《Given&Taken|FOREST》001.|OUR STORY
Advertisement
✵
Энэхүү OUR STORY-нь тэдний яагаад цус сорогч болсон талаар өгүүлэгдэх өнгөрснийг харуулах хэсгүүд юм.
✵
•Last day,last gift•
=
Үдийн нарыг хучих мэт их үүлс тэнгэрт хурч,саяхан орсон цасан шуургаас үүдэн өтгөн ой цасаар хучигдан,гадаа хүн алхах зайгүй гүнзгий орсон байх аж.
Гэсэн хэдий ч хоолны ширээг тойрон сууцгаах жаргалтай хүүхдүүд,тэдний инээлдэх дуу танхимыг дүүргэн хэн ч харсан дулаахан хирнээ өөрийн мэдэлгүй жаргалтай болгох уур амьсгал бүрджээ.
"Төрсөн өдрийн мэнд хүргэе,хайрт Жэйк"гэсээр бүгд өнөөдрийн гол эзэн болох тэдэнрүү жаргалтайгаар ширтэх хөвгүүнд чинь дуулж өгнө.
"Хүслээ бодоод лаагаа үлээгээрэй,16 нас хүрч байгаад чинь баяр хүргэе"хүү лаагаа үлээж дууссаны дараа бүгд түүнд баяр хүргэн бэлдсэн бэлгүүдээ нэг нэгээрээ өгцгөөж байлаа.
Хамгийн сүүлд асрагч эх буюу тэдний хамгийн хайртай том ээж чамин хайрцагтай мөнгөлөг цаасаар бүрсэн зүйлийг түүнд өгөхдөө "Жэйк надад дахиад өөр ч нэг бэлэг бий,чи сонсмоор байна уу?"хэмээн хэллээ.
Жэйкийн үзэсгэлэнтэй нүд гялалзсаар жаргалтайгаар толгой дохино"Тиймээ"
"Чи гэр бүлтэй болсон,чамтай танилцсан гайхалтай хүмүүст чи таалагдсан бололтой.Чи үүнийг хүсэж байсан биздээ?"энэхэн мөчид Жэйк эргэн тойрноо гүйлгэн харлаа.
Тиймээ том ээжийн хэлдгээр тэр гэр бүлтэй болохыг маш ихээр хүсдэг байсан ч,цагаа тулсан гэнэтийн шийдвэрийг сонсоод өөрийнхөө нэг хэсэг болсон энэ гэр бүлийг орхиж явна гэхээс сэтгэл нь эмзэглэж байв.
"Гайхалтай сонсогдож байгаа ч" Жэйк санаа алдсан хэдий ч инээмсэглэхээ зогсоосонгүй"...би энд байхдаа дэндүү их дасчихажээ"
Түүнийг сонссон хүүхдүүд энэ байдлын ажиглан аль болох түүнд зориулан "Жэйк чиний хүсэл биелсэн байна шүү дээ.Бидэнд санаа зовох хэрэггүй ээ,хамтдаа захиа явуулж холбоотой байж болох болхоор"Үнэндээ тэд ч мөн адил дотроо Жэйк шиг зүйлийг мэдэрч байгаа ч түүнийг гэр бүлтэй болсныг сонсоод чинь сэтгэлээсээ баярлаж байлаа.
Гэр бүл гэдэг тэдний хувьд хамгийн гайхалтай,хамгийн сайхан зүйл мэт сонсогддог аж.Тиймээс нэгнийгээ гэр бүлтэй болсныг мэдвэл чинь сэтгэлээсээ баяр хүргэж түүнийг аз жаргалтайгаар явуулах ёстой гэсэн дүрэмийг асрамжийн газар зааж сургажээ.Эцэст нь бүгд баяраа тэмдэглэж,ширээгээ цэгцэлж дуусчихаад өрөө өрөөндөө орцгооно.
Энэ хүйтэн оройг дулаацуулах мэт Жэйкийн төрсөн өдрийг хамтдаа тэмдэглэсэндээ хэн бүхэн жаргалтай харагдана.
Хамгийн сүүлд Жэйк болон Сонхүн хамтдаа танхимаас гарахыг өмнө том ээж дуудсаар"Ойлгож байнаа Жэйк.Чи энд төрснөөсөө хойш байсан болохоор өөр газар байх ямар санагдахыг чинь.Гэхдээ чамайг илүү жаргалтай,илүү сайхан амьдралаар амьдраасай гэж хүсэж байна"
Advertisement
Жэйкийн хувьд том ээж яг л түүний ээж мэт санагддаг,дан ганц Жэйк-д ч гэлтгүй энэ асрамжийн газрын бүх хүүхдүүдэд тэгж санагддагийг хэнээс ч асуусан мэднэ.Тийм болоод л бүгд том ээж гэж дуудах дуртай.
Том ээж Жэйкийг тэвэрсээр "Маргааш орой 6 цагт тэд чам дээр ирнэ,бэлэн байгаарай"гэсээр цааш явлаа.
"Чи бидэнрүү захиа бичнэ биздээ"Сонхүн санаа алдсаар түүнтэй хамт алхана.
"Тиймээ мэдээж шүү дээ"
"Эцэст нь ийм үе ирэхээр ингэж мэдрэгддэг байх нь.Сайн найзыгаа гэр бүлтэй болсныг сонсох жаргалтай байна"
Тэд бяцхан яриагаа өрнүүлэн өөрсдийн тасагын хаалгыг нээлээ.Энэ өрөөнд тэд долуулаа хамтдаа байрладаг.
Хисын,Жэй,Жэйк,Жонвон Сонхүн,Сонү, мөн энэ өрөөний хамгийн бяцхан Ники.
Никиг ах нар нь "бяцхан"гэж өхөөрдөх дуртай ч тэр энэнд нь дургүй.Эхэндээ дуртай байсан л даа,гэхдээ Хисын Жэй түүнд арай л хэтрүүлчихсэн юм.
"Эндээс гараад ямар байдыг бид нарт хэлж өгөөрэй,асрамжийн газраас өөр газарт яаж нар манддагыг,ямар орчин байдгийг гээд л"
Жонвон цонхоор орох цасыг харангаа ийн хэлэх бол Хисын Жэйкийн хажууд суусаар
"Чи л жаргалтай байвал,бидэнд ч мөн адил тийм байх болно.Бидэнд санаа зовох хэрэггүйг мэдэж байгаа биздээ?"
Жэйк өрөөндөө орж ирснээс хойш анх удаагаа л ийм орчин энэ өрөөг дүүргэх нь эвгүй санагдаж эхэллээ.
Үнэндээ тэд орой болгон унтахаасаа өмнө нэгнийхээ орон дээгүүр харайж,нууцаар танхимаар сэлгүйцэж,хоолны танхимаас амттан авцгааж,дээрээр байлдахаас авхуулаад орой болгон дэггүйтэж өнгөрөөдөг ч энэ орой нэг л өөр болчихсон байгааг тэр анзаарсан юм.
"Хөөе та хэд ийм байгаад байвал би улам гуниглах гээд байна шүү.Яагаад өмнөх шигээ хийдэг үйлдэлээ хийхгүй байгаа юм,намайг явахгэж байгаа болохоор бүгд гуниглачихсан юм уу?"
"Үгүй ээ!"бүгд зэрэг хэлцгээн толгой сэгсэрлээ.
"Тэгвэл өнөө орой ч бас дэрээр байлдахгүй юм уу?"Жэйк орноосоо дэр цуглуулж энгэртээ тэврэхэд бүгд нэг нэгэнрүүгээ харан инээлдсээр толгой дохилоо.
"Гэхдээ манайхан...бид сануулгатай байгаа.Хэрвээ дахиад шуугилдвал том шийтгэл хүлээх байхдаа"Сонү сандарсаар хэлхэд Жэй цаанаас нь "Тэгвэл хамтдаа том шийтгэлээ хүлээцгээе.Бэлдээд!"
Хөвгүүд хамтдаа дэрээр байлдацгааж эцэст нь Ники Жонвон хоёрт ялагдсаар амьсгаадан хамтдаа газар хэвтэцгээжээ.Тэд Жэйкийн бэлгээс гарч ирсэн асрагч нарын өгсөн амттай шоколадыг хамтдаа идэцгээн тааз ширтэнгээ өнөөдрийн хөгжилтэй мөчөө ярилцацгаана.
Advertisement
Энэ орой лааны бүдэг гэрэл,сарны гэрэлтэй холилдож гадаа орж буй цас гээд л бүх зүйл тэдэнд дэндүү онцгой сайхан санагдана.
Гэвч маргааш,тэрний дараа,үлдсэн хоног бүр нэгнийхээ биений хэсэг болсон нэгнээ дахин энд харахгүй гэх бодол гуниглуулах хэдий ч одоо өнгөрч буй мөчөө нандигнахыг хүссэндээ бүгд
бие шүргэх жижигхэн зайтайгаар ойрхон хэвтсэн нь нэгэндээ хэр их хайртай болохыг харуулах аж.
"Ингэхэд том ээжийн өгсөн хайрцагтай бэлэг дотор юу байсан юм?"Жонвон Жэйкийн орны хажууд байх хайрцагуудаас сондгойрон харагдах хайрцагруу харсаар хэллээ.
"Нээрээ ингэхэд онгойлгож үзэх үү?"
"Тэгье!"
Жэйк дээш өндийсөөр өнөөх хайрцагтай зүйлийг онгойлгож эхэллээ.Цаасыг задлан доторхыг онгойлгоход хачирхалтай зүйл угтаж байсанд гайхан харна.
"Энэ хүүхэлдэй яагаад..."түүний гайхсан царайг харан бүгд өндийсөөр хайрцаг дотор юу байсныг харцгаалаа.
"Чиний багадаа тоглож байсан хүүхэлдэй мөн үү,гэхдээ чи энэнээс айгаад хаясан биздээ?"Хисын өнөөх хүүхэлдэйг гартаа атгасаар хэлэхдээ доор өөр нэг зүйл байгааг анзаарлаа.
"Улаан дугтуй..."
"Байзааарай,энийг үнэхээр том ээж өгсөн гэж үү?"Ники тэднийг задлахаас өмнө эргэлзсээр хэлнэ.
"Тиймээ том ээж энэ бэлгийг Жэйк-д өгсөн,гэхдээ би дотроо арай өөр зүйл төсөөлж байлаа"
Сонхүнийг хэлж дууссаны дараа Жэйк өнөөх дугтуйг задалсаар лааны гэрлийн доор захидлыг уншиж эхэллээ.
"Хайрт Жэйк-дээ төрсөн өдрийн мэндийг хүргэе.Чи энэ захидлыг уншиж байхдаа сүүлийн удаа жаргалтай мөчөө эргэн дурсаасай гэж хүсэж байна.Би чамайг дэндүү сайн мэднээ Жэйк.Чи дэндүү дэггүй ч гэлээ энэ газрын хамгийн ухаалаг хүүхдүүдийн нэг учраас чамд хайртайг минь мэднэ биздээ.Багаасаа л эрүүл чийрэг,ямар нэгэн зүйлд бууж өгөх дургүй зангаар чинь би бахархдаг байсан,мөн чамайг ийм болгож хүмүүжүүлж өсгөсөндөө өөртөө ч баярладаг.Ингээд 16 нас хүрч,гайхалтай гэр бүлтэй болж буйд баяр хүргэе.Эндээс гараад бүх зүйл сайхан байх болно.Ямар ч өвдөлтгүй,ямар ч гуниглах зүйлгүй.Эцэст нь чамд амьдралын чинь туршид жаргалтай мөчүүдийг бүтээж өгсөндөө баяртай байна.Сүүлийн өдрөө жаргалтай өнгөрүүлээрэй.
-Хайрт том ээжээс нь"
"Надад таалагдахгүй байна,нэг л сонсоход тухгүй юм"Ники Жэйкийг уншиж дууссаны дараа хайрцагтай зүйлсийг холдуулсаар хэллээ.
"Дулаахан үгтэй захидал шиг хирнээ хүйтэн мэдрэгдэж байна.Аль эсвэл би л хэтрүүлж бодоод байна уу?"Жэйк гартаа байх захидлыг одоо хүртэл харах аж.
"Хачирхалтай л юм,бидний асрамжийн газарт яагаад хүүхдүүд төрсөн өдрөөрөө гэр бүлтэй болдог юм бол?"
"Магадгүй зүгээр л төрсөн өдрийг илүү гайхалтай болгохыг хүссэндээ тэгдэг байх Сонү"
"Тэгвэл Жүнсог одоог хүртэл яагаад захидал явуулахгүй байнаа..."Жэй өмнө нь энэ өрөөний хамтрагч байсан Жүнсогын талаар гэнэтхэн дурьдахад тэд ч мөн адил санасан бололтой нэгэнрүүгээ бодол болсоор харцгаана.
Жүнсогыг явахаас өмнө тэд энэ өрөөнд наймуулаа байдаг байлаа.Тэр гэр бүлтэй болж эндээс явсанаас хойш аль хэдийн 2 сар өнгөрөн хэдий ч нэг ч захидал ирээгүйд санаа зовж байв.
"Заа хэтрүүлж бодохоо больдоо,тэр шинэ гэр бүлдээ дасаад завгүй байгаа байх"
"Гэхдээ яагаад-..."Жонвоныг үгээ гүйцээхээс өмнө асрагч нар гэрэл барин хүүхдүүдийг унтсан эсэхийг шалгахаар явж буйг хараад тэд бүгд босоцгоон ор орондоо орцгоон энэ оройны яриа өндөрлөсөн юм.
Нойроо хүлээн хэвтэх Жэйк-д энд өнгөрүүлэх сүүлийн шөнө учираас өрөөгөө нэг нэгэнгүй гүйлгэн харлаа.Мөн газар хэвтэх бэлгийг ч мөн адил."Гэхдээ яагаад надад энийг өгсөн юм бол?"гэсэн асуултаар толгойгоо дүүргэж нэг мэдэхнээ нойрондоо ялагдсаар унтаад өгсөн юм.
A/N-"Удаан хугацааны дараах шинэ fic-ээрээ уулзлаа!та нарыг үнэхээр их санасан шүү 🥺
Энэ хугацаанд үнэхээр их бодож судалсны үр дүнд ENHYPEN-ны theory-гоос санаа аван энэхүү фикээ эхлүүлхээр болсон юм.
Эхний бүлгээрээ Given-Taken-ны талаарх өгүүлэгдэх бөгөөд та нарын зарим нь мэдэх "The Promised Neverland"anime/manga-гаас санаа аван бичсэн болно.
Яагаад санаа авж бичсэн талаар асууж магадгүй байх.
Бичих болсон шалтгаан маань ENHYPEN-ны concept-той энэхүү anime/manga-г холбогдсон байдгийг хараад эхнээс нь судалж эхлэхэд үнэхээр олон жижиг жижиг зүйлүүдээр төстэй байдаг юм байна лээ :>
Тийм учраас өөрийн харсан,олж мэдсэн theory-нуудаараа engene,болон уншигчдад сонирхолтой байх үүднээс бичиж байгаам шүү😊
Мөн мэдээж энэхүү фик маань 100% theory-г харуулхаар бичигдээгүй бөгөөд зарим нэг хэсгүүд theory-ноос өөр байх болно.
••••
Theory-ны талаарх бүх зүйлээ интернет,twitter,reddit...гэх мэтчилэн олж мэдэх боломжтой бүх зүйлээс судалсан шүү.
••••
⚠️
Advertisement
- In Serial130 Chapters
Incursions
This blurb concerns Incursions book 1: Incarceration. If you could buy superhuman abilities, but they might kill you—or worse—would you do it? Ten years ago, in a world not so different from our own, people with powerful abilities appeared. The new powers were dangerous, dangerous to acquire—dangerous to have—dangerous to wield. World governments raced to find and eradicate the abilities and those who possess them while using the media to rule by fear. Whereas corporations sought to exploit the abilities for profit. Raz Owens was living the dream - a rising star at a job he enjoys, a girlfriend he loves, but it all comes crashing down when Raz disregards his late father's advice. He is pulled into a chaotic underworld of clandestine labs, shadow organizations, and super-powered criminals. Used as a human test subject in a place where few survive the day, he must last long enough to escape. His only advantage? A power that seems nearly useless—a heads-up display. Contains: monsters, violence, death, dismemberment, gamelit, superpowers, superpower consequences, good guys, bad guys, good guys who might be bad guys, bad guys who think they are good guys, good guys that might go bad, bad guys that might turn good, guns for hire, competence, incompetence, continence, incontinence, conspiracies, and some of what I just said wasn't true. This story is written in third person limited POV. That means you can expect to know many of the thoughts and inner dialog of one character, and only see the actions of other characters. This POV does include scenes without the main character, and thus the reader can and will know things the main character does not. Further, this means characters act on what they know, which is almost always less than the reader knows. Something else to know. These books do not hold your hand. If you're reading it and thinking "Gosh, why aren't 'they' doing some 'obvious' thing." Bad news. You probably missed something that explains exactly that. If you're seeking a light read that doesn't ask much of you as the reader, you're invited and very welcome to come on in, but this might not be the story for you.
8 170 - In Serial8 Chapters
Dreamland invasion
Dear Humans,I am very sorry that I have to inform you about the upcoming invasion of our world by foreign forces. We, the management, want to sincerely apologize for allowing this oversight. Sadly, the degree as to which we can interfere in this conflict is severely limited as this would allow the opposing party to act in a similar manner. But please don't worry, contingencies have already been implemented to maximize the effect of the little support we can give. Thus we ask you, to work together in stemming the coming tide, so that humanity may remain on the victorious side. As long as humanity beliefs, there is hope.Yours truly,God of public relations
8 75 - In Serial6 Chapters
Come to the Tree
A man who doesn't know who he is or where he is at is stuck in a school campus. He finds different items across the campus and they show him things, things that all lead to...what? This is a short story split into 6 short chapters.
8 174 - In Serial11 Chapters
Glory? Honor?
We fight for Glory of our Nation. We must always act in a way that honor our Nation. Yet, does our nation honor us or do they glorify our deeds on the field of death. All the while ignoring who we really are? What we really achieve? I didn't want to be a nobody. Yet, I didn't want people to know all I was good for, was swinging my sword. Will the Goddess ever forgive me for doing what I felt was honorable? Will she offer me the same mercy I offer her subjects who went astray? Or will my name forever be riddle with curses. Glory and Honor is what made me a Knight. Love and fear is what made me fall.
8 132 - In Serial19 Chapters
*taekook*
Taehyung sells his body for moneyJungkook finds the place Taehyung works at and finds interest in itHe trys with other workers but only Taehyung can fufill his needsWhat happens once they fall in love?
8 190 - In Serial13 Chapters
Rewind The Classics 2021
Rewind The Classics is officially back! Hosted by 33 English, 26 International, and 3 Community profiles, Rewind The Classics 2021 will be rewinding and retelling hit classics this year.All Wattpaders who speak English, Turkish, French, German, Sinhala, Chinese, Thai, Hindi, Dutch, Portuguese, Korean, Indonesian, Arabic, Russian, and/or Spanish are welcome to participate in this international contest of four great categories and dynamic activities.What are you waiting for? Climb aboard the pumpkin carriage and meet us at the magnificent sky-high castle at the pinnacle of Wattpad Classics. Together we'll say "Bibbidi-Bobbidi-Boo!" Then...Let's REWIND THE CLASSICS!
8 88

