《[FIRST] Last One》X [ My Universe ]
Advertisement
Үүрд зүрхэндээ хүлж орхиод, хэзээ ч тавьж явуулахыг хүсэхгүй дурсамж.
Нандигнан байж эргүүлж сөхчхөөд хайрлан дурсах тэр дурсамжийн минь эзэн.
Тэр бол зөвхөн чи.
–
- Болзох гэж байгаа юм уу?
Аль хэдийн орж ирчхээд намайг ажиглан зогсож байсныг нь анзаараагүйдээ цочиж орхилоо.
- Юу.. Үгүй дээ, ямар юмны болзоо байх билээ
Ингээд харвал үнэхээр л илт байсан нь би бололтой. Өглөөнөөс хойш тольны өмнө эргэлдсэн байхад шүү.
- Тийм байж, гэхдээ саянаас хойш нэг хөөрхөн залуу манай гадаа зогсоод л байх юм.
- За яахав, та яллаа.
Түүнээс юм нууна гэж худлаа бололтой. Багаасаа л чихэр нууж идсэн ч баригдчихдаг байсан болохоор гайхах зүйл алга.
- Тэгвэл тэр хөөрхөн хөвгүүний талаар?
Ээж надтай санал нийлж байгаа нь сайн хэрэг. Ер нь Ким Сонү бол угаас л хэнд ч сайхан харагдах хөөрхөн хөвгүүн шүү дээ. Хэн үүнтэй маргаж зүрхэлнэ гэж?
- Манай ангид шинээр шилжиж ирсэн юм. Надад их тусалдаг, намайг хамгийн сайн ойлгодог хүүхэд байгаа юм. Хамгийн сүүлд хийлийн үзүүлбэрээ үзүүлээд явж байхад таарсан даа.
- Нээрээ тийм шүү дээ, их харсан санагдсан юм аа. Тэгвэл өнөөдөр миний охин хөгжилтэй байгаарай!
Ээжийн нүд нь гэрэлтэж ирээд л өгүүлэх бөгөөд өмнөх хүйтэн хөндий ээж маань хаачсаныг аль эртнээс одоо ч хүртэл гайхсаар л байна.
- Гэхдээ удахгүй математикийн тэмцээн болох гэж байхад ингээд явж байгаа нь зөв гэж бодохгүй л байна.
- Зүгээр дээ. Зугаацах цагтаа зугаацах хэрэгтэй. Миний охин хангалттай их сурсан болохоор одоо хүссэнээрээ байх цаг чинь ирсэн.
Тэрээр ингэж хэлээд толгойг минь илээд өрөөнөөс гарав.
–
Сони бид хоёр гар гараасаа хөтлөлцөн, үг дуугарахгүй явсаар л байв. Үнэндээ би хаашаа явж байгаагаа мэдэхгүй байгаа ч Сонү их л өөртэй итгэлтэй харагдах бөгөөд хурдан хурдан алхаж байгаагаас үзвэл их л догдолж байгаа байх. Би ч бас анхны болзоондоо явж байна гэхээр ер итгэж өгөхгүй л байна.
- Ирчихлээ!
Элдвийг бодон хөтлөлцөн гар луугаа доош ширтсээр явж байтал Сонүгийн цовоо дуу дуулдахад л зорьсон газраа ирсэн гэдгээ мэдэв.
Advertisement
- Хөөрхөн юм аа.
Нэлээн алхсаны эцэст ирсэн газар минь үнэхээр л дуу алдахаар хэмжээний байсан юм. Тийм ч том биш жижигхэн байшин хажуугийн барилгуудаасаа хэдэн алхмын зайд өөрийнхөө өнгийг тодорхойлон гэрэлтэн байх аж. Байшингийн гадар хэсгээ ягаан цэцгээр бүрсэн нь өвөл хэдий ч зуны улирлыг санагдуулна. Хаалганыхаа хажууд хоёр том цонхтой ба цонхон дээрээ үнэхээр хөөрхөн зүйлс зурж чимэглэсэн нь давхар шинэ жилийн уур амьсгал бэлэглэмээр.
- Тийм байгаа биз, яг чам шиг.
Сая л кафен үзэмжийг бишрэн байсан намайг тэр ердөө энэ өгүүлбэрээрээ л хичээж орхилоо.
Өмнө нь би түүнд өчнөөн ийм зүйл хэлдэг байж билээ. Тэр үед ийм мэдрэмж төрдөг болоод л Сонү тэгж их ичиж, улайгаад байдаг байсан байх нь ээ.
- Хоёулаа иймэрхүү үгээ жаахан хянамгай хэлж байхгүй бол хоёул хоёулаа улаан лооль хосууд болох нь байна.
Түүний улайхаараа яг л эгдүүтэй улаан лооль шиг болчихдог нь санаанд орон ингээд хэлчихсэн юм.
- За ойлголоо доо. Орцгооё.
Орж ирээд гадуур хувцсаа тайлахад Сонү ягаан өнгийн ноосон цамц өмссөн байх ба шаргал үстэй нь төгс зохицох нь түүнээс хараагаа салгахад улам л хэцүү болгож байлаа.
- Өнөөдөр бүр хөөрхөн болчихжээ манай Донү.
- Бурхан минь! Ханыл чи үнэхээр дүрсгүй хүүхэд юм аа.
- Зүгээр дээ ийм дээрээ чи улам хөөрхөн болдог болохоор би дуртай.
Сонү хариу болгон инээгээд захиалгаа өгөөд барьж явсан цаасан уутнаасаа нэг ном гаргаж ирэх нь тэр.
- Чамд авсан юм.
Хавтаснаас нь харахад л миний дуртай төрлийн ном байсанд уулга алдаж орхив.
- Хөөх, чи намайг ном унших дуртай, тэгээд бүр яруу найргийн номонд дуртай яаж мэдээ вэ?
- Уран зохиолын хичээл дээр ажигласан юм. Чиний дуртай хичээл шдээ.
Иймхэн жижиг зүйлсийг хүртэл санаад, намайг баярлуулж байгаа нь хэчнээн сэтгэл догдолмоор гээч.
- Чи ч бас ийм хөөрхөн байгаа болохоор би чамд бэлэг өгье.
Гэж хэлээд суудлаасаа өндийгөөд түүний баруун хацар дээр үнсэв. Түүний царайны хувирлаас үзвэл гайхсан нь илт байх бөгөөд түрүүнийхээсээ ч илүү улаан хацартай болчихсон байх аж.
Advertisement
- Хөөх чи үнэхээр зөөлөн хацартай юм. Яг хүүхдийнх шиг. Бурхан минь гэж яаж ийм байдаг байна аа!
- Кан Ханыл чи ч үнэхээр ичихээ байжээ.
Тэр халуу шатах харцаа гарын алгаараа хаасаар нүдээ нарийсган хэлэх нь дахиад л эгдүүтэй харагдаад байв.
- Би угаасаа л ийм байгаагүй гэж үү?
- Тийм л дээ, гэхдээ одоо бүр ч илүү болчихож.
Ийнхүү бид ярилцаж цагийг үнэхээр сайхан өнгөрүүлж байлаа.
Сонүгийн утас дуугаран ярьчхаад ирье гээд боссоны дараа орчин тойрноо ажиглан байтал толгойгоор гэнэт маш хүчтэй хатгаад эхлэв.
Яг л хадаас зоож байгаа мэт хүчтэй өвдөлтүүд ар араасаа ирсээр арай гайгүй болж байхад дахин толгой эргээд бүх зүйлс бүрэлзээд байв.
Толгойгоор хэд сайн сэгсэрч аваад нүдээ нухалсны дараа овоо дээрдэх аж.
Сонү аль хэдийн миний хажууд ирж суусан байх ба их л санаа зовсон байртай сууж байлаа.
- Намайг сонсож байна уу?
Тэгэхээр түрүүнээс хойш би ямар ч чимээ сонсож чадаагүй байх нь.
- Тийм ээ, одоо зүгээр. Санаа зоволтгүй.
- Тийм л гэж найдъя. Удаан алхаад даарсан бололтой. Хурдан гэрт чинь хүргэж өгье.
–
Би түүнд зүгээр гэдгээ хэлсэн ч тэр одоог хүртэл өөрийгөө буруутгасаар аль хэдийн гэрийн гадаа иржээ.
- Эртхэн орж амар даа.
Миний хацранд гараа хэсэг наагаад, хамрын үзүүр дээр үнсчхээд буцан хойш болоод ийн хэлээд амжлаа.
Ингэх тусам нь түүнээс хармааргүй байх нь хачин.
- Чи ингээд байхаар чинь би гэр лүүгээ шууд орчхож чадахгүй шдээ.
Сонүгийн ачаар өөрийнхөө мэдрэмжийг илэрхийлж сурч байгаа болохоор юуг ч нууж хаахыг хүсээгүйдээ хошуугаа унжуулсаар хэлчихэв.
- Тэгвэл яавал орох юм?
Тэр илт надад санаа зовж байгаа болохоор аль болох л хурдан гэрт оруулж амраахыг хүсэж байгаа нь тодорхой байв.
- Дахиад нэг удаа үнсчихвэл бүр ч орж чадахгүй болохоор явахаас чинь өмнө зүгээр л нэг тэвэрчихье.
Сонү зөөлөн мишээсээр надад дөхөж ирэн гараа алдлаад энэ дэлхий дээрх хамгийн дулаан тэврэлтээ надад өгсөн юм.
- Би нэг удаа сурталчилгаа үзэж байгаад 'Чамайг инээмсэглэх үед дэлхий ч бас чамтай хамт инээмсэглэж байдаг гэх үгийг сонссон. Тэгээд бодсон юм л даа. Намайг инээх үед хамт байх хүн ч үгүй байхад яаж бүхэл бүтэн дэлхий надтай хамт инээмсэглэнэ гэж? гээд. Гэхдээ одоо бодоход одоо надад Ким Сонү гэх хөөрхөн залуу байгаа болохоор би үргэлж инээмсэглэх юм шиг байна. Намайг инээмсэглэх үед чи дагаад инээмсэглэдэг болохоор. Надад бол чи л миний бүтэн орчлон ертөнц минь юм шиг байна.
Чи бол миний бүхэл бүтэн орчлон ертөнц минь.
–
2022.11.13
Zaa, sain uu! Sain suuj baiw uu :> uchnuun udaan alga bolj irlee dee! Ymartai ch udaan huleesnii etsest shine heseg. Udaan bicheegui bsan chin bur tusuurchihsen bnoo >
Anyways, hope you guys like it!♡
Advertisement
- In Serial70 Chapters
Re:Mento Mori
When Ryuji, a disgruntled salaryman, is supposed to reach an unfortunate end, he is instead thrust into a new world, inhabiting a body that isn't his own. Forced into a world filled with strife and death, can he claim freedom and happiness? Or will his turbulent new life only lead to suffering and pain? As with every time-loop story written by an amateur author, this is heavily inspired by Re:Zero. If I had to explain my book, I would say imagine Re:Zero, but the main character can actually fight people instead of just getting merked every time he meets someone with a weapon. The themes of this story are dark, so be forewarned. This is my first story so keep that in mind while reading it.
8 138 - In Serial47 Chapters
Legend of the immortal robot
Imagine what would happen if a robot that has cultivated to the immortal realm fell onto planet earth in its current state.As the war between the Farrons and the Celestial gods reached the peak on planet Khami, the Farrons created a robot and passed their knowledge of cultivation into a device called the matrix. The robot is made with a dantian such that it can absorb sun ki and cultivate until it reaches the immortal realm. It is then tasked with protecting the matrix until a successor has been found, but then tragedy strikes as the robot is ambushed by some Celestial gods, the fight leading to its fall from Khami to earth. After the fall, a fifteen year old named Ryan Avariz discovers the matrix and it attaches itself to his arm.
8 170 - In Serial18 Chapters
Mother's Basement Studios
A ragtag bunch of nobodies who run a newspaper all about reporting the wacky incidents that happen inside the game Raid & Conquer.
8 186 - In Serial13 Chapters
RE:God
The Gods, always playing their games, but wait arent I one. Let this be a warning to my children, do not play when you have work. Now let's take a quick smoke break. Being a God is hard work yaknow. Wow, would you look at that i'm writing this again, looks like I stressed out. Hope you enjoy the new chapters ill be pushing. Leader of PenDragon (old Scribble). Writer of: The King of Avarice, Metior, and Memories in Pergatory.
8 100 - In Serial60 Chapters
Condemned (Old)
“The human body is a fragile thing. But the soul... The soul is malleable. Easily tainted. All it takes is one drop of blood to dye it all red.” It was supposed to be a simple job. Escort Alden to Lightendale and collect the handsome reward. The reward that would let him live the rest of his life with ease. But it’s never that simple, especially for someone who denies the Gods. Death follows Leor everywhere he goes, cutting down his friends and family. When his first love died at the hands of a rampaging Awakened, he was prepared to throw everything away until a mysterious voice offered him a chance for revenge and a chance to bring her back by completing the seven trials. He wants to destroy the Gods who abuse their powers, but will he team up with a Goddess to accomplish his goal? UPDATE (10/18/21): I will no longer be updating this version of the story. Thank you all who actually liked this version, but this version does not sit well with me anymore. I have an updated version called: Condemned: Tale of Light. Please read this story on that fiction page instead. I changed many things. Thanks again for reading. I hope to see you on the new version. I'll leave this old version up for people to compare with the new one. Like a public first first draft. -Ando
8 120 - In Serial20 Chapters
Am I falling in love with the one who could break my heart..?
Lindsey Horan starts freshman year at UVA. She's a newbie, but when she meets Mal and her friends her being a freshman suddenly doesn't matter anymore.~~I suck at summaries but basically an AU where Lindsey goes to college and meet Emily there.
8 168

