-Чамтай түр ярилцаж болох уу?..

Тэр шууд л намайг дагуулаад явлаа..

-Юу ярих гэсэн юм бол?..

(Үнэндээ бид хоёр энэ олон жил хамт бсан ч анх удаа тэр үед Хисын миний нүдэнд өөр хүн шиг харагдсан юм.)

- Аан.. нөгөө.. Энэ бие даалтыг хамт хийх үү?.. гэх гээд л..

(Хачирхалтай нь тэр над руу харцаа салгахгүй байснаа огт дурссангүй шүү~)

- Аан.... заа.. тэгьеээ

(Удаан нүд рүү харсан хүнтэйгээ юм ярих гэхээр нэг л болж өгсөнгүй.. Хамаг бие минь чичрэнэ..)

~

Хонх дуугарч дараагийн цаг ороход Хисын над руу дахин эргэж хараад байгааг анзаарлаа.. Зүрх минь тэр үед маш хурдан цохилхыг сонсоно.. Яагаад ч юм энэ амьдралын минь хамгийн сайхан мөч байсан...Гэнэт хэдэн охидуудын орилох чимээнээр би сая л нэг ухаан оров..

-Сонхүнааа чи өнөөдөр завтай юу?

-Аахх манай сонхүн үнэхээр царайлаг юмаа.

(Миний урд суудаг Пак сонхүн гэгч охидын дунд их л од юм. Царайлаг дээрээс нь сайхан ааштайг ч хэлэх үү.)

Сонхүн- уучлаарай охидуудаа. Надад сайн хүн бгаа.. Одоо явдаа.

Мина- аливээ манай найз сайн хүнтэй гээд байна явцгаа.

(Би ч энэ хэдэн охидуудаас залхсан шүү)

Сонхүн- Яасан бэ? Царай чинь бүр улайчихаж

Мина-ааашшш би улайцан бнуу

Сонхүн шууд л гараа духанд минь хүргэн бие минь зүгээр бгаа эсэхийг үзлээ.

Сонхүн-Зүгээр үү?

Мина-Юу....Аан...нөгөө...

Пак сонхүн миний хувьд зүгээр л найз минь.. Гэхдээ тэр хэзээ ч надаар тоглож жинхэнэ андуудын гаргадаг занг гаргаж бгаагүй..Надад санаа тавьж үргэлж намайг инээлгэдэг тийм л нэгэн найз.....

Харин яг тэр үед Сонхүн бид хоёрыг Хисын харцаа салгалгүй ширтэж байсныг би анзаараагүй юм...

(За тгээд сэтгэгдлээ хуваалцвал маш их баярлана шүү🤗 Бас enhypen сонсдог найзууддаа манай өгүүллэгийг санал болгоосой гэж чин сэтгэлээсээ хүсэж бнн♡)