- Чи их хөөрхөн юм аа. Чиний ярьж байгаа өнгө, инээж байхад чинь тодордог хацрын хонхорхой, үсээ ингээд боочихсон байгаа чинь хүртэл хөөрхөн юм.

Тэр анхны нэгэн байсан юм. Намайг хөөрхөн гэж хэлээд, намайг байгаагаар минь хүлээж авч буйгаа илэрхийлэн дулаанаар инээмсэглэсэн анхны хүн байсан юм.

Бас сүүлчийн нэгэн.

-

- Өглөөний мэнд, ширээний хамтрагч минь.

Сонү ердийн л адил өнөөх гэнэн инээмсэглэлээ тодруулан миний хажуугийн суудалд суух нь тэр.

- Чи байраа сольчихоо юу?

Би үнэндээ гайхаж цочирдсон ч үгүй. Тэгэхийг ч хүсэхгүй байна. Бүх зүйл болдгоороо л болж байгаа биз. Угаас ч би ийм зүйлсэд анхаардаг төрөл биш.

- Одооноос хичээлдээ анхаарахаар шийдсэн юм. Тэгээд багшид тэр талаар хэлээд энд суучихлаа.

Би уг нь асуугаагүй юм сан. Зүгээр л байраа сольсон эсэхийг нь тодруулж байхад хамаг юмаа тооччих юм.

Бурхан минь тэр ийм хөөрхөн байхыг хэнээс сурсан юм болоо?

- Эгдүүтэй юм аа.

- Юу?

Тэрний хацар, чих гээд бүхэлдээ улаан болчихлоо.

- Чи их эгдүүтэй юм аа л гэсэн юм.

- Юу?

Дахиад л. Одоо бүр ч илүү улаан болчихож. Түүний хацар бараг л шатах нь.

- Хичээлээ хий дээ. Хичээлдээ анхаарахаар шийдсэн гэсэн биз дээ.

Би хичээлээ гаргаж ирэн бэлдэж тавингаа ийн хэлээд дэвтэр дээрээ юм бичээгүй ч зүгээр л дэвтрээ ширтэн суухад тэр гайхширсаар над руу харсаар л байв.

- Уг нь эрэгтэй нь тэгж хэлэх ёстой шдээ.

Тэр гомдоллоод байгаа ч юм шиг өнгө аястай хэлэхэд нь түрүүнээс хойш түүнийг анзаарахгүй байхыг хичээсэн ч тэсэлгүй миний нүд түүн рүү гүйгээд байхад яалтай.

- Өчигдөр хэлчихсэн биш билүү?

Ингэж хэлэхдээ би ахиад л түүний нүд рүү цоолох мэт л ширтэж байсан юм. Өөрөө ч үүнийгээ мэдэж байгаа ч өөрийгөө хорихыг хүссэнгүй. Тэр ийм хөөрхөн байхад би яагаад харж болохгүй гэж, тийм биз дээ?

- Өдөр болгон хэлбэл догдолмоор биш гэж үү?

- Чи намайг догдлоосой гэж хүссэн хэрэг үү?

Дахиад л. Тэр улайчихлаа. Ингээд юу ч болоогүй байхад улайх нь түүний хобби бололтой.

- Яахав нэг тиймэрхүү л.

Түүний нүд над руу ер эгцэлж харалгүй юу руу ч юм харан эсвэл ангийг нүдээрээ гүйлгэн харж байлаа. Тийм ч их хайхралгүй гараа хуруугаа оролдсоор, сандран байж хэлсэн үг нь яагаад намайг ингэж их догдлуулаад байна аа?

- Би аль хэдийн догдлоод эхэлчихжээ.

Сая нэг юм багш ангийн хаалгаар орж ирэхэд түүн рүү харах харцаа салган үүд рүү харсан чигтээ ийн хэлэхэд түүний гайхан над руу харах нь нүдний буланд үзэгдэж байлаа.

-

- Чи юу мэдэрч байна?

Бид хоёр хоёул гартаа жижигхэн хуванцар савтай сүү барьцгаагаад манай гэрийн гадаа сууж байна.

Аль хэдийн гадаа бүрий орж эхэлсэн ч бид энд удтал суусаар л байсан юм.

Би харин түүнээс ийн асуусан юм.

Миний мэдэрч байгааг ч бас тэр мэдэрч байгаасай гэж хүссэндээ.

- Чамайг харахаар инээмсэглэмээр санагддаг.

- Яагаад?

- Намайг инээмсэглэвэл чи ч бас дагаад инээмсэглэх юм шиг санагддаг болохоор тэр.

Энэ удаад би өдрийнхөөс хэд дахин илүү догдлолыг яг ижил хүнээсээ мэдэрсэн юм.

Үнэхээр түүний хэлсэн үнэн байх. Тэр одоо сандарч байгаа ч инээмсэглэлээ нуун байж над руу ширтэж байна.

- Тэгвэл чиний бодсон зөв бололтой. Би ч бас чамайг хараад шалтгаангүйгээр инээмсэглэдэг. Гэхдээ тэр шалтгаан нь чиний гэрэлтсэн инээмсэглэл байсан бололтой.

- Харин энэ удаа би догдолчихлоо.

- Чи дахиад л улайчихаж. Энэ хоббигоо засахгүй л бол энэ чинь чамайг хүмүүст амархан барьж өгөхөөр байна шүү.

Бид хоёул инээлдээд босож манай гэрийг зүглэлээ.

- Би шударга байхыг хүсэж байна. Би уг нь чамтай илүү удаан байхыг хүссэн. Гэхдээ цаг оройтчихож.

Би түүнийг гэх мэдрэмжээ зөвхөн өөртөө л хадгалаад нуугаад явахыг үнэхээр хүссэнгүй. Миний хийж байгаа үйлдэл зөв ч бай үгүй ч бай би одоодоо л амьдрахыг хүсэж байна.

Уг шугамандаа хэдхэн хоногийн өмнөх би ингэж бодохгүй л байсан байх. Гэхдээ би шинээр амьдрахыг хүсэх болсноо ойлгосон. Тодорхой хэлбэл ээжийг надад тэдгээр үгсийг хэлснээс хойш л доо.

- Тэгвэл би чамайг удахгүй болзоонд урих болно оо. Тэр үед чиний хүссэн хугацаагаар чинь чамтай хамт байх болно. Тэр хүртэл зүрхээ бэлдээд байж байгаарай.

Тэр миний хэлсэн зүйлд ичингүйрсэн ч над руу нэг алхам ойртоод миний толгойг илэн ингэж хэлээд дахиад л зөөлнөөр инээмсэглэсэн юм.

Тэр миний инээмсэглэх шалтгаан болохоор би ч бас чин сэтгэлээсээ инээмсэглэн толгой дохиод гэр лүүгээ орлоо.

Энэ бүхэн хэтэрхий хурдан өрнөөд байна гэж үү? Магадгүй ээ. Гэхдээ би үүнд хэзээ ч харамсахгүй гэдэгтээ итгэлтэй байна.

Харин ч дараа нь үүнийгээ дурсаад инээгээд суухыг хүсэж байна.

" Амьдралд минь тийм л гэгээлэг, ' хөөрхөн ' гэх үгний төгс тодорхойлолт болсон хүү гарч ирээд богинохон ч бай урт удаан ч бай миний инээмсэглэх шалтгаан болж билээ " гээд яриад суухад харамсах зүйл байна гэж үү?

- Би ирлээ.

Намайг ороход гэрт хүн байгаа шинж байсангүй. Гал тогоо руу ороод харвал ширээн дээр намайг хоолоо идээд, унтаж байхыг захисан ээжийн гараар бичсэн зурвас байлаа.

-

2022.08.26

Long time no see :3 Зургаа оруулах гэсэн манай интернет битгий давар гэнээ ㅠㅠ

Таалагдаж байвал сэтгэгдлээ хуваалцаарай. Сэтгэгдлээ үлдээвэл их баярладаг шүү! 🤍

Сайхан амраарай 😘