- Хөөх, чи намайг ном унших дуртай, тэгээд бүр яруу найргийн номонд дуртай яаж мэдээ вэ?
- Уран зохиолын хичээл дээр ажигласан юм. Чиний дуртай хичээл шдээ.
Иймхэн жижиг зүйлсийг хүртэл санаад, намайг баярлуулж байгаа нь хэчнээн сэтгэл догдолмоор гээч.
- Чи ч бас ийм хөөрхөн байгаа болохоор би чамд бэлэг өгье.
Гэж хэлээд суудлаасаа өндийгөөд түүний баруун хацар дээр үнсэв. Түүний царайны хувирлаас үзвэл гайхсан нь илт байх бөгөөд түрүүнийхээсээ ч илүү улаан хацартай болчихсон байх аж.
Advertisement
- Хөөх чи үнэхээр зөөлөн хацартай юм. Яг хүүхдийнх шиг. Бурхан минь гэж яаж ийм байдаг байна аа!
- Кан Ханыл чи ч үнэхээр ичихээ байжээ.
Тэр халуу шатах харцаа гарын алгаараа хаасаар нүдээ нарийсган хэлэх нь дахиад л эгдүүтэй харагдаад байв.
- Би угаасаа л ийм байгаагүй гэж үү?
- Тийм л дээ, гэхдээ одоо бүр ч илүү болчихож.
Ийнхүү бид ярилцаж цагийг үнэхээр сайхан өнгөрүүлж байлаа.
Сонүгийн утас дуугаран ярьчхаад ирье гээд боссоны дараа орчин тойрноо ажиглан байтал толгойгоор гэнэт маш хүчтэй хатгаад эхлэв.
Яг л хадаас зоож байгаа мэт хүчтэй өвдөлтүүд ар араасаа ирсээр арай гайгүй болж байхад дахин толгой эргээд бүх зүйлс бүрэлзээд байв.
Толгойгоор хэд сайн сэгсэрч аваад нүдээ нухалсны дараа овоо дээрдэх аж.
Сонү аль хэдийн миний хажууд ирж суусан байх ба их л санаа зовсон байртай сууж байлаа.
- Намайг сонсож байна уу?
Тэгэхээр түрүүнээс хойш би ямар ч чимээ сонсож чадаагүй байх нь.
- Тийм ээ, одоо зүгээр. Санаа зоволтгүй.
- Тийм л гэж найдъя. Удаан алхаад даарсан бололтой. Хурдан гэрт чинь хүргэж өгье.
–
Би түүнд зүгээр гэдгээ хэлсэн ч тэр одоог хүртэл өөрийгөө буруутгасаар аль хэдийн гэрийн гадаа иржээ.
- Эртхэн орж амар даа.
Миний хацранд гараа хэсэг наагаад, хамрын үзүүр дээр үнсчхээд буцан хойш болоод ийн хэлээд амжлаа.
Ингэх тусам нь түүнээс хармааргүй байх нь хачин.
- Чи ингээд байхаар чинь би гэр лүүгээ шууд орчхож чадахгүй шдээ.
Сонүгийн ачаар өөрийнхөө мэдрэмжийг илэрхийлж сурч байгаа болохоор юуг ч нууж хаахыг хүсээгүйдээ хошуугаа унжуулсаар хэлчихэв.
- Тэгвэл яавал орох юм?
Тэр илт надад санаа зовж байгаа болохоор аль болох л хурдан гэрт оруулж амраахыг хүсэж байгаа нь тодорхой байв.
- Дахиад нэг удаа үнсчихвэл бүр ч орж чадахгүй болохоор явахаас чинь өмнө зүгээр л нэг тэвэрчихье.
Сонү зөөлөн мишээсээр надад дөхөж ирэн гараа алдлаад энэ дэлхий дээрх хамгийн дулаан тэврэлтээ надад өгсөн юм.
- Би нэг удаа сурталчилгаа үзэж байгаад 'Чамайг инээмсэглэх үед дэлхий ч бас чамтай хамт инээмсэглэж байдаг гэх үгийг сонссон. Тэгээд бодсон юм л даа. Намайг инээх үед хамт байх хүн ч үгүй байхад яаж бүхэл бүтэн дэлхий надтай хамт инээмсэглэнэ гэж? гээд. Гэхдээ одоо бодоход одоо надад Ким Сонү гэх хөөрхөн залуу байгаа болохоор би үргэлж инээмсэглэх юм шиг байна. Намайг инээмсэглэх үед чи дагаад инээмсэглэдэг болохоор. Надад бол чи л миний бүтэн орчлон ертөнц минь юм шиг байна.
Чи бол миний бүхэл бүтэн орчлон ертөнц минь.
–
2022.11.13
Zaa, sain uu! Sain suuj baiw uu :> uchnuun udaan alga bolj irlee dee! Ymartai ch udaan huleesnii etsest shine heseg. Udaan bicheegui bsan chin bur tusuurchihsen bnoo >
Anyways, hope you guys like it!♡
Advertisement
- In Serial26 Chapters
Risen
Note: Slight edits to early chapters (and removal of one chapter - previously chapter 2) have been made 2/2/21 The city, my city, had once been alive in a way that was hard to describe. Thriving, active, hopeful. Vibrant. But life, as I had come to learn, sometimes possesses only the most tenuous of grasps. Finally, in the end, it became my city - mine alone. I was, after all, the only one left. Worse, it was entirely my fault. There was red in my ledger that could never be wiped clean. Not while I still lived, anyway. This story follows Eran, a man who became the opposite of everything he had ever wanted to be; in a world where superpowers began to appear in a rare few, his lack of control over his own power relegated him to the role of a terrible villain - the Reaper, named so for the countless lives that he absorbed and made his own, each only furthering his deadly lack of control. Gone mad with guilt and isolation, he strove for a single heroic act - his own demise. Death was less permanent than he hoped. Centuries later, he woke to a changed world and in a body not his own. Unfortunately, his power came with him. Yet this time, things would be different. This time, he had a chance to bring it under control. He could never truly make up for the things he had done; he could never achieve redemption. That wouldn't stop him from trying to be a hero. Cover courtesy of the amazing Vitaly S Alexius, author of Romantically Apocalyptic. Go check him out!
8 141 - In Serial11 Chapters
Son of the Poorest Count [Dropped]
The deserts might be a land with the toughest warriors, but it also reeks with poverty. Mehmed Alkhadra was attacked by bandits, and in the investigation of their identities, he brings prosperity to his lands. Building of spy networks... Development of Businesses... Political maneuvering... [participant in the Royal Road Writathon challenge]
8 185 - In Serial65 Chapters
Paths of Power: Initialization
A mid 30s Truck driver must make hard choices on his quest to get home to his family while the world as we know it comes to an end. 700 miles, no truck and just his loyal dog to accompany him, can he survive in this new world? A world where The System spawns monsters and mutates plants and animals to absorb and refine essence? Let us find out. Join me on discord for updates and discussions https://discord.gg/bcMQVE25XH Check out my New Patreon https://www.patreon.com/pathsofpowerseries for extra content including what is happening to John's Family in Colorado Book 1 is now live on kindle Paths of Power: Initialization Book 1 https://www.royalroad.com/amazon/B09QZ5ZGDN i hope you enjoy
8 231 - In Serial6 Chapters
The unyielding lost girl
A girl suddenly wakes up in the middle of nowhere, with no recollection of her past, of her own identity, and no purpose. Her body seems to have been unconscious for quite a while.Moving is more troublesome than expected. Everything that she possesses is her wit, her sensations, and her intuition. Follow the adventures of ???, discover her name, and unravel the truths and rules of the world around her.
8 126 - In Serial28 Chapters
Beyond Midnight
"I've been taught that girls have no value, and he's the only one who assures me that I do." Soleil is a girl. A young woman. A female. She couldn't hate it more, because in her society that cursed gender makes her expendable.The war that was wrought on Earth years ago destroyed society, and men almost went extinct. Repopulation is the propriety, even if it means marrying a man with 8 other wives to become a baby making machine.When she meets an enormous alien man through a window, she slowly comes to realize that she is meant for more. She sneaks away every night after that to meet him, finding herself falling for all 7 feet of him.... even if she can't understand a thing that he says.Fray has come from Rytaria to collect human females, the salvation of his race. As soon as he meets his precious Soleil, he knows he has to have her. Little does she know that Fray will do whatever it takes to make her his mate, and he will worship the very ground she walks on.
8 129 - In Serial34 Chapters
Bác Chiến | Trở thành vợ tình địch
" Thế quái nào cậu ta lại là chồng tôi?" " Thế giới này điên rồi!" Nhân vật: Vương Nhất Bác x Tiêu Chiến Thể loại: đam mĩ, hiện đại, niên hạ, trùng sinh, ngọt, sủng.• Chuyển ver/ Edit từ truyện Trở thành vợ tình địch của tác giả Thư Hoài •
8 224

